An Entity of Type: settlement, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

The Council of Chalcedon (/kælˈsiːdən, ˈkælsɪdɒn/; Latin: Concilium Chalcedonense; Greek: Σύνοδος τῆς Χαλκηδόνος, Synodos tēs Chalkēdonos) was the fourth ecumenical council of the Christian church, convoked by Emperor Marcian. The council operated in Chalcedon, Bithynia (modern day Kadıköy, Turkey) from 8 October to 1 November 451 and was attended by 520 bishops or their representatives. The gathering itself continues to represent the largest and best-documented of early councils. The principal purpose of the Council was to re-assert the doctrine of Council of Ephesus against the heresy derivative of Eutyches and Nestorius. Such heresies attempted to dismantle and separate Christ's divine nature from his humanity (Nestorianism) and further, to limit Christ as solely divine in nature (Monop

Property Value
dbo:abstract
  • Chalkedonský koncil (8. října – 1. listopadu 451) byl čtvrtý ekumenický koncil, který zasedal v Chalkedonu v Bithýnii v Malé Asii. Jako závazný jej pro svou nauku považují katolická církev a pravoslaví. Koncil odsoudil monofyzitismus a vyhlásil Chalkedonské vyznání víry, které vyznává plné lidství a plné božství Ježíše Krista, druhé osoby Nejsvětější Trojice. Koncil odmítají orientální církve. (cs)
  • انعقد سنة 451م يُعتبر من أهمّ المجامع، إذ نجم عن هذا المجمع انشقاقٌ أدّى إلى ابتعاد الكنائس المشرقيّة (القبطيّة والأرمنيّة والسريانيّة) عن الشراكة مع الكنيستين الرومانيّة والبيزنطيّة الذين يرون أن مجمع خلقيدونية هو المجمع المسكوني الرابع. الكنائس المشرقيّة رفضوا اصطلاح "طبيعتين" الذي كان يوازي عندهم لفظة (شخصين). وكانوا يفضلون عليها تعابير أخرى وردت عند البابا كيرلّس مثل عبارة "طبيعة واحدة" في قولته الشهيرة: "طبيعة واحدة للإله الكلمة المتجسد". الخلقيدونيون يقولون إنه إن كان مجمع خلقيدونية سنة 451 م قد سبب شقاقًا في الكنيسة، فإنهم يرون أن ما حدث كان رد فعل لمجمع أفسس الثاني عام 449م، الذي دعاه لاون أسقف روما بالمجمع اللصوصي، ويتهم المؤرخون واللاهوتيون القديس ديوسقورس بالعنف. (ar)
  • El Concili de Calcedònia va ser un concili de l'església dut a terme del 8 d'octubre a l'1 de novembre del 451, a Calcedònia (una ciutat de Bitínia, a l'Àsia Menor, al costat asiàtic del Bòsfor. El Concili va marcar un punt d'inflexió important als debats cristològics (sobre la naturalesa del Crist que van portar a la separació de l'Església de l'Imperi Romà d'Orient al segle v. És l'últim concili que molts anglicans i la majoria de protestants consideren ecumènic. El Concili de Calcedònia va ser convocat per l'emperador Marcià, amb l'aprovació de mala gana del Papa Lleó el Gran per deixar de banda el concili d'Efes del 449. El Concili de Calcedònia va emetre el Credo de Calcedònia, que va repudiar la idea d'una sola naturalesa de Crist, definint que Crist tenia dues naturaleses en una persona i , i va insistir en la integritat de les seves dues naturaleses, la divina i humana. El concili també va emetre 27 cànons disciplinaris que regirien l'administració de l'església i l'autoritat. En un decret posterior, més tard conegut com el cànon 28, els bisbes buscava elevar el rang del Patriarcat de Constantinoble, al·legant que Constantinoble gaudia d'un honor i autoritat comparable a la de Roma. El concili és considerat el quart Concili Ecumènic pels catòlics romans, les Esglésies Catòliques Orientals, l'Església Ortodoxa, els antics catòlics, i diversos altres grups cristians occidentals. Com a tal, és reconegut com a infal·lible en les seves definicions dogmàtiques de l'Església Catòlica Romana i les Esglésies orientals ortodoxes (en aquest temps una sola església. La majoria dels protestants també respecten els conceptes de la Santíssima Trinitat i l'Encarnació tal com es defineixen a Nicea (325 i Calcedònia com la doctrina ortodoxa a la qual s'adhereixen. No obstant això, el concili no és acceptat per diverses de les esglésies ortodoxes orientals, incloent-hi els ortodoxos orientals d'Egipte, Síria i Armènia. Les esglésies ortodoxes orientals ensenyen una sola naturalesa en Crist, composta tant de divinitat com d'humanitat. En les confessions que accepten el credo de Calcedònia aquestes visions de la naturalesa de Crist són titllades d'heretgia amb els noms de monofisisme i miafisisme. (ca)
  • Η Δ΄ Οικουμενική σύνοδος έλαβε χώρα στην Χαλκηδόνα το 451 από το αυτοκρατορικό ζεύγος Μαρκιανού και Πουλχερίας, όπου αποτέλεσε και την άρση μίας διαφωνίας, που κράτησε για μια εκατονταετία περίπου, στην απόδοση του Χριστολογικού δόγματος: η Αλεξανδρινή, μέχρι εκείνο το σημείο, μονοφυσιτική σχολή και από την άλλη η δεύτερη μεγάλη θεολογική σχολή, η Αντιοχειανή, με την δυοφυσιτική ορολογία. Ο αριθμός των μελών της υπερέβη τους 600 επισκόπους, γεγονός που την καθιστά την πολυπληθέστερη από όλες τις προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους. Στις πρώτες συνεδρίες της λειτούργησε ως ανώτερο συνοδικό δικαστήριο με κύριους κατηγορουμένους τον και άλλους πρωταγωνιστές της Ληστρικής συνόδου της Εφέσου. Με την διευθέτηση του ζητήματος αυτού, οι επόμενες συνεδρίες είχαν ως θέμα τα ζητήματα πίστεως. Η σύνοδος αποφάσισε ότι σωστότερη ορολογία του δόγματος είναι η δυοφυσιτική εις Χριστόν εν δύο φύσεσι μετά την ένωση χωρίς να αναιρεί την Εφεσιανή φόρμουλα μια φύση του Θεού Λόγου σεσαρκωμένη του 431, όπως διαμορφώθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας Κύριλλο. Με την απόφαση της Χαλκηδόνας πολλές εκκλησίες αποσχίστηκαν λόγω του ότι θεώρησαν το δόγμα ως Νεστοριανικό. Αυτές είναι γνωστές ως Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες. Πρώιμος ΧριστιανισμόςΣύνοδος της Εφέσου 431Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής 451Ανατολίτικες Ορθόδοξες ΕκκλησίεςΜεγάλο Σχίσμα(11ος αιώνας)Ορθόδοξη ΕκκλησίαΚαθολική Εκκλησία(Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες)Θρησκευτική Μεταρρύθμιση(16ος αιώνας)ΠροτεσταντισμόςKίνημα ΑποκατάστασηςΛουθηρανοίΚαλβινιστέςΑγγλικανοίΑναβαπτιστές Αναπαράσταση των κυρίων δογμάτων του Χριστιανισμού. Δεν αποτελεί εξαντλητική αναπαράσταση. (el)
  • La Koncilio de Kalcedono (antikve-greke Σῠ́νοδος τῆς Χᾰλκηδόνᾰς, Súnodos tēs Ĥalkēdónas, latine Concilium Chalcēdōnēnse) estis unu el la unuaj ekumenaj koncilioj, okazinta en la jaro 451. Ĝi estas la kvara el la unuaj sep de la Kristanaro, kaj ĝiaj dogmaj difinoj estis tiame agnoskataj kiel neerariva de la Romkatolika Eklezio kaj de la Ortodoksa. (eo)
  • Eutikesen kontzilioa (Laugarren kontzilio ekumenikoa) 451an egin zen Asia Txikiko Kaltzedonia hirian. Alexandriako Zirilok deitu eta Leon I.a aita santuak gidatu zuen urriaren 8tik azaroaren 1era bitartean. Eliza Katolikoak eta Ortodoxoak onartzen dute guztiz kontzilio hau, nahiz eta luterano eta anglikanoek ere garrantzitsutzat hartzen duten. (eu)
  • Is éard a bhí i gceist le Comhairle na Calcadóine ná comhairle éacúiméineach de chuid na hEaglaise Críostaí a tháinig le chéile sa Chalcadóin (inniu, Kadıköy sa Tuirc sa 5ú céad. (ga)
  • The Council of Chalcedon (/kælˈsiːdən, ˈkælsɪdɒn/; Latin: Concilium Chalcedonense; Greek: Σύνοδος τῆς Χαλκηδόνος, Synodos tēs Chalkēdonos) was the fourth ecumenical council of the Christian church, convoked by Emperor Marcian. The council operated in Chalcedon, Bithynia (modern day Kadıköy, Turkey) from 8 October to 1 November 451 and was attended by 520 bishops or their representatives. The gathering itself continues to represent the largest and best-documented of early councils. The principal purpose of the Council was to re-assert the doctrine of Council of Ephesus against the heresy derivative of Eutyches and Nestorius. Such heresies attempted to dismantle and separate Christ's divine nature from his humanity (Nestorianism) and further, to limit Christ as solely divine in nature (Monophysitism). As recorded by American Christian scholar Jaroslav Pelikan, it was stated: We all teach harmoniously [that he is] the same perfect in godhead, the same perfect in manhood, truly God and truly man, the same of a reasonable soul and body; homoousios with the Father in godhead, and the same homoousios with us in manhood ... acknowledged in two natures without confusion, without change, without division, without separation. Whilst this judgment marked a significant turning point in the Christological debates, it also generated heated disagreements between the Council and the Oriental Orthodox Church, who did not agree with such conduct or proceedings. This disagreement would later inform the separation of the Oriental Orthodox Churches from the rest of Christianity, and lead to the Council being regarded as "Chalcedon, the Ominous". The council's other responsibilities included addressing controversy, dealing with issues such as ecclesiastical discipline and jurisdiction, and approving Statements of Belief such as the Creed of Nicaea (325), the Creed of Constantinople (381 subsequently known as the Nicene Creed), two letters of St. Cyril of Alexandria against Nestorius, and the Tome of Pope Leo. The Christology of the Church of the East may be called "non-Ephesine" for not accepting the Council of Ephesus, but did finally gather to ratify the Council of Chalcedon at the Synod of Mar Aba I in 544. (en)
  • Konsili Kalsedon adalah sebuah konsili ekumenis yang berlangsung dari tanggal 8 Oktober sampai dengan 1 November tahun 451 di Khalsedon (sebuah kota di Bithinia di Asia Kecil) yang kini merupakan bagian kota Istanbul di sisi Asia dari selat Bosforus dan dikenal sebagai distrik Kadıköy. Konsili ini adalah yang ke-4 dari tujuh Konsili Ekumenis dalam agama Kristen, dan oleh karena itu dianggap infalibel (tak bercela)dalam oleh Gereja Katolik Roma dan Gereja Ortodoks Timur. Konsili ini menolak doktrin monofisitisme dari kaum pengikut Eutikus, dan menetapkan Pengakuan Iman Khalsedon, yang menggambarkan kemanusiaan penuh dan keilahian penuh dari Yesus, pribadi kedua dari Tritunggal Kudus. (in)
  • Das Konzil von Chalcedon fand vom 8. Oktober bis zum 1. November 451 in Chalcedon (auch Chalkedon, griechisch Χαλκηδών Chalkēdṓn) in Bithynien, Kleinasien (heutiger Istanbuler Stadtteil Kadıköy) statt. Es war das vierte der ersten sieben ökumenischen Konzilien der Alten Kirche. Seine dogmatischen Definitionen werden in der katholischen Kirche und den orthodoxen Kirchen als unfehlbar anerkannt; sie sind auch Lehrgrundlage in den protestantischen und anglikanischen Kirchen. Ein Ergebnis dieses Konziles war der Beschluss eines weiteren Glaubensbekenntnisses, welches „Glaubensbekenntnis von Chalcedon“ genannt wird. In der Präambel zum Bekenntnis wird zudem die Gültigkeit der Bekenntnisse von Nicäa wie von Konstantinopel bekräftigt. Das Konzil von Chalcedon entschied den lange und erbittert geführten christologischen Streit um das Verhältnis zwischen der göttlichen und der menschlichen Natur in Jesus Christus zugunsten der Zwei-Naturen-Lehre. Gegen den Monophysitismus (genauer ist Miaphysitismus), der vor allem von den mächtigen Kirchen Ägyptens und Syriens verfochten wurde, auf der einen und den Nestorianismus auf der anderen Seite definierte es Christus als wahren Gott (Gott der Sohn als zweite Person der Dreifaltigkeit) und wahren Menschen zugleich, und zwar „unvermischt und ungetrennt“ (vgl. Menschwerdung Gottes). Dadurch trug das Konzil zur Abspaltung sowohl der nestorianischen als auch der miaphysitischen orientalisch-orthodoxen Kirchen bei. Die chalcedonische Christologie wurde zum Dogma. (de)
  • カルケドン公会議(カルケドンこうかいぎ)は451年10月8日から11月1日まで、小アジアのビティニアの都市カルケドン(コンスタンティノポリスの対岸、現在のトルコ共和国イスタンブール市のアジア側にあるカドゥキョイ地区)において行われたキリスト教の公会議。東ローマ皇帝マルキアヌス(Marcianus)によって召集され、議長はコンスタンディヌーポリ総主教のアナトリオス(Anatolios)が務めた。キリストに神性と人性の両方があることを確認。正教会の一員たる日本ハリストス正教会では第四全地公会ともいう。 (ja)
  • Le concile de Chalcédoine (en latin : concilium Chalcedonense ; en grec : Σύνοδος της Χαλκηδόνας) est le quatrième concile œcuménique du christianisme. Il a eu lieu du 8 octobre au 1er novembre 451 dans l'église Sainte-Euphémie de la ville homonyme, située aujourd'hui à Istanbul. Convoqué par l'empereur byzantin Marcien et son épouse l'impératrice Pulchérie, le concile réunit 343 évêques, ce qui est exceptionnel. Seuls quatre d'entre eux viennent d'Occident. Dans la continuité des conciles précédents, il récuse en particulier le monophysisme. Il reprécise également la notion de personne divine (hypostase). Ses principales conclusions, résumées dans le symbole de Chalcédoine, définissent le dyophysisme, c'est-à-dire les deux natures du Christ, vrai Dieu et vrai homme, parfait dans sa divinité comme dans son humanité. Elles marquent une étape essentielle dans le domaine de la christologie et sont acceptées, encore aujourd'hui, par les trois principales confessions chrétiennes : les orthodoxes, les catholiques et les protestants. Les chrétiens antéchalcédoniens, miaphysites, rejettent l'intégralité du concile, produisant ce qui forme les Églises des trois conciles. (fr)
  • Il concilio di Calcedonia, quarto concilio ecumenico della storia del cristianesimo, fu convocato dall'imperatore Marciano ed ebbe luogo nella città omonima nel 451. (it)
  • Het Concilie van Chalcedon was een oecumenisch concilie dat werd gehouden in het jaar 451 (van 12 oktober tot 1 november) in Chalcedon, een oude Byzantijnse havenstad aan de Bosporus (tegenover Constantinopel) in de provincie Pontus et Bithynia in Klein-Azië, tijdens het pontificaat van paus Leo I. Het wordt vaak gerekend als het Vierde Oecumenische Concilie, en wordt door zowel de Rooms-Katholieke als en Oosters-orthodoxe Kerk erkend, maar niet door de Oriëntaals-orthodoxe Kerk. Op dit concilie werd de eutychische doctrine van het monofysitisme verworpen en de Chalcedonische geloofsbelijdenis aangenomen, waarin beschreven wordt dat Jezus, als tweede persoon in de Heilige Drie-eenheid, in twee naturen, menselijk en goddelijk, wordt erkend. (nl)
  • Sobór chalcedoński – największe w starożytności zgromadzenie biskupów chrześcijańskich Cesarstwa Rzymskiego, zwołane przez cesarza Marcjana do Chalcedonu w Bitynii, trwające od 8 do 31 października 451 roku. W zgromadzeniu uczestniczyło ponad pięciuset biskupów, reprezentujących różne stanowiska filozoficzne i teologiczne. Sprawami organizacyjnymi i proceduralnymi kierowali dwaj cesarscy komisarze. Zredagowali oni protokół, a na jego podstawie dokumenty końcowe. Obradom przewodniczył , biskup Lilybajon na Sycylii, który był pełnomocnikiem biskupa Rzymu Leona I. Zwołanie soboru związane były ze sporem wokół odpowiedzi na pytanie: kim jest Jezus Chrystus?. W kontrowersję zaangażowani byli nie tylko duchowni czy uczeni, ale wierni z wszystkich warstw społecznych. W mentalności ówczesnych chrześcijan, cała treść wiary zależała od odpowiedzi na to pytanie. We wschodnich prowincjach Cesarstwa, w pierwszej połowie V wieku, narastała tendencja, aby uznać Jezusa z Nazaretu za Boga. Na czele szerokiego sprzeciwu wobec takiego sposobu definiowania osoby Jezusa stanęli biskupi Rzymu, którzy bronili pełnego człowieczeństwa Zbawiciela. Znaleźli się oni w ostrym sporze doktrynalnym z biskupami Aleksandrii, przywódcami stronnictwa opowiadającego się za pełną boskością Jezusa z Nazaretu. Spory chrystologiczne późnej starożytności są analizowane we współczesnej historiografii pod kątem tak zwanego rozwoju oscylującego – od nacisku na boskość Chrystusa na soborze efeskim w 431 roku, przez potwierdzenie pełnego człowieczeństwa Jezusa na soborze chalcedońskim, następnie z powrotem do zaakceptowania boskości Chrystusa na soborze konstantynopolitańskim w 553 roku. Podobne zwroty doktrynalne powtarzały się w średniowieczu. Podczas obrad w Chalcedonie odrzucono twierdzenie o wyłącznie boskiej naturze Jezusa, zgodnie z którym Zbawiciel jest tożsamy z preegzystującym Logosem. Uznano Jezusa z Nazaretu za Boga-Człowieka (Theoanthropos), który jest współistotny (homoousios) ludziom w człowieczeństwie, a zarazem współistotny Bogu w bóstwie. Zgodnie z definicją doktrynalną soboru, Jezus Chrystus w wyniku wcielenia stał się osobą (hypostasis), składającą się z dwóch natur (dyo physeis) – ludzkiej i boskiej. Pozostaje człowiekiem w każdym wymiarze – w swym ciele, w swej duszy i w swym umyśle. Jest też jednością w swej osobowej, bosko-ludzkiej tożsamości. Hipostaza Jezusa z Nazaretu jest niepowtarzalnym, syntetycznym bytem osobowym, powstałym wskutek unii dwóch natur. Obok definicji doktrynalnej zgromadzenie uchwaliło trzydzieści kanonów dyscyplinarnych oraz wydało wyroki sądowe w procesach kanonicznych, w których oskarżeni byli biskupami. Sobór pozbawił urzędu biskupa Aleksandrii Dioskorosa. Decyzje zgromadzenia spowodowały wybuch konfliktu religijnego, społecznego oraz politycznego, który doprowadził do rozruchów, separatyzmów i wojen domowych, a w konsekwencji do trwałego podziału doktrynalnego i organizacyjnego wśród Kościołów chrześcijańskich. Wspólnotę z Kościołami łacińskimi i greckimi zerwały w następnych wiekach między innymi Kościoły egipskie, etiopskie, erytrejskie, nubijskie, arabskie, syryjskie, perskie, ormiańskie i malabarskie. Wszystkie one odrzuciły twierdzenie o dwóch naturach i uznały Jezusa z Nazaretu za Boga w każdym wymiarze, tożsamego z preegzystującym Logosem. Podział ten przetrwał do czasów współczesnych. Konflikty wokół Chalcedonu miały też wpływ na genezę i szybkie rozprzestrzenianie się islamu. Kościoły, które zaakceptowały uchwały z Chalcedonu, uznały zgromadzenie za czwarty sobór powszechny. Kościoły, które odrzuciły decyzje z Chalcedonu, nazywają zgromadzenie złowrogim Chalcedonem. Biskupi Rzymu, popierając decyzje doktrynalne zgromadzenia, nigdy nie uznali 28. kanonu dyscyplinarnego, uchwalonego podczas obrad. (pl)
  • Konciliet i Kalcedon var ett ekumeniskt kyrkomöte som ägde rum 8 oktober-1 november 451 i Kalcedon. Det var det fjärde av kristendomens första sju koncilier, och anses vara ofelbart i sina dogmatiska definitioner av romersk-katolska kyrkan och de östligt ortodoxa kyrkorna. Vid kyrkomötet antogs , som handlar om Jesu natur och gudomlighet. Därmed fastslogs tvånatursläran (duofysitismen och monofysitismen avvisades. Detta innebar också en brytning med de miafysitiska kyrkorna, som numera kallas orientaliskt ortodoxa. Mötet sammankallades av kejsar Marcianus, och 500 biskopar närvarade. Frågorna som behandlades var en fortsättning på den konflikt som föranlett Konciliet i Efesus 431. (sv)
  • O Concílio de Calcedónia (português europeu ou Calcedônia (português brasileiro foi um concílio ecuménico que se realizou de 8 de outubro a 1 de novembro de 451 em Calcedónia, uma cidade da Bitínia, na Ásia Menor, frente a Constantinopla. Foi o quarto dos primeiros sete concílios ecumênicos da história do cristianismo, sendo convocado pelo Imperador Marciano com finalidade de anular concílio regional de 449, conhecido como o II Concílio de Éfeso. Seu objetivo principal era afirmar a doutrina católica ortodoxa contra a heresia ensinada por Eutiques relativa ao monofisismo. O concílio também declarou a dualidade humana e divina de Jesus, a segunda pessoa da Santíssima Trindade, além de abordar sobre questões de disciplina e sobre a jurisdição eclesiástica. O concílio de Calcedônia é numerado como sendo o quarto concílio ecumênico pela Igreja Católica, a Igreja Ortodoxa Oriental e a maioria dos protestantes. No entanto, por não concordarem com a conduta e os procedimentos do Concílio Ecumênico, surgiu assim desse cisma as Igrejas ortodoxas orientais, conhecidas como: Igreja Ortodoxa Copta ou Egípcia, a Igreja Ortodoxa Síria, a Igreja Apostólica Armênia e a Igreja Ortodoxa da Etiópia. Os seguidores do Concílio acreditam que sua mais importante conquista foi a definição do Credo calcedoniano, afirmando que Jesus é "perfeito tanto na divindade quanto na humanidade; esse mesmo é na verdade Deus e realmente homem". Os julgamentos e definições do concílio divino marcaram um ponto de virada significativo nos debates cristológicos. (pt)
  • Халкидо́нский Собор, Четвёртый Вселенский Собор — Вселенский Собор Христианской Церкви, созванный в 451 году императором Маркианом по согласию с папой Львом I в Халкидоне (совр. Кадыкёй, район современного Стамбула) по поводу ереси Евтихия — монофизитства. Заседания собора происходили в храме великомученицы Евфимии. Собор был открыт 8 октября 451 года и продолжался до 1 ноября; проведено семнадцать пленарных заседаний. Анафематствуется Армянской апостольской церковью и другими Древневосточными православными церквями. (ru)
  • Халкедо́нський собо́р — четвертий Вселенський собор, скликаний за проханням римського імператора Маркіана та за згоди папи Лева I в Халкедоні (сучасний Кадикой, район Стамбула) у 451 році, з приводу єресі Євтихія — монофізитства. Євтихій навчав, що у Христі лише одна природа — божественна, а не подвійна (божественна та людська) і таким чином на хресті страждав не богочоловік, а сам Бог. Засідання Халкедонського собору відбувалися в храмі великомучениці Євфимії, яка постраждала близько 304 року. На ньому було присутні 630 отців церкви. Собор було відкрито 8 жовтня 451 року і закрито 1 листопада; проведено 17 пленарних засідань. Стосовно вчення Євтихія собор прийняв компромісне рішення: «Христос — Бог, але він і людина, перебуває в двох єствах, незмінно і нероздільно». Монофізити не визнали цього рішення. За ними пішли коптська (єгипетська), ефіопська та вірменська григоріанська церкви. Важливим рішенням Собору був 28 канон, який визнав Константинопольський престол другим після Римського; далі «за честю» йшли Александрійський, Антіохійський та Єрусалимський. Аж після «великого церковного розколу» 1054 року Константинополь утверджується як перший престол православного світу. (uk)
  • 迦克墩公会议(Council of Chalcedon,或稱卡爾西頓會議),是於公元451年10月8日至11月1日在迦克敦舉行的第四次基督教大公會議。與會的有東方教會的500位主教及教宗的數位代表。此會議産生了重要的基督論定義,界定了「基督的神人二性」。此會議將基督一性派定為異端。最後,會議制定了今天基督教著名的信經《迦克墩信經》。同時,會議法規第28條提到君士坦丁堡主教相對於其他主教具有較優越地位,意即等於羅馬主教。。當時教宗良一世对此項決議表示了反对。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 6962 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 63597 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1040126319 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:acceptedBy
  • * Catholic Church * Eastern Orthodox Church *Church of the East * Anglican Communion * Lutheranism * Old Catholic Church * most other Protestants (en)
dbp:attendance
  • Approx. 520 (en)
dbp:caption
  • Chalcedon marked on a map of the Istanbul region (en)
  • Fourth Ecumenical Council of Chalcedon, 1876 painting by Vasily Surikov (en)
dbp:convokedBy
  • Emperor Marcian of the Byzantine Empire (en)
dbp:councilDate
  • 451 (xsd:integer)
dbp:councilName
  • Council of Chalcedon (en)
dbp:date
  • July 2012 (en)
  • January 2012 (en)
dbp:documents
  • Chalcedonian Creed, 28 canons (en)
dbp:float
  • right (en)
dbp:label
  • Chalcedon (en)
dbp:labelSize
  • 100 (xsd:integer)
dbp:lat
  • 40.983333 (xsd:double)
dbp:long
  • 29.033333 (xsd:double)
dbp:marksize
  • 9 (xsd:integer)
dbp:next
dbp:position
  • right (en)
dbp:presidedBy
  • Anatolius, Patriarch of Constantinople; A board of government officials and senators, led by the patrician Anatolius (en)
dbp:previous
dbp:reason
  • The debate was not over Roman primacy, or the grounds for it, for over primacy in the East: Constantinople was now given primacy over Alexandria and Antioch, and this could only be done on the basis of its status as the imperial capital. Rome objected because it saw the demotion of Alexandria and Antioch as uncanonical (en)
  • it was not 'near-immediate': there was certainly opposition to the council, but schism, in the sense of a rival episcopal hierarchy, distinct from that of the imperial church, only began to develop in the mid-sixth century, and only became complete after the Arab conquest of Syria and Egypt (en)
  • This is a seriously incomplete and misleading account of the complex negotiations between Justinian and the non-Chalcedonians (en)
  • this is garbled, and what council is being talked about? (en)
dbp:relief
  • 1 (xsd:integer)
dbp:topics
  • the judgements issued at the Second Council of Ephesus in 449, the alleged offences of Bishop Dioscorus of Alexandria, the definition of the Godhead and manhood of Christ, many disputes involving particular bishops and sees (en)
dbp:width
  • 280 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • Chalkedonský koncil (8. října – 1. listopadu 451) byl čtvrtý ekumenický koncil, který zasedal v Chalkedonu v Bithýnii v Malé Asii. Jako závazný jej pro svou nauku považují katolická církev a pravoslaví. Koncil odsoudil monofyzitismus a vyhlásil Chalkedonské vyznání víry, které vyznává plné lidství a plné božství Ježíše Krista, druhé osoby Nejsvětější Trojice. Koncil odmítají orientální církve. (cs)
  • La Koncilio de Kalcedono (antikve-greke Σῠ́νοδος τῆς Χᾰλκηδόνᾰς, Súnodos tēs Ĥalkēdónas, latine Concilium Chalcēdōnēnse) estis unu el la unuaj ekumenaj koncilioj, okazinta en la jaro 451. Ĝi estas la kvara el la unuaj sep de la Kristanaro, kaj ĝiaj dogmaj difinoj estis tiame agnoskataj kiel neerariva de la Romkatolika Eklezio kaj de la Ortodoksa. (eo)
  • Eutikesen kontzilioa (Laugarren kontzilio ekumenikoa) 451an egin zen Asia Txikiko Kaltzedonia hirian. Alexandriako Zirilok deitu eta Leon I.a aita santuak gidatu zuen urriaren 8tik azaroaren 1era bitartean. Eliza Katolikoak eta Ortodoxoak onartzen dute guztiz kontzilio hau, nahiz eta luterano eta anglikanoek ere garrantzitsutzat hartzen duten. (eu)
  • Is éard a bhí i gceist le Comhairle na Calcadóine ná comhairle éacúiméineach de chuid na hEaglaise Críostaí a tháinig le chéile sa Chalcadóin (inniu, Kadıköy sa Tuirc sa 5ú céad. (ga)
  • Konsili Kalsedon adalah sebuah konsili ekumenis yang berlangsung dari tanggal 8 Oktober sampai dengan 1 November tahun 451 di Khalsedon (sebuah kota di Bithinia di Asia Kecil) yang kini merupakan bagian kota Istanbul di sisi Asia dari selat Bosforus dan dikenal sebagai distrik Kadıköy. Konsili ini adalah yang ke-4 dari tujuh Konsili Ekumenis dalam agama Kristen, dan oleh karena itu dianggap infalibel (tak bercela)dalam oleh Gereja Katolik Roma dan Gereja Ortodoks Timur. Konsili ini menolak doktrin monofisitisme dari kaum pengikut Eutikus, dan menetapkan Pengakuan Iman Khalsedon, yang menggambarkan kemanusiaan penuh dan keilahian penuh dari Yesus, pribadi kedua dari Tritunggal Kudus. (in)
  • カルケドン公会議(カルケドンこうかいぎ)は451年10月8日から11月1日まで、小アジアのビティニアの都市カルケドン(コンスタンティノポリスの対岸、現在のトルコ共和国イスタンブール市のアジア側にあるカドゥキョイ地区)において行われたキリスト教の公会議。東ローマ皇帝マルキアヌス(Marcianus)によって召集され、議長はコンスタンディヌーポリ総主教のアナトリオス(Anatolios)が務めた。キリストに神性と人性の両方があることを確認。正教会の一員たる日本ハリストス正教会では第四全地公会ともいう。 (ja)
  • Il concilio di Calcedonia, quarto concilio ecumenico della storia del cristianesimo, fu convocato dall'imperatore Marciano ed ebbe luogo nella città omonima nel 451. (it)
  • Халкидо́нский Собор, Четвёртый Вселенский Собор — Вселенский Собор Христианской Церкви, созванный в 451 году императором Маркианом по согласию с папой Львом I в Халкидоне (совр. Кадыкёй, район современного Стамбула) по поводу ереси Евтихия — монофизитства. Заседания собора происходили в храме великомученицы Евфимии. Собор был открыт 8 октября 451 года и продолжался до 1 ноября; проведено семнадцать пленарных заседаний. Анафематствуется Армянской апостольской церковью и другими Древневосточными православными церквями. (ru)
  • 迦克墩公会议(Council of Chalcedon,或稱卡爾西頓會議),是於公元451年10月8日至11月1日在迦克敦舉行的第四次基督教大公會議。與會的有東方教會的500位主教及教宗的數位代表。此會議産生了重要的基督論定義,界定了「基督的神人二性」。此會議將基督一性派定為異端。最後,會議制定了今天基督教著名的信經《迦克墩信經》。同時,會議法規第28條提到君士坦丁堡主教相對於其他主教具有較優越地位,意即等於羅馬主教。。當時教宗良一世对此項決議表示了反对。 (zh)
  • El Concili de Calcedònia va ser un concili de l'església dut a terme del 8 d'octubre a l'1 de novembre del 451, a Calcedònia (una ciutat de Bitínia, a l'Àsia Menor, al costat asiàtic del Bòsfor. El Concili va marcar un punt d'inflexió important als debats cristològics (sobre la naturalesa del Crist que van portar a la separació de l'Església de l'Imperi Romà d'Orient al segle v. És l'últim concili que molts anglicans i la majoria de protestants consideren ecumènic. (ca)
  • انعقد سنة 451م يُعتبر من أهمّ المجامع، إذ نجم عن هذا المجمع انشقاقٌ أدّى إلى ابتعاد الكنائس المشرقيّة (القبطيّة والأرمنيّة والسريانيّة) عن الشراكة مع الكنيستين الرومانيّة والبيزنطيّة الذين يرون أن مجمع خلقيدونية هو المجمع المسكوني الرابع. الكنائس المشرقيّة رفضوا اصطلاح "طبيعتين" الذي كان يوازي عندهم لفظة (شخصين). وكانوا يفضلون عليها تعابير أخرى وردت عند البابا كيرلّس مثل عبارة "طبيعة واحدة" في قولته الشهيرة: "طبيعة واحدة للإله الكلمة المتجسد". (ar)
  • Η Δ΄ Οικουμενική σύνοδος έλαβε χώρα στην Χαλκηδόνα το 451 από το αυτοκρατορικό ζεύγος Μαρκιανού και Πουλχερίας, όπου αποτέλεσε και την άρση μίας διαφωνίας, που κράτησε για μια εκατονταετία περίπου, στην απόδοση του Χριστολογικού δόγματος: η Αλεξανδρινή, μέχρι εκείνο το σημείο, μονοφυσιτική σχολή και από την άλλη η δεύτερη μεγάλη θεολογική σχολή, η Αντιοχειανή, με την δυοφυσιτική ορολογία. Ο αριθμός των μελών της υπερέβη τους 600 επισκόπους, γεγονός που την καθιστά την πολυπληθέστερη από όλες τις προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους. Στις πρώτες συνεδρίες της λειτούργησε ως ανώτερο συνοδικό δικαστήριο με κύριους κατηγορουμένους τον και άλλους πρωταγωνιστές της Ληστρικής συνόδου της Εφέσου. Με την διευθέτηση του ζητήματος αυτού, οι επόμενες συνεδρίες είχαν ως θέμα τα ζητήματα πίστεως. (el)
  • Das Konzil von Chalcedon fand vom 8. Oktober bis zum 1. November 451 in Chalcedon (auch Chalkedon, griechisch Χαλκηδών Chalkēdṓn) in Bithynien, Kleinasien (heutiger Istanbuler Stadtteil Kadıköy) statt. Es war das vierte der ersten sieben ökumenischen Konzilien der Alten Kirche. Seine dogmatischen Definitionen werden in der katholischen Kirche und den orthodoxen Kirchen als unfehlbar anerkannt; sie sind auch Lehrgrundlage in den protestantischen und anglikanischen Kirchen. (de)
  • The Council of Chalcedon (/kælˈsiːdən, ˈkælsɪdɒn/; Latin: Concilium Chalcedonense; Greek: Σύνοδος τῆς Χαλκηδόνος, Synodos tēs Chalkēdonos) was the fourth ecumenical council of the Christian church, convoked by Emperor Marcian. The council operated in Chalcedon, Bithynia (modern day Kadıköy, Turkey) from 8 October to 1 November 451 and was attended by 520 bishops or their representatives. The gathering itself continues to represent the largest and best-documented of early councils. The principal purpose of the Council was to re-assert the doctrine of Council of Ephesus against the heresy derivative of Eutyches and Nestorius. Such heresies attempted to dismantle and separate Christ's divine nature from his humanity (Nestorianism) and further, to limit Christ as solely divine in nature (Monop (en)
  • Le concile de Chalcédoine (en latin : concilium Chalcedonense ; en grec : Σύνοδος της Χαλκηδόνας) est le quatrième concile œcuménique du christianisme. Il a eu lieu du 8 octobre au 1er novembre 451 dans l'église Sainte-Euphémie de la ville homonyme, située aujourd'hui à Istanbul. Les chrétiens antéchalcédoniens, miaphysites, rejettent l'intégralité du concile, produisant ce qui forme les Églises des trois conciles. (fr)
  • Het Concilie van Chalcedon was een oecumenisch concilie dat werd gehouden in het jaar 451 (van 12 oktober tot 1 november) in Chalcedon, een oude Byzantijnse havenstad aan de Bosporus (tegenover Constantinopel) in de provincie Pontus et Bithynia in Klein-Azië, tijdens het pontificaat van paus Leo I. Het wordt vaak gerekend als het Vierde Oecumenische Concilie, en wordt door zowel de Rooms-Katholieke als en Oosters-orthodoxe Kerk erkend, maar niet door de Oriëntaals-orthodoxe Kerk. (nl)
  • Sobór chalcedoński – największe w starożytności zgromadzenie biskupów chrześcijańskich Cesarstwa Rzymskiego, zwołane przez cesarza Marcjana do Chalcedonu w Bitynii, trwające od 8 do 31 października 451 roku. W zgromadzeniu uczestniczyło ponad pięciuset biskupów, reprezentujących różne stanowiska filozoficzne i teologiczne. Sprawami organizacyjnymi i proceduralnymi kierowali dwaj cesarscy komisarze. Zredagowali oni protokół, a na jego podstawie dokumenty końcowe. Obradom przewodniczył , biskup Lilybajon na Sycylii, który był pełnomocnikiem biskupa Rzymu Leona I. (pl)
  • O Concílio de Calcedónia (português europeu ou Calcedônia (português brasileiro foi um concílio ecuménico que se realizou de 8 de outubro a 1 de novembro de 451 em Calcedónia, uma cidade da Bitínia, na Ásia Menor, frente a Constantinopla. Foi o quarto dos primeiros sete concílios ecumênicos da história do cristianismo, sendo convocado pelo Imperador Marciano com finalidade de anular concílio regional de 449, conhecido como o II Concílio de Éfeso. Seu objetivo principal era afirmar a doutrina católica ortodoxa contra a heresia ensinada por Eutiques relativa ao monofisismo. O concílio também declarou a dualidade humana e divina de Jesus, a segunda pessoa da Santíssima Trindade, além de abordar sobre questões de disciplina e sobre a jurisdição eclesiástica. (pt)
  • Konciliet i Kalcedon var ett ekumeniskt kyrkomöte som ägde rum 8 oktober-1 november 451 i Kalcedon. Det var det fjärde av kristendomens första sju koncilier, och anses vara ofelbart i sina dogmatiska definitioner av romersk-katolska kyrkan och de östligt ortodoxa kyrkorna. Vid kyrkomötet antogs , som handlar om Jesu natur och gudomlighet. Därmed fastslogs tvånatursläran (duofysitismen och monofysitismen avvisades. Detta innebar också en brytning med de miafysitiska kyrkorna, som numera kallas orientaliskt ortodoxa. (sv)
  • Халкедо́нський собо́р — четвертий Вселенський собор, скликаний за проханням римського імператора Маркіана та за згоди папи Лева I в Халкедоні (сучасний Кадикой, район Стамбула) у 451 році, з приводу єресі Євтихія — монофізитства. Євтихій навчав, що у Христі лише одна природа — божественна, а не подвійна (божественна та людська) і таким чином на хресті страждав не богочоловік, а сам Бог. (uk)
rdfs:label
  • مجمع خلقيدونية (ar)
  • Concili de Calcedònia (ca)
  • Chalkedonský koncil (cs)
  • Σύνοδος της Χαλκηδόνας (el)
  • Konzil von Chalcedon (de)
  • Koncilio de Kalcedono (eo)
  • Kaltzedoniako kontzilioa (eu)
  • Concilio de Calcedonia (es)
  • Council of Chalcedon (en)
  • Comhairle na Calcadóine (ga)
  • Konsili Kalsedon (in)
  • Concilio di Calcedonia (it)
  • Concile de Chalcédoine (fr)
  • カルケドン公会議 (ja)
  • 칼케돈 공의회 (ko)
  • Concilie van Chalcedon (nl)
  • Sobór chalcedoński (pl)
  • Concílio de Calcedónia (pt)
  • Халкидонский собор (ru)
  • Konciliet i Chalcedon (sv)
  • 迦克墩公會議 (zh)
  • Халкедонський собор (uk)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:canonizedBy of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:canonizedBy of
is dbp:next of
is dbp:previous of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License