Jizya or Jizyah (Arabic: جِزْيَة‎ jizyah IPA: [d͡ʒizjah]) is a per capita yearly taxation historically levied in the form of financial charge on permanent non-Muslim subjects (dhimmi) of a state governed by Islamic law in return for the safety of their lives. Muslim jurists required adult, free, sane males among the dhimma community to pay the jizya, while exempting women, children, elders, handicapped, the ill, the insane, monks, hermits, slaves, and musta'mins—non-Muslim foreigners who only temporarily reside in Muslim lands. Dhimmis who chose to join military service were also exempted from payment, as were those who could not afford to pay.

Property Value
dbo:abstract
  • الجزية ما يعطيه اهل الذمة من المال، والجمع الجزى، وهي فعلة من الجزاء كأنها جزت عن قتله؛ ومنه الحديث: ليس على مسلم جزية؛ أراد أن الذمي إذا أسلم وقد مر بعض الحول لم يطالب من الجزية، أعفى الإسلام من أداء الجزية النساء والصبيان والمساكين والرهبان وذوي العاهات، فلا تجبى الجزية من امرأة ولا فتاة، ولا صبي، ولا فقير، ولا شيخ، ولا أعمى، ولا أعرج، ولا راهب، ولا مختل في عقله. بل زاد الإسلام فتكفل بالإنفاق على من شاخ وعجز من أهل الذمة. الجزية كانت غالباً مبلغ ثابت كان يُقدَّر حسب حالتهم الاقتصادية. (ar)
  • La jizya (en àrab جزية, jizya) fou l'impost personal que sota el domini de l'islam havien de pagar els ciutadans que no eren musulmans. Aquest impost es cobrava cada any lunar, al contrari dels impostos agrícoles. Sota els mogols l'impost es va suprimir temporalment dels seus dominis, i va desaparèixer progressivament de tots els estats musulmans. (ca)
  • Džizja (arabsky جزية‎‎) je daň z hlavy v islámských zemích vybíraná od nemuslimského (poraženého) obyvatelstva, tedy především křesťanského a židovského, tzv. dhimmí. Musel ji platit každý nemuslimský dospělý muž, žijící na území, které se dostalo pod nadvládu muslimů. Má oporu v samotném Koránu (9:29 - "Bojujte proti těm, kdož nevěří v Boha a v den poslední a nezakazují to, co zakázal Bůh a Jeho posel, a kteří neuctívají náboženství pravdy, z těch, kterým se dostalo Písma dokud nedají poplatek přímo vlastní rukou, jsouce poníženi."). Neměla být naopak vybírána od žen, dětí, starých lidí, nemocných, chudých a mnichů. Praxe však byla mnohdy odlišná. Historička popisuje vybírání džizji v Egyptě v 8. století: "Nemilosrdně mlátili čestné muže i ctihodné starce. Toto zlo postihlo celou abbásovskou říši. Koptové v Dolním Egyptě, kteří byli daněmi ničeni a ruinováni a podrobováni mučení, se vzbouřili (832). Arabský místodržitel nařídil, aby jejich vesnice, vinice, zahrady, kostely a celý kraj byly vypálny; ti kteří masakru unikli, byli odvlečeni do vyhnanství" Paul Fregosi popisuje muslimský přístup: "Křesťanství, ať už bylo jako náboženský celek uvnitř Osmanské říše chráněno, nebo mimo jeho hranice napadáno, bylo v první řadě a především dojnou krávou. Co se týče slušnosti, musela být džizja placena veřejně během bizarního a ponižujícího obřadu, při němž muslimský výběrčí daní udeřil dhimmí do hlavy nebo zadní části krku. Tento násilný rituál symbolizoval podrobenost dhimmí. Vykladač Koránu z 12. století Zamachšárí nařizoval, že by džizja měla být vybírána se "znevážením a ponížením". Podle Bat Ye'or toto provádění úderů "přežilo beze změn až do úsvitu 19. století, bylo rituálně prováděno v arabsko-muslimských zemích jako Jemen nebo Maroko, kde i nadále vymáhali od židů daň podle Koránu." Dále říká, že byla "daň z hlavy vymáhána mučením, výběrčí daní pro sebe požadovali dárky; vdovy a sirotci byli olupování". "Ženy, nemajetní, nemocní a nemohoucí staří lidé byli teoreticky od daně z hlavy osvobozeni; nicméně arménské, syrské a židovské prameny poskytují četné důkazy o tom, že džizja byla vyžadovaná od dětí, vdov, sirotků a dokonce i od mrtvých. Významný počet dokumentů, které se po staletí dochovaly, svědčí o vytrvalosti a urputnosti těchto opatření. V Aleppu v roce 1683 francouzský konzul Chavalier Laurent d'Arvieux zaznamenal, že džizju platily i desetileté křesťanské děti. Rozpor a rozdíl mezi ideálem teorie a skutečnosti faktů." S džizjou často souviselo i otroctví. Evropský cestovatel 17. století Jean-Bapiste Tavernier zjistil: Arméni, kteří byli příliš chudí na to, aby mohli platit daň z hlavy, byli odsouzeni k otroctví spolu se svými ženami a dětmi. Na Kypru, kam Tavernier připlul v roce 1651, se dozvěděl, že za "poslední 3 nebo 4 měsíce se více než sto křesťanů stalo mohamedány, protože nebyli schopni platit charádž, což je poplatek, který feudální pán vybírá ve svých státech od křesťanů". V Baghdádu v roce 1652 vznikly křesťanům takové náklady, "že když museli zaplatit své dluhy nebo charádž, byli nuceni prodat své děti Turkům do otroctví, aby měli dost peněz". Historické prameny o společenských skupinách, úřední dokumenty a osobní záznamy, které se náhodně zachovaly, poskytují dostatené důkazy o tom, že potomci dhimmí byli považováni za zásobárnu otroků pro hospodářské a politické účely (cs)
  • Jizya or Jizyah (Arabic: جِزْيَة‎ jizyah IPA: [d͡ʒizjah]) is a per capita yearly taxation historically levied in the form of financial charge on permanent non-Muslim subjects (dhimmi) of a state governed by Islamic law in return for the safety of their lives. Muslim jurists required adult, free, sane males among the dhimma community to pay the jizya, while exempting women, children, elders, handicapped, the ill, the insane, monks, hermits, slaves, and musta'mins—non-Muslim foreigners who only temporarily reside in Muslim lands. Dhimmis who chose to join military service were also exempted from payment, as were those who could not afford to pay. The Quran and hadiths mention jizya without specifying its rate or amount. However, scholars largely agree that early Muslim rulers adapted existing systems of taxation and tribute that were established under previous rulers of the conquered lands, such as those of the Byzantine and Sasanian empires. The application of jizya varied in the course of Islamic history. Together with kharāj, a term that was sometimes used interchangeably with jizya, taxes levied on non-Muslim subjects were among the main sources of revenues collected by some Islamic polities, such as the Ottoman Empire and Indian Muslim Sultanates. Jizya rate was usually a fixed annual amount depending on the financial capability of the payer. Sources comparing taxes levied on Muslims and jizya differ as to their relative burden depending on time, place, specific taxes under consideration, and other factors. Historically, the jizya tax has been understood in Islam as a fee for protection provided by the Muslim ruler to non-Muslims, for the exemption from military service for non-Muslims, for the permission to practice a non-Muslim faith with some communal autonomy in a Muslim state, and as material proof of the non-Muslims' submission to the Muslim state and its laws. Jizya has also been understood by some as a badge or state of humiliation of the non-Muslims in a Muslim state for not converting to Islam, a substantial source of revenue for at least some times and places (such as the Umayyad era), while others argue that if it were meant to be a punishment for the dhimmis' unbelief then monks and the clergy wouldn't have been exempted. The term appears in the Quran referring to a tax or tribute from People of the Book, specifically Jews and Christians.Followers of other religions like Zoroastrians and Hindus too were later integrated into the category of dhimmis and required to pay jizya. In the Indian Subcontinent the practice was eradicated by the 18th century. It almost vanished during the 20th century with disappearance of Islamic states and spread of religious tolerance. The tax is no longer imposed by nation states in the Islamic world, although there are reported cases of organizations such as the Pakistani Taliban and ISIS attempting to revive the practice. Some modern Islamic scholars have argued that jizya should be paid by non-Muslim subjects of an Islamic state, offering different rationales. For example, Sayyid Qutb saw it as punishment for "polytheism", while Abdul Rahman Doi viewed it as a counterpart of the zakat tax paid by Muslims. According to Khaled Abou El Fadl, moderate Muslims reject the dhimma system, which encompasses jizya, as inappropriate for the age of nation-states and democracies. (en)
  • Dschizya (arabisch جزية, DMG ǧizya ‚Kopfsteuer, Tribut‘, osmanisch جزيه cizye) ist die Bezeichnung für die den nichtmuslimischen Schutzbefohlenen (Dhimmi) unter islamischer Herrschaft auferlegte Steuer. (de)
  • En la ley islámica, la yizia, yizya o djiziya (en árabe: جزْية; en turco cizye; jizyah en su transcripción inglesa) o capitación es un impuesto per cápita que se impone a los hombres adultos y libres no musulmanes que no estuvieran enfermos, ni fueran mayores ni monjes,​ conocidos como dhimmíes. Desde el punto de vista de los gobernantes musulmanes, la yizia era una prueba material de la aceptación de los no musulmanes de la sujeción/humillación al Estado y sus leyes; a cambio, a los sujetos no musulmanes se les permite practicar su fe, para disfrutar de una medida de autonomía comunal, para tener derecho a la protección del Estado musulmán de la agresión exterior, y para la exención del servicio militar y del impuesto zakat que grava a los ciudadanos musulmanes.​​ En la práctica, a los dhimmíes no les estaba permitido hacer proselitismo religioso, y a veces estaba acompañado de otras exigencias, como el no caminar por el lado derecho de la calle, no montar a caballo, solo en mulas, etc. En Marruecos conllevaba el uso de chilabas de color negro, indumentaria impuesta inicialmente por los Almohades, en el siglo XII.​ La yizia se continuó aplicando en Persia y en muchos países del norte de África hasta el siglo XIX, pero casi desapareció para el siglo XX por la presión ejercida por los países occidentales. En el siglo XXI, es una ley considerada como contraria a la concepción secular contemporánea de los derechos civiles e igualdad ante la ley de los ciudadanos, sobre todo en los países en los que no se aplica la sharia. La Declaración de los Derechos Humanos en el Islam, firmada en El Cairo en 1990, si bien prohíbe la discriminación en base religiosa, en su artículo 24 y 25 establece que todos los derechos y libertades mencionados previamente se basarán en la sharia, la cual sí establece la legalidad de la yizia.​ (es)
  • La jizîa, djizîa ou djizîat, suivant les transcriptions (arabe : جزية ǧizyah API : [dʒizja] ; turc ottoman : cizye), est dans le monde musulman un impôt annuel de capitation évoqué dans le Coran et collecté sur les hommes pubères non musulmans (dhimmis) en âge d'effectuer le service militaire contre leur protection - en principe. Certains dhimmis en sont théoriquement exemptés : les femmes, les enfants, les personnes âgées, les infirmes, les esclaves, les moines, les anachorètes, et les déments. En sont également exemptés ceux des dhimmis qui sont autorisés à porter les armes pour effectuer un service militaire, tout comme ceux qui n'ont pas les moyens de la payer, selon certaines sources Le montant de la djizîa est habituellement fixe et annuel, dépendant de la capacité financière du redevable mais connaîtra des variations. Cette taxe n'est plus imposée actuellement par les États-nations dans le monde musulman, même s'il existe des rapports de cas d’organisations comme les talibans pakistanais et Daesh qui essayent de faire revivre la pratique dans les territoires qu'ils contrôlent ou encore d'autres cas en Égypte ou dans certaines prisons occidentales. D'après Khaled Abou El Fadl, la majorité des musulmans rejettent actuellement le système de la dhimma, qui inclut la djizîa, et le considèrent comme étant inapproprié à l'âge des États-nations et des démocraties. (fr)
  • Is cáin bhliantúil per capita a ghearradh go stairiúil mar thobhach do stáit Ioslamacha ar ghéillsinigh neamh-Mhoslamacha áirithe — dhimmis — ina gcónaí go buan i dtíortha Moslamacha faoin dlí Ioslamach é Jizya. (ga)
  • Jizyah atau jizya (Arab: جزْية; Bahasa Turki Utsmaniyah: cizye) adalah upeti per kapita yang diambil dari penduduk non-Muslim pada suatu negara di bawah peraturan Islam. Sebagai imbalannya, pihak non-Muslim yang membayar Jizyah kepada penguasa muslim dibiarkan untuk mempraktikkan ibadah mereka, untuk menikmati sejumlah kebebasan komunal tertentu, berhak mendapatkan keamanan dan perlindungan penguasa muslim atas agresi dari luar, juga pembebasan dari wajib militer (Jihad) dan Zakat yang dikenakan hanya kepada umat muslim. Istilah Arab jizyah ada pada Qur'an At-Taubah:29, tetapi Qur'an tidak menspesifisikan jizya sebagai pajak per kepala Jizyah dikritik karena dikhususkan pada non-Muslim, meski sebenarnya bagi umat muslim sendiripun diwajibkan untuk membayar Zakat, baik zakat tahunan maupun zakat harta, yang diberikan untuk kalangan yang berhak dan membutuhkan. (in)
  • Jizya (in arabo: جزية‎, ğizya, in traslitterazione scientifica) è un termine arabo che indica un'imposta di capitazione, detta di "compensazione", che dal periodo islamico classico fino al XIX secolo ogni suddito non-musulmano non facente parte della umma islamica (detto dhimmi, cioè membro della ahl al-dhimma, "gente protetta") pagava alle autorità islamiche. L'imposta gravava su cristiani, ebrei, zoroastriani, sabei, induisti, ovvero tutti coloro che professavano religioni monoteistiche rivelate praticate prima dell'avvento dell'islam. La dhimma (patto di protezione) garantiva una condizione particolare di protezione (dalle aggressioni esterne, libertà personale, libertà di culto) per i dhimmi (i non musulmani monoteisti), e li esentava dal servizio militare e dal pagamento della zakat. Un precedente cui la Umma islamica assai probabilmente s'ispirò fu la tassazione in vigore nell'Iran sasanide. La riforma fiscale voluta infatti dallo Shāhanshāh Cosroe I (501 ca – 579) - ben conosciuto dagli Arabi, che lo chiamavano Kisrā Anūshīrwān (in arabo: كسرى أنوشيروان‎), prevedeva che un'imposta di capitazione (presente già come capitatio nel modello romano, mantenuto dai Bizantini) dovesse essere pagata dai sudditi ebrei, cristiani e di altre comunità dell'Impero. Da essa erano esclusi i funzionari imperiali e i mazdei (lo zoroastrismo era religione della Corte). Della sua raccolta erano resi responsabili il capo della comunità israelita, il vescovo dei cristiani e ogni capo delle altre comunità religiose. L'imposta islamica riguardava i sudditi maschi puberi in grado di produrre reddito ma ne erano esentati quasi sempre gli appartenenti al clero di religioni "protette". Basata su prontuari che tenevano conto del livello di ricchezza di un paese e dell'andamento reale dell'economia, essa era percepita da un apposito incaricato statale, detto ʿāmil (agente), che era tenuto a versarla nell'erario statale islamico (il cosiddetto "bayt al-māl" o "casa della ricchezza") perché fosse utilizzata per speciali fini caritatevoli o di pubblica utilità da parte delle autorità. Distinta dalla jizya, ma sempre a carico dei sudditi protetti, è l'imposta del kharāj per ciò che riguardava i beni immobili fondiari. Nell'Impero ottomano la Jizya fu abolita solo alla fine del XIX secolo. Di recente gruppi armati quali lo Stato Islamico hanno imposto la jizya nei territori assoggettati al loro controllo. (it)
  • ジズヤ(jizya または jizyah、アラビア語: جزْية、トルコ語:cizye)は、イスラム諸王朝における人頭税。 (ja)
  • 지즈야(아랍어: جزْية jizya, jizyah[*])는 이슬람 왕국에서 무슬림이 아닌 시민에게 일정 기준에 맞춰 부과하는 세금을 뜻한다. 그 세금을 내는 사람들을 딤미라고 불렀다. 세금은 병역수행의 나이가 된 남성에게 부과되는 것을 원칙으로 했다. 무슬림 통치자의 입장에서 지즈야는 다른 종교를 가진 시민이 국가의 국민으로서 법을 따르고 충성을 맹세한다는 증거로서 받아들여졌다. 대가로 다른 종교를 가진 시민들은 자신의 신앙을 유지하고, 자치적인 생활권을 지닐 수 있었으며 외부의 공격에 보호받을 수 있었다. 아랍어로 지즈야는 꾸란 9장 29절에서 나타나며 꾸란에서는 인구 당 세금을 물리는 것 따위로 정확하게 명시하고 있지는 않다. 후대 연구에 따르면 이는 사산 왕조 페르시아의 관세 부과에 기인한 것으로 보인다. (ko)
  • Dżizja (arab. جزية) – nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich podatek pogłówny, ściągany w pieniądzu. Dżizja została usankcjonowana przez Koran Zwalczaj tych, którzy nie wierzą w Allaha ani w Dzień Ostateczny, ani nie uznają za zabronione tego, co zostało zabronione przez Allaha i Jego Proroka, ani nie uznają religii Prawdy, (nawet jeśli są) Ludem Księgi, dopóki nie zapłacą dżizję z wolą podporządkowania się i sami nie poczują się poddanymi. /Koran 9:29/ W islamie dżizja była tłumaczona jako opłata za zwolnienie ze służby wojskowej i obronę ze strony muzułmanów oraz przywilej życia na terytorium muzułmańskim. Niewierni byli obywatelami drugiej kategorii i nie mogli zajmować wysokich pozycji państwowych. Podatek ten był wprowadzany na terenach podbitych przez kalifów muzułmańskich. Na przykład w trakcie arabskich podbojów Iranu, za czasu kalifatu Umajjadów dżizja była źródłem tak znacznych dochodów dla muzułmańskich władców, że nie zależało im, by ludność miejscowa, tzw. zimmi, przechodziła na islam. Nakładania tego podatku zaniechano w połowie XIX w. Obecnie dżizję stosuje na terenach opanowanych przez tzw. Państwo Islamskie, próby wprowadzenia podatku mają miejsce w Egipcie. Liczne przypadki wymuszeń dżizji zanotowano w brytyjskich więzieniach, gdzie muzułmańscy przestępcy pobierali haracze od współwięźniów innych wyznań. (pl)
  • In staten waar islamitisch recht geldt is djizja (Arabisch: جزْية) een belasting die wordt opgelegd aan volwassen niet-islamitische mannen die in een leger zouden kunnen dienen. In principe wordt de djizja niet opgelegd aan slaven, vrouwen, kinderen, monniken, ouden, zieken, kluizenaars en armen, maar in de zogenaamde Geniza-periode (11de tot halverwege 13de eeuw) van de moslimgeschiedenis was deze lijst uitzonderingen niet van toepassing in Egypte door de interpretatie van de daar geldende sjafitische rechtsschool. Niet-moslimse burgers die de belasting betalen mogen hun eigen godsdienst houden en krijgen een zekere mate van gemeentelijke autonomie. Bovendien hebben ze recht op bescherming van moslims tegen bedreiging van buitenaf, en hoeven ze niet te dienen in het leger. Tegenover het betalen van de djizja staat vrijstelling van allerlei vormen van belasting voor moslimburgers. Over het algemeen was de last van de djizja echter zwaarder dan die van moslimbelastingen als de zakat, zodat moslims voordeliger uit waren. De aparte belasting voor niet-moslims is gebaseerd op soera Het Berouw 29: Bestrijdt diegenen onder de mensen van het Boek, die in God noch in de Laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat God en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de djizja met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn. In de gebieden die door de islam werden veroverd fungeerde de djizja als een prikkel om de inwoners te bekeren. Veel joden, christenen en zoroastriërs bekeerden zich tot de islam om aan de djizja te ontsnappen en om zich maatschappelijk te verbeteren. In Perzië werd de djizja betaald door zoroastriërs tot de opheffing in 1884, onder druk van een in India gevestigde zoroastrische organisatie op het toen heersende Kadjaren-vorstenhuis van Perzië. In Marokko werd de belasting in ieder geval in 1894 nog geheven, waarschijnlijk is de belasting tot de Franse kolonisatie in 1912 gebruikelijk geweest. Tot op de dag van vandaag wordt in bepaalde Arabische landen al dan niet officieel de djizja geheven, evenals in verscheidene islamitische landen in Afrika.Tegenwoordig zien we deze term ook steeds vaker opduiken onder het zelfuitgeroepen 'Islamitisch Kalifaat' van ISIS (IS) in Irak & Syrië. (nl)
  • Jizia (transliterada como jizya, jizyah, yizya, djizîa ou djizîat; em árabe: جزية‎; transl.: ǧizyah; AFI: [dʒizja]; em turco otomano: cizye; ambos derivados do pálavi e possivelmente do aramaico gaziyat) é um imposto per capita cobrado a uma parte dos cidadãos não muçulmanos de um estado islâmico. É aplicado aos homens adultos não deficientes em idade de cumprirem o serviço militar e com posses, embora haja algumas situações que dão direito a isenção. Na perspetiva dos governantes muçulmanos, a jizia era uma prova material da aceitação da sujeição ao estado e às suas leis por parte dos não muçulmanos, ao passo que para quem o pagava era, na prática, a continuação dos impostos pagos a regimes anteriores. Em troca desse imposto, os não muçulmanos eram autorizados a praticar a sua religião, gozavam de uma certa autonomia comunitária, recebiam proteção do estado muçulmano contra ameaças externas, e ficavam isentos do serviço militar e dos impostos zakat obrigatoriamente pagos pelos cidadãos muçulmanos. (pt)
  • Джи́зья или джи́зия (араб. جزْية‎), также харач — подушная подать с иноверцев (зимми) в мусульманских государствах. Исламские правоведы рассматривают джизью как выкуп за сохранение жизни при завоевании. От выплаты подати освобождались женщины, старики, инвалиды, нищие, рабы, монахи (до начала VIII века) и христиане, воевавшие в мусульманской армии. (ru)
  • Jizya är en speciell skatt som åligger friska unga män icke-muslimska personer i områden kontrollerade av muslimer. (sv)
  • 吉茲亞(阿拉伯语:جزية‎)是一種曾經在伊斯蘭國家向非穆斯林人民實施的人頭稅,徵稅對象是有體力當兵及有財力繳稅的成年男子,不包括奴隸。 《古蘭經》第9章29節說:「當抵抗不信真主和末日,不遵真主及其使者的戒律,不奉真教的人,即曾受天經的人,你們要與他們戰鬥,直到他們依照自己的能力,規規矩矩地交納丁稅。」 穆斯林統治者容許繳納了吉茲亞稅的非穆斯林居民繼續信仰其原有宗教,而非穆斯林也不需服兵役及不需繳交適用於穆斯林居民的天課。 (zh)
  • Джизія (араб. جزْية‎‎‎) — подушний податок із іновірців (зиммі) в мусульманських державах. Ісламські правники розглядають джизію як викуп за збереження життя при завоюванні. Від виплати податку звільняли жінок, старих, інвалідів, жебраків, рабів, монахів (до поч. 8 ст.) і християн, що воювали в мусульманській армії. Термін "джизія" трапляється в 29-ому аяті сури . Середньовічні правники сумнівалися в тому, що в цьому аяті під ним розуміють певний податок, а не просто "відплата". В 7 ст. джизію змішували з хараджем, оскільки весь податок із завойованої області розглядали як викуп іновірців. В першій чверті 8 ст. джизію виділяли в особливий податок з індивідуальною відповідальністю. Через збільшення загальної суми податків у податкових округах і зникненню допомоги кругової поруки сталося погіршення становища населення, що підпадало під цей податок. (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 274736 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 181181 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 984180522 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • الجزية ما يعطيه اهل الذمة من المال، والجمع الجزى، وهي فعلة من الجزاء كأنها جزت عن قتله؛ ومنه الحديث: ليس على مسلم جزية؛ أراد أن الذمي إذا أسلم وقد مر بعض الحول لم يطالب من الجزية، أعفى الإسلام من أداء الجزية النساء والصبيان والمساكين والرهبان وذوي العاهات، فلا تجبى الجزية من امرأة ولا فتاة، ولا صبي، ولا فقير، ولا شيخ، ولا أعمى، ولا أعرج، ولا راهب، ولا مختل في عقله. بل زاد الإسلام فتكفل بالإنفاق على من شاخ وعجز من أهل الذمة. الجزية كانت غالباً مبلغ ثابت كان يُقدَّر حسب حالتهم الاقتصادية. (ar)
  • La jizya (en àrab جزية, jizya) fou l'impost personal que sota el domini de l'islam havien de pagar els ciutadans que no eren musulmans. Aquest impost es cobrava cada any lunar, al contrari dels impostos agrícoles. Sota els mogols l'impost es va suprimir temporalment dels seus dominis, i va desaparèixer progressivament de tots els estats musulmans. (ca)
  • Dschizya (arabisch جزية, DMG ǧizya ‚Kopfsteuer, Tribut‘, osmanisch جزيه cizye) ist die Bezeichnung für die den nichtmuslimischen Schutzbefohlenen (Dhimmi) unter islamischer Herrschaft auferlegte Steuer. (de)
  • Is cáin bhliantúil per capita a ghearradh go stairiúil mar thobhach do stáit Ioslamacha ar ghéillsinigh neamh-Mhoslamacha áirithe — dhimmis — ina gcónaí go buan i dtíortha Moslamacha faoin dlí Ioslamach é Jizya. (ga)
  • ジズヤ(jizya または jizyah、アラビア語: جزْية、トルコ語:cizye)は、イスラム諸王朝における人頭税。 (ja)
  • 지즈야(아랍어: جزْية jizya, jizyah[*])는 이슬람 왕국에서 무슬림이 아닌 시민에게 일정 기준에 맞춰 부과하는 세금을 뜻한다. 그 세금을 내는 사람들을 딤미라고 불렀다. 세금은 병역수행의 나이가 된 남성에게 부과되는 것을 원칙으로 했다. 무슬림 통치자의 입장에서 지즈야는 다른 종교를 가진 시민이 국가의 국민으로서 법을 따르고 충성을 맹세한다는 증거로서 받아들여졌다. 대가로 다른 종교를 가진 시민들은 자신의 신앙을 유지하고, 자치적인 생활권을 지닐 수 있었으며 외부의 공격에 보호받을 수 있었다. 아랍어로 지즈야는 꾸란 9장 29절에서 나타나며 꾸란에서는 인구 당 세금을 물리는 것 따위로 정확하게 명시하고 있지는 않다. 후대 연구에 따르면 이는 사산 왕조 페르시아의 관세 부과에 기인한 것으로 보인다. (ko)
  • Джи́зья или джи́зия (араб. جزْية‎), также харач — подушная подать с иноверцев (зимми) в мусульманских государствах. Исламские правоведы рассматривают джизью как выкуп за сохранение жизни при завоевании. От выплаты подати освобождались женщины, старики, инвалиды, нищие, рабы, монахи (до начала VIII века) и христиане, воевавшие в мусульманской армии. (ru)
  • Jizya är en speciell skatt som åligger friska unga män icke-muslimska personer i områden kontrollerade av muslimer. (sv)
  • 吉茲亞(阿拉伯语:جزية‎)是一種曾經在伊斯蘭國家向非穆斯林人民實施的人頭稅,徵稅對象是有體力當兵及有財力繳稅的成年男子,不包括奴隸。 《古蘭經》第9章29節說:「當抵抗不信真主和末日,不遵真主及其使者的戒律,不奉真教的人,即曾受天經的人,你們要與他們戰鬥,直到他們依照自己的能力,規規矩矩地交納丁稅。」 穆斯林統治者容許繳納了吉茲亞稅的非穆斯林居民繼續信仰其原有宗教,而非穆斯林也不需服兵役及不需繳交適用於穆斯林居民的天課。 (zh)
  • Džizja (arabsky جزية‎‎) je daň z hlavy v islámských zemích vybíraná od nemuslimského (poraženého) obyvatelstva, tedy především křesťanského a židovského, tzv. dhimmí. Musel ji platit každý nemuslimský dospělý muž, žijící na území, které se dostalo pod nadvládu muslimů. Má oporu v samotném Koránu (9:29 - "Bojujte proti těm, kdož nevěří v Boha a v den poslední a nezakazují to, co zakázal Bůh a Jeho posel, a kteří neuctívají náboženství pravdy, z těch, kterým se dostalo Písma dokud nedají poplatek přímo vlastní rukou, jsouce poníženi."). Neměla být naopak vybírána od žen, dětí, starých lidí, nemocných, chudých a mnichů. Praxe však byla mnohdy odlišná. Historička popisuje vybírání džizji v Egyptě v 8. století: (cs)
  • Jizya or Jizyah (Arabic: جِزْيَة‎ jizyah IPA: [d͡ʒizjah]) is a per capita yearly taxation historically levied in the form of financial charge on permanent non-Muslim subjects (dhimmi) of a state governed by Islamic law in return for the safety of their lives. Muslim jurists required adult, free, sane males among the dhimma community to pay the jizya, while exempting women, children, elders, handicapped, the ill, the insane, monks, hermits, slaves, and musta'mins—non-Muslim foreigners who only temporarily reside in Muslim lands. Dhimmis who chose to join military service were also exempted from payment, as were those who could not afford to pay. (en)
  • La jizîa, djizîa ou djizîat, suivant les transcriptions (arabe : جزية ǧizyah API : [dʒizja] ; turc ottoman : cizye), est dans le monde musulman un impôt annuel de capitation évoqué dans le Coran et collecté sur les hommes pubères non musulmans (dhimmis) en âge d'effectuer le service militaire contre leur protection - en principe. Certains dhimmis en sont théoriquement exemptés : les femmes, les enfants, les personnes âgées, les infirmes, les esclaves, les moines, les anachorètes, et les déments. En sont également exemptés ceux des dhimmis qui sont autorisés à porter les armes pour effectuer un service militaire, tout comme ceux qui n'ont pas les moyens de la payer, selon certaines sources (fr)
  • En la ley islámica, la yizia, yizya o djiziya (en árabe: جزْية; en turco cizye; jizyah en su transcripción inglesa) o capitación es un impuesto per cápita que se impone a los hombres adultos y libres no musulmanes que no estuvieran enfermos, ni fueran mayores ni monjes,​ conocidos como dhimmíes. Desde el punto de vista de los gobernantes musulmanes, la yizia era una prueba material de la aceptación de los no musulmanes de la sujeción/humillación al Estado y sus leyes; a cambio, a los sujetos no musulmanes se les permite practicar su fe, para disfrutar de una medida de autonomía comunal, para tener derecho a la protección del Estado musulmán de la agresión exterior, y para la exención del servicio militar y del impuesto zakat que grava a los ciudadanos musulmanes.​​ En la práctica, a los dh (es)
  • Jizyah atau jizya (Arab: جزْية; Bahasa Turki Utsmaniyah: cizye) adalah upeti per kapita yang diambil dari penduduk non-Muslim pada suatu negara di bawah peraturan Islam. Sebagai imbalannya, pihak non-Muslim yang membayar Jizyah kepada penguasa muslim dibiarkan untuk mempraktikkan ibadah mereka, untuk menikmati sejumlah kebebasan komunal tertentu, berhak mendapatkan keamanan dan perlindungan penguasa muslim atas agresi dari luar, juga pembebasan dari wajib militer (Jihad) dan Zakat yang dikenakan hanya kepada umat muslim. (in)
  • Jizya (in arabo: جزية‎, ğizya, in traslitterazione scientifica) è un termine arabo che indica un'imposta di capitazione, detta di "compensazione", che dal periodo islamico classico fino al XIX secolo ogni suddito non-musulmano non facente parte della umma islamica (detto dhimmi, cioè membro della ahl al-dhimma, "gente protetta") pagava alle autorità islamiche. L'imposta gravava su cristiani, ebrei, zoroastriani, sabei, induisti, ovvero tutti coloro che professavano religioni monoteistiche rivelate praticate prima dell'avvento dell'islam. La dhimma (patto di protezione) garantiva una condizione particolare di protezione (dalle aggressioni esterne, libertà personale, libertà di culto) per i dhimmi (i non musulmani monoteisti), e li esentava dal servizio militare e dal pagamento della zakat. (it)
  • Dżizja (arab. جزية) – nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich podatek pogłówny, ściągany w pieniądzu. Dżizja została usankcjonowana przez Koran Zwalczaj tych, którzy nie wierzą w Allaha ani w Dzień Ostateczny, ani nie uznają za zabronione tego, co zostało zabronione przez Allaha i Jego Proroka, ani nie uznają religii Prawdy, (nawet jeśli są) Ludem Księgi, dopóki nie zapłacą dżizję z wolą podporządkowania się i sami nie poczują się poddanymi. /Koran 9:29/ (pl)
  • In staten waar islamitisch recht geldt is djizja (Arabisch: جزْية) een belasting die wordt opgelegd aan volwassen niet-islamitische mannen die in een leger zouden kunnen dienen. In principe wordt de djizja niet opgelegd aan slaven, vrouwen, kinderen, monniken, ouden, zieken, kluizenaars en armen, maar in de zogenaamde Geniza-periode (11de tot halverwege 13de eeuw) van de moslimgeschiedenis was deze lijst uitzonderingen niet van toepassing in Egypte door de interpretatie van de daar geldende sjafitische rechtsschool. Niet-moslimse burgers die de belasting betalen mogen hun eigen godsdienst houden en krijgen een zekere mate van gemeentelijke autonomie. Bovendien hebben ze recht op bescherming van moslims tegen bedreiging van buitenaf, en hoeven ze niet te dienen in het leger. Tegenover het (nl)
  • Jizia (transliterada como jizya, jizyah, yizya, djizîa ou djizîat; em árabe: جزية‎; transl.: ǧizyah; AFI: [dʒizja]; em turco otomano: cizye; ambos derivados do pálavi e possivelmente do aramaico gaziyat) é um imposto per capita cobrado a uma parte dos cidadãos não muçulmanos de um estado islâmico. É aplicado aos homens adultos não deficientes em idade de cumprirem o serviço militar e com posses, embora haja algumas situações que dão direito a isenção. (pt)
  • Джизія (араб. جزْية‎‎‎) — подушний податок із іновірців (зиммі) в мусульманських державах. Ісламські правники розглядають джизію як викуп за збереження життя при завоюванні. Від виплати податку звільняли жінок, старих, інвалідів, жебраків, рабів, монахів (до поч. 8 ст.) і християн, що воювали в мусульманській армії. (uk)
rdfs:label
  • جزية (ar)
  • Jizya (ca)
  • Džizja (cs)
  • Dschizya (de)
  • Jizya (en)
  • Yizia (es)
  • Djizîa (fr)
  • Jizya (ga)
  • Jizyah (in)
  • ジズヤ (ja)
  • Jizya (it)
  • 지즈야 (ko)
  • Djizja (nl)
  • Dżizja (pl)
  • Jizia (pt)
  • Джизья (ru)
  • Jizya (sv)
  • Джизія (uk)
  • 吉茲亞 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of