Nikita Sergeyevich Khrushchev (15 April [O.S. 3 April] 1894 – 11 September 1971) was a Soviet politician who led the Soviet Union during part of the Cold War as the first secretary of the Communist Party of the Soviet Union from 1953 to 1964 and as chairman of the Council of Ministers (or premier) from 1958 to 1964. Khrushchev was responsible for the de-Stalinization of the Soviet Union, for backing the progress of the early Soviet space program, and for several relatively liberal reforms in areas of domestic policy. Khrushchev's party colleagues removed him from power in 1964, replacing him with Leonid Brezhnev as First Secretary and Alexei Kosygin as Premier.

Property Value
dbo:abstract
  • نيكيتا سيرغيفيش خروتشوف (بالروسية: Ники́та Серге́евич Хрущёв (؟·معلومات)؛ (15 أبريل 1894 – 11 سبتمبر 1971) زعيم شيوعي ورجل دولة سوفييتي، حكم الاتحاد السوفييتي من 1953 إلى 1964 وتميز حكمه بالمعاداة الشديدة للستالينية وبإرساء الدعائم الأولى لسياسة الانفراج الدولي والتعايش السلمي. (ar)
  • Nikita Serguéievitx Khrusxov, en rus: Ники́та Серге́евич Хрущёв (Kursk, Rússia, 17 d'abril de 1894 - 11 de setembre de 1971), va ser el líder de la Unió Soviètica després de la mort de Ióssif Stalin. Va ser el secretari general del Partit Comunista de la Unió Soviètica de 1953 a 1964 i primer ministre de la Unió Soviètica de 1958 a 1964. Va ser tret del poder pels membres del partit el 1964 i reemplaçat per Leonid Bréjnev. Va passar els set darrers anys de la seva vida sota l'estreta supervisió del KGB. És famós per la seva analogia del "nus de guerra", dirigida cap al president John F. Kennedy durant la Crisi dels míssils de Cuba: "Sr. President, nosaltres i vostè no hauríem d'estirar dels extrems de la corda a la qual vostè ha fet el nus de guerra, perquè com més fort estirem, el nus més s'estrenyerà." (ca)
  • Nikita Sergejevič Chruščov (rusky: , také Chruščev, 15. dubna 1894 , Ruské impérium – 11. září 1971 Moskva, Sovětský svaz) byl sovětský politik a vůdce, který v letech 1953 až 1964 zastával funkci prvního tajemníka ústředního výboru Komunistické strany Sovětského svazu (ÚV KSSS) a v letech 1958 až 1964 post předsedy rady ministrů (premiéra) Sovětského svazu (SSSR). Jeho vláda přinesla částečnou destalinizaci SSSR, podporu počátků sovětského kosmického programu a řadu relativně liberálních reforem v oblasti domácí politiky. Svými spolupracovníky byl odstaven od moci v roce 1964, kdy jej jako prvního tajemníka ÚV KSSS nahradil Leonid Brežněv. Narodil se ve vesnici Kalinovka v Kurské gubernii, asi 11 km východně od ukrajinských hranic. V mládí pracoval jako kovodělník a během Ruské občanské války působil jako politický komisař (politruk) v armádě bolševiků. S pomocí Lazara Kaganoviče postupně stoupal v sovětské hierarchii. Podporoval Stalinovy čistky a schválil zatčení tisíců lidí. V roce 1939 jej Stalin poslal vládnout na Ukrajinu, kde pokračoval v čistkách. Během druhé světové války (v SSSR známé jako Velká vlastenecká válka) byl vysoce postaveným politrukem a působil jako prostředník mezi Stalinem a jeho generály. Byl přítomen v těžkých bojích při obraně Stalingradu, na což byl pak po celý život hrdý. Po válce se vrátil na Ukrajinu, později pak zpět do Moskvy jako jeden ze Stalinových blízkých poradců. Zapojil se účinně do boje o moc, který vypukl po Stalinově smrti v roce 1953 a ještě téhož roku se stal jeho nástupcem. I přes svou někdejší blízkou spolupráci se Stalinem pronesl 25. února 1956 na XX. sjezdu KSSS na uzavřeném jednání projev Kult osobnosti a jeho důsledky, v němž poodhalil a odsoudil diktátorské praktiky svého předchůdce. Jeho vlastní domácí politika, jejímž cílem bylo zlepšení životů obyčejných občanů, byla často neefektivní, a to zejména v oblasti zemědělství. Spoléhal se na raketovou obranu a nařídil velké snížení rozpočtu konvenčních sil armády. Navzdory těmto škrtům je Chruščovova vláda považována za jedno z nejnapjatějších období studené války, které vyvrcholilo Karibskou krizí. Po svém odstavení od moci byl penzionován a žil převážně na svém venkovském sídle poblíž Moskvy. Zemřel v roce 1971 v Moskvě na srdeční selhání. (cs)
  • Nikita Sergejewitsch Chruschtschow (russisch Никита Сергеевич Хрущёв [nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtʲɕ xruˈʃɕof] , wiss. Transliteration Nikita Sergeevič Chruščëv, engl. Transkription Nikita Khrushchev; * 3.jul./ 15. April 1894greg. in , Ujesd Dmitrijew, , Russisches Kaiserreich, heute Oblast Kursk, Russland; † 11. September 1971 in Moskau) war ein sowjetischer Politiker. Chruschtschow war von 1953 bis 1964 Parteichef der KPdSU und zudem von 1958 bis 1964 als Vorsitzender des Ministerrats (Ministerpräsident) Regierungschef der Sowjetunion. Er galt als kluger Machtpolitiker und Meister der sozialistischen Rhetorik. Nach dem Tod Stalins im März 1953 war bis September 1953 zunächst Malenkow Parteichef (nominell Erster Parteisekretär) der KPdSU und Chruschtschow folgte ihm nach einem Machtkampf im Amt nach, das ab 1966 als Generalsekretär bezeichnet wurde. Er leitete auf dem XX. Parteitag der KPdSU 1956 durch eine riskante Geheimrede die Entstalinisierung ein. Als nunmehr einflussreichster sowjetischer Politiker wurde er 1958 auch Ministerpräsident und initiierte zahllose Reformen, vor allem in Gesellschafts- und Wirtschaftspolitik, Bildung und Kultur. Außenpolitisch propagierte er die friedliche Koexistenz mit dem Westen, war aber gleichzeitig dessen schwieriger Konterpart und strebte durch Raketentechnik und Aufrüstung die globale Führungsrolle der UdSSR an. Dadurch kam es 1962 zur Kuba-Krise mit den Vereinigten Staaten, doch konnte ein Dritter Weltkrieg durch Geheimdiplomatie mit Präsident John F. Kennedy vermieden werden. Als Folge einer Parteireform und seiner Annäherung an die Bundesrepublik Deutschland verlor er viele seiner Anhänger, wurde 1964 von Leonid Breschnew gestürzt und 1966 aus dem Zentralkomitee ausgeschlossen. Ein Jahr vor seinem Tod erschienen seine Memoiren Khrushchev remembers, deren Autorschaft er jedoch aus Parteirücksichten leugnete. Sein Sohn Sergej Chruschtschow war in der Sowjetunion Raumfahrtingenieur und lebt heute in den USA. (de)
  • Ο Νικίτα Σεργκιέγιεβιτς Χρουστσόφ (παλαιότερα λανθασμένα Κρούτσεφ, ρώσ. Никита Сергеевич Хрущёв, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [[nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtɕ xrʊˈɕːof]] (βοήθεια·πολυμέσα), 15 Απριλίου 1894 – 11 Σεπτεμβρίου 1971) υπήρξε ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου. Διατέλεσε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1953 ως το 1964 και πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών από το 1958 ως το 1964. Ο Χρουστσόφ έθεσε τις βάσεις για την αποσταλινοποίηση της χώρας, για το διαστημικό πρόγραμμα της Σοβιετικής Ένωσης όπως και για σειρά φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων στην εσωτερική πολιτική του κράτους. Απομακρύνθηκε από την ηγεσία της χώρας το 1964 και αντικαταστάθηκε από τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ. (el)
  • Nikita Sergeyevich Khrushchev (15 April [O.S. 3 April] 1894 – 11 September 1971) was a Soviet politician who led the Soviet Union during part of the Cold War as the first secretary of the Communist Party of the Soviet Union from 1953 to 1964 and as chairman of the Council of Ministers (or premier) from 1958 to 1964. Khrushchev was responsible for the de-Stalinization of the Soviet Union, for backing the progress of the early Soviet space program, and for several relatively liberal reforms in areas of domestic policy. Khrushchev's party colleagues removed him from power in 1964, replacing him with Leonid Brezhnev as First Secretary and Alexei Kosygin as Premier. Khrushchev was born in 1894 in the village of Kalinovka, in western Russia, close to the present-day border between Russia and Ukraine. He was employed as a metal worker during his youth, and he was a political commissar during the Russian Civil War. With the help of Lazar Kaganovich, he worked his way up the Soviet hierarchy. He supported Joseph Stalin's purges, and approved thousands of arrests. In 1938, Stalin sent him to govern the Ukrainian SSR, and he continued the purges there. During what was known in the Soviet Union as the Great Patriotic War (Eastern Front of World War II), Khrushchev was again a commissar, serving as an intermediary between Stalin and his generals. Khrushchev was present at the bloody defense of Stalingrad, a fact he took great pride in throughout his life. After the war, he returned to Ukraine before being recalled to Moscow as one of Stalin's close advisers. On 5 March 1953, Stalin's death triggered a power struggle in which Khrushchev emerged victorious upon consolidating his authority as First Secretary. On 25 February 1956, at the 20th Party Congress, he delivered the "Secret Speech", which denounced Stalin's purges and ushered in a less repressive era in the Soviet Union. His domestic policies, aimed at bettering the lives of ordinary citizens, were often ineffective, especially in agriculture. Hoping eventually to rely on missiles for national defense, Khrushchev ordered major cuts in conventional forces. Despite the cuts, Khrushchev's time in office saw the tensest years of the Cold War, culminating in the Cuban Missile Crisis. Khrushchev enjoyed strong support during the 1950s thanks to major victories like the Suez Crisis, the launching of Sputnik, the Syrian Crisis of 1957, and the 1960 U-2 incident. By the early 1960s however, Khrushchev's popularity was eroded by flaws in his policies, as well as his handling of the Cuban Missile Crisis. This emboldened his potential opponents, who quietly rose in strength and deposed the Premier in October 1964. However, he did not suffer the deadly fate of previous Soviet power struggles, and was pensioned off with an apartment in Moscow and a dacha in the countryside. His lengthy memoirs were smuggled to the West and published in part in 1970. Khrushchev died in 1971 of a heart attack. (en)
  • Nikita Sergejeviĉ Ĥruŝĉov (ruse Никита Сергеевич Хрущёв; naskiĝis la 3-an [jul.]/ 15-an de aprilo 1894[greg.], mortis la 11-an de septembro 1971 en Moskvo) estas sovetia politikisto kaj partia gvidanto, membro de la Komunista partio de Sovetunio ekde 1918. Inter 1953 kaj 1964 li estis ŝtatestro de Sovetunio, inter 1958 kaj 1964 li estis samtempe Prezidanto de Konsilio de Ministroj de Sovetunio. (eo)
  • Nikita Serguéievich Jrushchov (en ruso: Ники́та Серге́евич Хрущёв, romanización: Nikita Sergeevič Hruščëv),​ también conocido como Nikita Jruschov, Nikita Kruschov, Nikita Kruschev o Nikita Khrushchev (Kalínovka, Gobernación de Kursk, Imperio ruso, 3 de abriljul./ 15 de abril de 1894greg.-Moscú, 11 de septiembre de 1971), fue el dirigente de la Unión Soviética durante una parte de la Guerra Fría. Desempeñó las funciones de primer secretario del Partido Comunista de la Unión Soviética, entre 1953 y 1964, y de presidente del Consejo de Ministros, entre 1956 y 1962. Jrushchov fue responsable de la desestalinización parcial de la Unión Soviética, para respaldar el progreso del programa espacial soviético y varias reformas relativamente liberales en materia de política interna. Sus compañeros de partido lo retiraron del poder en 1964, reemplazándolo Leonid Brézhnev como primer secretario y Alekséi Kosygin como presidente del Consejo de Ministros. Jrushchov nació en la aldea rusa de Kalínovka, Gobernación de Kursk, Imperio ruso, ahora Rusia, en 1894, cerca de la frontera actual entre Rusia y Ucrania. En su juventud estuvo empleado como obrero metalúrgico, y durante la Guerra Civil rusa fue un comisario político. Con la ayuda de Lázar Kaganóvich, se abrió paso en la jerarquía soviética. Durante lo que fue conocido en la Unión Soviética como la Gran Guerra Patriótica (Frente Oriental de la Segunda Guerra Mundial), Jrushchov fue nuevamente comisario político y actuó como intermediario entre Stalin y sus generales. Jrushchov participó en la sangrienta Batalla de Stalingrado, un hecho que lo enorgulleció para toda su vida. Después de la guerra, regresó a la URSS antes de ser llamado como uno de los asesores cercanos de Stalin. En la lucha por el poder desencadenada tras la muerte de Stalin en 1953, Jrushchov emergió victorioso después de varios años. El 25 de febrero de 1956, en el XX Congreso del Partido, pronunció el "discurso secreto", denunciando las purgas de Stalin y el advenimiento de una era menos represiva en la Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas (URSS). Sus políticas internas, encaminadas a mejorar la vida de los ciudadanos comunes, a menudo fueron ineficaces, especialmente en el área de la agricultura. Con la esperanza de finalmente contar con misiles para la defensa nacional, Jrushchov ordenó recortes importantes en las fuerzas convencionales. A pesar de los recortes, su gobierno vivió los años más tensos de la Guerra Fría, que culminaron en la Crisis de los misiles en Cuba. Algunas de las políticas de Jrushchov fueron vistas como erráticas, sobre todo por sus rivales emergentes, que en silencio se elevaron con fuerza y lo depusieron en octubre de 1964. Sin embargo, no sufrió el destino mortal de algunos perdedores anteriores de las luchas por el poder soviético siendo jubilado con un apartamento en Moscú y una dacha en las zonas rurales. Sus memorias fueron llevadas de contrabando a Occidente y publicadas parcialmente en 1970. Jrushchov murió en 1971 de una cardiopatía. (es)
  • Nikita Sergeievitx Khrustxov (errusieraz: Ники́та Серге́евич Хрущёв, nʲɪˈkʲitə sʲɪrˈɡʲejɪvʲɪ̈t͡ɕ xrʊˈɕɕof ahoskatua; Kalinovka, Ukraina, 1894ko apirilaren 15agreg./apirilaren 3ajul. – Mosku, 1971ko irailaren 11) sobietar estatu-politikaria izan zen, Sobietar Batasunean agindu zuena Gerra Hotzaren garaian. Iosif Stalinen ondorengoa, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren idazkari nagusia izan zen 1953 eta 1964 bitartean, eta Ministro Kontseiluko burua 1958tik 1964 arte. Alderdikideek boteretik kendu zuten 1964an, Leonid Brezhnev jarriz. (eu)
  • Ceannaire Rúiseach ab ea Nikita Khrushchev nó Chruistsiof (Rúisis: Ники́та Серге́евич Хрущёв, Béarla: Nikita Sergeyevich Khrushchyov) (17 Aibreán, 1894 - 11 Meán Fómhair, 1971). Chuaigh Khrushchev i gceannas ar an Aontas Soivéadach tar éis bhás Iósaf Stailín sa bhliain 1953. Lean sé ar aghaidh ina Ard-Rúnaí ar go dtí an bhliain 1964, nuair a ruaig Leonid Brezhnev agus a lucht leanúna as an oifig é. Bhí sé ina cheannaire tábhatach i rith Ghéarchéim na nDiúracán i gCúba. (ga)
  • Nikita Sergeyevich Khrushchev (15 April [K.J.: 3 April] 1894–11 September 1971) adalah politikus yang pernah memimpin Uni Soviet pada masa-masa awal Perang Dingin. Ia menjabat sebagai Sekretaris Pertama Partai Komunis Uni Soviet pada tahun 1953–1964 dan Ketua Dewan Menteri Uni Soviet (sering disebut Perdana Menteri) pada tahun 1958–1964. Pada masa kepemimpinannya, Khrushchev melakukan proses , mendukung pengembangan program luar angkasa Soviet, dan mencetuskan beberapa reformasi kebijakan dalam negeri yang cukup liberal. Kawan separtai Khrushchev mendepaknya dari tampuk kekuasaan pada tahun 1964, digantikan oleh Leonid Brezhnev sebagai Sekretaris Pertama dan Aleksey Kosygin sebagai Perdana Menteri. Khrushchev lahir pada tahun 1894 di , desa yang kini letaknya tak jauh dari perbatasan Rusia dan Ukraina. Pada masa mudanya, ia bekerja sebagai buruh di pabrik logam, lalu menjadi saat Perang Saudara berkecamuk. Dengan bantuan Lazar Kaganovich, ia berupaya menggapai puncak hierarki politik Soviet. Ia mendukung program pembersihan massal yang dilakukan Josef Stalin dan menyetujui ribuan penangkapan. Pada tahun 1938, Stalin mempercayakan kepemimpinan Ukraina kepada Khrushchev dan ia melanjutkan program pembersihan massal di tempat barunya itu. Pada masa Perang Patriotik Raya, ia sekali lagi dipercaya sebagai komisar yang bertugas menjadi perantara Stalin dengan jenderal-jenderalnya. Khrushchev ikut serta dalam Pertempuran Stalingrad yang lantas ia banggakan sepanjang sisa hidupnya. Setelah perang, ia sempat kembali ke Ukraina sebelum akhirnya dipanggil pulang ke Moskwa sebagai salah satu orang dekat Stalin. Pada perebutan kekuasaan pasca-kematian Stalin tahun 1953, Khrushchev menjadi pemenangnya setelah berjuang selama beberapa tahun. Pada tanggal 25 Februari 1956, ia menyampaikan "" yang berisi kritik terhadap program pembersihan massal Stalin dan ajakan menuju di Uni Soviet. Kebijakan-kebijakan dalam negerinya yang bertujuan untuk meningkatkan taraf hidup masyarakat seringkali tidak efektif, terutama di bidang pertanian. Khrushchev juga memerintahkan pemotongan anggaran pertahanan konvensional dengan menaruh harapan pada rudal sebagai ujung tombak pertahanan nasional. Meski demikian, era Khrushchev justru diwarnai dengan peristiwa-peristiwa genting Perang Dingin, puncaknya pada Krisis Rudal Kuba. Beberapa kebijakan Khrushchev dipandang tak tentu arah, terutama oleh para pesaingnya yang diam-diam menyusun kekuatan di tubuh Partai hingga berhasil mendepaknya pada bulan Oktober 1964. Ia dipensiunkan dengan tunjangan sebuah apartemen di Moskwa dan sebuah dacha di kawasan perdesaan. Autobiografinya yang panjang diselundupkan ke Barat dan sebagian diterbitkan tahun 1970. Khrushchev wafat pada tanggal 11 September 1971 karena serangan jantung. (in)
  • Nikita Sergueïevitch Khrouchtchev (prononcé, en français, [ni.ki.ta sɛʁ.gɛ.je.vit͡ʃ kʁuʃ.t͡ʃɛf] ; en russe : Никита Сергеевич Хрущёв, Nikita Sergueïevitch Khrouchtchiov, [nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtʲɕ xruˈʃɕof] ), né le 3 avril 1894 (15 avril 1894 dans le calendrier grégorien) à Kalinovka, dans l'Empire russe, et mort le 11 septembre 1971 à Moscou, est un homme d'État soviétique qui dirigea l'URSS durant une partie de la guerre froide. Il fut premier secrétaire du Parti communiste de l'Union soviétique de 1953 à 1964 et président du conseil des ministres de 1958 à 1964. Khrouchtchev joua un rôle important dans le processus de déstalinisation, dans le développement du programme spatial soviétique et dans la mise en place de réformes relativement « libérales » en politique intérieure. Les autres dirigeants du parti s'arrangèrent pour l'écarter du pouvoir en 1964 et il fut remplacé par Léonid Brejnev au poste de premier secrétaire et par Alexis Kossyguine à celui de président du conseil des ministres. Fils de paysans du gouvernement de Koursk, il fut forgeron dans sa jeunesse avant de devenir commissaire politique durant la guerre civile russe et de gravir les échelons de la hiérarchie soviétique avec l'aide de Lazare Kaganovitch. Il défendit les Grandes Purges de Joseph Staline et approuva des milliers d'arrestations. En 1939, Staline le nomma à la tête du parti communiste en Ukraine et il poursuivit les purges dans la région. Durant la Seconde Guerre mondiale, Khrouchtchev redevint commissaire et joua le rôle d'intermédiaire entre Staline et ses généraux. Il participa à la bataille de Stalingrad et après la guerre, Khrouchtchev retourna en Ukraine avant d'être rappelé à Moscou, où il devint l'un des plus proches conseillers de Staline. Khrouchtchev émergea comme le vainqueur de la lutte de pouvoir provoquée par la mort de Staline en 1953. Le 25 février 1956, lors du XXe congrès du Parti, il prononça le « discours secret » dénonçant les politiques répressives de Staline et enclenchant un assouplissement de l'appareil coercitif en Union soviétique, initié par Lavrenti Beria. Sa politique intérieure, destinée à améliorer la vie du peuple, fut souvent inefficace, en particulier dans le domaine agricole. Espérant faire reposer la défense nationale sur les missiles balistiques, Khrouchtchev ordonna d'importantes coupes dans le budget consacré aux forces conventionnelles. Ce fut sous le pouvoir de Khrouchtchev qu'eurent lieu les années les plus tendues de la guerre froide et les tensions culminèrent lors de la crise des missiles de Cuba en 1962. Profitant des erreurs politiques de Khrouchtchev, ses rivaux gagnèrent en influence et le renversèrent en octobre 1964. Il ne connut pas le destin tragique de certains anciens perdants des luttes de pouvoir soviétiques et fut mis à la retraite avec un appartement à Moscou et une datcha à la campagne. Ses mémoires furent exfiltrés à l'Ouest et en partie publiés en 1970. Khrouchtchev mourut en 1971 d'une crise cardiaque. Ses réformes influencèrent celles de Mikhaïl Gorbatchev et il est aujourd'hui mieux considéré que la plupart des dirigeants de l'ère soviétique. (fr)
  • Nikita Sergeevič Chruščëv (in russo: Никита Сергеевич Хрущёв?, in ucraino: Микита Сергійович Хрущов?, traslitterato: Mykyta Serhijovyč Chruščov, spesso trascritto in italiano come Krusciov /nʲɪˈkʲi.tə sʲɪrˈgʲe.jɪ.vʲɪtɕ xrʊˈɕːɵf/ ; Kalinovka, 15 aprile 1894 – Mosca, 11 settembre 1971) è stato un politico e militare sovietico. Dopo le lunghe lotte per il potere seguite alla morte di Iosif Stalin (1953) e il breve periodo alla guida di Georgij Malenkov, Chruščëv divenne il capo dell'Unione Sovietica. Fu il Primo Segretario del Comitato Centrale del Partito Comunista dell'Unione Sovietica (PCUS; in carica dal 1953 al 1964) a denunciare pubblicamente i crimini di Stalin, dando avvio alla cosiddetta "destalinizzazione", e anche il primo leader sovietico a visitare gli Stati Uniti (il 15 settembre 1959), paese con cui intese stabilire un rapporto di pacifica coesistenza. (it)
  • ニキータ・セルゲーエヴィチ・フルシチョフ(ロシア語: Ники́та Серге́евич Хрущёв(ニキータ・セルゲーエヴィチ・フルシチョーフ)、ラテン文字表記の例:Nikita Sergeyevich Khrushchev、ウクライナ語: Мики́та Сергі́йович Хрущо́в(ムィクィータ・セルヒーヨヴィチ・フルシチョーウ)、1894年4月17日 - 1971年9月11日)は、ソビエト連邦の政治家、同国の第4代最高指導者。ソビエト連邦共産党中央委員会第一書記と閣僚会議議長(首相)を兼務した。民族的にはウクライナ人。 ヨシフ・スターリンの死後、ソ連の最高指導者に就任。スターリン批判によってその独裁と恐怖政治を世界に暴露した。非スターリン化に基づいて個人崇拝を否定し、を掲げた。在任時には、アメリカ合衆国を中心とする西側陣営と平和共存を図り、軍拡競争を抑制して軍縮と宇宙開発競争を積極的に行った。他方で中華人民共和国およびアルバニアと激しく対立し、ハンガリー動乱に際して軍事介入を行い、キューバ共和国に核ミサイルを配備してキューバ危機を招いた。 また、自身が無神論者であった為宗教に対する弾圧を再び強化した。それでも、スターリン時代よりは物流や学術の交流といった点で開放的だったとされている。 (ja)
  • 니키타 세르게예비치 흐루쇼프(러시아어: Ники́та Серге́евич Хрущёв , 영어: Nikita Sergeevich Khrushchyov, 문화어: 니끼따 쎄르게예비치 흐루쑈브, 1894년 4월 15일 ~ 1971년 9월 11일)는 러시아의 혁명가, 노동운동가이자, 1953년부터 1964년까지 소비에트 연방의 국가원수 겸 공산당 서기장을, 1958년부터는 소련 총리와 겸 소련 국가평의회 의장을 지낸 정치인이다. 그는 스탈린주의를 비판하였고 대외적으로는 미국을 비롯한 서방 국가와 공존을 모색하였다. 그의 탈스탈린화 정책과 반스탈린주의 정책은 공산주의 국가들에 폭넓은 충격과 반향을 불러일으켰다. 그러나 집단지도 체제를 무시한 정책 결정, 농업 정책 실패, 쿠바 미사일 위기에서 미국에 대한 양보 등은 많은 반대파를 만들어내었고, 1964년 10월 13일 중앙위원회의 결정으로 실각되었다. (ko)
  • Nikita Sergejevitsj Chroesjtsjov (Russisch: Никита Сергеевич Хрущёв [xruˈɕ:of] - (info / uitleg))(, 17 april 1894 – Moskou, 11 september 1971) was een Sovjet-politicus en partijleider van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie van 7 september 1953 tot 14 oktober 1964. Chroesjtsjov leidde de Sovjet-Unie na Jozef Stalin. (nl)
  • Nikita Siergiejewicz Chruszczow (ros. Ники́та Серге́евич Хрущёв, ukr. Микита Сергійович Хрущов (Mykyta Serhijowycz Chruszczow); ur. 3 kwietnia?/15 kwietnia 1894 we wsi Kalinowka w powiecie dmitrijewskim w guberni kurskiej, zm. 11 września 1971 w Moskwie) – radziecki polityk, działacz partyjny i państwowy, I sekretarz KC Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w latach 1953–1964 i premier ZSRR w latach 1958–1964. Generał porucznik Armii Czerwonej. Pochodził z chłopskiej rodziny. Od 12 roku życia pracował w fabrykach i kopalniach Donbasu jako ślusarz. Od 1918 był członkiem partii bolszewików, podczas wojny domowej walczył jako komisarz, po jej zakończeniu był aktywistą partyjnym i naczelnikiem. W 1929 został wysłany do Akademii Przemysłowej w Moskwie. W 1932 został sekretarzem komitetu moskiewskiego, w 1934 został członkiem KC WKP(b), w 1939 – I sekretarzem KC WKP(b) Ukrainy i członkiem Biura Politycznego KC WKP(b). W latach 1941–1945 był członkiem rad wojennych wielu frontów. Śmierć Józefa Stalina doprowadziła w następstwie do zaciekłej walki o władzę, z której Chruszczow wyszedł zwycięsko. Początkowo awansowano go z szefa Obwodowego Komitetu KPZR w Moskwie do stanowiska sekretarza KC KPZR, czyli jednego z pięciu równoprawnych szefów partii. Do zadań Chruszczowa należało koordynowanie ich pracy, jednak nie miał względem ich dodatkowych uprawnień. 7 września 1953 roku objął nowo ustanowiony urząd pierwszego sekretarza KC KPZR, czyli przywrócone pod zmienioną nazwą stanowisko generalnego sekretarza. W grudniu tego roku został wicepremierem. Proces przejmowania władzy sfinalizował obejmując stanowisko premiera w 1958. W 1956 na XX zjeździe KPZR Chruszczow wystąpił z referatem O kulcie jednostki i jego następstwach (O культе личности и его последствиях), w której ujawnił część prawdy o krwawych aspektach rządów Stalina. Referat, początkowo tajny, wywołał szok, zapoczątkowując dyskusję na temat przyczyn stalinizmu. XX zjazd stanowił kulminację nowej polityki Chruszczowa, określanej jako „odwilż”, na którą składała się masowa rehabilitacja ofiar terroru oraz liberalizacja polityki kulturalnej i społecznej. Odwilż w ZSRR stymulowała wystąpienia na Węgrzech i w Polsce, na które Chruszczow reagował z dwoistością – powstania na Węgrzech stłumiła Armia Radziecka, polski październik zakończył się kompromisem politycznym. Odwilż wywołała też reakcję stalinowców, którzy pod kierunkiem Wiaczesława Mołotowa, Gieorgija Malenkowa i Łazara Kaganowicza próbowali pozbawić Chruszczowa władzy na plenum KC w czerwcu 1957, ale ponieśli porażkę. Kolejnym etapem tego procesu był XXII Zjazd KPZR w 1961. Wówczas Chruszczow ponownie oskarżył Stalina o spowodowanie stanu zacofania ZSRR względem krajów kapitalistycznych. Następnie rozpoczął kolejną falę destalinizacji. Podjęto wówczas decyzje m.in. o zmianie nazwy miasta Stalingrad na Wołgograd oraz usunięciu zwłok Stalina z mauzoleum Lenina na Placu Czerwonym. W polityce zagranicznej Chruszczow balansował między ideą „pokojowego współistnienia” a próbami uzyskania przewagi w zimnej wojnie ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Jedną z takich prób był plan rozmieszczenia rakiet z ładunkami nuklearnymi na Kubie w odpowiedzi na rozmieszczenie amerykańskich pocisków w Turcji, Włoszech i Wielkiej Brytanii; ostra reakcja USA i groźba wybuchu wojny nuklearnej spowodowały kryzys kubański, w wyniku którego Chruszczow polecił wycofanie rakiet z Kuby. W odpowiedzi, w mniej spektakularny sposób Amerykanie wycofali swoje rakiety z Turcji. Za jego czasów powstał też Mur Berliński i doszło do strącenia przez obronę powietrzną amerykańskiego samolotu zwiadowczego Lockheed U-2 nad Swierdłowskiem. Incydent doprowadził do zerwania planowanego spotkania z amerykańskim prezydentem Dwightem Eisenhowerem. Słynne jest też wystąpienie przed Zgromadzeniem Ogólnym Narodów Zjednoczonych 12 października 1960, podczas którego zdjął but, a następnie zaczął nim uderzać w mównicę, miotając obelgi. Jego rządy zakończył spisek najbliższych współpracowników. Po odsunięciu od władzy mieszkał w daczy niedaleko Moskwy, dyktując swoje pamiętniki, które zostały potem opublikowane na Zachodzie. (pl)
  • Nikita Serguêievitch Khrushchov (também grafado Khrushchev ou Cruschev, em cirílico Никита Сергеевич Хрущёв, transl. Nikíta Syerguêievitch Khruchtchof; Kalinovka, Oblast de Kursk, 15 de abril de 1894 — Moscou, 11 de setembro de 1971) foi secretário-geral do Partido Comunista da União Soviética (PCUS) entre 1953 e 1964 e líder político do mundo comunista até ser afastado do poder por sua perspectiva reformista e substituído na direção da URSS pelo político Leonid Brejnev. Khrushchov nasceu na vila de Kalinovka em 1894, próxima a atual fronteira entre a Rússia e a Ucrânia. Em sua juventude, ele trabalhou como metalúrgico e, durante a Guerra Civil Russa, foi um comissário político. Com a ajuda de Lazar Kaganovich, ele cresceu na hierarquia soviética. Ele apoiou o Grande Expurgo de Joseph Stalin e autorizou milhares de prisões. Em 1938, Stalin o designou para governar a Ucrânia, e ele continuou os expurgos naquele país. Durante o tempo que ficou conhecido na União Soviética como a Grande Guerra Patriótica (Frente Oriental da Segunda Guerra Mundial), Khrushchov foi novamente um comissário, servindo de intermediário entre Stalin e seus generais. Khrushchov estava presente na sangrenta batalha de Leningrado, um fato do qual ele sempre se orgulhou. Após a guerra, ele retornou para a Ucrânia até ser chamado de volta a Moscou para servir como um dos mais próximos conselheiros de Stalin. Na luta pelo poder desencadeada pela morte de Stalin em 1953, Khrushchov, após muitos anos, saiu-se vitorioso. Em 25 de fevereiro de 1956, no 20° Congresso do Partido Comunista, ele fez o "Discurso Secreto", denunciando os crimes de Stalin e instaurando uma era menos repressiva na União Soviética. Suas políticas internas, muitas vezes destinadas a melhorar a vida dos cidadãos comuns, eram muitas vezes ineficazes, principalmente na agricultura. Na esperança da defesa nacional por mísseis, Khrushchov ordenou grandes cortes nas forças convencionais. Apesar desses cortes, Khrushchov governou durante o período mais tenso da Guerra Fria, culminando na Crise dos mísseis de Cuba. (pt)
  • Nikita Sergejevitj Chrusjtjov (ryska:  (info)), född 5 april (g.s.)/17 april (n.s.) 1894 i Kalinovka i guvernementet Kursk i Kejsardömet Ryssland, död 11 september 1971 i Moskva i Sovjetunionen (i nuvarande Ryssland), var en sovjetisk politiker, parti- och regeringschef. Han var generalsekreterare i Sovjetiska kommunistpartiets centralkommittés politbyrå och därmed Sovjetunionens ledare från 7 september 1953 till 14 oktober 1964. (sv)
  • 尼基塔·谢尔盖耶维奇·赫鲁晓夫(俄語:Никита Сергеевич Хрущёв,国际音标:[nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtɕ xruˈɕːof],,1894年4月17日-1971年9月11日),曾任苏联最高领导人,苏联共产党中央委员会第一书记及苏联部长会议主席(政府首脑)等重要职务,1894年于俄罗斯库尔斯克州卡利诺夫卡出生,1971年在莫斯科逝世。 赫鲁晓夫于1956年的苏联共产党第二十次代表大会中发表“秘密报告”,对前領导人约瑟夫·斯大林展开全面批评,披露了斯大林的罪行惡狀,一時引起騷動。任期内,他实施去斯大林化政策,为大清洗中的受害者平反,苏联的各领域均为活化,尤其文艺获得解冻。 同时,赫鲁晓夫积极推行农业改革,使苏联的民生經濟得到改善。在冷战中,赫鲁晓夫领导苏联与美国和西欧等资本主义国家对峙,曾多次访问美国。1962年,他策划的古巴导弹危机一度使苏联和美国站在核战争的边缘,但最终危机得以平息。1960年代,赫鲁晓夫治下的苏联與中華人民共和国关系恶化,撤销对中国的援助计划。 1964年10月,当赫鲁晓夫在黑海之滨渡假时,列昂尼德·伊里奇·布里茲涅夫在莫斯科发动政变,赫鲁晓夫「被退休」,從此被迫淡出政壇至1971年逝世。 (zh)
  • Хрущо́в Мики́та Сергі́йович (рос. Хрущёв Никита Сергеевич, 3 [15] квітня 1894, с. , Курська губернія, Російська імперія — 11 вересня 1971, Москва, Російська РФСР) — радянський державний діяч, перший секретар ЦК КПРС у 1953–1964), Голова Ради Міністрів СРСР (1958–1964). Член ЦК КП(б)У в червні 1938 — вересні 1952 року. Член Політичного і Організаційного бюро ЦК КП(б)У в січні 1938 — грудні 1949 року. Член ЦК ВКП(б) (ЦК КПРС) у лютому 1934 — березні 1966 року. Кандидат у члени Політичного бюро ЦК ВКП(б) в січні 1938 — березні 1939 року. Член Політичного бюро (Президії) ЦК ВКП(б) (ЦК КПРС) в березні 1939 — жовтні 1964 року. Депутат Верховної Ради СРСР 1—6-го скликань, депутат Верховної Ради УРСР 1—4-го скликань, депутат Верховних рад союзних республік. Герой Радянського Союзу (1964), тричі Герой Соціалістичної Праці (1954, 1957, 1961), генерал-лейтенант (1943). Період правління Хрущова часто називають «відлигою»: були випущені на свободу багато політичних в'язнів, в порівнянні з періодом правління Сталіна активність репресій значно знизилася. Зменшився вплив ідеологічної цензури. Радянський Союз досяг великих успіхів у підкоренні космосу. Розгорнув активне житлове будівництво. Разом з тим з ім'ям Хрущова пов'язані і організація найжорсткішої в післявоєнний період антирелігійної кампанії, і розстріл робітників в Новочеркаську, і судові процеси з винесенням смертних вироків проти валютників і цеховиків, яких радянська пропаганда називала «розкрадачами соціалістичної власності», і ухвалення помилкових рішень в сільському господарстві (зокрема, прорахунки при освоєнні цілини), і зовнішній політиці, і придушення Угорського повстання 1956 року, і цькування Бориса Пастернака, і цькування художників-авангардистів. У період його правління посилилася напруга в стосунках між СРСР і США (так звана Холодна війна). Політика ЦК КПРС під його керівництвом з десталінізації призвела до розриву з комуністичними режимами Мао Цзедуна в Китаї і Енвера Ходжі в Албанії. (uk)
dbo:almaMater
dbo:award
dbo:birthDate
  • 1894-04-15 (xsd:date)
dbo:birthName
  • Nikita Sergeyevich Khrushchev (en)
dbo:birthPlace
dbo:child
dbo:deathDate
  • 1971-09-11 (xsd:date)
dbo:deathPlace
dbo:militaryService
dbo:nationality
dbo:originalName
  • Никита Хрущёв (en)
dbo:party
dbo:signature
  • Nikita Khrushchev Signature2.svg
dbo:spouse
dbo:termPeriod
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 42558 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 150435 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 986433147 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:2blankname
dbp:2namedata
dbp:allegiance
  • Soviet Union (en)
dbp:almaMater
dbp:awards
dbp:battles
dbp:birthDate
  • 1894-04-15 (xsd:date)
dbp:birthName
  • Nikita Sergeyevich Khrushchev (en)
dbp:birthPlace
dbp:branch
dbp:caption
  • Khrushchev in 1963 (en)
dbp:children
  • (en)
  • Sergei (en)
  • Leonid (en)
  • Elena Khrushcheva (en)
  • Rada Khrushcheva (en)
  • Yulia Khrushcheva (en)
dbp:commands
dbp:deathDate
  • 1971-09-11 (xsd:date)
  • (en)
dbp:deathPlace
  • Moscow, Russian SFSR, Soviet Union (en)
dbp:float
  • right (en)
dbp:footnotes
  • 1934 (xsd:integer)
  • 1935 (xsd:integer)
  • 1938 (xsd:integer)
  • 1939 (xsd:integer)
  • 1944 (xsd:integer)
  • 1949 (xsd:integer)
  • 1956 (xsd:integer)
  • (en)
  • ---- (en)
  • Brezhnev (en)
  • Leader of the Soviet Union (en)
  • Malenkov (en)
  • While he was unable to consolidate control over the party apparatus, Malenkov was still recognized as "first among equals" for over a year after Stalin's death. As late as March 1954, he was listed as first in the Soviet leadership and continued to chair meetings of the Politburo. (en)
dbp:name
  • Nikita Khrushchev (en)
dbp:nationality
  • Soviet (en)
dbp:nativeName
  • Никита Хрущёв (en)
dbp:nativeNameLang
  • ru (en)
dbp:order
dbp:party
dbp:predecessor
dbp:rank
dbp:serviceyears
  • 1941 (xsd:integer)
dbp:signature
  • Nikita Khrushchev Signature2.svg (en)
dbp:signatureAlt
  • A scrawled "Н Хрущёв" (en)
dbp:spouse
  • (en)
  • Yefrosinia Pisareva (en)
  • Nina Kukharchuk (Khrushcheva) (en)
dbp:state
  • collapsed (en)
dbp:successor
dbp:termEnd
  • 1947-03-03 (xsd:date)
  • 1949-12-16 (xsd:date)
  • 1964-10-14 (xsd:date)
dbp:termStart
  • 1938-01-27 (xsd:date)
  • 1947-12-26 (xsd:date)
  • 1953-09-14 (xsd:date)
  • 1958-03-27 (xsd:date)
dbp:title
dbp:video
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dbp:years
  • 1935 (xsd:integer)
  • 1938 (xsd:integer)
  • 1944 (xsd:integer)
  • 1947 (xsd:integer)
  • 1949 (xsd:integer)
  • 1953 (xsd:integer)
  • 1958 (xsd:integer)
dct:subject
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • نيكيتا سيرغيفيش خروتشوف (بالروسية: Ники́та Серге́евич Хрущёв (؟·معلومات)؛ (15 أبريل 1894 – 11 سبتمبر 1971) زعيم شيوعي ورجل دولة سوفييتي، حكم الاتحاد السوفييتي من 1953 إلى 1964 وتميز حكمه بالمعاداة الشديدة للستالينية وبإرساء الدعائم الأولى لسياسة الانفراج الدولي والتعايش السلمي. (ar)
  • Ο Νικίτα Σεργκιέγιεβιτς Χρουστσόφ (παλαιότερα λανθασμένα Κρούτσεφ, ρώσ. Никита Сергеевич Хрущёв, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [[nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtɕ xrʊˈɕːof]] (βοήθεια·πολυμέσα), 15 Απριλίου 1894 – 11 Σεπτεμβρίου 1971) υπήρξε ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης κατά το μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου. Διατέλεσε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1953 ως το 1964 και πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών από το 1958 ως το 1964. Ο Χρουστσόφ έθεσε τις βάσεις για την αποσταλινοποίηση της χώρας, για το διαστημικό πρόγραμμα της Σοβιετικής Ένωσης όπως και για σειρά φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων στην εσωτερική πολιτική του κράτους. Απομακρύνθηκε από την ηγεσία της χώρας το 1964 και αντικαταστάθηκε από τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ. (el)
  • Nikita Sergejeviĉ Ĥruŝĉov (ruse Никита Сергеевич Хрущёв; naskiĝis la 3-an [jul.]/ 15-an de aprilo 1894[greg.], mortis la 11-an de septembro 1971 en Moskvo) estas sovetia politikisto kaj partia gvidanto, membro de la Komunista partio de Sovetunio ekde 1918. Inter 1953 kaj 1964 li estis ŝtatestro de Sovetunio, inter 1958 kaj 1964 li estis samtempe Prezidanto de Konsilio de Ministroj de Sovetunio. (eo)
  • Nikita Sergeievitx Khrustxov (errusieraz: Ники́та Серге́евич Хрущёв, nʲɪˈkʲitə sʲɪrˈɡʲejɪvʲɪ̈t͡ɕ xrʊˈɕɕof ahoskatua; Kalinovka, Ukraina, 1894ko apirilaren 15agreg./apirilaren 3ajul. – Mosku, 1971ko irailaren 11) sobietar estatu-politikaria izan zen, Sobietar Batasunean agindu zuena Gerra Hotzaren garaian. Iosif Stalinen ondorengoa, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren idazkari nagusia izan zen 1953 eta 1964 bitartean, eta Ministro Kontseiluko burua 1958tik 1964 arte. Alderdikideek boteretik kendu zuten 1964an, Leonid Brezhnev jarriz. (eu)
  • Ceannaire Rúiseach ab ea Nikita Khrushchev nó Chruistsiof (Rúisis: Ники́та Серге́евич Хрущёв, Béarla: Nikita Sergeyevich Khrushchyov) (17 Aibreán, 1894 - 11 Meán Fómhair, 1971). Chuaigh Khrushchev i gceannas ar an Aontas Soivéadach tar éis bhás Iósaf Stailín sa bhliain 1953. Lean sé ar aghaidh ina Ard-Rúnaí ar go dtí an bhliain 1964, nuair a ruaig Leonid Brezhnev agus a lucht leanúna as an oifig é. Bhí sé ina cheannaire tábhatach i rith Ghéarchéim na nDiúracán i gCúba. (ga)
  • ニキータ・セルゲーエヴィチ・フルシチョフ(ロシア語: Ники́та Серге́евич Хрущёв(ニキータ・セルゲーエヴィチ・フルシチョーフ)、ラテン文字表記の例:Nikita Sergeyevich Khrushchev、ウクライナ語: Мики́та Сергі́йович Хрущо́в(ムィクィータ・セルヒーヨヴィチ・フルシチョーウ)、1894年4月17日 - 1971年9月11日)は、ソビエト連邦の政治家、同国の第4代最高指導者。ソビエト連邦共産党中央委員会第一書記と閣僚会議議長(首相)を兼務した。民族的にはウクライナ人。 ヨシフ・スターリンの死後、ソ連の最高指導者に就任。スターリン批判によってその独裁と恐怖政治を世界に暴露した。非スターリン化に基づいて個人崇拝を否定し、を掲げた。在任時には、アメリカ合衆国を中心とする西側陣営と平和共存を図り、軍拡競争を抑制して軍縮と宇宙開発競争を積極的に行った。他方で中華人民共和国およびアルバニアと激しく対立し、ハンガリー動乱に際して軍事介入を行い、キューバ共和国に核ミサイルを配備してキューバ危機を招いた。 また、自身が無神論者であった為宗教に対する弾圧を再び強化した。それでも、スターリン時代よりは物流や学術の交流といった点で開放的だったとされている。 (ja)
  • 니키타 세르게예비치 흐루쇼프(러시아어: Ники́та Серге́евич Хрущёв , 영어: Nikita Sergeevich Khrushchyov, 문화어: 니끼따 쎄르게예비치 흐루쑈브, 1894년 4월 15일 ~ 1971년 9월 11일)는 러시아의 혁명가, 노동운동가이자, 1953년부터 1964년까지 소비에트 연방의 국가원수 겸 공산당 서기장을, 1958년부터는 소련 총리와 겸 소련 국가평의회 의장을 지낸 정치인이다. 그는 스탈린주의를 비판하였고 대외적으로는 미국을 비롯한 서방 국가와 공존을 모색하였다. 그의 탈스탈린화 정책과 반스탈린주의 정책은 공산주의 국가들에 폭넓은 충격과 반향을 불러일으켰다. 그러나 집단지도 체제를 무시한 정책 결정, 농업 정책 실패, 쿠바 미사일 위기에서 미국에 대한 양보 등은 많은 반대파를 만들어내었고, 1964년 10월 13일 중앙위원회의 결정으로 실각되었다. (ko)
  • Nikita Sergejevitsj Chroesjtsjov (Russisch: Никита Сергеевич Хрущёв [xruˈɕ:of] - (info / uitleg))(, 17 april 1894 – Moskou, 11 september 1971) was een Sovjet-politicus en partijleider van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie van 7 september 1953 tot 14 oktober 1964. Chroesjtsjov leidde de Sovjet-Unie na Jozef Stalin. (nl)
  • Nikita Sergejevitj Chrusjtjov (ryska:  (info)), född 5 april (g.s.)/17 april (n.s.) 1894 i Kalinovka i guvernementet Kursk i Kejsardömet Ryssland, död 11 september 1971 i Moskva i Sovjetunionen (i nuvarande Ryssland), var en sovjetisk politiker, parti- och regeringschef. Han var generalsekreterare i Sovjetiska kommunistpartiets centralkommittés politbyrå och därmed Sovjetunionens ledare från 7 september 1953 till 14 oktober 1964. (sv)
  • 尼基塔·谢尔盖耶维奇·赫鲁晓夫(俄語:Никита Сергеевич Хрущёв,国际音标:[nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtɕ xruˈɕːof],,1894年4月17日-1971年9月11日),曾任苏联最高领导人,苏联共产党中央委员会第一书记及苏联部长会议主席(政府首脑)等重要职务,1894年于俄罗斯库尔斯克州卡利诺夫卡出生,1971年在莫斯科逝世。 赫鲁晓夫于1956年的苏联共产党第二十次代表大会中发表“秘密报告”,对前領导人约瑟夫·斯大林展开全面批评,披露了斯大林的罪行惡狀,一時引起騷動。任期内,他实施去斯大林化政策,为大清洗中的受害者平反,苏联的各领域均为活化,尤其文艺获得解冻。 同时,赫鲁晓夫积极推行农业改革,使苏联的民生經濟得到改善。在冷战中,赫鲁晓夫领导苏联与美国和西欧等资本主义国家对峙,曾多次访问美国。1962年,他策划的古巴导弹危机一度使苏联和美国站在核战争的边缘,但最终危机得以平息。1960年代,赫鲁晓夫治下的苏联與中華人民共和国关系恶化,撤销对中国的援助计划。 1964年10月,当赫鲁晓夫在黑海之滨渡假时,列昂尼德·伊里奇·布里茲涅夫在莫斯科发动政变,赫鲁晓夫「被退休」,從此被迫淡出政壇至1971年逝世。 (zh)
  • Nikita Serguéievitx Khrusxov, en rus: Ники́та Серге́евич Хрущёв (Kursk, Rússia, 17 d'abril de 1894 - 11 de setembre de 1971), va ser el líder de la Unió Soviètica després de la mort de Ióssif Stalin. Va ser el secretari general del Partit Comunista de la Unió Soviètica de 1953 a 1964 i primer ministre de la Unió Soviètica de 1958 a 1964. Va ser tret del poder pels membres del partit el 1964 i reemplaçat per Leonid Bréjnev. Va passar els set darrers anys de la seva vida sota l'estreta supervisió del KGB. (ca)
  • Nikita Sergejevič Chruščov (rusky: , také Chruščev, 15. dubna 1894 , Ruské impérium – 11. září 1971 Moskva, Sovětský svaz) byl sovětský politik a vůdce, který v letech 1953 až 1964 zastával funkci prvního tajemníka ústředního výboru Komunistické strany Sovětského svazu (ÚV KSSS) a v letech 1958 až 1964 post předsedy rady ministrů (premiéra) Sovětského svazu (SSSR). Jeho vláda přinesla částečnou destalinizaci SSSR, podporu počátků sovětského kosmického programu a řadu relativně liberálních reforem v oblasti domácí politiky. Svými spolupracovníky byl odstaven od moci v roce 1964, kdy jej jako prvního tajemníka ÚV KSSS nahradil Leonid Brežněv. (cs)
  • Nikita Sergejewitsch Chruschtschow (russisch Никита Сергеевич Хрущёв [nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtʲɕ xruˈʃɕof] , wiss. Transliteration Nikita Sergeevič Chruščëv, engl. Transkription Nikita Khrushchev; * 3.jul./ 15. April 1894greg. in , Ujesd Dmitrijew, , Russisches Kaiserreich, heute Oblast Kursk, Russland; † 11. September 1971 in Moskau) war ein sowjetischer Politiker. Chruschtschow war von 1953 bis 1964 Parteichef der KPdSU und zudem von 1958 bis 1964 als Vorsitzender des Ministerrats (Ministerpräsident) Regierungschef der Sowjetunion. Er galt als kluger Machtpolitiker und Meister der sozialistischen Rhetorik. (de)
  • Nikita Sergeyevich Khrushchev (15 April [O.S. 3 April] 1894 – 11 September 1971) was a Soviet politician who led the Soviet Union during part of the Cold War as the first secretary of the Communist Party of the Soviet Union from 1953 to 1964 and as chairman of the Council of Ministers (or premier) from 1958 to 1964. Khrushchev was responsible for the de-Stalinization of the Soviet Union, for backing the progress of the early Soviet space program, and for several relatively liberal reforms in areas of domestic policy. Khrushchev's party colleagues removed him from power in 1964, replacing him with Leonid Brezhnev as First Secretary and Alexei Kosygin as Premier. (en)
  • Nikita Sergueïevitch Khrouchtchev (prononcé, en français, [ni.ki.ta sɛʁ.gɛ.je.vit͡ʃ kʁuʃ.t͡ʃɛf] ; en russe : Никита Сергеевич Хрущёв, Nikita Sergueïevitch Khrouchtchiov, [nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtʲɕ xruˈʃɕof] ), né le 3 avril 1894 (15 avril 1894 dans le calendrier grégorien) à Kalinovka, dans l'Empire russe, et mort le 11 septembre 1971 à Moscou, est un homme d'État soviétique qui dirigea l'URSS durant une partie de la guerre froide. Il fut premier secrétaire du Parti communiste de l'Union soviétique de 1953 à 1964 et président du conseil des ministres de 1958 à 1964. Khrouchtchev joua un rôle important dans le processus de déstalinisation, dans le développement du programme spatial soviétique et dans la mise en place de réformes relativement « libérales » en politique intérieure. Les autre (fr)
  • Nikita Serguéievich Jrushchov (en ruso: Ники́та Серге́евич Хрущёв, romanización: Nikita Sergeevič Hruščëv),​ también conocido como Nikita Jruschov, Nikita Kruschov, Nikita Kruschev o Nikita Khrushchev (Kalínovka, Gobernación de Kursk, Imperio ruso, 3 de abriljul./ 15 de abril de 1894greg.-Moscú, 11 de septiembre de 1971), fue el dirigente de la Unión Soviética durante una parte de la Guerra Fría. Desempeñó las funciones de primer secretario del Partido Comunista de la Unión Soviética, entre 1953 y 1964, y de presidente del Consejo de Ministros, entre 1956 y 1962. Jrushchov fue responsable de la desestalinización parcial de la Unión Soviética, para respaldar el progreso del programa espacial soviético y varias reformas relativamente liberales en materia de política interna. Sus compañeros d (es)
  • Nikita Sergeyevich Khrushchev (15 April [K.J.: 3 April] 1894–11 September 1971) adalah politikus yang pernah memimpin Uni Soviet pada masa-masa awal Perang Dingin. Ia menjabat sebagai Sekretaris Pertama Partai Komunis Uni Soviet pada tahun 1953–1964 dan Ketua Dewan Menteri Uni Soviet (sering disebut Perdana Menteri) pada tahun 1958–1964. Pada masa kepemimpinannya, Khrushchev melakukan proses , mendukung pengembangan program luar angkasa Soviet, dan mencetuskan beberapa reformasi kebijakan dalam negeri yang cukup liberal. Kawan separtai Khrushchev mendepaknya dari tampuk kekuasaan pada tahun 1964, digantikan oleh Leonid Brezhnev sebagai Sekretaris Pertama dan Aleksey Kosygin sebagai Perdana Menteri. (in)
  • Nikita Sergeevič Chruščëv (in russo: Никита Сергеевич Хрущёв?, in ucraino: Микита Сергійович Хрущов?, traslitterato: Mykyta Serhijovyč Chruščov, spesso trascritto in italiano come Krusciov /nʲɪˈkʲi.tə sʲɪrˈgʲe.jɪ.vʲɪtɕ xrʊˈɕːɵf/ ; Kalinovka, 15 aprile 1894 – Mosca, 11 settembre 1971) è stato un politico e militare sovietico. (it)
  • Nikita Siergiejewicz Chruszczow (ros. Ники́та Серге́евич Хрущёв, ukr. Микита Сергійович Хрущов (Mykyta Serhijowycz Chruszczow); ur. 3 kwietnia?/15 kwietnia 1894 we wsi Kalinowka w powiecie dmitrijewskim w guberni kurskiej, zm. 11 września 1971 w Moskwie) – radziecki polityk, działacz partyjny i państwowy, I sekretarz KC Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w latach 1953–1964 i premier ZSRR w latach 1958–1964. Generał porucznik Armii Czerwonej. (pl)
  • Nikita Serguêievitch Khrushchov (também grafado Khrushchev ou Cruschev, em cirílico Никита Сергеевич Хрущёв, transl. Nikíta Syerguêievitch Khruchtchof; Kalinovka, Oblast de Kursk, 15 de abril de 1894 — Moscou, 11 de setembro de 1971) foi secretário-geral do Partido Comunista da União Soviética (PCUS) entre 1953 e 1964 e líder político do mundo comunista até ser afastado do poder por sua perspectiva reformista e substituído na direção da URSS pelo político Leonid Brejnev. (pt)
  • Хрущо́в Мики́та Сергі́йович (рос. Хрущёв Никита Сергеевич, 3 [15] квітня 1894, с. , Курська губернія, Російська імперія — 11 вересня 1971, Москва, Російська РФСР) — радянський державний діяч, перший секретар ЦК КПРС у 1953–1964), Голова Ради Міністрів СРСР (1958–1964). Член ЦК КП(б)У в червні 1938 — вересні 1952 року. Член Політичного і Організаційного бюро ЦК КП(б)У в січні 1938 — грудні 1949 року. Член ЦК ВКП(б) (ЦК КПРС) у лютому 1934 — березні 1966 року. Кандидат у члени Політичного бюро ЦК ВКП(б) в січні 1938 — березні 1939 року. Член Політичного бюро (Президії) ЦК ВКП(б) (ЦК КПРС) в березні 1939 — жовтні 1964 року. Депутат Верховної Ради СРСР 1—6-го скликань, депутат Верховної Ради УРСР 1—4-го скликань, депутат Верховних рад союзних республік. Герой Радянського Союзу (1964), тричі Ге (uk)
rdfs:label
  • Nikita Khrushchev (en)
  • نيكيتا خروتشوف (ar)
  • Nikita Khrusxov (ca)
  • Nikita Sergejevič Chruščov (cs)
  • Nikita Sergejewitsch Chruschtschow (de)
  • Νικίτα Χρουστσόφ (el)
  • Nikita Ĥruŝĉov (eo)
  • Nikita Jrushchov (es)
  • Nikita Khrustxov (eu)
  • Nikita Khrouchtchev (fr)
  • Nikita Khrushchev (ga)
  • Nikita Khrushchev (in)
  • Nikita Sergeevič Chruščëv (it)
  • ニキータ・フルシチョフ (ja)
  • 니키타 흐루쇼프 (ko)
  • Nikita Chroesjtsjov (nl)
  • Nikita Chruszczow (pl)
  • Nikita Khrushchov (pt)
  • Nikita Chrusjtjov (sv)
  • Хрущов Микита Сергійович (uk)
  • 尼基塔·謝爾蓋耶維奇·赫魯曉夫 (zh)
owl:sameAs
skos:exactMatch
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Nikita Khrushchev (en)
is dbo:commander of
is dbo:firstLeader of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:predecessor of
is dbo:primeMinister of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:1namedata of
is dbp:after of
is dbp:afterElection of
is dbp:before of
is dbp:beforeElection of
is dbp:father of
is dbp:governmentHead of
is dbp:leader of
is dbp:officeholder of
is dbp:predecessor of
is dbp:premier of
is dbp:subject of
is dbp:successor of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of