| dbpedia-owl:abstract
|
- Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus war der vierte römische Kaiser der julisch-claudischen Dynastie. Er regierte vom 24. Januar 41 n. Chr. bis zu seinem Tod im Jahr 54. Geboren wurde er in Lugdunum als Sohn des Nero Claudius Drusus und der Antonia Minor. Er war der erste römische Kaiser, der außerhalb Italiens geboren wurde. Claudius galt als aussichtsloser Kandidat auf die Nachfolge im Kaiseramt. Der Überlieferung zufolge litt er an physischen Gebrechen. Bevor ihn sein Neffe Caligula im Jahr 37 zum Konsul machte, wurde er von seiner Familie praktisch von allen öffentlichen Tätigkeiten ausgeschlossen. Sein schlechter Gesundheitszustand ersparte ihm wohl das Schicksal, das zahlreiche andere vornehme Römer ereilte, die den politischen Säuberungsaktionen während der Herrschaft des Tiberius und des Caligula zum Opfer fielen. So konnte er sich historischen Studien zuwenden. Als letzter männlicher Erwachsener seiner Familie wurde Claudius zum potenziellen Nachfolger nach Caligulas Ermordung. Er war der erste römische Kaiser, an dessen Erhebung das Militär wesentlichen Anteil hatte. Trotz seines Mangels an politischer Erfahrung erwies Claudius sich als fähiger Verwalter und entfaltete eine rege Bautätigkeit. In seine Herrschaftszeit fällt mit der Eroberung Britanniens die erste Erweiterung des Römischen Reiches seit der Zeit des Augustus. Kaiser Claudius interessierte sich besonders für die römische Rechtsprechung, beispielsweise führte er den Vorsitz in öffentlichen Prozessen und gab bis zu 20 Verordnungen am Tag heraus. Während seiner gesamten Regierungszeit zeigte er sich besonders durch die Aristokratie verwundbar. Zahlreiche Senatoren wurden aus unterschiedlichen Gründen hingerichtet, teils im Zusammenhang mit Verschwörungen, teils aufgrund von Parteibildungen und Intrigen in der Umgebung des Kaisers. Die antiken Geschichtsschreiber beschreiben Claudius vor seiner Zeit als Kaiser als einen verwahrlosten, kränklichen und lächerlichen Mann; als Kaiser charakterisierte man ihn als ignorant und böswillig. Die moderne Forschung kommt zu einem differenzierteren Urteil und würdigt Claudius auch als umsichtigen und fähigen Herrscher.
- Claudius, was Roman Emperor from 41 to 54. A member of the Julio-Claudian dynasty, he was the son of Drusus and Antonia Minor. He was born at Lugdunum in Gaul and was the first emperor to be born outside Italy. Afflicted with a limp and slight deafness due to sickness at a young age, his family ostracized him and excluded him from public office until his consulship with his nephew Caligula in 37. Claudius' infirmity probably saved him from the fate of many other nobles during the purges of Tiberius' and Caligula's reigns; potential enemies did not see him as a serious threat. His survival led to his being declared emperor by the Praetorian Guard after Caligula's assassination, at which point he was the last adult male of his family. Despite his lack of experience, Claudius proved to be an able and efficient administrator. He was also an ambitious builder, constructing many new roads, aqueducts, and canals across the empire. During his reign the empire conquered Thrace, Noricum, Pamphylia, Lycia and Judaea, and began the conquest of Britain. He took a personal interest in law, presided at public trials, and issued up to twenty edicts a day. However, he was seen as vulnerable throughout his reign, particularly by the nobility. Claudius was constantly forced to shore up his position; this resulted in the deaths of many senators. These events damaged his reputation among the ancient writers, though more recent historians have revised this opinion. After his death in 54, his grand-nephew and adopted son Nero succeeded him as emperor.
- Tiberio Claudio César Augusto Germánico historiador y político romano, fue el cuarto emperador romano de la dinastía Julio-Claudia, y gobernó desde el 24 de enero del año 41 hasta su muerte en el año 54. Nacido en Lugdunum, en la Galia, fue el primer emperador romano nacido fuera de la Península Itálica. Permaneció apartado del poder por sus deficiencias físicas, cojera y tartamudez, hasta que su sobrino Calígula, tras convertirse en emperador, lo nombró cónsul y senador. Su poca actuación en el terreno político que representaba su familia le sirvió para sobrevivir en las distintas conjuras que provocaron la caída de Tiberio y Calígula. En esta última conjura, los pretorianos que asesinaron a su sobrino lo encontraron tras una cortina, donde se había escondido creyendo que lo iban a matar. Tras la muerte de Calígula, Claudio era el único hombre adulto de su familia. Este motivo, junto a su aparente debilidad y su inexperiencia política, hicieron que la guardia pretoriana lo proclamara emperador, pensando tal vez que sería un títere fácil de controlar. Pese a sus taras físicas, su falta de experiencia política y que lo considerasen tonto y padeciera complejos de inferioridad por causa de burlas desde su niñez y estigmatizado por su propia madre, Claudio fue un brillante estudiante, gobernante y estratega militar, además de ser querido por el pueblo y ser el hombre más poderoso del mundo conocido. Su gobierno fue de gran prosperidad en la administración y en el terreno militar. Durante su reinado, las fronteras del Imperio romano se expandieron, produciéndose la conquista de Britania. El emperador se tomó un interés personal en el Derecho, presidiendo juicios públicos y llegando a promulgar veinte edictos al día. En cualquier caso, se lo vio como un personaje vulnerable, especialmente entre la aristocracia. Claudio se vio obligado a defender constantemente su posición descubriendo sediciones, lo que se tradujo en la muerte de muchos senadores romanos. Claudio también se enfrentó a serios reveses en su vida familiar, uno de los cuales podría haber supuesto su asesinato. Estos eventos dañaron su reputación entre los escritores antiguos, si bien los historiadores más recientes han revisado éstas opiniones.
- Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus (synt. Tiberius Claudius Drusus, myöh. Tiberius Claudius Nero Germanicus, yleisesti Claudius) oli Rooman keisari, joka hallitsi 24. tammikuuta 41 – 13. lokakuuta 54. Claudius julistettiin keisariksi heti veljenpoikansa Caligulan salamurhan jälkeen, ja hän osoittautui lyhyessä ajassa oppineeksi ja kyvykkääksi hallitsijaksi, jonka valtakaudella käynnistettiin suuria rakennushankkeita ja sotilasvalloitusten myötä Rooman valtakunnan hallintoalue laajeni entisestään. Keisarin epäonnistunut yksityiselämä kuitenkin johti hänen salamurhaansa.
- Nato col nome di Tiberio Claudio Druso e figlio di Druso maggiore e Antonia minore, era considerato dai suoi contemporanei come un candidato improbabile al ruolo di imperatore, soprattutto in considerazione di una qualche infermità da cui era affetto, tanto che la sua famiglia lo tenne lontano dalla vita pubblica fino all'età di quarantasette anni, quando tenne il consolato assieme al nipote Caligola. Fu probabilmente questa infermità e la scarsa considerazione politica di cui godeva che gli permisero di sopravvivere alle purghe che colpirono molti esponenti della nobiltà romana durante i regni di Tiberio e Caligola: alla morte di quest'ultimo, Claudio divenne imperatore proprio in quanto unico maschio adulto della dinastia giulio-claudia. Malgrado la mancanza di esperienza politica, Tiberio Claudio Cesare Augusto Germanico, questo il nome adottato dopo l'acclamazione ad imperatore, dimostrò notevoli qualità: fu un abile amministratore, un grande patrono dell'edilizia pubblica, espansionista in politica estera (sotto il suo comando si ebbe la conquista della Britannia) e un instancabile legislatore, che presiedeva personalmente i tribunali e che giunse a promulgare venti editti in un giorno. Tuttavia, la sua posizione era resa poco sicura dall'opposizione della nobiltà, cosa che condusse Claudio a mettere a morte molti senatori. Claudio dovette anche sopportare molte disgrazie nella vita privata: una di queste potrebbe essere stata all'origine del suo assassinio. La fama di Claudio presso gli storici antichi non fu certo positiva, al contrario tra i moderni molte delle sue opere furono rivalutate.
- ティベリウス・クラウディウス・ネロ・カエサル・ドルスス（Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus, 紀元前10年8月1日 - 54年10月13日）は、ローマ帝国の第4代皇帝である。アントニウスの孫であり、アウグストゥスの妻リウィアの孫にあたる。第2代皇帝ティベリウスの弟大ドルススの息子でゲルマニクスの弟。第3代皇帝カリグラやのちに妻となる小アグリッピナの叔父に当たる。 父や兄に似ず生来病弱で、吃音や片足を引きずるなどの癖からユリウス・クラウディウス朝に属する男性としては珍しく公務から遠ざけられ、長くエクィテスの階級に留まった。この間にエトルリア史やカルタゴ史といった歴史著述を行い歴史家としての側面を持った。カリグラの皇帝就任後、カリグラと共にコンスルに就任、後に元老院議員に加えられた。カリグラが暗殺されると、プラエトリアニに担がれる形で皇帝に就任した。就任に際して元老院の承認を受けたものの、実質的にはプラエトリアニの軍事力によって就任しており、以降、軍事力がローマ皇帝を決定する最初の例となった。歴史家らしく、Template:要出典範囲、ユダヤの統治問題などを解決した。身体の不具合から元老院議員に影響力や友誼を持っていなかったため、カエサル家の解放奴隷を積極的に行政に登用した。このことは非元老院議員の統治への関与を増大させ、皇帝への権力集中や官僚制の発達を推進した。毒キノコの中毒によって死去するが、4番目の妻であった小アグリッピナの暗殺とする説が古代から有力視されている。
- Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus of Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus of Claudius Caesar Augustus Germanicus (geboren in 10 v. Chr. als waaraan later, nog vóór het verkrijgen van de keizerlijke macht de cognomina en toegevoegd werden) was na Augustus de vierde keizer van het oude Rome. Zijn onmiddellijke voorganger was Caligula, die in 41 vermoord was door de Praetoriaanse garde. Claudius was de oom van Caligula, en was zo'n vijftig jaar oud toen hij de opperste macht verwierf.
- Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus var romersk keiser fra 24. januar 41 til 54. Han var av det Julio-Claudiske dynasti, og var sønn av Drusus og Antonia den yngre. Han var født i Lugdunum i Gallia, og var første romerske keiser født utenfor Italia. Som ung var han sykelig, og haltet og hadde dårlig hørsel, og som en følge av dette var han ekskludert fra familien og fra offisielle verv, fram til han delte stillingen som konsul med sin nevø Caligula fra 37. Claudius skrøpelighet berget han trolig gjennom utrenskningene som foregikk både under Tiberius og Caligula, da hans potensielle fiender ikke anså han som noen trussel. At han overlevde disse, muliggjorde at han ble utropt til keiser av Pretorianergarden etter at Caligula var blitt henrettet, på et tidspunkt han var siste gjenlevende av voksne mannlige medlemer av sin familie. Til tross for manglende erfaring, viste Claudius seg å være en dyktig og effektiv administrator. Han var også en ambisiøs byggherre som fikk bygd mange nye veier, akvedukter og kanaler over hele imperiet. Under sin regjeringstid erobret Claudius Thrakia, Noricum, Pamfylia, Lykia og Judea, og under ham ble den romerske ekspansjonen i Britannia påbegynt. Han var personlig opptatt av lovgivning, preserte ved rettssaker og utstedte opptil tjue edikt for dag. Han ble imidlertid ansett som sårbar gjennom hele sin regjeringstid, og da spesielt av det romerske aristokratiet. Claudius var stadig tvunget til å med makt befeste sin stilling, noe som medførte døden pfor mange av senatorene. Dette var hendelser som skadet hans renomé blant antikkens historieskrivere, selv om historikere i nyere tid har reversert noe av bildet. Etter sin død i 54 etterfulgt hans adoptivsønn Nero ham på tronen.
- Klaudiusz, Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus – cesarz rzymski, syn Druzusa Starszego i Antonii Młodszej. Był bratankiem cesarza Tyberiusza i stryjem cesarza Kaliguli. Klaudiusz był cesarzem rzymskim od 25 stycznia 41 roku. Oficjalna tytulatura cesarska: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus.
- Tibério Cláudio César Augusto Germânico foi o quarto imperador romano da dinastia Júlio-Claudiana, e governou de 24 de janeiro de 41 d.C. até a sua morte em 54. Nascido em Lugdunum, na Gália, foi o primeiro imperador romano nascido fora da Península Itálica. Permaneceu apartado do poder pelas suas deficiências físicas, coxeadura e tartamudez, até o nomear seu sobrinho Calígula, após tornar-se imperador, como cônsul e senador. A sua pouca atuação no terreno político, que representava a sua família,serviu-lhe para sobreviver nas diferentes conjuras que provocaram a queda de Tibério e Calígula. Nesta última conjura, os pretorianos que assassinaram o seu sobrinho encontraram-no atrás duma cortina, onde se escondera acreditando que o iam matar. Após a morte de Calígula, Cláudio era o único homem adulto da sua família. Este motivo, junto à sua aparente debilidade e a sua inexperiência política, fizeram que a guarda pretoriana o proclamasse imperador, pensando talvez que seria um títere fácil de controlar. Em que pesem as suas taras físicas, a sua falta de experiência política e ser considerado tolo e padecera complexos de inferioridade por causa de burlas desde a sua infância e estigmatizado pela sua própria mãe, Cláudio foi um brilhante estudante, governante e estrategista militar, além de ser querido pelo povo. O seu governo foi de grande prosperidade na administração e no terreno militar. Durante o seu reinado, as fronteiras do Império Romano foram expandidas, produzindo-se a conquista da Britânia. O imperador tomou um interesse pessoal no Direito, presidindo juízos públicos e chegando a promulgar vinte éditos por dia. Em qualquer caso, foi visto como uma personagem vulnerável, especialmente entre a aristocracia. Cláudio viu-se obrigado a defender constantemente a sua posição descobrindo sedições, o que se traduziu na morte de muitos senadores romanos. Cláudio também enfrentou sérios reveses na sua vida familiar, um dos quais poderia ter suposto o seu assassinato. Estes eventos danificaram a sua reputação entre os escritores antigos, se bem que os historiadores mais recentes tenhem revisado estas opiniões.
- Тибе́рий Кла́вдий Це́зарь А́вгуст Герма́ник (лат. Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus), урождённый Тибе́рий Кла́вдий Друз, с 4 по 41 годы — Тибе́рий Кла́вдий Неро́н Герма́ник (лат. Tiberius Claudius Nero Germanicus), иногда — Клавдий I — римский император из династии Юлиев-Клавдиев. Также принцепс Сената, Великий понтифик, трибун, Отец отечества с января 42 года, пятикратный консул, цензор. Полный титул к моменту смерти: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus, Pontifex Maximus, Tribuniciae potestatis XIV, Consul V, Imperator XXVII, Pater Patriae (Тиберий Клавдий Цезарь Август Германик, Великий понтифик, наделён властью трибуна четырнадцать раз, консула — 5 раз, императора — двадцать семь раз, Отец Отечества).
- 提貝里烏斯·克勞狄烏斯·德魯蘇斯·尼祿·日耳曼尼庫斯（Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus，簡稱克勞狄烏斯、克勞狄、或模仿後來歐洲君主習慣冠以數字的克勞狄一世，Template:Bd），他是羅馬帝國朱里亞·克勞狄王朝的第四任皇帝，公元41年—54年在位。 克勞狄烏斯是意外而登基為元首的。公元41年，皇帝卡利古拉遭到刺殺後，近衛軍擁立這位克勞狄烏斯家族的中年男子，並受到元老院的承認而繼位為羅馬皇帝。他的統治力求各階層的和諧，凡事採取中庸之道，修補了卡利古拉時期皇帝與元老議員之間的破裂關係，提高行省公民在羅馬的政治權力，並興建國家的實業。後期史學家認為，羅馬帝國初期政治的中央集權統治型式，是在他的手中和平地轉移完成的。
- Claudius, egentligen Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus, född den 1 augusti 10 f. Kr. , död den 13 oktober 54 e. Kr. , var från den 24 januari 41 e. Kr. det romerska rikets fjärde kejsare. Han tillhörde den julisk-claudiska ätten. Claudius föddes i Lugdunum, nuvarande Lyon, i provinsen Gallien i nordvästra Frankrike. Hans föräldrar var Drusus och Antonia d.y.. Han var den förste romerske kejsaren som föddes utanför Italien.
- Claude est le quatrième empereur romain, qui régna de 41 à 54 apr. J. -C. Né à Lugdunum en Gaule en 10 av. J. -C. , fils de Drusus et Antonia Minor, elle-même fille de Marc Antoine et d'Octavie, il fut le premier empereur né hors d'Italie. Il succéda à Caligula en 41 en devenant le quatrième empereur de la dynastie julio-claudienne alors qu'il avait déjà une cinquantaine d'années. Il apparaissait peu probable que Claude devienne empereur : il était bègue et sa famille l'avait jugé incapable d'exercer une fonction publique jusqu'à ce qu'il devienne consul de son neveu Caligula en 37. Son infirmité le sauva cependant peut-être des purges dans les familles nobles romaines qui eurent lieu durant les règnes de ses deux prédécesseurs, lui permettant de se trouver en position d'être nommé empereur après l'assassinat de Caligula : il était alors le dernier homme de sa famille. Il accéda au pouvoir en comblant de cadeaux les cohortes prétoriennes, inaugurant ainsi un malheureux usage. Malgré son manque d'expérience politique, Claude se montra un administrateur capable et un grand bâtisseur public. Son règne vit l'Empire s'agrandir : cinq provinces s'ajoutèrent à l'Empire, dont la « Bretagne » (Britannia en latin) en 43 — où il se rendit pour obtenir les triomphes, se voyant ainsi décerner, ainsi qu'à son fils, le surnom de Britannicus —, la Lycie, la Maurétanie, la Norique et la Thrace. Il s'intéressa personnellement aux affaires publiques, se penchant sur les lois et présidant les procès publics. Il alla jusqu'à publier vingt édits par jour. Il étendit la citoyenneté romaine à des nombreuses cités dans les provinces, notamment en Gaule où il était né. Sensible aux demandes des notables gaulois, il obtint en 48 du Sénat que ceux-ci puissent accéder aux magistratures publiques de Rome et donc au Sénat romain. Reconnaissants, les délégués des nations gauloises firent graver son discours sur une table de bronze, la Table claudienne, laquelle fut placée dans le sanctuaire fédéral des Trois Gaules à Lyon. On en retrouva deux fragments en 1528 : ils sont aujourd'hui conservés au Musée gallo-romain de Fourvière à Lyon. En 47, il fêta les Jeux séculaires, selon la nouvelle date établie par Varron pour la fondation de Rome. Cependant tout au long de son règne il fut perçu comme vulnérable par la noblesse romaine. Il fut ainsi poussé à chercher en permanence à consolider son pouvoir, aux dépens des sénateurs en particulier. En 49, il bannit les juifs de Rome pour prosélytisme actif. Dans sa vie personnelle, il connut de nombreuses épreuves et son dernier mariage le mena à la mort. Il épousa en premières noces Plautia Urgulanilla, dont il eut un fils, mort en bas âge, et une fille qu'il fit exposer, la soupçonnant d'être le fruit d'un adultère. Il se maria ensuite à Ælia Pætina dont il eut une fille, Antonia. Il s'allia ensuite à Messaline dont il eut deux enfants, Octavie (née en 40, future épouse de Néron) et Britannicus (né en 41), qui fut éclipsé puis empoisonné par Néron. En quatrièmes noces, il épousa sa propre nièce Agrippine la Jeune. Il mourut empoisonné en 54 à l'instigation d'Agrippine, après avoir, sur ses conseils, adopté le fils de celle-ci — Néron — et fait passer ce dernier, en le mariant à sa fille Octavie, devant son propre fils pour la succession. Ces événements le firent mépriser par les anciens auteurs. Les historiens les plus récents tendent à tempérer leur opinion.
|
| rdfs:comment
|
- ティベリウス・クラウディウス・ネロ・カエサル・ドルスス（Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus, 紀元前10年8月1日 - 54年10月13日）は、ローマ帝国の第4代皇帝である。アントニウスの孫であり、アウグストゥスの妻リウィアの孫にあたる。第2代皇帝ティベリウスの弟大ドルススの息子でゲルマニクスの弟。第3代皇帝カリグラやのちに妻となる小アグリッピナの叔父に当たる。 父や兄に似ず生来病弱で、吃音や片足を引きずるなどの癖からユリウス・クラウディウス朝に属する男性としては珍しく公務から遠ざけられ、長くエクィテスの階級に留まった。この間にエトルリア史やカルタゴ史といった歴史著述を行い歴史家としての側面を持った。カリグラの皇帝就任後、カリグラと共にコンスルに就任、後に元老院議員に加えられた。カリグラが暗殺されると、プラエトリアニに担がれる形で皇帝に就任した。就任に際して元老院の承認を受けたものの、実質的にはプラエトリアニの軍事力によって就任しており、以降、軍事力がローマ皇帝を決定する最初の例となった。歴史家らしく、Template:要出典範囲、ユダヤの統治問題などを解決した。身体の不具合から元老院議員に影響力や友誼を持っていなかったため、カエサル家の解放奴隷を積極的に行政に登用した。このことは非元老院議員の統治への関与を増大させ、皇帝への権力集中や官僚制の発達を推進した。毒キノコの中毒によって死去するが、4番目の妻であった小アグリッピナの暗殺とする説が古代から有力視されている。
- Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus of Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus of Claudius Caesar Augustus Germanicus (geboren in 10 v. Chr. als waaraan later, nog vóór het verkrijgen van de keizerlijke macht de cognomina en toegevoegd werden) was na Augustus de vierde keizer van het oude Rome. Zijn onmiddellijke voorganger was Caligula, die in 41 vermoord was door de Praetoriaanse garde. Claudius was de oom van Caligula, en was zo'n vijftig jaar oud toen hij de opperste macht verwierf.
- Klaudiusz, Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus – cesarz rzymski, syn Druzusa Starszego i Antonii Młodszej. Był bratankiem cesarza Tyberiusza i stryjem cesarza Kaliguli. Klaudiusz był cesarzem rzymskim od 25 stycznia 41 roku. Oficjalna tytulatura cesarska: Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus.
- 提貝里烏斯·克勞狄烏斯·德魯蘇斯·尼祿·日耳曼尼庫斯（Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus，簡稱克勞狄烏斯、克勞狄、或模仿後來歐洲君主習慣冠以數字的克勞狄一世，Template:Bd），他是羅馬帝國朱里亞·克勞狄王朝的第四任皇帝，公元41年—54年在位。 克勞狄烏斯是意外而登基為元首的。公元41年，皇帝卡利古拉遭到刺殺後，近衛軍擁立這位克勞狄烏斯家族的中年男子，並受到元老院的承認而繼位為羅馬皇帝。他的統治力求各階層的和諧，凡事採取中庸之道，修補了卡利古拉時期皇帝與元老議員之間的破裂關係，提高行省公民在羅馬的政治權力，並興建國家的實業。後期史學家認為，羅馬帝國初期政治的中央集權統治型式，是在他的手中和平地轉移完成的。
- Claudius, egentligen Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus, född den 1 augusti 10 f. Kr. , död den 13 oktober 54 e. Kr. , var från den 24 januari 41 e. Kr. det romerska rikets fjärde kejsare. Han tillhörde den julisk-claudiska ätten. Claudius föddes i Lugdunum, nuvarande Lyon, i provinsen Gallien i nordvästra Frankrike. Hans föräldrar var Drusus och Antonia d.y.. Han var den förste romerske kejsaren som föddes utanför Italien.
- Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus war der vierte römische Kaiser der julisch-claudischen Dynastie. Er regierte vom 24. Januar 41 n. Chr. bis zu seinem Tod im Jahr 54. Geboren wurde er in Lugdunum als Sohn des Nero Claudius Drusus und der Antonia Minor. Er war der erste römische Kaiser, der außerhalb Italiens geboren wurde. Claudius galt als aussichtsloser Kandidat auf die Nachfolge im Kaiseramt. Der Überlieferung zufolge litt er an physischen Gebrechen.
- Claudius, was Roman Emperor from 41 to 54. A member of the Julio-Claudian dynasty, he was the son of Drusus and Antonia Minor. He was born at Lugdunum in Gaul and was the first emperor to be born outside Italy. Afflicted with a limp and slight deafness due to sickness at a young age, his family ostracized him and excluded him from public office until his consulship with his nephew Caligula in 37.
- Tiberio Claudio César Augusto Germánico historiador y político romano, fue el cuarto emperador romano de la dinastía Julio-Claudia, y gobernó desde el 24 de enero del año 41 hasta su muerte en el año 54. Nacido en Lugdunum, en la Galia, fue el primer emperador romano nacido fuera de la Península Itálica. Permaneció apartado del poder por sus deficiencias físicas, cojera y tartamudez, hasta que su sobrino Calígula, tras convertirse en emperador, lo nombró cónsul y senador.
- Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus (synt. Tiberius Claudius Drusus, myöh. Tiberius Claudius Nero Germanicus, yleisesti Claudius) oli Rooman keisari, joka hallitsi 24. tammikuuta 41 – 13. lokakuuta 54.
- Nato col nome di Tiberio Claudio Druso e figlio di Druso maggiore e Antonia minore, era considerato dai suoi contemporanei come un candidato improbabile al ruolo di imperatore, soprattutto in considerazione di una qualche infermità da cui era affetto, tanto che la sua famiglia lo tenne lontano dalla vita pubblica fino all'età di quarantasette anni, quando tenne il consolato assieme al nipote Caligola.
- Tiberius Claudius Nero Caesar Drusus var romersk keiser fra 24. januar 41 til 54. Han var av det Julio-Claudiske dynasti, og var sønn av Drusus og Antonia den yngre. Han var født i Lugdunum i Gallia, og var første romerske keiser født utenfor Italia. Som ung var han sykelig, og haltet og hadde dårlig hørsel, og som en følge av dette var han ekskludert fra familien og fra offisielle verv, fram til han delte stillingen som konsul med sin nevø Caligula fra 37.
- Tibério Cláudio César Augusto Germânico foi o quarto imperador romano da dinastia Júlio-Claudiana, e governou de 24 de janeiro de 41 d.C. até a sua morte em 54. Nascido em Lugdunum, na Gália, foi o primeiro imperador romano nascido fora da Península Itálica. Permaneceu apartado do poder pelas suas deficiências físicas, coxeadura e tartamudez, até o nomear seu sobrinho Calígula, após tornar-se imperador, como cônsul e senador.
- Тибе́рий Кла́вдий Це́зарь А́вгуст Герма́ник (лат. Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus), урождённый Тибе́рий Кла́вдий Друз, с 4 по 41 годы — Тибе́рий Кла́вдий Неро́н Герма́ник (лат. Tiberius Claudius Nero Germanicus), иногда — Клавдий I — римский император из династии Юлиев-Клавдиев. Также принцепс Сената, Великий понтифик, трибун, Отец отечества с января 42 года, пятикратный консул, цензор.
- Claude est le quatrième empereur romain, qui régna de 41 à 54 apr. J. -C. Né à Lugdunum en Gaule en 10 av. J. -C. , fils de Drusus et Antonia Minor, elle-même fille de Marc Antoine et d'Octavie, il fut le premier empereur né hors d'Italie. Il succéda à Caligula en 41 en devenant le quatrième empereur de la dynastie julio-claudienne alors qu'il avait déjà une cinquantaine d'années.
|
