About: Interjection

An Entity of Type: language, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

An interjection is a word or expression that occurs as an utterance on its own and expresses a spontaneous feeling or reaction. It is a diverse category, encompassing many different parts of speech, such as exclamations (ouch!, wow!), curses (damn!), greetings (hey, bye), response particles (okay, oh!, m-hm, huh?), hesitation markers (uh, er, um), and other words (stop, cool). Due to its diverse nature, the category of interjections partly overlaps with a few other categories like profanities, discourse markers, and fillers. The use and linguistic discussion of interjections can be traced historically through the Greek and Latin Modistae over many centuries.

Property Value
dbo:abstract
  • الإقحام ‎/‏ˈkærɪt‎/‏ هو مقلوب على شكل V حرف من حروف اللغة، وسعت في بعض الأحيان، وتستخدم في تصحيح التجارب المطبعية والطباعة تشير إلى أن الاحتياجات المادية لإدراجها في هذه النقطة في النص. لديها مجموعة متنوعة من الاستخدامات الوظيفية في البرمجة والسياقات الأخرى. رمز لوحة المفاتيح ^ له معنيان: تستخدم قائمة بذاتها بل هو الإقحام، كما تستخدم في الجمع بين التشكيل (كما هو الحال في ŵ ) هو المنعطف لهجة. لا يجب الخلط بين علامة الإقحام وشخصيات أخرى على شكل شيفرون، مثل لهجة المنعطف أو المنعطف الخامس أو رابطة منطقية، والذي قد يطلق عليه أحيانًا علامات الإقحام. (ar)
  • La interjecció és una categoria gramatical que conté mots que denoten estats d'ànim o impressions súbites. Són expressions invariables, sovint provinents d'una onomatopeia o d'una frase feta que s'usen en oracions exclamatives per a acompanyar el discurs. No tenen cap funció sintàctica dins la frase, tan sols realcen el missatge, apel·len a l'interlocutor i expressen els sentiments de qui les usa. S'empren sense connexió gramatical amb la resta del discurs. Normalment equivalen a una oració. Pertanyen a un registre oral i col·loquial de la llengua. Les interjeccions poden expressar sorpresa (caram! òndia! etc.), alegria (visca! etc.), rebuig, fàstic, enuig, etc., però també poden funcionar com una amonestació o un imperatiu, com ara xut! per demanar silenci, o ep! o ei! per cridar l'atenció, o compte! per avisar d'un perill iminent, per exemple. O també poden ser simplement descriptius, com ara les onomatopeies que es poden llegir més avall. (ca)
  • Citoslovce (interjekce) je neohebný slovní druh, který vyjadřuje nálady a pocity, vůli mluvčího, označuje hlasy a zvuky. Obyčejně nemá žádnou gramatickou souvislost se zbytkem věty. Citoslovce mohou sloužit také na vyplnění prázdných částí věty. Od ostatních slov (jestliže se cítí jako samostatné) se oddělují čárkou nebo vykřičníkem. Jen některá, zvláště taková, která označují zvuky, někdy nahrazují slovesný přísudek. Taková citoslovce se čárkami neoddělují.Citoslovcím jsou sémanticky i syntaktickou funkcí blízké , slovní druh, který onomatopoicky vyjadřuje zvuk, pohyb či způsob. Vytváří jakýsi „zvukový obraz“. Ve větě mají funkci přísudku nebo častěji příslovečného určení. Na ideofony je bohatá např. japonština, baskičtina či africké jazyky, v indoevropských jazycích jsou vzácné. Z českých slov lze jako ideofony interpretovat např. slova cik cak, halabala apod.Citoslovce se zřejmě vyskytují ve všech jazycích. (cs)
  • Επιφώνημα είναι το μέρος του λόγου που φανερώνει δυνατό συναίσθημα, όπως πόνο, λύπη, χαρά, έκπληξη, θαυμασμό, απορία κτλ. Στα επιφωνήματα συνήθως σημειώνεται θαυμαστικό, ερωτηματικό ή αποσιωπητικά. Παραδείγματα:Α! Ω! Πωπώ! Χα χα χα! Αλίμονο! Μερικά από τα επιφωνήματα δεν έχουμε από μόνα τους έννοια, αλλά την παίρνουν από το νόημα του λόγου και από τον τόνο και το χρωματισμό της φωνής. Παράδειγμα: Α! Τι κρίμα... (λύπη), Α! Λοιπόν; (απορία) Μπορούν να υπάρχουν και επιφωνηματικές εκφράσεις, που αποτελούνται από ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και φράσεις. Παράδειγμα: Κρίμα! Φρίκη! Χριστέ μου! Ήμαρτον! Έξω! (el)
  • Interjektionen (von lateinisch interiectio ‚Einwurf‘; deutsch Empfindungswörter, Ausrufewörter) bilden eine der in der Sprachwissenschaft traditionell unterschiedenen Wortarten und werden manchmal den Partikeln im weiteren Sinn zugerechnet. Sie sind definiert als Einzelwörter oder feste Wortverbindungen, die in ihrer Form unveränderlich (unflektierbar) sind und syntaktisch unverbunden als satzwertige (holophrastische) Äußerungen gebraucht werden. Lexikalisch haben sie keine Bedeutung im engeren Sinn. Im Unterschied zu Verzögerungslauten (wie äh oder ähm) drücken sie jedoch eine bestimmte Empfindung, Bewertungs- oder Willenshaltung des Sprechers aus oder übermitteln eine an den Empfänger gerichtete Aufforderung oder ein Signal der Kontaktaufnahme oder -vermeidung. Die genaue Bedeutung ist oft abhängig von der Intonation, die etwa bei der Interjektion hey zusammen mit anderen Faktoren des Äußerungskontextes darüber entscheidet, ob es sich um eine Begrüßung (hallo hey), das Infragestellen von etwas (hey?), die Aufforderung zu einer Unterlassung (hey!) oder um einen Trost- oder Koselaut (hey langgezogen und mit fallender Betonung) handelt. (de)
  • Interjekcio, estas litere "io kio inter-etendiĝas" (el la latinaj inter kaj iacere "ĵeti"). Interjekcio estas lingva elemento, kiu ĝenerale ne havas gramatikan konekton al la cetera parto de la frazo kaj tutsimple esprimas senton de la parolanto, kvankam la plejmulto de la interjekcioj havas klaran difinon. Interjekcioj estas ne-fleksieblaj funkci-vortoj uzataj kiam la parolanto (ek)troviĝas en situacio, kia provokas sentojn -- ne-atenditeco, (ek)doloro, surpriziĝo k.s.En skriba lingvo oni ofte markas interjekciojn per unu aŭ pluraj postsekvaj krisignoj ("!"). (eo)
  • Interjekzioa bat-bateko emozioak (haserrea, alaitasuna, mina, nahigabea, zalantza etab.) adierazteko erabiltzen diren esaldi labur eta aldaezinak dira. Testuan, horien ondoren harridura-marka jartzen da. (eu)
  • An interjection is a word or expression that occurs as an utterance on its own and expresses a spontaneous feeling or reaction. It is a diverse category, encompassing many different parts of speech, such as exclamations (ouch!, wow!), curses (damn!), greetings (hey, bye), response particles (okay, oh!, m-hm, huh?), hesitation markers (uh, er, um), and other words (stop, cool). Due to its diverse nature, the category of interjections partly overlaps with a few other categories like profanities, discourse markers, and fillers. The use and linguistic discussion of interjections can be traced historically through the Greek and Latin Modistae over many centuries. (en)
  • Une interjection est une catégorie de mot invariable, permettant au sujet parlant, l'énonciateur, d'exprimer une émotion spontanée (joie, colère, surprise, tristesse, admiration, douleur, etc.), d'adresser un message au destinataire (acquiescement, dénégation, salutation, ordre, etc.), ou encore de réaliser — approximativement — une image sonore d'un événement (cri d'animal, explosion, bruit quelconque, etc.) L'interjection peut également consister en un syntagme ou en une phrase. Certains grammairiens la définissent parfois comme un mot-phrase, puisqu'à elle seule, elle équivaut à toute une phrase, de type exclamatif ou interrogatif. (fr)
  • La interjección es una clase de palabra de las lenguas naturales que no constituye una parte de la oración. Equivalen a oraciones que expresan un sentimiento vivo (¡ay!), una llamada enérgica (¡eh!) o describen elementalmente una acción (¡zas!, zigzag) sin ser léxica y gramaticalmente organizadas. Son signos pregramaticales que desempeñan las tres funciones elementales del lenguaje: expresiva, conativa o representativa. (es)
  • Sa teangeolaíocht is é atá i gceist le intriacht, ná focail onamataipéacha (bang, slurp, splash) agus trup ainmhithe (grrrrr, clippity-clop) Tá na foclóirí Béarla–Gaeilge measartha balbh faoin ngné seo den teanga. * ‘fuist’shush * baing - bang i Réics Carló * ‘cnag, cnag’ knock knock * osna * ‘Plimp’ ‘Crash, bang,’ an míniú atá tugtha in FGB. * ‘D’imigh sé de phlimp, he went off like a shot.’ * hup scraitheachaí * clic * Úps - focloir.ie * sclog Tá na seantéacsanna lán nathanna a chuireann iontas (‘ob abú búna!’) 'ababúna', easaontú (‘preit’, ‘fo, fo, a dhuine!’) nó trua (‘abhó!’) in iúl. * ouch - aidh * ahem * eh (ga)
  • Una interiezione o esclamazione è una parte del discorso che esprime un particolare atteggiamento emotivo del parlante, in modo estremamente conciso. Nella lingua scritta, l'interiezione è genericamente seguita dal punto esclamativo, che ne sottolinea l'enfasi e l'immediatezza. (it)
  • Wykrzyknik – nieodmienna część mowy wyrażająca m.in. silne stany emocjonalne, uczucia oraz ujawniająca stan woli mówiącego (np. życzenia, rozkazy) bądź naśladująca dźwięki otaczającego świata. Inaczej mówiąc są to wyrazy służące do uwydatniania uczuć lub woli mówiącego oraz leksemy będące dźwiękową imitacją zjawisk otaczającego nas świata. Nazwy tej używa się w stosunku do różnych jednostek językowych, ponieważ ich zbiory są wyznaczane przez językoznawców na podstawie różnych kryteriów (np. zbiór wykrzykników wyznaczony na podstawie kryteriów składniowych będzie się różnił od zbioru wyznaczonego na podstawie kryteriów semantycznych czy pragmatycznych). Najczęściej przy wyznaczaniu wykrzykników spośród innych części mowy bierze się pod uwagę wszystkie trzy kryteria tj. semantyczne, składniowe i morfologiczne. Wykrzyknik jest samodzielną częścią mowy, nie wchodzi zasadniczo w związki składniowe z innymi wyrazami w wypowiedzeniu (zdaniu) mogą natomiast stanowić samodzielną wypowiedź (występować w roli samodzielnych wypowiedzeń lub być poza zdaniem). Wyjątkowo mogą pełnić funkcję orzeczenia (niektóre dźwiękonaśladowcze oraz wyrażające wolę). Wykrzykniki właściwe nie mają konkretnej budowy słowotwórczej, natomiast pochodne mogą taką budowę wykazywać. Wykrzykniki i wyrazy dźwiękonaśladowcze można też podzielić na podgrupy według różnych kryteriów np. pochodzenia, dźwięków, jakie naśladują (onomatopeje), wyrażanych emocji i uczuć, do kogo są skierowane itd. Wykrzykniki (spośród innych części mowy) można wyodrębnić na podstawie dwóch kryteriów tj. składniowego (syntaktycznego) i znaczeniowego (semantycznego). Natomiast kryterium trzecie tj. morfologiczne (fleksyjne) pozwala wyodrębnić jedynie grupę leksemów nieodmiennych, do których zaliczamy wykrzykniki. (pl)
  • 感動詞(かんどうし / 英: interjection) とは、感動、応答、呼び掛けを表す。主語、述語、修飾語になることも他の語に修飾されることもない。間投詞(かんとうし)、感嘆詞(かんたんし)、嘆詞(たんし)とも言う。口語においては頻繁に用いられるが、文語において用いられることは少ない。 活用がなく、自立語である。 (ja)
  • Een tussenwerpsel is een uitroep, die buiten de woordvolgorde staat. Het kan gaan om een enkel woord (partikel), een hele woordgroep, of zelfs een hele zin die een expressie van emotie is. Het is een open woordklasse, want er komen geregeld nieuwe tussenwerpsels bij, zoals het betrekkelijk nieuwe oké. Imitaties van geluiden, begroetingen, vloeken en scheldwoorden, en uitroepen van ontkenning, bevestiging, vreugde, twijfel, spijt, afkeuring, aansporing, om aandacht te krijgen enzovoort, zijn tussenwerpsels of kunnen als tussenwerpsel worden gebruikt. Het woord tussenwerpsel is een leenvertaling van het Latijnse interiectio (inter betekent "tussen" of "tijdens" en iacere "gooien" of "werpen"). (nl)
  • As interjeições são palavras invariáveis que exprimem estados emocionais, ou mais abrangente: sensações e estados de espírito; ou até mesmo servem como auxiliadoras expressivas para o interlocutor, já que, lhe permitem a adoção de um comportamento que pode dispensar estruturas linguísticas mais elaboradas. Ora!, Oh!, Socorro!, Vixe! e etc... A interjeição é considerada palavra-frase, caracterizando-se como uma estrutura à parte. Não desempenha função sintática. Note que toda interjeição deve vir acompanhada de um ponto de exclamação. Após o ponto de exclamação a primeira letra da próxima sentença deve estar em maiúsculo , veja porque na citação: As interjeições podem ser divididas em três grupos: Interjeições onomatopaicas: são basicamente, sons que criamos com a boca: Ai!, Oba!, Nó!, Oxe!, Ah!, Olá!, Oh!, Ui!, Tchê!, Arre!, Eta!, Ué!, Xi!, Hum!, Psiu!... Interjeições exclamativas: são palavras ou expressões de outras classes gramaticais que exercem a função de interjeição: Credo!, Perdão!, Silêncio!, Chega!, Basta!, Ave Maria!, Macacos me mordam!, Tomara!, Cale-se!, Desculpa!, Céus!... Interjeições interrogativas: são interjeições que, diferente das outras, são acompanhadas de ponto de interrogação e se usa o tom de uma pergunta: Oi?, Hein?, Quê?, Hã?, Será?, Sério?, Como?, Mesmo?... As interjeições podem ser classificadas de acordo com o sentimento que traduzem. Os principais tipos de interjeição são aqueles que exprimem: (pt)
  • Interjektioner är en ordklass av oböjliga ord som syntaktiskt och grammatiskt närmast kan ses som en självständig sats . För att återge deras betydelse i en viss kontext måste man ofta parafrasera en interjektion med en eller flera satser. Interjektioner delas in i fem grupper, hälsningsord, svarsord, ljudhärmande ord, utropsord och svordomar. (sv)
  • Вигук — незмінювана особлива частина мови, яка виражає почуття, волевиявлення мовця, не називаючи їх. Наприклад, ой, ах, ого-го, ну, гей, алло, гайда. Вигуки вживаються у художніх творах і служать засобом виразності: О, там будуть гори високі! (захоплення). Гей, ударте в струни, кобзарі! (спонукання до дії). (uk)
  • 感叹词是用于表达各种感情的词。它与后面句子的其余成分无语法联系。 (zh)
dbo:wikiPageID
  • 181347 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 18395 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1067750679 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الإقحام ‎/‏ˈkærɪt‎/‏ هو مقلوب على شكل V حرف من حروف اللغة، وسعت في بعض الأحيان، وتستخدم في تصحيح التجارب المطبعية والطباعة تشير إلى أن الاحتياجات المادية لإدراجها في هذه النقطة في النص. لديها مجموعة متنوعة من الاستخدامات الوظيفية في البرمجة والسياقات الأخرى. رمز لوحة المفاتيح ^ له معنيان: تستخدم قائمة بذاتها بل هو الإقحام، كما تستخدم في الجمع بين التشكيل (كما هو الحال في ŵ ) هو المنعطف لهجة. لا يجب الخلط بين علامة الإقحام وشخصيات أخرى على شكل شيفرون، مثل لهجة المنعطف أو المنعطف الخامس أو رابطة منطقية، والذي قد يطلق عليه أحيانًا علامات الإقحام. (ar)
  • Interjekcio, estas litere "io kio inter-etendiĝas" (el la latinaj inter kaj iacere "ĵeti"). Interjekcio estas lingva elemento, kiu ĝenerale ne havas gramatikan konekton al la cetera parto de la frazo kaj tutsimple esprimas senton de la parolanto, kvankam la plejmulto de la interjekcioj havas klaran difinon. Interjekcioj estas ne-fleksieblaj funkci-vortoj uzataj kiam la parolanto (ek)troviĝas en situacio, kia provokas sentojn -- ne-atenditeco, (ek)doloro, surpriziĝo k.s.En skriba lingvo oni ofte markas interjekciojn per unu aŭ pluraj postsekvaj krisignoj ("!"). (eo)
  • Interjekzioa bat-bateko emozioak (haserrea, alaitasuna, mina, nahigabea, zalantza etab.) adierazteko erabiltzen diren esaldi labur eta aldaezinak dira. Testuan, horien ondoren harridura-marka jartzen da. (eu)
  • An interjection is a word or expression that occurs as an utterance on its own and expresses a spontaneous feeling or reaction. It is a diverse category, encompassing many different parts of speech, such as exclamations (ouch!, wow!), curses (damn!), greetings (hey, bye), response particles (okay, oh!, m-hm, huh?), hesitation markers (uh, er, um), and other words (stop, cool). Due to its diverse nature, the category of interjections partly overlaps with a few other categories like profanities, discourse markers, and fillers. The use and linguistic discussion of interjections can be traced historically through the Greek and Latin Modistae over many centuries. (en)
  • La interjección es una clase de palabra de las lenguas naturales que no constituye una parte de la oración. Equivalen a oraciones que expresan un sentimiento vivo (¡ay!), una llamada enérgica (¡eh!) o describen elementalmente una acción (¡zas!, zigzag) sin ser léxica y gramaticalmente organizadas. Son signos pregramaticales que desempeñan las tres funciones elementales del lenguaje: expresiva, conativa o representativa. (es)
  • Una interiezione o esclamazione è una parte del discorso che esprime un particolare atteggiamento emotivo del parlante, in modo estremamente conciso. Nella lingua scritta, l'interiezione è genericamente seguita dal punto esclamativo, che ne sottolinea l'enfasi e l'immediatezza. (it)
  • 感動詞(かんどうし / 英: interjection) とは、感動、応答、呼び掛けを表す。主語、述語、修飾語になることも他の語に修飾されることもない。間投詞(かんとうし)、感嘆詞(かんたんし)、嘆詞(たんし)とも言う。口語においては頻繁に用いられるが、文語において用いられることは少ない。 活用がなく、自立語である。 (ja)
  • Interjektioner är en ordklass av oböjliga ord som syntaktiskt och grammatiskt närmast kan ses som en självständig sats . För att återge deras betydelse i en viss kontext måste man ofta parafrasera en interjektion med en eller flera satser. Interjektioner delas in i fem grupper, hälsningsord, svarsord, ljudhärmande ord, utropsord och svordomar. (sv)
  • Вигук — незмінювана особлива частина мови, яка виражає почуття, волевиявлення мовця, не називаючи їх. Наприклад, ой, ах, ого-го, ну, гей, алло, гайда. Вигуки вживаються у художніх творах і служать засобом виразності: О, там будуть гори високі! (захоплення). Гей, ударте в струни, кобзарі! (спонукання до дії). (uk)
  • 感叹词是用于表达各种感情的词。它与后面句子的其余成分无语法联系。 (zh)
  • La interjecció és una categoria gramatical que conté mots que denoten estats d'ànim o impressions súbites. Són expressions invariables, sovint provinents d'una onomatopeia o d'una frase feta que s'usen en oracions exclamatives per a acompanyar el discurs. No tenen cap funció sintàctica dins la frase, tan sols realcen el missatge, apel·len a l'interlocutor i expressen els sentiments de qui les usa. S'empren sense connexió gramatical amb la resta del discurs. Normalment equivalen a una oració. Pertanyen a un registre oral i col·loquial de la llengua. (ca)
  • Citoslovce (interjekce) je neohebný slovní druh, který vyjadřuje nálady a pocity, vůli mluvčího, označuje hlasy a zvuky. Obyčejně nemá žádnou gramatickou souvislost se zbytkem věty. Citoslovce mohou sloužit také na vyplnění prázdných částí věty. Od ostatních slov (jestliže se cítí jako samostatné) se oddělují čárkou nebo vykřičníkem. Jen některá, zvláště taková, která označují zvuky, někdy nahrazují slovesný přísudek. Taková citoslovce se čárkami neoddělují.Citoslovcím jsou sémanticky i syntaktickou funkcí blízké , slovní druh, který onomatopoicky vyjadřuje zvuk, pohyb či způsob. Vytváří jakýsi „zvukový obraz“. Ve větě mají funkci přísudku nebo častěji příslovečného určení. Na ideofony je bohatá např. japonština, baskičtina či africké jazyky, v indoevropských jazycích jsou vzácné. Z českýc (cs)
  • Interjektionen (von lateinisch interiectio ‚Einwurf‘; deutsch Empfindungswörter, Ausrufewörter) bilden eine der in der Sprachwissenschaft traditionell unterschiedenen Wortarten und werden manchmal den Partikeln im weiteren Sinn zugerechnet. Sie sind definiert als Einzelwörter oder feste Wortverbindungen, die in ihrer Form unveränderlich (unflektierbar) sind und syntaktisch unverbunden als satzwertige (holophrastische) Äußerungen gebraucht werden. Lexikalisch haben sie keine Bedeutung im engeren Sinn. Im Unterschied zu Verzögerungslauten (wie äh oder ähm) drücken sie jedoch eine bestimmte Empfindung, Bewertungs- oder Willenshaltung des Sprechers aus oder übermitteln eine an den Empfänger gerichtete Aufforderung oder ein Signal der Kontaktaufnahme oder -vermeidung. Die genaue Bedeutung ist o (de)
  • Επιφώνημα είναι το μέρος του λόγου που φανερώνει δυνατό συναίσθημα, όπως πόνο, λύπη, χαρά, έκπληξη, θαυμασμό, απορία κτλ. Στα επιφωνήματα συνήθως σημειώνεται θαυμαστικό, ερωτηματικό ή αποσιωπητικά. Παραδείγματα:Α! Ω! Πωπώ! Χα χα χα! Αλίμονο! Μερικά από τα επιφωνήματα δεν έχουμε από μόνα τους έννοια, αλλά την παίρνουν από το νόημα του λόγου και από τον τόνο και το χρωματισμό της φωνής. Παράδειγμα: Α! Τι κρίμα... (λύπη), Α! Λοιπόν; (απορία) Μπορούν να υπάρχουν και επιφωνηματικές εκφράσεις, που αποτελούνται από ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και φράσεις. (el)
  • Une interjection est une catégorie de mot invariable, permettant au sujet parlant, l'énonciateur, d'exprimer une émotion spontanée (joie, colère, surprise, tristesse, admiration, douleur, etc.), d'adresser un message au destinataire (acquiescement, dénégation, salutation, ordre, etc.), ou encore de réaliser — approximativement — une image sonore d'un événement (cri d'animal, explosion, bruit quelconque, etc.) (fr)
  • Sa teangeolaíocht is é atá i gceist le intriacht, ná focail onamataipéacha (bang, slurp, splash) agus trup ainmhithe (grrrrr, clippity-clop) Tá na foclóirí Béarla–Gaeilge measartha balbh faoin ngné seo den teanga. * ‘fuist’shush * baing - bang i Réics Carló * ‘cnag, cnag’ knock knock * osna * ‘Plimp’ ‘Crash, bang,’ an míniú atá tugtha in FGB. * ‘D’imigh sé de phlimp, he went off like a shot.’ * hup scraitheachaí * clic * Úps - focloir.ie * sclog * ouch - aidh * ahem * eh (ga)
  • Een tussenwerpsel is een uitroep, die buiten de woordvolgorde staat. Het kan gaan om een enkel woord (partikel), een hele woordgroep, of zelfs een hele zin die een expressie van emotie is. Het is een open woordklasse, want er komen geregeld nieuwe tussenwerpsels bij, zoals het betrekkelijk nieuwe oké. Imitaties van geluiden, begroetingen, vloeken en scheldwoorden, en uitroepen van ontkenning, bevestiging, vreugde, twijfel, spijt, afkeuring, aansporing, om aandacht te krijgen enzovoort, zijn tussenwerpsels of kunnen als tussenwerpsel worden gebruikt. (nl)
  • Wykrzyknik – nieodmienna część mowy wyrażająca m.in. silne stany emocjonalne, uczucia oraz ujawniająca stan woli mówiącego (np. życzenia, rozkazy) bądź naśladująca dźwięki otaczającego świata. Inaczej mówiąc są to wyrazy służące do uwydatniania uczuć lub woli mówiącego oraz leksemy będące dźwiękową imitacją zjawisk otaczającego nas świata. Nazwy tej używa się w stosunku do różnych jednostek językowych, ponieważ ich zbiory są wyznaczane przez językoznawców na podstawie różnych kryteriów (np. zbiór wykrzykników wyznaczony na podstawie kryteriów składniowych będzie się różnił od zbioru wyznaczonego na podstawie kryteriów semantycznych czy pragmatycznych). Najczęściej przy wyznaczaniu wykrzykników spośród innych części mowy bierze się pod uwagę wszystkie trzy kryteria tj. semantyczne, składnio (pl)
  • As interjeições são palavras invariáveis que exprimem estados emocionais, ou mais abrangente: sensações e estados de espírito; ou até mesmo servem como auxiliadoras expressivas para o interlocutor, já que, lhe permitem a adoção de um comportamento que pode dispensar estruturas linguísticas mais elaboradas. Ora!, Oh!, Socorro!, Vixe! e etc... A interjeição é considerada palavra-frase, caracterizando-se como uma estrutura à parte. Não desempenha função sintática. Note que toda interjeição deve vir acompanhada de um ponto de exclamação. As interjeições podem ser divididas em três grupos: (pt)
rdfs:label
  • Interjection (en)
  • إقحام (ar)
  • Citoslovce (cs)
  • Interjecció (ca)
  • Interjektion (de)
  • Επιφώνημα (el)
  • Interjekcio (eo)
  • Interjección (es)
  • Interjekzio (eu)
  • Interjection (fr)
  • Intriachtaí (ga)
  • Interjeksi (in)
  • 感動詞 (ja)
  • Interiezione (it)
  • 감탄사 (ko)
  • Tussenwerpsel (nl)
  • Wykrzyknik (część mowy) (pl)
  • Interjeição (pt)
  • Междометие (ru)
  • Вигук (uk)
  • Interjektion (sv)
  • 感叹词 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:language of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:language of
is gold:hypernym of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License