Suzerainty () is any relationship in which one region or polity controls the foreign policy and relations of a tributary state, while allowing the tributary state to have internal autonomy. Suzerainty differs from true sovereignty in that, though the tributary state or person is technically independent and enjoys self-rule, in practice this self-rule is limited. Although the situation has existed in a number of historical empires, it is considered difficult to reconcile with 20th- or 21st-century concepts of international law, in which sovereignty either exists or does not. While a sovereign state can agree by treaty to become a protectorate of a stronger power, modern international law does not recognise any way of making this relationship compulsory on the weaker power. Suzerainty is a p

Property Value
dbo:abstract
  • Suzerenita je pojem, který se dá jednoduše vysvětlit jako omezená suverenita. Suzerenita je pojem používaný především v mezinárodním právu. Pojem suzerenita byl používán ve vztahu Osmanské říše a národních polonezávislých knížectví, která se postupně během 19. století osamostatňovala. Suzerén je tedy vrchní lenní pán s omezenou svrchovaností, který je formálně nadřízen vladaři některé jiné země. (cs)
  • La suzerania era una situació en la qual una regió o un poble donava tribut a una entitat més poderosa que permetia al tributari una autonomia domèstica limitada per administrar les seves relacions internacionals. L'entitat més poderosa en la relació de suzerania, o el cap d'estat d'aquesta entitat més poderosa s'anomena suzerani. El concepte de suzerania és un concepte que s'aplica als imperis en la història, no té cabuda en el dret internacional actual. El terme suzerania s'usava originalment per descriure la relació entre l'Imperi Otomà i les seves regions veïnes. Es diferencia de la sobirania en què el tributari té una autonomia limitada. En el dret feudal, el suzerani era un senyor feudal que tenia un feu al que altres feudataris li prestaven homenatge, i es diferenciava d'altres senyors feudals, en què el suzerani era vassall directe del rei, a qui havia de retre homenatge. (ca)
  • Der Begriff der Suzeränität (französisch suzerain „Oberhoheit, Oberherrschaft, Lehnsherr“, als Parallelbildung zu souverain von frz. sus „hinauf, in der Höhe“ abgeleitet, das auf das gleichbedeutende lat. sursum, verkürzt aus subversum, zurückgeht) wurde in der frühen Neuzeit parallel zum Begriff der Souveränität entwickelt und bezeichnet die Oberhoheit eines Staates über einen anderen, der über eine begrenzte, unvollkommen ausgebildete Souveränität verfügt. (de)
  • Suzerainty () is any relationship in which one region or polity controls the foreign policy and relations of a tributary state, while allowing the tributary state to have internal autonomy. Suzerainty differs from true sovereignty in that, though the tributary state or person is technically independent and enjoys self-rule, in practice this self-rule is limited. Although the situation has existed in a number of historical empires, it is considered difficult to reconcile with 20th- or 21st-century concepts of international law, in which sovereignty either exists or does not. While a sovereign state can agree by treaty to become a protectorate of a stronger power, modern international law does not recognise any way of making this relationship compulsory on the weaker power. Suzerainty is a practical, de facto situation, rather than a legal, de jure one. (en)
  • La suzeranía era una situación en la cual una región o un pueblo daba tributo a una entidad más poderosa que permitía al tributario una autonomía doméstica limitada para mantener relaciones internacionales. La entidad más poderosa en la relación de suzeranía, o la cabeza de Estado de esta entidad más poderosa, se denomina suzerano. El término suzeranía se usaba originalmente para describir la relación entre el Imperio otomano y sus regiones aledañas. Se diferencia de la soberanía en que el tributario tiene una autonomía limitada. En el derecho feudal, el suzerano era un señor feudal que tenía un feudo al que otros feudatarios le prestaban homenaje,​ diferenciándose de otros señores feudales en que el suzerano era vasallo directo del rey, a quien debía homenaje.​ Un ejemplo relativamente cercano lo aporta el gobierno chino en 2011. Cuando Gran Bretaña organizó la (1913), en la que los representantes tibetanos —animados por intereses ingleses— formularon por primera vez la consigna de «independencia del Tíbet», que fue rechazada por el gobierno chino. Entonces, los representantes británicos introdujeron un plan de «compromiso preestablecido» con la intención de alterar la soberanía de China sobre el Tíbet y establecer la «suzeranía» para que el Tíbet se liberara de la jurisdicción del gobierno chino en nombre de la «autonomía». El concepto de suzeranía se aplica a los imperios en la historia, no tiene cabida en el derecho internacional del siglo XXI. En su lugar aparecen conceptos como unión personal (en el caso de los dominios británicos, independientes sólo nominalmente hasta 1931) o el de Estado satélite o su peyorativo gobierno títere (como el gobierno de Manchukuo respecto a Japón en los años 30 del siglo XX). (es)
  • Suzerenitas merupakan situasi ketika suatu komunitas, daerah, kampung, desa, kerajaan, atau bahkan seseorang merupakan ‘jajahan’ suatu entitas yang lebih besar dan kuat. Entitas yang lebih besar dan kuat tersebut, yang disebut suzerenus, menerima upeti dari ‘jajahannya’ sebagai imbalan atas otonomi yang diberikannya. Situasi suzerenitas ini biasanya terjadi setelah terjadi penundukan (dalam arti militeristik) dan penguasaan pihak yang disebut terakhir oleh yang pertama. Eropa pada abad pertengahan–sebelum Westphalia, ditandai dengan benturan antar kekuatan suzerenus. Benturan ini pun bukan sesuatu yang aneh pada masa itu. (in)
  • La suzeraineté est une situation dans laquelle une région ou une nation est tributaire d'une entité plus puissante qui lui accorde une autonomie intérieure restreinte mais contrôle ses affaires étrangères. L'entité la plus puissante dans la relation de suzeraineté, ou à la tête de l'État de l'entité plus puissante, s'appelle le suzerain. Dans un système féodal, le suzerain est un seigneur qui octroie un fief à son vassal lors de la cérémonie de l'hommage. Le terme de suzeraineté a été utilisé pour décrire la relation entre l'Empire ottoman et ses régions environnantes. Il diffère de la souveraineté en cela que le tributaire a quelques autonomies de gouvernance limitées. Bien que ce concept ait existé dans plusieurs empires historiques, il est difficile à décrire avec les théories du droit international du XXe siècle, dans lesquelles la souveraineté existe ou n'existe pas. Alors qu'une nation souveraine peut consentir par traité à devenir le protectorat d'un pouvoir plus fort, le droit international moderne ne reconnaît aucune manière de rendre cette relation théoriquement irrévocable par le pouvoir plus faible. (fr)
  • Suzerain è un termine derivato dal francese medio souserain, utilizzato in due diversi contesti, con accezioni strettamente affini dal punto di vista semantico: * nella terminologia del , il termine indica una figura gerarchicamente sovraordinata rispetto agli altri signori feudali il cui status, nonostante la posizione sommitale, non è da confondere con il sovrano: si trattava di un «signore dei signori» o un «signore superiore», come lo erano, ad esempio, anche i re e gli imperatori. Da confrontare con l'inglese overlord. Il termine è attestato tardivamente, forse dal XIV secolo. * in politica internazionale, il termine viene usato nel contesto di relazioni inter-statali di egemonia, in cui uno «Stato dominante controlla i rapporti internazionali di uno Stato vassallo, permettendogli l'esercizio della sovranità sulle questioni interne» Il rapporto sottostante, in entrambi i casi, è indicato come suzeraineté, reso in inglese con suzerainty (it)
  • 宗主国(そうしゅこく)とは、実際の権力は対等もしくは逆転しているが格式や権威において上下関係を有するか、または格式や名目上の権威においては対等だが権限範囲において上下関係を有する諸国において、その最上位にあって他の関係諸国を下位とする国である。 (ja)
  • Suzereiniteit is de macht die een gebied domineert of die er een protectoraat uitoefent. Een suzerein is een dominerende staat of vorst. Het begrip 'suzereiniteit' wordt analoog aan soevereiniteit bijvoorbeeld gebruikt voor Tibet en Mongolië, die lange tijd onder de suzereiniteit van de Chinese keizers stonden. (nl)
  • Suzeren (fr. suzerain) – w ustroju lennym był to senior, który nie był niczyim wasalem. Najczęściej suzerenem był monarcha (ale nie każdy). Nazwa suzeren została utworzona przez analogię do suweren (fr. souverain, najwyższy i ang. sovereign, suwerenny) przez dodanie przedrostka sus (fr. nad). (pl)
  • Suzeränitet betecknade under feodalismen länsherrens överhöghet gentemot läntagaren (vasallen). Under den uppvaknande nationalismen och nationalstaternas framväxt på 1800-talet kom det att beteckna det statsrättliga förhållandet mellan en skyddsmakt och ett protektorat som saknade verklig autonomi (suveränitet). Begreppet är nära knutet till den politiska och juridiska uppbyggnaden av ett imperium. Centralmakten i imperiets huvudstad representerar hela imperiet gentemot omvärlden vad gäller t.ex. utrikes-, försvars- och handelspolitik. Centralmakten har också total inrikespolitisk kontroll, på ett sätt som liknar dagens nationalstater, över delar av imperiets territorium. Andra delar av territoriet, ofta befolkade av etniska minoriteter och erövrade folk, har en form av långtgående inre självbestämmande, autonomi, ofta med rättssystem som radikalt skiljer sig från andra delar av imperiet. (sv)
  • Сюзере́н (фр. suzerain от старофр. suserain) — тип крупного феодального правителя, власть которого основана на вассальном подчинении ему более мелких феодалов, получавших от сюзерена право на часть земли (феод) в его владениях. Система сюзеренитета — вассалитета, так называемая «феодальная лестница» (отмена принципа «вассал моего вассала не мой вассал»), существовала на территории Франции. Статус сюзерена также использовался и в межгосударственных отношениях (вассальное государство): * Австро-Венгрия была сюзереном княжества Лихтенштейн до конца Первой мировой войны. * Османская империя была сюзереном ряда территорий (см. Вассальные и даннические государства Османской империи). * Российская империя была сюзереном Крымского ханства в 1774—1783 годах, Абхазского княжества в 1810—1864 годах. * Великобритания была сюзереном Трансвааля в 1881—1884 годах. * Англо-русское соглашение (1907), подписанное без участия Тибета и империи Цин, ввело понятие сюзеренитета Китая над Тибетом, хотя Тибет не приносил вассальной присяги цинскому императору и отвергал сюзеренитет Китая. Власти Тибета отвергли эту конвенцию. Позиция современной КНР заключается в признании конвенции нелегитимной в связи с неучастием китайской стороны в её принятии, а также подменой суверенитета Китая над Тибетом на сюзеренитет. * Китайская республика была сюзереном Внешней Монголии в 1913—1919 годах. * Епископ Урхельский и Президент Франции совместно являются сюзеренами княжества Андорра. * Чола была сюзереном королевств вдоль восточного побережья Индии вплоть до реки Ганг в XI веке. (ru)
  • 宗主权是指国家对其属国的内政及外交拥有干预的权力,对属国享有宗主权的国家即是宗主国。宗主國通常在一定程度上拥有属國的外交权,但属国仍保有独立的自治權力。較有權的一方為宗主。英文裡的宗主權「Suzerainty」原是用來形容鄂圖曼帝國及其周圍屬地的關係。與主權不同的是,宗主關係裡的附庸通常有一定程度的自治權,也可指封建帝王對進貢属国或諸侯的關係。一般而言,附庸國在名义上保有一定主权,实际上依國情不同,在内政、外交和经济等方面有不同程度上从属并受制于宗主国。 宗主在歷史上許多帝國中存在,但很難用20世紀後的國際法定義,因為宗主關係需要很明確的存在或不存在。一個主權獨立的國家可以和一個強權簽署協約受其保護,但現代國際法並沒有硬性規定宗主關係不能撤回。 (zh)
  • Сюзеренітет — характерна для епохи феодалізму система особистих відносин та відносин влади, що виражались у вигляді договорів між сюзеренами (сеньйорами) та васалами. В основі сюзеренітету лежала ієрархія, структура феодальної власності, котра пов'язувала в одне ціле панівний клас та забезпечувала великим феодалам (королям, герцогам, графам та ін.) верховенство в політичних (військових, судових тощо) справах. З утворенням централізованих держав повноваження влади поступово концентрувались в руках короля, що перетворювався у суверенного монарха. У формі сюзеренітету розвивались також і міжнародно-правові відносини між сильними та більш слабкими васальними державами. Сюзере́н (фр. suzerain від старофр. suserain) — великий феодальний правитель, влада якого базується на васальному підпорядкуванні йому дрібніших феодалів, які одержують від сюзерена право на частину землі у його володіннях (феод) чи утримання з неї. Також відомий як сеньйор, пан, господар. (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1131381 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 22878 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985255260 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:date
  • September 2017 (en)
dbp:reason
  • Can anyone provide any evidence that the term "suzerainty" was actually used to refer to these territories? In other words, even if they fulfilled all of the conditions of the definition of the term, were they actually referred to by the term? (en)
dbp:text
  • Despite being occupied by the Axis powers, several Western and Asian countries were allowed to exercise self-rule. Several states were created in order to facilitate their occupation, including Vichy France, Manchukuo, the Empire of Vietnam, the Independent State of Croatia in Croatia and the Lokot Autonomy in Central Russia. (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Suzerenita je pojem, který se dá jednoduše vysvětlit jako omezená suverenita. Suzerenita je pojem používaný především v mezinárodním právu. Pojem suzerenita byl používán ve vztahu Osmanské říše a národních polonezávislých knížectví, která se postupně během 19. století osamostatňovala. Suzerén je tedy vrchní lenní pán s omezenou svrchovaností, který je formálně nadřízen vladaři některé jiné země. (cs)
  • Der Begriff der Suzeränität (französisch suzerain „Oberhoheit, Oberherrschaft, Lehnsherr“, als Parallelbildung zu souverain von frz. sus „hinauf, in der Höhe“ abgeleitet, das auf das gleichbedeutende lat. sursum, verkürzt aus subversum, zurückgeht) wurde in der frühen Neuzeit parallel zum Begriff der Souveränität entwickelt und bezeichnet die Oberhoheit eines Staates über einen anderen, der über eine begrenzte, unvollkommen ausgebildete Souveränität verfügt. (de)
  • Suzerenitas merupakan situasi ketika suatu komunitas, daerah, kampung, desa, kerajaan, atau bahkan seseorang merupakan ‘jajahan’ suatu entitas yang lebih besar dan kuat. Entitas yang lebih besar dan kuat tersebut, yang disebut suzerenus, menerima upeti dari ‘jajahannya’ sebagai imbalan atas otonomi yang diberikannya. Situasi suzerenitas ini biasanya terjadi setelah terjadi penundukan (dalam arti militeristik) dan penguasaan pihak yang disebut terakhir oleh yang pertama. Eropa pada abad pertengahan–sebelum Westphalia, ditandai dengan benturan antar kekuatan suzerenus. Benturan ini pun bukan sesuatu yang aneh pada masa itu. (in)
  • 宗主国(そうしゅこく)とは、実際の権力は対等もしくは逆転しているが格式や権威において上下関係を有するか、または格式や名目上の権威においては対等だが権限範囲において上下関係を有する諸国において、その最上位にあって他の関係諸国を下位とする国である。 (ja)
  • Suzereiniteit is de macht die een gebied domineert of die er een protectoraat uitoefent. Een suzerein is een dominerende staat of vorst. Het begrip 'suzereiniteit' wordt analoog aan soevereiniteit bijvoorbeeld gebruikt voor Tibet en Mongolië, die lange tijd onder de suzereiniteit van de Chinese keizers stonden. (nl)
  • Suzeren (fr. suzerain) – w ustroju lennym był to senior, który nie był niczyim wasalem. Najczęściej suzerenem był monarcha (ale nie każdy). Nazwa suzeren została utworzona przez analogię do suweren (fr. souverain, najwyższy i ang. sovereign, suwerenny) przez dodanie przedrostka sus (fr. nad). (pl)
  • 宗主权是指国家对其属国的内政及外交拥有干预的权力,对属国享有宗主权的国家即是宗主国。宗主國通常在一定程度上拥有属國的外交权,但属国仍保有独立的自治權力。較有權的一方為宗主。英文裡的宗主權「Suzerainty」原是用來形容鄂圖曼帝國及其周圍屬地的關係。與主權不同的是,宗主關係裡的附庸通常有一定程度的自治權,也可指封建帝王對進貢属国或諸侯的關係。一般而言,附庸國在名义上保有一定主权,实际上依國情不同,在内政、外交和经济等方面有不同程度上从属并受制于宗主国。 宗主在歷史上許多帝國中存在,但很難用20世紀後的國際法定義,因為宗主關係需要很明確的存在或不存在。一個主權獨立的國家可以和一個強權簽署協約受其保護,但現代國際法並沒有硬性規定宗主關係不能撤回。 (zh)
  • La suzerania era una situació en la qual una regió o un poble donava tribut a una entitat més poderosa que permetia al tributari una autonomia domèstica limitada per administrar les seves relacions internacionals. L'entitat més poderosa en la relació de suzerania, o el cap d'estat d'aquesta entitat més poderosa s'anomena suzerani. El concepte de suzerania és un concepte que s'aplica als imperis en la història, no té cabuda en el dret internacional actual. (ca)
  • Suzerainty () is any relationship in which one region or polity controls the foreign policy and relations of a tributary state, while allowing the tributary state to have internal autonomy. Suzerainty differs from true sovereignty in that, though the tributary state or person is technically independent and enjoys self-rule, in practice this self-rule is limited. Although the situation has existed in a number of historical empires, it is considered difficult to reconcile with 20th- or 21st-century concepts of international law, in which sovereignty either exists or does not. While a sovereign state can agree by treaty to become a protectorate of a stronger power, modern international law does not recognise any way of making this relationship compulsory on the weaker power. Suzerainty is a p (en)
  • La suzeranía era una situación en la cual una región o un pueblo daba tributo a una entidad más poderosa que permitía al tributario una autonomía doméstica limitada para mantener relaciones internacionales. La entidad más poderosa en la relación de suzeranía, o la cabeza de Estado de esta entidad más poderosa, se denomina suzerano. El término suzeranía se usaba originalmente para describir la relación entre el Imperio otomano y sus regiones aledañas. Se diferencia de la soberanía en que el tributario tiene una autonomía limitada. (es)
  • La suzeraineté est une situation dans laquelle une région ou une nation est tributaire d'une entité plus puissante qui lui accorde une autonomie intérieure restreinte mais contrôle ses affaires étrangères. L'entité la plus puissante dans la relation de suzeraineté, ou à la tête de l'État de l'entité plus puissante, s'appelle le suzerain. Dans un système féodal, le suzerain est un seigneur qui octroie un fief à son vassal lors de la cérémonie de l'hommage. (fr)
  • Suzerain è un termine derivato dal francese medio souserain, utilizzato in due diversi contesti, con accezioni strettamente affini dal punto di vista semantico: * nella terminologia del , il termine indica una figura gerarchicamente sovraordinata rispetto agli altri signori feudali il cui status, nonostante la posizione sommitale, non è da confondere con il sovrano: si trattava di un «signore dei signori» o un «signore superiore», come lo erano, ad esempio, anche i re e gli imperatori. Da confrontare con l'inglese overlord. Il termine è attestato tardivamente, forse dal XIV secolo. * in politica internazionale, il termine viene usato nel contesto di relazioni inter-statali di egemonia, in cui uno «Stato dominante controlla i rapporti internazionali di uno Stato vassallo, permettendogli l (it)
  • Сюзере́н (фр. suzerain от старофр. suserain) — тип крупного феодального правителя, власть которого основана на вассальном подчинении ему более мелких феодалов, получавших от сюзерена право на часть земли (феод) в его владениях. Система сюзеренитета — вассалитета, так называемая «феодальная лестница» (отмена принципа «вассал моего вассала не мой вассал»), существовала на территории Франции. Статус сюзерена также использовался и в межгосударственных отношениях (вассальное государство): (ru)
  • Suzeränitet betecknade under feodalismen länsherrens överhöghet gentemot läntagaren (vasallen). Under den uppvaknande nationalismen och nationalstaternas framväxt på 1800-talet kom det att beteckna det statsrättliga förhållandet mellan en skyddsmakt och ett protektorat som saknade verklig autonomi (suveränitet). (sv)
  • Сюзеренітет — характерна для епохи феодалізму система особистих відносин та відносин влади, що виражались у вигляді договорів між сюзеренами (сеньйорами) та васалами. В основі сюзеренітету лежала ієрархія, структура феодальної власності, котра пов'язувала в одне ціле панівний клас та забезпечувала великим феодалам (королям, герцогам, графам та ін.) верховенство в політичних (військових, судових тощо) справах. З утворенням централізованих держав повноваження влади поступово концентрувались в руках короля, що перетворювався у суверенного монарха. У формі сюзеренітету розвивались також і міжнародно-правові відносини між сильними та більш слабкими васальними державами. (uk)
rdfs:label
  • Suzerania (ca)
  • Suzerenita (cs)
  • Suzeränität (de)
  • Suzeranía (es)
  • Suzerainty (en)
  • Suzeraineté (fr)
  • Suzerenitas (in)
  • Suzerain (it)
  • 宗主国 (ja)
  • Suzereiniteit (nl)
  • Suzeren (pl)
  • Suserania (pt)
  • Сюзерен (ru)
  • Suzeränitet (sv)
  • Сюзеренітет (uk)
  • 宗主权 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:differentFrom
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:governmentType of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of