| p:abstract
| - Anne of Brittany (25 January, 1477 – 9 January, 1514 ), also known as Anna of Brittany (French: Anne de Bretagne; Breton: Anna Vreizh), was a Breton aristocrat, who was to become queen to two successive French kings, and ruling Duchess of Brittany. She was born in Nantes, in Brittany, and was the daughter of Francis II, Duke of Brittany and Margaret of Foix. Her maternal grandparents were Gaston IV of Foix and Eleanor of Navarre. Upon her father's death, she became sovereign Duchess of Brittany, Countess of Nantes, Montfort and Richmont and Viscountess of Limoges. In her time, she was the richest European woman. (en)
- Ana de Bretaña (Nantes, 25 de enero 1477 - 9 de enero 1514) fue duquesa titular de Bretaña y por dos veces reina consorte de Francia.
Ana nació en Nantes, en el ducado de Bretaña, como hija y única heredera del duque Francisco II de Bretaña. Su madre era la infanta navarra Margarita de Foix. Tras invadir el rey Carlos VIII de Francia el ducado, fue forzada a casarse con él firmando un pacto por el que, en caso de no tener ningún hijo, debía casarse con el siguiente heredero al trono francés. Con Carlos, Ana tuvo cuatro hijos, pero todos ellos murieron a muy temprana edad. Ellos fueron:
* Carlos Rolando de Valois (1492-1495); Delfín
* Carlos de Valois (1496); Delfín
* Francisco de Valois (1497-1498); Delfín
* Ana de Valois (1498)
Cuando Carlos murió en 1498, en un torneo, Ana se casó nuevamente, esta vez con Luis de Orleans, primo de Carlos, y heredero del trono, bajo el nombre de Luis XII.
Para casarse con Ana, Luis pidió al papa Alejandro VI que anulara su boda con Juana de Francia, hermana de Carlos. Ana de Bretaña tuvo dos hijas con Luis:
* Claudia de Valois (1499-1524), que fue reina consorte de Francisco I de Francia.
* Renata de Valois (1510 - 1575), que fue su heredera y contrajo matrimonio con Hércules II de Este, duque de Ferrara, y se convirtió en duquesa de Chartres.
Ana creó el magnífico Libro de las Horas y murió en la ciudad de Blois.
Categoría:Reinas consortes de Francia con los Valois
Categoría:Duques de Bretaña
Categoría:Nacidos en 1477
Categoría:Fallecidos en 1514 (es)
- Anne de Bretagne (bretonisch Anna Breizh; * 25. Januar 1477 in Nantes; † 9. Januar 1514 in Blois) war zwischen 1489 und 1491 und von 1498 bis zu ihrem Tode Herzogin der Bretagne. Sie war durch ihre Ehen auch Königin von Frankreich (1491–1498), Erzherzogin von Österreich (1490–1491), Königin von Sizilien und Jerusalem und erneut Königin von Frankreich (1499–1514) und Herzogin von Mailand. (de)
- Anne de Bretagne, née le 25 janvier 1477 (1476 ancien style) à Nantes, morte le 9 janvier 1514 à Blois, est duchesse de Bretagne de 1489 à 1491 et de nouveau de 1498 à sa mort et, par ses mariages, archiduchesse d'Autriche et reine des Romains (1490-1491), puis reine de France (1491-1498) et reine de Sicile et de Jérusalem en droit, puis de nouveau reine de France (1499-1514) et duchesse de Milan.
Elle était la fille de François II (1435-1488), duc de Bretagne, et de sa seconde épouse Marguerite de Foix (v. 1449-1486), princesse de Navarre.
Elle est un enjeu central dans les luttes d'influence qui aboutiront après sa mort à l'union de la Bretagne à la France. Elle a également une place à partdans l'imaginaire collectif breton comme celle qui défendit le duché face à l'appétit de ses voisins. (fr)
- Era la figlia di Francesco II (1435-1488), duca di Bretagna, e della sua seconda sposa Margherita di Foix (v. 1449-1486), principessa di Navarra.
Fu una figura centrale nelle lotte d'influenza che scoppiarono dopo la sua morte in occasione dell'unione della Bretagna alla Francia. Ebbe, e ancora ha, un posto a parte nell'immaginario collettivo bretone come colei che difese il ducato dall'appetito dei vicini. (it)
- アンヌ・ド・ブルターニュ（Anne de Bretagne、1477年1月25日 - 1514年1月9日）は独立したブルターニュ公国最後の女公（在位1488年 - 1514年）。また2代のフランス王の王妃となった。 (ja)
- Anna van Montfort (Nantes, 25 januari 1477 – Blois, 9 januari 1514) was hertogin van Bretagne vanaf 1488 tot aan haar dood, en koningin van Frankrijk, door haar huwelijken met twee opeenvolgende koningen, Karel VIII en Lodewijk XII.
Haar ouders waren Frans II van Montfort, hertog van Bretagne, en Margaretha van Foix. Als oudste dochter en erfgename van haar vader - de salische wet werd in Bretagne immers niet toegepast – kreeg Anna een zeer verfijnde opvoeding. Zij beheerste niet alleen Latijn, Grieks en Hebreeuws, maar was ook op artistiek vlak actief (muziek, dans, poëzie, borduurkunst en tapijtweven). Bovendien verdiepte zij zich in de rechten.
Haar vader, hertog Frans II, maakte deel uit van een verbond van edelen tegen de regentes van Frankrijk, Anna van Beaujeu, die regeerde in naam van de nog jeugdige Karel VIII. Toen de hertog in 1488 werd verslagen bij Saint-Aubin-du-Cormier, werd hij gedwongen het zgn. Verdrag van Verger te ondertekenen, waarbij Bretagne afstand deed van enkele van zijn soevereine rechten. Toen hij niet lang daarna ook overleed, stond zijn twaalfjarige dochtertje Anna plotseling voor een zware taak, die zij volgens tijdgenoten met verrassende maturiteit volbracht.
Als erfgename van het aantrekkelijke Bretagne ontbrak het haar dan ook niet aan huwelijkskandidaten. De eerste, Alain d'Albret, wees zij af. Van de na-ijver tussen Anna's voogden maakte de regentes misbruik om het hertogdom te overrompelen. Toen sloot Anna van Bretagne op 22 juli 1489 een huwelijk met de handschoen met aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk. Nadat echter de afgewezen pretendent uit wrok hierover Bretagne aan de Fransen had overgeleverd, laaide de zgn. "guerre folle" (d.i. "dwaze oorlog") weer op, en daarbij raakte hertogin Anna met haar raadslieden te Rennes ingesloten. Zij werd gedwongen tot overgave, op 15 november 1491), en tot een (2e) huwelijk met koning Karel VIII. Dit huwelijk werd ingezegend op 6 december 1491 in het kasteel van Langeais, en omdat haar vorige huwelijk met Maximiliaan nooit geconsumeerd was, had de kerkelijke overheid geen bezwaren gehad tegen het ontbinden ervan. De overeenkomst hield ook in dat Anna hertogin en soevereine vorstin van Bretagne mocht blijven, maar dat het hertogdom aan Frankrijk zou toekomen indien zij kinderloos zou overlijden; indien daarentegen de koning vóór haar zou overlijden, zou zij zich bereid verklaren om met zijn opvolger te trouwen…
Ondanks het geforceerde karakter van hun huwelijk, was het vreemd genoeg een en al harmonie tussen beide partners. Maar van de zes kinderen die geboren werden, overleefde geen enkel de leeftijd van vier jaar. Op 7 april 1498 vond een dramatische gebeurtenis plaats in het kasteel van Amboise. Anna van Bretagne had net haar jongste kind verloren en zat verdrietig te mijmeren. Om haar wat op te beuren kwam de koning haar ’s middags ophalen om naar een partijtje balspel te kijken (het populaire jeu de paume). (nl)
- Anna Bretońska (25 stycznia 1477, Nantes - 9 stycznia 1514, Château de Blois), córka księcia Franciszka II z dynastii Kapetyngów i Małgorzaty de Foix. Ostatnia niezależna księżna Bretanii, królowa Francji.
W 1490 r. sam Maksymilian I Habsburg zaaranżował swoje małżeństwo z córką księcia Bretanii - Anną. Ich małżeństwo nie zostało jednak skonsumowane i dlatego rok później papież mógł je anulować. Tymczasem król Francji Karol VIII zajął Bretanię i sam ożenił się z Anną. To małżeństwo przypieczętowało wcielenie Bretanii na stałe do Korony Francuskiej.
To Anna wprowadziła biały strój ślubny do kultury europejskiej, dotychczas kolorem ślubnym był niebieski (biel symbolizowała radość i szczęście). Anna Bretońska ubrana była w białą suknię podczas ślubu z Ludwikiem XII był to strój w pewnym sensie nieprzystojny dla niektórych, ponieważ Anna była już żoną Karola VIII, z którym miała czworo dzieci. (pl)
- Ana de Bretanha (25 de Janeiro 1477 - 9 de Janeiro 1514) foi Duquesa titular da Bretanha e por duas vezes rainha consorte de França.
Ana nasceu no ducado de Bretanha, como filha e única herdeira do duque Francisco II da Bretanha. Se casou em primeiras núpcias com o rei Carlos VIII de França, por arranje de Luis d'Orléans (futuro Luís XII). Com Carlos, Ana teve seis filhos, mas nenhum viveu além do primeiro ano de vida.
Carlos morreu em 1498, em um torneio, Ana casou-se novamente, desta vez com Luís, que recebera o trono de Carlos sob o nome de Luís XII. Para casar-se com Ana, Luís pediu ao papa Alexandre VI que anulasse seu casamento com Joana de França, irmã de Carlos.
Ana de Bretanha teve duas filhas com Luís:
*Cláudia (1499 - 1524), que foi sua herdeira e rainha consorte de Francisco I da França.
*Renata (1510 - 1575), que se casou com Ercole II d'Este, duque de Ferrara, e se tornou duquesa de Chartres.
Ana criou o magnífico Livro das Horas e morreu na cidade de Blois. (pt)
- Анна Бретонская (, ; 25 января 1477, Нант — 9 января 1514, Блуа) — правящая герцогиня Бретани, графиня Нанта и де Ришмон (Ричмонда), графиня де Монфор-Л’Амори и д’Этамп (9 сентября 1488), дама де Гудан и де Нофль (9 сентября 1488), виконтесса Лиможская, королева Франции. Жена двух сменивших друг друга королей Франции: Карла VIII и Людовика XII. Самая популярная из правителей Бретани и самая богатая женщина в Европе своего времени. Последняя наследница своей страны, силой оружия она была вынуждена вступать в брак с правителями Франции, однако вела активную самостоятельную политику (особенно при втором муже) с целью избежать аннексии Бретани Францией. Первая в Европе принцесса, носившая на своей свадьбе платье белого цвета, который прежде того считался траурным.[http://books.google.com/books?id=NSDRU0CDhREC&pg=PA75&ots=16_lgMERWR&dq=bride+white+%22anne+of+brittany&sig=p3viXot6LG6d7Mn4gfNGbmVtJJY] (ru)
- i Blois, var dotter till Frans II av Bretagne. Hon var Frankrikes drottning två gånger, under två olika kungar; 1491-1498 och 1499-1514.
År 1488 blev hon regerande hertiginna i det självständiga hertigdömet Bretagneefter sin fars död. Två år senare belägrades hennes huvudstad av franska trupper; Frankrike ville gärna ansluta Bretagne till Frankrike, och ville förhindra att det fortsatte vara självständigt eller anslöts till ett annat land genom hennes giftermål; belägringen orsakade nöd bland befolkningen, som bönföll henne att ge upp, och 1491 gifte hon sig med Karl VIII av Frankrike, och under hans krig i Italien styrde hon landet som regent 1494-1495. Efter sin makes död gifte hon 1499 om sig med hans efterträdare, Ludvig XII av Frankrike; i äktenskapskontraktet tillförsäkrade hon Bretagne en mängd privilegier, och hon utövade ett stort inflytande över hans regering.
Anna av Bretagne var djupt religiös och uppfostrade sina barn i den strängaste tro, men hon lät också bygga Frankrikes första obefästa praktpalats och det var under hennes tid som det franska hovet fick det raffinemang som senare gjorde det berömt. Hon var Frankrikes regent under makens frånvaro i 1talien 1499-1503 och 1509-1513 och var därmed Frankrikes verklige härskare helt öppet under åtta av hans sextonåriga regeringstid och kallades "Drottningregenten". Hon släppte heller aldrig greppet om sitt eget rike utan fortsatte att regera Bretagne mycket aktivt och självständigt från Frankrike till sin död.
Efter hennes död blev Bretagne i realiteten en fransk provins, fast det formelt var självständigt fram till 1532. (sv)
|
| rdfs:comment
| - Anne of Brittany (25 January, 1477 – 9 January, 1514 ), also known as Anna of Brittany (French: Anne de Bretagne; Breton: Anna Vreizh), was a Breton aristocrat, who was to become queen to two successive French kings, and ruling Duchess of Brittany. She was born in Nantes, in Brittany, and was the daughter of Francis II, Duke of Brittany and Margaret of Foix. Her maternal grandparents were Gaston IV of Foix and Eleanor of Navarre. (en)
- Ana de Bretaña (Nantes, 25 de enero 1477 - 9 de enero 1514) fue duquesa titular de Bretaña y por dos veces reina consorte de Francia. Ana nació en Nantes, en el ducado de Bretaña, como hija y única heredera del duque Francisco II de Bretaña. Su madre era la infanta navarra Margarita de Foix. (es)
- Anne de Bretagne (bretonisch Anna Breizh; * 25. Januar 1477 in Nantes; † 9. Januar 1514 in Blois) war zwischen 1489 und 1491 und von 1498 bis zu ihrem Tode Herzogin der Bretagne. Sie war durch ihre Ehen auch Königin von Frankreich (1491–1498), Erzherzogin von Österreich (1490–1491), Königin von Sizilien und Jerusalem und erneut Königin von Frankreich (1499–1514) und Herzogin von Mailand. (de)
- Anne de Bretagne, née le 25 janvier 1477 (1476 ancien style) à Nantes, morte le 9 janvier 1514 à Blois, est duchesse de Bretagne de 1489 à 1491 et de nouveau de 1498 à sa mort et, par ses mariages, archiduchesse d'Autriche et reine des Romains (1490-1491), puis reine de France (1491-1498) et reine de Sicile et de Jérusalem en droit, puis de nouveau reine de France (1499-1514) et duchesse de Milan. (fr)
- Era la figlia di Francesco II (1435-1488), duca di Bretagna, e della sua seconda sposa Margherita di Foix (v. 1449-1486), principessa di Navarra. (it)
- アンヌ・ド・ブルターニュ（Anne de Bretagne、1477年1月25日 - 1514年1月9日）は独立したブルターニュ公国最後の女公（在位1488年 - 1514年）。また2代のフランス王の王妃となった。 (ja)
- Anna van Montfort (Nantes, 25 januari 1477 – Blois, 9 januari 1514) was hertogin van Bretagne vanaf 1488 tot aan haar dood, en koningin van Frankrijk, door haar huwelijken met twee opeenvolgende koningen, Karel VIII en Lodewijk XII. (nl)
- Anna Bretońska (25 stycznia 1477, Nantes - 9 stycznia 1514, Château de Blois), córka księcia Franciszka II z dynastii Kapetyngów i Małgorzaty de Foix. Ostatnia niezależna księżna Bretanii, królowa Francji. (pl)
- Ana de Bretanha (25 de Janeiro 1477 - 9 de Janeiro 1514) foi Duquesa titular da Bretanha e por duas vezes rainha consorte de França. (pt)
- Анна Бретонская (, ; 25 января 1477, Нант — 9 января 1514, Блуа) — правящая герцогиня Бретани, графиня Нанта и де Ришмон (Ричмонда), графиня де Монфор-Л’Амори и д’Этамп (9 сентября 1488), дама де Гудан и де Нофль (9 сентября 1488), виконтесса Лиможская, королева Франции. (ru)
- i Blois, var dotter till Frans II av Bretagne. Hon var Frankrikes drottning två gånger, under två olika kungar; 1491-1498 och 1499-1514. (sv)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
