| p:abstract
| - In natural philosophy, atomism is the theory that all the objects in the universe are composed of very small, indestructible building blocks - atoms. Or, stated in other words, that all of reality is made of indivisible basic building blocks. The word atomism derives from the ancient Greek word atomos which can be parsed in to a-tomos (not cuttable) - tomos being a form of the Greek verb temnein (to cut) - meaning that which cannot be cut into smaller pieces. Atomists are sometimes called Later Ionians.
Of importance to the philosophical concept of atomism is the historical accident that the particles that chemists and physicists of the early 19th century thought were indivisible, and therefore identified with the uncuttable a-toms of long tradition, were found in the 20th century to be composed of even smaller entities: electrons, neutrons, and protons. Further experiments showed that protons and neutrons are made of even more fundamental quarks. These particles at present show no experimental evidence of size or substructure. However, the trend of empirical evidence for ever-smaller subatomic particles raises the question: "Is matter infinitely divisible?" Since absence of evidence does not amount to evidence of absence, experiment cannot answer this question.
Thus, as regards quarks, electrons, and other fundamental leptons are concerned, the possibility that they too are composed of smaller particles cannot be ruled out. In the mean-time, however, it is these particles (not chemical atoms) which remain the best candidates for the traditional indivisible objects, with which historical atomism has concerned itself. (en)
- El atomismo, uno de los principios de la química como ciencia, es un sistema filosófico, que surgió en Grecia durante el siglo V a. C. y en la India, hacia el año 600 a. C. (Kanada), aunque tal vez mucho antes (Mosco de Sidón), según el cual el universo está constituido por combinaciones de pequeñas partículas indivisibles denominadas átomos (en griego significa que no se puede dividir).
En las antiguas creencias, el átomo se definía como el elemento más pequeño, a la vez extenso e indivisible, del que están hechas todas las cosas. Según el atomismo mecanicista de Leucipo y Demócrito (siglos V y IV a. C.), los átomos son unas partículas materiales indestructibles, desprovistas de cualidades, que no se distinguen entre sí más que por la forma y dimensión, y que por sus diversas combinaciones en el vacío constituyen los diferentes cuerpos. La concepción de la naturaleza fue absolutamente materialista, y explicó todos los fenómenos naturales en términos de número, forma y tamaño de los átomos. Incluso redujo las propiedades sensoriales de las cosas a las diferencias cuantitativas de los átomos.
Aristóteles rechaza la idea atomística con el argumento de que no puede existir el vacío subyacente entre las partículas. Según la doctrina aristotélica, la materia está constituida de forma continua, es decir, que no puede dividirse en partes irreductibles.
Para evitar el determinismo mecanicista, criticado por Aristóteles, Lucrecio toma el pensamiento de Epicuro e introduce la tesis de que los átomos caen en el vacío y experimentan por sí mismos una declinación que les permite encontrarse. De esta forma se trata de imponer un cierto orden a la idea original que suponía que las cosas se formaban con un movimiento caótico de átomos.
El atomismo aparece en la filosofía griega como un intento de superar las dificultades lógicas para explicar el cambio de las cosas consideradas en la Escuela eleática. Afirma lo que ésta misma afirma y puede afirmar también lo que esta niega, haciéndose así más comprensiva como teoría. No hay disyuntiva entre ser y no ser, sino ambas cosas, sólo que el ser no es efectivamente tal, esto es, espacio y vacío. Esta simultaneidad de los contrarios constituye la fuente del movimiento. Esta teoría atómica recorre con tal fluidez el tránsito del ser a las cosas, suprime de golpe tantos obstáculos para la comprensión mecánica y matemática del universo, que desde entonces se convirtió en modelo para cualquier investigación racional de la naturaleza. (es)
- (de)
- Atomismi on sekä filosofinen oppi, jonka mukaan kaikki materia koostuu jakamattomista pienelementeistä, että psykologinen suuntaus, jossa henkisiä ilmiöitä tutkitaan erillisinä pienelementteinä.
Fysiikassa ja filosofiassa atomismi eli atomioppi on käsitys, jonka mukaan kaikki olemassa oleva koostuu atomeista. Laajassa mielessä atomistinen on jokainen teoria, joka väittää kokonaisuuden rakentuvan ja selittyvän yksinomaan muuttumattomista perusosasista.
Psykologiassa ja tietoteoriassa atomismi korostaa käsitystä, että jokainen käsite ja esitystapa voidaan palauttaa osaksi perusaistimuksia. Atomismin mukaan perusaistimukset saavat alkunsa, kun aistinelimet rekisteröivät ulkopuolelta tulevia vaikutuksia. (fi)
- L'atomisme est une théorie philosophique proposant une conception d'un univers composé de matière et de vide. Selon les atomistes, les atomes composant l'univers sont tous de même substance et ne diffèrent les uns des autres que par leurs formes et leurs positions. Cette doctrine s'apparente au monisme.
Leucippe et Démocrite sont considérés comme les inventeurs de l'atomisme, doctrine plus tard reprise par Épicure, puis par Lucrèce. (fr)
- (it)
- 原子論（げんしろん、atomism）は「すべての物質は非常に小さな、分割不可能な粒子（Atom、原子）で構成されている」という仮説の総称。 (ja)
- Het Atomisme is de leer die stelt dat alle stoffen zijn opgebouwd uit ontelbare minuscule ondeelbare blokjes: "a-tomos" (onsnijdbaar). Het woord "tomos" is een vorm van het Griekse werkwoord temnein (snijden), dat betekent: "dat wat niet in kleinere stukjes gesneden kan worden." Leucippus en Democritus volgden deze leer. Martin Bernal was van mening dat deze twee de inspiratie voor de naam atomos hadden opgedaan na een reis naar Egypte, waar zij leerden over de Egyptische god Atum. In de moderne scheikunde werd het atomisme ingevoerd door John Dalton. Atomisten worden soms gezien als de latere natuurfilosofen.
Van belang voor het filosofische concept van het Atomisme is dat een feit dat werd aangenomen aan het begin van de negentiende eeuw, namelijk dat atomen niet kleiner konden worden opgedeeld, niet bleek te kloppen. In de twintigste eeuw ontdekte men dat deze bestaan uit nog kleinere deeltjes: elektronen, neutronen en protonen. Verdere experimenten tonen aan dat de protonen en neutronen bestaan uit nog kleinere quarks. Op het moment zijn dit voor ons de kleinst deelbare deeltjes; maar vanuit de ervaring dat de deeltjes toch steeds weer deelbaar lijken te zijn vloeit de vraag: "is materie oneindig deelbaar?" Aangezien de afwezigheid van bewijs niet gelijk staat aan bewijs van afwezigheid, kan dit nog niet bewezen of verworpen worden.
Gebruik van het woord atoom kan zijn binnen twee contexten: binnen de context van de fysica en binnen de context van de filosofie. Het Atomisme wordt in traditie geassocieerd met de tweede, waarbinnen filosofen discussieërden over de bouwblokken van de realiteit, waar werkelijk alles uit bestaat. Ze stelden dat het intens kleine objecten zijn zonder fysiek aantoonbare delen, die niet konden worden verdeeld in kleinere stukjes en die óf 0-dimensionaal zijn (geen grootte hebben) óf heel erg klein zijn. Die met een kleine grootte (in tegenstelling tot geen grootte) worden geassocieerd met Democritus. Indiase boeddhisten hebben ook op substantiële wijze bijgedragen aan het Atomisme; zij stelden dat de atomen in en uit het bestaan flitsen. Dit laatste lijkt te zijn bevestigd in de Westerse wetenschap; dit wordt het waarschijnlijkheidsprincipe van Heisenberg genoemd.
Een van de belangrijkste stellingen binnen het Atomisme is, dat als we er van uitgaan dat er enkel atomen bestaan, dat zou betekenen dat er eigenlijk geen samengestelde objecten bestaan, wat op zijn beurt weer zou betekenen dat lichamen, wolken, planeten, etc niet zouden bestaan; dat deze in ieder geval niet wezenlijk zouden zijn. Deze stelling wordt metafysisch nihilisme genoemd. Deze consequentie werd veelal besproken door Atomisten zoals Democritus, Hobbes en misschien zelfs Kant, als is men er niet helemaal uit of hij nu wel of niet een Atomist was. (nl)
- Natureza desenvolvida pelos pensadores jônios. Epicuro, criador do epicurismo, entre os séculos IV e III a.C, e Lucrécio, poeta romano, dois séculos depois, enriqueceram o atomismo de Demócrito e Leucipo, atribuindo aos átomos a propriedade do peso e postulando sua divisão em "partes mínimas", além de uma "espontaneidade interna", no desvio ou declinação atômica que rompia a trajetória vertical do movimento dos átomos, o que, em termos morais, explicava a liberdade do indivíduo.
Leucipo e Demócrito tinham como seu predecessor Parmênides, onde basearam a ideía de partículas elementares básicas, e de Heráclito, o movimento sem fim. Propuseram inúmeras minúsculas partículas sólidas - átomos - que não podiam ser cortados. Os átomos flutuavam ao acaso, e de tão minúsculos eram invisíveis. O mundo em constante transformação era explicado como a reorganização incessante dos átomos imutáveis em diferentes formas, até o químico Dalton em 1800 d.C. esta teoria praticamente não evoluíra. (pt)
- Атоми́зм — натурфилософская и физическая теория, согласно которой чувственно воспринимаемые (материальные) вещи состоят из неделимых частиц - атомов. Возникла в древнегреческой философии. Дальнейшее развитие получила в философии и науке Средних веков и Нового времени. (ru)
- Atomism är en filosofisk tendens eller inriktning, som vill lösa alla problem genom att bryta ned dem i någon form av minsta beståndsdelar och utifrån dessa minsta beståndsdelar förklara och lösa problemen. I västerländsk filosofi avser man med atomism de idéer som företräddes av de grekiska atomisterna.
Motsatsen är holism. (sv)
|
| rdfs:comment
| - In natural philosophy, atomism is the theory that all the objects in the universe are composed of very small, indestructible building blocks - atoms. Or, stated in other words, that all of reality is made of indivisible basic building blocks. The word atomism derives from the ancient Greek word atomos which can be parsed in to a-tomos (not cuttable) - tomos being a form of the Greek verb temnein (to cut) - meaning that which cannot be cut into smaller pieces. (en)
- El atomismo, uno de los principios de la química como ciencia, es un sistema filosófico, que surgió en Grecia durante el siglo V a. C. y en la India, hacia el año 600 a. C. (Kanada), aunque tal vez mucho antes (Mosco de Sidón), según el cual el universo está constituido por combinaciones de pequeñas partículas indivisibles denominadas átomos (en griego significa que no se puede dividir). (es)
- (de)
- Atomismi on sekä filosofinen oppi, jonka mukaan kaikki materia koostuu jakamattomista pienelementeistä, että psykologinen suuntaus, jossa henkisiä ilmiöitä tutkitaan erillisinä pienelementteinä. (fi)
- L'atomisme est une théorie philosophique proposant une conception d'un univers composé de matière et de vide. Selon les atomistes, les atomes composant l'univers sont tous de même substance et ne diffèrent les uns des autres que par leurs formes et leurs positions. Cette doctrine s'apparente au monisme. (fr)
- (it)
- 原子論（げんしろん、atomism）は「すべての物質は非常に小さな、分割不可能な粒子（Atom、原子）で構成されている」という仮説の総称。 (ja)
- Het Atomisme is de leer die stelt dat alle stoffen zijn opgebouwd uit ontelbare minuscule ondeelbare blokjes: "a-tomos" (onsnijdbaar). Het woord "tomos" is een vorm van het Griekse werkwoord temnein (snijden), dat betekent: "dat wat niet in kleinere stukjes gesneden kan worden." Leucippus en Democritus volgden deze leer. Martin Bernal was van mening dat deze twee de inspiratie voor de naam atomos hadden opgedaan na een reis naar Egypte, waar zij leerden over de Egyptische god Atum. (nl)
- Natureza desenvolvida pelos pensadores jônios. Epicuro, criador do epicurismo, entre os séculos IV e III a.C, e Lucrécio, poeta romano, dois séculos depois, enriqueceram o atomismo de Demócrito e Leucipo, atribuindo aos átomos a propriedade do peso e postulando sua divisão em "partes mínimas", além de uma "espontaneidade interna", no desvio ou declinação atômica que rompia a trajetória vertical do movimento dos átomos, o que, em termos morais, explicava a liberdade do indivíduo. (pt)
- Атоми́зм — натурфилософская и физическая теория, согласно которой чувственно воспринимаемые (материальные) вещи состоят из неделимых частиц - атомов. Возникла в древнегреческой философии. Дальнейшее развитие получила в философии и науке Средних веков и Нового времени. (ru)
- Atomism är en filosofisk tendens eller inriktning, som vill lösa alla problem genom att bryta ned dem i någon form av minsta beståndsdelar och utifrån dessa minsta beståndsdelar förklara och lösa problemen. I västerländsk filosofi avser man med atomism de idéer som företräddes av de grekiska atomisterna. (sv)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
