About: Sacrifice

An Entity of Type: work, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Sacrifice is the offering of material possessions or the lives of animals or humans to a deity as an act of propitiation or worship. Evidence of ritual animal sacrifice has been seen at least since ancient Hebrew and Greeks, and possibly existed before that. Evidence of ritual human sacrifice can also be found back to at least pre-Columbian civilizations of Mesoamerica as well as in European civilizations. Varieties of ritual non-human sacrifices are practiced by numerous religions today.

Property Value
dbo:abstract
  • القربان هو شيء أو نبات أو حيوان وأحياناً إنسان يقدم عادة للقوى التي يعتقد البشر بأنها تتدخل في حياتهم، وذلك خوفاً أو حباً، ويتم ذلك في أوقات محددة، قد تكون دورية أو لحدث بعينه، وعادةٍ ما يرتبط تقديم القرابين بطقوس أخرى يُجري شعائرها وفق ترتيبات معينة كاهن أو كاهنة، كما يمكن لأي شخص أن يقوم بذلك وفق لاختلاف العقائد والأحوال. (ar)
  • Oběť je náboženský úkon spočívající v „odevzdání/obětování“ cenných předmětů (obětin), zvířat nebo lidí bohům, duchům mrtvých či jiným nadpřirozeným bytostem. Původně šlo o zničení předmětů (např. spálení potravin) popř. zabití obětních zvířat či lidí; postupně se u některých náboženství vyvinuly formy „nekrvavé oběti“, např. darování obětovaných předmětů nebo zasvěcení obětovaných osob duchovní službě. Motivací oběti bývá usmíření rozhněvaných bohů, jejich pocta nebo očekávání, že náhradou za obětované cennosti bohové obětníka vyslyší a splní jeho přání. Zvláštní kategorií jsou oběti mrtvým, které mohou být chápány i jako jejich hmotné vybavení na onen svět. Historie náboženské oběti je velice stará, archeologické důkazy obětní praxe existují z dob dávno před vznikem písma. V křesťanství má klíčový význam smrt Ježíše Krista, která bývá na základě starozákonního obětního institutu chápána tak, že v ní Bůh, Otec Ježíše, usmířil lidstvo sám se sebou (viz Ř 3,25; 2 Kor 5, 14-21). Římskokatolická mše, v níž se při slavení eucharistie Ježíšova smrt a zmrtvýchvstání připomíná a zpřítomňuje, se proto rovněž nazývá mešní obětí, a část mše, při které se zvlášť připomíná Ježíšova poslední večeře, se často označuje jako obětování. Křesťané věří, že Ježíšova oběť je úplná a definitivní (viz Žid 9,12; 10,1-18), a učinila tedy všechny náboženské oběti v tradičním smyslu zbytečnými. Ofěra věřících tak má již význam pouze sbírky darů na kostel nebo na dobročinné účely. V přeneseném smyslu se slovo oběť používá jednak tam, kde někdo nesobecky koná dobro pro druhé za cenu osobní ztráty, a jednak i ve smyslu zřeknutí se něčeho v očekávání budoucího většího zisku (např. v šachu). (cs)
  • Lidská oběť je rituální obětování člověka bohu či bohům ukončením jeho života. Lidské oběti byly běžné v pravěkých a starověkých společnostech. V moderních civilizovaných společnostech se téměř nevyskytuje, zakazuje je většina náboženství i civilních zákonů, které je klasifikují jako vraždu. (cs)
  • Με τον όρο ανθρωποθυσία εννοείται στο ανθρωπολογικό και θρησκειολογικό εννοιολογικό πλαίσιο η θυσία ανθρώπινων πλασμάτων χάριν της συλλογικής ευημερίας της κοινότητας, είτε χάριν της συντήρησης ενός ταμπού, προς τη θεότητα που απαιτεί τη θυσία. Οι διάφορες μυθολογίες στις οποίες ακόμη και σύγχρονα θρησκευτικά σχήματα εξιστορούν τέτοιου είδους ανθρωποθυσίες, όπως για παράδειγμα η θυσία του Ισαάκ ή η θυσία της Ιφιγένειας, ουσιαστικά περιγράφουν μία τελετουργική πράξη θανάτωσης, θύμα της οποίας είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος. Σε ορισμένες περιπτώσεις η έννοια της θυσίας συνδέεται με την αναγνώριση του αίματος ως ιερής ζωικής δύναμης. Σημαντικό ρόλο έπαιζαν οι ανθρωποθυσίες στον πολιτισμό των Αζτέκων, εφόσον πιστευόταν ότι χωρίς αυτές ο ήλιος δεν θα ανέτελλε και η ανθρωπότητα θα χανόταν. (el)
  • Menschenopfer waren die größtmöglichen Opferungen, bei denen Menschen im Rahmen eines religiösen oder anderen Kults getötet wurden, weil die Gesellschaft glaubte, den Forderungen einer Gottheit oder magischen Kraft entsprechen zu müssen, um nur so ihr eigenes Wohlergehen oder ihren Fortbestand sichern zu können. Rituelle Tötungen folgten den Erfordernissen des Kults mit einer gesellschaftlichen Routine, während Ritualmorde in diesem Zusammenhang spontane Reaktionen auf hereingebrochene, außergewöhnlich tragische Ereignisse oder eigene gewalttätige Aktionen waren mit dem Ziel, den ursprünglichen Normalzustand wiederherzustellen. Menschenopfer sind schon in prähistorischer Zeit dokumentiert und kommen in alten Kulturen vor, wobei ihr Sinn verschieden begründet wurde: Sie können einer Gottheit als Nahrung dienen, ihren Forderungen nachkommen, auf ihren „Zorn“, das heißt eine Notlage, reagieren, um weiteres Unheil abzuwehren, von ihr einen Segen erbitten oder der Gabe mit einer Gegengabe danken. In einem erweiterten Sinn werden vereinzelt auch Tötungen in anderen Zusammenhängen Menschenopfer genannt: zum Beispiel bei Lebensverlusten im Verlauf des technischen Fortschritts. Auch Pogrome und Völkermorde in säkularen, nicht von einer Religion beherrschten Gesellschaften werden als moderne Form von Menschenopfern gedeutet. (de)
  • Ein Opfer ist in der Religion die Darbringung von materiellen Objekten belebter oder unbelebter Art an eine dem opfernden Menschen vorgestellte übergeordnete metaphysische Macht. Mit dieser Macht können je nach Vorstellung Ahnen, Geister oder Gottheiten ausgestattet sein. Die Opferung ist ein Vorgang, der zumeist mit einem Ritual verbunden ist und mit einem besonderen Fest, als Opferfest ein elementarer Bestandteil einer Religion sein kann. Rituale spielen eine bedeutende Rolle im menschlichen Zusammenleben und sind anlageweise für jedes Kollektiv aufzufinden. Opferungsrituale stellen soziale Handlungen dar, mit denen Menschen oft bewusst und intentional auf ihre Umwelt einzuwirken suchen. Religionswissenschaftlich lassen sich Opfer klassifizieren in Sühneopfer, Bittopfer, Dankopfer, Reinigungsopfer und Lobopfer. Zu den historisch ältesten Opfern gehört auch das Erstlings- und Totenopfer. Beim Opfern von Tieren wird deren Fleisch und Blut nach den meisten Regeln bei einem kultgebundenen Mahl verzehrt. Je nach Brauch nimmt daran die gesamte Opfergemeinschaft teil oder stellvertretend der ihr voranstehende Opferleiter. Dies kann ein Priester, Schamane oder anderer Agent kultisch-religiöser Handlungen sein, dem eine Mittlerrolle zwischen den Menschen und der jeweiligen Gottheit zugesprochen wird. In Religionen, die Menschenopfer befürworten, gelten diese als die qualitativ höchste Form einer Opfergabe. Das Objekt einer religiösen Opferhandlung ist begrifflich bzw. semantisch vom Objekt einer Tauschhandlung abzugrenzen. (de)
  • Homa ofero aŭ homofero estas rita mortigo de homo kiel parto de la praktikoj de religio. En la antikvaj kulturoj oni parolis pri homa viktimigo kiam al diaĵo estis foroferitaj homoj por ricevi favorojn. La popoloj, kiuj pli oferbuĉi homojn pro tiuj kaŭzoj, estis la Aztekoj, la Majaoj, sed ankaŭ popoloj de la araba antaŭislama duoninsulo. Oni posedas informojn pri tiaj praktikoj en teritorioj najbare de Kartago kaj en fenicaj kolonioj de Sicilio (kie oni kultis la dion Baalon, sinsekve anstataŭatan per Krono, kaj en antikva Romo ĝis la respublika epoko. Ĝenerale tiu praktiko estis plenumita ĉe la plej granda parto de la konataj antikvaj popoloj. En Svedio oni praktikis la homajn oferojn ĝis la 11-a jarcento. Same ankaŭ en Norvegio En baltaj landoj oni daŭrigis oferi homojn ĝis la 14-a jarcento En la juda religio la homaj oferoj komencis malperi ĉirkaŭ la 8-a jarcento a.K., anstataŭata per bestaj oferoj (eo)
  • Oferado estas kutime difinita kiel la simbola donaco de manĝaĵoj, de la vivo de animaloj aŭ eĉ homoj al dioj au diaĵo, por obteni favoron aŭ pardonon. Tiu agmaniero estas atestita ekde la plej malnovaj homaj dokumentoj. Cetere, danke al arkeologio, oni malkovris homajn kaj animalajn korpojn kun oferadaj stampoj jam longe antaŭ iu ajn skribita atestado. Oferadoj estas kutimaj aferoj en multaj religioj, kvankam la oferado de bestoj kaj despli de homoj estas hodiaŭ tre maloftaj. (eo)
  • Del latín sacrificĭum, un sacrificio humano es la ofrenda de un ser humano a una deidad en señal de homenaje o expiación. En sentido amplio, es toda muerte ritual de una o muchas personas a manos de un tercero o de una institución. Los sacrificios humanos fueron practicados en muchas culturas antiguas. Se mataba a las víctimas ritualmente de una forma que pretendía apaciguar o halagar a los dioses. Los sacrificios humanos fueron practicados en las religiones celtas de la Edad de Bronce y en los rituales relacionados con la adoración de los dioses en Escandinavia. Para los habitantes de la antigua Cartago, enemiga sempiterna de Roma, el sacrificio de infantes recién nacidos era también una manera de aplacar a sus dioses. La Biblia contiene también un relato sobre el sacrificio de su hijo Isaac que Dios le pide a Abraham, siendo luego detenido por Dios mismo, al superar la prueba de fe. También, obras artísticas, como La consagración de la primavera del compositor Ígor Stravinski, hacen referencia a los antiguos sacrificios de doncellas en la actual Rusia. (es)
  • Giza sakrifizioa, jainko-jainkosa bati omenaldi, damu edo barkamen eske edo mesede baten truk gizaki bat eskeintzean datza. Zentzu zabalago batean, pertsona edo erakunde batek beste pertsona edo pertsona bat erritualki hiltzean datza. Antzinaroan kultura eta herri askok giza sakrifizioak burutzen zituzten. Jainkoak baretu asmoz biktimak erritualki sakrifikatzen ziren. Brontze Aroan zelta erlijioek giza sakrifizioak burutzen zituzten, eta Eskandinavian jainkoen gurtze erritualetan ere jasotzen ziren. Antzinako Kartagon nahiz bere etsai porrokatua zen Erroman ere jaioberriak sakrifikatzea jainkoak baretzeko modu bat zen, izan ere, Antzinako Erroman goza sakrifizioak K.a. 140. urterarte burutu ziren. Biblian bertan Jainkoak Abrahami bere seme Isaak sakrifika dezan eskatzen dion pasartea badago, azken unean Abrahamek Isaak sakrifikatzera doala eta fede proba bete duela ikusirik, Jainkoak Abraham geldiaraziko du. Igor Stravinski konposatzailearen Udaberriaren sagaratzea musikalanean ere antzinako Errusian andereen sakrifizioak gertatzen zirenaren aipamena egiten da. (eu)
  • Sakrifizioa jainko bati (edo izadiaz gaindiko izaki bati) eskaintzaren bat egitea da, eskainitakoa jainkoaren ondasun izatera iritsita, heltzeko. Sakrifizioetan, oro har, bizitza eskaintzen da, indar sakratua eskuratzeko. Antzinako sakrifizioetan, eskaingai bera hiltzen zen askotan, baina ez sakratu bihurtzeko, haren bizitza aske uzteko eta jainkoari iritsarazteko baizik. Sakrifizioak, gizonak errealitate sakratuan duen esperientzia denez gero, erlijioan du oinarria, eta horregatik zaila da, erlijioarekin gertatzen den bezala, sakrifizioen jatorria aurkitzea. (eu)
  • El término oblación (del latín oblatio, "ofrenda") alude a una ofrenda o sacrificio que se realiza a una divinidad.​ Este sacrificio, en un sentido más primitivo, corresponde a la ofrenda de un don perceptible por los sentidos, como manifestación externa de la veneración hacia el dios, aunque puede tener connotaciones más espirituales y abstractas. La ofrenda no se convierte en sacrificio sino hasta que el don visible sufre una transformación como, por ejemplo, al ser muerto, al derramar su sangre, al quemarlo, etcétera. Algunas culturas, como los tirios, los cartagineses y algunas tribus galas hacían sacrificios humanos en honor a Baal, Moloch, Teutates, etcétera.[cita requerida] En las civilizaciones de la región de Mesoamérica, desde mayas, toltecas y aztecas y la mayor parte de las culturas de la América prehispánica, el sacrificio humano fue un aspecto fundamental, y se instauraba como una necesidad "divina" (en realidad, no eran dioses como los occidentales, sino más bien energías) el hecho de efectuar diversas mutilaciones y torturas a las víctimas ofrendadas con el fin de calmar la sed de sus deidades sedientas de sangre humana, la cual, dentro de sus creencias, era el alimento de los dioses.[cita requerida] En Grecia y Roma, se ofrecían sacrificios a todas las divinidades y consistían en animales de los dedicados a cada una. Por ejemplo, el caballo a Neptuno, el chivo a Baco y fuera de estos casos en bueyes, toros, carneros y tratándose de pobres, en corderos y aves (gallos, palomas, etcétera). La inmolación consistía en un principio en derramar sobre la cabeza de la víctima harina de trigo puro mezclada con sal, pero más adelante se llamó inmolación al sacrificio completo. El sacrificio de cien bueyes recibía el nombre de hecatombe.​ (es)
  • Un sacrifice humain est un rite religieux qui a été pratiqué dans la plupart des civilisations, notamment au Néolithique et durant l'Antiquité, le plus souvent pour s'attirer les faveurs des dieux, par exemple pour conjurer la sécheresse, ou pour que les personnages importants tels que les souverains soient accompagnés dans l'au-delà par les sacrifiés. Attesté en particulier en Mésoamérique, où le sacrifice par cardiectomie était pratiqué de manière très courante et parfois à très grande échelle (lors de certaines occasions exceptionnelles, les Aztèques ont sacrifié jusqu'à des milliers de personnes en quelques jours), ce type de pratique se retrouve dans d'autres civilisations comme celles de l'Antiquité méditerranéenne, dans la Chine archaïque jusqu'à la dynastie Shang, chez les Dogons en Afrique et même à l'époque contemporaine, dans le nord-est de l'Inde et dans le royaume de Dahomey. (fr)
  • Le sacrifice (étymologiquement « fait de rendre sacré » ; du latin sacrificium, de sacer facere) désigne une offrande, en particulier de la nourriture, des objets voire des vies humaines ou animales, à une ou plusieurs divinités. À l'origine, le terme de sacrifice s'emploie pour une grande variété d'actes. Habituellement, il est surtout utilisé pour les sacrifices sanglants. Dans le cas d'offrandes de nourriture ou de liquide, on parle de sacrifice non sanglant ou libation, et, dans le cas d'une portion du sol, d'inauguration. Le terme est également passé dans le langage courant pour désigner le fait de détruire ou laisser détruire stratégiquement une partie d'un ensemble en vue d'un objectif global jugé plus important : le sacrifice aux échecs, qui consiste à donner un pion, une pièce ou une qualité pour obtenir l'avantage, sacrifier une escouade afin de gagner notamment une bataille ou une guerre, ou au travail, et aux études. (fr)
  • Sacrifice is the offering of material possessions or the lives of animals or humans to a deity as an act of propitiation or worship. Evidence of ritual animal sacrifice has been seen at least since ancient Hebrew and Greeks, and possibly existed before that. Evidence of ritual human sacrifice can also be found back to at least pre-Columbian civilizations of Mesoamerica as well as in European civilizations. Varieties of ritual non-human sacrifices are practiced by numerous religions today. (en)
  • 人身御供(ひとみごくう)とは、人間を神への生贄とすること。人身供犠(じんしんくぎ/じんしんきょうぎ)とも。また、生贄の「贄(ニエ)は神や帝に捧げる鳥・魚・新穀などの食物の意味である。 転じて比喩的表現として、権力者など強者に対して通常の方法ではやってもらえないようなことを依頼するため、もしくは何らかの大きな見返りを得るために、理不尽にもかかわらずその犠牲になることに対しても使われている。 (ja)
  • Il sacrificio umano è l'atto di uccidere uno o più esseri umani, solitamente come offerta a una divinità, come parte di un rito religioso. Il sacrificio umano è stato praticato da diverse culture antiche lungo il corso della storia. Nelle culture antiche si parlava di sacrificio umano quando a una divinità venivano immolati degli uomini per propiziarsene i favori. Le vittime erano tipicamente uccise seguendo un predeterminato rituale, che avrebbe dovuto accontentare o placare gli dei, certi esseri spirituali o le anime dei defunti, ad esempio come offerta propiziatoria, oppure come sacrificio dei servitori di un re i quali venivano uccisi in modo da continuare a servire il loro padrone anche nella vita ultraterrena. Pratiche strettamente correlate si trovano in alcune società tribali, come per il cannibalismo e coloro che vengono definiti come cacciatori di teste. Col sopraggiungere dell'età del ferro, assieme alle strutture connesse alle varie religioni (vedi periodo assiale), il sacrificio di esseri umani è stato sempre meno comune in tutto il Vecchio Mondo, fino a esser considerato come un barbaro residuo dei tempi pre-moderni (vedi antichità classica). Nel Nuovo Mondo tuttavia il sacrificio di uomini ha continuato a esser diffuso a vari livelli fino al periodo della colonizzazione europea delle Americhe. I popoli che più avevano sacrificato uomini per queste cause sono gli Aztechi, i Maya, ma anche i popoli della penisola arabica pre-islamica. Si hanno poi notizie di tali pratiche presso Cartagine e nelle colonie fenicie della Sardegna e della Sicilia e nell'antica Roma (fino all'epoca repubblicana). In genere la pratica era diffusa presso la maggior parte dei popoli antichi conosciuti. Nei tempi moderni anche la pratica parallela del è praticamente scomparsa da tutte le principali religioni (o è stato rifuso in termini di macellazione rituale) e il sacrificio umano è divenuto estremamente raro. La maggior parte delle religioni condanna oggi la pratica, mentre le leggi odierne secolari lo trattano come un omicidio: all'interno di una società che condanna il sacrificio umano, può essere utilizzato anche il termine di assassinio rituale. (it)
  • 生贄(犧、いけにえ、生け贄とも)は、神への供物として生きた動物を供えること、またその動物のことである。供えた後に殺すもの、殺してすぐに供えるもののほか、そもそも殺さずに神域(神社)内で飼う場合もある。 『旧約聖書』『レビ記』にある贖罪の日に捧げられるヤギは、「スケープゴート」の語源となった。 生贄を備える儀式を供犠(くぎ)と言い、動物だけでなく、人間を生贄として供える慣習もかつてはあり、これは特に「人身御供」と呼ぶ。 (ja)
  • 인신공양(人身供養, 영어: human sacrifice)은 제사 때 산 사람을 신에게 희생물로 바친 것을 말한다. 옛날의 제사에서 공양의 희생물로 인간을 신에게 바친 일이며 '인신공여', '인신공희'라고도 한다. (ko)
  • 희생(犧牲)은 신에의 공물로서 산동물을 올리는 것,또 그 동물이다. 올린 후에 죽이는 것, 죽이자마자 올리는 것 외 , 죽이지 않고 신사의 경내(신사) 안에서 기르는 경우도 있다. 구약성경 레위기에 있는 속죄의 날에 바쳐진 염소는 희생양의 어원이 되었다. 2014년 11월에 '사고나 자연 재해 따위로 애석하게 목숨을 잃음.'이라는 뜻이 추가되었다. 동물 뿐만이 아니라, 인간을 생지로서 올리는 관습도 이전에는 있어, 이것은 특히 「인신공희」라고 부른다. (ko)
  • Ofiary z ludzi – praktyki religijne poświadczone w różnych epokach i różnych częściach świata, polegające na zabiciu człowieka w ofierze bóstwu. Były związane z istniejącym w danej kulturze systemem wierzeń lub z lękiem przed konkretnym grożącym kataklizmem. Niekiedy ofiary z ludzi były połączone z rytualnym kanibalizmem. W niektórych kulturach ślady dawnych rytuałów tego typu pozostały jedynie w postaci pewnych idei teologicznych, np. stworzenie świata z rozczłonkowanego ciała "pierwszego człowieka", opisane w wedyjskim tekście . Z czasów nowożytnych dość dobrze udokumentowane są ofiary z ludzi dokonywane w kulturach Mezoameryki, zwłaszcza istotne w kulturze Azteków, gdzie jednocześnie zabijano tysiące jeńców, pojmanych w specjalnie w tym celu toczonych tzw. kwietnych wojnach. (pl)
  • Een offer (ook wel offerande), afgeleid van het Latijnse offerre ‘aanbieden’, is een geschenk, meestal aan een god, godin, of goden, maar ook aan andere machten zoals een fetisj of de doden. Het doel is te bedanken, goede gezondheid te krijgen, reiniging, hulp krijgen, vergiffenis vragen (een ‘zoenoffer’), enz. Het achterliggende principe wordt wel aangeduid met de Latijnse woorden do ut des: ‘ik geef opdat u (iets terug)geeft’. Bij het offeren van iets van waarde kunnen onderscheiden worden een offer waarbij het geofferde seculier gezien verloren gaat (zoals het offeren van een dier zonder het vlees te eten of de huid te benutten), en een offer waarbij het geofferde seculier gezien nog te gebruiken is, bijvoorbeeld het offeren van geld zonder het te vernietigen, voor religieuze onkosten. Er is ook de tussenvorm dat iets eetbaars deels verbrand wordt (en dan verder niet bruikbaar is), en deels gegeten wordt door bijvoorbeeld de priester. (nl)
  • Ofiara – podstawowa, obok modlitwy, forma kultu religijnego,występująca we wszystkich religiach, począwszy od pierwotnych do najbardziej rozwiniętych. Polega na składaniu darów bóstwu. Często łączona z ucztą religijną. (pl)
  • Um sacrifício humano consiste no ato de sacrificar um ou mais seres humanos para algum fim, usualmente de cunho religioso. Tal prática remonta desde a Antiguidade, quando matavam-se pessoas ritualmente de forma que agradasse algum deus ou força espiritual. Apesar das tentativas de se eliminar tais práticas, ainda há alguns grupos ou culturas que praticam sacrifícios humanos nos dias atuais. A maioria das religiões condena a prática, e as leis seculares modernas tratam-na como um assassinato. Em uma sociedade que condena o sacrifício humano, o termo assassinato ritual/morte em ritual é usado. (pt)
  • Sacrifício (do Latim: Sacrificium; literalmente: "ofício sagrado"), também conhecido como imolação, oblação, oblata, oferenda ou oferta, é a prática de oferecer aos deuses, na qualidade de alimento, a vida (designada como "vítima") de animais, humanos, colheitas e plantações, como acto de propiciação ou culto. O termo é usado também metaforicamente para descrever atos de altruísmo, abnegação e renúncia em favor de outrem. (pt)
  • Челове́ческое жертвоприноше́ние — разновидность жертвоприношения: приношение высшей ценности — жизни человека — в жертву (дар) божеству. В современных правовых системах человеческое жертвоприношение криминализировано и рассматривается как особая разновидность убийства — ритуальное убийство. Культовая функция человеческих жертвоприношений различается от культуры к культуре — средство приближения к богу, способ искупления грехов, благодарность за военные победы (в последнем случае жертвами часто становились военнопленные). (ru)
  • Een mensenoffer is het doden van een mens als offer aan een god, binnen de context van een religie. Het wordt daarom ook wel een rituele moord genoemd. Het mensenoffer heeft door zijn radicale en grensoverschrijdende karakter de mens vanouds sterk geïntrigeerd. In veel culturen zijn mensenoffers een onderdeel van de religieuze praktijk geweest. (nl)
  • Människooffer, det rituella dödandet av människor, har historiskt sett förekommit i de flesta kulturer och förekommer i ett fåtal länder även idag. Syftet med offren har varit vitt skilda. (sv)
  • Offer (av latin offerre, erbjuda, frambära som gåva) finns i många religioner som ett sätt att blidka högre makter såsom gudar, gudom, förfäder eller andar av olika slag. Offerhandlingar har en central roll inom zoroastrism och hinduism och andra förgreningar av indoiransk religion. Inom den bibliska judendomen fanns det flera olika sorters offer, bland annat tackoffer. Det viktigaste offret enligt kristen tro är Jesu syndoffer, som överskylde människornas synder så att de kunde undvika Guds straff. Termen används även metaforiskt för att beskriva osjälviska handlingar, att göra gott för andra utan tanke på sig själv. Eller kort och gott, liten förlust för större vinning. (sv)
  • 人祭(英語:human sacrifice)是一种古代宗教仪式(祭祀),即用人作为祭品来祭祀神灵,与它相似的仪式有动物祭。在整个人類歷史上,几乎所有文明均出現过以活人作為牲禮的现象,出草獵首是與之密切相關的現象。而在米诺斯、阿兹特克、莫切文化、纳斯卡文化等少部分文明中亦会在人祭过程中食人,虽然这在人类大部分文明中并非常态。 人祭本身属于原始社会时期遗留下来的习俗,常与族群冲突相关,不能视作奴隶社会的证据。而在鐵器時代,隨著宗教的發展(也就是所謂的「軸心世紀」)在舊世界活人獻祭逐漸減少。到了古典時代,人們已經視活人獻祭為野蠻的風俗;然而在新世界(當時的美洲),在歐洲人到達前,活人獻祭的習俗依舊廣泛地存在。 一項對過去一萬年間在全球範圍內曾經存在的四百多個社會的研究指出,當社會總人口超過大約十萬人時,人祭會成為導致社會不穩定的一項因素。而在社會總人口超過大約一百萬人時,這種導致社會不穩定的效應會變得特別強烈,這種習俗便因為文明發展而隨之消失。另外,在人祭被廢除後,人們開始以動物獻祭或使用人偶獻祭來代替活人獻祭,像是漢人社會在秦漢以後以俑代替活人殉葬等。到了現代社會,即便是動物祭,也已經從許多宗教當中消失,活人獻祭更是除了邪教外極端少見的行為。多數的宗教譴責此習俗,且現代世俗法律將活人獻祭視同謀殺,在譴責活人獻祭的社會中,人們可能會使用「儀式殺人」一詞來描述此種行為。 (zh)
  • Людське́ жертвоприно́шення — один із різновидів жертвоприношення в різних культурах світу, коли даром, що має вмилостивити богів, є люди. Таке жертвопринесення мало на меті не тільки вмилостивити богів, у деяких народів це була дяка за перемогу у війні, або прохання подарувати цю перемогу. (uk)
  • Жертвоприне́сення, також жертвоприно́шення, приноси або просто же́ртва (грец. thyma, thysia) — релігійний обряд уласкавлення та вшанування богів, духів, душ померлих предків різними дарами. В основі жертвопринесення лежить релігійне уявлення про те, що в втручаються надприродні сили. Обряд цей набирав інколи жорстоких форм: принесення в жертву людей, зокрема дітей. Історія жертвопринесення йде з давніх часів. Коли люди помітили, що жінка може народжувати тільки після того, як у неї з'явиться перша менструація (тобто піде кров), кров тварин та людей почали приносити в дар богам, проливаючи її на землю, вважаючи, що цим поліпшать родючість землі. (uk)
  • 牺牲是以祭祀为目的而宰殺成為祭品的牲畜,如牛、羊、豬、雞、鴨、魚等,謂之牲醴或犧牲酒醴。近現代也引申指“为了他利、正义或公益,舍弃自己的私利甚至生命。” (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 80329 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 37884 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1071143119 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:about
  • yes (en)
dbp:by
  • no (en)
dbp:label
  • Sacrifice (en)
dbp:onlinebooks
  • yes (en)
dbp:others
  • yes (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • القربان هو شيء أو نبات أو حيوان وأحياناً إنسان يقدم عادة للقوى التي يعتقد البشر بأنها تتدخل في حياتهم، وذلك خوفاً أو حباً، ويتم ذلك في أوقات محددة، قد تكون دورية أو لحدث بعينه، وعادةٍ ما يرتبط تقديم القرابين بطقوس أخرى يُجري شعائرها وفق ترتيبات معينة كاهن أو كاهنة، كما يمكن لأي شخص أن يقوم بذلك وفق لاختلاف العقائد والأحوال. (ar)
  • Lidská oběť je rituální obětování člověka bohu či bohům ukončením jeho života. Lidské oběti byly běžné v pravěkých a starověkých společnostech. V moderních civilizovaných společnostech se téměř nevyskytuje, zakazuje je většina náboženství i civilních zákonů, které je klasifikují jako vraždu. (cs)
  • Με τον όρο ανθρωποθυσία εννοείται στο ανθρωπολογικό και θρησκειολογικό εννοιολογικό πλαίσιο η θυσία ανθρώπινων πλασμάτων χάριν της συλλογικής ευημερίας της κοινότητας, είτε χάριν της συντήρησης ενός ταμπού, προς τη θεότητα που απαιτεί τη θυσία. Οι διάφορες μυθολογίες στις οποίες ακόμη και σύγχρονα θρησκευτικά σχήματα εξιστορούν τέτοιου είδους ανθρωποθυσίες, όπως για παράδειγμα η θυσία του Ισαάκ ή η θυσία της Ιφιγένειας, ουσιαστικά περιγράφουν μία τελετουργική πράξη θανάτωσης, θύμα της οποίας είναι αποκλειστικά ο άνθρωπος. Σε ορισμένες περιπτώσεις η έννοια της θυσίας συνδέεται με την αναγνώριση του αίματος ως ιερής ζωικής δύναμης. Σημαντικό ρόλο έπαιζαν οι ανθρωποθυσίες στον πολιτισμό των Αζτέκων, εφόσον πιστευόταν ότι χωρίς αυτές ο ήλιος δεν θα ανέτελλε και η ανθρωπότητα θα χανόταν. (el)
  • Oferado estas kutime difinita kiel la simbola donaco de manĝaĵoj, de la vivo de animaloj aŭ eĉ homoj al dioj au diaĵo, por obteni favoron aŭ pardonon. Tiu agmaniero estas atestita ekde la plej malnovaj homaj dokumentoj. Cetere, danke al arkeologio, oni malkovris homajn kaj animalajn korpojn kun oferadaj stampoj jam longe antaŭ iu ajn skribita atestado. Oferadoj estas kutimaj aferoj en multaj religioj, kvankam la oferado de bestoj kaj despli de homoj estas hodiaŭ tre maloftaj. (eo)
  • Sakrifizioa jainko bati (edo izadiaz gaindiko izaki bati) eskaintzaren bat egitea da, eskainitakoa jainkoaren ondasun izatera iritsita, heltzeko. Sakrifizioetan, oro har, bizitza eskaintzen da, indar sakratua eskuratzeko. Antzinako sakrifizioetan, eskaingai bera hiltzen zen askotan, baina ez sakratu bihurtzeko, haren bizitza aske uzteko eta jainkoari iritsarazteko baizik. Sakrifizioak, gizonak errealitate sakratuan duen esperientzia denez gero, erlijioan du oinarria, eta horregatik zaila da, erlijioarekin gertatzen den bezala, sakrifizioen jatorria aurkitzea. (eu)
  • Sacrifice is the offering of material possessions or the lives of animals or humans to a deity as an act of propitiation or worship. Evidence of ritual animal sacrifice has been seen at least since ancient Hebrew and Greeks, and possibly existed before that. Evidence of ritual human sacrifice can also be found back to at least pre-Columbian civilizations of Mesoamerica as well as in European civilizations. Varieties of ritual non-human sacrifices are practiced by numerous religions today. (en)
  • 人身御供(ひとみごくう)とは、人間を神への生贄とすること。人身供犠(じんしんくぎ/じんしんきょうぎ)とも。また、生贄の「贄(ニエ)は神や帝に捧げる鳥・魚・新穀などの食物の意味である。 転じて比喩的表現として、権力者など強者に対して通常の方法ではやってもらえないようなことを依頼するため、もしくは何らかの大きな見返りを得るために、理不尽にもかかわらずその犠牲になることに対しても使われている。 (ja)
  • 生贄(犧、いけにえ、生け贄とも)は、神への供物として生きた動物を供えること、またその動物のことである。供えた後に殺すもの、殺してすぐに供えるもののほか、そもそも殺さずに神域(神社)内で飼う場合もある。 『旧約聖書』『レビ記』にある贖罪の日に捧げられるヤギは、「スケープゴート」の語源となった。 生贄を備える儀式を供犠(くぎ)と言い、動物だけでなく、人間を生贄として供える慣習もかつてはあり、これは特に「人身御供」と呼ぶ。 (ja)
  • 인신공양(人身供養, 영어: human sacrifice)은 제사 때 산 사람을 신에게 희생물로 바친 것을 말한다. 옛날의 제사에서 공양의 희생물로 인간을 신에게 바친 일이며 '인신공여', '인신공희'라고도 한다. (ko)
  • 희생(犧牲)은 신에의 공물로서 산동물을 올리는 것,또 그 동물이다. 올린 후에 죽이는 것, 죽이자마자 올리는 것 외 , 죽이지 않고 신사의 경내(신사) 안에서 기르는 경우도 있다. 구약성경 레위기에 있는 속죄의 날에 바쳐진 염소는 희생양의 어원이 되었다. 2014년 11월에 '사고나 자연 재해 따위로 애석하게 목숨을 잃음.'이라는 뜻이 추가되었다. 동물 뿐만이 아니라, 인간을 생지로서 올리는 관습도 이전에는 있어, 이것은 특히 「인신공희」라고 부른다. (ko)
  • Ofiara – podstawowa, obok modlitwy, forma kultu religijnego,występująca we wszystkich religiach, począwszy od pierwotnych do najbardziej rozwiniętych. Polega na składaniu darów bóstwu. Często łączona z ucztą religijną. (pl)
  • Um sacrifício humano consiste no ato de sacrificar um ou mais seres humanos para algum fim, usualmente de cunho religioso. Tal prática remonta desde a Antiguidade, quando matavam-se pessoas ritualmente de forma que agradasse algum deus ou força espiritual. Apesar das tentativas de se eliminar tais práticas, ainda há alguns grupos ou culturas que praticam sacrifícios humanos nos dias atuais. A maioria das religiões condena a prática, e as leis seculares modernas tratam-na como um assassinato. Em uma sociedade que condena o sacrifício humano, o termo assassinato ritual/morte em ritual é usado. (pt)
  • Sacrifício (do Latim: Sacrificium; literalmente: "ofício sagrado"), também conhecido como imolação, oblação, oblata, oferenda ou oferta, é a prática de oferecer aos deuses, na qualidade de alimento, a vida (designada como "vítima") de animais, humanos, colheitas e plantações, como acto de propiciação ou culto. O termo é usado também metaforicamente para descrever atos de altruísmo, abnegação e renúncia em favor de outrem. (pt)
  • Челове́ческое жертвоприноше́ние — разновидность жертвоприношения: приношение высшей ценности — жизни человека — в жертву (дар) божеству. В современных правовых системах человеческое жертвоприношение криминализировано и рассматривается как особая разновидность убийства — ритуальное убийство. Культовая функция человеческих жертвоприношений различается от культуры к культуре — средство приближения к богу, способ искупления грехов, благодарность за военные победы (в последнем случае жертвами часто становились военнопленные). (ru)
  • Een mensenoffer is het doden van een mens als offer aan een god, binnen de context van een religie. Het wordt daarom ook wel een rituele moord genoemd. Het mensenoffer heeft door zijn radicale en grensoverschrijdende karakter de mens vanouds sterk geïntrigeerd. In veel culturen zijn mensenoffers een onderdeel van de religieuze praktijk geweest. (nl)
  • Människooffer, det rituella dödandet av människor, har historiskt sett förekommit i de flesta kulturer och förekommer i ett fåtal länder även idag. Syftet med offren har varit vitt skilda. (sv)
  • 人祭(英語:human sacrifice)是一种古代宗教仪式(祭祀),即用人作为祭品来祭祀神灵,与它相似的仪式有动物祭。在整个人類歷史上,几乎所有文明均出現过以活人作為牲禮的现象,出草獵首是與之密切相關的現象。而在米诺斯、阿兹特克、莫切文化、纳斯卡文化等少部分文明中亦会在人祭过程中食人,虽然这在人类大部分文明中并非常态。 人祭本身属于原始社会时期遗留下来的习俗,常与族群冲突相关,不能视作奴隶社会的证据。而在鐵器時代,隨著宗教的發展(也就是所謂的「軸心世紀」)在舊世界活人獻祭逐漸減少。到了古典時代,人們已經視活人獻祭為野蠻的風俗;然而在新世界(當時的美洲),在歐洲人到達前,活人獻祭的習俗依舊廣泛地存在。 一項對過去一萬年間在全球範圍內曾經存在的四百多個社會的研究指出,當社會總人口超過大約十萬人時,人祭會成為導致社會不穩定的一項因素。而在社會總人口超過大約一百萬人時,這種導致社會不穩定的效應會變得特別強烈,這種習俗便因為文明發展而隨之消失。另外,在人祭被廢除後,人們開始以動物獻祭或使用人偶獻祭來代替活人獻祭,像是漢人社會在秦漢以後以俑代替活人殉葬等。到了現代社會,即便是動物祭,也已經從許多宗教當中消失,活人獻祭更是除了邪教外極端少見的行為。多數的宗教譴責此習俗,且現代世俗法律將活人獻祭視同謀殺,在譴責活人獻祭的社會中,人們可能會使用「儀式殺人」一詞來描述此種行為。 (zh)
  • Людське́ жертвоприно́шення — один із різновидів жертвоприношення в різних культурах світу, коли даром, що має вмилостивити богів, є люди. Таке жертвопринесення мало на меті не тільки вмилостивити богів, у деяких народів це була дяка за перемогу у війні, або прохання подарувати цю перемогу. (uk)
  • 牺牲是以祭祀为目的而宰殺成為祭品的牲畜,如牛、羊、豬、雞、鴨、魚等,謂之牲醴或犧牲酒醴。近現代也引申指“为了他利、正义或公益,舍弃自己的私利甚至生命。” (zh)
  • Oběť je náboženský úkon spočívající v „odevzdání/obětování“ cenných předmětů (obětin), zvířat nebo lidí bohům, duchům mrtvých či jiným nadpřirozeným bytostem. Původně šlo o zničení předmětů (např. spálení potravin) popř. zabití obětních zvířat či lidí; postupně se u některých náboženství vyvinuly formy „nekrvavé oběti“, např. darování obětovaných předmětů nebo zasvěcení obětovaných osob duchovní službě. Motivací oběti bývá usmíření rozhněvaných bohů, jejich pocta nebo očekávání, že náhradou za obětované cennosti bohové obětníka vyslyší a splní jeho přání. Zvláštní kategorií jsou oběti mrtvým, které mohou být chápány i jako jejich hmotné vybavení na onen svět. Historie náboženské oběti je velice stará, archeologické důkazy obětní praxe existují z dob dávno před vznikem písma. (cs)
  • Menschenopfer waren die größtmöglichen Opferungen, bei denen Menschen im Rahmen eines religiösen oder anderen Kults getötet wurden, weil die Gesellschaft glaubte, den Forderungen einer Gottheit oder magischen Kraft entsprechen zu müssen, um nur so ihr eigenes Wohlergehen oder ihren Fortbestand sichern zu können. Rituelle Tötungen folgten den Erfordernissen des Kults mit einer gesellschaftlichen Routine, während Ritualmorde in diesem Zusammenhang spontane Reaktionen auf hereingebrochene, außergewöhnlich tragische Ereignisse oder eigene gewalttätige Aktionen waren mit dem Ziel, den ursprünglichen Normalzustand wiederherzustellen. (de)
  • Ein Opfer ist in der Religion die Darbringung von materiellen Objekten belebter oder unbelebter Art an eine dem opfernden Menschen vorgestellte übergeordnete metaphysische Macht. Mit dieser Macht können je nach Vorstellung Ahnen, Geister oder Gottheiten ausgestattet sein. Religionswissenschaftlich lassen sich Opfer klassifizieren in Sühneopfer, Bittopfer, Dankopfer, Reinigungsopfer und Lobopfer. Zu den historisch ältesten Opfern gehört auch das Erstlings- und Totenopfer. Das Objekt einer religiösen Opferhandlung ist begrifflich bzw. semantisch vom Objekt einer Tauschhandlung abzugrenzen. (de)
  • Homa ofero aŭ homofero estas rita mortigo de homo kiel parto de la praktikoj de religio. En la antikvaj kulturoj oni parolis pri homa viktimigo kiam al diaĵo estis foroferitaj homoj por ricevi favorojn. En Svedio oni praktikis la homajn oferojn ĝis la 11-a jarcento. Same ankaŭ en Norvegio En baltaj landoj oni daŭrigis oferi homojn ĝis la 14-a jarcento En la juda religio la homaj oferoj komencis malperi ĉirkaŭ la 8-a jarcento a.K., anstataŭata per bestaj oferoj (eo)
  • El término oblación (del latín oblatio, "ofrenda") alude a una ofrenda o sacrificio que se realiza a una divinidad.​ Este sacrificio, en un sentido más primitivo, corresponde a la ofrenda de un don perceptible por los sentidos, como manifestación externa de la veneración hacia el dios, aunque puede tener connotaciones más espirituales y abstractas. La ofrenda no se convierte en sacrificio sino hasta que el don visible sufre una transformación como, por ejemplo, al ser muerto, al derramar su sangre, al quemarlo, etcétera. (es)
  • Giza sakrifizioa, jainko-jainkosa bati omenaldi, damu edo barkamen eske edo mesede baten truk gizaki bat eskeintzean datza. Zentzu zabalago batean, pertsona edo erakunde batek beste pertsona edo pertsona bat erritualki hiltzean datza. Antzinaroan kultura eta herri askok giza sakrifizioak burutzen zituzten. Jainkoak baretu asmoz biktimak erritualki sakrifikatzen ziren. Brontze Aroan zelta erlijioek giza sakrifizioak burutzen zituzten, eta Eskandinavian jainkoen gurtze erritualetan ere jasotzen ziren. (eu)
  • Le sacrifice (étymologiquement « fait de rendre sacré » ; du latin sacrificium, de sacer facere) désigne une offrande, en particulier de la nourriture, des objets voire des vies humaines ou animales, à une ou plusieurs divinités. (fr)
  • Del latín sacrificĭum, un sacrificio humano es la ofrenda de un ser humano a una deidad en señal de homenaje o expiación. En sentido amplio, es toda muerte ritual de una o muchas personas a manos de un tercero o de una institución. (es)
  • Un sacrifice humain est un rite religieux qui a été pratiqué dans la plupart des civilisations, notamment au Néolithique et durant l'Antiquité, le plus souvent pour s'attirer les faveurs des dieux, par exemple pour conjurer la sécheresse, ou pour que les personnages importants tels que les souverains soient accompagnés dans l'au-delà par les sacrifiés. (fr)
  • Il sacrificio umano è l'atto di uccidere uno o più esseri umani, solitamente come offerta a una divinità, come parte di un rito religioso. Il sacrificio umano è stato praticato da diverse culture antiche lungo il corso della storia. Nelle culture antiche si parlava di sacrificio umano quando a una divinità venivano immolati degli uomini per propiziarsene i favori. (it)
  • Een offer (ook wel offerande), afgeleid van het Latijnse offerre ‘aanbieden’, is een geschenk, meestal aan een god, godin, of goden, maar ook aan andere machten zoals een fetisj of de doden. Het doel is te bedanken, goede gezondheid te krijgen, reiniging, hulp krijgen, vergiffenis vragen (een ‘zoenoffer’), enz. Het achterliggende principe wordt wel aangeduid met de Latijnse woorden do ut des: ‘ik geef opdat u (iets terug)geeft’. (nl)
  • Ofiary z ludzi – praktyki religijne poświadczone w różnych epokach i różnych częściach świata, polegające na zabiciu człowieka w ofierze bóstwu. Były związane z istniejącym w danej kulturze systemem wierzeń lub z lękiem przed konkretnym grożącym kataklizmem. Niekiedy ofiary z ludzi były połączone z rytualnym kanibalizmem. W niektórych kulturach ślady dawnych rytuałów tego typu pozostały jedynie w postaci pewnych idei teologicznych, np. stworzenie świata z rozczłonkowanego ciała "pierwszego człowieka", opisane w wedyjskim tekście . (pl)
  • Offer (av latin offerre, erbjuda, frambära som gåva) finns i många religioner som ett sätt att blidka högre makter såsom gudar, gudom, förfäder eller andar av olika slag. Offerhandlingar har en central roll inom zoroastrism och hinduism och andra förgreningar av indoiransk religion. Inom den bibliska judendomen fanns det flera olika sorters offer, bland annat tackoffer. Det viktigaste offret enligt kristen tro är Jesu syndoffer, som överskylde människornas synder så att de kunde undvika Guds straff. (sv)
  • Жертвоприне́сення, також жертвоприно́шення, приноси або просто же́ртва (грец. thyma, thysia) — релігійний обряд уласкавлення та вшанування богів, духів, душ померлих предків різними дарами. В основі жертвопринесення лежить релігійне уявлення про те, що в втручаються надприродні сили. Обряд цей набирав інколи жорстоких форм: принесення в жертву людей, зокрема дітей. Історія жертвопринесення йде з давніх часів. (uk)
rdfs:label
  • Sacrifice (en)
  • قربان (ar)
  • تضحية بشرية (ar)
  • Lidská oběť (cs)
  • Sacrifici (ca)
  • Oběť (cs)
  • Ανθρωποθυσία (el)
  • Θυσία (el)
  • Menschenopfer (de)
  • Opfer (Religion) (de)
  • Homa ofero (eo)
  • Oferado (eo)
  • Oblación (es)
  • Sacrificio humano (es)
  • Giza sakrifizio (eu)
  • Sakrifizio (eu)
  • Sacrifice humain (fr)
  • Sacrifice (fr)
  • Kurban (in)
  • Pengorbanan manusia (in)
  • Sacrificio (it)
  • 人身御供 (ja)
  • 生贄 (ja)
  • Sacrificio umano (it)
  • 희생 (ko)
  • 인신공양 (ko)
  • Mensenoffer (nl)
  • Ofiara (religia) (pl)
  • Offer (religie) (nl)
  • Sacrifício (pt)
  • Ofiary z ludzi (pl)
  • Sacrifício humano (pt)
  • Человеческое жертвоприношение (ru)
  • Människooffer (sv)
  • Жертвоприношение (ru)
  • Offer (religion) (sv)
  • Жертвопринесення (uk)
  • Людське жертвоприношення (uk)
  • 牺牲 (zh)
  • 人祭 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:notableIdea of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:motto of
is dbp:notableIdeas of
is dbp:subject of
is gold:hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License