Aspect is a grammatical category that expresses how an action, event, or state, denoted by a verb, extends over time. Perfective aspect is used in referring to an event conceived as bounded and unitary, without reference to any flow of time during ("I helped him"). Imperfective aspect is used for situations conceived as existing continuously or repetitively as time flows ("I was helping him"; "I used to help people"). Further distinctions can be made, for example, to distinguish states and ongoing actions (continuous and progressive aspects) from repetitive actions (habitual aspect).

Property Value
dbo:abstract
  • Aspect is a grammatical category that expresses how an action, event, or state, denoted by a verb, extends over time. Perfective aspect is used in referring to an event conceived as bounded and unitary, without reference to any flow of time during ("I helped him"). Imperfective aspect is used for situations conceived as existing continuously or repetitively as time flows ("I was helping him"; "I used to help people"). Further distinctions can be made, for example, to distinguish states and ongoing actions (continuous and progressive aspects) from repetitive actions (habitual aspect). Certain aspectual distinctions express a relation in time between the event and the time of reference. This is the case with the perfect aspect, which indicates that an event occurred prior to (but has continuing relevance at) the time of reference: "I have eaten"; "I had eaten"; "I will have eaten". Different languages make different grammatical aspectual distinctions; some (such as Standard German; see ) do not make any. The marking of aspect is often conflated with the marking of tense and mood (see tense–aspect–mood). Aspectual distinctions may be restricted to certain tenses: in Latin and the Romance languages, for example, the perfective–imperfective distinction is marked in the past tense, by the division between imperfects and preterites. Explicit consideration of aspect as a category first arose out of study of the Slavic languages; here verbs often occur in the language in pairs, with two related verbs being used respectively for imperfective and perfective meanings. The concept of grammatical aspect should not be confused with perfect and imperfect verb forms; the meanings of the latter terms are somewhat different, and in some languages, the common names used for verb forms may not follow the actual aspects precisely. (en)
  • Der Aspekt (lat. ‚Blickrichtung‘) bezeichnet in der Linguistik eine grammatische Kategorie des Verbs, die die zeitliche Lage einer Situation ausdrückt (die vom Verb beschrieben wird). Aspekt unterscheidet sich von der benachbarten Kategorie Tempus dadurch, dass das Tempus das Verhältnis einer betrachteten Zeit zur Sprechzeit ausdrückt (man redet über die Vergangenheit bzw. Zukunft), der Aspekt jedoch die Ausdehnung des beschriebenen Ereignisses im Verhältnis zum betrachteten Zeitraum. Eine typische Aspekt-Unterscheidung besteht dann darin, ob ein Ereignis im Betrachtszeitraum vollständig enthalten ist und zum Abschluss gelangt (vollendeter Aspekt) oder ob es nicht vollständig enthalten ist (unvollendeter Aspekt). In vielen Sprachen wird die Kategorie des Aspekts neben Tempus und Modus morphologisch realisiert, das heißt, es gibt unterschiedliche Konjugations­endungen oder bestimmte Stammveränderungen im Verb zur Darstellung des Aspektes. Im Englischen hat die Verlaufsform die Funktion eines unvollendeten Aspekts, d. h. hier wird Aspekt durch ein Hilfsverb ausgedrückt. Sprachen, die den Aspekt nicht als grammatische Kategorie markieren, wie etwa das (Standard-)Deutsche, können sich anderer Ausdrucksmittel bedienen, zum Beispiel kann die Information, die durch einen unvollendeten Aspekt vermittelt wird, im Deutschen oft durch Adverbien wie „gerade“ oder „immer“ signalisiert werden. (Zum Beispiel: „Sie backt gerade einen Kuchen, er ist aber noch nicht fertig.“) Vom Aspekt wird die Aktionsart unterschieden, die nicht wie der Aspekt eine grammatische Kategorie ist, sondern eine Klassifikation von Wortbedeutungen darstellt. Aktionsart wird allerdings, vor allem in der englischsprachigen Fachliteratur, auch lexikalischer Aspekt (oder situation aspect) genannt. Durch diese Verwendungen des Begriffs entsteht eine Unschärfe darin, ob mit Aspekt eine grammatische Kategorie gemeint ist (wie oben) oder allgemeinere zeitbezogene Eigenschaften von Verbbedeutungen. (de)
  • En linguistique, l'aspect est un trait grammatical associé au prédicat (le plus souvent au verbe, mais pas exclusivement), indiquant la façon dont le procès ou l'état exprimé par le verbe est envisagé du point de vue de son développement (commencement, déroulement, achèvement, évolution globale ou au contraire moment précis de cette évolution, etc.). Selon les termes de Paul Imbs, le procès est envisagé sous l'angle de son déroulement interne, au contraire du temps, qui donne une indication sur le procès d'un point de vue extérieur à ce dernier. Le concept d'aspect a été importé dans les langues occidentales à partir de la grammaire des langues slaves et le mot « aspect » lui-même est une traduction du russe « вид » (vid). Toutefois, l'aspect tel qu'il existe en russe par exemple ne recouvre pas forcément ce qu'on peut entendre par ce terme dans le cadre de l'étude d'autres langues. C'est pourquoi les équivalences du type le perfectif russe correspond à tel ou tel temps ou tel aspect en français sont peu sûres. Ainsi, les aspects sont nommés par des termes parfois trompeurs et il convient d'être prudent, notamment à cause des « faux-amis » dans les traductions. Description plus détaillée de l'aspect dans les langues slaves (fr)
  • En lingüística, el aspecto gramatical o aspecto verbal es una propiedad que poseen los verbos y las perífrasis verbales, para señalar si la acción que expresan ha concluido o no en el instante de referencia indicado en la oración, es decir, se refiere a los diferentes estados del desarrollo de la acción expresada por el verbo. Es una categoría o rasgo gramatical que se da al interior del predicado. El predicado tiene no sólo la idea de determinada acción o cualidad, sino también la de un modo de manifestación temporal de ésta, es decir, el aspecto. (es)
  • L'aspetto verbale è una categoria grammaticale che indica la dimensione temporale attribuita dal parlante all'azione espressa dal verbo, indipendentemente dal tempo assoluto in cui è collocata. L'aspetto perfettivo descrive azioni delimitate nel tempo, cioè sia azioni momentanee che l'inizio o la conclusione di un'azione duratura. L'aspetto imperfettivo descrive azioni che non specificano la durata, o durano a lungo o si ripetono nel tempo. Infatti sia nel presente sia nel passato sia nel futuro l'azione può essere perfettiva (perfetto; passato prossimo; futuro anteriore), puntuale (aoristo, preterito, passato remoto), imperfettiva (imperfetto), progressiva, iterativa, abituale o frequentativa. Le marche dell'aspetto possono essere incluse nel tema e nelle desinenze (per esempio saltare [perf.] – saltellare [impf.]), oppure espresse con diversi tempi verbali (per esempio andai [perf.] – andavo [impf.]), o costruite per via perifrastica con l'uso di altri verbi o elementi lessicali (per esempio mangiare [impf.] – smettere di mangiare [perf.]). (it)
  • 相(そう)あるいはアスペクト (aspect) は、言語学・文法学の用語で、述語が表す事象の完成度や時間軸における分布の様子などの差異化をもたらす文法形式である。語交替や語形変化を伴う。 「相」はもともとスラヴ語に見られる完了性と不完了性の対立を呼ぶ言葉であった。なおロシア語の場合、「相」ではなく「体」を用いて「完了体」「不完了体」とするのが慣例である。以前は古典語の文法解説において voice を「相」と訳しているものが多かったが、現代では aspect を「相」と呼んで voice は態と呼ぶようになっている。 事象について相が表現する内容として次のようなものがある: * 完結してまとまっているか、それとも未完結で広がっているか * 瞬間的なのか、継続的か、断続的か、反覆するのか、やがて終わるのか 結果や経験を表す完了相 (perfect) と、出来事を全体としてとらえる完結相 (perfective) はしばしば混同されるが、実は異なるものである。 相は、多くの言語において時制と組み合わされた形態(現在進行形、現在完了形など)で存在するが、スラヴ語などでは時制と区別される独立のカテゴリーを形成している。ロジバンでも、アスペクトを表現する相制が間制(時間と空間のテンス)と法制(法)に対して独立している。ただしこれらの制用法は同じ統語論原理に基づいており、自由に組み合わせられる。 (ja)
  • Aspekt (postać, forma) – kategoria gramatyczna wyrażająca sposób przedstawienia czynności lub stanu. (pl)
  • Aspect (letterlijk 'oogpunt') is de grammaticale categorie die weergeeft hoe een taalgebruiker de (interne) temporele structuur van handelingen bekijkt. De categorie bestaat in diverse talen, maar is niet altijd duidelijk morfologisch gemarkeerd; als dit het geval is, is er vaak een vermenging met de markering van de categorie tempus (werkwoordstijd), die een handeling relatief in de tijd plaatst. Het geheel van grammaticale, lexicale en semantische aspecten in een zin staat bekend als aspectualiteit. Binnen de Indo-Europese taalfamilie is het begrip aspect in het bijzonder van toepassing op de grammatica van de Slavische talen, met name omdat het daar ook een morfologische (en daardoor zeer zichtbare) categorie is. De verbinding tussen de tijdelijke structuur van handelingen en aspect is heel omstreden. In het bijzonder in de Angelsaksische taalwetenschap wordt het aspect als niet meer dan een deeltje beschouwd, dat de tijdsstructuur van een zin aanduidt ("Perfectieve zinnen hebben een statief karakter."). Aan de andere kant wordt aspect in de slavistiek veelal uitsluitend als een morfologische categorie van het werkwoord beschouwd omdat in talen zoals Russisch werkelijk een combinatie van de tijdsstructuur van werkwoorden en de aspecten perfectief en imperfectief bestaat. Een dergelijke samenval komt in de meeste talen echter niet voor. In veel theorieën over het aspekt is er sprake van een dichotomie tussen de tijdstructuur of Aktionsart en het aspect. Een verouderde (want te beperkte), maar desondanks zeer bekende indeling is die van Z. Vendler in states ("toestanden"), activities ("activiteiten"), accomplishments ("voltooiingen") en achievements ("successen"). Een toestand is een handeling van een zeer grote tijdelijke stabiliteit, dus je kan zeggen "Ik ben aan het lopen" maar niet "Ik ben aan het weten." De accomplishment heeft een doel, maar de activiteit niet, en de achievement gebeurt meteen zonder voorbereiding, dus je zegt ook niet "I'm finding it." De welgevormdheid van dit soort zinnen is taalspecifiek, hetgeen aangeeft dat ook de indeling in zulke categorieën taalspecifiek is. In het Latijn is er bijvoorbeeld een categorie waar ook het beginpunt van een handeling meteen binnenkomt: scivi (perfectief) 'ik heb dat ervaren', scio (eenvoudige tegenwoordige tijd, dus imperfectief) 'ik weet dat'. Het Nederlandse werkwoord 'weten' drukt alleen een toestand uit, het Latijnse werkwoord ook 'te weten komen'. Aspect of aspectualiteit is dan het geheel van concepten als perfectief, imperfectief, progressief en teliciteit, die met deze tijdsstructuurcategorieën interageren. Perfectieve en telische vormen laten zien dat een handelingsgrens bereikt en/of scherp afgebakend is, terwijl imperfectieve en progressieve aangeven dat de handeling nog aan de gang is, waarbij het eventuele eindpunt en/of doel buiten beschouwing wordt gelaten. Het perfectum geeft - bijvoorbeeld in het Engels en Nederlands - dikwijls weer dat de relevantie van de voltooide handeling doorloopt tot in het heden, ofwel dat het resultaat van rechtstreeks belang is voor het heden. (nl)
  • O aspecto gramatical (AO 1990: aspecto gramatical ou aspeto gramatical) é uma categoria semântica que expressa detalhes qualitativos ou quantitativos internos de uma determinada ação, processo ou estado sendo aplicado ao verbo. Dá conta de implementar um fato em algum momento do tempo, classificando os verbos em Perfeito, Imperfeito, Mais-que-perfeito, do Presente, do Pretérito, sendo os três primeiros aplicáveis ao tempo Pretérito, e os dois últimos ao tempo Futuro. O aspecto gramatical tem por objetivo explorar, intuitivamente, os valores aspectuais dos chamados tempos do verbo e dos adjuntos. Ele é uma questão de fases. Dizemos que o verbo do português exprime aspecto porque ele nos dá a possibilidade de representar o mesmo fato ora como todo indivisível, ora como composto por diferentes "fases", uma das quais é posta em foco. A necessidade de falar de "fases" aparece claramente quando analisamos segmentos narrativos como este: Temos, aí, o que os linguistas chamam de "esquema de incidência", por meio do qual são colocados em relação dois eventos: a prisão de Graciliano Ramos, como todo indivisível e localizado, e a redação do romance, representada como uma ação que inicia antes do encarceramento do escritor, e se conclui depois de sua soltura. (pt)
  • Вид, или аспе́кт, — грамматическая категория, выражающая то, как говорящий осмысливает протекание действия во времени (например, видит он действие как продолженное, одномоментное, постоянное и проч.). С точки зрения морфологии вид может быть как словоизменительной (как часто считается для русского и других славянских языков), так и словоклассифицирующей категорией. Во многих языках вид не имеет самостоятельного выражения: вместо этого определённые видовые значения связаны с разными временными формами. Категория вида близка категории способа действия (Aktionsart, акциональности), связанной с тем, какая информация о способе протекания действия содержится в лексическом значении глагола (например, русские глаголы закричать, залаять имеют значение начинательного способа глагольного действия, глаголы поспать, почитать – ограничительного способа действия. Кроме того, могут быть значения результативности (результатив), однократности, многократности (фреквентатив), прерывистости, сопроводительности и др.) (ru)
  • 体(又稱體貌、動貌詞)是一種語法范畴,表示事件的內部時間結構,例如关于该动作的开始、持续、完成或重复等方面的情况,但不涉及该动作发生的时间。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 12948 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744428630 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • En lingüística, el aspecto gramatical o aspecto verbal es una propiedad que poseen los verbos y las perífrasis verbales, para señalar si la acción que expresan ha concluido o no en el instante de referencia indicado en la oración, es decir, se refiere a los diferentes estados del desarrollo de la acción expresada por el verbo. Es una categoría o rasgo gramatical que se da al interior del predicado. El predicado tiene no sólo la idea de determinada acción o cualidad, sino también la de un modo de manifestación temporal de ésta, es decir, el aspecto. (es)
  • 相(そう)あるいはアスペクト (aspect) は、言語学・文法学の用語で、述語が表す事象の完成度や時間軸における分布の様子などの差異化をもたらす文法形式である。語交替や語形変化を伴う。 「相」はもともとスラヴ語に見られる完了性と不完了性の対立を呼ぶ言葉であった。なおロシア語の場合、「相」ではなく「体」を用いて「完了体」「不完了体」とするのが慣例である。以前は古典語の文法解説において voice を「相」と訳しているものが多かったが、現代では aspect を「相」と呼んで voice は態と呼ぶようになっている。 事象について相が表現する内容として次のようなものがある: * 完結してまとまっているか、それとも未完結で広がっているか * 瞬間的なのか、継続的か、断続的か、反覆するのか、やがて終わるのか 結果や経験を表す完了相 (perfect) と、出来事を全体としてとらえる完結相 (perfective) はしばしば混同されるが、実は異なるものである。 相は、多くの言語において時制と組み合わされた形態(現在進行形、現在完了形など)で存在するが、スラヴ語などでは時制と区別される独立のカテゴリーを形成している。ロジバンでも、アスペクトを表現する相制が間制(時間と空間のテンス)と法制(法)に対して独立している。ただしこれらの制用法は同じ統語論原理に基づいており、自由に組み合わせられる。 (ja)
  • Aspekt (postać, forma) – kategoria gramatyczna wyrażająca sposób przedstawienia czynności lub stanu. (pl)
  • 体(又稱體貌、動貌詞)是一種語法范畴,表示事件的內部時間結構,例如关于该动作的开始、持续、完成或重复等方面的情况,但不涉及该动作发生的时间。 (zh)
  • Aspect is a grammatical category that expresses how an action, event, or state, denoted by a verb, extends over time. Perfective aspect is used in referring to an event conceived as bounded and unitary, without reference to any flow of time during ("I helped him"). Imperfective aspect is used for situations conceived as existing continuously or repetitively as time flows ("I was helping him"; "I used to help people"). Further distinctions can be made, for example, to distinguish states and ongoing actions (continuous and progressive aspects) from repetitive actions (habitual aspect). (en)
  • Der Aspekt (lat. ‚Blickrichtung‘) bezeichnet in der Linguistik eine grammatische Kategorie des Verbs, die die zeitliche Lage einer Situation ausdrückt (die vom Verb beschrieben wird). Aspekt unterscheidet sich von der benachbarten Kategorie Tempus dadurch, dass das Tempus das Verhältnis einer betrachteten Zeit zur Sprechzeit ausdrückt (man redet über die Vergangenheit bzw. Zukunft), der Aspekt jedoch die Ausdehnung des beschriebenen Ereignisses im Verhältnis zum betrachteten Zeitraum. Eine typische Aspekt-Unterscheidung besteht dann darin, ob ein Ereignis im Betrachtszeitraum vollständig enthalten ist und zum Abschluss gelangt (vollendeter Aspekt) oder ob es nicht vollständig enthalten ist (unvollendeter Aspekt). In vielen Sprachen wird die Kategorie des Aspekts neben Tempus und Modus morp (de)
  • En linguistique, l'aspect est un trait grammatical associé au prédicat (le plus souvent au verbe, mais pas exclusivement), indiquant la façon dont le procès ou l'état exprimé par le verbe est envisagé du point de vue de son développement (commencement, déroulement, achèvement, évolution globale ou au contraire moment précis de cette évolution, etc.). Selon les termes de Paul Imbs, le procès est envisagé sous l'angle de son déroulement interne, au contraire du temps, qui donne une indication sur le procès d'un point de vue extérieur à ce dernier. (fr)
  • L'aspetto verbale è una categoria grammaticale che indica la dimensione temporale attribuita dal parlante all'azione espressa dal verbo, indipendentemente dal tempo assoluto in cui è collocata. L'aspetto perfettivo descrive azioni delimitate nel tempo, cioè sia azioni momentanee che l'inizio o la conclusione di un'azione duratura. L'aspetto imperfettivo descrive azioni che non specificano la durata, o durano a lungo o si ripetono nel tempo. Infatti sia nel presente sia nel passato sia nel futuro l'azione può essere perfettiva (perfetto; passato prossimo; futuro anteriore), puntuale (aoristo, preterito, passato remoto), imperfettiva (imperfetto), progressiva, iterativa, abituale o frequentativa. (it)
  • Aspect (letterlijk 'oogpunt') is de grammaticale categorie die weergeeft hoe een taalgebruiker de (interne) temporele structuur van handelingen bekijkt. De categorie bestaat in diverse talen, maar is niet altijd duidelijk morfologisch gemarkeerd; als dit het geval is, is er vaak een vermenging met de markering van de categorie tempus (werkwoordstijd), die een handeling relatief in de tijd plaatst. Het geheel van grammaticale, lexicale en semantische aspecten in een zin staat bekend als aspectualiteit. "Ik ben aan het lopen" maar niet "Ik ben aan het weten." "I'm finding it." (nl)
  • O aspecto gramatical (AO 1990: aspecto gramatical ou aspeto gramatical) é uma categoria semântica que expressa detalhes qualitativos ou quantitativos internos de uma determinada ação, processo ou estado sendo aplicado ao verbo. Dá conta de implementar um fato em algum momento do tempo, classificando os verbos em Perfeito, Imperfeito, Mais-que-perfeito, do Presente, do Pretérito, sendo os três primeiros aplicáveis ao tempo Pretérito, e os dois últimos ao tempo Futuro. (pt)
  • Вид, или аспе́кт, — грамматическая категория, выражающая то, как говорящий осмысливает протекание действия во времени (например, видит он действие как продолженное, одномоментное, постоянное и проч.). С точки зрения морфологии вид может быть как словоизменительной (как часто считается для русского и других славянских языков), так и словоклассифицирующей категорией. Во многих языках вид не имеет самостоятельного выражения: вместо этого определённые видовые значения связаны с разными временными формами. (ru)
rdfs:label
  • Grammatical aspect (en)
  • Aspekt (Linguistik) (de)
  • Aspecto gramatical (es)
  • Aspect (fr)
  • Aspetto (linguistica) (it)
  • 相 (言語学) (ja)
  • Aspect (taalkunde) (nl)
  • Aspekt (językoznawstwo) (pl)
  • Aspecto gramatical (pt)
  • Вид (лингвистика) (ru)
  • 体 (语法) (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of