An Entity of Type: military conflict, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

The 2003 invasion of Iraq was the first stage of the Iraq War. The invasion phase began on 19 March 2003 (air) and 20 March 2003 (ground) and lasted just over one month, including 26 days of major combat operations, in which a combined force of troops from the United States, the United Kingdom, Australia and Poland invaded Iraq. The capital city of Baghdad was captured by Coalition forces on 9 April 2003 after the six day long Battle of Baghdad. This early stage of the war formally ended on 1 May 2003 when U.S. President George W. Bush declared the "end of major combat operations" in his Mission Accomplished speech, after which the Coalition Provisional Authority (CPA) was established as the first of several successive transitional governments leading up to the first Iraqi parliamentary el

Property Value
dbo:abstract
  • The 2003 invasion of Iraq was the first stage of the Iraq War. The invasion phase began on 19 March 2003 (air) and 20 March 2003 (ground) and lasted just over one month, including 26 days of major combat operations, in which a combined force of troops from the United States, the United Kingdom, Australia and Poland invaded Iraq. The capital city of Baghdad was captured by Coalition forces on 9 April 2003 after the six day long Battle of Baghdad. This early stage of the war formally ended on 1 May 2003 when U.S. President George W. Bush declared the "end of major combat operations" in his Mission Accomplished speech, after which the Coalition Provisional Authority (CPA) was established as the first of several successive transitional governments leading up to the first Iraqi parliamentary election in January 2005. U.S. military forces later remained in Iraq until the withdrawal in 2011. The U.S.-led coalition sent 177,194 troops into Iraq during the initial invasion phase, which lasted from 19 March to 1 May 2003. About 73% or 130,000 soldiers were American, with about 45,000 British soldiers (25%), 2,000 Australian soldiers (1%), and 194 Polish soldiers (0.1%). Thirty-six other countries were involved in its aftermath. In preparation for the invasion, 100,000 U.S. troops assembled in Kuwait by 18 February. The coalition forces also received support from the Peshmerga in Iraqi Kurdistan. According to U.S. President George W. Bush and UK Prime Minister Tony Blair, the coalition aimed "to disarm Iraq of weapons of mass destruction, to end Saddam Hussein's support for terrorism, and to free the Iraqi people", even though a UN inspection team had declared it had found absolutely no evidence of the existence of WMDs just before the start of the invasion. Others place a much greater emphasis on the impact of the September 11 attacks, on the role this played in changing U.S. strategic calculations, and the rise of the freedom agenda. According to Blair, the trigger was Iraq's failure to take a "final opportunity" to disarm itself of alleged nuclear, chemical, and biological weapons that U.S. and British officials called an immediate and intolerable threat to world peace. In a January 2003 CBS poll, 64% of Americans had approved of military action against Iraq; however, 63% wanted Bush to find a diplomatic solution rather than go to war, and 62% believed the threat of terrorism directed against the U.S. would increase due to war. The invasion of Iraq was strongly opposed by some long-standing U.S. allies, including the governments of France, Canada, Germany, and New Zealand. Their leaders argued that there was no evidence of weapons of mass destruction in Iraq and that invading that country was not justified in the context of UNMOVIC's 12 February 2003 report. About 5,000 chemical warheads, shells or aviation bombs were discovered during the Iraq War, but these had been built and abandoned earlier in Saddam Hussein's rule before the 1991 Gulf War. The discoveries of these chemical weapons did not support the government's invasion rationale. On 15 February 2003, a month before the invasion, there were worldwide protests against the Iraq War, including a rally of three million people in Rome, which the Guinness Book of Records listed as the largest ever anti-war rally. According to the French academic Dominique Reynié, between 3 January and 12 April 2003, 36 million people across the globe took part in almost 3,000 protests against the Iraq war. The invasion was preceded by an airstrike on the Presidential Palace in Baghdad on 20 March 2003. The following day, coalition forces launched an incursion into Basra Province from their massing point close to the Iraqi-Kuwaiti border. While special forces launched an amphibious assault from the Persian Gulf to secure Basra and the surrounding petroleum fields, the main invasion army moved into southern Iraq, occupying the region and engaging in the Battle of Nasiriyah on 23 March. Massive air strikes across the country and against Iraqi command-and-control threw the defending army into chaos and prevented an effective resistance. On 26 March, the 173rd Airborne Brigade was airdropped near the northern city of Kirkuk, where they joined forces with Kurdish rebels and fought several actions against the Iraqi Army, to secure the northern part of the country. The main body of coalition forces continued their drive into the heart of Iraq and met with little resistance. Most of the Iraqi military was quickly defeated and the coalition occupied Baghdad on 9 April. Other operations occurred against pockets of the Iraqi Army, including the capture and occupation of Kirkuk on 10 April, and the attack on and capture of Tikrit on 15 April. Iraqi president Saddam Hussein and the central leadership went into hiding as the coalition forces completed the occupation of the country. On 1 May President George W. Bush declared an end to major combat operations: this ended the invasion period and began the period of military occupation. (en)
  • La invado de Irako en 2003 (de la 20-a de marto ĝis la 1-a de majo 2003) estis gviditaj de Usono, Britio kaj pli malgrandaj kontingentoj de Aŭstralio, Danio kaj Pollando. Kvar landoj partoprenis per trupoj dum la komenca invado-fazo, kiu daŭris de la 20-a de marto ĝis la 1-a de majo. El Usono estis 248,000, Britio 45,000, Aŭstralio 2,000, kaj Pollando 194. 36 aliaj landoj estis implikitaj en ĝia sekvo. La invado markis la komencon de la nuna milito de Irako. En la preparo por la invado, 100,000 usonaj trupanoj estis kunvenitaj en Kuvajto la 18-an de februaro. Usono proviziis la vastan plimulton de la invadantaj fortoj, sed ankaŭ ricevis subtenon de kurdoj el la iraka Kurdistano. Laŭ la tiama prezidanto de Usono, George W. Bush kaj tiama brita ĉefministro, Tony Blair, la kialoj de la invado estis " senarmigi Irakon je amasdetruaj armiloj, finigi la subtenon de Saddam Hussein por terorismo, kaj liberigi la irakajn homojn". En 2005, la Centra Inteligent-Agentejo publikigis raporton dirante ke neniaj armiloj je amasa neniigo estis trovitaj en Irako. La invado estis farita per aviadila atako sur la Iraka Prezidenta Palaco la 19-an de marto2003. La sekvantaj koaliciaj armeoj lanĉis trudeniron en la provinco Basra proksime de la irak-kuvajta landlimo. Dume komandoj lanĉis atakon ĉe la Persa Golfo ĝis Basra kaj la ĉirkaŭaj nafto-kampoj, ĉefinvadarmeo movita en sudan Irakon, okupante la regionon kaj per la la 23-an de marto. Amasaj aviadilaj atakoj trans la lando kaj kontraŭ iraka komando kaj kontrolo metis la defendantan armeon en kaoson kaj malhelpis efikan reziston. La 26-an de marto la 173-a aerbrigado estis paraŝut-liverita proksime de la norda urbo Kirkuk kie ili aliĝis al fortoj kun kurdaj ribeliĝintoj kaj kontraŭbatalis plurajn agojn kontraŭ la iraka armeo por preni la nordan regionon. Ĉefkorpo de koalicio daŭrigis la veturadon en la koro de Irako kaj renkontiĝis kun malgranda rezisto. La plej granda parto de la iraka militistaro estis rapide venkita kaj Bagdado estis okupita la 9-an de aprilo. Aliaj operacioj okazis kontraŭ la iraka armeo inkluzive de la kapto kaj okupo de Kirkuk la10-an de aprilo, kaj la atako kaj kapto de Tikrit la 15-an de aprilo. La iraka prezidanto Saddam Hussein kaj la centra gvidado kaŝiĝis kiam la koaliciaj armeoj kompletigis la okupon de la lando. La 1-a de majo estis deklarita la fino de planbataloj kaj tiel la invadoperiodo finiĝis komencante la okupad-periodon. (eo)
  • L'Invasion de l'Irak par les États-Unis en 2003 (en anglais, 2003 invasion of Iraq), la guerre d'Irak ou la guerre américano-irakienne, est une opération militaire déclenchée le 20 mars 2003, sur ordre du président américain George W. Bush. L’opération Liberté irakienne (en anglais, Operation Iraqi Freedom) est le nom donné à l'intervention militaire américaine qui marque le début de la guerre d'Irak par le département de la Défense des États-Unis, dont l'objectif principal officiel était de renverser Saddam Hussein et le Parti Baas du pouvoir, ainsi que d'« instaurer la démocratie en Irak ». Dans un communiqué du 24 mars 2003, le porte-parole de la Maison-Blanche Ari Fleischer parle d'« Operation Iraqi Liberation ». Rapidement, des journalistes se rendent compte que son acronyme est « OIL » (soit « pétrole » en français) et elle a ensuite été renommée « Operation Iraqi Freedom » (soit « OIF », en français : « opération Liberté irakienne »). Le Royaume-Uni et l'Australie, pays alliés aux États-Unis dans leur « guerre globale contre le terrorisme », optent pour d'autres dénominations pour désigner les opérations militaires en Irak ; respectivement « opération Telic » et « opération Falconer ». Déclenchée le 20 mars 2003, l'opération mène à la chute du gouvernement baassiste le 9 avril avec la prise de Bagdad et à la capture de Saddam Hussein le 13 décembre de la même année mais ne s'achève officiellement que le 19 août 2010 pour être renommée opération Aube Nouvelle (anglais : Operation New Dawn) le 1er septembre 2010. (fr)
  • La invasión de Irak, que ocurrió entre el 20 de marzo y el 1 de mayo de 2003, fue llevada a cabo por una coalición de países, encabezados por los Estados Unidos junto con el Reino Unido, Australia y Polonia. Otros países estuvieron involucrados en la fase de ocupación. La invasión marcó el inicio de la guerra de Irak. Según el presidente de los Estados Unidos, George W. Bush, las razones para la invasión eran «desarmar a Irak de armas de destrucción masiva (ADM) —las cuales nunca llegaron a encontrarse y cuya existencia no quedó demostrada—,​ poner fin al supuesto apoyo brindado por Saddam Hussein al terrorismo y lograr la "libertad" del pueblo iraquí». Los principales detractores de la guerra señalan estas razones como excusas para realizar la invasión, motivados por intereses económicos y políticos.​ La invasión de Irak provocó una fractura política entre las grandes potencias, que se dividieron entre aquellas que se opusieron activamente a la invasión, como Francia, Bélgica, Alemania, Rusia, China (además de otros países que mostraron una oposición pasiva[¿cuál?]), y aquellas que sí apoyaron públicamente a los Estados Unidos, como Reino Unido, España (hasta 2004), Polonia, Portugal y otras naciones que integraron la coalición. La invasión (y por consiguiente la guerra) también ocasionó que se diera la primera manifestación ciudadana global en la historia en contra de un conflicto. (es)
  • Invasi Irak 2003 dengan kode "Operasi Pembebasan Irak" secara resmi mulai pada tanggal 19 Maret 2003. Tujuan resmi yang ditetapkan Amerika Serikat adalah untuk "melucuti senjata pemusnah massal Irak, mengakhiri dukungan Saddam Hussein kepada terorisme, dan memerdekakan rakyat Irak". Sebagai persiapan, pada 18 Februari 100.000 tentara Amerika Serikat dimobilisasikan di Kuwait. Amerika Serikat menyediakan mayoritas pasukan untuk invasi ini, dengan dukungan dari yang terdiri dari lebih dari 20 negara dan suku Kurdi di utara Irak. Invasi Irak 2003 inilah yang menjadi pembuka Perang Irak. (in)
  • L'invasione dell'Iraq, avvenuta tra il 20 marzo e il 1º maggio 2003, è stata condotta da una coalizione di paesi, guidata dagli Stati Uniti insieme a Regno Unito, Australia e Polonia. Altri paesi sono stati coinvolti nella fase di occupazione. L'invasione segnò l'inizio della guerra in Iraq. Secondo l'allora presidente degli Stati Uniti, George W. Bush, le ragioni dell'invasione erano "di disarmare l'Iraq dalle armi di distruzione di massa (ADM) - che non furono mai trovate, né fu provata la loro esistenza -, porre fine al (presunto) sostegno di Saddam Hussein al terrorismo e raggiungere la "libertà" per il popolo iracheno. I principali detrattori della guerra indicano queste ragioni come scuse per realizzare l'invasione, motivate da interessi economici e politici. L'invasione dell'Iraq causò una divisione politica tra le grandi potenze, che furono divise tra quelle che si opposero attivamente all'invasione, come Francia, Belgio, Germania, Russia, Cina (oltre ad altri paesi che mostrarono opposizione passiva), e quelli sostennero pubblicamente gli Stati Uniti, come il Regno Unito, la Spagna, la Polonia, il Portogallo e altre nazioni che costituirono la coalizione. L'invasione (e quindi la guerra) causò anche la prima manifestazione di cittadini globali nella storia contro un conflitto. (it)
  • 2003年イラク攻撃(2003ねんイラクこうげき)は、2003年にアメリカ合衆国やイギリスなどの有志連合軍がイラクの大統領であるサッダーム・フセインの排除を目的としてイラクを攻撃し、フセイン政権を崩壊させた事件である。 (ja)
  • A Invasão do Iraque em 2003, que começou a 20 de março de 2003 e terminou em 1 de maio do mesmo ano, foi a primeira etapa do que se tornaria um longo conflito, a Guerra do Iraque. Foi lançada com o nome de "Operação Liberdade do Iraque" pelos Estados Unidos e aconteceu no contexto da Guerra Global contra o Terrorismo. A invasão durou apenas 21 dias e foi bem sucedida. Os americanos receberam apoio militar do Reino Unido, da Austrália e da Polônia. O objetivo era derrubar o regime baathista de Saddam Hussein. A fase da invasão do conflito foi curta e consistiu em combate convencional e na ocupação de boa parte do Iraque, resultando na destituição do governo que estava no poder. A ditadura de Saddam entrou em colapso logo após a queda de Bagdá. Apenas quatro países enviaram tropas na fase de invasão, que foi de 19 de março a 1 de maio de 2003. Os Estados Unidos contribuíram com a maior força (148 000 soldados) que formavam a vanguarda da Coalizão. O Reino Unido enviou 45 000 militares a frente de batalha, a Austrália 2 000 e a Polônia apenas 194 soldados (a maioria forças especiais). Outras 36 nações contribuíram com tropas e observadores após a invasão ter sido concluída. O Kuwait e a Arábia Saudita ofereceram seus territórios para apoiar as forças aliadas. No norte do Iraque, a milícia curda conhecida como Peshmerga também apoiou a invasão incondicionalmente. De acordo com o presidente dos Estados Unidos, George W. Bush, e com o primeiro-ministro do Reino Unido, Tony Blair, a missão da coalizão era "desarmar o regime iraquiano, encerrar o apoio de Saddam Hussein a organizações terroristas e libertar o povo iraquiano". Os motivos citados para a guerra, contudo, foram controversos. O general americano Wesley Clark, um ex comandante da OTAN e diretor do Gabinete de Estratégia e Política, descreveu no seu livro Winning Modern Wars ("Vencendo Guerras Modernas", lançado em 2003), conversas com oficiais de alta patente do Pentágono após os atentados terroristas de 11 de setembro, sobre o planejamento de invadir sete países do Oriente Médio em um período de cinco anos. Ele falou: "enquanto eu caminhava pelo Pentágono em novembro de 2001, um dos oficiais graduados das forças armadas tinha um tempo para conversar. 'Sim, nós ainda estamos seguindo com os planos para o Iraque', ele me disse. Mas ele foi além. Isso tudo era parte de uma campanha de cinco anos, ele falou, e havia planos para atacar sete países, começando pelo Iraque, então a Síria, o Líbano, a Líbia, o Irã, a Somália e o Sudão". Nada disso foi confirmado, mas a liderança militar americana realmente lançou uma agenda de campanhas militares após o 11 de setembro, com o intuito de combater o terrorismo. De acordo com os britânicos, o que impulsionou o conflito foi o fracasso do Iraque em se dispor a se desarmar de todo o seu arsenal nuclear, químico e biológico, que os americanos e seus aliados ingleses acreditavam ser uma ameaça a paz global. Em 2005, um relatório divulgado pela Central Intelligence Agency (CIA) reportou que, desde 1991, o Iraque não tinha nenhum programa ativo para construção de armas de destruição em massa. Além dos supostos programas de armas de destruição em massa, outra acusação feita contra o Iraque era de que o regime de Saddam apoiava e financiava grupos terroristas, como a al Qaeda. Apesar da ausência de provas que realmente comprovassem tal ligação, em uma pesquisa de opinião feita em janeiro de 2003 pela rede CBS afirmava que 64% dos americanos apoiavam uma ação militar contra o regime iraquiano. Contudo, 63% dos entrevistados afirmavam que preferiram que Bush tivesse buscado uma saída diplomática e pelo menos 62% acreditavam que esta guerra aumentaria a ameaça do terrorismo contra o país. A invasão do Iraque foi fortemente criticada por velhos aliados dos Estados Unidos, como a França, a Alemanha e a Nova Zelândia, e muitos países da OTAN se recusaram a enviar tropas em apoio aos americanos. Os líderes dessas nações argumentaram que não havia provas que comprovassem que as acusações feitas pelos americanos eram reais e que um ataque ao país seria uma violação da lei internacional. Nos meses anteriores ao conflito houve grandes protestos por várias cidades do mundo. Estas acabaram sendo as maiores manifestações antiguerra da história até então. Mesmo com todas as controvérsias, a invasão começou em março de 2003 com enormes bombardeios aéreos contra Bagdá (mirando especialmente os ostentosos palácios presidências de Saddam), além de outros alvos de importância militar pelo país. Após apenas um dia de ataques aéreos, a Coalizão lançou uma incursão terrestre em larga escala pelo sul, avançando principalmente pela província de Baçorá, através da fronteira kuwaitiana. Os campos petrolíferos do sul foram uma das prioridades iniciais, com tropas especiais sendo enviadas para toma-los. A força de ataque principal, formado primordialmente pelo exército dos Estados Unidos e do Reino Unido, ocupou o sul e partiu para a região central do Iraque, onde a capital do país ficava. Várias batalhas de pequena, média e até grande intensidade foram travadas no caminho. Um dos maiores confrontos aconteceram em Nassíria, onde houve pesadas baixas em ambos os lados. Porém, na maioria das batalhas, a resistência foi menor que a esperada, especialmente devido a superioridade tecnológica dos países ocidentais. Os ataques aéreos foram muito bem sucedidos, destruindo a infraestrutura militar iraquiana e assim desarticulando as forças do regime. No norte, mais unidades de elite americanas atuaram em missões especiais, apoiados por milícias curdas, e tomaram importantes cidades da região, como Quircuque e Ticrite. A principal coluna dos exércitos aliados focaram na região central do Iraque e partiram em direção a capital, Bagdá. A resistência foi abaixo da esperada. A maioria das unidades militares iraquianas foram rapidamente sobrepujadas e a capital caiu a 9 de abril de 2003. Outras operações aconteceram no norte e no oeste iraquianos e foram igualmente bem sucedidas. Com o colapso do regime, Saddam Hussein, seus dois filhos (Uday e Qusay) e as principais cabeças do seu governo fugiram e se esconderam para evitar a captura pelas forças de ocupação da Coalizão. Em 1 de maio, o presidente Bush declarou encerradas as principais operações militares no Iraque. Contudo, a guerra não se encerraria, com o país sendo engolido em um mar de violência sectária e religiosa que ceifaria centenas de milhares de vidas. Em dezembro de 2011, os Estados Unidos retiraram suas tropas do território iraquiano depois de oito anos de ocupação. A invasão de 2003 do Iraque foi uma das maiores guerras entre exércitos convencionais da história recente, onde pelo menos 1 000 soldados foram mortos em batalhas. (pt)
  • II wojna w Zatoce Perskiej – konflikt zbrojny, który rozpoczął się 20 marca 2003 atakiem koalicji sił międzynarodowych (głównie USA i Wielkiej Brytanii) na Irak. Po około trzech tygodniach walk siły międzynarodowe objęły kontrolę nad większością terytorium Iraku, obalając rząd tworzony przez partię Baas, na czele z Saddamem Husajnem, i rozpoczynając okupację tego kraju, trwającą formalnie do 2005. Siły międzynarodowe liczyły ok. 250 000 żołnierzy amerykańskich, 45 000 brytyjskich, 2000 australijskich, 180 polskich (ORP „Kontradmirał Xawery Czernicki”, grupy GROM i pododdziału usuwania skażeń chemicznych z 4 Pułku Chemicznego w Brodnicy). Oprócz tego siły te były wspierane od północy przez ok. 50 000 partyzantów kurdyjskich. Siły międzynarodowe wkroczyły do Iraku od południa, przekraczając granicę od strony Kuwejtu i Zatoki Perskiej. Przeciwstawiły się im liczniejsze, lecz gorzej uzbrojone i nieprzygotowane siły irackie. Składały się one z: * regularnej armii irackiej, liczącej według różnych szacunków od 280 000 do 350 000 żołnierzy, * Gwardii Republikańskiej, składającej się z czterech dywizji pancernych, liczących od 50 000 do 80 000 doborowych żołnierzy, * oddziałów „fedainów Saddama” – słabo uzbrojonych, ale zdeterminowanych oddziałów paramilitarnych liczących od 20 000 do 40 000 członków. W sumie siłom inwazyjnym opierało się ok. trzynastu dywizji piechoty, dziesięciu dywizji zmechanizowanych lub pancernych i kilku oddziałów sił specjalnych. Siły powietrzne i marynarka Iraku nie odegrały w konflikcie żadnej istotnej roli. Konflikt, jakkolwiek do działań przygotowywano się już od kilku miesięcy, rozpoczął się formalnie od odezwy prezydenta USA George’a W. Busha, który domagał się od prezydenta Iraku Saddama Husajna i jego dwóch synów – Udaja i Kusaja, aby opuścili swój kraj w ciągu 48 godzin. Saddam Husajn kilka godzin później odmówił opuszczenia Iraku. Następnego dnia Ari Fleischer, rzecznik prasowy prezydenta USA, ogłosił, że Stany Zjednoczone Ameryki zaatakują Irak niezależnie od tego, czy Saddam Husajn opuści swój kraj, czy też nie, i że ostatecznym celem ataku będzie całkowite oczyszczenie tego kraju z sił wiernych Saddamowi Husajnowi i partii Baas. Działania wojenne Stanów Zjednoczonych zostały oficjalnie nazwane Operation Iraqi Liberation (później używano nazwy „Operation Iraqi Freedom”), działania Wielkiej Brytanii były prowadzone pod nazwą „Operation Telic”, zaś siły australijskie nazwały swoje działania „Operation Falconer”. (pl)
  • Вторжение США и их союзников в Ирак — военная операция США и её стран-союзников против Ирака, предпринятая в 2003 году с целью свержения режима Саддама Хусейна. Военные действия против иракской армии начались 20 марта и закончились 9 апреля, когда американские войска заняли столицу Ирака город Багдад.1 мая президент США Джордж Буш-младший объявил об окончании активных боевых действий. Операция проводилась на основании резолюций Совета безопасности ООН № 687 и 1441, без дополнительной санкции ООН. Официальным поводом к началу военных действий была заявлена США связь режима с международным терроризмом, в частности, движением «Аль-Каида», а также поиск и уничтожение оружия массового поражения. Проверки в октябре 2004 года не обнаружили наличия в Ираке ОМП. Саддам Хуссейн планировал террористические атаки против США, а после войны были найдены снаряды химического оружия, изготовленные в период до 1991 года, и фабрики по его производству, которые Саддам Хуссейн должен был ликвидировать после 1991 года. Высказывались[кем?] также мнения, что одной из целей вторжения было получение контроля над иракской нефтью. (ru)
  • Вторгнення коаліційних сил до Іраку — військова операція США і країн-союзників проти Іраку, розпочата в 2003 році з метою повалення уряду Саддама Хусейна. Операція стала першою фазою в затяжній іракській війні (2003-2011). Операція проводилася без санкції ООН. Кампанія почалася 20 березня, 9 квітня американські війська зайняли столицю Іраку місто Багдад. 1 травня президент США Джордж Буш оголосив про закінчення активних бойових дій. Офіційним приводом до початку військових дій став заявлений ​​зв'язок режиму з міжнародним тероризмом, зокрема, рухом «Аль-Каїда», а також пошук і знищення зброї масового ураження (були знайдені снаряди хімічної зброї, виготовлені в період до 1991 року, і фабрики з її виробництва, які Саддам Хуссейн мав ліквідувати після 1991 року). В лівих колах також поширена думка, що однією з цілей вторгнення було отримання контролю над іракською нафтою. (uk)
dbo:causalties
  • Total:
  • *Coalition: 172 killed (139 U.S., 33 UK)
  • *Peshmerga:
  • 196+ killed, 551+ wounded
  • 24+ killed
  • 551 wounded (U.S.)
dbo:combatant
  • *
  • Supported by:
  • **Republican Guard
  • *Iraqi Armed Forces
  • *KDP
  • *PUK
  • **
  • Arabvolunteers
  • Coalition:
  • Fedayeen Saddam
  • Iraqi Kurdistan
  • Iraqi National Congress
  • MEKAnsar al-Islam
dbo:commander
dbo:date
  • 2003-03-20 (xsd:date)
  • 2003-05-01 (xsd:date)
dbo:isPartOfMilitaryConflict
dbo:place
dbo:result
  • * Iraqoccupieduntil 2011
  • * Start of theIraq War
  • *Iraqi Ba'athistgovernment deposed
  • *New Iraqi governmentestablished
  • United States–led coalition victory
dbo:strength
  • 192,000 troops
  • 194 special forces
  • 2,000 tanks
  • 2,000 troops
  • 2,300 artillery pieces
  • 3,700 APCs and IFVs
  • 300 combat aircraft
  • 309,814'''
  • 45,000 troops
  • 620 troops'''Total:
  • 650,000 reserves
  • 70,000 troops
  • Arabvolunteers: 6,000'''Total:
  • Fedayeen Saddam: 30,000
  • Iraqi Armed Forces: 538,000 active
  • RG: 70,000–75,000
  • SRG: 12,000
  • ~1,310,000'''
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 201936 (xsd:integer)
dbo:wikiPageInterLanguageLink
dbo:wikiPageLength
  • 292096 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1074368300 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:campaign
dbp:caption
  • From left to right: Marines of the U.S. 1st Marine Regiment escort Iraqi prisoners of war; a convoy of U.S. military vehicles in a sandstorm; U.S. soldiers watch an enemy building in Samawah burn; Iraqi civilians cheer as a statue of Saddam Hussein is toppled. (en)
dbp:casualties
  • 24 (xsd:integer)
  • 196 (xsd:integer)
  • 551 (xsd:integer)
  • Total: (en)
  • *7,269 *3,200–4,300 (en)
  • Estimated Iraqi civilian fatalities: (en)
  • Total: 7,600–45,000 killed *Estimated Iraqi combatant fatalities: 30,000 *7,600–11,000 *13,500–45,000 (en)
dbp:casus
  • The officially stated sole trigger for the invasion was the assertion by the U.S. and other allied governments that Iraq had failed comply with 17 successive U.N. Security Council resolutions calling upon the country to disarm itself of weapons of mass destruction; Iraq also expelled U.N. weapons inspectors from its country. (en)
dbp:combatant
  • dbr:Fedayeen_Saddam
  • * (en)
  • Supported by: (en)
  • * Iraqi Armed Forces ** Republican Guard ** (en)
  • Arab volunteers (en)
  • Coalition: * * * * Iraqi Kurdistan * KDP * PUK (en)
  • Iraqi National Congress (en)
  • MEK Ansar al-Islam (en)
dbp:commander
  • Dick Cheney (en)
  • Donald Rumsfeld (en)
  • George W. Bush (en)
  • Saddam Hussein (en)
  • Tony Blair (en)
  • Jalal Talabani (en)
  • Masoud Barzani (en)
  • Massoud Rajavi (en)
  • John Howard (en)
  • Ali Hassan al-Majid (en)
  • Izzat Ibrahim al-Douri (en)
  • Qusay Hussein (en)
  • Tariq Aziz (en)
  • Peter Cosgrove (en)
  • Aleksander Kwaśniewski (en)
  • Tommy Franks (en)
  • Abid Hamid Mahmud (en)
  • Ahmed Chalabi (en)
  • Babakir Zebari (en)
  • Barzan Ibrahim al-Tikriti (en)
  • Brian Burridge (en)
  • Kosrat Rasul Ali (en)
  • Maryam Rajavi Abu Musab al-Zarqawi (en)
  • Ra'ad al-Hamdani (en)
  • Taha Yassin Ramadan (en)
  • Uday Hussein (en)
dbp:date
  • 2010-01-17 (xsd:date)
  • (en)
  • --03-20
dbp:partof
  • the Iraq War (en)
dbp:place
  • Iraq (en)
dbp:result
  • United States–led coalition victory * Iraqi Ba'athist government deposed * Iraq occupied until 2011 * New Iraqi government established * Start of the Iraq War (en)
dbp:strength
  • 194 (xsd:integer)
  • 300 (xsd:integer)
  • 620 (xsd:integer)
  • 2000 (xsd:integer)
  • 2300 (xsd:integer)
  • 3700 (xsd:integer)
  • 45000 (xsd:integer)
  • 70000 (xsd:integer)
  • 192000 (xsd:integer)
  • 309814 (xsd:integer)
  • 650000 (xsd:integer)
  • Arab volunteers: 6,000'''Total: (en)
  • Fedayeen Saddam: 30,000 (en)
  • Iraqi Armed Forces: 538,000 active (en)
  • RG: 70,000–75,000 (en)
  • SRG: 12,000 (en)
  • ~1,310,000''' (en)
dbp:title
  • Iraq war (en)
dbp:url
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Invasi Irak 2003 dengan kode "Operasi Pembebasan Irak" secara resmi mulai pada tanggal 19 Maret 2003. Tujuan resmi yang ditetapkan Amerika Serikat adalah untuk "melucuti senjata pemusnah massal Irak, mengakhiri dukungan Saddam Hussein kepada terorisme, dan memerdekakan rakyat Irak". Sebagai persiapan, pada 18 Februari 100.000 tentara Amerika Serikat dimobilisasikan di Kuwait. Amerika Serikat menyediakan mayoritas pasukan untuk invasi ini, dengan dukungan dari yang terdiri dari lebih dari 20 negara dan suku Kurdi di utara Irak. Invasi Irak 2003 inilah yang menjadi pembuka Perang Irak. (in)
  • 2003年イラク攻撃(2003ねんイラクこうげき)は、2003年にアメリカ合衆国やイギリスなどの有志連合軍がイラクの大統領であるサッダーム・フセインの排除を目的としてイラクを攻撃し、フセイン政権を崩壊させた事件である。 (ja)
  • The 2003 invasion of Iraq was the first stage of the Iraq War. The invasion phase began on 19 March 2003 (air) and 20 March 2003 (ground) and lasted just over one month, including 26 days of major combat operations, in which a combined force of troops from the United States, the United Kingdom, Australia and Poland invaded Iraq. The capital city of Baghdad was captured by Coalition forces on 9 April 2003 after the six day long Battle of Baghdad. This early stage of the war formally ended on 1 May 2003 when U.S. President George W. Bush declared the "end of major combat operations" in his Mission Accomplished speech, after which the Coalition Provisional Authority (CPA) was established as the first of several successive transitional governments leading up to the first Iraqi parliamentary el (en)
  • La invado de Irako en 2003 (de la 20-a de marto ĝis la 1-a de majo 2003) estis gviditaj de Usono, Britio kaj pli malgrandaj kontingentoj de Aŭstralio, Danio kaj Pollando. Kvar landoj partoprenis per trupoj dum la komenca invado-fazo, kiu daŭris de la 20-a de marto ĝis la 1-a de majo. El Usono estis 248,000, Britio 45,000, Aŭstralio 2,000, kaj Pollando 194. 36 aliaj landoj estis implikitaj en ĝia sekvo. La invado markis la komencon de la nuna milito de Irako. En la preparo por la invado, 100,000 usonaj trupanoj estis kunvenitaj en Kuvajto la 18-an de februaro. Usono proviziis la vastan plimulton de la invadantaj fortoj, sed ankaŭ ricevis subtenon de kurdoj el la iraka Kurdistano. (eo)
  • La invasión de Irak, que ocurrió entre el 20 de marzo y el 1 de mayo de 2003, fue llevada a cabo por una coalición de países, encabezados por los Estados Unidos junto con el Reino Unido, Australia y Polonia. Otros países estuvieron involucrados en la fase de ocupación. La invasión marcó el inicio de la guerra de Irak. (es)
  • L'Invasion de l'Irak par les États-Unis en 2003 (en anglais, 2003 invasion of Iraq), la guerre d'Irak ou la guerre américano-irakienne, est une opération militaire déclenchée le 20 mars 2003, sur ordre du président américain George W. Bush. L’opération Liberté irakienne (en anglais, Operation Iraqi Freedom) est le nom donné à l'intervention militaire américaine qui marque le début de la guerre d'Irak par le département de la Défense des États-Unis, dont l'objectif principal officiel était de renverser Saddam Hussein et le Parti Baas du pouvoir, ainsi que d'« instaurer la démocratie en Irak ». (fr)
  • L'invasione dell'Iraq, avvenuta tra il 20 marzo e il 1º maggio 2003, è stata condotta da una coalizione di paesi, guidata dagli Stati Uniti insieme a Regno Unito, Australia e Polonia. Altri paesi sono stati coinvolti nella fase di occupazione. L'invasione segnò l'inizio della guerra in Iraq. (it)
  • II wojna w Zatoce Perskiej – konflikt zbrojny, który rozpoczął się 20 marca 2003 atakiem koalicji sił międzynarodowych (głównie USA i Wielkiej Brytanii) na Irak. Po około trzech tygodniach walk siły międzynarodowe objęły kontrolę nad większością terytorium Iraku, obalając rząd tworzony przez partię Baas, na czele z Saddamem Husajnem, i rozpoczynając okupację tego kraju, trwającą formalnie do 2005. (pl)
  • A Invasão do Iraque em 2003, que começou a 20 de março de 2003 e terminou em 1 de maio do mesmo ano, foi a primeira etapa do que se tornaria um longo conflito, a Guerra do Iraque. Foi lançada com o nome de "Operação Liberdade do Iraque" pelos Estados Unidos e aconteceu no contexto da Guerra Global contra o Terrorismo. A invasão durou apenas 21 dias e foi bem sucedida. Os americanos receberam apoio militar do Reino Unido, da Austrália e da Polônia. O objetivo era derrubar o regime baathista de Saddam Hussein. A fase da invasão do conflito foi curta e consistiu em combate convencional e na ocupação de boa parte do Iraque, resultando na destituição do governo que estava no poder. A ditadura de Saddam entrou em colapso logo após a queda de Bagdá. (pt)
  • Вторжение США и их союзников в Ирак — военная операция США и её стран-союзников против Ирака, предпринятая в 2003 году с целью свержения режима Саддама Хусейна. Военные действия против иракской армии начались 20 марта и закончились 9 апреля, когда американские войска заняли столицу Ирака город Багдад.1 мая президент США Джордж Буш-младший объявил об окончании активных боевых действий. Операция проводилась на основании резолюций Совета безопасности ООН № 687 и 1441, без дополнительной санкции ООН. (ru)
  • Вторгнення коаліційних сил до Іраку — військова операція США і країн-союзників проти Іраку, розпочата в 2003 році з метою повалення уряду Саддама Хусейна. Операція стала першою фазою в затяжній іракській війні (2003-2011). Операція проводилася без санкції ООН. Кампанія почалася 20 березня, 9 квітня американські війська зайняли столицю Іраку місто Багдад. 1 травня президент США Джордж Буш оголосив про закінчення активних бойових дій. В лівих колах також поширена думка, що однією з цілей вторгнення було отримання контролю над іракською нафтою. (uk)
rdfs:label
  • غزو العراق (ar)
  • Invasió de l'Iraq de 2003 (ca)
  • 2003 invasion of Iraq (en)
  • Invado de Irako en 2003 (eo)
  • Invasión de Irak de 2003 (es)
  • Invasion de l'Irak par les États-Unis en 2003 (fr)
  • Invasi Irak 2003 (in)
  • Invasione dell'Iraq del 2003 (it)
  • 2003年イラク攻撃 (ja)
  • 2003년 이라크 침공 (ko)
  • Invasão do Iraque em 2003 (pt)
  • II wojna w Zatoce Perskiej (pl)
  • Вторгнення коаліційних сил до Іраку (2003) (uk)
  • Вторжение США и их союзников в Ирак (2003) (ru)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:battle of
is dbo:isPartOfMilitaryConflict of
is dbo:knownFor of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:usedInWar of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:battles of
is dbp:subject of
is dbp:title of
is dbp:wars of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License