Classical Latin is the form of Latin language recognized as a standard by writers of the late Roman Republic and early Roman Empire. In some later periods, it was regarded as good or proper Latin, with following versions viewed as debased, degenerate, vulgar, or corrupted. The word Latin is now understood by default to mean "Classical Latin"; for example, modern Latin textbooks almost exclusively teach Classical Latin.

Property Value
dbo:abstract
  • El llatí clàssic és una llengua indoeuropea parlada en l'antiguitat a Roma i als territoris del seu Imperi, així com a l'alta edat mitjana als països de la Romània, fins al moment en què es produí el pas del llatí a les respectives llengües romàniques. Durant el Renaixement va ser la llengua emprada pels humanistes. És originari de la regió del Laci i procedia de l'indoeuropeu, per bé que va passar per diversos estadis intermedis abans d'arribar a la seua forma clàssica. Els escriptors llatins, i especialment Ciceró, sotmeteren la llengua a un procés tenaç d'elaboració literària. La creació del llatí clàssic o literari en va ser el resultat. L'afany de puritat i el rigor de les mateixes normes fan del llatí clàssic una llengua neta, severa i concisa. (ca)
  • Classical Latin is the form of Latin language recognized as a standard by writers of the late Roman Republic and early Roman Empire. In some later periods, it was regarded as good or proper Latin, with following versions viewed as debased, degenerate, vulgar, or corrupted. The word Latin is now understood by default to mean "Classical Latin"; for example, modern Latin textbooks almost exclusively teach Classical Latin. Cicero and his contemporaries of the late republic used lingua latina and sermo latinus versions of the Latin language. Conversely, the Greeks used Vulgar Latin (sermo vulgaris and sermo vulgi) in their vernacular, written as latinitas, or "Latinity" (which implies "good") when combined. It was also called sermo familiaris ("speech of the good families"), sermo urbanus ("speech of the city"), and in rare cases sermo nobilis ("noble speech"). Besides latinitas, it was mainly called latine (adverb for "in good Latin"), or latinius (comparative adverb for "in better Latin"). Latinitas was spoken and written. It was the language taught in schools. Prescriptive rules therefore applied to it, and when special subjects like poetry or rhetoric were taken into consideration, additional rules applied. Since spoken Latinitas has become extinct (in favor of subsequent registers), the rules of politus (polished) texts may give the appearance of an artificial language. However, Latinitas was a form of sermo (spoken language), and as such, retains spontaneity. No texts by Classical Latin authors are noted for the type of rigidity evidenced by stylized art, with the exception of repetitious abbreviations and stock phrases found on inscriptions. For example, "IESVS NAZARENVS REX IVDAEORVM" ("Jesus Nazarenus Rex Judaeorum") was the titulus written on the placard above Jesus' head on the Cross, and is a rather famous example of Classical Latin. (en)
  • Das klassische Latein war eine hochstilisierte Literatursprache, die sich eigenständig aus dem Altlateinischen entwickelte. Klassisches Latein war die Sprache der Bildungsbürger des Römischen Reichs. Das vom Volk gesprochene Latein (sermo vulgaris oder sermo plebeius) wird Vulgärlatein genannt. Die früheste lateinische Literatur (beispielsweise Cato der Ältere, Plautus und Terenz) gehört noch nicht zum klassischen Latein. Die Literatur des klassischen Lateins wird üblicherweise in zwei Epochen unterteilt: Goldene Latinität (ca. 60 v. Chr. bis 40 n. Chr.) mit den Autoren Cicero, Caesar, Sallust, Livius sowie Vergil und Horaz. Die nachfolgende Silberne Latinität umfasst die Werke der Autoren Seneca, Lucan, Plinius, Tacitus und schließt mit Apuleius (um 170). In der frühen Kaiserzeit nahmen die Unterschiede zwischen dem klassischen Latein und dem vom Volk gesprochenen Latein zu. Grammatik und Vokabular entwickelten sich auseinander, mit der Zeit auch die Aussprache. Im 1. Jahrhundert kam die sprachliche Entwicklung des klassischen Lateins allmählich zum Stillstand. Die Formen und Wörter, die sich zuvor lebendig entwickelt hatten, wurden im klassischen Latein zunehmend unveränderlich, im Gegensatz zum weiterhin lebendigen Vulgärlatein, das immer mehr Innovationen aufwies. Klassisches Latein kannte weder Unterscheidung zwischen Groß- und Kleinbuchstaben (Majuskeln und Minuskeln) noch irgendwelche Satzzeichen. (de)
  • Lingvo > Lingvaj familioj > Hindeŭropa lingvaro > Italika lingvaro > Latina lingvo > Klasika Klasika latino estis la latina lingvo de la registaro kaj alta literaturo de Romio. Eĉ en la tempo de Julio Cezaro, ĝi ne estis la lingvo de la strato, kie oni parolis vulgaran latinon. La ora epoko de latina literaturo estis en la1-a jarcento a.K. (la fina jarcento de la Romia Respubliko) sub la plumo deCicerono,Cezaro,Lukrecio,Katulokaj aliaj. La sekva jarcento (la unua de la Imperio) estis la epokoarĝenta.Ĝi floris sub la plumo deVergilio,Horacio,Ovidio,Lukanokaj aliaj. Klasika latino plejparte malaperis post la 4-a jarcento, kiam la nova kristana intelektularo prefere skribis en vulgara latino anstataŭ en la klasika. La humanistoj de la Renesanco restarigis klasikan latinon en la formo de la en la 16-a jarcento. (eo)
  • Latin klasikoa (latinez: lingua latina) Erromatar Inperioaren garaian literatura egiteko erabiltzen zuten latin mota zen, latin arruntaren aurrean. (eu)
  • Le terme latin classique désigne la forme du latin qui était utilisé dans la Rome antique, dans sa littérature habituellement considérée comme « classique ». Son utilisation comprend l'âge d'or de la littérature latine, qui va du Ier siècle av. J.-C. au début du Ier siècle. On l'a également étendu jusqu'au IIe siècle. Ce qui est de nos jours appelé le latin classique était, en fait, une forme très stylisée de la langue littéraire, construite sélectivement depuis le latin archaïque, duquel très peu d'œuvres ont survécu. Le latin classique diffère des formes précédentes du latin littéraire de plusieurs façons. Il est notamment différent de la langue utilisée par Caton l'Ancien, Plaute et, dans une certaine mesure, Lucrèce. Il diverge du latin archaïque en ce que les finales -os (nominatif singulier) et -om de la deuxième déclinaison deviennent -us et -um, et par quelques glissements sémantiques.  Article détaillé : latin archaïque#Phonologie. Le latin parlé par le commun des habitants de l'Empire romain, en particulier à partir du IIe siècle, est appelé généralement latin vulgaire. Le latin vulgaire se distingue du latin classique par le vocabulaire et la grammaire et, à mesure du temps, également par la prononciation. (fr)
  • Latin Klasik adalah istilah modern yang dipakai untuk menyebut bentuk bahasa Latin yang diakui sebagai bahasa standar oleh para penulis akhir Republik Romawi dan Kekaisaran Romawi. Dalam beberapa periode berikutnya, ini diakui sebagai Latin yang "bagus", dengan versi-versi berikutnya dipandang telah terkikis atau rusak. (in)
  • 古典ラテン語(こてんラテンご)とは、紀元前1世紀頃から紀元2世紀頃までの古代ローマ(共和政ローマ、ローマ帝国)で実際に使われていたラテン語。古典期ラテン語とも言う。のちの中世、また現代において人々が学ぶラテン語とは、通常この古典ラテン語のことをいう。 (ja)
  • 고전 라틴어(latina classica)는 "고전적인" 라틴 문학으로 여겨진 고대 로마의 라틴어를 일컫는다. 시기상으로는 황금 시대(BC 1세기~AD 1세기)에서 백은 시대(AD 1~2세기)에 이른다. 오늘날 "고전 라틴어"라 부르는 것은 사실 지금은 거의 문헌이 남아있지 않은 에서 선택적으로 뽑아내어 매우 정제되고 양식화된 문어이다. 고전 라틴어는 를 원형으로 초기 라틴어를 재구성한 산물이다. 고전 라틴어는 소 카토, 플라우투스 때론 루크레티우스가 쓰던 초기 라틴 문학과는 차이가 있다. 이것은 에서 분화하여 라틴어 단어 제2곡용의 어미 -om와 -os(주격 단수)가 -um과 -us로 변했으며 몇몇 어휘의 의미도 변했다. (가령 forte는 "놀라운"이란 뜻에다 "열심히"란 뜻도 있다.) 로마 제국의 일반 민중이 특히 AD 2세기부터 쓰던 구어를 민중 라틴어라 한다. 시간이 지나면서 민중 라틴어는 어휘, 문법, 발음면에서 고전 라틴어와 차이가 나게 된다. (ko)
  • Klassiek Latijn is de taal die door de Romeinen gesproken werd in de Klassieke Oudheid. Het Latijn ('Latijns' is niet de correcte naam van deze taal) heeft verschillende verschijningsvormen gekend, waarvan klassiek Latijn er slechts één is. Oorspronkelijk was dit de taal van de Latijnen, maar door de groei en bloei van het Romeinse Rijk werd het Latijn de belangrijkste taal van het Middellandse Zeegebied, hoewel het Grieks die rol overnam in het oostelijke deel van het Romeinse Rijk. Zoals elke taal heeft het Latijn zich ontwikkeld zolang het een levende taal was. Vóór 200 v.Chr. werd het Latijn vrij zelden geschreven, maar daarna ontwikkelde zich snel een rijke literaire traditie, aanvankelijk onder sterke invloed van de Griekse literatuur. De taal nam veel Griekse woorden over in de vorm van zowel leenwoorden als leenvertalingen. In de 1e eeuw v.Chr. raakte de geschreven taal gestandaardiseerd en deze zou sindsdien weinig meer veranderen. Dat is het klassiek Latijn zoals dat nog steeds wordt onderwezen. Daarnaast ontstonden verschillende dialecten in het uitgestrekte rijk, die door de eeuwen heen steeds meer van elkaar gingen verschillen. Samen worden deze dialecten vulgair Latijn genoemd. Omdat ze niet of nauwelijks op schrift werden gesteld is de kennis over het vulgair Latijn voornamelijk afgeleid uit de latere talen die eruit ontstonden. In de middeleeuwen verdween klassiek Latijn als spreektaal, om vervangen te worden door de Romaanse talen, behalve in de Kerkelijke Staat rond Rome, in kloosters en in de wetenschap. Deze vorm van het Latijn evolueerde echter in het Kerklatijn. Pas in de Renaissance werd er weer meer aandacht geschonken aan de Latijnse literatuur uit de Klassieke Oudheid, waardoor er ook meer waardering ontstond voor klassiek Latijn, dat als lingua franca de taal van de wetenschap werd en tot op heden een belangrijke plaats inneemt in het taalonderwijs. Generaties gymnasiumleerlingen zijn opgegroeid met een (beperkte) kennis van klassiek Latijn. (nl)
  • Latim clássico (sermo urbanus, lit. "fala urbana") é o nome dado à variante do latim usada pelos antigos romanos naquela que é considerada a literatura latina "clássica". Seu uso perdurou por toda a chamada Era de Ouro da literatura latina (aproximadamente entre o século I a.C. e o século I d.C.), e possivelmente chegou até a Era de Prata (séculos I e II). Nesse período, coexistiam duas modalidades do latim: o sermo cultus (ou "língua culta") e o sermo vulgaris ("língua vulgar"); sendo o primeiro a modalidade utilizada na urbe e geralmente por pessoas escolarizadas e o segundo utilizado por camponeses, soldados e até por camadas superiores, mas no seio familiar. Ao latim clássico, também chamado de "latim literário", seguiu uma outra etapa chamada de "baixo latim" e o seu posterior declínio como língua imperial. Aquele que é conhecido como "latim clássico" nos dias de hoje era, na realidade, uma língua literária escrita de maneira altamente estilizada e polida, construída de maneira seletiva e intencional a partir do latim antigo (do qual restaram algumas poucas obras escritas). O latim clássico seria o produto desta reconstrução do latim antigo, e a influência dos modelos do grego ático. O latim clássico é diferente da primeira literatura latina, como a de Catão, o Velho, Plauto e, até certo ponto, Lucrécio, de diversas maneiras. Ele começou a divergir do latim antigo quando as antigas terminações da segunda declinação, -om e (nominativo singular) -os, passaram para as formas -um e -us, e algumas mudanças semânticas também ocorreram no léxico (por exemplo, forte não significava mais apenas "surpreendentemente", mas também "duro"). O latim falado pelas camadas populares do Império Romano, especialmente a partir do século II, costuma ser chamado de latim vulgar; esta variante era diferente do latim clássico tanto em seu vocabulário quanto na sua gramática, e, à medida que o tempo foi passando, passou a ser diferente na sua pronúncia também. (pt)
  • Класси́ческая латы́нь — современный термин, обозначающий форму латинского языка, признанного в качестве стандарта писателями конца Римской республики и Римской империи. В некоторых более поздних периодах он расценивался как «хорошая» латынь, в то время как её более поздние версии считались упрощёнными или искажёнными. Слово «латинский» сейчас по умолчанию означает «классическую латынь», скажем, учебники латинского языка посвящены классической латыни. Марк Туллий Цицерон и его современники эпохи поздней Республики использовали выражения lingua Latina и sermo latinus, когда имели в виду латинский язык в целом (в отличие от греческого и других языков), и sermo vulgaris или sermo vulgi для обозначения наречия необразованных и менее образованных масс. Латинский язык, на котором они писали и говорили, они обозначали словом Latinitas, «латинство» (с положительным оттенком). Иногда его называют sermo familiaris, «речь из хороших семей», sermo urbanus, «городская речь», или, редко, sermo nobilis, «благородная речь». Произношение классической латыни соответствовало правописанию. Кроме того, классическая латынь была языком преподавания в школах. Поэтому для неё существовали предписывающие правила, а в поэзии и риторике применялись особые правила. (ru)
  • 古典拉丁語(古典拉丁語:LINGVA LATINA;拉丁語:Latina Classica)為羅馬帝國的官方語言與標準語,盛行於公元前1世紀至公元2世紀。 在古典拉丁語,C和G總是發 [k] 和 [g] 的音,和現代的羅曼語族諸語言有所不同,法語、西班牙語,葡萄牙語幾乎以C來取代K字母,可以說仍然保留了相當程度的特色。 在此時期,大致相當於拉丁語文學史上的黃金時代(前90年~公元14年屋大維去世)。拉丁語已經形成有統一規範的標準語,詞彙豐富,句法完善,表現力強。 (zh)
dbo:languageFamily
dbo:languageRegulator
dbo:spokenIn
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 106286 (xsd:integer)
dbo:wikiPageInterLanguageLink
dbo:wikiPageLength
  • 38917 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985886728 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:about
  • yes (en)
dbp:agency
  • Schools of grammar and rhetoric (en)
dbp:ancestor
dbp:by
  • no (en)
dbp:era
  • 75 (xsd:integer)
dbp:fam
dbp:familycolor
  • Indo-European (en)
dbp:glotto
  • none (en)
dbp:imagecaption
  • Latin inscription in the Colosseum (en)
dbp:isoexception
  • historical (en)
dbp:label
  • Classical Latin (en)
dbp:linglist
  • lat-cla (en)
dbp:lingua
  • 51 (xsd:integer)
dbp:mapcaption
  • The range of Latin, AD 60 (en)
dbp:name
  • Classical Latin (en)
dbp:nation
dbp:nativename
  • (en)
dbp:onlinebooks
  • yes (en)
dbp:others
  • yes (en)
dbp:region
  • Mare Nostrum region (en)
dbp:script
  • Classical Latin alphabet (en)
dbp:states
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Latin klasikoa (latinez: lingua latina) Erromatar Inperioaren garaian literatura egiteko erabiltzen zuten latin mota zen, latin arruntaren aurrean. (eu)
  • Latin Klasik adalah istilah modern yang dipakai untuk menyebut bentuk bahasa Latin yang diakui sebagai bahasa standar oleh para penulis akhir Republik Romawi dan Kekaisaran Romawi. Dalam beberapa periode berikutnya, ini diakui sebagai Latin yang "bagus", dengan versi-versi berikutnya dipandang telah terkikis atau rusak. (in)
  • 古典ラテン語(こてんラテンご)とは、紀元前1世紀頃から紀元2世紀頃までの古代ローマ(共和政ローマ、ローマ帝国)で実際に使われていたラテン語。古典期ラテン語とも言う。のちの中世、また現代において人々が学ぶラテン語とは、通常この古典ラテン語のことをいう。 (ja)
  • 고전 라틴어(latina classica)는 "고전적인" 라틴 문학으로 여겨진 고대 로마의 라틴어를 일컫는다. 시기상으로는 황금 시대(BC 1세기~AD 1세기)에서 백은 시대(AD 1~2세기)에 이른다. 오늘날 "고전 라틴어"라 부르는 것은 사실 지금은 거의 문헌이 남아있지 않은 에서 선택적으로 뽑아내어 매우 정제되고 양식화된 문어이다. 고전 라틴어는 를 원형으로 초기 라틴어를 재구성한 산물이다. 고전 라틴어는 소 카토, 플라우투스 때론 루크레티우스가 쓰던 초기 라틴 문학과는 차이가 있다. 이것은 에서 분화하여 라틴어 단어 제2곡용의 어미 -om와 -os(주격 단수)가 -um과 -us로 변했으며 몇몇 어휘의 의미도 변했다. (가령 forte는 "놀라운"이란 뜻에다 "열심히"란 뜻도 있다.) 로마 제국의 일반 민중이 특히 AD 2세기부터 쓰던 구어를 민중 라틴어라 한다. 시간이 지나면서 민중 라틴어는 어휘, 문법, 발음면에서 고전 라틴어와 차이가 나게 된다. (ko)
  • 古典拉丁語(古典拉丁語:LINGVA LATINA;拉丁語:Latina Classica)為羅馬帝國的官方語言與標準語,盛行於公元前1世紀至公元2世紀。 在古典拉丁語,C和G總是發 [k] 和 [g] 的音,和現代的羅曼語族諸語言有所不同,法語、西班牙語,葡萄牙語幾乎以C來取代K字母,可以說仍然保留了相當程度的特色。 在此時期,大致相當於拉丁語文學史上的黃金時代(前90年~公元14年屋大維去世)。拉丁語已經形成有統一規範的標準語,詞彙豐富,句法完善,表現力強。 (zh)
  • El llatí clàssic és una llengua indoeuropea parlada en l'antiguitat a Roma i als territoris del seu Imperi, així com a l'alta edat mitjana als països de la Romània, fins al moment en què es produí el pas del llatí a les respectives llengües romàniques. Durant el Renaixement va ser la llengua emprada pels humanistes. És originari de la regió del Laci i procedia de l'indoeuropeu, per bé que va passar per diversos estadis intermedis abans d'arribar a la seua forma clàssica. (ca)
  • Das klassische Latein war eine hochstilisierte Literatursprache, die sich eigenständig aus dem Altlateinischen entwickelte. Klassisches Latein war die Sprache der Bildungsbürger des Römischen Reichs. Das vom Volk gesprochene Latein (sermo vulgaris oder sermo plebeius) wird Vulgärlatein genannt. Klassisches Latein kannte weder Unterscheidung zwischen Groß- und Kleinbuchstaben (Majuskeln und Minuskeln) noch irgendwelche Satzzeichen. (de)
  • Classical Latin is the form of Latin language recognized as a standard by writers of the late Roman Republic and early Roman Empire. In some later periods, it was regarded as good or proper Latin, with following versions viewed as debased, degenerate, vulgar, or corrupted. The word Latin is now understood by default to mean "Classical Latin"; for example, modern Latin textbooks almost exclusively teach Classical Latin. (en)
  • Lingvo > Lingvaj familioj > Hindeŭropa lingvaro > Italika lingvaro > Latina lingvo > Klasika Klasika latino estis la latina lingvo de la registaro kaj alta literaturo de Romio. Eĉ en la tempo de Julio Cezaro, ĝi ne estis la lingvo de la strato, kie oni parolis vulgaran latinon. La ora epoko de latina literaturo estis en la1-a jarcento a.K. (la fina jarcento de la Romia Respubliko) sub la plumo deCicerono,Cezaro,Lukrecio,Katulokaj aliaj. La sekva jarcento (la unua de la Imperio) estis la epokoarĝenta.Ĝi floris sub la plumo deVergilio,Horacio,Ovidio,Lukanokaj aliaj. (eo)
  • Le terme latin classique désigne la forme du latin qui était utilisé dans la Rome antique, dans sa littérature habituellement considérée comme « classique ». Son utilisation comprend l'âge d'or de la littérature latine, qui va du Ier siècle av. J.-C. au début du Ier siècle. On l'a également étendu jusqu'au IIe siècle. Ce qui est de nos jours appelé le latin classique était, en fait, une forme très stylisée de la langue littéraire, construite sélectivement depuis le latin archaïque, duquel très peu d'œuvres ont survécu.  Article détaillé : latin archaïque#Phonologie. (fr)
  • Klassiek Latijn is de taal die door de Romeinen gesproken werd in de Klassieke Oudheid. Het Latijn ('Latijns' is niet de correcte naam van deze taal) heeft verschillende verschijningsvormen gekend, waarvan klassiek Latijn er slechts één is. Oorspronkelijk was dit de taal van de Latijnen, maar door de groei en bloei van het Romeinse Rijk werd het Latijn de belangrijkste taal van het Middellandse Zeegebied, hoewel het Grieks die rol overnam in het oostelijke deel van het Romeinse Rijk. (nl)
  • Latim clássico (sermo urbanus, lit. "fala urbana") é o nome dado à variante do latim usada pelos antigos romanos naquela que é considerada a literatura latina "clássica". Seu uso perdurou por toda a chamada Era de Ouro da literatura latina (aproximadamente entre o século I a.C. e o século I d.C.), e possivelmente chegou até a Era de Prata (séculos I e II). Nesse período, coexistiam duas modalidades do latim: o sermo cultus (ou "língua culta") e o sermo vulgaris ("língua vulgar"); sendo o primeiro a modalidade utilizada na urbe e geralmente por pessoas escolarizadas e o segundo utilizado por camponeses, soldados e até por camadas superiores, mas no seio familiar. Ao latim clássico, também chamado de "latim literário", seguiu uma outra etapa chamada de "baixo latim" e o seu posterior declíni (pt)
  • Класси́ческая латы́нь — современный термин, обозначающий форму латинского языка, признанного в качестве стандарта писателями конца Римской республики и Римской империи. В некоторых более поздних периодах он расценивался как «хорошая» латынь, в то время как её более поздние версии считались упрощёнными или искажёнными. Слово «латинский» сейчас по умолчанию означает «классическую латынь», скажем, учебники латинского языка посвящены классической латыни. Марк Туллий Цицерон и его современники эпохи поздней Республики использовали выражения lingua Latina и sermo latinus, когда имели в виду латинский язык в целом (в отличие от греческого и других языков), и sermo vulgaris или sermo vulgi для обозначения наречия необразованных и менее образованных масс. Латинский язык, на котором они писали и гов (ru)
rdfs:label
  • Llatí clàssic (ca)
  • Klassisches Latein (de)
  • Classical Latin (en)
  • Klasika latino (eo)
  • Latin klasiko (eu)
  • Latin classique (fr)
  • Bahasa Latin Klasik (in)
  • 古典ラテン語 (ja)
  • 고전 라틴어 (ko)
  • Klassiek Latijn (nl)
  • Latim clássico (pt)
  • Классическая латынь (ru)
  • 古典拉丁語 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Classical Latin (en)
is dbo:genre of
is dbo:language of
is dbo:movement of
is dbo:originalLanguage of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:ancestor of
is dbp:genre of
is dbp:language of
is dbp:movement of
is dbp:occupation of
is dbp:origLang of
is foaf:primaryTopic of