About: Abbot

An Entity of Type: person function, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Abbot (From the Aramaic Abba meaning "father") is an ecclesiastical title given to the male head of a monastery in various western religious traditions, including Christianity. The office may also be given as an honorary title to a clergyman who is not the head of a monastery. The female equivalent is abbess.

Property Value
dbo:abstract
  • في المسيحية الأب أو رئيس الدير هو لقب كنسي يمنح إلى رئيس الدير الذي يقطنه الرهبان الذكور، ويكون مسؤولاً عن كنيسة الدير. تعود أصول الاسم في الإنجليزية Abbot إلى المنطقة العربية في مصر وبلاد الشام، حيث كان يسمى رئيس الدير بالأب، والكلمة ذات جذور آرامية؛ أما في السبعونية فهي مكتوبة على شكل "abbas". (ar)
  • Opat je představený kláštera některých mužských řádů. Zpravidla stojí v čele opatství. Podobnou roli jako opat má u ženských řádů abatyše. (cs)
  • L’abat (de l'arameu ababa, que significa «pare» en relació amb la paternitat de Jesucrist, i ammà, mare) és el títol amb què es designa el mestre de la vida espiritual d'una abadia o el superior d'un monestir abat al cristianisme i al budisme. En les comunitats femenines la superiora rep el nom d’abadessa. Acostuma a ser elegit, segons la regla de sant Benet, per votació dels membres de la comunitat. Duu insígnies que representen la seua primacia abacial, com ara la creu pectoral, el bàcul, l'anell, o la mitra (un abat mitrat era un abat que usava insígnies pontificals). També reben aquest títol de manera honorífica els preveres triats per a presidir un consell catedralici. L'abat coadjutor és aquell elegit per ajudar l'abat d'un monestir en les seves tasques. El substitueix en cas de malaltia o vellesa. Durant els tres primers segles del cristianisme s'anomenava abat al practicant de l'ascetisme més experimentat que fa de guia als altres. Des dels inicis del monaquisme primitiu, es tractava d'un qualificatiu de respecte cap a un monjo. Posteriorment, d'ençà el segle v, amb l'aplicació generalitzada de la Regla de Sant Benet es configurà com una institució jurídica eclesiàstica, de caràcter vitalici normalment, en què es demanava l'ordenació sacerdotal de l'abat, el cap jurídic d'un monasteri. D'ençà aleshores, l'abat és la persona que té la principal responsabilitat dins d'una comunitat religiosa o d'una col·legiata i és qui en nomena tots els càrrecs. Actua només segons l'Evangeli i la regla monàstica del monestir i des de l'edat mitjana és independent de la diòcesi en els aspectes de la disciplina regular. Avui dia la seva autoritat és moderada per la resta del capítol de monjos, que l'elegeix. Dins el cristianisme Jeroni d'Estridó criticà negativament l'ús de la paraula abat per part dels eclesiàstics cristians perquè afirmava que Jesucrist el volia només per a referir-se a son pare. (ca)
  • Αββάς ή Αβάς σημαίνει πατέρας και είναι ένας θρησκευτικός - ιερατικός τίτλος που δίνεται στον ηγούμενο χριστιανικών ή βουδιστικών μοναστηριών. (el)
  • Abt (von spätlateinisch abbas, aus aramäisch abba „Vater“, aus hebräisch ab) ist ein dem Vorsteher eines Klosters verliehener Titel. Ursprünglich war das Wort Abba („Vater“), eine im weiteren Sinn für jeden Mönch gebrauchte ehrenvolle Anrede, seit dem 5./6. Jahrhundert war die Bezeichnung Abt jedoch dem Oberen vorbehalten. Die weibliche Entsprechung ist die Äbtissin. Das Amt, die Amtszeit oder die Würde eines Abtes wird auch als Abbatiat, ein von einem Abt oder einer Äbtissin geleitetes Kloster meist als Abtei bezeichnet. Vor allem monastische Orden in der katholischen Kirche wie die Benediktiner und Zisterzienser haben Äbte beziehungsweise Äbtissinnen. Auch Augustiner-Chorherren und die Prämonstratenserchorherren kennen sowohl Äbte als auch Pröpste. Die Entsprechung des Amtes eines Abtes in den orthodoxen Kirchen oder im byzantinischen Ritus ist Hegumen bzw. Archimandrit. Der Begriff ist aber nicht allein auf die christliche Religion eingeschränkt, sondern findet auch in den Religionen Asiens gelegentlich Verwendung, wenn es um die Rolle eines Klostervorstandes (in Japan beispielsweise um den 住職, jūshoku) geht. (de)
  • Abbot (From the Aramaic Abba meaning "father") is an ecclesiastical title given to the male head of a monastery in various western religious traditions, including Christianity. The office may also be given as an honorary title to a clergyman who is not the head of a monastery. The female equivalent is abbess. (en)
  • Abade edo abat monasterio bateko burua da. Bizkaian apaizei horrela ere diote. (eu)
  • Abad (del arameo Abba que significa "padre") es un título eclesiástico otorgado al jefe masculino de un monasterio en varias tradiciones religiosas occidentales, incluido el cristianismo . El cargo también puede otorgarse como título honorífico a un clérigo que no sea el jefe de un monasterio. El equivalente femenino es abadesa .​ (es)
  • Un abbé, du latin abbas, est tout d'abord un moine élu par ses pairs pour gouverner un monastère, une abbaye ou une communauté canoniale. L'image de l'abbé, comme « représentant du Christ » et « père de la communauté » prend sa source dans le Nouveau Testament cité par la Règle de Saint-Benoît . Le terme peut désigner aussi un prêtre séculier. Par extension, il s'applique également aux dirigeants de communautés monastiques d'autres traditions religieuses telles que le bouddhisme (voir abbé). (fr)
  • Is éard is ab (Gréigís Ársa ἀϐϐᾶ / abbã, « athair » ) ann ná teideal an fhir i gceannas ar mhainistir, i dtraidisiúin éagsúla, lena n-áirítear an Chríostaíocht. Féadfaidh an teideal a thabhairt freisin mar theideal oinigh ar chléireach nach bhfuil iarbhír i gceannas ar mhainistir. Is é an comhionann baineann ná ban-ab nó máthairab. (ga)
  • Kata abbas, yang berarti bapak, adalah sebuah gelar yang diberikan kepada pimpinan sebuah biara dalam agama Kristen. Abbas juga dapat menjadi gelar kehormatan yang dianugerahkan kepada rohaniwan yang bukan seorang kepala biara. Abbas wanita disebut abdis. (in)
  • Abate è il titolo spettante al superiore di una comunità monastica di dodici o più monaci, particolarmente utilizzato nella Chiesa cattolica. Quando l'abate ha dignità vescovile è comunemente detto abate mitrato. Non va confusa con la carica di priore, cui compete la responsabilità e il governo delle questioni più concrete e quotidiane legate alla vita del monastero, e che è seconda dopo quella dell'abate. (it)
  • 修道院長(しゅうどういんちょう)とは、修道院の長である者を指すキリスト教用語である。ラテン語ではアッバス (Abbas) といい、原義は「父」を意味する。西欧中世においては司教に匹敵する権威を持ち、世俗領主のような富と権力を持つ院長もあらわれた。女子修道院長の場合、女性形abbatissaとなる。 正教会の修道院長については典院・掌院を参照 (ja)
  • Opat (łac. abbas – „ojciec”, aram. ‏ܐܒܐ‎ abba – „ojciec”) – wyższy przełożony w męskich zakonach katolickich należących do kręgu zakonów mniszych. Odpowiednikiem w zakonach żeńskich jest ksieni. Opatowi przysługują także niektóre uprawnienia liturgiczne. Może on mianowicie używać infuły (czyli mniej uroczystej mitry) oraz pastorału – pastorał jednak musi zostać przysłonięty welonem, co ukazuje, że opat nie ma władzy pro foro externo, czyli poza swoją wspólnotą zakonną. Ma natomiast zwyczajną władzę ordynariusza wobec swoich podwładnych, co do jurysdykcji. Święceń może udzielać, jeśli sam jest biskupem. (pl)
  • Een abt (of abdis indien vrouwelijk) is de leider, het hoofd, van een abdij. Tijdens zijn abbatiaat (bestuursperiode) is hij of zij de 'primus inter pares' onder de monniken (of monialen) en wordt in de hiërarchie gevolgd door de prior. In zijn werkzaamheden wordt de abt bijgestaan door de raad, een kleine groep monniken, onder wie de prior, die samen het dagelijks bestuur van de abdij regelen. De abt wordt zeker in de benedictijnse traditie door de monniken zelf verkozen. Een abt kan een gemijterde of een niet-gemijterde abt zijn. In het eerste geval wordt hij kerkrechtelijk op hetzelfde niveau gezien als een bisschop en heeft de jurisdictie over de abdij, zoals een bisschop over een bisdom. Er is dan sprake van een zogenaamde exempte abdij.In vroeger tijden was het mogelijk dat een exempte abt de lagere wijdingen tot en met het subdiaconaat toediende aan de geestelijken in zijn machtsgebied, na het afschaffen van deze lagere wijdingen is dit alleen nog mogelijk door een bisschop. Bij de minderbroeders wordt de overste de gardiaan genoemd. In het Oosters christendom heet de met een abt vergelijkbare ambtsdrager een archimandriet of hegoemen. (nl)
  • A palavra abade, que provém do substantivo latino abbas, abbatis, através da sua forma acusativa abbatem – a qual, por sua vez, deriva do siríaco abbâ (através do étimo hebraico ab) –, significa pai e tem sido utilizada como título clerical, no Cristianismo, com diversas acepções (pároco, cura de almas, prelado de mosteiro ou congregação religiosa, monge, etc), ainda que se refira, na sua acepção original, à vida monástica e a quem governa uma abadia. Na Igreja Ortodoxa e em outras Igrejas orientais, o título que lhe é comparável é o de hegúmenos ou arquimandrita. Em língua portuguesa o feminino é abadessa. (pt)
  • Абба́т (лат. abbas, от ивр. ‏אבּא‏‎ — отец) — почётный католический церковный титул, который, начиная с V столетия, давался исключительно настоятелям монастырей (аббатств) и был званием церковной должности. Позже распространился на всех молодых людей духовного звания и превратился в форму вежливости. Аналогичное звание с женским окончанием — аббатиса, от лат. Abbatissa, — стали впоследствии давать и настоятельницам женских монастырей. (ru)
  • Abbot är titeln på föreståndaren för ett munkkloster. På nunnekloster kallas föreståndarinnan abbedissa. Abboten väljs av klostrets munkar. (sv)
  • Аба́т (лат. abbas, abbatic, від абба — «батько, отче») — у західному християнстві титул настоятеля чоловічого монастиря (абатства). Відповідник ігумена в східній традиції. Термін походить від найраннішої стадії чернецтва — відлюдницької, коли молоді відлюдники збиралися навколо авторитетних, зазвичай, стариших за віком наставників, яких звали «отцями». Пізніше це слово стало почесним ім'ям духовних осіб римо-католицької церкви, яке, починаючи з V століття надавалося винятково настоятелям монастирів (абатств) і було назвою церковної посади. В подальшому перетворилось на форму ввічливого звернення до всіх духовних осіб. Деякі абати мали єпископську владу. Абати спершу обиралися монахами і затверджувалися єпископами. В церковній ієрархії абат займав місце одразу після єпископів. Абати багатьох найвизначніших монастирів добивалися незалежності від єпископів і підпорядковувалися безпосередньо папі римському. В середньовіччі, починаючи з VIII—IX століть, була практика, коли за наказом світських володарів титул абата давався мирянам за особливі заслуги. (uk)
  • 修道院院长(英語:abbot),或译隱修院院長、修道院院牧、隱修院院牧,是对某些宗教(如基督教)修道院领导者的称呼。 一些神父也会被授予“領銜隱修院长”的榮銜,尽管他们并不是修道院的领导者。此外,女性的修道院长在英語称为“abbess”。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1143 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 34148 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1018895880 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:authorLink
  • Edmund Venables (en)
dbp:first
  • Edmund (en)
dbp:last
  • Venables (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wstitle
  • Abbot (en)
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • في المسيحية الأب أو رئيس الدير هو لقب كنسي يمنح إلى رئيس الدير الذي يقطنه الرهبان الذكور، ويكون مسؤولاً عن كنيسة الدير. تعود أصول الاسم في الإنجليزية Abbot إلى المنطقة العربية في مصر وبلاد الشام، حيث كان يسمى رئيس الدير بالأب، والكلمة ذات جذور آرامية؛ أما في السبعونية فهي مكتوبة على شكل "abbas". (ar)
  • Opat je představený kláštera některých mužských řádů. Zpravidla stojí v čele opatství. Podobnou roli jako opat má u ženských řádů abatyše. (cs)
  • Αββάς ή Αβάς σημαίνει πατέρας και είναι ένας θρησκευτικός - ιερατικός τίτλος που δίνεται στον ηγούμενο χριστιανικών ή βουδιστικών μοναστηριών. (el)
  • Abbot (From the Aramaic Abba meaning "father") is an ecclesiastical title given to the male head of a monastery in various western religious traditions, including Christianity. The office may also be given as an honorary title to a clergyman who is not the head of a monastery. The female equivalent is abbess. (en)
  • Abade edo abat monasterio bateko burua da. Bizkaian apaizei horrela ere diote. (eu)
  • Abad (del arameo Abba que significa "padre") es un título eclesiástico otorgado al jefe masculino de un monasterio en varias tradiciones religiosas occidentales, incluido el cristianismo . El cargo también puede otorgarse como título honorífico a un clérigo que no sea el jefe de un monasterio. El equivalente femenino es abadesa .​ (es)
  • Un abbé, du latin abbas, est tout d'abord un moine élu par ses pairs pour gouverner un monastère, une abbaye ou une communauté canoniale. L'image de l'abbé, comme « représentant du Christ » et « père de la communauté » prend sa source dans le Nouveau Testament cité par la Règle de Saint-Benoît . Le terme peut désigner aussi un prêtre séculier. Par extension, il s'applique également aux dirigeants de communautés monastiques d'autres traditions religieuses telles que le bouddhisme (voir abbé). (fr)
  • Is éard is ab (Gréigís Ársa ἀϐϐᾶ / abbã, « athair » ) ann ná teideal an fhir i gceannas ar mhainistir, i dtraidisiúin éagsúla, lena n-áirítear an Chríostaíocht. Féadfaidh an teideal a thabhairt freisin mar theideal oinigh ar chléireach nach bhfuil iarbhír i gceannas ar mhainistir. Is é an comhionann baineann ná ban-ab nó máthairab. (ga)
  • Kata abbas, yang berarti bapak, adalah sebuah gelar yang diberikan kepada pimpinan sebuah biara dalam agama Kristen. Abbas juga dapat menjadi gelar kehormatan yang dianugerahkan kepada rohaniwan yang bukan seorang kepala biara. Abbas wanita disebut abdis. (in)
  • Abate è il titolo spettante al superiore di una comunità monastica di dodici o più monaci, particolarmente utilizzato nella Chiesa cattolica. Quando l'abate ha dignità vescovile è comunemente detto abate mitrato. Non va confusa con la carica di priore, cui compete la responsabilità e il governo delle questioni più concrete e quotidiane legate alla vita del monastero, e che è seconda dopo quella dell'abate. (it)
  • 修道院長(しゅうどういんちょう)とは、修道院の長である者を指すキリスト教用語である。ラテン語ではアッバス (Abbas) といい、原義は「父」を意味する。西欧中世においては司教に匹敵する権威を持ち、世俗領主のような富と権力を持つ院長もあらわれた。女子修道院長の場合、女性形abbatissaとなる。 正教会の修道院長については典院・掌院を参照 (ja)
  • Opat (łac. abbas – „ojciec”, aram. ‏ܐܒܐ‎ abba – „ojciec”) – wyższy przełożony w męskich zakonach katolickich należących do kręgu zakonów mniszych. Odpowiednikiem w zakonach żeńskich jest ksieni. Opatowi przysługują także niektóre uprawnienia liturgiczne. Może on mianowicie używać infuły (czyli mniej uroczystej mitry) oraz pastorału – pastorał jednak musi zostać przysłonięty welonem, co ukazuje, że opat nie ma władzy pro foro externo, czyli poza swoją wspólnotą zakonną. Ma natomiast zwyczajną władzę ordynariusza wobec swoich podwładnych, co do jurysdykcji. Święceń może udzielać, jeśli sam jest biskupem. (pl)
  • A palavra abade, que provém do substantivo latino abbas, abbatis, através da sua forma acusativa abbatem – a qual, por sua vez, deriva do siríaco abbâ (através do étimo hebraico ab) –, significa pai e tem sido utilizada como título clerical, no Cristianismo, com diversas acepções (pároco, cura de almas, prelado de mosteiro ou congregação religiosa, monge, etc), ainda que se refira, na sua acepção original, à vida monástica e a quem governa uma abadia. Na Igreja Ortodoxa e em outras Igrejas orientais, o título que lhe é comparável é o de hegúmenos ou arquimandrita. Em língua portuguesa o feminino é abadessa. (pt)
  • Абба́т (лат. abbas, от ивр. ‏אבּא‏‎ — отец) — почётный католический церковный титул, который, начиная с V столетия, давался исключительно настоятелям монастырей (аббатств) и был званием церковной должности. Позже распространился на всех молодых людей духовного звания и превратился в форму вежливости. Аналогичное звание с женским окончанием — аббатиса, от лат. Abbatissa, — стали впоследствии давать и настоятельницам женских монастырей. (ru)
  • Abbot är titeln på föreståndaren för ett munkkloster. På nunnekloster kallas föreståndarinnan abbedissa. Abboten väljs av klostrets munkar. (sv)
  • 修道院院长(英語:abbot),或译隱修院院長、修道院院牧、隱修院院牧,是对某些宗教(如基督教)修道院领导者的称呼。 一些神父也会被授予“領銜隱修院长”的榮銜,尽管他们并不是修道院的领导者。此外,女性的修道院长在英語称为“abbess”。 (zh)
  • L’abat (de l'arameu ababa, que significa «pare» en relació amb la paternitat de Jesucrist, i ammà, mare) és el títol amb què es designa el mestre de la vida espiritual d'una abadia o el superior d'un monestir abat al cristianisme i al budisme. En les comunitats femenines la superiora rep el nom d’abadessa. Acostuma a ser elegit, segons la regla de sant Benet, per votació dels membres de la comunitat. Duu insígnies que representen la seua primacia abacial, com ara la creu pectoral, el bàcul, l'anell, o la mitra (un abat mitrat era un abat que usava insígnies pontificals). També reben aquest títol de manera honorífica els preveres triats per a presidir un consell catedralici. L'abat coadjutor és aquell elegit per ajudar l'abat d'un monestir en les seves tasques. El substitueix en cas de mala (ca)
  • Abt (von spätlateinisch abbas, aus aramäisch abba „Vater“, aus hebräisch ab) ist ein dem Vorsteher eines Klosters verliehener Titel. Ursprünglich war das Wort Abba („Vater“), eine im weiteren Sinn für jeden Mönch gebrauchte ehrenvolle Anrede, seit dem 5./6. Jahrhundert war die Bezeichnung Abt jedoch dem Oberen vorbehalten. Die weibliche Entsprechung ist die Äbtissin. Das Amt, die Amtszeit oder die Würde eines Abtes wird auch als Abbatiat, ein von einem Abt oder einer Äbtissin geleitetes Kloster meist als Abtei bezeichnet. (de)
  • Een abt (of abdis indien vrouwelijk) is de leider, het hoofd, van een abdij. Tijdens zijn abbatiaat (bestuursperiode) is hij of zij de 'primus inter pares' onder de monniken (of monialen) en wordt in de hiërarchie gevolgd door de prior. In zijn werkzaamheden wordt de abt bijgestaan door de raad, een kleine groep monniken, onder wie de prior, die samen het dagelijks bestuur van de abdij regelen. De abt wordt zeker in de benedictijnse traditie door de monniken zelf verkozen. (nl)
  • Аба́т (лат. abbas, abbatic, від абба — «батько, отче») — у західному християнстві титул настоятеля чоловічого монастиря (абатства). Відповідник ігумена в східній традиції. Термін походить від найраннішої стадії чернецтва — відлюдницької, коли молоді відлюдники збиралися навколо авторитетних, зазвичай, стариших за віком наставників, яких звали «отцями». Пізніше це слово стало почесним ім'ям духовних осіб римо-католицької церкви, яке, починаючи з V століття надавалося винятково настоятелям монастирів (абатств) і було назвою церковної посади. В подальшому перетворилось на форму ввічливого звернення до всіх духовних осіб. Деякі абати мали єпископську владу. Абати спершу обиралися монахами і затверджувалися єпископами. В церковній ієрархії абат займав місце одразу після єпископів. Абати багатьо (uk)
rdfs:label
  • Abbot (en)
  • أب (مسيحية) (ar)
  • Abat (ca)
  • Opat (cs)
  • Abt (de)
  • Αββάς (el)
  • Abato (eo)
  • Abade (eu)
  • Abad (es)
  • Ab (ga)
  • Abbé (fr)
  • Abbas (in)
  • Abate (it)
  • 修道院長 (ja)
  • 아빠스 (ko)
  • Abt (abdij) (nl)
  • Opat (pl)
  • Abade (pt)
  • Аббат (ru)
  • Abbot (sv)
  • Абат (uk)
  • 修道院长 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:foundedBy of
is dbo:knownFor of
is dbo:occupation of
is dbo:pastor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:honorificPrefix of
is dbp:knownFor of
is dbp:label of
is dbp:occupation of
is dbp:offstyle of
is dbp:people of
is dbp:title of
is dbp:titles of
is gold:hypernym of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License