About: Epigraphy

An Entity of Type: person function, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Epigraphy (from Ancient Greek ἐπιγραφή (epigraphḗ) 'inscription') is the study of inscriptions, or epigraphs, as writing; it is the science of identifying graphemes, clarifying their meanings, classifying their uses according to dates and cultural contexts, and drawing conclusions about the writing and the writers. Specifically excluded from epigraphy are the historical significance of an epigraph as a document and the artistic value of a literary composition. A person using the methods of epigraphy is called an epigrapher or epigraphist. For example, the Behistun inscription is an official document of the Achaemenid Empire engraved on native rock at a location in Iran. Epigraphists are responsible for reconstructing, translating, and dating the trilingual inscription and finding any rele

Property Value
dbo:abstract
  • علم النقائش أو الأبيغرافيا (باللاتينية: Epigraphia) هو علم دراسة النقوش والكتابات القديمة. يطلق على علم النقائش دراسة المادة الأثرية المنقولة على محمل لا يبيده عامل الزمن، نذكر على سبيل المثال الصخر أو الطين أو شتى أنواع المعادن وعلى رأسها المعادن قليلة الأكسدة والمقاومة للعوامل المُتلفة لها. ويهدف هذا العلم إلى تأريخ الكتابة المُكتشفة بعد نقلها وفكّ شفرتها، ثم الخروج باستنتاجات عن الفترة التي كتبت فيها وذلك على جميع المستويات: اقتصاديا واجتماعيا وثقافيا. (ar)
  • Epigrafika (z řeckého επιγραφή, epigraphé, nápis) je věda o nápisech. Zabývá se nápisem komplexně, sbírá je, interpretuje a zpřístupňuje. Profiluje se jako samostatná historická disciplína (případně pomocná věda historická). Pro epigrafiku je specifické, že pracuje s textem zapsaným primárně na archeologických (nebo přinejmenším nepaleografických) látkách. Důležitou součástí epigrafiky je tedy na jedné nápisová paleografie (případně i filologie a další disciplíny zkoumající text a písmo), ale kontext nápisu doplňuje nedělitelným způsobem i nositel nápisu, který je epigrafikou také zkoumán, což ji sbližuje s archeologií, dějinám umění, ikonografii atd. Z chronologického hlediska má značný význam zejména antická epigrafika, vzhledem k tomu že velká část textů starověku je dochována právě jako nápisy. Nicméně i pro středověká a často i novověká bádání přináší i epigrafika cenné údaje. (cs)
  • Die Epigraphik bzw. Epigrafik (deutsch „Inschriftenkunde“, von altgriechisch ἐπιγραφή epigraphē „Inschrift, Aufschrift“) ist eine historische Hilfswissenschaft. Sie befasst sich mit Inschriften bzw. Aufschriften auf verschiedenen Materialien wie Holz, Stein, Glas, Marmor, Metall, Leder und anderen. Epigraphik ist insbesondere für die Alte Geschichte von Bedeutung. (de)
  • La epigrafio (de la greka επιγραφή: surskribo) estas aparta scienco kaj helpa fako de historio, pere de kiu oni studas la surskribojn faritajn sur malmolaj materialoj, establante metodologiojn por legi kaj interpreti ilin. La celo de la epigrafio estas la deĉifrado, legado kaj interpretado de la surskriboj, cele al akiro de plej eble pli granda kvanto de informaro el tiuj. Laŭ la internaciaj konvencioj (ĉefe ĉe Unesko), la ekzisto de propra epigrafio estas la markilo kiu indikas la pason de prahistoria al historia kulturo, ĉefe kiam inter ĝiaj surskriboj estas analoj kaj kronikoj. Laŭ Francisko Azorín epigrafio estas Scienca studo pri la surskriboj sur malmola materio. Li indikas etimologion el greka epi + grafein (sur + skribi), kaj de tie la latina epigraphia. Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj Epigrafo, por devizo, surskribo sur malmola materio; sakra epigrafio, dediĉita al dioj; jura epigrafio, por prileĝa dispono; monumenta epigrafio, ornamanta monumentojn; historia epigrafio, memoranta indan faron; honora epigrafio, dediĉita gloran personon; funebra epigrafio, por honori mortintojn. (eo)
  • Epigraphy (from Ancient Greek ἐπιγραφή (epigraphḗ) 'inscription') is the study of inscriptions, or epigraphs, as writing; it is the science of identifying graphemes, clarifying their meanings, classifying their uses according to dates and cultural contexts, and drawing conclusions about the writing and the writers. Specifically excluded from epigraphy are the historical significance of an epigraph as a document and the artistic value of a literary composition. A person using the methods of epigraphy is called an epigrapher or epigraphist. For example, the Behistun inscription is an official document of the Achaemenid Empire engraved on native rock at a location in Iran. Epigraphists are responsible for reconstructing, translating, and dating the trilingual inscription and finding any relevant circumstances. It is the work of historians, however, to determine and interpret the events recorded by the inscription as document. Often, epigraphy and history are competences practised by the same person. Epigraphy is a primary tool of archaeology when dealing with literate cultures. The US Library of Congress classifies epigraphy as one of the auxiliary sciences of history. Epigraphy also helps identify a forgery: epigraphic evidence formed part of the discussion concerning the James Ossuary. An epigraph (not to be confused with epigram) is any sort of text, from a single grapheme (such as marks on a pot that abbreviate the name of the merchant who shipped commodities in the pot) to a lengthy document (such as a treatise, a work of literature, or a hagiographic inscription). Epigraphy overlaps other competences such as numismatics or palaeography. When compared to books, most inscriptions are short. The media and the forms of the graphemes are diverse: engravings in stone or metal, scratches on rock, impressions in wax, embossing on cast metal, cameo or intaglio on precious stones, painting on ceramic or in fresco. Typically the material is durable, but the durability might be an accident of circumstance, such as the baking of a clay tablet in a conflagration. The character of the writing, the subject of epigraphy, is a matter quite separate from the nature of the text, which is studied in itself. Texts inscribed in stone are usually for public view and so they are essentially different from the written texts of each culture. Not all inscribed texts are public, however: in Mycenaean Greece the deciphered texts of "Linear B" were revealed to be largely used for economic and administrative record keeping. Informal inscribed texts are "graffiti" in its original sense. The study of ideographic inscriptions, that is inscriptions representing an idea or concept, may also be called ideography. The German equivalent Sinnbildforschung was a scientific discipline in the Third Reich, but was later dismissed as being highly ideological. Epigraphic research overlaps with the study of petroglyphs, which deals with specimens of pictographic, ideographic and logographic writing. The study of ancient handwriting, usually in ink, is a separate field, palaeography. Epigraphy also differs from iconography, as it confines itself to meaningful symbols containing messages, rather than dealing with images. (en)
  • Epigrafia (antzinako grezieraz: ἐπιγραφή epi-graphē, "idazkun") historiaren zientzia laguntzailea da, harri, metal eta antzeko materialetan egindako idazkunak edo inskripzioak aztertzen dituena. Textua grabatuta egon ohi da, nahiz eta zeramikazko objektu batzuetan, labean egosi aurretik egin daitezke. Zientzia honek agirien esanahi historikoa eta idazlanaren literatur balioa alde batera uzten ditu. Epigrafiaren metodoak erabiltzen dituenak epigrafo du izena. Epigrafe bat edonolako testua izan daiteke, grafema bakarretik agiri luze batera. Batzuk famatuak dira oso: adibidez Behistungo inskripzioa, Gilgameshen epopeia, edo Rosetta Harria. Leku eta garai askotan aurki daiteke material gogorretan idatzitako testuak. Antzinako mendeetarako, testu gehien eman dituztenak, greziar idazkunak eta latinezko erromatar idazkunak dira. Egipziarrak ere oso garrantzitsuak izan ziren. Erdi Aroan eta Aro Modernoak inskripzioak egien jarraitu zuten Europan, hasieran latinez eta ondoren bertako hizkuntzetan. Ez dira eta paleografia nahastu behar, bigarrenak, paperean edota beste material bigunetan tintarekin idazten diren testuak ikertzen ditu eta. (eu)
  • La epigrafía (del idioma griego επιγραφή: escrito sobre) es una ciencia autónoma y a la vez auxiliar de la Historia, cuyo objetivo es el estudio completo de inscripciones, tanto en su estructura, soporte, materia, su forma, su contenido escrito, pero también la función que desempeña tal evidencia.​ La finalidad de la Epigrafía abarca no solo el desciframiento, lectura e interpretación de las inscripciones, con el fin de obtener la mayor cantidad posible de información de las mismas, sino también el estudio de los materiales y soportes (piedra, metal, madera, hueso, cerámica, entre otros) sobre los que se ha escrito, y cómo se ha escrito, así como la finalidad, la función para la cual se concibió y se destinó tal elemento. Según las convenciones internacionales (especialmente para la Unesco), la existencia de epigrafía propia es el marcador que indica el paso de una cultura de prehistórica a histórica, especialmente cuando entre sus inscripciones cuenta con anales y crónicas. La Epigrafía se relaciona de forma directa con ciencias como la Historia Antigua, la Arqueología, la Filología y la Paleografía y, complementariamente, con otras como la Numismática, la Historia de las Religiones o el Derecho Romano. Aunque también estudia las leyendas presentes en las monedas, el estudio especializado de las inscripciones que aparecen sobre estas es propio de la numismática. (es)
  • L’épigraphie est l’étude des inscriptions réalisées sur des matières non putrescibles telles que la pierre (on parle alors d’« inscriptions lapidaires »), l’argile ou le métal. Cette science a pour objectif de les dater, de les replacer dans leur contexte culturel, de les traduire et de déterminer les informations qui peuvent en être déduites. (fr)
  • 금석학(金石學, Epigraphy), 비문학(碑文學), 금석 문학은 금석문을 연구하는 학문이다. 조선 시대 추사 김정희는 전국의 저명한 금석문을 조사하고 깊이 있는 연구도 내놓은 당대 최고의 금석학자로 널리 알려져 있다. (ko)
  • Il termine epigrafia (dal greco έπί – γράφειν = epìgráphein, latino in-scribere, scrivere su) genericamente si riferisce «...all'ambito della pratica della scrittura, in senso più specifico definisce la scienza di ciò che è scritto su materiale di supporto duro e, in quanto tale, potenzialmente durevole nel tempo». In chiave moderna è la scienza Il termine epigrafe è calco colto del Rinascimento, mentre epigrafia ed epigrafista sono stati usati solo a partire dall'Ottocento. In epoca romana invece le iscrizioni pubbliche venivano chiamate semplicemente tituli. Esistono tante epigrafie quanti tipi di alfabeto; ad esempio si hanno, un'epigrafia greca, un'epigrafia ebraica, una etrusca, una osca, una araba, una cinese, una latina, una semitica, ecc. Le diverse discipline epigrafiche sono distinguibili in base alla lingua in cui le iscrizioni sono iscritte, ma questo rende difficile classificare le iscrizioni multilingue per esempio. L'articolazione in base a diversi periodi storici, sorpassando il problema della lingua di scrittura e dell'alfabeto utilizzato, permette anche l'avvicinamento delle varie epigrafie alle discipline storiche che fanno uso delle ricerche propriamente epigrafiche. Una possibile distinʐione è quella tra chi ritiene l'epigrafia una disciplina sussidiaria della storia, e chi invece la ritiene una disciplina indipendente. (it)
  • 碑文研究(ひぶんけんきゅう)または碑文学(ひぶんがく、エピグラフィー、英語:Epigraphy, 希:επιγραφή / 原義:書き残されたもの) とは、欧米諸国における金石学であり、石や金属などの耐久性のあるものに刻まれたもの(文字による銘文を含む)や鋳型についてその造られた意味あいや由来を解明する研究若しくは学問分野の呼称である。後述するように文字記録の解読が中心となるため、文字どおり一般的には碑文学、碑文研究と呼んでも差し支えないが、一方で、日本や中国の金石文や金石学は、Epigraphyとしか訳しようがなく、碑文研究という一般語はあっても碑文学という言葉は通常使用しないので、本稿でも便宜上金石学と呼ぶ。なお紙などにインクで書かれた手書き文書は古文書学に分類され、碑文学、碑文研究の対象には含まれない。 欧米諸国ではこのような分野が独立しており、これを研究する人々を英語ではエピグラファー(epigrapher)ないしエピグラフィスト(epigraphist)と呼ぶ。日本や中国を含む多くの国々では、歴史研究や考古学の研究者がかねていることが多く、特別に研究者の呼称はない。 (ja)
  • Epigrafie (Grieks: ἐπιγραφή, epi, op en graphein, schrijven), epigrafiek, epigrafica of opschriftkunde is de wetenschappelijke bestudering van inscripties die (op duurzame wijze) zijn aangebracht op steen of andere harde materialen, of zijn gegraveerd in metaal. (nl)
  • Эпигра́фика (от др.-греч. ἐπιγραφή — надпись) — вспомогательная историческая дисциплина (прикладная историческая и филологическая дисциплина), изучающая содержание и формы надписей на твёрдых материалах (камне, керамике, металле и пр.) и классифицирующая их в соответствии с их временным и культурным контекстом. Изучением древнего письма, сделанного преимущественно чернилами, занимается отдельная дисциплина палеография. Изучением истории печатей (штампов) занимается сфрагистика. (ru)
  • Epigrafika (gr. epigraphḗ = napis) – dyscyplina badawcza polegająca na zbieraniu, analizowaniu i publikowaniu napisów (epigrafów) wykonanych na materiale twardym (kamieniu, metalu, drewnie itp.). Bywa zaliczana do nauk pomocniczych historii. Jest dzielona według języków i typów pisma za pomocą których napisy zostały wykonane. Epigrafika wspomaga badanie geografii dialektów, zmian językowych, ale także i stopnia znajomości pisma w danej populacji. Epigrafika jako nauka zaczęła się rozwijać w XVI wieku. Do znanych specjalistów należeli (1516–1571), (1815–1877), Theodor Mommsen (1817–1903), Emil Hübner (1834–1901), (1868–1947), Silvio Panciera (1933–2016). Wśród współczesnych badań polskiej epigrafiki można wyróżnić pracę Lwów po polsku Kseniji Borodin i Iwanny Honak. (pl)
  • Epigrafik (av grekiska epigrafe, "inskrift"), inskrift, påskrift; tänkespråk. Epigrafik, inskriftkännedom är den gren av arkeologin, som sysselsätter sig med tolkningen av de inskrifter, vilka bevarats från antiken, samt med deras bearbetande för arkeologins ändamål. Jfr epigram. Epigrafiker kallas en inskriftforskare. Epigrafisk, som har avseende på inskrift, som hör till epigrafiken. (sv)
  • Epigrafia (do grego επιγραφή; transl. epi-graphē "sobre-escrita", lit. "inscrição") é uma "ciência que estuda a forma como o Homem, em determinado momento, seleccionou ideias para as transmitir aos vindouros" Alguns anos atrás, a epigrafia era conhecida como ciência auxiliar da história, na qual se estudam as inscrições antigas, ou "epígrafes", gravadas em matérias sólidas (tais como a madeira, rocha, ossos, metal), visando obter a decifração, interpretação e classificação das inscrições. Entretanto, a noção de ciência auxiliar não tem mais uso no meio científico atual. Embora também estude os estilos epigráficos usados nas moedas e similares, na realidade o estudo especializado das inscrições ou lendas que aparecem sobre estas são matéria da numismática. Ciríaco de Ancona (1391-1455) é considerado o fundador da epigrafia. (pt)
  • Епіграфіка (грец. ἐπιγραφή — напис) — допоміжна історична та філологічна дисципліна, що вивчає стародавні написи, вирізьблені на твердих матеріалах (камінь, метал тощо). (uk)
  • 金石学或稱銘刻學 (英語:Epigraphy) ,是文字學中主要研究青銅器及石器,特别是其上的文字铭刻及拓片;广义上还包括竹简、甲骨、玉器、砖瓦、封泥、兵符及明器等一般文物。 金石学研究涉及文字学、历史、书法、文学、图书学等方面。在汉朝就已经出现,但在宋朝和清朝最为发达。宋朝石鼓文的出土和清末甲骨文的发现是金石学的重要里程碑。 金石学不等于现代的考古学。在当代,金石学经常和其他学科融合,而不是一门独立学问。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 437585 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 95422 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1074411105 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:align
  • right (en)
dbp:footer
  • Roman copy of Lysippus‘ Hercules and copyist's signature on statue (en)
dbp:image
  • Herakles Farnese MAN Napoli Inv6001 n01.jpg (en)
  • Herakles Farnese MAN Napoli Inv6001 n07.jpg (en)
dbp:width
  • 130 (xsd:integer)
  • 260 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • علم النقائش أو الأبيغرافيا (باللاتينية: Epigraphia) هو علم دراسة النقوش والكتابات القديمة. يطلق على علم النقائش دراسة المادة الأثرية المنقولة على محمل لا يبيده عامل الزمن، نذكر على سبيل المثال الصخر أو الطين أو شتى أنواع المعادن وعلى رأسها المعادن قليلة الأكسدة والمقاومة للعوامل المُتلفة لها. ويهدف هذا العلم إلى تأريخ الكتابة المُكتشفة بعد نقلها وفكّ شفرتها، ثم الخروج باستنتاجات عن الفترة التي كتبت فيها وذلك على جميع المستويات: اقتصاديا واجتماعيا وثقافيا. (ar)
  • Die Epigraphik bzw. Epigrafik (deutsch „Inschriftenkunde“, von altgriechisch ἐπιγραφή epigraphē „Inschrift, Aufschrift“) ist eine historische Hilfswissenschaft. Sie befasst sich mit Inschriften bzw. Aufschriften auf verschiedenen Materialien wie Holz, Stein, Glas, Marmor, Metall, Leder und anderen. Epigraphik ist insbesondere für die Alte Geschichte von Bedeutung. (de)
  • L’épigraphie est l’étude des inscriptions réalisées sur des matières non putrescibles telles que la pierre (on parle alors d’« inscriptions lapidaires »), l’argile ou le métal. Cette science a pour objectif de les dater, de les replacer dans leur contexte culturel, de les traduire et de déterminer les informations qui peuvent en être déduites. (fr)
  • 금석학(金石學, Epigraphy), 비문학(碑文學), 금석 문학은 금석문을 연구하는 학문이다. 조선 시대 추사 김정희는 전국의 저명한 금석문을 조사하고 깊이 있는 연구도 내놓은 당대 최고의 금석학자로 널리 알려져 있다. (ko)
  • 碑文研究(ひぶんけんきゅう)または碑文学(ひぶんがく、エピグラフィー、英語:Epigraphy, 希:επιγραφή / 原義:書き残されたもの) とは、欧米諸国における金石学であり、石や金属などの耐久性のあるものに刻まれたもの(文字による銘文を含む)や鋳型についてその造られた意味あいや由来を解明する研究若しくは学問分野の呼称である。後述するように文字記録の解読が中心となるため、文字どおり一般的には碑文学、碑文研究と呼んでも差し支えないが、一方で、日本や中国の金石文や金石学は、Epigraphyとしか訳しようがなく、碑文研究という一般語はあっても碑文学という言葉は通常使用しないので、本稿でも便宜上金石学と呼ぶ。なお紙などにインクで書かれた手書き文書は古文書学に分類され、碑文学、碑文研究の対象には含まれない。 欧米諸国ではこのような分野が独立しており、これを研究する人々を英語ではエピグラファー(epigrapher)ないしエピグラフィスト(epigraphist)と呼ぶ。日本や中国を含む多くの国々では、歴史研究や考古学の研究者がかねていることが多く、特別に研究者の呼称はない。 (ja)
  • Epigrafie (Grieks: ἐπιγραφή, epi, op en graphein, schrijven), epigrafiek, epigrafica of opschriftkunde is de wetenschappelijke bestudering van inscripties die (op duurzame wijze) zijn aangebracht op steen of andere harde materialen, of zijn gegraveerd in metaal. (nl)
  • Эпигра́фика (от др.-греч. ἐπιγραφή — надпись) — вспомогательная историческая дисциплина (прикладная историческая и филологическая дисциплина), изучающая содержание и формы надписей на твёрдых материалах (камне, керамике, металле и пр.) и классифицирующая их в соответствии с их временным и культурным контекстом. Изучением древнего письма, сделанного преимущественно чернилами, занимается отдельная дисциплина палеография. Изучением истории печатей (штампов) занимается сфрагистика. (ru)
  • Epigrafik (av grekiska epigrafe, "inskrift"), inskrift, påskrift; tänkespråk. Epigrafik, inskriftkännedom är den gren av arkeologin, som sysselsätter sig med tolkningen av de inskrifter, vilka bevarats från antiken, samt med deras bearbetande för arkeologins ändamål. Jfr epigram. Epigrafiker kallas en inskriftforskare. Epigrafisk, som har avseende på inskrift, som hör till epigrafiken. (sv)
  • Епіграфіка (грец. ἐπιγραφή — напис) — допоміжна історична та філологічна дисципліна, що вивчає стародавні написи, вирізьблені на твердих матеріалах (камінь, метал тощо). (uk)
  • 金石学或稱銘刻學 (英語:Epigraphy) ,是文字學中主要研究青銅器及石器,特别是其上的文字铭刻及拓片;广义上还包括竹简、甲骨、玉器、砖瓦、封泥、兵符及明器等一般文物。 金石学研究涉及文字学、历史、书法、文学、图书学等方面。在汉朝就已经出现,但在宋朝和清朝最为发达。宋朝石鼓文的出土和清末甲骨文的发现是金石学的重要里程碑。 金石学不等于现代的考古学。在当代,金石学经常和其他学科融合,而不是一门独立学问。 (zh)
  • Epigrafika (z řeckého επιγραφή, epigraphé, nápis) je věda o nápisech. Zabývá se nápisem komplexně, sbírá je, interpretuje a zpřístupňuje. Profiluje se jako samostatná historická disciplína (případně pomocná věda historická). Pro epigrafiku je specifické, že pracuje s textem zapsaným primárně na archeologických (nebo přinejmenším nepaleografických) látkách. Důležitou součástí epigrafiky je tedy na jedné nápisová paleografie (případně i filologie a další disciplíny zkoumající text a písmo), ale kontext nápisu doplňuje nedělitelným způsobem i nositel nápisu, který je epigrafikou také zkoumán, což ji sbližuje s archeologií, dějinám umění, ikonografii atd. (cs)
  • La epigrafio (de la greka επιγραφή: surskribo) estas aparta scienco kaj helpa fako de historio, pere de kiu oni studas la surskribojn faritajn sur malmolaj materialoj, establante metodologiojn por legi kaj interpreti ilin. La celo de la epigrafio estas la deĉifrado, legado kaj interpretado de la surskriboj, cele al akiro de plej eble pli granda kvanto de informaro el tiuj. Laŭ la internaciaj konvencioj (ĉefe ĉe Unesko), la ekzisto de propra epigrafio estas la markilo kiu indikas la pason de prahistoria al historia kulturo, ĉefe kiam inter ĝiaj surskriboj estas analoj kaj kronikoj. (eo)
  • La epigrafía (del idioma griego επιγραφή: escrito sobre) es una ciencia autónoma y a la vez auxiliar de la Historia, cuyo objetivo es el estudio completo de inscripciones, tanto en su estructura, soporte, materia, su forma, su contenido escrito, pero también la función que desempeña tal evidencia.​ Según las convenciones internacionales (especialmente para la Unesco), la existencia de epigrafía propia es el marcador que indica el paso de una cultura de prehistórica a histórica, especialmente cuando entre sus inscripciones cuenta con anales y crónicas. (es)
  • Epigrafia (antzinako grezieraz: ἐπιγραφή epi-graphē, "idazkun") historiaren zientzia laguntzailea da, harri, metal eta antzeko materialetan egindako idazkunak edo inskripzioak aztertzen dituena. Textua grabatuta egon ohi da, nahiz eta zeramikazko objektu batzuetan, labean egosi aurretik egin daitezke. Zientzia honek agirien esanahi historikoa eta idazlanaren literatur balioa alde batera uzten ditu. Ez dira eta paleografia nahastu behar, bigarrenak, paperean edota beste material bigunetan tintarekin idazten diren testuak ikertzen ditu eta. (eu)
  • Epigraphy (from Ancient Greek ἐπιγραφή (epigraphḗ) 'inscription') is the study of inscriptions, or epigraphs, as writing; it is the science of identifying graphemes, clarifying their meanings, classifying their uses according to dates and cultural contexts, and drawing conclusions about the writing and the writers. Specifically excluded from epigraphy are the historical significance of an epigraph as a document and the artistic value of a literary composition. A person using the methods of epigraphy is called an epigrapher or epigraphist. For example, the Behistun inscription is an official document of the Achaemenid Empire engraved on native rock at a location in Iran. Epigraphists are responsible for reconstructing, translating, and dating the trilingual inscription and finding any rele (en)
  • Il termine epigrafia (dal greco έπί – γράφειν = epìgráphein, latino in-scribere, scrivere su) genericamente si riferisce «...all'ambito della pratica della scrittura, in senso più specifico definisce la scienza di ciò che è scritto su materiale di supporto duro e, in quanto tale, potenzialmente durevole nel tempo». In chiave moderna è la scienza Il termine epigrafe è calco colto del Rinascimento, mentre epigrafia ed epigrafista sono stati usati solo a partire dall'Ottocento. In epoca romana invece le iscrizioni pubbliche venivano chiamate semplicemente tituli. (it)
  • Epigrafika (gr. epigraphḗ = napis) – dyscyplina badawcza polegająca na zbieraniu, analizowaniu i publikowaniu napisów (epigrafów) wykonanych na materiale twardym (kamieniu, metalu, drewnie itp.). Bywa zaliczana do nauk pomocniczych historii. Jest dzielona według języków i typów pisma za pomocą których napisy zostały wykonane. Epigrafika wspomaga badanie geografii dialektów, zmian językowych, ale także i stopnia znajomości pisma w danej populacji. Wśród współczesnych badań polskiej epigrafiki można wyróżnić pracę Lwów po polsku Kseniji Borodin i Iwanny Honak. (pl)
  • Epigrafia (do grego επιγραφή; transl. epi-graphē "sobre-escrita", lit. "inscrição") é uma "ciência que estuda a forma como o Homem, em determinado momento, seleccionou ideias para as transmitir aos vindouros" Alguns anos atrás, a epigrafia era conhecida como ciência auxiliar da história, na qual se estudam as inscrições antigas, ou "epígrafes", gravadas em matérias sólidas (tais como a madeira, rocha, ossos, metal), visando obter a decifração, interpretação e classificação das inscrições. Entretanto, a noção de ciência auxiliar não tem mais uso no meio científico atual. (pt)
rdfs:label
  • Epigraphy (en)
  • علم النقائش (ar)
  • Epigrafia (ca)
  • Epigrafika (cs)
  • Epigraphik (de)
  • Epigrafio (eo)
  • Epigrafía (es)
  • Epigrafia (eu)
  • Épigraphie (fr)
  • Epigrafi (in)
  • Epigrafia (it)
  • 碑文研究 (ja)
  • 금석학 (ko)
  • Epigrafika (pl)
  • Epigrafie (nl)
  • Epigrafia (pt)
  • Эпиграфика (ru)
  • Epigrafik (sv)
  • Епіграфіка (uk)
  • 金石学 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:almaMater of
is dbo:field of
is dbo:knownFor of
is dbo:namedAfter of
is dbo:occupation of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:discipline of
is dbp:field of
is dbp:fields of
is dbp:knownFor of
is dbp:mainInterests of
is dbp:occupation of
is dbp:subDiscipline of
is dbp:type of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License