Satan, also known as the Devil, is an entity in the Abrahamic religions that seduces humans into sin or falsehood. In Christianity and Islam, he is usually seen as either a fallen angel or a genie, who used to possess great piety and beauty, but rebelled against God, who nevertheless allows him temporary power over the fallen world and a host of demons. In Judaism, Satan is typically regarded as a metaphor for the yetzer hara, or "evil inclination", or as an agent subservient to God.

Property Value
dbo:abstract
  • الشيطان هو كائن خارق للعادة يعتبر تجسيدا للشر في كثير من الثقافات والأديان باختلاف المسميات وفي أحيان كثيرة عدوا ونقيضا للإله فهو ممثل الشر وكل ما ينطوي تحته من أفعال وأفكار في حرب مقدسة أو كونية مع قوى الخير وأدق المصطلحات الفلسفية لوصف علاقة الشيطان بالإله هي الثنوية. فالإله يمثل قوى الخير والنور التي تقاتل لأجل نجاة الأرواح البشرية من شر الشيطان وأعوانه. تختلف التسميات من ثقافة لأخرى فهو إبليس في الإسلام ولوسيفر في المسيحية أما اليهودية فهو أحد أعضاء المحكمة الإلهية ليهوه ويعتبر ملاكا ساقطا في المسيحية ويسمى أيضا عزازيل و طاووس ملك في الديانة الأيزيدية ، وفي الإسلام هو من الجن يغوي البشر لإرتكاب الذنوب والمعاصي بحق الإله. يلعب الشيطان دورا محوريا في هذه الأديان الثلاث تحديدا فقد أرتبط اسمه بالكفر والهرطقة وكل ما يمكن اعتباره كذلك حسب المعتقد والدين. (ar)
  • Satanàs és la denominació d'un personatge bíblic considerat com el príncep dels dimonis. Se l'assimila amb Belial, Beelzebub o Llucifer. (ca)
  • Satan (hebrejsky שָׂטָן Satan=žalobce, aramejsky שִׂטְנָא Sitna, řecky διάβολος diabolos) je duchovní bytost, která se vyskytuje v judaismu, křesťanství a islámu. Satan je považován za padlého anděla nebo podobnou bytost, který byl pro svou pýchu svržen z nebe a stal se protivníkem Boha a svůdcem k hříchu. V Bibli je žalobcem a je nazýván ďáblem. (cs)
  • Satan (auch Satanas; hebr. שָׂטָן Satan „Gegner“; Masoretisches Hebräisch: Śāṭān; Koine-Griechisch: Σατανᾶς Satanâs; Latein: satan (m., indeklinabel) und satanas (-ae, m.) bzw. Satan und Satanas; Aramäisch: סטנא, Sāṭānā; arabisch شيطان Schaitan, DMG Šaiṭān) ist ein Begriff, der einen oder mehrere Geistwesen, häufig Engel ausgestattet mit dem Menschen übelwollende Funktionen, bezeichnet. Er hat seine Ursprünge im jüdischen Monotheismus und enthält antike persische religiöse Einflüsse, besonders des Zoroastrismus. Satan ist vor allem der Ankläger im göttlichen Gerichtshof, der die religiöse Integrität von Menschen testet und Sünden anklagt, wie es beispielsweise aus den biblischen Büchern Ijob und Sacharja bekannt ist. Im Äthiopischen Henochbuch wird eine ganze Heerschar von Satanen, sowohl als Verführer sowie auch als Strafengel erwähnt. Die Vorstellung von einer Vielzahl an Satanen hielt auch Einzug in den Koran. Später wurde der Begriff Satan mit Bedeutungen wie gegen Gott rebellierende gefallene Engel, der Verkörperung des Bösen; dem Teufel oder Götzen (falscher Gott) belegt. (de)
  • Satan, also known as the Devil, is an entity in the Abrahamic religions that seduces humans into sin or falsehood. In Christianity and Islam, he is usually seen as either a fallen angel or a genie, who used to possess great piety and beauty, but rebelled against God, who nevertheless allows him temporary power over the fallen world and a host of demons. In Judaism, Satan is typically regarded as a metaphor for the yetzer hara, or "evil inclination", or as an agent subservient to God. A figure known as "the satan" first appears in the Tanakh as a heavenly prosecutor, a member of the sons of God subordinate to Yahweh, who prosecutes the nation of Judah in the heavenly court and tests the loyalty of Yahweh's followers by forcing them to suffer. During the intertestamental period, possibly due to influence from the Zoroastrian figure of Angra Mainyu, the satan developed into a malevolent entity with abhorrent qualities in dualistic opposition to God. In the apocryphal Book of Jubilees, Yahweh grants the satan (referred to as Mastema) authority over a group of fallen angels, or their offspring, to tempt humans to sin and punish them. In the Synoptic Gospels, Satan tempts Jesus in the desert and is identified as the cause of illness and temptation. In the Book of Revelation, Satan appears as a Great Red Dragon, who is defeated by Michael the Archangel and cast down from Heaven. He is later bound for one thousand years, but is briefly set free before being ultimately defeated and cast into the Lake of Fire. In Christianity, Satan is known as the Devil and is sometimes also called Lucifer. Although the Book of Genesis does not mention him, he is often identified as the serpent in the Garden of Eden. In the Middle Ages, Satan played a minimal role in Christian theology and was used as a comic relief figure in mystery plays. During the early modern period, Satan's significance greatly increased as beliefs such as demonic possession and witchcraft became more prevalent. During the Age of Enlightenment, belief in the existence of Satan became harshly criticized. Nonetheless, belief in Satan has persisted, particularly in the Americas. In the Quran, Shaitan, also known as Iblis, is an entity made of fire who was cast out of Heaven because he refused to bow before the newly-created Adam and incites humans to sin by infecting their minds with waswās ("evil suggestions"). Although Satan is generally viewed as evil, some groups have very different beliefs. In Theistic Satanism, Satan is considered a deity who is either worshipped or revered. In LaVeyan Satanism, Satan is a symbol of virtuous characteristics and liberty. Satan's appearance is never described in the Bible, but, since the ninth century, he has often been shown in Christian art with horns, cloven hooves, unusually hairy legs, and a tail, often naked and holding a pitchfork. These are an amalgam of traits derived from various pagan deities, including Pan, Poseidon, and Bes. Satan appears frequently in Christian literature, most notably in Dante Alighieri's Inferno, variants of the Faust legend, John Milton's Paradise Lost and Paradise Regained, and the poems of William Blake. He continues to appear in film, television, and music. (en)
  • Satano (hebrea: שָּׂטָן satano, signifanta "oponanto"; araba: شيطان ŝajtano, signifanta; "vojerarinta", "malproksima" aŭ iam "diablo") estas ĉefulo aperanta en la tekstoj de la Abrahamaj religioj kiu alportas malbonon kaj tenton, kaj estas konata kiel la trompanto kiu gvidas homecon erare. Kelkaj religiaj grupoj instruas ke li devenis kiel anĝelo kiu elfalis for de la favoro de Dio, deloganta homecon en la vojojn de peko, kaj kiu havas potencon en la falinta mondo. En la hebrea Biblio kaj la Nova Testamento, Satano estas unuavice akuzanto kaj oponanto, nepre kruela ento, ankaŭ nomita la diablo, kiu posedas demonajn kvalitojn. En Teisma Satanismo, Satano estas konsiderita kiel pozitiva forto kaj dio kiu estas aŭ adorita aŭ respektita. En la Satanismo de Anton LaVey, Satano estas metaforo kaj konsideriĝas teni raciajn kvalitojn. (eo)
  • Satanás o Satán (en hebreo: שָּׂטָן shatan, «adversario», en árabe: شيطان Shaitán, «mal camino», «distante» o «diablo») es una figura que aparece en los textos de las religiones abrahámicas que trae el mal y la tentación, y es conocido como el embaucador que conduce a la humanidad por el mal camino. Algunos grupos religiosos enseñan que se originó como un ángel que cayó en desgracia con Dios, seduciendo a la humanidad en los caminos del pecado, y quien tiene el poder en el mundo caído. En el Tanaj judío y la Biblia cristiana, Satanás es principalmente un acusador y adversario, una entidad decididamente malévola, también llamada el diablo, que posee cualidades malignas. En el satanismo teísta, Satanás es considerado una fuerza positiva y deidad que es adorado o venerado. En el satanismo ateísta —la filosofía de Anton LaVey y su iglesia— Satanás es considerado como un arquetipo de características virtuosas. (es)
  • Satan arabera gaizkiaren gizakunde gorena da. Hala ere, beste batzuek, jainkoaren aginduak bete ez zituena eta beraren aurka matxinatu zena bezala ikusten dute. (eu)
  • Is é Sátan ainm amháin ar áibhirseoir mór an chine dhaonna de réir na críostaíochta. Baineann an uimhir 666 leis de réir an Bhíobla.[tagairt de dhíth]Is bréagadóir é an diabhal. (ga)
  • Setan atau syetan adalah makhluk dalam agama Samawi yang menggoda manusia untuk berbuat jahat. Pada awalnya, istilah "setan" digunakan sebagai julukan untuk berbagai entitas yang menantang kepercayaan iman manusia di dalam Alkitab Ibrani. Sejak saat itu, agama-agama Samawi menggunakan istilah "Satan" sebagai nama untuk Iblis. Di dalam bahasa Indonesia, istilah Satan berbeda maknanya dengan "setan". "Satan" (huruf besar) lebih condong kepada sang Iblis (diabolos), sedangkan "setan" (huruf kecil) lebih mengacu kepada roh-roh jahat (daemon). Perubahan makna itu terjadi karena setan tidak diterjemahkan langsung dari bahasa Ibrani, melainkan melalui bahasa Arab, sehingga terjadi pergeseran makna. Tokoh yang dikenal sebagai "setan" pertama kali muncul dalam Tanakh sebagai seorang penuntut surgawi dan salah satu yang tunduk kepada Yahweh. Ia menuntut bangsa Yehuda dalam pengadilan surgawi dan menguji kesetiaan para pengikut Yahweh dengan membuat mereka menderita. Selama periode intertestamental, setan berubah menjadi makhluk jahat dengan sifat-sifat yang amat mengerikan dan dengan Tuhan (kemungkinan akibat pengaruh dari tokoh Angra Mainyu dalam agama Zoroastrianisme). Dalam apokrifa Kitab Yobel, Yahweh memberikan wewenang atas malaikat yang telah jatuh kepada untuk menggoda manusia agar mereka berbuat dosa, dan juga untuk menghukum mereka. Dalam Injil Sinoptik, Satan mencobai Yesus di gurun dan dianggap sebagai penyebab penyakit. Dalam Kitab Wahyu, Satan muncul sebagai naga merah besar yang dikalahkan oleh Malaikat Mikael dan dilempar dari surga. Ia kemudian terikat seribu tahun lamanya, tetapi sempat bebas sebelum akhirnya dikalahkan dan dilempar ke lautan api. Dalam agama Kristen, Satan juga dikenal dengan sebutan Iblis. Walaupun Kitab Kejadian tidak menyebutkan namanya secara langsung, ia seringkali dianggap sebagai ular di Taman Eden. Pada abad pertengahan, Satan tidak memiliki peranan yang besar dalam teologi Kristen dan digunakan sebagai dalam sandiwara misteri. Pada periode modern awal, peran Satan menjadi semakin penting akibat tersebarnya kepercayaan akan dan sihir. Pada Abad Pencerahan, kepercayaan akan keberadaan Satan dikritik habis-habisan. Walaupun begitu, kepercayaan akan Satan masih tetap ada, khususnya di Amerika. Sementara itu, dalam Al Quran, Iblis adalah makhluk yang terbuat dari api dan diusir dari surga karena ia menolak bersujud kepada Adam, dan ia juga membuat manusia berbuat dosa dengan menyusupi waswās ("pikiran jahat") ke dalam benak manusia. Dalam kepercayaan , Satan dianggap sebagai dewa yang dipuja atau dihormati. Dalam , Satan adalah simbol kebajikan dan kebebasan. Penampilan luar Satan tidak pernah dideskripsikan di dalam Alkitab, tetapi semenjak abad ke-19 ia seringkali muncul dalam seni Kristen dengan tanduk, telapuk, kaki yang memiliki rambut tebal, dan juga ekor; ia juga seringkali telanjang dan memegang garpu rumput. Penggambaran ini merupakan perpaduan dari penampilan berbagai dewa pagan, termasuk , Poseidon, dan . Satan juga acap kali muncul dalam , khususnya dalam buku Inferno karya Dante Alighieri. Satan sendiri hingga kini masih sering muncul dalam film, acara televisi, dan musik. (in)
  • Satan (hébreu : שָׂטָן śāṭān, « ennemi » ; grec ancien : Σατανᾶς Satanâs ; araméen : ܣܛܢܐ sāṭānā’ ; arabe : ﺷﻴﻄﺎﻥ šayṭān) désigne un être apparaissant dans le judaïsme, le christianisme et l'islam. Il incarne le mal et la tentation. Créature céleste, il est à l'origine l'« accusateur » ou l'« adversaire » avant de devenir un démon. (fr)
  • Satana [sà-ta-na] (ebraico: שָׂטָן, Satàn, traslitterazione del masoretico Śāṭān; greco koinè: Σατανᾶς, Satanâs; latino: Satanas; aramaico: צטנא, Ṣaṭana; arabo: ﺷﻴﻄﺎﻥ, Šayṭān) è un termine che identifica uno o più esseri astratti, dalla natura maligna, o divinità minori in molte religioni del Medio Oriente e Vicino Oriente antico. Ha le sue origini nel monoteismo ebraico e contiene antiche influenze delle religioni caldee, soprattutto dello zoroastrismo. Nelle religioni abramitiche derivate da quella ebraica, questa figura diventa l'incarnazione e/o agente del male, in contrapposizione a Dio, considerato principio del bene. Nei racconti evangelici gli vengono attribuiti da Gesù di Nazareth vari nominativi, tra cui Principe delle Tenebre e Principe di questo Mondo; L'ebraico Śāṭān fu tradotto nella Septuaginta (408) in Διάβολος, da cui derivò il termine tardo latino diabŏlus, cioè "diavolo", che significa "colui che divide". Il Satana ebraico, cristiano e islamico presente nei testi sacri rispettivi di queste tre religioni presenta delle analogie con l'antico spirito persiano Ahreman, principio malvagio e portatore di distruzione; Ahreman è metafora e simbolo di male, dolore, perversione e disperazione che gli esseri umani provocano tra di loro, contrapposto al Dio buono della luce Ahura Mazdā. Satana viene identificato nei tempi recenti del Romanticismo europeo con il personaggio letterario di Mefistofele, antagonista del celebre Faust di Goethe. (it)
  • サタン(ヘブライ語: שָּׂטָן‎、アラム語:שָׂטָנָא、ギリシア語:Σατᾶν, Σατανᾶς、ラテン語: Satan, Satanās)は、ユダヤ教、キリスト教とイスラム教における悪魔。イスラームではアラビア語のアッ=シャイターン (الشيطان, DMG方式: aš-Šayṭān) がこれに相当する。 ユダヤ教、キリスト教では神の敵対者、イスラム教では人間の敵対者とされる。 キリスト教神学においては、サタンは、かつては神に仕える御使いであったが堕天使となり、地獄の長となった悪魔の概念である。罪を犯して堕落する前のサタンは御使いであったが、神に反逆して「敵対者」としての悪魔に変化したとみなされている。キリスト教ではサタンは人格性を有する超自然的存在であると信じられているが、自由主義神学(リベラル)ではサタンが人格的存在であるとは必ずしも考えられていない。 (ja)
  • 사탄은 히브리어 낱말 “대항자”(: שָׂטָן, Satan; Śāṭān; : Σατανάς, 페르시아어: اهریمن, Satanás; 아람어: סטנא, Saṭänä; 아랍어: شيطان, Šayṭān, : ሳይጣን Sāyṭān, 터키어: Şeytan)에서 따온 말로 아브라함계 종교에서 등장하는데, 야훼에게 대항하는 영적(靈的) 무리의 우두머리를 일컫는 이름이다. 그 사탄(하 사탄, Ha-Satan) 역시 같은 존재를 일컫는데, “고발하는 자”혹은 "참소하는 자"라는 뜻을 갖고 있다. 이 표현은 구약성경의 욥기와 스가랴에 등장한다. 성경에 의하면, 사탄은 사람들을 예수님에서 멀어지게 하여 지옥으로 데려간다. (ko)
  • Satan (Hebreeuws: שָׂטָן śāṭān, "tegenstander") is een aanduiding in de Hebreeuwse Bijbel. Als de term op mensen betrekking heeft, betekent het tegenstander, valse raadgever of in enkele gevallen potentiële deserteur. Als gepersonifieerd hemels wezen komt de aanduiding Satan in de Hebreeuwse Bijbel op vier plaatsen voor. Ook in het Nieuwe Testament komt de aanduiding Satan voor. Binnen het christendom is Satan de benaming van een enkele persoonlijkheid, vaak vereenzelvigd met de duivel of Lucifer en vaak gezien als een gevallen engel of aartsengel, die door God uit de hemel werd geworpen toen hij tegen God in opstand kwam. Satan is dan de leider van rebellerende gevallen engelen, die onder zijn aanvoering God verlaten hebben en wordt gezien als de verpersoonlijking van het kwaad. Volgens de islam is Satan (Shaitan) een djinn. Verering van Satan wordt satanisme genoemd. (nl)
  • Szatan (hebr. ‏שטן‎, satan – ‘przeciwnik’, ‘oskarżyciel’, ‘oszczerca’; gr. Σατανᾶς, Satanás; arab. ‏شيطان‎, Szajtan) – w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie jest to jeden z aniołów, który zbuntował się przeciwko Bogu i pociągnął do buntu inne anioły, główny sprawca zła na świecie. Niekiedy bywa utożsamiany z Lucyferem lub Belzebubem. Najczęściej uważany jest za najwyższego rangą demona, przywódcę wszystkich złych duchów. Inne imiona Szatana to: Mastema, , Satanael, Samaël, Samiel, Siegel, Satan, . W tradycji rabinicznej nosi on przydomek „szpetny”. Słowo „szatan” (pisane małą literą) może też być rozumiane jako ogólne określenie każdego upadłego anioła (diabła, demona), a nie tylko najwyższego rangą. Poza tym ten termin tłumaczy się czasem jako symbol, personifikację zła. (pl)
  • Satanás ou Satã (do hebraico שָטָן trasnl: Satãn, adversário, no koiné Σατανάς Satanás; no aramaico צטנא, em árabeشيطان) é um termo originário das religiões Abraâmicas do Mediterrâneo geralmente aplicado à personificação do Mal em religiões monoteístas. (pt)
  • Satan, även Den lede, Den onde, Djävulen, Hin onde, Fan, Beelzebub, Lucifer, är det ondas furste i tillvaron. Då andemakterna tänks såsom farliga övermänskliga väsen, finns alltid möjligheten för att de skall bli uppfattade som företrädesvis goda eller onda makter. All folktro känner andar, som är mer fruktade än vänliga. (sv)
  • Сатана́ (от ивр. ‏שָׂטָן‏‎ śāṭān, др.-греч. σατανα satana, арам. סטנא sóṭono, геэз śayṭān — «сатан(а)» — «противник», «клеветник», от корня *śṭn «сатан» букв. «быть враждебным», «обвинение») — в религиозных представлениях авраамических религий — главный противник небесных сил. Представляет собой высшее олицетворение зла, толкающее человека на путь духовной гибели. (ru)
  • Сатана́ або Дия́вол (від єврейського слова «противник», ворог, єврейською: שָׂטָן; грецькою койне: Σατανάς; арамейською:סטנא) — духовне створіння, яке є головним супротивником Бога та всіх, хто поклоняється правдивому Богові. Його було названо Сатаною, тому що він став противником Богові. Сатана також знаний як Диявол, оскільки він є головним наклепником, який опоганює Бога перед людьми. Він названий правічним змієм, очевидно, тому, що в Едемі використав змія, щоб обманути Єву, і з цієї причини назва «змій» стала означати «підступний». У біблійній книзі Об'явлення Сатана також символічно зображений як дракон, що пожирає. (uk)
  • 撒但(希伯來語:שָּׂטָן‬‎;阿拉伯语:شيطان‎;英語:Satan),又作撒旦,思高譯本譯為撒殚,东正教《新遗诏圣经》译为萨他那。景教譯為娑殫,還有一些中文譯本譯為沙丹或薩坦。撒但是亚伯拉罕宗教中的一个存在,会引诱人类犯罪或出错。在基督教和伊斯兰教中,他常被视为曾经十分虔诚且美丽的堕天使或镇尼,但反抗了神,而神却暂时允许它有权统治和众多魔鬼。在犹太教中,撒但常作为抽象概念恶的冲动。 撒但这一人物首先以上天的控告者、顺服耶和华的神之子的身份出现在《希伯来圣经》中,他在天上的法庭控告犹大王国并强迫他们忍受来检验他们是否忠于神。在旧约和新约之间的时间里,很有可能是受到琐罗亚斯德教人物阿里曼的影响,撒但演变为具有可憎性质和恶意的存在,与神二元对立。在经外书《》,神给予撒旦(即莫斯提马,在禧年书中相当于撒旦,并非撒旦真正的名字)权威以号召及其后代,以引诱人类犯罪并对其处罚。在《对观福音》中,撒旦在沙漠中引诱耶稣并被认做是疾病和诱惑的根源。在《启示录》中,撒旦作为大红龙出现,被天使米迦勒击败并扔出天国。此后一千年,他被束缚。最后,经过短暂的自由之后,撒旦被最终击败并扔进。 在基督教中,撒旦也被当做魔鬼。尽管《创世纪》中没有提到他,他常被视为是伊甸园中的蛇。中世纪时,撒旦在基督教神学中扮演的角色不大并常在神秘戏剧中做喜剧角色。在近世,由于魔鬼附身和巫术的观念日趋流行,撒但的重要性显著提高。启蒙运动时期,相信撒旦存在的观念遭到严厉批判。不过,相信撒旦的观念仍然延续下来,尤其以美洲为甚。在《古兰经》中。晒衣陀乃或伊布力斯是一个火做的存在,由于拒绝向新造的亚当鞠躬被逐出天国,他以恶念感染人心以引发人类犯罪。虽然撒旦常被视为邪恶,但一些群体有不同想法。 在中,撒旦被认为是受到崇拜和敬仰的神,在中,撒旦是各种高尚品质和自由的象征。撒旦的模样从未在圣经中描述过,但自公元9世纪起,基督教艺术把撒旦展现为长有犄角、蹄子,还常加上毛腿、尾巴,裸露且握有叉子的样式。这些都来自之前各种异教神的特征,如潘、波塞冬、贝斯。撒旦常出现在中,如但丁的《神曲》、各种浮士德的变种、约翰·弥尔顿的《失乐园》、《复乐园》以及威廉·布莱克的诗。至今,撒旦仍在电影、电视和音乐中出现。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 27694 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 125340 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 984457413 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:align
  • left (en)
  • right (en)
dbp:caption
  • Medieval miniature depicting Pope Sylvester II consorting with Satan (en)
  • Sixteenth-century illustration by Simon Bening showing Satan approaching Jesus with a stone (en)
  • Painting from by Francisco Goya depicting Saint Francis Borgia performing an exorcism. During the early modern period, exorcisms were seen as displays of God's power over Satan. (en)
  • The Temptation of Christ by Ary Scheffer (en)
  • Detail of Satan from Hans Memling's Triptych of Earthly Vanity and Divine Salvation (en)
  • During the early modern period, witches were widely believed to engage in sexually explicit Satanic rituals with demons, such as the one shown in this illustration by Martin van Maële in the 1911 edition of Satanism and Witchcraft by Jules Michelet. (en)
dbp:direction
  • horizontal (en)
dbp:image
  • Ary Scheffer - The Temptation of Christ .jpg (en)
  • Simon Bening - The Temptation of Christ.jpg (en)
  • Hans Memling - Hell - WGA14941.jpg (en)
  • Martin van Maele - La Sorcière 06.jpg (en)
  • St. Francis Borgia Helping a Dying Impenitent by Goya.jpg (en)
  • Silvester II. and the Devil Cod. Pal. germ. 137 f216v.jpg (en)
dbp:width
  • 200 (xsd:integer)
  • 209 (xsd:integer)
  • 223 (xsd:integer)
  • 235 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Satanàs és la denominació d'un personatge bíblic considerat com el príncep dels dimonis. Se l'assimila amb Belial, Beelzebub o Llucifer. (ca)
  • Satan (hebrejsky שָׂטָן Satan=žalobce, aramejsky שִׂטְנָא Sitna, řecky διάβολος diabolos) je duchovní bytost, která se vyskytuje v judaismu, křesťanství a islámu. Satan je považován za padlého anděla nebo podobnou bytost, který byl pro svou pýchu svržen z nebe a stal se protivníkem Boha a svůdcem k hříchu. V Bibli je žalobcem a je nazýván ďáblem. (cs)
  • Satan arabera gaizkiaren gizakunde gorena da. Hala ere, beste batzuek, jainkoaren aginduak bete ez zituena eta beraren aurka matxinatu zena bezala ikusten dute. (eu)
  • Is é Sátan ainm amháin ar áibhirseoir mór an chine dhaonna de réir na críostaíochta. Baineann an uimhir 666 leis de réir an Bhíobla.[tagairt de dhíth]Is bréagadóir é an diabhal. (ga)
  • Satan (hébreu : שָׂטָן śāṭān, « ennemi » ; grec ancien : Σατανᾶς Satanâs ; araméen : ܣܛܢܐ sāṭānā’ ; arabe : ﺷﻴﻄﺎﻥ šayṭān) désigne un être apparaissant dans le judaïsme, le christianisme et l'islam. Il incarne le mal et la tentation. Créature céleste, il est à l'origine l'« accusateur » ou l'« adversaire » avant de devenir un démon. (fr)
  • サタン(ヘブライ語: שָּׂטָן‎、アラム語:שָׂטָנָא、ギリシア語:Σατᾶν, Σατανᾶς、ラテン語: Satan, Satanās)は、ユダヤ教、キリスト教とイスラム教における悪魔。イスラームではアラビア語のアッ=シャイターン (الشيطان, DMG方式: aš-Šayṭān) がこれに相当する。 ユダヤ教、キリスト教では神の敵対者、イスラム教では人間の敵対者とされる。 キリスト教神学においては、サタンは、かつては神に仕える御使いであったが堕天使となり、地獄の長となった悪魔の概念である。罪を犯して堕落する前のサタンは御使いであったが、神に反逆して「敵対者」としての悪魔に変化したとみなされている。キリスト教ではサタンは人格性を有する超自然的存在であると信じられているが、自由主義神学(リベラル)ではサタンが人格的存在であるとは必ずしも考えられていない。 (ja)
  • 사탄은 히브리어 낱말 “대항자”(: שָׂטָן, Satan; Śāṭān; : Σατανάς, 페르시아어: اهریمن, Satanás; 아람어: סטנא, Saṭänä; 아랍어: شيطان, Šayṭān, : ሳይጣን Sāyṭān, 터키어: Şeytan)에서 따온 말로 아브라함계 종교에서 등장하는데, 야훼에게 대항하는 영적(靈的) 무리의 우두머리를 일컫는 이름이다. 그 사탄(하 사탄, Ha-Satan) 역시 같은 존재를 일컫는데, “고발하는 자”혹은 "참소하는 자"라는 뜻을 갖고 있다. 이 표현은 구약성경의 욥기와 스가랴에 등장한다. 성경에 의하면, 사탄은 사람들을 예수님에서 멀어지게 하여 지옥으로 데려간다. (ko)
  • Satanás ou Satã (do hebraico שָטָן trasnl: Satãn, adversário, no koiné Σατανάς Satanás; no aramaico צטנא, em árabeشيطان) é um termo originário das religiões Abraâmicas do Mediterrâneo geralmente aplicado à personificação do Mal em religiões monoteístas. (pt)
  • Satan, även Den lede, Den onde, Djävulen, Hin onde, Fan, Beelzebub, Lucifer, är det ondas furste i tillvaron. Då andemakterna tänks såsom farliga övermänskliga väsen, finns alltid möjligheten för att de skall bli uppfattade som företrädesvis goda eller onda makter. All folktro känner andar, som är mer fruktade än vänliga. (sv)
  • Сатана́ (от ивр. ‏שָׂטָן‏‎ śāṭān, др.-греч. σατανα satana, арам. סטנא sóṭono, геэз śayṭān — «сатан(а)» — «противник», «клеветник», от корня *śṭn «сатан» букв. «быть враждебным», «обвинение») — в религиозных представлениях авраамических религий — главный противник небесных сил. Представляет собой высшее олицетворение зла, толкающее человека на путь духовной гибели. (ru)
  • Сатана́ або Дия́вол (від єврейського слова «противник», ворог, єврейською: שָׂטָן; грецькою койне: Σατανάς; арамейською:סטנא) — духовне створіння, яке є головним супротивником Бога та всіх, хто поклоняється правдивому Богові. Його було названо Сатаною, тому що він став противником Богові. Сатана також знаний як Диявол, оскільки він є головним наклепником, який опоганює Бога перед людьми. Він названий правічним змієм, очевидно, тому, що в Едемі використав змія, щоб обманути Єву, і з цієї причини назва «змій» стала означати «підступний». У біблійній книзі Об'явлення Сатана також символічно зображений як дракон, що пожирає. (uk)
  • الشيطان هو كائن خارق للعادة يعتبر تجسيدا للشر في كثير من الثقافات والأديان باختلاف المسميات وفي أحيان كثيرة عدوا ونقيضا للإله فهو ممثل الشر وكل ما ينطوي تحته من أفعال وأفكار في حرب مقدسة أو كونية مع قوى الخير وأدق المصطلحات الفلسفية لوصف علاقة الشيطان بالإله هي الثنوية. فالإله يمثل قوى الخير والنور التي تقاتل لأجل نجاة الأرواح البشرية من شر الشيطان وأعوانه. (ar)
  • Satan (auch Satanas; hebr. שָׂטָן Satan „Gegner“; Masoretisches Hebräisch: Śāṭān; Koine-Griechisch: Σατανᾶς Satanâs; Latein: satan (m., indeklinabel) und satanas (-ae, m.) bzw. Satan und Satanas; Aramäisch: סטנא, Sāṭānā; arabisch شيطان Schaitan, DMG Šaiṭān) ist ein Begriff, der einen oder mehrere Geistwesen, häufig Engel ausgestattet mit dem Menschen übelwollende Funktionen, bezeichnet. Er hat seine Ursprünge im jüdischen Monotheismus und enthält antike persische religiöse Einflüsse, besonders des Zoroastrismus. Satan ist vor allem der Ankläger im göttlichen Gerichtshof, der die religiöse Integrität von Menschen testet und Sünden anklagt, wie es beispielsweise aus den biblischen Büchern Ijob und Sacharja bekannt ist. Im Äthiopischen Henochbuch wird eine ganze Heerschar von Satanen, sowohl (de)
  • Satan, also known as the Devil, is an entity in the Abrahamic religions that seduces humans into sin or falsehood. In Christianity and Islam, he is usually seen as either a fallen angel or a genie, who used to possess great piety and beauty, but rebelled against God, who nevertheless allows him temporary power over the fallen world and a host of demons. In Judaism, Satan is typically regarded as a metaphor for the yetzer hara, or "evil inclination", or as an agent subservient to God. (en)
  • Satano (hebrea: שָּׂטָן satano, signifanta "oponanto"; araba: شيطان ŝajtano, signifanta; "vojerarinta", "malproksima" aŭ iam "diablo") estas ĉefulo aperanta en la tekstoj de la Abrahamaj religioj kiu alportas malbonon kaj tenton, kaj estas konata kiel la trompanto kiu gvidas homecon erare. Kelkaj religiaj grupoj instruas ke li devenis kiel anĝelo kiu elfalis for de la favoro de Dio, deloganta homecon en la vojojn de peko, kaj kiu havas potencon en la falinta mondo. En la hebrea Biblio kaj la Nova Testamento, Satano estas unuavice akuzanto kaj oponanto, nepre kruela ento, ankaŭ nomita la diablo, kiu posedas demonajn kvalitojn. (eo)
  • Satanás o Satán (en hebreo: שָּׂטָן shatan, «adversario», en árabe: شيطان Shaitán, «mal camino», «distante» o «diablo») es una figura que aparece en los textos de las religiones abrahámicas que trae el mal y la tentación, y es conocido como el embaucador que conduce a la humanidad por el mal camino. Algunos grupos religiosos enseñan que se originó como un ángel que cayó en desgracia con Dios, seduciendo a la humanidad en los caminos del pecado, y quien tiene el poder en el mundo caído. En el Tanaj judío y la Biblia cristiana, Satanás es principalmente un acusador y adversario, una entidad decididamente malévola, también llamada el diablo, que posee cualidades malignas. (es)
  • Setan atau syetan adalah makhluk dalam agama Samawi yang menggoda manusia untuk berbuat jahat. Pada awalnya, istilah "setan" digunakan sebagai julukan untuk berbagai entitas yang menantang kepercayaan iman manusia di dalam Alkitab Ibrani. Sejak saat itu, agama-agama Samawi menggunakan istilah "Satan" sebagai nama untuk Iblis. Di dalam bahasa Indonesia, istilah Satan berbeda maknanya dengan "setan". "Satan" (huruf besar) lebih condong kepada sang Iblis (diabolos), sedangkan "setan" (huruf kecil) lebih mengacu kepada roh-roh jahat (daemon). Perubahan makna itu terjadi karena setan tidak diterjemahkan langsung dari bahasa Ibrani, melainkan melalui bahasa Arab, sehingga terjadi pergeseran makna. (in)
  • Satana [sà-ta-na] (ebraico: שָׂטָן, Satàn, traslitterazione del masoretico Śāṭān; greco koinè: Σατανᾶς, Satanâs; latino: Satanas; aramaico: צטנא, Ṣaṭana; arabo: ﺷﻴﻄﺎﻥ, Šayṭān) è un termine che identifica uno o più esseri astratti, dalla natura maligna, o divinità minori in molte religioni del Medio Oriente e Vicino Oriente antico. Ha le sue origini nel monoteismo ebraico e contiene antiche influenze delle religioni caldee, soprattutto dello zoroastrismo. (it)
  • Satan (Hebreeuws: שָׂטָן śāṭān, "tegenstander") is een aanduiding in de Hebreeuwse Bijbel. Als de term op mensen betrekking heeft, betekent het tegenstander, valse raadgever of in enkele gevallen potentiële deserteur. Als gepersonifieerd hemels wezen komt de aanduiding Satan in de Hebreeuwse Bijbel op vier plaatsen voor. Volgens de islam is Satan (Shaitan) een djinn. Verering van Satan wordt satanisme genoemd. (nl)
  • Szatan (hebr. ‏שטן‎, satan – ‘przeciwnik’, ‘oskarżyciel’, ‘oszczerca’; gr. Σατανᾶς, Satanás; arab. ‏شيطان‎, Szajtan) – w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie jest to jeden z aniołów, który zbuntował się przeciwko Bogu i pociągnął do buntu inne anioły, główny sprawca zła na świecie. Niekiedy bywa utożsamiany z Lucyferem lub Belzebubem. Najczęściej uważany jest za najwyższego rangą demona, przywódcę wszystkich złych duchów. Inne imiona Szatana to: Mastema, , Satanael, Samaël, Samiel, Siegel, Satan, . W tradycji rabinicznej nosi on przydomek „szpetny”. (pl)
  • 撒但(希伯來語:שָּׂטָן‬‎;阿拉伯语:شيطان‎;英語:Satan),又作撒旦,思高譯本譯為撒殚,东正教《新遗诏圣经》译为萨他那。景教譯為娑殫,還有一些中文譯本譯為沙丹或薩坦。撒但是亚伯拉罕宗教中的一个存在,会引诱人类犯罪或出错。在基督教和伊斯兰教中,他常被视为曾经十分虔诚且美丽的堕天使或镇尼,但反抗了神,而神却暂时允许它有权统治和众多魔鬼。在犹太教中,撒但常作为抽象概念恶的冲动。 撒但这一人物首先以上天的控告者、顺服耶和华的神之子的身份出现在《希伯来圣经》中,他在天上的法庭控告犹大王国并强迫他们忍受来检验他们是否忠于神。在旧约和新约之间的时间里,很有可能是受到琐罗亚斯德教人物阿里曼的影响,撒但演变为具有可憎性质和恶意的存在,与神二元对立。在经外书《》,神给予撒旦(即莫斯提马,在禧年书中相当于撒旦,并非撒旦真正的名字)权威以号召及其后代,以引诱人类犯罪并对其处罚。在《对观福音》中,撒旦在沙漠中引诱耶稣并被认做是疾病和诱惑的根源。在《启示录》中,撒旦作为大红龙出现,被天使米迦勒击败并扔出天国。此后一千年,他被束缚。最后,经过短暂的自由之后,撒旦被最终击败并扔进。 (zh)
rdfs:label
  • Satan (en)
  • شيطان (ar)
  • Satan (ca)
  • Satan (cs)
  • Satan (de)
  • Σατανάς (el)
  • Satano (eo)
  • Satanás (es)
  • Satan (eu)
  • Satan (fr)
  • Satan (ga)
  • Setan (in)
  • Satana (it)
  • サタン (ja)
  • 사탄 (ko)
  • Satan (nl)
  • Szatan (pl)
  • Satanás (pt)
  • Сатана (ru)
  • Satan (sv)
  • Сатана (uk)
  • 撒但 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:homepage
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:associatedBand of
is dbo:associatedMusicalArtist of
is dbo:commander of
is dbo:relative of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:alias of
is dbp:aliases of
is dbp:associatedActs of
is dbp:characters of
is dbp:commander of
is dbp:family of
is dbp:guests of
is dbp:nickname of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of