| p:abstract
| - Wisdom is a concept of personal gaining of knowledge, understanding, experience, discretion, and intuitive understanding, along with a capacity to apply these qualities well towards finding solutions to problems. It is the judicious and purposeful application of knowledge that is valued in society. To some extent the terms wisdom and intelligence have similar and overlapping meanings. The status of wisdom or prudence as a virtue is recognized in cultural, philosophical and religious sources. (en)
- La sagesse désigne le savoir et la vertu d'un être. Elle caractérise celui qui est en accord avec lui-même et avec les autres, avec son corps et ses passions (vertus de tempérance, de modération et de justice), qui a cultivé ses facultés mentales, tout en accordant ses actes à ses paroles. Dans son acception populaire, la sagesse est attribuée à celui ou celle qui prend des décisions raisonnables, au prix de ses propres intérêts parfois. On dit aussi couramment des enfants qu'ils sont "sages" quand ils obéissent ou ne sont pas bruyants. (fr)
- 知恵（ちえ）は、知識によって得られたもの、という意味から発展して、今では主に、ものごとの道理をわきまえていて適切にふるまう能力のことを指す。知恵と知識との関係については、様々な考え方がある。知識を沢山持っていても、知恵を著しく欠いている人もいる、また、知識はさほど多くなくても、立派に知恵を持っている人もいる、などとも言われる。古代ギリシャの哲学において、知恵もひとつの重要なテーマとして論じられた。例えば「徳」と日本語では訳されているものの中に、これに合致する部分も多い。 老子の第十八章には「知恵出でて大偽あり」という表現が見られ、かつて人々が素朴であった時代には、人々は自然に従って生きており平和だったが、後に人間の知恵が進んで、不自然なこと人為的なことが行われたので、大きな偽り（大偽）が生じ、世の中が乱れてしまった、と述べられている。旧約聖書には、アダムとイブが、「知恵の実」（知識の実）を食べて性的羞恥心が芽生えた、との描写が見られる。その一方でその「知恵の実」が原因でアダムとイブは楽園を追われた、という描写も見られる。 仏教では、知識を絶対視しておらず、自らが獲得した知識によって煩悩が生じるとして、むしろ知識自体を捨てようとする。知識の集合を「知恵」と表記するのに対し、悟りを「智慧」と同音異字で区分することが慣習化されており、後者に重きを置いている。 (ja)
- 1. Mądrość w najwęższym znaczeniu to umiejętność podejmowaniauzasadnionych decyzji, które w dłuższej perspektywie przynoszą pozytywnerezultaty. W innym ujęciu można powiedzieć, że mądrość to umiejętność praktycznego wykorzystywania posiadanej wiedzy i doświadczenia.1.1 Według Hermenutikosa MĄDROŚĆ to struktura prawdy, której obfitość można znaleźć np. w św. Biblii. Nauka mądrości powstała jako pierwsza i ma uznanie wśród wszystkich ludzi. Aby być mądrym nie powinno się zabijać własnej duszy, żyjąc w grzechu. Minimalna mądrość, która powinna być przestrzegana, została podana Mojżeszowi. W takim prostym ujęciu MĄDROŚĆ to: specyficzna wiedza, która wcielana w życie, jak każdy czyn, powraca do swego źródła. Owoce mądrości są trwałe, i umiłowanie jej, poprzez rozmyślania o jej prawidłach, prowadzi do stanu, jak to zwą Buddyści - oceanu mądrości. Należy w tym miejscu - na zakończenie - dodać, że mądrość przynośi owoc, owoc trwały, który pochodzi z drzewa życia, nawadnianego Duchem Świętym. Tak więc, raz osiągnięta, sprawia, że decyzje podejmowane przez człowieka, są słuszne, zarówno teraz jak i potem, a także podobają się Bogu, który błogosławi. Mądrość może rozpoznać mędrzec, a to za sprawą (termin psychologiczny) projekcji, rozumnym przychodzi to po namyśle, a kłamcy nie przypomni sobie o niej. W tym miejscu odsyłam do św. Biblii po wskazówki jak ją posiąść. Nie należy też gardzić inną lekturą. Samouctwem można przewyższyć nauczycieli, lecz ta droga jest bardzo trudna. Psychologia uczy, że człowiek uczy się szybciej czerpiąc wiedzę wszelkimi sposobami, tak więc należy wybierać mądrze, 1/1000 jest mędrcem . Przypuszczam, że w epoce powszechnej edukacji jest ich więcej. Kończąc dodam - co jest konieczne - wiedza szczątkowa może zaszkodzić.W tym sensie można np. mówić o mądrości nauczyciela, który wykorzystującswoją wiedzę pedagogiczną radzi sobie z kształceniem niesfornego ucznia, czy mądrości szefa, który w oparciu o posiadaną wiedzę fachową i praktyczną znajmość stosunków międzyludzkich skutecznie zarządza wieloosobowym personelem.2. W głębszym sensie, często stosowanym w różnych religiach, mądrość oznacza zdolność do nacechowanego głębokim, emocjonalnym zaangażowaniem, działania zwiększającego w długiej perespetywie czasowej nie tylko dobro własne, ale też dobro ogólne. W tym sensie używa się tego terminu w takich zwrotach jak np. mądrość życiowa, czy mądrość rodzicielska.W obu tych znaczeniach mądrość wymaga nie tylko samej wiedzy, lecz także szeregu predyspozycji psychicznych, ale też duchowych i etycznych, takich jak:* umiejętność oceniania spraw z jak najszerszej i możliwie jak najbardziej obiektywnej perespektywy* umiejętność panowania nad własnymi emocjami i popędami* posiadanie sprawnego mechanizmu psychicznego podejmowania decyzjii wielu innych.Mądrość w wielu religiach i filozofiach była rozmaicie pojmowana.I tak, dla Platona mądrość była tożsama z kompletną wiedzą, gdyż wierzył on, że osoba posiadająca kompletną wiedzę automatycznie będzie podejmowała zawsze właściwe decyzje. Pogląd ten zakwestionował już jego uczeń Arystoteles, który zauważył, że sama wiedza zazwyczaj nie wystarcza do podejmowania właściwych decyzji i wymaga jeszcze posiadania szeregu określonych zdolności psychicznych. Do koncepcji platońskich wrócili jednak po wiekach stoicy, którzy pojmowali mądrość w sposób nawet jeszcze bardziej totalny i uważali, że mądrość można posiąść w całości albo nie posiadać jej wcale, i że raz nabytej mądrości nie można już utracić. Mądrość tę jednak są w stanie posiąść jedynie nieliczni, specjalnie predestynowani ludzie.Większość myślicieli chrześcijańskich wiąże mądrość z miłością doBoga i ludzi, przy czym część uważała ją, wzorem stoików za rodzaj daru, który otrzymują od Boga nieliczni, zaś inni skłaniali się do poglądu bliższego Arystotelesowi i uważali, że mądrości nabywa się samemu w toku cnotliwego i pracowitego życia i że nie nikomu nie jest ona automatycznie darowywana, ale też nikomu nie można jej automatycznie odmówić. Europejska filozofia nowożytna, z wyjątkiem filozofii religii, już od czasów Kartezjusza w zasadzie odcięła się od stosowania tego terminu, ze względu na jego niejasność i niedefiniowalność.W religiach Dalekiego Wschodu mądrość jest wiązana z osiągnięciem stanu oświecenia i wynika ze swoistej wiedzy, jaką się w wyniku tego oświecenia nabywa, połączonej z uczuciem jedności i współczucia do wszystkich istot żywych. Zdolność poszczególnych ludzi do osiągnięcia oświecenia, i co za tym automatycznie idzie - prawdziwej mądrości, jest jednak różnie pojmowana w tych religiach, od przyznawania, że każdy może ten stan osiągnąć przy odpowiednich staraniach, po pogląd że jest on dany wyłącznie nielicznie wybranym, którzy zdarzają się nie częściej niż raz na 2000 lat. (pl)
- Му́дрость — способность грамотного применения знаний. Большой, глубокий ум, опирающийся на жизненный опыт. Способность находить решение различных проблем, в том числе жизненных, опираясь на свой и чужой опыт, избегая порой непосредственных логических операций и понимание онтологии происходящего. В таких жанрах устного и литературного творчества как Афоризм, Поговорка, Пословица, Притча нашла своё отражение квинтэссенция народной мудрости. Понятие «ум» не является синонимом понятия мудрость. Умный человек не обязательно является мудрым, но мудрый уже подразумевает под собой умный. Мудрость является добродетелью. Термин «Философия» переводится с древнегреческого как любовь к мудрости. (ru)
- Visdom eller vishet är ett ord som har en djupare innebörd än till exempel kunskap, förstånd/intelligens samt erfarenhet. Förutom att besitta dessa tre egenskaper ska man även ha förmågan att kunna kombinera dessa så att de beslut man fattar blir de bästa möjliga ur alla aspekter. Inom kristendomen räknas visdom som en nådegåva. Jämför: kunskap Intelligens Förstånd Visdomstand (sv)
- La sabiduría es una habilidad que se desarrollada con la aplicación de la inteligencia en la experiencia, obteniendo conclusiones que nos dan un mayor entendimiento, que a su vez nos capacitan para reflexionar, sacando conclusiones que nos dan discernimiento de la verdad, lo bueno y lo malo. La sabiduría y la moral se interrelacionan dando como resultado un individuo que actúa con buen juicio. Algunas veces se toma el concepto de sabiduría como una forma especialmente bien desarrollada de sentido común.En la Sabiduría destaca el juicio sano basado en conocimiento y entendimiento; la aptitud de valerse con éxito del conocimiento y el entendimiento para resolver problemas, evitar o impedir peligros, alcanzar ciertas metas o aconsejar a otros a hacer lo mismo. Es lo opuesto a la tontedad, la estupidez y la locura, y a menudo se contrasta con estas. (es)
- Yleensä viisaus tarkoittaa kykyä tehdä sellaisia päätöksiä ja tekoja, jotka pitkällä aikavälillä tuottavat "yleisesti hyvän" lopputuloksen. Viisaus on laajasti käyttökelpoista tietoa. Viisaus voidaan nähdä tietoteoreettisesti myös eräänä tiedon melko korkeana, omana tasonaan. Alempia tiedon tasoja olisivat tällöin:# data, eli tiedon perusyksikkö, ero ja eroista muodostuva# informaatio ja informaatioista muodostuva# tietämys (informaation merkitys ja tulkinta systeemissä) ja tietämyksistä muodostuva # ymmärrys ja ymmärryksistä muodostuva# viisaus.Tämän rakennelma mukaan viisauden yläpuolella on vielä viisauksista koostuva jokin suurempi kokonaisuus, esimerkiksi valaistuminen. Jne. Viisaus on edellä mainitun mukaan siis laajennettua, yleisempää ymmärrystä. (fi)
- La saggezza è una particolare connotazione o capacità propria di chi è in grado di valutare in modo corretto, prudente e equilibrato le varie opportunit�, optando di volta in volta per quella più proficua secondo la ragione e l'esperienza. La saggezza è spesso intesa come capacità di desiderare e scegliere ciò che, valutato a lungo termine, possa ottenere l'approvazione di un buon numero di persone. In questo senso, una scelta "saggia" implica che l'azione (o la non-azione) sia stata strategicamente corretta se giudicata alla luce di una teoria dei valori ampiamente condivisa. In nessun caso però la saggezza può essere valutata in termini di consenso popolare. Piuttosto, l'opinione popolare attribuisce la dote della saggezza alle persone più anziane, in virtù della loro prudenza e maggiore esperienza di vita.La saggezza, dal punto di vista dell'etica, consiste nel riconoscere la differenza tra ciò che è bene e ciò che è male, e nello scegliere di conseguenza l'azione che è volta al bene. Va tuttavia rilevato che, per chi ritiene che in ambito etico non sussista la possibilità di discernere oggettivamente il bene dal male, la saggezza è invece la consapevolezza dell'assenza di un criterio morale trascendentale. In questo senso tutto ciò che accade è il risultato di infinite forze "negative" e "positive" che, intrecciandosi, portano inevitabilmente alla situazione presente; saggio è dunque l'individuo che sa adeguarsi di volta in volta allo stato dei fatti, modificando i suoi valori secondo le concrete opportunità che gli si presentano. Riconoscere ciò che è saggio vuol dire quindi riconoscere le conseguenze di ciò è stolto o addirittura folle: "follia" è il termine filosofico opposto a "saggezza". Come ogni decisione, una decisione saggia va presa anche quando le informazioni a disposizione sono incomplete. Pertanto, per poter agire saggiamente, bisogna essere capaci di intravedere al meglio gli scenari futuri prospettati dalle conseguenze di una certa azione, di desiderare il meglio per i più e di agire in maniera consequenziale. Una definizione filosofica elementare dice che la saggezza consiste nel "fare il miglior uso possibile della conoscenza che si ha a disposizione". Categoria:Voci con citazioni mancantiMolte autorità e governi moderni, nonché religioni ed etiche, affermano che la saggezza richiede una "prospettiva illuminata". Tale prospettiva è spesso definita in un modo meramente utilitaristico, come supporto a lungo termine per il bene comune. Le azioni e le intuizioni che sono considerate dai più come sagge tendono a: innalzarsi al di sopra di un singolo punto di vista, aspirando ad un modo di essere che sia compatibile con più di un sistema etico; aver cura della vita, del bene pubblico e degli altri valori impersonali, senza anteporre loro il proprio ristretto interesse personale; avere una solida conoscenza dell'esperienza del passato, ed essere al contempo in grado di anticipare le probabili conseguenze future di certe azioni; non prestare ascolto solo alla voce dell'intelligenza, – ma anche a quella dell'intuizione, del sentimento, dello spirito, etc. Tradizionalmente, la saggezza è collegata alla virtù. È tautologico affermare che chi è saggio è anche virtuoso. Le virtù più spesso associate alla saggezza sono l'umilt�, la compassione, la temperanza, la carit�, intesa come capacità di amare senza distinzioni o pregiudizi, la tolleranza e la mancanza di presunzione. Alcuni sostengono che il più universale significato del termine saggezza sia quello di essere in grado di vivere stando bene insieme agli altri. In questa prospettiva, il saggio è colui che è in grado di mostrare agli altri la pochezza delle cose del mondo e l'intrinseca interconnessione di ogni cosa ad ogni altra. Colloquialmente, si considera la saggezza come una qualità che sopraggiunge con l'avanzare dell'età. Alcune religioni considerano la saggezza un dono offerto da Dio. Il libro ebraico dei Proverbi, contenuto nel Vecchio testamento, afferma che "L'inizio della saggezza è il timore di Dio". In ogni caso, l'intera Bibbia cristiana riconosce che la saggezza, ancorché dono di Dio, non può essere ottenuta senza una adeguata preparazione dell'uomo a riceverla. (it)
- Sabedoria (em grego Σοφία, "sofía") é o que detém o "sábio" . Desta palavra derivam várias outras, como por exemplo, φιλοσοφία -"amor à sabedoria" . Há também o termo "Phronesis" - usado por Aristóteles na obra Ética a Nicômaco para descrever a "sabedoria prática", ou a habilidade para agir de maneira acertada". É um conceito diferente de "inteligência" ou de "esperteza". Mesmo para "sophia" há conceitos diferentes: muitos fazem distinção entre a "sabedoria humana" e a "sabedoria divina" . Sabedoria humana seria a capacidade que ajuda o homem a identificar seus erros e os da sociedade e corrigi-los. Sabedoria divina será provavelmente a capacidade de aprofundar os conhecimentos humanos e elaborar as versões do Divino e questões semelhantes.Na Bíblia Sagrada pode-se encontrar, dentre muitos outros, os seguintes versículos referentes à sabedoria::"Ora, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e não censura, e ser-lhe-á dada." :"Feliz é o homem que acha sabedoria, e o homem que adquire entendimento; pois melhor é o lucro que ela dá do que o lucro da prata, e a sua renda do que o ouro". (Prov. 3:13-14) (pt)
- Visdom er et begreb, som betegner den gode egenskab en vís person er ejer af. Det modsatte af at være vís er at være 'tåbelig'. Hvad, der præcis udgør visdom, er man uenige om. Herunder følger en række perspektiver på visdomsbegrebet. (da)
- Als Weisheit wird allgemein eine auf Lebenserfahrung, Klugheit, Einsicht und innerer Reife beruhende Überlegenheit im geistigen Sinne bezeichnet. Sie unterscheidet sich dadurch sowohl vom bloßen Wissen als auch von Intellekt und Intelligenz. (de)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
