| p:abstract
| - Gregory of Nazianzus (329 – January 25 389) (also known as Gregory the Theologian or Gregory Nazianzen) was a 4th-century Archbishop of Constantinople. He is widely considered the most accomplished rhetorical stylist of the patristic age. As a classically trained speaker and philosopher he infused Hellenism into the early church, establishing the paradigm of Byzantine theologians and church officials. Gregory made a significant impact on the shape of Trinitarian theology among both Greek-speaking and Latin-speaking theologians, and he is remembered as the "Trinitarian Theologian". Much of his theological work continues to influence modern theologians, especially in regard to the relationship among the three Persons of the Trinity. Along with two brothers, Basil the Great and Gregory of Nyssa, he is known as one of the Cappadocian Fathers. Gregory is a saint in both Eastern and Western Christianity. In the Roman Catholic Church he is among the Doctors of the Church; in Eastern Orthodoxy and the Eastern Catholic Churches he is revered as one of the Three Holy Hierarchs along with Basil the Great and John Chrysostom. (en)
- Grégoire de Nazianze (329-390), ou Grégoire le Théologien, docteur de l'Église, né en Cappadoce. Il est ordonné prêtre par son père et il le remplace comme évêque de Nazianze. (fr)
- ナジアンゾスのグレゴリオス（329年 - 389年1月25日）はギリシア教父のひとり、4世紀の東ローマ帝国のキリスト教神学者、聖職者である。 正教会などの伝統的教会で聖人とされ、ローマ・カトリックでも聖人である。日本ハリストス正教会ではナジアンズのグレゴリイまたは神学者グレゴリイ（しんがくしゃ-）と呼ぶ。 キリスト教徒の家庭に育ち、はじめカエサレアに、のちにアテナイに大バシレイオス（大ワシリイ）とともに学ぶ。のち361年にナジアンゾスに戻り、そこの主教に任命される。378年アンティオキア教会会議によってコンスタンディヌーポリ総主教に選出され、グレゴリオスもこれを承諾してコンスタンティノポリスに移ったが、同地のアリウス派、アポリナリウス派の反対を受け、379年教会内で群集に襲われ負傷する事件があった。またこの任命は主教の移動を禁じた教会法に触れるため後に381年の第1回コンスタンティノポリス公会議で取り消されたが、グレゴリオスはこの公会議の議長を務めた。説教集や異端論駁などの著作を残す。 正教会では特に崇敬され、「神学者」の称号で呼ばれる。正教会でこの称号をもつ聖人は他に二人だけである。 中世半ばから、正教会では、大バシレイオス、ナジアンゾスのグレゴリオス、ヨハネス・クリュソストモス（金口イオアン）の三人は三大聖師父(Three Hierarchies)として合同の祭りをもつようになった。なお東京復活大聖堂（ニコライ堂）の東面（至聖所）の二枚のステンドグラスはこの三大聖師父のうち、大バシレイオスと金口イオアンのイコンである（南側ステンドグラスが大バシレイオス、北側ステンドグラスが金口イオアン）。 (ja)
- Gregorius van Nazianze (329 - 25 januari 389) is samen met de heilige Basilius de Grote de grondlegger van het Oosterse kloosterleven. Ze worden samen gevierd op 2 januari. Gregorius was voordien sofist en had een retorische en literaire opleiding achter de rug voordat hij priester werd. Hij was de grondlegger van de orthodoxe leer van de Drievuldigheid : God is één wezen in drie personen. Gregorius van Nazianze was een theoloog en bisschop van de Rooms-katholieke Kerk in Constantinopel. In de rooms-Katholieke kerk geldt hij als kerkleraar. Hij heeft talrijke brieven, redevoeringen en gedichten geschreven. Eén van de bekendste is Christus Patiens, een tragedie over de kruisdood, hoewel zijn auteurschap in twijfel wordt getrokken. (nl)
- Grzegorz z Nazjanzu - (ur. ok. 330 roku w Nazjanzie lub w jego pobliżu, zm. 390 koło Nazjanzu). Jego matką była bardzo pobożna Nonna, natomiast ojciec był – w chwili narodzin Grzegorza – biskupem Nazjanzu. Z pochodzenia był poganinem, który w 325 roku – zapewne pod wpływem żony – nawrócił się i przyjął chrzest. Już w 329 roku został biskupem. Rodzice Grzegorza długo nie mieli potomstwa. Wreszcie urodziła im się córka Gorgonia, a potem właśnie Grzegorz. Przed jego narodzeniem matka miała uczynić ślub, że jeśli urodzi się syn, to go poświęci Bogu. Grzegorz miał jeszcze młodszego brata, Cezariusza. Grzegorz rozpoczął naukę jako dziecko i kontynuował ją bardzo długo; prawie do trzydziestego roku życia. Studiował kolejno w Cezarei Kapadockiej, potem Palestyńskiej, w Aleksandrii i wreszcie w Atenach. Tam bardzo zaprzyjaźnił się z Bazylim. Z nim też – po przyjęciu chrztu w 358 roku – próbował życia monastycznego.W 361 roku na prośbę swojego ojca i chrześcijan z Nazjanzu, przyjął święcenia kapłańskie, by pomóc staremu już ojcu w duszpasterzowaniu. Uczynił to bez entuzjazmu, ale wypełniał sumiennie swoje obowiązki. W tym czasie głęboko przeżył śmierć najpierw brata, a potem siostry. W 372 roku uległ usilnej perswazji Bazylego i został wyświęcony na biskupa Sazimy. Nigdy jednak tego biskupstwa nie objął. Po śmierci ojca, przez krótki czas był biskupem w swoim rodzinnym mieście. Opuścił je jednak i osiadł w jednym z monasterów. Kiedy w kilka lat później zmarł katolicki biskup Konstantynopola, tamtejsi wierni zwrócili się z gorącą prośbą do Grzegorza, by został ich biskupem. Sytuacja wspólnoty katolickiej w Konstantynopolu była bardzo trudna. Nie dość, że stanowili małą grupę, to nawet nie mieli własnego kościoła. Grzegorz zgodził się i w 379 roku przybył do Konstantynopola.W Konstantynopolu biskup Grzegorz zamieszkał przy małej kaplicy Anastasis i oddał się pracy duszpasterskiej. Liczba wiernych bardzo wzrosłaKategoria:Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł, a sam Grzegorz właśnie tam wygłosił słynne Mowy teologiczne, które mu przyniosły największy rozgłos. W 380 roku, w imię prześladowania homoseksualizmu, nakazał palenie na stosie poezji Safony. W 381 roku do Konstantynopola został zwołany sobór. Doszło do tego, że Grzegorz – trochę na skutek zbiegu okoliczności – został jego przewodniczącym. To był jednak "ostatni jego sukces". Działalność Grzegorza przysporzyły mu wielu wrogów. Byli to przede wszystkim duchowni "arianizujący" lub też po prostu zawistni. Sam charakter Grzegorza też, jak się wydaje, przyczyniał się do wzrostu tych niechęci. W efekcie na soborze doszło do licznych nieporozumień. Stanowisko Grzegorza nie uzyskało aprobaty, co doprowadziło do jego rezygnacji. Wrócił jeszcze na krótki czas do Nazjanzu, ale po to tylko, by dopilnować wybrania nowego biskupa. Wówczas wycofał się ostatecznie z życia publicznego. Zamieszkał w swej "pustelni" koło Nazjanzu. Tam w ciszy zmarł w 390 roku. Jako autor Grzegorz był i jest znany dzięki swoim mowom. Zachowało się ich kilkadziesiąt. Wygłaszał je w różnych okresach życia. Niektóre z nich zasługują na szczególne uznanie . Prócz tego pisał poematy oraz listy. To co wyróżnia wszystkie pisma Grzegorza, to wyrafinowany język, styl, forma. Lata studiów pozwoliły mu na zapoznanie się z całym bogactwem kultury helleńskiej. Korzystał z jej dorobku w sposób bardzo widoczny. Dziś kwestia zależności i powiązań Grzegorza z filozofią i kulturą helleńską jest przedmiotem wnikliwych studiów. Kościół Wschodni uznaje w Grzegorzu z Nazjanzu jednego z najwybitniejszych teologów. Hieronim – jego uczeń – natomiast powiedział, że "wśród łacinników żaden mu nie dorównywał". Wspomnienie Grzegorza z Nazjanzu obchodzone jest w Kościele katolickim 2 stycznia . (pl)
- Григо́рий Богосло́в (греч. Γρηγόριος Ναζιανζηνός — Григорий Назианзин; 329, Арианз — 389, Арианз) — христианский богослов, один из Отцов церкви, входит в число Великих каппадокийцев, близкий друг и сподвижник Василия Великого. Почитается в лике святителей. Память совершается в Православной церкви 25 января и 30 января; в Римско-католической церкви — 2 января. (ru)
- Gregorios av Nazianzos, född 329, död 25 januari 390, var en grekisk biskop och kyrkofader; helgon med festdag 2 januari (västkyrkan), 25 januari . Tillsammans med Basileios den store och Gregorios av Nyssa utgör han de tre kappadokiska fäderna. Han var biskop av Konstantinopel 379-381, se vidare Lista över patriarker av Konstantinopel. Template:Mall:Kyrkofäder Kyrkolärare Gregorius I | Ambrosius av Milano | Augustinus | Hieronymus | Johannes Chrysostomos | Basileios den store | Gregorius Nazianzus | Athanasius | Thomas av Aquino | Bonaventura | Anselm av Canterbury | Isidor av Sevilla | Petrus Chrysologus | Leo I | Petrus Damiani | Bernhard av Clairvaux | Hilarius av Poitiers | Alfonso dei Liguori | Frans av Sales | Kyrillos av Alexandria | Kyrillos av Jerusalem | Johannes av Damaskus | Beda Venerabilis | Efraim syriern | Petrus Canisius | Johannes av Korset | Roberto Bellarmino | Albertus Magnus | Antonius av Padua | Laurentius av Brindisi | Teresa av Ávila | Katarina av Siena | Thérèse av Jesusbarnet | da:Skabelon:Kirkelærere en:Template:Churchdoctor (sv)
- Gregorios Nazianzilainen (Gregorios Teologi) oli yksi kappadokialaisista kirkkoisistä. Hän syntyi Arianzissa lähellä Nazianzia Kappadokiassa. Hänen isänsä, myös Gregorios, palveli Nazianzin piispana. Hän oli Basileios Kesarealaisen (Suuren) ja tämän veljen, Gregorios Nyssalaisen läheinen ystävä. Gregorios toimi Nazianzin piispana vuosina 379 – 383, minkä jälkeen hän vetäytyi perinnetiluksilleen Arianziin, missä hän kuoli vuonna 389. Gregorios oli kolminaisuusopin merkittävimpiä kehittelijöitä ja loppuunsaattajia. Tämän vuoksi ortodoksinen kirkko on antanut hänelle arvonimen teologi, jonka on saanut ainoastaan kaksi muuta kirkon opettajaa. (fi)
- Nacque a Arianzo, cittadina presso Nazianzo, attuale Güzelyurt in Cappadocia. Figlio di Gregorio e Nonna. Il padre, che era ebreo della setta degli Hypsistiani, fu convertito dalla moglie al cristianesimo e divenne vescovo di Nazianzo. Il fratello Cesario fu dottore presso la corte dell'Imperatore Giuliano e governatore di Bitinia. Gregorio, nato qualche anno dopo il concilio di Nicea nel quale si condannò l'eresia ariana, fu fortemente condizionato per tutta la vita dalle lotte che si scatenarono attorno alla definizione della vera natura della Trinità. Studiò prima a Cesarea in Cappadocia, dove conobbe e divenne amico di Basilio, poi a Cesarea in Palestina e ad Alessandria presso il Didaskaleion, infine, tra il 350 e il 358, ad Atene dove conobbe l'imperatore Giuliano. Raggiunse poi l'amico Basilio nel monastero di Annisoi, nel Ponto. Ma abbandonò presto questa esperienza per tornare a casa, dove sperava di condurre una vita ancora più ritirata e contemplativa. Nel 361 fu ordinato sacerdote suo malgrado, dal padre, Vescovo di Nazianzo. Dapprima reagì fuggendo, ma poi accettò di buon grado la decisione paterna. "Mi piegò con la forza", ricorderà nella sua autobiografia. Nel 372 l'amico Basilio, allora Vescovo di Cesarea, costretto dalla politica ariana dell'Imperatore Flavio Valente a moltiplicare il numero delle diocesi sotto la sua giurisdizione per sottrarle all'influenza ariana, lo nominò vescovo di Sasima. Gregorio non raggiunse mai la sua sede vescovile in quanto solo con le armi in pugno sarebbe potuto entrarvi. Morto il padre, tornò a Nazianzo, dove diresse la comunità cristiana. Nel 379, salito al trono Teodosio I, Gregorio fu chiamato a dirigere la piccola comunità cristiana che a Costantinopoli era rimasta fedele a Nicea. Nella capitale dei cristiani di Oriente pronunciò i cinque discorsi che gli meritarono l'appellativo di "Teologo". Fu lui stesso a precisare che la "Teologia" non è "tecnologia", essa non è un'argomentazione umana, ma nasce da una vita di preghiera e da un dialogo assiduo con il Signore. Nel 380 Teodosio lo insediò vescovo di Costantinopoli e lo fece riconoscere come tale dal II Concilio Ecumenico nel maggio del 381. Le discussioni conciliari furono quanto mai accese e lo stesso Gregorio fu accusato di occupare illegittimamente, in quanto vescovo di Sasima, la sede di Costantinopoli, a proposito ebbe a dire: « Abbiamo diviso Cristo, noi che tanto amavamo Dio e Cristo! Abbiamo mentito gli uni agli altri a motivo della Verit�, abbiamo nutrito sentimenti di odio a causa dell'Amore, ci siamo divisi l'uno dall'altro!” »</div> infine, confessandosi incapace di mediare tra le opposte fazioni, abbandonò il concilio nel giugno del 381 « Lasciatemi riposare dalle mie lunghe fatiche, abbiate rispetto dei miei capelli bianchi ... Sono stanco di sentirmi rimproverare la mia condiscendenza, sono stanco di lottare contro i pettegolezzi e contro l'invidia, contro i nemici e contro i nostri. Gli uni mi colpiscono al petto, e fanno un danno minore, perché è facile guardarsi da un nemico che sta di fronte. Gli altri mi spiano alle spalle e arrecano una sofferenza maggiore, perché il colpo inatteso procura una ferita più grave ... Come potrò sopportare questa guerra santa? Bisogna parlare di guerra santa così come si parla di guerra barbara. Come potrei riunire e conciliare questa gente? Levano gli uni contro gli altri le loro sedi e la loro autorità pastorale e il popolo è diviso in due partiti opposti ... Ma non è tutto: anche i continenti li hanno raggiunti nel loro dissenso, e così Oriente e Occidente si sono separati in campi avversi” (Discorsi 42, 20-21) »</div> Nell'autunno del 382 divenne vescovo di Nazianzo per poi, dopo un anno, ritirarsi in solitudine ad Arianzo, dove morì nel 390. (it)
- Gregório de Nazianzo, ou Gregório Nazianzeno. Teólogo e escritor cristão. Padre da Igreja que, juntamente com Basílio Magno e Gregório de Nissa, faz parte dos assim denominados Padres Capadócios. Nasceu em 329 ou 330, perto de Nazianzo, na Capadócia, Ásia Menor, e faleceu em 390. (pt)
- 圣额我略‧纳齐安或者格列高利.纳齐安，中国国内旧称额我略‧纳齐盎，新称国瑞‧纳祥（英文Gregory of Nazianzus,Saint）（330小亚西亚阿里安祖特斯-389年1月25日阿里安祖特斯）4世纪教会教父，是加帕多家教父的第二號人物。在天主教内与圣巴西略的纪念日同为1月2日，并且两人都为捍卫三位一体教义作出了卓越贡献。 (zh)
- Gregor von Nazianz (auch Gregor von Nazianzus, * um 329 in Arianzos bei Nazianz in Kappadokien; † 25. Januar 390), war Bischof von Sasima in Kappadokien, dem heutigen Çavdarlı, kurzzeitig Metropolit von Konstantinopel und mit Basilius dem Großen und dessen Bruder Gregor von Nyssa einer der drei kappadokischen Väter, die auch als das kappadokische Dreigestirn bezeichnet werden. Alle drei prägten die Theologie des 4. Jahrhunderts mit der Ausarbeitung der Lehre von der Trinität entscheidend.Er ist einer der vier großen griechischen Kirchenlehrer der Alten Kirche und einer von nur drei Kirchenvätern, denen offiziell der Titel der Theologe verliehen wurde Zusammen mit Basilius von Caesarea und Johannes Chrysostomos ist er einer der drei heiligen Hierarchen. (de)
- Den hellige Gregor av Nazianz (født 329, død 25. januar 389), også kjent som Gregor Teologen, var en kristen biskop i Konstantinopel. Han var eldste sønn av Gregor av Nazianz den eldre og Nonna. Han er kåret til helgen av Den ortodokse kirke og Den romersk-katolske kirke, og er også kirkelærer. Han omtales sammen med brødrene St. Gregor av Nyssa og St. Basilios den store, hans nære venn og studiekamerat i Athen, som kappadokierne. Disse tre fikk en helt fundamental betydning for utviklingen av kristen lære i det fjerde århundre og fremover, særlig i østkirken. (no)
|
| rdfs:comment
| - Gregory of Nazianzus (329 – January 25 389) (also known as Gregory the Theologian or Gregory Nazianzen) was a 4th-century Archbishop of Constantinople. (en)
- Grégoire de Nazianze (329-390), ou Grégoire le Théologien, docteur de l'Église, né en Cappadoce. (fr)
- ナジアンゾスのグレゴリオス（329年 - 389年1月25日）はギリシア教父のひとり、4世紀の東ローマ帝国のキリスト教神学者、聖職者である。 正教会などの伝統的教会で聖人とされ、ローマ・カトリックでも聖人である。日本ハリストス正教会ではナジアンズのグレゴリイまたは神学者グレゴリイ（しんがくしゃ-）と呼ぶ。 キリスト教徒の家庭に育ち、はじめカエサレアに、のちにアテナイに大バシレイオス（大ワシリイ）とともに学ぶ。のち361年にナジアンゾスに戻り、そこの主教に任命される。378年アンティオキア教会会議によってコンスタンディヌーポリ総主教に選出され、グレゴリオスもこれを承諾してコンスタンティノポリスに移ったが、同地のアリウス派、アポリナリウス派の反対を受け、379年教会内で群集に襲われ� 傷する事件があった。またこの任命は主教の移動を禁じた教会法に触れるため後に381年の第1回コンスタンティノポリス公会議で取り消されたが、グレゴリオスはこの公会議の議長を務めた。説教集や異端論駁などの著作を残す。 正教会では特に崇敬され、「神学者」の称号で呼ばれる。正教会でこの称号をもつ聖人は他に二人� けである。 中世半ばから、正教会では、大バシレイオス、ナジアンゾスのグレゴリオス、ヨハネス・クリュソストモス（金口イオアン）の三人は三大聖師父(Three Hierarchies)として合同の祭りをもつようになった。なお東京復活大聖� �（ニコライ� �）の東面（至聖所）の二枚のステンドグラスはこの三大聖師父のうち、大バシレイオスと金口イオアンのイコンである（南側ステンドグラスが大バシレイオス、北側ステンドグラスが金口イオアン）。 (ja)
- Gregorius van Nazianze (329 - 25 januari 389) is samen met de heilige Basilius de Grote de grondlegger van het Oosterse kloosterleven. (nl)
- Grzegorz z Nazjanzu - (ur. ok. 330 roku w Nazjanzie lub w jego pobliżu, zm. 390 koło Nazjanzu). Jego matką była bardzo pobożna Nonna, natomiast ojciec (Grzegorz Starszy) był – w chwili narodzin Grzegorza – biskupem Nazjanzu. (pl)
- Григо́рий Богосло́в (греч. Γρηγόριος Ναζιανζηνός — Григорий Назианзин; 329, Арианз — 389, Арианз) — христианский богослов, один из Отцов церкви, входит в число Великих каппадокийцев, близкий друг и сподвижник Василия Великого. (ru)
- Gregorios av Nazianzos, född 329, död 25 januari 390, var en grekisk biskop och kyrkofader; helgon med festdag 2 januari (västkyrkan), 25 januari (östkyrkan). (sv)
- Gregorios Nazianzilainen (Gregorios Teologi) oli yksi kappadokialaisista kirkkoisistä. (fi)
- Nacque a Arianzo, cittadina presso Nazianzo, attuale Güzelyurt in Cappadocia. (it)
- Gregório de Nazianzo, ou Gregório Nazianzeno. Teólogo e escritor cristão. (pt)
- 圣额我略‧纳齐安或者� �列高利.纳齐安，中国国内旧称额我略‧纳齐盎，新称国瑞‧纳祥（英文Gregory of Nazianzus,Saint）（330小亚西亚阿里安祖特斯-389年1月25日阿里安祖特斯）4世纪教会教父，是� 帕多家教父的第二號人物。在天主教内与圣巴西略的纪念日同为1月2日，并且两人都为捍卫三位一体教义作出了卓越贡献。 (zh)
- Gregor von Nazianz (auch Gregor von Nazianzus, * um 329 in Arianzos bei Nazianz in Kappadokien; † 25. Januar 390), war Bischof von Sasima in Kappadokien, dem heutigen Çavdarlı, kurzzeitig Metropolit von Konstantinopel und mit Basilius dem Großen und dessen Bruder Gregor von Nyssa einer der drei kappadokischen Väter, die auch als das kappadokische Dreigestirn bezeichnet werden. (de)
- Den hellige Gregor av Nazianz (født 329, død 25. (no)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
