| p:abstract
| - Chinese or the Sinitic language(s) (汉语/漢語, pinyin: Hànyǔ; 中文, pinyin: Zhōngwén) can be considered a language or a language family and is originally the indigenous languages spoken by the Han Chinese in China. It forms one of the two branches of Sino-Tibetan family of languages. About one-sixth of the world’s population, or over 1 billion people, speak some form of Chinese as their native language. The identification of the varieties of Chinese as "languages" or "dialects" is controversial . As a language family Chinese has an estimated nearly 1.2 billion speakers; Mandarin Chinese alone has around 850 million native speakers, outnumbering any other language in the world.
Spoken Chinese is distinguished by its high level of internal diversity, though all spoken varieties of Chinese are tonal and analytic. There are between six and twelve main regional groups of Chinese (depending on classification scheme), of which the most populous (by far) is Mandarin (c. 850 million), followed by Wu (c. 90 million), Min (c. 70 million) and Cantonese (c. 70 million). Most of these groups are mutually unintelligible, though some, like Xiang and the Southwest Mandarin dialects, may share common terms and some degree of intelligibility. Chinese is classified as a macrolanguage with 13 sub-languages in ISO 639-3, though the identification of the varieties of Chinese as multiple "languages" or as "dialects" of a single language is a contentious issue.
The standardized form of spoken Chinese is Standard Mandarin "普通话 (pinyin: pǔtōnghùa); 国语 (pinyin: gúoyǔ)", based on the Beijing dialect. Standard Mandarin is the official language of the People's Republic of China, the Republic of China in Taiwan, as well as one of four official languages of Singapore. Chinese—de facto, Standard Mandarin—is one of the six official languages of the United Nations. Of the other varieties, Standard Cantonese is common and influential in Cantonese-speaking overseas communities, and remains one of the official languages of Hong Kong (together with English) and of Macau (together with Portuguese). Min Nan, part of the Min language group, is widely spoken in southern Fujian, in Taiwan (where it is known as Taiwanese or Hoklo) and in Southeast Asia (where it dominates in Singapore, Malaysia and the Philippines and is known as Hokkien)." (en)
- Chinese or the Sinitic language(s) (汉语/漢語, pinyin: Hànyǔ; 中文, pinyin: Zhōngwén) can be considered a language or a language family and is originally the indigenous languages spoken by the Han Chinese in China. It forms one of the two branches of Sino-Tibetan family of languages. About one-sixth of the world’s population, or over 1 billion people, speak some form of Chinese as their native language. The identification of the varieties of Chinese as "languages" or "dialects" is controversial . As a language family Chinese has an estimated nearly 1.2 billion speakers; Mandarin Chinese alone has around 850 million native speakers, outnumbering any other language in the world.
Spoken Chinese is distinguished by its high level of internal diversity, though all spoken varieties of Chinese are tonal and analytic. There are between six and twelve main regional groups of Chinese (depending on classification scheme), of which the most populous (by far) is Mandarin (c. 850 million), followed by Wu (c. 90 million), Min (c. 70 million) and Cantonese (c. 70 million). Most of these groups are mutually unintelligible, though some, like Xiang and the Southwest Mandarin dialects, may share common terms and some degree of intelligibility. Chinese is classified as a macrolanguage with 13 sub-languages in ISO 639-3, though the identification of the varieties of Chinese as multiple "languages" or as "dialects" of a single language is a contentious issue.
The standardized form of spoken Chinese is Standard Mandarin "普通话 (pinyin: pǔtōnghùa); 国语 (pinyin: gúoyǔ)", based on the Beijing dialect. Standard Mandarin is the official language of the People's Republic of China, the Republic of China in Taiwan, as well as one of four official languages of Singapore. Chinese—de facto, Standard Mandarin—is one of the six official languages of the United Nations. Of the other varieties, Standard Cantonese is common and influential in Cantonese-speaking overseas communities, and remains one of the official languages of Hong Kong (together with English) and of Macau (together with Portuguese). Min Nan, part of the Min language group, is widely spoken in southern Fujian, in Taiwan (where it is known as Taiwanese or Hoklo) and in Southeast Asia (where it dominates in Singapore, Malaysia and the Philippines and is known as Hokkien). (en)
- El chino o las lenguas siníticas (汉语/漢語, pinyin: Hànyǔ; 中文, pinyin: Zhōngwén) puede ser considerado como una lengua o una familia de lenguas y es originalmente las lenguas indígenas de la etnia han. Conforma una de las dos ramas de las lenguas sino-tibetanas. Cerca de la sexta parte de la población mundial, al rededor de mil milloes de persoas, hablan alguna forma del chino como su lengua nativa. La identificación de sus variedades como lenguas o dialectos es controversial. Como familia de lenguas, el chino tiene aproximadamente 1,2 mil millones de hablantes; el mandarín solo posee cerca de 850 millones de hablantes maternos, sobrepasando cualquier idioma del mundo.
El chino hablado es distinguido por su ato nivel de diversidad interna, aunque todas las variedades del chino son tonales y analítica. Hay entre seis y doce principales grupos regionales del chino (dependiendo del esquema de clasificación) de lus cuales el mayor es de lejos el mandarín (c. 850 millones), seguido del wu (c.90 millones), el min (c.70 millones) y el cantonés (c. 70 millones). Muchos de estos grupos son mutuamente ininteligibles, aunque algunos, como los dialectos xiang y mandarín suroccidental, pueden compartir términos y algún grado de inteligibilidad.. El chino es clasificado como macroidioma con trece sublenguas en IS 639-3, aunque la identificación de las variedades del chino como últiples lenguas o dialectos en un tema controvertido.
La forma estandarizada del chino hablado es el mandarín estándar (普通话, pinyin: pǔtōnghùa; 国语, pinyin: gúoyǔ), basado en el dialecto de Pequín. éste es el idioma oficial de la República Popular de China y, la República de China en Taiwán así como uno de los cuatro idiomas oficiales de Singapur. El chino –de facto, el mandarín estándar– es una de las seis lenguas oficiales de la ONU. De las otras variedades, el cantonés estándar es común e influyente en las comunidades cantonés-parlantes de ultramar y permanece como una de las lenguas oficiales de Hong Kong (junto con el inglés) y Macao (junto con el portugués). El min del sur, parte del grupo lingüístico min, es ampliamente hablado en el sur de Fujian, en Taiwán y en el Sureste Asiático." (es)
- Кита́йский язы́к (中文, чжунвэнь, или 汉语, ханьюй) входит в китайско-тибетскую (сино-тибетскую) семью. Он является официальным языком КНР, Тайваня и Сингапура. На нем говорят свыше 1 млрд человек. Для 900 млн из них китайский язык является родным.
Китайский служит одним из 6 официальных и рабочих языков ООН. Исторически это язык народности хань, которая доминирует в национальном составе КНР (более 90% населения страны). Кроме того, десятки миллионов китайцев, сохраняющих свой язык, живут практически во всех странах Юго-Восточной Азии (на Сингапуре составляя более 75% населения); значительная китайская диаспора рассеяна по всему миру.
В китайском языке выделяется 7 диалектных групп: северная (北, самая многочисленная — свыше 800 млн говорящих), у (吴), сян (湘), гань (赣), хакка (客家), юэ (粤), минь (闽). Диалекты различаются фонетически (что затрудняет междиалектное общение, хотя диалекты связаны регулярными звуковыми соответствиями), лексикой, отчасти грамматикой, однако основы их грамматики и словарного состава едины. Средством общения носителей разных диалектов служит нормативный китайский язык, каковой в Китае называется путунхуа (普通话), в Сингапуре хуаюй (华语) в Гонконге и Тайване — гоюй (国语), между ними существуют очень незначительные различия в фонетике, на письме в путунхуа и хуаюй используются сокращенные иероглифы, а в гоюй - полное написание иероглифов. При крайней необходимости можно объясниться, написав иероглифы на бумаге или нарисовав их рукой в воздухе. Литературный язык опирается на северные диалекты." (ru)
- Det kinesiske språk (汉语/漢語, 华语/華語, eller 中文; pinyin: hànyǔ, huáyǔ, eller zhōngwén) hører til den sinotibetanske språkfamilien. 20 % av verdens befolkning har kinesisk som morsmål (eller undervisningsspråk), og det er dermed det språket med flest morsmålsbrukere i verden. Det kinesiske språket (standard mandarin) er det offisielle språket til Folkerepublikken Kina og Republikken Kina (Taiwan), og er et av fire offisielle språkene i Singapore, og et av de seks offisielle språk i FN.
Avhengig av klassifiseirngsmetode, er det mellom seks og tolv språkgrupper innen Kina. Generelt er dialektforskjellene relativt små i Nord-Kina, mens i sør er språkforskjellene ofte så store at de er gjensidig uforståelige. De støreste språkgruppene er Mandarin (800 millioner), Wu (90 millioner) og Kantonesisk (ca 80 millioner). Påvirkning fra skolesystemet og TV har ført til at nesten alle kinesere forstår Mandarin som er å regne som «rikskinesisk» selv om de snakker sin lokale variant av kinesisk til daglig.
Skriftspråket har vært en samlende faktor i kinesisk historie. Etter om lag 1500 års bruk med mange varianter ble tegnene standardisert under Qín-dynastiet på 220-tallet f.v.t. Språket basert på skriftlig kinesisk ble kjent som «Klassisk kinesisk» og ble i 2000 år brukt i embetsverk og litteratur. I likhet med Latin i Europa fjernet Klassisk Kinesisk seg mer og mer fra talemålet slik at det krevde mange års trening å beherske dette kunstspråket. På 1900-tallet kom det i gang en reformbevegelse der en ønsket å samordne talemålet og skriftspråket. Et av resultatene av dette ble en språkreform på 1950-tallet. Da ble antallet strøk redusert i de fleste skrifttegn. De klassiske skifttegnene ble kalt «Tradisjonelle», og ble fortsatt brukt på Taiwan, mens de forenklede overtok i Folkerepublikken.
En stor forskjell mellom kinesisk språk og de indoeuropeiske er at kineserene klarere skiller mellom skriftspråk (wén), og talespråk (yǔ). Dette skillet nedfeller seg i ordene for skrevne ord (zì) og talte ord (huá).
En interssant forskjell er at mens norsk regnes som ett talespråk med flere varianter av skriftsspråket, regnes kinesisk som mange forskjellige talespråk men med ett felles skriftspråk." (no)
- Die chinesischen oder sinitischen Sprachen bilden einen der beiden Primärzweige der sinotibetischen Sprachfamilie, der andere Primärzweig sind die tibetobirmanischen Sprachen. Chinesisch in der einen oder anderen Variante wird heute von ca. 1,2 Milliarden Menschen gesprochen, von denen die meisten in der Volksrepublik und der Republik China (Taiwan) leben. In vielen Ländern, vor allem in Südostasien, gibt es größere chinesischsprachige Minderheiten." (de)
- 中国語（ちゅうごくご）は、シナ・チベット語族に属する言語で、中華人民共和国・中華民国（台湾）のほかに、シンガポールなどの東南アジアや、日本、アメリカなどの世界各国にいる華僑・華人たちの間で話されている。ギネスブックによれば「現存する世界最古の言語」である。
中国語の各方言はシナ・チベット語族に属し、中国祖語をもとに、タイ諸語などの南方諸語やモンゴル語、満州語など北のアルタイ諸語の発音、語彙、文法など特徴を取り込みながら分化したと考えられている。その特徴として、声調を持ち、孤立語で、単音節言語であることが挙げられる (Columbia University Press, 2004) が、現代北方語（普通話を含む）は元代以降、かなりの程度アルタイ化したため必ずしも孤立語的、単音節的ではない。" (ja)
- Kinesiska (汉语/漢語, 华语/華語, eller 中文, pinyin: , eller ) är ett sinotibetanskt språk. Även om kinesiska betraktas som ett enda språk av kulturhistoriska skäl, så skiljer sig många av dess dialekter åt lika mycket som exempelvis germanska språk gör inbördes. Alla dialekter har dock ett gemensamt skriftspråk, med endast mindre inofficiella variationer för dialektala ord eller regional slang.
Närmare en femtedel av världens befolkning talar någon form av kinesiska som modersmål, vilket gör det till världens mest talade språk om man går efter modersmålstalare. Som standardkinesiska har språket officiell status i Kina och Taiwan och är ett av fyra officiella språk i Singapore samt ett av sex officiella språk i FN. I form av standardkantonesiska är kinesiska tillsammans med engelska officiellt språk i Hongkong och tillsammans med portugisiska i Macao.
Västerländska begrepp för att beskriva språk skiljer sig i många avseenden från den kinesiska terminologin, dels på grund av den enande kraft som kinesiska tecken utgör, dels på grund av skillnaderna i politisk och social utveckling i Kina i jämförelse med Europa. Efter det romerska rikets sönderfall, blev Europa fragmenterat i områden som ofta särskildes genom språk. Kina kunde i en helt annan utsträckning behålla kulturell och politisk enhet inom ett mycket stort geografiskt område genom en gemensam standard för skriftspråk. Detta har lett till att kineser gör en tydligare åtskillnad mellan begreppen "skriftspråk" (文) och "talspråk" (語). Drygt tvåtusen år av gemensamt, officellt skriftspråk upprätthålls än idag och gäller för samtliga dialekter.
Kinesiska är en medlem av den sinotibetanska språkfamiljen och är besläktat med tibetanska och burmesiska men är helt obesläktat med näraliggande språk som koreanska, vietnamesiska och japanska. Alla dessa språk har dock befunnits sig inom en kultursfär dominerad av kinesiskspråkig kultur, som påverkat de övriga språken i fråga om såväl grammatik som ordförråd. Koreanska skrivs numera huvudsakligen med det inhemska fonetiska alfabetet hangul, men i Sydkorea används fortfarande i viss mån hanja (inlånade kinesiska tecken). I Nordkorea är hanja totalt avskaffat sedan 1950-talet. I japanska är kanji, det japanska namnet för kinesiska tecken, en oumbärlig del av skriven japanska och används i mycket stor utsträckning än idag. Många förslag till ett totalt avskaffande av kanji har presenterats, men inget har varit framgångsrikt. I Vietnam används idag enbart ett eget fonetiskt alfabet, quốc ngữ, som baseras på en modifierad variant av det latinska alfabetet, men språket innehåller fortfarande en stor mängd kinesiska lånord." (sv)
- Kiina - 汉语, perinteisin merkein 漢語 (hànyǔ, eli Han-kansan kieli) tai 中文 (zhōngwén, millä viitataan pääasiassa kirjoitettuun kieleen, joka on kaikille murteille yhteinen) tai taiwanilaisen nimityksen mukaan 国语, perinteisin merkein 國語 (guóyǔ, eli valtion kieli) - on maailman puhutuin kieli, äidinkielenään sitä puhuu lähes miljardi ihmistä - noin viidesosa maailman väestöstä puhuu kiinansukuista kieltä.
Puhujia on pääasiassa Kiinassa, Taiwanissa sekä useissa muissa Kaukoidän valtioissa. Kiina kuuluu sinotiibetiläisiin kieliin, joita kiinan lisäksi ovat mm. tiibet ja burma. Tästä kielikunnasta kiina kuuluu siniittisiin kieliin." (fi)
- Les langues chinoises (. Dans leur caractère le plus universel, on considère la langue écrite (, Huà). Le statut d'un parler comme langue ou dialecte est souvent sujet à controverses en l'absence de références écrites à la prononciation." (fr)
- La lingua cinese o è una
lingua tonale e fa parte della famiglia delle lingue Sino-Tibetane. Per la pronuncia di parole cinesi in italiano consultare la voce pinyin.
Anche se il cinese è considerato spesso per motivi culturali come una sola lingua, la sua variazione regionale è paragonabile a quella delle lingue romanze. Nonostante ciò, tutti gli utenti delle varietà parlate di cinese hanno usato sempre una lingua scritta convenzionale comune che, fin dall'inizio del XX secolo, è stata chiamata "cinese vernacolare", ed è basata su un insieme quasi identico di caratteri.
È divisa in otto dialetti molto diversi tra loro ed il principale di questi è il Mandarino standard, che è la lingua con il maggior numero di parlanti al mondo: più di un miliardo.
Il governo della Repubblica Popolare Cinese preme per la diffusione di una lingua comune (semplificato + pinyin: 普通话 Pǔtōnghuà) basata sul mandarino.
Il cinese è una lingua tonale, isolante, con un grande numero di parole omofone e di parole composte.
Circa un quinto della popolazione mondiale parla una forma di cinese come lingua madre. La lingua cinese, parlata sotto forma di Mandarino standard, è la lingua ufficiale della Repubblica Popolare Cinese e della Repubblica di Cina sotto Taiwan, nonché una delle quattro lingue ufficiali di Singapore ed una delle sei lingue ufficiali delle Nazioni Unite. Parlato sotto forma di cantonese standard, il cinese è una delle lingue ufficiali di Hong Kong (insieme all'inglese) e di Macao (insieme al portoghese).
I termini ed i concetti usati da un cinese per pensare alla lingua sono differenti da quelli usati in Occidente, parzialmente a causa degli effetti di unificazione dei caratteri cinesi usati nella scrittura e parzialmente a causa delle differenze nell'evoluzione politica e sociale della Cina in paragone all'Europa. Dopo la caduta dell'Impero Romano l' Europa fu spezzettata in piccole nazioni, le cui identità sono state definite spesso dalla lingua, la Cina cercò invece di conservare l'unità culturale e politica ed ha introdotto una lingua scritta comune durante la sua intera storia, malgrado le diversità reali nella lingua parlata, paragonabili a quelle delle lingue europee. Di conseguenza, i cinesi fanno una distinzione netta fra scritto (wén/文) e parlato (yǔ/语/語). Il concetto di combinazione distinta ed unificata delle forme scritte e parlate della lingua è molto meno forte in Cina che in Occidente. Un linguaggio scritto uniforme continua ad essere usato (con poche eccezioni) al posto di versioni scritte di linguaggi parlati." (it)
- De Chinese talen zijn een verzamelnaam voor een groep talen die behoren tot de Sino-Tibetaanse taalfamilie. Meestal bedoelt men met Chinees het Mandarijn (Vereenvoudigd Chinees), de officiële taal van China, die gebaseerd is op het dialect van Peking (Traditioneel Chinees). Het Mandarijn is de grootste van de Chinese talen. Deze talen worden gesproken door ongeveer 1.220.000.000 (één miljard tweehonderdtwintig miljoen) mensen in China, Taiwan en vele andere landen van het Verre Oosten, vooral Maleisië, Thailand, Indonesië en Singapore. Ook wordt de taal gesproken door vele overzeese Chinezen.
De Chinese talen bestaan al heel lang, er zijn al geschriften teruggevonden van meer dan 2500 jaar geleden en Chinese karakters op orakelbotten die nog ouder zijn.
Er zijn tien Chinese talen die onderdeel zijn van de Chinese macrotaal:
*Mandarijn
*Wu
*Hakka
*Min
*Yue (Kantonees)
*Xiang
*Gan
*Jin
*Guangxi
*Hui
Verder zijn er nog vijf Chinese talen die nog niet door linguïsten is verdeeld:
*Waxianghua 瓦乡话
*Xiangnantuhua 湘南土话
*Yuebeituhua 粤北土话
*Danzhouhua 儋州话
*Junhua 军话
Deze talen kunnen worden geschreven met behulp van Chinese karakters, Hanzi. Daarnaast zijn er talen zoals het Yi die ook in China gesproken worden.
Lijstje van rang van de Talen die in de wereld worden gesproken:
*Beifanghua (Mandarijns) 北方话: 1 (De meeste sprekers ter wereld!)
*Wuyu 吴语: 12
*Yueyu (Kantonees) 粤语: 18
*Minyu 闽语: 22
*Kejiahua 客家话: 33" (nl)
- Termin język chiński jest nieprecyzyjny, bo może oznaczać:
* Standardowy język mandaryński - oficjalny język ChRL, opracowany w latach 50. i nauczany w chińskich szkołach od 1956 roku. Jego potoczna nazwa to putonghua, czyli powszechna mowa. Według danych z 2004 roku w języku tym mówi 53 proc. mieszkańców Chin, a więc ponad 600 mln osób. Liczbę cudzoziemców władających tym językiem, lub uczących się go chińskie władze szacują na 30 mln osób.
* Jeden z kilkudziesięciu języków chińskich należących do rodziny języków chińsko-tybetańskich, do których zalicza się również standardowy mandaryński. Językami tymi posługuje się obecnie ok. 1,3 mld osób w Chinach i na świecie.
Nieporozumienie bierze się m.in. stąd, że w piśmie chińskim zazwyczaj nie odzwierciedlają się różnice między poszczególnymi językami oraz ich dialektami, tj. zapis jest identyczny, ale jego wymowa może się bardzo różnić w zależności od dialektu/języka użytkownika." (pl)
- A língua chinesa (汉语/漢語, Pinyin: Hànyǔ, 华语/華語, Huáyǔ ou 中文, Zhōngwén) é um idioma (ou família de línguas) que pertence ao ramo sino-tibetano. Aproximadamente a quinta parte dos habitantes da Terra fala alguma forma de chinês como língua materna, tornando a língua chinesa a mais falada no planeta, embora não seja a mais difundida.
É uma língua tonal, isolante e, basicamente, monossilábica, tendendo ao monossilabismo principalmente na variante escrita, enquanto as variantes faladas (notoriamente o Mandarim) costumam fazer amplo uso de palavras dissilábicas e polissilábicas. As raízes lexicais são, no entanto, todas monossilábicas." (pt)
- 漢語，指漢民族的語言，又称中文、华文、华语，属于汉藏语系，屬分析语，有声调。汉语的文字系统汉字是一种意音文字，表意的同時也具一定的表音功能。
一般意義上，“漢語”這個詞，多指《現代標準漢語》，以北京音為標準音、北方方言為基礎方言、典範白話文著作為語法規範。在中國大陆漢語語言文字課本中稱為語文。需要注意的是，中国大陆之“普通话”，台灣之“國語”和新加坡之“华语”，在取音上是有一定程度的差异的，亦有一些汉字的读音在三者中根本不同。
漢語是联合国规定的六种正式語言之一，亦為當今世界上使用人数最多的語言，也是目前學習人數增長最快的語言。在中國大陸和台湾，漢語被定為官方語言。
漢語从口语上来说其各分支相似性極低，可類比羅曼語族各語言。因此有不少西方語言學家据此將漢語視爲一個語族。而从文字、使用者（汉族）、政治、文化的统一性的角度来看，大部分中国学者认为汉语是个语言。中國大陸和台湾以現代標準漢語為通用語言。香港與澳門以粵語作為通用語言。境外華人多以粵語爲通用語，亦以現代標準漢語、客家話、閩南話或其他漢语方言作為社區交際通用語言。
汉语作为以表意文字为文字系统的语言，文字高度的统一与规范，现代汉语有统一和规范的语法。但是汉字在表音上面並不直接而確切。在漫长的历史时期内，汉字的读音发生了巨大变化，并导致方言发音差异特别大。但是汉语书面语言规范，減少了因為方言差异造成的书面交流障碍。
白话文运动之前所使用的书面语叫做“文言”，是一种以上古汉语所使用的以“雅言”为基础的书面语。白话文运动之后所推动的书面汉语通常被称为“白话”，即以北方官話为基础的现代书面语。在现代汉语的书面语中，文言已经很少使用了。" (zh)
|
| rdfs:comment
| - Chinese or the Sinitic language(s) (汉语/漢語, pinyin: Hànyǔ; 中文, pinyin: Zhōngwén) can be considered a language or a language family and is originally the indigenous languages spoken by the Han Chinese in China. It forms one of the two branches of Sino-Tibetan family of languages. About one-sixth of the world’s population, or over 1 billion people, speak some form of Chinese as their native language." (en)
- El chino o las lenguas siníticas (汉语/漢語, pinyin: Hànyǔ; 中文, pinyin: Zhōngwén) puede ser considerado como una lengua o una familia de lenguas y es originalmente las lenguas indígenas de la etnia han. Conforma una de las dos ramas de las lenguas sino-tibetanas. Cerca de la sexta parte de la población mundial, al rededor de mil milloes de persoas, hablan alguna forma del chino como su lengua nativa. La identificación de sus variedades como lenguas o dialectos es controversial." (es)
- Кита́йский язы́к (中文, чжунвэнь, или 汉语, ханьюй) входит в китайско-тибетскую (сино-тибетскую) семью. Он является официальным языком КНР, Тайваня и Сингапура. На нем говорят свыше 1 млрд человек. Для 900 млн из них китайский язык является родным." (ru)
- Det kinesiske språk (汉语/漢語, 华语/華語, eller 中文; pinyin: hànyǔ, huáyǔ, eller zhōngwén) hører til den sinotibetanske språkfamilien. 20 % av verdens befolkning har kinesisk som morsmål (eller undervisningsspråk), og det er dermed det språket med flest morsmålsbrukere i verden." (no)
- Die chinesischen oder sinitischen Sprachen bilden einen der beiden Primärzweige der sinotibetischen Sprachfamilie, der andere Primärzweig sind die tibetobirmanischen Sprachen. Chinesisch in der einen oder anderen Variante wird heute von ca. 1,2 Milliarden Menschen gesprochen, von denen die meisten in der Volksrepublik und der Republik China (Taiwan) leben. In vielen Ländern, vor allem in Südostasien, gibt es größere chinesischsprachige Minderheiten." (de)
- 中国語（ちゅうごくご）は、シナ・チベット語族に属する言語で、中華人民共和国・中華民国（台湾）のほかに、シンガポールなどの東南アジアや、日本、アメリカなどの世界各国にいる華僑・華人たちの間で話されている。ギネスブックによれば「現存する世界最古の言語」である。" (ja)
- Kinesiska (汉语/漢語, 华语/華語, eller 中文, pinyin: , eller ) är ett sinotibetanskt språk. Även om kinesiska betraktas som ett enda språk av kulturhistoriska skäl, så skiljer sig många av dess dialekter åt lika mycket som exempelvis germanska språk gör inbördes. Alla dialekter har dock ett gemensamt skriftspråk, med endast mindre inofficiella variationer för dialektala ord eller regional slang." (sv)
- Kiina - 汉语, perinteisin merkein 漢語 (hànyǔ, eli Han-kansan kieli) tai 中文 (zhōngwén, millä viitataan pääasiassa kirjoitettuun kieleen, joka on kaikille murteille yhteinen) tai taiwanilaisen nimityksen mukaan 国语, perinteisin merkein 國語 (guóyǔ, eli valtion kieli) - on maailman puhutuin kieli, äidinkielenään sitä puhuu lähes miljardi ihmistä - noin viidesosa maailman väestöstä puhuu kiinansukuista kieltä." (fi)
- Les langues chinoises (. Dans leur caractère le plus universel, on considère la langue écrite (, Huà). Le statut d'un parler comme langue ou dialecte est souvent sujet à controverses en l'absence de références écrites à la prononciation." (fr)
- La lingua cinese o è una lingua tonale e fa parte della famiglia delle lingue Sino-Tibetane. Per la pronuncia di parole cinesi in italiano consultare la voce pinyin. Anche se il cinese è considerato spesso per motivi culturali come una sola lingua, la sua variazione regionale è paragonabile a quella delle lingue romanze." (it)
- De Chinese talen zijn een verzamelnaam voor een groep talen die behoren tot de Sino-Tibetaanse taalfamilie. Meestal bedoelt men met Chinees het Mandarijn (Vereenvoudigd Chinees), de officiële taal van China, die gebaseerd is op het dialect van Peking (Traditioneel Chinees). Het Mandarijn is de grootste van de Chinese talen." (nl)
- Termin język chiński jest nieprecyzyjny, bo może oznaczać: * Standardowy język mandaryński - oficjalny język ChRL, opracowany w latach 50. i nauczany w chińskich szkołach od 1956 roku. Jego potoczna nazwa to putonghua, czyli powszechna mowa. Według danych z 2004 roku w języku tym mówi 53 proc. mieszkańców Chin, a więc ponad 600 mln osób. Liczbę cudzoziemców władających tym językiem, lub uczących się go chińskie władze szacują na 30 mln osób." (pl)
- A língua chinesa (汉语/漢語, Pinyin: Hànyǔ, 华语/華語, Huáyǔ ou 中文, Zhōngwén) é um idioma (ou família de línguas) que pertence ao ramo sino-tibetano. Aproximadamente a quinta parte dos habitantes da Terra fala alguma forma de chinês como língua materna, tornando a língua chinesa a mais falada no planeta, embora não seja a mais difundida." (pt)
- 漢語，指漢民族的語言，又称中文、华文、华语，属于汉藏语系，屬分析语，有声调。汉语的文字系统汉字是一种意音文字，表意的同時也具一定的表音功能。" (zh)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/rdf-icon.gif){kind=icon}
Browse in:
OpenLink Data Explorer |
Zitgist Data Viewer |
Marbles |
Browse in DISCO |
Browse in Tabulator
Raw Data in:
N3 |
RDF/XML
Contact
