| p:abstract
| - Anglicanism is a Christian denomination rooted in the beliefs and practices of churches which either have historical connections with the Church of England or maintain a liturgy compatible with it. The word Anglican originates in ecclesia anglicana, a medieval Latin phrase dating to at least 1246 meaning the English Church. Adherents of Anglicanism are termed Anglicans. The great majority of Anglicans are members of churches belonging to the Anglican Communion. However, there are a great variety of non-affiliated Anglican churches, most notably the Continuing Anglican Churches.
The faith of Anglicans is founded in the Scriptures and the Gospels, the traditions of the Apostolic Church, the apostolic succession—"historic episcopate," and the early Church Fathers. Anglicanism forms one of the branches of Western Christianity; having definitively declared its independence from the Roman pontiff at the time of the Elizabethan Religious Settlement. By the mid 17th century the Church of England (and associated episcopal churches in Ireland and in England's American colonies) came to be seen as comprising a distinct Christian tradition with theologies, structures and forms of worship representing a middle ground, or via media, between Roman Catholicism and Protestantism. Following the American Revolution, Anglican congregations in the United States and Canada were each reconstituted into an independent church with their own bishops and self-governing structures; which, through the expansion of the British Empire and the activity of Christian missions, was adopted as the model for many newly formed churches, especially in Africa, Australasia and the regions of the Pacific. In the 19th century the term Anglicanism was coined to describe the common religious tradition of these churches; as also that of the Scottish Episcopal Church, which, though originating earlier within the Church of Scotland, had come to be recognised as sharing this common identity.
The degree of distinction between Reformed and western Catholic tendencies within the Anglican tradition is routinely a matter of debate both within specific Anglican churches and throughout the Anglican Communion. Unique to Anglicanism is the Book of Common Prayer, the collection of services that worshippers in most Anglican churches used for centuries. While it has since undergone many revisions and Anglican churches in different countries have developed other service books, the Prayer Book is still acknowledged as one of the ties that bind the Anglican Communion together. There is no single Anglican Church with universal juridical authority, since each national or regional church has full autonomy. As the name suggests, the Anglican Communion is an association of those churches in full communion with the Archbishop of Canterbury. (en)
- El término anglicano y su derivado anglicanismo, provienen del latín medieval ecclesia anglicana, que significa iglesia inglesa, se utiliza para describir a las personas, las instituciones y las iglesias, como asi mismo a las tradiciones litúrgicas y conceptos teológicos desarrollados tanto por la Iglesia de Inglaterra, en lo particular, como por las provincias eclesiásticas de la Comunión Anglicana. También se utiliza en lo referente a las iglesias anglicanas sin comunión con el Arzobispo de Canterbury (en el Reino Unido), como las partícipes del Movimiento Anglicano de Continuación y muchas otras completamente independientes. Los anglicanos son practicantes del anglicanismo. (es)
- Anglikanismus (von lat. anglicanus - englisch) ist die Gesamtheit des Glaubens und religiösen Lebens der Kirche von England und ihrer Tochterkirchen. Die meisten dieser Tochterkirchen gehören zur Anglikanischen Gemeinschaft, einige haben sich aber von der Gemeinschaft getrennt.
In vorreformatorischer Zeit bezeichnete der Ausdruck die nationalkirchlichen Bestrebungen in England (vgl. Gallikanismus in Frankreich), die nicht die Loslösung von Rom, wohl aber eine größere landeskirchliche Autonomie zum Ziel hatten. (de)
- L'Anglicanisme est une confession chrétienne, dont l'identité est issue du , en Angleterre, lorsque le roi Henri VIII a rompu avec le pape de Rome. La plupart des Églises se reconnaissant dans cette confession sont rassemblées au sein de la Communion anglicane.
L'Église anglicane se dit à la fois catholique et réformée : catholique, parce qu'elle croit avoir conservé la succession apostolique, et réformée parce qu'elle a adhéré aux principes nouveaux de la réforme protestante. Des anglicans sont souvent réticents à se voir appelés « protestants ».
L'Église anglicane ne se considère pas comme protestante, mais plutôt comme une Église catholique non romaine. Toutefois, le pape Léon XIII ne lui reconnaît pas ce titre : l'encyclique Apostolicae Curae déclare que l'Église anglicane n'a pas la succession apostolique, ni la validité légale des ordinations. (fr)
- L'Anglicanesimo è una forma di cristianesimo che ebbe origine nel XVI secolo con la separazione della Chiesa anglicana (o Chiesa d'Inghilterra) dalla Chiesa cattolica durante il regno di Enrico VIII.
L'abolizione del ricorso al papa dal punto di vista cronologico è stato l'inizio dell'anglicanesimo in quanto scisma da Roma. Dopo sono seguite riforme disciplinari e dottrinali che hanno dato all'anglicanesimo l'assetto attuale cattolico ma non romano, riformato ma non protestante .
Da un punto di vista del diritto canonico cattolico Enrico VIII non fu mai scomunicato, pena che venne comminata ad Elisabetta I quando ci si rese conto che la frattura era insanabile.
Dal punto di vista cattolico l'anglicanesimo come eresia si è originato quando sono state cambiate alcune dottrine e si sono ordinati i nuovi vescovi che non avevano più l'autentica successione apostolica, anche se la dichiarazione ufficiale dell'invalidità delle ordinazioni anglicane è del XIX secolo, con la bolla Apostolicae Curae di Leone XIII.
Per gli anglicani invece la riforma non ha modificato la sostanza di una chiesa che si era originata nell'alto medioevo e che già prima di Enrico VIII godeva di una larga autonomia da Roma.
Nei secoli successivi, in diverse parti del mondo ma prevalentemente nel Commonwealth inglese, sono sorte altre chiese che hanno aderito all'anglicanesimo e che formano la Comunione anglicana. Queste chiese sono denominate "anglicane" o, in alcune nazioni come gli USA e la Scozia, "episcopali". Le varie province ecclesiastiche sono suddivise in diocesi.
La Chiesa cattolica preferisce riferirsi all'Anglicanesimo con la denominazione di Comunione anglicana. (it)
- 聖公会（せいこうかい, Anglicanism, Anglican church）は、イングランド国教会 (Church of England) の国教派から始まる、監督制を認めるキリスト教の教派。
いくつかの国では、監督派 (Episcopal) として知られるがこれは俗称であり、実際は聖公会の他にもルター派やメソジストなどの監督制の教会が存在する。おそらくそのように呼ばれる所以は、清教徒革命のときに国教会派側と対立した長老派と組合派に対するものと思われる。
聖公会には、典礼の形式を重んじる高教会 (High church) と低教会 (Low church) とがあるが、いずれも同じ主教の監督下で運営されている。教条として1563年に制定された英国聖公会の39箇条（聖公会大綱）を認めている。
聖公会系の教会は、大英帝国の植民地の拡張に伴い、アメリカ合衆国、カナダ、オーストラリア、ニュージーランド、南アフリカ等で信者を増やしていった。現在ではイギリス国外における信者の人数が、国内の信者の人数を上回っており、その大部分はアフリカとアメリカの黒人で占められる。国外における著名な高位聖職者としては、南アフリカのデズモンド・ツツ大主教が挙げられる。国外の各組織は、アングリカン・コミュニオン参照。
古カトリック派・マラバル教会などと完全相互聖餐関係にある。 (ja)
- De term anglicanisme (van het woord Latijnse woord "Anglicana" dat Engels betekent) wordt gebruikt voor leden en de kerken die de tradities en gebruiken van de Kerk van Engeland nauw volgen.
Het Anglicanisme is terug te voeren tot het missiewerk van Augustinus van Canterbury in 597. De Kerk van Engeland geeft er de voorkeur aan hierin haar oorsprong te zien, in plaats van de gebeurtenissen tijdens de Engelse reformatie. Het schisma van de Roomse Kerk ten tijde van Hendrik VIII van Engeland, de excommunicatie van zijn dochter Elizabeth I en de continentale reformatie zijn alle omstandigheden die tot de stichting van de Kerk van Engeland hebben geleid, maar haar oorsprong wordt gevonden in de komst van de enige heilige katholieke en apostolische kerk op de Britse eilanden.
Brittannië kwam voor het eerst met het christendom in aanraking, waarschijnlijk via de tinhandel tussen Ierland en Spanje, in de 1e- of 2e eeuw en ontwikkelde zich, zoals vele andere Christelijke gemeenschappen in die tijd, onafhankelijk van de kerk van Rome. Het is bekend dat Britse bisschoppen zoals Restitutus de Synode van Arles bezochten in 314. Pelagius, die op een haar na Augustinus en Hiëronymus versloeg over het dogma van de erfzonde, was een Brit.
Gelijktijdig ging de Keltische kerk van Columba en Aidan door met het evangeliseren van Schotland en Noord-Engeland. Deze Keltische kerk conflicteerde met de Romeinse gebruiken ten aanzien van de tonsuur en de Paasdatum. Op de Synode van Whitby in 644 onderwierp de Keltische kerk van Noord-Brittannië zich in zeker zin aan het gezag van Rome. In de daarop volgende eeuwen absorbeerde het Roomse systeem van Augustinus de Keltisch christelijke kerken.
Vaak wordt er gediscussieerd of de Anglicaanse Kerk onder de katholieke of de protestantse stroming van het christendom valt. De gemeenschap van de Anglicaanse Kerk ziet zichzelf als katholiek-protestants, niet alleen in gebruiken, maar ook in tradities, alhoewel de officiële status van de Kerk van Engeland katholiek is. De Anglicaanse Kerk heeft veel weg van de Oud-Katholieke Kerk, een klein deel van de gemeenschap die van de Rooms-Katholieke Kerk afsplitste in 1870 over de doctrine van het pausschap en de pauselijke onfeilbaarheid. De oorsprong van het anglicanisme is echter wel nauw verwant aan de protestantse Reformatie. De anglicaanse liturgie kan ook op protestantse en katholieke wijze gevierd worden; de oorsprong van de anglicaanse liturgie ligt echter bij de sterk geprotestantiseerde aartsbisschop van Canterbury Thomas Cranmer.
Net zoals de Oosters-Orthodoxe Kerken en de Rooms-Katholieke Kerk heeft de Anglicaanse Kerk apostolische successie van de apostelen van Jezus, ofschoon de anglicaanse successie door de Rooms-Katholieke Kerk niet erkend wordt. (nl)
- Den anglikanske kirke, eller Den anglikanske kommunion, er en fellesbetegnelse på en rekke kirker som har sitt utspring i Den engelske kirke (Church of England). Kirkene er reformert, men har samtidig sterke trekk fra katolisismen, fordi den engelske reformasjon hadde en annen form enn den som fant sted i f.eks. Tyskland og Skandinavia. Mens reformasjonen i disse landene skjedde som et fullstendig brudd med katolisismen og opprettelsen av en ny kirke, var reformasjonen i England kun en endring av kirkens lære. Den engelske kirken anser seg selv som den samme kirken som den var før reformasjonen og fastholder derfor blant annet apostolisk suksesjon - i motsetning til de fleste andre protestantiske kirkesamfunn. I USA kalles den gjerne Episcopalian, 'biskoppelig'. (no)
- Anglikanizm – odłam chrześcijaństwa (podobny do protestantyzmu), który powstał w Anglii w XVI wieku. Anglikanizm w części wywodzi się z tradycji protestanckiej, jednak w dużym stopniu zachował teologiczną więź z katolicyzmem.
Pierwszą głową Kościoła anglikańskiego był Henryk VIII – zlikwidował on zakony, zagarnął dobra kościelne, pozostawił hierarchię kościelną, zniósł celibat, zachował kult świętych, liturgia prowadzona była w języku angielskim. (pl)
- Anglikanska kyrkogemenskapen, omfattar den Engelska kyrkan och dess dotterkyrkor i framför allt de före detta brittiska kolonierna. Ungefär vart tionde år samlas anglikanska biskopar från hela världen till Lambethkonferensen för överläggningar. Ärkebiskopen av Canterbury är konferensens ordförande och kyrkogemenskapens främste biskop.
Anglikanismen tillkom när Henrik VIII av England bröt med katolicismen och gjorde sig själv till kyrkans överhuvud 1534. Den har en protestantiskt färgad förkunnelse som grundar sig på de trettionio artiklarna, fastslagna 1563. Liturgin innehåller många katolska bruk såsom knäfall, korstecken och processioner.
Den anglikanska kyrkan är en av de största kristna trossamfunden i världen, med över 70 miljoner medlemmar.
Anglikanska kyrkan deltar i Borgågemenskapen, definierad av Borgåöverenskommelsen. (sv)
- 聖公宗（英語：Anglicanism），又稱聖公會、安立甘宗、英國國教派，過去屬於天主教（大公教會）中的一个教派，而目前屬於英国（嚴格為英格蘭）的英国國教，目前世界上的圣公宗教徒約有7300萬人（2008年）。
安立甘/安立間（Anglican），意譯是英國教會的、英国的，形容信徒、制度、教會、甚至禮儀傳統和神學思想是從英格蘭的國家教會，英國國教會所發展出來的，成為普世聖公宗。這個詞語亦可形容其他從普世聖公宗團契獨立的教會組織之追隨者，他們都因為教義和禮儀上與本身的教省產生分歧而獨立出來。但是，美国及蘇格蘭的聖公會英文名称却使用“The Episcopal Church”。“Episcopal”意思为主教制的。普世华人、韓國及日本基督徒都使用圣公会为公用名称。
普世聖公宗團契認為自己是神聖大公及使徒所傳的教會的一部分，既大公又經過改革的教會，很多聖公會教友相信聖公宗是新舊教會的混合體。有一些高派教會擁護者覺得他們的教會是沒有教宗的公教教派，亦不像其他新教教會有一位舉足輕重的代表人物如馬丁·路德、諾克斯、加爾文和約翰衛斯理。普世聖公宗是38個與坎特伯里大主教有聯繫的教省神學上的交流板和聯合團契。 (zh)
|
| rdfs:comment
| - Anglicanism is a Christian denomination rooted in the beliefs and practices of churches which either have historical connections with the Church of England or maintain a liturgy compatible with it. The word Anglican originates in ecclesia anglicana, a medieval Latin phrase dating to at least 1246 meaning the English Church. Adherents of Anglicanism are termed Anglicans. The great majority of Anglicans are members of churches belonging to the Anglican Communion. (en)
- El término anglicano y su derivado anglicanismo, provienen del latín medieval ecclesia anglicana, que significa iglesia inglesa, se utiliza para describir a las personas, las instituciones y las iglesias, como asi mismo a las tradiciones litúrgicas y conceptos teológicos desarrollados tanto por la Iglesia de Inglaterra, en lo particular, como por las provincias eclesiásticas de la Comunión Anglicana. (es)
- Anglikanismus (von lat. anglicanus - englisch) ist die Gesamtheit des Glaubens und religiösen Lebens der Kirche von England und ihrer Tochterkirchen. Die meisten dieser Tochterkirchen gehören zur Anglikanischen Gemeinschaft, einige haben sich aber von der Gemeinschaft getrennt. (de)
- L'Anglicanisme est une confession chrétienne, dont l'identité est issue du , en Angleterre, lorsque le roi Henri VIII a rompu avec le pape de Rome. La plupart des Églises se reconnaissant dans cette confession sont rassemblées au sein de la Communion anglicane. (fr)
- L'Anglicanesimo è una forma di cristianesimo che ebbe origine nel XVI secolo con la separazione della Chiesa anglicana (o Chiesa d'Inghilterra) dalla Chiesa cattolica durante il regno di Enrico VIII. (it)
- 聖公会（せいこうかい, Anglicanism, Anglican church）は、イングランド国教会 (Church of England) の国教派から始まる、監督制を認めるキリスト教の教派。 (ja)
- De term anglicanisme (van het woord Latijnse woord "Anglicana" dat Engels betekent) wordt gebruikt voor leden en de kerken die de tradities en gebruiken van de Kerk van Engeland nauw volgen. (nl)
- Den anglikanske kirke, eller Den anglikanske kommunion, er en fellesbetegnelse på en rekke kirker som har sitt utspring i Den engelske kirke (Church of England). Kirkene er reformert, men har samtidig sterke trekk fra katolisismen, fordi den engelske reformasjon hadde en annen form enn den som fant sted i f.eks. Tyskland og Skandinavia. (no)
- Anglikanizm – odłam chrześcijaństwa (podobny do protestantyzmu), który powstał w Anglii w XVI wieku. Anglikanizm w części wywodzi się z tradycji protestanckiej, jednak w dużym stopniu zachował teologiczną więź z katolicyzmem. (pl)
- Anglikanska kyrkogemenskapen, omfattar den Engelska kyrkan och dess dotterkyrkor i framför allt de före detta brittiska kolonierna. Ungefär vart tionde år samlas anglikanska biskopar från hela världen till Lambethkonferensen för överläggningar. Ärkebiskopen av Canterbury är konferensens ordförande och kyrkogemenskapens främste biskop. (sv)
- 聖公宗（英語：Anglicanism），又稱聖公會、安立甘宗、英國國教派，過去屬於天主教（大公教會）中的一个教派，而目前屬於英国（嚴格為英格蘭）的英国國教，目前世界上的圣公宗教徒約有7300萬人（2008年）。 (zh)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
