About: Moses

An Entity of Type: person, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Moses (/ˈmoʊzɪz, -zɪs/), also known as Moshe Rabbenu (Hebrew: מֹשֶׁה רַבֵּנוּ‎ lit. "Moshe our Teacher"), was the most important prophet in Judaism, and an important prophet in Christianity, Islam, the Baháʼí Faith, and a number of other Abrahamic religions. In the biblical and quranic narrative, he was the leader of the Israelites and lawgiver to whom the authorship, or "acquisition from heaven", of the Torah (the first five books of the Bible) is attributed.

Property Value
dbo:abstract
  • Moisès (hebreu: מֹשֶׁה, Moixe‎; en àrab: موسى, Mūsà; grec antic: Mωϋσῆς, Moyses és un personatge bíblic que, segons el relat de l'Èxode, va alliberar el poble jueu de l'opressió a què es veia sotmès per Egipte. Va proporcionar segons el mateix relat la taula de les lleis de Déu per al seu poble. Segons els textos bíblics, va ser un líder religiós, legislador i profeta, a qui tradicionalment se'l considera l'autor de Torah. També en hebreu se l'anomena Moshe Rabenu (hebreu: מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, Móše ben Amrām‎, lit. ‘Moisès, el nostre mestre’, i ell és el profeta més important del judaisme. i també es considera un profeta important per al cristianisme, l'islam, la Fe bahà'i, el rastafarisme i moltes altres religions. (ca)
  • Mojžíš (hebrejsky מֹשֶׁה‎, Moše, vykládáno jako „z vody vytažený“) je jednou z nejvýznamnějších postav izraelského národa a Starého zákona. Podle Bible to byl náboženský a vojenský vůdce, starozákonní prorok a vykladač zákona, kterému je tradičně připisováno autorství Tóry – prvních pěti knih Tanachu: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri a Deuteronomium. Tyto knihy jsou souhrnně označovány jako Pentateuch či Pět knih Mojžíšových. Je mu též připisováno autorství knihy Jób. Mojžíš žil pravděpodobně okolo 15.–13. století před naším letopočtem. Podle Davida Ganse se narodil roku 2368 od stvoření světa, což odpovídá roku 1394–1393 před naším letopočtem, a zemřel roku 2488 od stvoření světa, což odpovídá roku 1274–1273 před naším letopočtem. Pocházel z kmene Lévi a měl bratra Áróna a sestru Mirjam. Někteří badatelé zastávají názor, že Mojžíšova existence není historicky doložena. Podle zastánců tohoto názoru chybějí v Egyptě či na Sinaji důkazy, které by potvrzovaly události, jež jsou popsány v knize Exodus, zvláště pak ty, které popisují otroctví Izraelitů a jejich odchod z Egypta do zaslíbené země pod vedením Mojžíše. Postavu Mojžíše jako proroka uznává několik světových náboženství – například judaismus, islám, křesťanství, mormonismus, bahaismus i moonismus. (cs)
  • موسى (بالعبرية: מֹשֶׁה، نقحرة: مۆشيه، أصد:‎/moʃe(h)/‏)، حسب التوراة وهي أقدم مرجع معروف عن موسى، هو نبي وقائد خروج بني إسرائيل من مصر "أرض العبودية"، ومشرّع هام. تأتي الوصايا العشر التي تلقفها منقوشة على لوحين في جبل حوريب في قمة الآثار المرتبطة به، والتي تشكل الأساس التشريعي الأبرز في التراث اليهودي المسيحي. ينتسب موسى إلى سبط لاوي بن يعقوب،[خر 1:2] وإذ ولد وقضى طفولته وشبابه في مصر في كنف آل فرعون، دعي «بالرجل المصري».[خر 19:2] ارتبط ذكر موسى، بذكر شقيقه الأكبر هارون، والذي كان نبيًا مثله، ومعاونًا له في رسالته، ومؤسسًا للسلالة الكهنوتية اليهودية التي استمرت حتى عهد الملك سليمان ثم على رتبة هارون لا ذريته حتى اندثار الهيكل الثاني في القرن الأول للميلاد. اشتهر من آل موسى عدد من الشخصيات الكتابية الأخرى مثل مريم أخته الكبرى، وصفورة زوجته الأولى ابنة كاهن مديان، وجرشوم بكره. بكل الأحوال، فإن موسى ترك خلافته في قيادة بني إسرائيل إلى يشوع بن نون بناءً على أمر إلهي.[تث 9:34] تنسب التوارة إلى موسى عددًا وافرًا من المعجزات، كشقّ البحر الأحمر، والعصا التي تحولت إلى أفعى، وضرب مصر بالضربات العشر. وتذكر التقاليد الدينية اليهودية أن جسد موسى نقل إلى السماء على يد ملائكة إكرامًا له بعد وفاته، كي لا يعتري الفساد جسده، وهو ما يؤكده العهد الجديد؛ علمًا أن الأمر ذاته حصل بطرق متنوعة مع آخرين كإيليا والمسيح. وفاة موسى جائت وهو «ابن مئة وعشرين سنة، ولم تكل عينه ولا ذهبت نضارته»،[تث 7:34] ويقسم عمر موسى إلى ثلاث أربعينات، الأولى في مصر، والثانية في مدين، والثالثة في قيادة خروج بني إسرائيل. وصف موسى بالحسن والجمال منذ طفولته،[خر 2:2] أما على الصعيد الديني فقد وصف «بالأمين في كل بيت الله»،[تث 10:34] و«رجل الله».[تث 1:23.] يعتبر موسى أيضًا نبيًا من أولي العزم من الرسل في الإسلام، والشخصية الأكثر ذكرًا في القرآن. لا وجود لدليل تاريخي مستقل يدعم إثبات وجود موسى، لذا فقد نحا بعض ملاحدة النقاد اعتباره شخصية اخترعها الفكر الديني اليهودي زمن السبي البابلي، نظرًا لتشابه قصة انتشال موسى مع تقليد حول انتشار سرجون الأكادي، أنصار هذا الرأي يعتبرون موسى أسطورة أصل لتفسير أصل الشعب اليهودي، غير أن عددًا آخر من الباحثين دافعوا عن تاريخية موسى بنسب متفاوتة وبدلائل شتى، من بينها استحالة فهم تاريخ بني إسرائيل في حال إنكار تاريخية موسى أو تاريخية الخروج من مصر. على صعيد حصر الأحداث الموسوية في حقبة زمنية معينة، فإنّ الربانيين اليهود قد حددوا الفترة ما بين 1391 - 1271 قبل الميلاد فترةً للنشاط الموسوي، بعض المراجع الأخرى المسيحية واليهودية تفترض تاريخًا أحدث أو أقدم لما اقترحه الربانيون؛ فتعيده للقرن الخامس عشر أو تقربه للقرن الحادي عشر قبل الميلاد؛ ولعل الفراعنة تحتمس الثالث ورمسيس الثاني ومرنبتاح هم الأكثر ترجيحاً لأن يكون أحدهم فرعون موسى. (ar)
  • Ο Μωυσής, (Εβρ. מֹשֶׁה‎ Μοσέ’), είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, μεσίτης της διαθήκης του Νόμου, προφήτης, κριτής, διοικητής. Ο Μωυσής είναι μια ιδιαίτερα εξέχουσα προσωπικότητα όσον αφορά τη Βιβλική αφήγηση, αλλά και ευρύτερα τα ιουδαϊκά, χριστιανικά συγγράμματα. Γεννήθηκε στις 7 Αδάρ του έτους 1593 π.Χ και απεβίωσε στις 7 Αδάρ του έτους 1473 π.Χ. (με το σημερινό ημερολόγιο - 1393 π.Χ. με 1273 π.Χ.) (el)
  • Moseo (hebree משה בן עמרם [Moŝé ben Amram], greke Mωϋσῆς aŭ Μωσῆς [Mo(i)sés], latine Moyses, arabe موسى [Musa]) estis laŭ la juda Biblio unue princo en Egipto, poste estro kaj profeto de la hebreoj, religia estro kaj leĝofaranto. Al li tradicie oni atribuis la aŭtorecon de la Torao. Nomita ankaŭ Moŝe Rabbenu en hebrea (מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, trad. "Moseo nia instruisto/Rabeno"), li estas la plej grava profeto en Judismo. Li estas ankaŭ grava profeto kaj por Kristanismo kaj por Islamo, same kiel por nombro de aliaj religioj. La ekzisto de Moseo same kiel la vereco de la rakonto de la Eliro estas pridisputata inter arkeologoj kaj egiptologoj, kun ekspertoj en la kampo de biblia kritiko citanta logikajn faktajn konfliktojn, novajn arkeologiajn indicojn, historiajn indicojn, kaj rilatajn mitojn pri origino en kanaana kulturo. Aliaj historiistoj asertas ke la biografiaj detaloj kaj egipta fono atribuitaj al Moseo implicas la ekziston de historia politiko kaj religia gvidado kiu estis implikita en la firmiĝo de la hebreaj triboj en Kanaano direkte al la fino de la Bronzepoko. Laŭ la Eliro, Moseo estis naskita en tempo kiam liaj popoloj, la Infanoj de Israelo, pliiĝis en nombroj kaj la Egipta Faraono estis maltrankviligita ke ili eble aliancos kun la malamikoj de Egiptujo. La hebrea patrino de Moseo, Joĉebed, sekrete kaŝis lin kiam la Faraono ordonis al ĉiuj novnaskitaj hebreaj knaboj esti mortigitaj pro la cirkula profetaĵo inter egiptaj pastroj de mesiana liberiganto inter la hebreaj sklavoj. Tra la fratino reĝino de la Faraono nome Bithia, la infano estis adoptita kiel orfo de Nilo-rivero kaj kreskis kun la egipta reĝa familio. Post mortigado de egipta sklavmajstro, Moseo fuĝis trans Ruĝan Maron al Madiano, kie li renkontis la Dion de Israelo parolantan ĝis li de ene de "brula arbusto". Dio sendis Moseo'n reen al Egiptujo por postuli la liberigon de la hebreoj for de sklaveco. Moseo diris ke li ne povos paroli kun asekuro aŭ elokventeco, tiel ke dio permesis Aaron, lia frato, por iĝi lia reprezentanto. Post la , Moseo gvidis la Eliron de la Hebreoj for el Egiptujo kaj trans Ruĝa Maro, post kiu ili bazigis sin ĉe Monto Sinajo, kie Moseo ricevis La Dekalogon. Post 40 jaroj de vagado en la dezerto, Moseo mortis ene de vido de la Promesita Tero. Neniu scias la daton de lia naskiĝo, aŭ eĉ ĉu li vere ekzistis. Laŭ unu konservativa teorio, Moseo naskiĝis en la jaro dum la rego de . Konsekvence, la Eliro okazis 80 jarojn poste, dum la nokto de la 14-a de la monato Nisan en dum la regado de la kruela faraono , tio estis la nokto de la Pesaĥo, kiam la Eternulo batis ĉiujn unuenaskitojn en la lando de Egipto krom la Izraelidoj, kiam Li vidis la sangon de ŝafido sur ilia pordo. Tamen sekve tio, kion diras la antikvaj fontoj, plejmute da historiistoj pensas, ke tiuj eventoj estas iel ligitaj kun la tempo de la regado de Egipto. Do, antaŭ la 17-a dinastio. Laŭ novaj teorioj la Eliro okazis ĉirkaŭ 1220 a.K. dum la regado de la plej glora faraono Ramseso la 2-a, nomata Ramseso la Granda. (eo)
  • Moises (egiptoeraz: Moyses; grezieraz: Mωϋσῆς; hebreeraz: מֹשֶׁה; arabieraz: موسىٰ; Ge'ezez: ሙሴ) testu biblikoetan buruzagi erlijioso, lege emaile eta profeta modura azaltzen den pertsonaia da. Toraren egiletza aitortzen zaio (Moisesen bost liburuak ere deitzen zaie Tora osatzen duten idazkiei). Hebreeraz Moshe Rabbeinu (מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, "Moises gure irakaslea") ere deitzen zaio, eta judaismoaren profetarik garrantzitsuena da. Aldi berean, islamismoaren, kristautasunaren, bahaismoaren eta beste hainbat erlijioren profeta da. Irteera liburuaren arabera, Moises jaio zenean gerra hotsak zebiltzan Egipton eta hebrearren kopuru gero eta handiagoak faraoia kezkatzen zuen, Egiptoko etsaiei laguntza eman ziezaieketela uste baitzuen. Faraoiak ume hebrear guztiak hiltzeko agindu zuenean, haren amak, , ezkutatu egin zuen eta, azkenean, errege familia egiptoarrak semetzat hartu zuen. Esklabuen arduradun bat hil ondoren, Moisesek ihes egin behar izan zuen Itsaso Gorrian barrena, eta Midian eskualdera iritsi zen. Midianeko apaiz (יִתְרוֹ, itró) artaldeak zaindu zituen Horeb mendiaren magaletan. Egiptoko hamar izurriak gertatu ondoren, Moisesek esklabu hebrearrak gidatu zituen Egiptotik at, eta Itsaso Gorria zeharkatu zuten. Sasoi horretan Moisesek Hamar Manamenduak jaso zituen. 120 urte arte bizi izan zen arren, ez zuen inoiz Israelgo Lurraldea zapaldu. (eu)
  • Fáidh agus reachtóir Eabhrach a bhí i Maois. Deirtear gurbh é Maois a scríobh an Torah. Tá sé an-tábhachtach sa Bhíobla. Dar le scoláirí áirithe áfach, ní raibh ann ach carachtar finscéalaíochta. (ga)
  • Musa (bahasa Arab: موسى, translit. Mūsā‎, bahasa Ibrani: מֹשֶׁה, Modern Mošé Tiberias Mōšeh; bahasa Ge'ez: ሙሴ Musse) adalah tokoh dalam Al-Qur'an, Alkitab, dan Tanakh. Dia merupakan sosok yang sangat dihormati dan dikenal dalam agama-agama Abrahamik. Bersama Harun, Musa dikenal sebagai seorang pemimpin dan nabi yang membebaskan Bani Israel dari perbudakan di Mesir. Taurat yang dialamatkan padanya menjadi landasan hukum utama bagi para nabi Bani Israel dan kehidupan beragama bangsa Yahudi. (in)
  • Mose(s) (hebräisch מֹשֶׁה Mosche; altgriechisch Μωϋσῆς, Μωσῆς Mō(y)sēs; arabisch مُوسَى Mūsā) ist die Zentralfigur im Pentateuch. Nach biblischer Überlieferung führte der Prophet Mose (Dtn 34,10 ) als von Gott Beauftragter das Volk der Israeliten auf einer vierzig Jahre währenden Wanderung aus der ägyptischen Sklaverei in das kanaanäische Land. Bis in die Zeit der Aufklärung galt Mose als Verfasser der Bücher des Pentateuchs (1. bis 5. Buch Mose, die Bücher Genesis, Exodus, Levitikus, Numeri und Deuteronomium) sowie des Psalms 90. Bei aller Unklarheit über eine mögliche historische Persönlichkeit Mose, ist die Mehrheit der heutigen biblischen Wissenschaftler der Ansicht, dass ein solch historischer Mose nicht als Autor des Pentateuchs in Frage kommt. (de)
  • Moïse (hébreu מֹשֶׁה בן עמרם Moshé ben Amram, grec Mωϋσῆς ou Μωσῆς, Mō(y)sēs, latin Moyses, arabe موسى Moussa, berbère : ⵎⵓⵙⵙⴰ) est, selon la tradition, le premier prophète du judaïsme. Moïse apparaît dans le Livre de l'Exode. Il est le personnage le plus important de la Bible hébraïque, recevant la Loi pour le judaïsme, préfigurant Jésus-Christ pour le christianisme et précédant le prophète Mahomet pour l'islam. Pour les traditions monothéistes juive et chrétienne, Moïse est l'auteur sous inspiration divine du Pentateuque, c'est-à-dire des cinq premiers livres de la Bible, livres qui constituent la Torah juive et sont appelés la « Loi de Moïse » dans ces deux religions. C'est là que sont relatées l'histoire de Moïse lui-même, celle des Patriarches et celle du peuple d'Israël. Moïse y apparaît comme le prophète et le guide qui conduit le peuple hébreu hors d'Égypte, où il vivait dans la servitude, après que les dix plaies infligées à l'Égypte ont permis sa libération. Fils d'Amram et de Yokébed, Moïse est le premier personnage à être nommé « homme de Dieu » dans la Bible. Selon ces traditions, Moïse écrit également « sous la dictée de Dieu » le Décalogue et tout un ensemble de lois religieuses, sociales et alimentaires. En plus de cette idée d'une rédaction mosaïque sous la dictée de Dieu connue comme la « Torah écrite », les rabbins attribuent également à Moïse la « Torah orale » que constituent les commentaires de la Loi codifiés dans la Mishna. En islam, Moïse — sous le nom de Moussa — est le prophète le plus présent dans le Coran, cité à cent trente-six reprises. Il fait partie des « grands prophètes », considéré comme l'un des messagers envoyés par Allah et il annonce le prophète Mahomet. Les récits mosaïques du Coran font référence au Pentateuque et à l'Aggada mais proposent aussi des épisodes originaux, insistant sur le parallélisme entre Mahomet et Moïse. La place précise de Moïse dans la chronologie universelle tout comme son historicité demeurent néanmoins inaccessibles pour la recherche contemporaine. La tradition de la rédaction mosaïque de la Torah a été remise en question à partir du XVIIe siècle, entre autres par Spinoza, puis au XVIIIe siècle par Jean Astruc, qui ne réfutent pas pour autant l'historicité de Moïse. C'est par la suite que se développe l’école de la critique biblique, étudiant la Bible comme un objet scientifique. (fr)
  • Mosè (latino: Moyses; Moisè in italiano arcaico; in ebraico: מֹשֶׁה, standard Moshé, tiberiense Mōšeh; greco: Mωϋσῆς, Mōysễs; in arabo: موسىٰ‎, Mūsā; in copto: Ⲙⲱⲥⲛ, Mōsē; ge'ez: ሙሴ, Musse fu per gli Ebrei il rav per antonomasia (Moshé Rabbenu, Mosè il nostro maestro, e tanto per gli Ebrei quanto per i cristiani egli fu la guida del popolo ebraico secondo il racconto biblico dell'Esodo; per i musulmani, invece, Mosè fu innanzitutto uno dei profeti dell'Islam la cui rivelazione originale, tuttavia, andò perduta. Il testo biblico spiega il nome "Mosè", come una derivazione dalla radice משה, collegata al campo semantico dell'"estrarre dall'acqua", in Esodo 2,10. Si suggerisce in questo versetto che il nome sia collegato all'"estrarre dall'acqua" in un senso passivo, Mosè sarebbe "colui che è stato estratto dall'acqua". Altri, prendendo le distanze da questa tradizione, fanno derivare il nome dalla stessa radice, ma con un senso attivo: "colui che estrae", nel senso di "salvatore, liberatore" (di fatto, nel testo masoretico la parola è vocalizzata come un participio attivo, non passivo. Nella lingua egizia, Mosè potrebbe significare fanciullo o anche figlio o discendente, come nei nomi propri Thutmose (Dhwty-ms, "figlio di Toth", o Ramose (R-ms-sw, "figlio di Ra". Secondo la tradizione, Mosè nacque dagli israeliti Amram e Iochebed, scampato alla persecuzione voluta dal faraone, venne salvato dalla figlia di quest'ultimo ed educato alla corte egizia. Fuggì da essa a seguito d'un omicidio commesso ai danni di un sorvegliante e si ritirò nel paese di Madian dove sposò Zippora, figlia del sacerdote locale. Secondo la Bibbia nei pressi del monte Oreb ricevette la chiamata di Dio e, tornato in Egitto, affrontò il faraone chiedendo la liberazione del popolo d'Israele dalla schiavitù; il faraone accoglierà la sua proposta a seguito delle dieci piaghe d'Egitto, ultima delle quali la morte dei primogeniti egizi. Accampatosi con i suoi nei pressi di Yam Suf (Mare di Giunco, Mosè, su indicazione divina, divise le acque del mare permettendo così al suo popolo di attraversarlo e sommergendo infine l'esercito faraonico corso ad inseguirli. Dopo tre mesi di viaggio il profeta raggiunse il monte Sinai dove ricevette le Tavole della Legge e punì la parte del suo popolo che si macchiò con il peccato del vitello d'oro. Giunto nei pressi della terra promessa, dopo 40 anni di dura marcia, Mosè morì sul monte Nebo prima di entrarvi. È considerato una figura fondamentale nell'Ebraismo, del Cristianesimo, dell'Islam, del Bahaismo, del Rastafarianesimo, del Mormonismo e di molte altre religioni. Per gli ebrei è il più grande profeta mai esistito, per i cristiani colui che ricevette la legge divina, per gli islamici uno dei maggiori predecessori di Maometto. La sua storia è narrata, oltre che nelle Sacre Scritture, anche nel Midrash, nel De Vita Mosis di Filone di Alessandria, nei testi di Giuseppe Flavio. (it)
  • Mozes (Hebreeuws: מֹשֶׁה Mosje, Oudgrieks: Μωυσῆς Mōysēs of Μωσῆς Mōsēs, Latijn: Moyses of Moses, Arabisch: موسى Moesa) was volgens de Tenach de grootste profeet. De Hebreeuwse Bijbel beschrijft hem als de leider van de Israëlieten bij de uittocht uit Egypte en tijdens de doortocht door de woestijn tot aan de grenzen van Kanaän. Traditioneel worden aan Mozes ook de eerste vijf Bijbelboeken toegeschreven (de Thora), waardoor de gehele wetgeving van Israël door zijn autoriteit werd geschraagd. Ook Job en Psalm 90 worden traditioneel aan Mozes toegeschreven. Volgens de Koran is Mozes een boodschapper en profeet. Zie Musa (profeet) voor het hoofdartikel over dit onderwerp. (nl)
  • モーセあるいはモーゼ、ラテン語、英語読みのモーゼスとも(ヘブライ語: מֹשֶׁה‎ モーシェ、ギリシア語: Μωυσής、ラテン語: Moyses、Moses、アラビア語: موسىٰ‎)は、旧約聖書の『出エジプト記』などに現れる、紀元前16世紀または紀元前13世紀ころに活躍したと推測されている、古代イスラエルの民族指導者であり、יהוה(ヤハウェ)を神とする。正教会ではモイセイと呼ばれ聖人とされる。 モーセはユダヤ教・キリスト教・イスラム教およびバハーイー教など多くの宗教において、最重要な預言者の一人とされる。伝統的には旧約聖書のモーセ五書(トーラー)の著者であるとされてきた。 『出エジプト記』によれば、モーセはエジプトにいるヘブライ人家族の子として生まれたが、ファラオがヘブライ人の新生児を殺害することを命じたので、それから逃れるためにナイル川に流され、ファラオの娘に拾われて大切に育てられたという。長じてエジプト人を殺害し、砂漠に隠れていたが、神の命令によって奴隷状態のヘブライ人をエジプトから連れ出す使命を受けた、とされ、エジプトから民を率いて脱出したモーセは民とともに40年にわたって荒野をさまよい「約束の地」にたどり着いたが、(モーセは神の指示を忠実に守らなかった過去があり、約束の土地を目前にして、ヘブライの民はそこに入ることができてもモーセはそこに入ることが神から許されず)約束の地の手前で世を去ったという。 (ja)
  • Moses (/ˈmoʊzɪz, -zɪs/), also known as Moshe Rabbenu (Hebrew: מֹשֶׁה רַבֵּנוּ‎ lit. "Moshe our Teacher"), was the most important prophet in Judaism, and an important prophet in Christianity, Islam, the Baháʼí Faith, and a number of other Abrahamic religions. In the biblical and quranic narrative, he was the leader of the Israelites and lawgiver to whom the authorship, or "acquisition from heaven", of the Torah (the first five books of the Bible) is attributed. According to the Book of Exodus, Moses was born in a time when his people, the Israelites, an enslaved minority, were increasing in population and, as a result, the Egyptian Pharaoh worried that they might ally themselves with Egypt's enemies. Moses's Hebrew mother, Jochebed, secretly hid him when the Pharaoh ordered all newborn Hebrew boys to be killed in order to reduce the population of the Israelites. Through the Pharaoh's daughter (identified as Queen Bithia in the Midrash), the child was adopted as a foundling from the Nile river and grew up with the Egyptian royal family. After killing an Egyptian slave-master who was beating a Hebrew, Moses fled across the Red Sea to Midian, where he encountered the Angel of the Lord, speaking to him from within a burning bush on Mount Horeb, which he regarded as the Mountain of God. God sent Moses back to Egypt to demand the release of the Israelites from slavery. Moses said that he could not speak eloquently, so God allowed Aaron, his elder brother, to become his spokesperson. After the Ten Plagues, Moses led the Exodus of the Israelites out of Egypt and across the Red Sea, after which they based themselves at biblical Mount Sinai, where Moses received the Ten Commandments. After 40 years of wandering in the desert, Moses died within sight of the Promised Land on Mount Nebo. Generally Moses is seen as a legendary figure, whilst retaining the possibility that Moses or a Moses-like figure existed in the 13th century BCE. Rabbinical Judaism calculated a lifespan of Moses corresponding to 1391–1271 BCE; Jerome suggested 1592 BCE, and James Ussher suggested 1571 BCE as his birth year. (en)
  • Moisés (em hebraico: מֹשֶׁה; romaniz.: Moshe tiberiano: Mōšé; em grego clássico: Mωϋσῆς; romaniz.: Mōüsēs; em árabe: موسىٰ; romaniz.: Mūsa; foi um dos profetas mais importantes do Judaísmo e do Cristianismo, igualmente reconhecido pelo Islamismo. Foi um líder religioso, o segundo juiz de Israel, legislador e profeta, a quem a autoria da Torá é tradicionalmente atribuída. O nome Moisés é tradicionalmente traduzido como "tirado das águas", embora um estudo linguístico aponte que tenha origem egípcia e signifique simplesmente "filho", já que o fonema "séis" é a representação de "filho de" em egípcio, assim como Ramessés. Segundo a tradição judaico-cristã, Moisés foi um instrumento de Deus para libertar os Hebreus, tido por eles como seu principal legislador e um dos mais importantes lideres religiosos. A Bíblia o denomina o «mais humilde do que todos os homens que havia sobre a face da terra» (Números 12:3. De acordo com a Bíblia e a tradição judaico-cristã-islâmica, Deus realizou diversos milagres através de Moisés pós uma Teofania. Libertou o povo de Israel da escravidão no Antigo Egito, tendo instituído a Páscoa Judaica. Depois guiou o seu povo através de um êxodo pelo deserto durante quarenta anos, que se iniciou através da famosa passagem em que Deus abre o mar Vermelho através de seu servo Moisés para possibilitar a travessia segura dos filhos de Israel. Ainda segundo a Bíblia, recebeu no alto do Monte Sinai as Tábuas da Lei de Deus, contendo os Dez Mandamentos. Moisés era filho de Anrão e Joquebede, da Tribo de Levi. O seu irmão mais velho era Aarão e a sua irmã chamava-se Miriam, conforme a Bíblia. (pt)
  • Mojżesz (łac. Moyses, hebr. מֹשֶׁה Mosze, arab. موسى, Musa, cs. Prorok Bogowidiec Moisiej) – postać biblijna, przywódca Izraelitów w okresie ich wyjścia z Egiptu i wędrówki do Ziemi Obiecanej, święty prorok. Według niektórych źródeł żył prawdopodobnie w XIII wieku p.n.e. (według Biblii 120 lat). Syn Amrama i Jokebed (Amram był bratankiem swojej żony Jokabed – Wj 6:20), brat Aarona i Miriam. Są także badacze, którzy twierdzą, że Mojżesz nie jest postacią historyczną, nie wykluczając jednocześnie możliwości istnienia innej osoby, która stała się jego pierwowzorem. (pl)
  • Mose eller Moses, (på egyptiska och latin: Moyses; hebreiska: מֹשֶׁה, Moše; arameiska: מושא och syriska: ܡܘܫܐ Mūše; tiberiansk hebreiska Mōšeh; grekiska: Mωϋσῆς i både Septuaginta och Nya testamentet; arabiska: موسىٰ, Mūsa; ge'ez: Musse är enligt traditionen inom judendomen och kristendomen israeliternas räddare ur träldomen i Egypten och grundläggaren av den israelitiska religionen. Inom islam betraktas han som en stor profet. Huruvida Mose var en historisk person är en omstridd fråga bland forskarna. Enligt Andra till Femte Moseboken var Mose en hebreisk religiös och världslig ledare, lagstiftare och profet, som befriade Israels folk från , och ledare under uttåget ur Egypten. Han antas ha levt på 1300- eller 1200-talet f.Kr. och ska enligt traditionen ha nedtecknat de fem Moseböckerna, som judendomen benämner Torah. På hebreiska kallas han ofta Moshe Rabbeinu (מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, bokstavligen "Mose, vår Lärare". Han är den viktigaste profeten inom judendomen och räknas även som profet inom bland annat kristendomen, islam, bahá'í och rastafari. Enligt Andra Moseboken föddes Mose under israeliternas tid som slavfolk i Egypten under en tid då farao (eventuellt åsyftas Seti I, som var farao kring skiftet 12-1300-tal f.Kr. hade beordrat att alla nyfödda hebreiska pojkar skulle dödas, för att det judiska slavfolket inte skulle föröka sig mer. För att undvika detta lade Mose mor, som enligt Andra Moseboken hette Jokeved (hebreiska: יוֹכֶבֶד' / 'יוֹכָבֶד', Yoḫéved / Yoḫáved; tiberiansk hebreiska: Yôḵéḇeḏ / Yôḵāḇeḏ sitt barn i en korg och satte den i vassen vid Nilens strandkant och lät Moses storasyster Mirjam sitta kvar för att se efter vad som hände. Faraos dotter gick till floden och upptäckte pojken. Storasystern tog då tillfället i akt och erbjöd faraos dotter att skaffa en amma. På så sätt kom Mose mor att avlönas för att amma sin egen son. Mose adopterades sedan av faraos dotter och växte upp vid det egyptiska hovet. Då han vid ett tillfälle fick se en egyptier slå ihjäl en av hans landsmän, dödade Mose denne egyptier i vredesmod och blev sedan tvungen att fly till midjaniternas land. Där livnärde han sig som herde och blev bekant med prästen Jetro. Han gifte sig med dennes dotter, Sippora. Efter att de tio plågorna drabbade Egypten ledde Mose de hebreiska slavarna ut ur Egypten, tvärsöver Röda havet. Efter några månader i öknen ingick israeliterna ett förbund med Herren. På toppen av Sinaiberget mottog Mose de tio budorden av Gud. Trots att han sägs ha blivit 120 år gammal fick Mose aldrig komma in i det heliga landet. Han dog strax innan och fick överlåta ledarskapet till Josua. (sv)
  • Мойсе́й (івр. משה‎ — Моше́; араб. موسى‎ — Му́са) — біблійна особа із Закону Мойсея у Старому Заповіті. За Біблією — вождь і законодавець народу єврейського, пророк і перший священний автор. Для юдеїв, християн і мусульман та вірних інших авраамічних релігій Мойсей є одним із Найбільших пророків. У Книзі Виходу розповідається, що Мойсей вивів євреїв із єгипетського полону в Обіцяну землю, водив 40 років по пустелі, отримав від Бога Десять заповідей на горі Синай і помер, не діставшись до святої землі. Більшість незалежних дослідників Біблії вважають, що Мойсея ніколи не було — інших джерел, в яких про нього мовилося б, немає. Талмудичний юдаїзм вважає, що Мойсей жив у роках 1391—1271 до нової доби, святий Єронім наводить як дату народження 1592 рік до Різдва Христового . (uk)
  • Моисе́й (др.-евр. מֹשֶׁה [Моше́] — «взятый (спасённый) из воды»; араб. موسىٰ‎ [Муса], др.-греч. Mωυσής, лат. Moyses; XIII век до н. э.) в Пятикнижии — еврейский пророк и законодатель, основоположник иудаизма, организовал Исход евреев из Древнего Египта, сплотил израильские колена в единый народ. Является самым важным пророком в иудаизме. Согласно Книге Исход, Моисей родился в то время, когда его народ увеличивался в численности и египетский фараон был обеспокоен тем, что израильтяне могут помочь врагам Египта. Когда фараон приказал убивать всех новорождённых мальчиков, мать Моисея, Иохаведа спрятала его в корзинке и пустила её по водам Нила. Корзинка вскоре была обнаружена дочерью фараона, которая решила усыновить ребёнка. Когда Моисей вырос, он увидел притеснение своих соплеменников. Он убил египетского надсмотрщика, который жестоко наказывал израильтянина, и сбежал из Египта в землю мадианитян. Здесь из горящего, но несгорающего кустарника (Неопалимой купины), к нему обратился Бог, который повелел Моисею вернуться обратно в Египет и просить освобождения израильтян. После десяти казней Моисей вывел израильтян из Египта через Чермное море, после чего они остановились у горы Синай, где Моисей получил десять заповедей. После сорока лет скитаний по пустыне и долгожданного прихода израильского народа на землю Ханаанскую Моисей умер на горе Нево, которая находится на стороне нынешней Иордании, не входя в Землю Обетованную. Существование Моисея, а также достоверность его жизнеописания в Библии является предметом споров среди библеистов и историков. Библеисты обычно датируют его жизнь XVI—XII веками до н. э., в основном связывая с фараонами Нового царства. (ru)
  • 摩西( 約前1520年3月21日~前1400年7月14日)(希伯來語:מֹשֶׁה‎;天主教按照拉丁文譯作梅瑟,唐代景教譯作牟世法王,回教稱作穆撒),是在旧约圣经的出埃及记等书中所记载的,公元前13世纪时犹太人的民族领袖,犹太教徒認為他是猶太教的創始者。他在亚伯拉罕诸教(犹太教、基督教、伊斯兰教)裡都被认为是极为重要的先知。按照以色列人的传承,摩西五经便是由其所書寫。 按照出埃及记的记载,摩西受耶和華之命,率领受奴役的希伯来人离開古埃及前往一块富饶的应许之地 迦南。十一天的路程因為以色列民的頑梗、悖逆不信上帝會幫助他們到底,有指是不接受摩西的领导,而在西奈半島上的逃亡生活遠不如埃及,且事實上西奈半島亦由古埃及統治)历經40多年的艰难跋涉(有指是迷路,另外迦南已有很多強大部族居住,陆路受非利士人阻攔),才進入應許之地。今日的西奈半島是路徑上經過的土地,不是有其他民族居住,就是土地貧瘠缺水,難以長久定居。 摩西因在加底斯巴尼亞,以色列民因沒水喝与摩西爭鬧,摩西沒有遵從上帝的命令,用杖打水,因此上帝不讓摩西过約旦河與以色列人同進應許之地。在摩西的带领下,以色列人摆脱了奴役的悲惨生活,在西奈半島学会遵守犹太十诫,并成为历史上首支尊奉单一神宗教的單一民族,成為集政治、宗教、民族、神权、政权于一身的猶太教。 心理學之父佛洛伊德認爲,摩西可能是個信仰阿顿神的古埃及貴族,「摩西」(Moses即是古埃及語中的「美西斯」(messes,意為「孩子」,其全名應作「阿頓美西斯」(Atenmesses,意為「阿頓神之子」。当时的法老阿肯那頓革除了古埃及衆多的神祇,而獨尊太阳神阿顿;但在其死後,古埃及人又重歸多神崇拜,捨棄了這套一神信仰。失望的摩西於是帶領着一群奴隸出走,想另覓他處傳教,在途中摩西因金牛犊事件而屠杀三千奴隸,之後這群奴隸來到了迦南,將阿頓神與當地土神柔和,便形成了猶太教。他們後來懊悔殺害了摩西,這便是所說「原罪」,哈雷迪猶太教等原教旨教派仍認可原罪論這一觀點。 (zh)
dbo:birthPlace
dbo:child
dbo:deathPlace
dbo:knownFor
dbo:nationality
dbo:parent
dbo:relative
dbo:spouse
dbo:stateOfOrigin
dbo:thumbnail
dbo:veneratedIn
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 19577 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 118754 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1041749872 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:article
  • Moses (en)
dbp:attributes
  • Tablets of the Law (en)
dbp:birthPlace
dbp:caption
  • (en)
  • Moses striking the rock, 1630 by Pieter de Grebber (en)
  • Moses with the Tables of the Law , by Guido Reni (en)
dbp:children
  • (en)
  • Eliezer (en)
  • Gershom (en)
dbp:deathPlace
dbp:feastDay
  • --09-04
dbp:imagesize
  • 230 (xsd:integer)
dbp:knownFor
dbp:name
  • Moses (en)
  • Prophet Moses (en)
dbp:nationality
dbp:parents
  • (en)
  • Amram (en)
  • Jochebed (en)
  • Pharaoh's daughter (en)
dbp:relatives
  • Aaron (en)
  • (en)
  • Miriam (en)
dbp:spouse
dbp:titles
  • Prophet, Saint, Seer, Lawgiver, Apostle to Pharaoh, Reformer (en)
dbp:url
dbp:veneratedIn
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Moisès (hebreu: מֹשֶׁה, Moixe‎; en àrab: موسى, Mūsà; grec antic: Mωϋσῆς, Moyses és un personatge bíblic que, segons el relat de l'Èxode, va alliberar el poble jueu de l'opressió a què es veia sotmès per Egipte. Va proporcionar segons el mateix relat la taula de les lleis de Déu per al seu poble. Segons els textos bíblics, va ser un líder religiós, legislador i profeta, a qui tradicionalment se'l considera l'autor de Torah. També en hebreu se l'anomena Moshe Rabenu (hebreu: מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, Móše ben Amrām‎, lit. ‘Moisès, el nostre mestre’, i ell és el profeta més important del judaisme. i també es considera un profeta important per al cristianisme, l'islam, la Fe bahà'i, el rastafarisme i moltes altres religions. (ca)
  • Ο Μωυσής, (Εβρ. מֹשֶׁה‎ Μοσέ’), είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, μεσίτης της διαθήκης του Νόμου, προφήτης, κριτής, διοικητής. Ο Μωυσής είναι μια ιδιαίτερα εξέχουσα προσωπικότητα όσον αφορά τη Βιβλική αφήγηση, αλλά και ευρύτερα τα ιουδαϊκά, χριστιανικά συγγράμματα. Γεννήθηκε στις 7 Αδάρ του έτους 1593 π.Χ και απεβίωσε στις 7 Αδάρ του έτους 1473 π.Χ. (με το σημερινό ημερολόγιο - 1393 π.Χ. με 1273 π.Χ.) (el)
  • Fáidh agus reachtóir Eabhrach a bhí i Maois. Deirtear gurbh é Maois a scríobh an Torah. Tá sé an-tábhachtach sa Bhíobla. Dar le scoláirí áirithe áfach, ní raibh ann ach carachtar finscéalaíochta. (ga)
  • Musa (bahasa Arab: موسى, translit. Mūsā‎, bahasa Ibrani: מֹשֶׁה, Modern Mošé Tiberias Mōšeh; bahasa Ge'ez: ሙሴ Musse) adalah tokoh dalam Al-Qur'an, Alkitab, dan Tanakh. Dia merupakan sosok yang sangat dihormati dan dikenal dalam agama-agama Abrahamik. Bersama Harun, Musa dikenal sebagai seorang pemimpin dan nabi yang membebaskan Bani Israel dari perbudakan di Mesir. Taurat yang dialamatkan padanya menjadi landasan hukum utama bagi para nabi Bani Israel dan kehidupan beragama bangsa Yahudi. (in)
  • Mojżesz (łac. Moyses, hebr. מֹשֶׁה Mosze, arab. موسى, Musa, cs. Prorok Bogowidiec Moisiej) – postać biblijna, przywódca Izraelitów w okresie ich wyjścia z Egiptu i wędrówki do Ziemi Obiecanej, święty prorok. Według niektórych źródeł żył prawdopodobnie w XIII wieku p.n.e. (według Biblii 120 lat). Syn Amrama i Jokebed (Amram był bratankiem swojej żony Jokabed – Wj 6:20), brat Aarona i Miriam. Są także badacze, którzy twierdzą, że Mojżesz nie jest postacią historyczną, nie wykluczając jednocześnie możliwości istnienia innej osoby, która stała się jego pierwowzorem. (pl)
  • موسى (بالعبرية: מֹשֶׁה، نقحرة: مۆشيه، أصد:‎/moʃe(h)/‏)، حسب التوراة وهي أقدم مرجع معروف عن موسى، هو نبي وقائد خروج بني إسرائيل من مصر "أرض العبودية"، ومشرّع هام. تأتي الوصايا العشر التي تلقفها منقوشة على لوحين في جبل حوريب في قمة الآثار المرتبطة به، والتي تشكل الأساس التشريعي الأبرز في التراث اليهودي المسيحي. ينتسب موسى إلى سبط لاوي بن يعقوب،[خر 1:2] وإذ ولد وقضى طفولته وشبابه في مصر في كنف آل فرعون، دعي «بالرجل المصري».[خر 19:2] ارتبط ذكر موسى، بذكر شقيقه الأكبر هارون، والذي كان نبيًا مثله، ومعاونًا له في رسالته، ومؤسسًا للسلالة الكهنوتية اليهودية التي استمرت حتى عهد الملك سليمان ثم على رتبة هارون لا ذريته حتى اندثار الهيكل الثاني في القرن الأول للميلاد. اشتهر من آل موسى عدد من الشخصيات الكتابية الأخرى مثل مريم أخته الكبرى، وصفورة زوجته الأولى ابنة كاهن مديان، وجرشوم بكره. بكل الأحوال، فإ (ar)
  • Mojžíš (hebrejsky מֹשֶׁה‎, Moše, vykládáno jako „z vody vytažený“) je jednou z nejvýznamnějších postav izraelského národa a Starého zákona. Podle Bible to byl náboženský a vojenský vůdce, starozákonní prorok a vykladač zákona, kterému je tradičně připisováno autorství Tóry – prvních pěti knih Tanachu: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri a Deuteronomium. Tyto knihy jsou souhrnně označovány jako Pentateuch či Pět knih Mojžíšových. Je mu též připisováno autorství knihy Jób. Mojžíš žil pravděpodobně okolo 15.–13. století před naším letopočtem. Podle Davida Ganse se narodil roku 2368 od stvoření světa, což odpovídá roku 1394–1393 před naším letopočtem, a zemřel roku 2488 od stvoření světa, což odpovídá roku 1274–1273 před naším letopočtem. Pocházel z kmene Lévi a měl bratra Áróna a sestru Mirjam (cs)
  • Moseo (hebree משה בן עמרם [Moŝé ben Amram], greke Mωϋσῆς aŭ Μωσῆς [Mo(i)sés], latine Moyses, arabe موسى [Musa]) estis laŭ la juda Biblio unue princo en Egipto, poste estro kaj profeto de la hebreoj, religia estro kaj leĝofaranto. Al li tradicie oni atribuis la aŭtorecon de la Torao. Nomita ankaŭ Moŝe Rabbenu en hebrea (מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, trad. "Moseo nia instruisto/Rabeno"), li estas la plej grava profeto en Judismo. Li estas ankaŭ grava profeto kaj por Kristanismo kaj por Islamo, same kiel por nombro de aliaj religioj. (eo)
  • Mose(s) (hebräisch מֹשֶׁה Mosche; altgriechisch Μωϋσῆς, Μωσῆς Mō(y)sēs; arabisch مُوسَى Mūsā) ist die Zentralfigur im Pentateuch. Nach biblischer Überlieferung führte der Prophet Mose (Dtn 34,10 ) als von Gott Beauftragter das Volk der Israeliten auf einer vierzig Jahre währenden Wanderung aus der ägyptischen Sklaverei in das kanaanäische Land. (de)
  • Moises (egiptoeraz: Moyses; grezieraz: Mωϋσῆς; hebreeraz: מֹשֶׁה; arabieraz: موسىٰ; Ge'ezez: ሙሴ) testu biblikoetan buruzagi erlijioso, lege emaile eta profeta modura azaltzen den pertsonaia da. Toraren egiletza aitortzen zaio (Moisesen bost liburuak ere deitzen zaie Tora osatzen duten idazkiei). Hebreeraz Moshe Rabbeinu (מֹשֶׁה רַבֵּנוּ, "Moises gure irakaslea") ere deitzen zaio, eta judaismoaren profetarik garrantzitsuena da. Aldi berean, islamismoaren, kristautasunaren, bahaismoaren eta beste hainbat erlijioren profeta da. (eu)
  • Mosè (latino: Moyses; Moisè in italiano arcaico; in ebraico: מֹשֶׁה, standard Moshé, tiberiense Mōšeh; greco: Mωϋσῆς, Mōysễs; in arabo: موسىٰ‎, Mūsā; in copto: Ⲙⲱⲥⲛ, Mōsē; ge'ez: ሙሴ, Musse fu per gli Ebrei il rav per antonomasia (Moshé Rabbenu, Mosè il nostro maestro, e tanto per gli Ebrei quanto per i cristiani egli fu la guida del popolo ebraico secondo il racconto biblico dell'Esodo; per i musulmani, invece, Mosè fu innanzitutto uno dei profeti dell'Islam la cui rivelazione originale, tuttavia, andò perduta. (it)
  • Moses (/ˈmoʊzɪz, -zɪs/), also known as Moshe Rabbenu (Hebrew: מֹשֶׁה רַבֵּנוּ‎ lit. "Moshe our Teacher"), was the most important prophet in Judaism, and an important prophet in Christianity, Islam, the Baháʼí Faith, and a number of other Abrahamic religions. In the biblical and quranic narrative, he was the leader of the Israelites and lawgiver to whom the authorship, or "acquisition from heaven", of the Torah (the first five books of the Bible) is attributed. (en)
  • Moïse (hébreu מֹשֶׁה בן עמרם Moshé ben Amram, grec Mωϋσῆς ou Μωσῆς, Mō(y)sēs, latin Moyses, arabe موسى Moussa, berbère : ⵎⵓⵙⵙⴰ) est, selon la tradition, le premier prophète du judaïsme. Moïse apparaît dans le Livre de l'Exode. Il est le personnage le plus important de la Bible hébraïque, recevant la Loi pour le judaïsme, préfigurant Jésus-Christ pour le christianisme et précédant le prophète Mahomet pour l'islam. La place précise de Moïse dans la chronologie universelle tout comme son historicité demeurent néanmoins inaccessibles pour la recherche contemporaine. (fr)
  • モーセあるいはモーゼ、ラテン語、英語読みのモーゼスとも(ヘブライ語: מֹשֶׁה‎ モーシェ、ギリシア語: Μωυσής、ラテン語: Moyses、Moses、アラビア語: موسىٰ‎)は、旧約聖書の『出エジプト記』などに現れる、紀元前16世紀または紀元前13世紀ころに活躍したと推測されている、古代イスラエルの民族指導者であり、יהוה(ヤハウェ)を神とする。正教会ではモイセイと呼ばれ聖人とされる。 モーセはユダヤ教・キリスト教・イスラム教およびバハーイー教など多くの宗教において、最重要な預言者の一人とされる。伝統的には旧約聖書のモーセ五書(トーラー)の著者であるとされてきた。 (ja)
  • Mozes (Hebreeuws: מֹשֶׁה Mosje, Oudgrieks: Μωυσῆς Mōysēs of Μωσῆς Mōsēs, Latijn: Moyses of Moses, Arabisch: موسى Moesa) was volgens de Tenach de grootste profeet. De Hebreeuwse Bijbel beschrijft hem als de leider van de Israëlieten bij de uittocht uit Egypte en tijdens de doortocht door de woestijn tot aan de grenzen van Kanaän. Traditioneel worden aan Mozes ook de eerste vijf Bijbelboeken toegeschreven (de Thora), waardoor de gehele wetgeving van Israël door zijn autoriteit werd geschraagd. Ook Job en Psalm 90 worden traditioneel aan Mozes toegeschreven. (nl)
  • Moisés (em hebraico: מֹשֶׁה; romaniz.: Moshe tiberiano: Mōšé; em grego clássico: Mωϋσῆς; romaniz.: Mōüsēs; em árabe: موسىٰ; romaniz.: Mūsa; foi um dos profetas mais importantes do Judaísmo e do Cristianismo, igualmente reconhecido pelo Islamismo. Foi um líder religioso, o segundo juiz de Israel, legislador e profeta, a quem a autoria da Torá é tradicionalmente atribuída. Moisés era filho de Anrão e Joquebede, da Tribo de Levi. O seu irmão mais velho era Aarão e a sua irmã chamava-se Miriam, conforme a Bíblia. (pt)
  • Mose eller Moses, (på egyptiska och latin: Moyses; hebreiska: מֹשֶׁה, Moše; arameiska: מושא och syriska: ܡܘܫܐ Mūše; tiberiansk hebreiska Mōšeh; grekiska: Mωϋσῆς i både Septuaginta och Nya testamentet; arabiska: موسىٰ, Mūsa; ge'ez: Musse är enligt traditionen inom judendomen och kristendomen israeliternas räddare ur träldomen i Egypten och grundläggaren av den israelitiska religionen. Inom islam betraktas han som en stor profet. Huruvida Mose var en historisk person är en omstridd fråga bland forskarna. (sv)
  • Моисе́й (др.-евр. מֹשֶׁה [Моше́] — «взятый (спасённый) из воды»; араб. موسىٰ‎ [Муса], др.-греч. Mωυσής, лат. Moyses; XIII век до н. э.) в Пятикнижии — еврейский пророк и законодатель, основоположник иудаизма, организовал Исход евреев из Древнего Египта, сплотил израильские колена в единый народ. Является самым важным пророком в иудаизме. После сорока лет скитаний по пустыне и долгожданного прихода израильского народа на землю Ханаанскую Моисей умер на горе Нево, которая находится на стороне нынешней Иордании, не входя в Землю Обетованную. (ru)
  • Мойсе́й (івр. משה‎ — Моше́; араб. موسى‎ — Му́са) — біблійна особа із Закону Мойсея у Старому Заповіті. За Біблією — вождь і законодавець народу єврейського, пророк і перший священний автор. Для юдеїв, християн і мусульман та вірних інших авраамічних релігій Мойсей є одним із Найбільших пророків. У Книзі Виходу розповідається, що Мойсей вивів євреїв із єгипетського полону в Обіцяну землю, водив 40 років по пустелі, отримав від Бога Десять заповідей на горі Синай і помер, не діставшись до святої землі. (uk)
  • 摩西( 約前1520年3月21日~前1400年7月14日)(希伯來語:מֹשֶׁה‎;天主教按照拉丁文譯作梅瑟,唐代景教譯作牟世法王,回教稱作穆撒),是在旧约圣经的出埃及记等书中所记载的,公元前13世纪时犹太人的民族领袖,犹太教徒認為他是猶太教的創始者。他在亚伯拉罕诸教(犹太教、基督教、伊斯兰教)裡都被认为是极为重要的先知。按照以色列人的传承,摩西五经便是由其所書寫。 按照出埃及记的记载,摩西受耶和華之命,率领受奴役的希伯来人离開古埃及前往一块富饶的应许之地 迦南。十一天的路程因為以色列民的頑梗、悖逆不信上帝會幫助他們到底,有指是不接受摩西的领导,而在西奈半島上的逃亡生活遠不如埃及,且事實上西奈半島亦由古埃及統治)历經40多年的艰难跋涉(有指是迷路,另外迦南已有很多強大部族居住,陆路受非利士人阻攔),才進入應許之地。今日的西奈半島是路徑上經過的土地,不是有其他民族居住,就是土地貧瘠缺水,難以長久定居。 摩西因在加底斯巴尼亞,以色列民因沒水喝与摩西爭鬧,摩西沒有遵從上帝的命令,用杖打水,因此上帝不讓摩西过約旦河與以色列人同進應許之地。在摩西的带领下,以色列人摆脱了奴役的悲惨生活,在西奈半島学会遵守犹太十诫,并成为历史上首支尊奉单一神宗教的單一民族,成為集政治、宗教、民族、神权、政权于一身的猶太教。 (zh)
rdfs:label
  • Moses (en)
  • موسى (ar)
  • Moisès (ca)
  • Mojžíš (cs)
  • Μωυσής (el)
  • Mose (de)
  • Moseo (eo)
  • Moisés (es)
  • Moises (eu)
  • Maois (ga)
  • Moïse (fr)
  • Musa (in)
  • Mosè (it)
  • モーセ (ja)
  • 모세 (ko)
  • Mozes (nl)
  • Moisés (pt)
  • Mojżesz (pl)
  • Моисей (ru)
  • Mose (sv)
  • Мойсей (uk)
  • 摩西 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
skos:exactMatch
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Moses (en)
is dbo:child of
is dbo:commander of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:relative of
is dbo:spouse of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:children of
is dbp:commander of
is dbp:spouse of
is dbp:subject of
is gold:hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License