| dbpedia-owl:abstract
|
- Napoleon Bonaparte, als Kaiser Napoleon I. , war ein französischer General, Staatsmann und Kaiser. Aus korsischer Familie stammend, stieg Bonaparte während der Französischen Revolution in der Armee auf. Er erwies sich als ein militärisches Talent ersten Ranges. Vor allem die Feldzüge in Italien und in Ägypten machten ihn populär und zu einem politischen Hoffnungsträger. Dies ermöglichte ihm, durch den Staatsstreich vom 18. Brumaire die Macht in Frankreich zu übernehmen. Zunächst von 1799 bis 1804 als Erster Konsul der Französischen Republik und anschließend bis 1814 als Kaiser der Franzosen, stand er einem halbdiktatorischen Regime mit plebiszitären Elementen vor. Durch verschiedene Reformen – etwa die der Justiz durch den Code Civil oder die der Verwaltung – hat Napoleon die staatlichen Strukturen Frankreichs bis in die Gegenwart hinein geprägt. Außenpolitisch errang er, gestützt auf die Armee, zeitweise die Herrschaft über weite Teile Kontinentaleuropas. Er war daher ab 1805 auch König von Italien und von 1806 bis 1813 Protektor des Rheinbundes. Durch die von ihm initiierte Auflösung des Heiligen Römischen Reiches wurde die staatliche Gestaltung Mitteleuropas zu einem zentralen Problem des 19. Jahrhunderts. Hatte er anfangs selbst noch den Nationalstaatsgedanken außerhalb Frankreichs verbreitet, erschwerte dessen teils konservative Umdeutung in Spanien, in Deutschland und schließlich auch in Russland die Aufrechterhaltung der napoleonischen Ordnung in Europa. Der katastrophale Ausgang des Feldzugs gegen Russland, dort als Vaterländischer Krieg bezeichnet, führte letztlich zum Sturz Napoleons. Nach einer kurzen Phase der Verbannung auf Elba kehrte er für hundert Tage an die Macht zurück. In der Schlacht bei Waterloo wurde er endgültig besiegt und zuletzt bis zu seinem Lebensende auf die Insel St. Helena verbannt.
- Napoleon Bonaparte (15 August 1769 – 5 May 1821) was a French military and political leader during the latter stages of the French Revolution. As Napoleon I, he was Emperor of the French from 1804 to 1815. His legal reform, the Napoleonic code, has been a major influence on many civil law jurisdictions worldwide, but he is best remembered for his role in the wars led against France by a series of coalitions, the so-called Napoleonic Wars, during which he established hegemony over much of Europe and sought to spread revolutionary ideals. It was as a result of these wars, and his success in them, that he is generally regarded as one of the greatest military commanders of all time. Napoleon was born in Corsica to parents of noble Genoese Lombard ancestry and trained as an artillery officer in mainland France. Bonaparte rose to prominence under the French First Republic and led successful campaigns against the First and Second Coalitions arrayed against France. In 1799, he staged a coup d'état and installed himself as First Consul; five years later the French Senate proclaimed him emperor. In the first decade of the 19th century, the French Empire under Napoleon engaged in a series of conflicts—the Napoleonic Wars—involving every major European power. After a streak of victories, France secured a dominant position in continental Europe, and Napoleon maintained the French sphere of influence through the formation of extensive alliances and the appointment of friends and family members to rule other European countries as French client states. Napoleon's campaigns are studied at military academies throughout much of the world. The French invasion of Russia in 1812 marked a turning point in Napoleon's fortunes. His Grande Armée was badly damaged in the campaign and never fully recovered. In 1813, the Sixth Coalition defeated his forces at Leipzig; the following year the Coalition invaded France, forced Napoleon to abdicate and exiled him to the island of Elba. Less than a year later, he escaped Elba and returned to power, but was defeated at the Battle of Waterloo in June 1815. Napoleon spent the last six years of his life in confinement by the British on the island of Saint Helena. An autopsy concluded he died of stomach cancer, although this claim has sparked significant debate.
- Napoleón I Bonaparte fue un militar y gobernante francés, general republicano durante la Revolución y el Directorio, artífice del golpe de Estado del 18 de Brumario que le convirtió en Primer Cónsul (Premier Consul) de la República el 11 de noviembre de 1799; cónsul vitalicio desde el 2 de agosto de 1802 hasta su proclamación como Emperador de los franceses (Empereur des Français) 18 de mayo de 1804, siendo coronado el 2 de diciembre; proclamado Rey de Italia el 18 de marzo de 1805 y coronado el 26 de mayo, ostentó ambos títulos hasta el 11 de abril de 1814 y, nuevamente, desde el 20 de marzo hasta el 22 de junio de 1815. Durante un periodo de poco más de una década, adquirió el control de casi toda Europa Occidental y Central mediante una serie de conquistas y alianzas, y sólo tras su derrota en la Batalla de las Naciones, cerca de Leipzig, en octubre de 1813, se vio obligado a abdicar unos meses más tarde. Regresó a Francia y al poder durante el breve período llamado los Cien Días y fue decisivamente derrotado en la Batalla de Waterloo en Bélgica, el 18 de junio de 1815, siendo desterrado por los ingleses a la isla de Santa Elena, donde falleció. Napoleón es considerado como uno de los mayores genios militares de la Historia, habiendo comandado campañas bélicas muy exitosas, aunque con ciertas derrotas igualmente estrepitosas. Sus agresivas guerras de conquista se convirtieron en las mayores operaciones militares conocidas hasta ese momento en Europa, involucrando a un número de soldados jamás visto en los ejércitos de la época. Además de estas proezas bélicas, a Napoleón también se le conoce por el establecimiento del Código Napoleónico y es considerado por algunos un «monarca iluminado» debido a su extraordinario talento y capacidad de trabajo. Otros, sin embargo, lo estiman un dictador tiránico cuyas guerras causaron la muerte de millones de personas, así como uno de los personajes más megalómanos y nefastos de todos los tiempos. Se le juzga como el personaje clave que marcó el inicio del siglo XIX y la posterior evolución de la Europa contemporánea. Sus soldados lo llamaban el Pequeño Cabo (Le Petit Caporal), en tanto que los ingleses se referían a él con el despectivo Boney y las monarquías europeas como el tirano Bonaparte, el Ogro de Ajaccio o el Usurpador Universal.
- Napoléon Bonaparte, alkujaan Napoleone Buonaparte, oli Ranskan ensimmäinen konsuli vuodesta 1799 alkaen ja Ranskan keisari Napoleon I 18. toukokuuta 1804 – 6. toukokuuta 1814 välisen ajan. Uransa huipulla hän valloitti ja hallitsi laajoja osia Länsi- ja Keski-Eurooppaa. Tällöin hänen valtakuntansa oli kooltaan, armeijaltaan ja väkiluvultaan Euroopan suurin sitten Rooman valtakunnan. Hänet vangittiin hävityn Waterloon taistelun jälkeen vuonna 1815 ja karkotettiin Saint Helenan saarelle.
- Ufficiale d'artiglieria e quindi generale durante la rivoluzione, governò la Francia a partire dal 1799: fu Primo Console dal novembre 1799 al maggio 1804 e Imperatore dei francesi, con il nome di Napoleone I (Napoléon I), dal dicembre 1804 al 14 aprile 1814 e nuovamente dal 20 marzo al 22 giugno 1815. Fu anche presidente della Repubblica Italiana dal 1802 al 1805 e re d'Italia dal 1805 al 1814, «mediatore» della Repubblica Elvetica dal 1803 al 1813 e «protettore» della Confederazione del Reno dal 1806 al 1813. Grazie a una serie di brillanti campagne militari e alleanze, conquistò e governò larga parte dell'Europa continentale, esportando gli ideali rivoluzionari di rinnovamento sociale e arrivando a controllare numerosi Regni europei tramite i membri della sua famiglia. La sua riforma del sistema giuridico introdusse chiarezza e semplicità delle norme e pose le basi per la moderna giurisdizione civile. La disastrosa Campagna di Russia segnò la fine del suo dominio sull'Europa. Sconfitto a Lipsia dagli alleati europei nell'ottobre del 1813, Napoleone abdicò il 14 aprile 1814 e fu esiliato all'Isola d'Elba. Nel marzo del 1815, abbandonata furtivamente l'Elba, sbarcò vicino ad Antibes e rientrò a Parigi «senza sparare un sol colpo», riconquistando il potere per il periodo detto dei Cento Giorni, finché non venne definitivamente sconfitto a Waterloo dalla settima coalizione, il 18 giugno 1815. Trascorse gli ultimi anni di vita in esilio all'isola di Sant'Elena, sotto il controllo degli inglesi. Dopo la sua caduta, il Congresso di Vienna ristabilì in Europa i vecchi Regni pre-napoleonici. Fu il primo regnante della dinastia dei Bonaparte. Sposò Giuseppina di Beauharnais nel 1796, e in seconde nozze l'arciduchessa Maria Luisa d'Austria, l'11 febbraio 1810, dalla quale ebbe l'unico figlio legittimo, Napoleone Francesco, detto il re di Roma. La sua figura ha ispirato artisti, letterati, musicisti, politici e storici, dall'ottocento sino ai giorni nostri.
- ナポレオン・ボナパルト（Template:Lang、1769年8月15日 - 1821年5月5日 ）は、革命期フランスの軍人・政治家、そしてフランス第一帝政の皇帝ナポレオン1世（Template:Lang、在位：1804年 - 1814年、1815年）。 フランス革命後の混乱を収拾して軍事独裁政権を樹立し、イギリスを除くヨーロッパの大半を勢力下に置いた（ナポレオン戦争）が、最終的に敗北し失脚した。当時のイギリスの首相ウィリアム・ピットは、「革命騒ぎの宝くじを最後に引き当てた男」とナポレオンを評し、一方ゲーテは「徳を求めたもののこれを見出せず、権力を掴むに至った」と評している。
- Napoleon Bonaparte was een Frans militair en politieke leider tijdens de laatste stadia van de Franse Revolutie. Als Napoleon I was hij van 1804 tot 1815 Keizer der Fransen. Zijn juridische hervorming, de Code Napoléon, had een grote en blijvende invloed op het recht in vele landen, waaronder Nederland en België. Het best wordt hij echter herinnerd door de rol die hij in de naar hem genoemde Napoleontische Oorlogen speelde. Het gelukte hem in het eerste decennium van de 19e eeuw een groot deel van Europa onder Frans gezag te brengen. Net als zijn voorganger Lodewijk XIV en navolger Adolf Hitler slaagde hij er echter niet in zijn gezag blijvend aan Europa op te leggen. Napoleon werd op Corsica geboren. Zijn ouders waren van adellijke Genuese afkomst. In de jaren voor de Franse Revolutie werd hij op het vasteland van Frankrijk tot artillerie-officier opgeleid. Bonaparte kreeg onder de Eerste Franse Republiek bekendheid. Hij wist de Eerste- en Tweede Coalitie tegen Frankrijk te verslaan. In 1799 pleegde hij een staatsgreep, waarna hij zichzelf als Eerste Consul installeerde; vijf jaar later riep hij zichzelf in navolging van Karel de Grote tot keizer van Frankrijk van uit. In het eerste decennium van de 19e eeuw was het Eerste Franse Keizerrijk onder Napoleon betrokken bij een reeks van conflicten - de Napoleontische Oorlogen - waarbij alle Europese grootmachten betrokken waren. Na een serie van overwinningen slaagde Frankrijk er in om een dominante positie in continentaal Europa in te nemen. Bij de handhaving van de Franse invloedssfeer maakte Napoleon gebruik van uitgebreide allianties, waar hij vrienden en familieleden in machtsposities in andere landen benoemde om daar als Franse vazallen te heersen, zijn broer Lodewijk Napoleon in het Koninkrijk Holland is hiervan een voorbeeld. De veldtocht van Napoleon naar Rusland in 1812 betekende een keerpunt. Zijn Grande Armée werd voor een belangrijk deel vernietigd en hij slaagde er niet in deze in de korte tijd, die hem nog restte, opnieuw op te bouwen. In 1813 versloeg de Zesde Coalitie het leger van Napoleon in de Slag bij Leipzig. Het volgende jaar viel de Coalitie Frankrijk binnen. Napoleon werd tot aftreden gedwongen en verbannen naar het eiland Elba. Minder dan een jaar later slaagde Napoleon er echter in te ontsnappen. Hij wist de macht in Frankrijk weliswaar opnieuw te grijpen, maar in de beslissende Slag bij Waterloo, vlakbij Brussel, in juni 1815 leed hij een nederlaag. Daarna bracht de laatste zes jaar van zijn leven in gevangenschap van de Britten op het eiland Sint-Helena door. Een autopsie zou hebben geconcludeerd dat hij stierf aan maagkanker.
- Napoléon Bonaparte Mal:Infoboks/bilde Napoléon Bonaparte, malt av Evert A. Duykinc Mal:Infoboks/overskriftInfo: Mal:Infoboks/selle1Født: Mal:Infoboks/selle215. august 1769 Mal:Infoboks/selle1Sted: Mal:Infoboks/selle2Ajaccio, Korsika, Frankrike Mal:Infoboks/selle1Død: Mal:Infoboks/selle25. mai 1821 Mal:Infoboks/selle1Sted: Mal:Infoboks/selle2St Helena, Atlanterhavet Mal:Flagg Mal:Infoboks/selle1Ektefelle: Mal:Infoboks/selle2Joséphine de Beauharnais Mal:Infoboks/selle1Barn: Mal:Infoboks/selle2Napoleon II Mal:Infoboks/selle1Foreldre: Mal:Infoboks/selle2Carlo Buonaparte Letizia Ramolino Mal:Infoboks/overskriftPolitisk info: Mal:Infoboks/selle1Titler: Mal:Infoboks/selle2Franskmennenes keiser Konge av Italia Beskytter av Rhinforbundet Meklingsmann av Sveits Mal:Infoboks/selle1Regjeringstid: Mal:Infoboks/selle220. mars 1804 – 6. april 1814 1. mars 1815 – 22. juni 1815 Mal:Infoboks/slutt Napoléon Bonaparte var Frankrikes keiser under navnet Napoléon I fra 18. mai 1804 til 6. april 1814. Som øverstkommanderende for den franske militærmakt erobret og hersket han over det meste av det vestlige og sentrale Europa, og hadde et par år også makten i Egypt. Et mislykket felttog i Russland svekket hans posisjon, og la føringene for det endelige nederlaget ved Waterloo i 1815 som resulterte i hans fall. Få personer i historien er blitt mer omtalt og forsket på enn Napoléon. Hans historiske betydning er stadig omdiskutert, de ulike syn på ham har ofte skapt debatt og uenighet. I Frankrike regnes han av mange som en nasjonalhelt. Han fremheves først og fremst som en dyktig feltherre og militær strateg, andre ser på ham mer som en politiker og samfunnsreformator. Av andre blir han betraktet som en stor despot, tyrann eller usurpator.
- Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent i król Włoch w latach 1805-1814. Postać Napoleona wywoływała i wywołuje kontrowersje. Jest uważany z jednej strony za jednego z najwybitniejszych mężów stanu, przywódców, strategów wojny, reformatorów ustroju państwowego i prawa, a z drugiej strony - za egotystę, tyrana i agresora. W polskiej tradycji niepodległościowej i romantycznej, z uwagi na wiązanie z osobą Napoleona w okresie zaborów ogromnych nadziei społeczeństwa polskiego na odzyskanie niepodległości, idea napoleońska oraz uwielbienie dla osoby Napoleona było przejawem patriotyzmu, miłości do Ojczyzny oraz wyrazem poczucia tożsamości narodowej.
- Napoleão Bonaparte foi um líder político e militar durante os últimos estágios da Revolução Francesa. Adotando o nome de Napoleão I, foi imperador da França de 18 de maio de 1804 a 6 de abril de 1814, posição que voltou a ocupar por poucos meses em 1815. Sua reforma legal, o Código Napoleônico, teve uma grande influência na legislação de vários países. Através das guerras napoleônicas, ele foi responsável por estabelecer a hegemonia francesa sobre maior parte da Europa. Napoleão nasceu em Córsega, filho de pais com ascendência da nobreza italiana e foi treinado como oficial de artilharia na França continental. Bonaparte ganhou destaque no âmbito da Primeira República Francesa e liderou com sucesso campanhas contra a Primeira Coligação e a Segunda Coligação. Em 1799, liderou um golpe de Estado e instalou-se como Primeiro Cônsul. Cinco anos depois, o senado francês o proclamou imperador. Na primeira década do século 19, o império francês sob comando de Napoleão se envolveu em uma série de conflitos com todas as grandes potências europeias, as Guerras Napoleônicas. Após uma sequência de vitórias, a França garantiu uma posição dominante na Europa continental, e Napoleão manteve a esfera de influência da França, através da formação de amplas alianças e a nomeação de amigos e familiares para governar os outros países europeus como dependentes da França. As campanhas de Napoleão são até hoje estudadas nas academias militares de quase todo o mundo. A Campanha da Rússia em 1812 marcou uma virada na sorte de Napoleão. Seu Grande Armée foi seriamente danificado na campanha e nunca se recuperou totalmente. Em 1813, a Sexta Coligação derrotou suas forças em Leipzig. No ano seguinte, a Coligação invadiu a França, forçou Napoleão a abdicar e o exilou na ilha de Elba. Menos de um ano depois, ele fugiu de Elba e retornou ao poder, mas foi derrotado na Batalha de Waterloo, em junho de 1815. Napoleão passou os últimos seis anos de sua vida confinado pelos britânicos na ilha de Santa Helena. Uma autópsia concluiu que ele morreu de câncer no estômago, embora haja suspeitas de envenenamento por arsênico.
- . Запрос «Наполеон» перенаправляется сюда; см. также другие значения. Наполеон INapoléon IФайл:Napoleon Groot. jpg Наполеон в полном императорском облачении Файл:Imperial Standard of Napoléon I. svg 1-й император французов 18 мая 1804 — 6 апреля 1814 20 марта 1815 — 22 июня 1815 Коронация: 2 декабря 1804, Нотр-Дам Предшественник: титул учреждён Преемник: Наполеон II Файл:Flag of France. svg Первый консул Французской республики 9 ноября 1799 — 20 марта 1804 Предшественник: должность учреждена Преемник: должность упразднена Вероисповедание: католик Рождение: 15 августа 1769(1769-08-15) Файл:Flag of Ajaccio. png Аяччо, Корсика Смерть: 5 мая 1821(1821-05-05) (51 год) Файл:Flag of the United Kingdom. svg Остров Святой Елены Похоронен: Файл:Flag of the United Kingdom. svg Остров Святой Елены, в 1840 году перезахоронен в Доме инвалидов, Париж Династия: Бонапарты Отец: Карло Буонапарте Мать: Летиция Рамолино Супруга: 1) Жозефина де Богарне 2) Мария-Луиза Австрийская Дети: от 2-го брака сын: Наполеон II внебрачные сыновья: Шарль Леон Денюэль, Александр Валевскийдочь: Жозефина Наполеона де Монтолон Автограф: Файл:Autograph of Napoleon 1805. png Наполеон I на Викискладе Наполео́н I Бонапа́рт — император французов в 1804—1815 годах, французский полководец и государственный деятель, заложивший основы современного французского государства.
- Napoleon I av Frankrike, född 15 augusti 1769 i Ajaccio, Korsika, Frankrike (som Napoleone di Buonaparte, senare Napoléon Bonaparte), död 5 maj 1821 på Sankta Helena i Sydatlanten, var Frankrikes kejsare från 2 december 1804 till 6 april 1814. Som överbefälhavare för den franska militärmakten erövrade och härskade han över större delen av västra och centrala Europa, och innehade ett par år även makten i Egypten. Det misslyckade fälttåget mot Ryssland försvagade sedan hans position, vilket så småningom ledde till det slutgiltiga nederlaget vid slaget vid Waterloo och Napoleons fall. Sedan Napoleon förlorat slaget i Waterloo blev han avsatt och förvisad till den isolerade ön Sankta Helena mitt ute på Atlanten. Där dog han några år senare. Få personer i historien har blivit mer omtalade och föremål för forskning än Napoleon. Hans historiska betydelse är omdiskuterad, de olika synsätten på honom har ofta skapat debatt och oenighet. I Frankrike betraktas han av många som en nationalhjälte. Han framhävs först och främst som en stor fältherre och militär strateg, andra ser honom mer som en politiker och reformator. Av andra betraktas han som en stor tyrann. Napoleon ligger begravd i Hôtel des Invalides i Paris.
- 拿破崙·波拿巴（Template:Lang-fr，Template:Bd），即拿破侖一世（Template:Lang），出生於科西嘉島，法國軍事家與政治家，法蘭西第一共和國第一執政（1799年－1804年），法蘭西第一帝國及百日王朝的皇帝（1804年－1814年，1815年），曾經佔領過西歐和中歐的廣大領土。
- Napoléon Bonaparte, dit Napoléon I, né le Modèle:Date à Ajaccio, en Corse et mort le Modèle:Date sur l'île Sainte-Hélène, au Royaume-Uni, fut général, premier consul, puis premier empereur des Français. Il fut un conquérant de l'Europe continentale. Objet dès son vivant d'une légende dorée comme d'une légende noire, il a aujourd'hui acquis une notoriété pour son habileté militaire et politique, mais aussi pour son régime autoritaire, et pour ses incessantes campagnes (voulues ou non) causant la mort de plus d'un million de civils, soldées par de lourdes défaites finales en Espagne, en Russie et à Waterloo, et par sa mort en exil à Sainte-Hélène sous la garde des Anglais. Il dirige la France à partir de la fin de l’année 1799; il est d'abord Premier Consul du Modèle:Date au Modèle:Date puis Empereur des Français, sous le nom de Napoléon Modèle:Ier, du Modèle:Date au Modèle:Date, puis du 20 mars au Modèle:Date. Il réorganise et réforme durablement l'État et la société. Il porte le territoire français à son extension maximale avec 134 départements en 1812, transformant Rome, Hambourg, Barcelone ou Amsterdam en chefs-lieux de départements français. Il est aussi président de la République italienne de 1802 à 1805, puis roi d’Italie du Modèle:Date au Modèle:Date, mais encore médiateur de la Confédération suisse de 1803 à 1813 et protecteur de la Confédération du Rhin de 1806 à 1813. Il conquiert et gouverne la majeure partie de l’Europe continentale et place les membres de sa famille sur les trônes de plusieurs royaumes européens : Joseph sur celui de Naples puis d'Espagne, Jérôme sur celui de Westphalie, Louis sur celui de Hollande et son beau-frère Joachim Murat à Naples. Il crée aussi un grand-duché de Varsovie, sans oser restaurer formellement l'indépendance polonaise, et soumet à son influence des puissances vaincues telles que le Royaume de Prusse et l'Archiduché d'Autriche. Napoléon tente de mettre un terme à son profit à la série de guerres que mènent les monarchies européennes contre la France depuis 1792. Il conduit les hommes de la Grande Armée, dont ses fidèles « grognards », du Nil et de l'Andalousie jusqu'à la ville de Moscou. Comme le note l'historien britannique Eric Hobsbawm, aucune armée n'était allée aussi loin depuis les Vikings ou les Mongols et n'avait soumis autant de grandes puissances de son époque. Malgré de nombreuses victoires initiales face aux diverses coalitions montées et financées par le Royaume de Grande-Bretagne, l’épopée impériale prend fin en 1815 avec la défaite de Waterloo. Peu d'hommes ont suscité autant de passions contradictoires que Napoléon Bonaparte. Selon les mots de l’historien Steven Englund : Modèle:Citation Toute une tradition romantique fait précocement de Napoléon l'archétype du grand homme appelé à bouleverser le monde. C'est ainsi que le comte de Las Cases, auteur du célèbre Mémorial de Sainte-Hélène tenta de présenter Napoléon au parlement britannique dans une pétition rédigée en 1818. Élie Faure, dans son ouvrage Napoléon, qui a inspiré Abel Gance, le compare à un « prophète des temps modernes ». D'autres auteurs, tel Victor Hugo, font du vaincu de Sainte-Hélène le « Prométhée moderne ». L'ombre de « Napoléon le Grand » plane sur de nombreux ouvrages de Balzac, Stendhal, Musset, mais aussi de Dostoïevski, de Tolstoï et de bien d'autres encore.
|
| rdfs:comment
|
- Napoléon Bonaparte, alkujaan Napoleone Buonaparte, oli Ranskan ensimmäinen konsuli vuodesta 1799 alkaen ja Ranskan keisari Napoleon I 18. toukokuuta 1804 – 6. toukokuuta 1814 välisen ajan. Uransa huipulla hän valloitti ja hallitsi laajoja osia Länsi- ja Keski-Eurooppaa. Tällöin hänen valtakuntansa oli kooltaan, armeijaltaan ja väkiluvultaan Euroopan suurin sitten Rooman valtakunnan. Hänet vangittiin hävityn Waterloon taistelun jälkeen vuonna 1815 ja karkotettiin Saint Helenan saarelle.
- ナポレオン・ボナパルト（Template:Lang、1769年8月15日 - 1821年5月5日 ）は、革命期フランスの軍人・政治家、そしてフランス第一帝政の皇帝ナポレオン1世（Template:Lang、在位：1804年 - 1814年、1815年）。 フランス革命後の混乱を収拾して軍事独裁政権を樹立し、イギリスを除くヨーロッパの大半を勢力下に置いた（ナポレオン戦争）が、最終的に敗北し失脚した。当時のイギリスの首相ウィリアム・ピットは、「革命騒ぎの宝くじを最後に引き当てた男」とナポレオンを評し、一方ゲーテは「徳を求めたもののこれを見出せず、権力を掴むに至った」と評している。
- 拿破崙·波拿巴（Template:Lang-fr，Template:Bd），即拿破侖一世（Template:Lang），出生於科西嘉島，法國軍事家與政治家，法蘭西第一共和國第一執政（1799年－1804年），法蘭西第一帝國及百日王朝的皇帝（1804年－1814年，1815年），曾經佔領過西歐和中歐的廣大領土。
- Napoleon Bonaparte, als Kaiser Napoleon I. , war ein französischer General, Staatsmann und Kaiser. Aus korsischer Familie stammend, stieg Bonaparte während der Französischen Revolution in der Armee auf. Er erwies sich als ein militärisches Talent ersten Ranges. Vor allem die Feldzüge in Italien und in Ägypten machten ihn populär und zu einem politischen Hoffnungsträger. Dies ermöglichte ihm, durch den Staatsstreich vom 18. Brumaire die Macht in Frankreich zu übernehmen.
- Napoleon Bonaparte (15 August 1769 – 5 May 1821) was a French military and political leader during the latter stages of the French Revolution. As Napoleon I, he was Emperor of the French from 1804 to 1815.
- Napoleón I Bonaparte fue un militar y gobernante francés, general republicano durante la Revolución y el Directorio, artífice del golpe de Estado del 18 de Brumario que le convirtió en Primer Cónsul (Premier Consul) de la República el 11 de noviembre de 1799; cónsul vitalicio desde el 2 de agosto de 1802 hasta su proclamación como Emperador de los franceses (Empereur des Français) 18 de mayo de 1804, siendo coronado el 2 de diciembre; proclamado Rey de Italia el 18 de marzo de 1805 y coronado el 26 de mayo, ostentó ambos títulos hasta el 11 de abril de 1814 y, nuevamente, desde el 20 de marzo hasta el 22 de junio de 1815.
- Ufficiale d'artiglieria e quindi generale durante la rivoluzione, governò la Francia a partire dal 1799: fu Primo Console dal novembre 1799 al maggio 1804 e Imperatore dei francesi, con il nome di Napoleone I (Napoléon I), dal dicembre 1804 al 14 aprile 1814 e nuovamente dal 20 marzo al 22 giugno 1815.
- Napoleon Bonaparte was een Frans militair en politieke leider tijdens de laatste stadia van de Franse Revolutie. Als Napoleon I was hij van 1804 tot 1815 Keizer der Fransen. Zijn juridische hervorming, de Code Napoléon, had een grote en blijvende invloed op het recht in vele landen, waaronder Nederland en België. Het best wordt hij echter herinnerd door de rol die hij in de naar hem genoemde Napoleontische Oorlogen speelde.
- Napoléon Bonaparte Mal:Infoboks/bilde Napoléon Bonaparte, malt av Evert A. Duykinc Mal:Infoboks/overskriftInfo: Mal:Infoboks/selle1Født: Mal:Infoboks/selle215. august 1769 Mal:Infoboks/selle1Sted: Mal:Infoboks/selle2Ajaccio, Korsika, Frankrike Mal:Infoboks/selle1Død: Mal:Infoboks/selle25.
- Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent i król Włoch w latach 1805-1814. Postać Napoleona wywoływała i wywołuje kontrowersje. Jest uważany z jednej strony za jednego z najwybitniejszych mężów stanu, przywódców, strategów wojny, reformatorów ustroju państwowego i prawa, a z drugiej strony - za egotystę, tyrana i agresora.
- Napoleão Bonaparte foi um líder político e militar durante os últimos estágios da Revolução Francesa. Adotando o nome de Napoleão I, foi imperador da França de 18 de maio de 1804 a 6 de abril de 1814, posição que voltou a ocupar por poucos meses em 1815. Sua reforma legal, o Código Napoleônico, teve uma grande influência na legislação de vários países. Através das guerras napoleônicas, ele foi responsável por estabelecer a hegemonia francesa sobre maior parte da Europa.
- . Запрос «Наполеон» перенаправляется сюда; см. также другие значения. Наполеон INapoléon IФайл:Napoleon Groot. jpg Наполеон в полном императорском облачении Файл:Imperial Standard of Napoléon I. svg 1-й император французов 18 мая 1804 — 6 апреля 1814 20 марта 1815 — 22 июня 1815 Коронация: 2 декабря 1804, Нотр-Дам Предшественник: титул учреждён Преемник: Наполеон II Файл:Flag of France.
- Napoleon I av Frankrike, född 15 augusti 1769 i Ajaccio, Korsika, Frankrike (som Napoleone di Buonaparte, senare Napoléon Bonaparte), död 5 maj 1821 på Sankta Helena i Sydatlanten, var Frankrikes kejsare från 2 december 1804 till 6 april 1814. Som överbefälhavare för den franska militärmakten erövrade och härskade han över större delen av västra och centrala Europa, och innehade ett par år även makten i Egypten.
- Napoléon Bonaparte, dit Napoléon I, né le Modèle:Date à Ajaccio, en Corse et mort le Modèle:Date sur l'île Sainte-Hélène, au Royaume-Uni, fut général, premier consul, puis premier empereur des Français. Il fut un conquérant de l'Europe continentale.
|
