Cilicia () is a geo-cultural region in southern Turkey, extending inland from the northeastern corner of the Mediterranean Sea. With a population of six million, comprising Mersin, Adana, Osmaniye and Hatay provinces, Cilicia is one of the large population concentrations of the Near East.

Property Value
dbo:PopulatedPlace/areaTotal
  • 38585.16
dbo:PopulatedPlace/populationDensity
  • 161.876
dbo:abstract
  • قِيلِيقِيَا (من اليونانية: كِلِيكْيَا Κιλικία) هي منطقة جغرافية تاريخية تقع جنوب الأناضول على السواحل الجنوبية الشرقية من تركيا. (ar)
  • Cilícia fou una regió del sud-est d'Àsia Menor. Fou una satrapia persa i selèucida, i després una província romana i bizantina. El seu nom actual és Çukurova. (ca)
  • Kilíkie (řecky Κιλικία, Kilikia) byl ve starověku obvykle užívaný název pro pobřežní region, jenž se rozkládal na jihu poloostrova Malá Asie. Kilíkie zaujímala území sousedící na západě s Pamfýlií a na východě se Sýrií. Její severní hranici tvořil hřeben pohoří Taurus, který jí izoloval od centrální anatolské plošiny. Pouze jediná úzká soutěska, ve starověku nazývaná Kilikijská brána (latinsky Pylae Ciliciae), jí poskytovala spojení s Kappadokií. Na jihu byla Kilíkie omývána Středozemním mořem, jež jí oddělovalo od Kypru, s nimž udržovala blízké kontakty. V dnešní době se tento kraj nazývá a tvoří součást Turecka. (cs)
  • Η Κιλικία είναι η νοτιοανατολικότερη παράλια περιοχή της Μικράς Ασίας (έναντι της Κύπρου). Αρχαιότερη ονομασία της ήταν Αώα από το όνομα ποταμού της, του Αώου, αγνώστου προσδιορισμού σήμερα. (el)
  • Cilicia () is a geo-cultural region in southern Turkey, extending inland from the northeastern corner of the Mediterranean Sea. With a population of six million, comprising Mersin, Adana, Osmaniye and Hatay provinces, Cilicia is one of the large population concentrations of the Near East. The region was one of the most important regions of the old world throughout the history and hosted the Hittite, Persian, Hellenistic, Roman, Armenian and Islamic civilizations. Cilicia existed as a political entity from the Hittite era until the Armenian Kingdom of Cilicia, during the late Byzantine Empire. After World War I, Cilicia again appeared as a political entity during the three years' of French rule. Historically many people considered it as a part of the Levant, and during what is called the Rashidun Caliphate, a large part of the area was called "Ath-Thugur As-Shamiyya" meaning the Levantine outskirts. (en)
  • Kilikio (latine Cilicia, greke Κιλικία, do Kilikia, en Esperanto Kilikio) dum la antikva epoko estis pejzaĝo en la sudoriento de la hodiaŭa ŝtato Turkio kaj ekde la jaro 64 antaŭ Kristo estis provinco de la Romia Imperio, kies ĉefurbo estis la havena urbo Tarsos ĉe la Mediteranea Maro. La teritorio proksimume korespondas al la nunaj provincoj Adana kaj Mersin de Turkio. (eo)
  • En la Antigüedad, Cilicia (en griego Κιλικία, en armenio Կիլիկիա) era la designación que se le daba a la zona costera meridional de la península de Anatolia, que ahora se conoce como Çukurova. Fue una entidad política en la época de los romanos. Cilicia se extendía tierra adentro desde la costa sudoriental de Asia Menor (la actual Turquía), hacia el norte y noreste de la isla de Chipre, y comprendía alrededor de un tercio de la superficie de Anatolia. (es)
  • Kilikien (altgriechisch Κιλικία, lateinisch Cilicia, dt. auch Zilizien) ist eine antike Landschaft im Südosten Kleinasiens. Sie entspricht etwa dem östlichen Teil der heutigen türkischen Mittelmeerregion und somit den heutigen türkischen Provinzen Adana, Mersin und Osmaniye, sowie zumindest dem größten Teil der Provinz Kahramanmaraş, aber ohne den größten Teil des Gebiets der Provinz Hatay, der zum antiken Syrien gerechnet wurde. (de)
  • Zilizia (grezieraz: Κιλικία; armenieraz: Կիլիկիա) antzinateko eskualdea da, askotan unitate administratiboa izan zena, Asia Txikiko hegoaldeko kostaldean kokatua. Egun, Turkiako Adana probintziaren barnean dago. (eu)
  • Pada masa antikuitas, Kilikia (bahasa Turki: Kilikya; bahasa Inggris: Cilicia; bahasa Armenia: Կիլիկիա, bahasa Yunani: Κιλικία, : klkyʾy, bahasa Parthia: kylkyʾ) adalah daerah pesisir selatan di Asia Kecil, sebelah setalah dataran tinggi Anatolia tengah. Daerah ini adalah suatu entitas politik sejak masa bangsa sampai Kekaisaran Bizantium. Kilikia meluas dari pesisir Turki modern sampai mencapai sebelah utara dan timur laut Siprus. Kota Tarsus, tempat asal rasul Paulus, terletak di wilayah Kilikia. (in)
  • La Cilicie est une région historique d'Anatolie méridionale et une ancienne province romaine située aujourd'hui en Turquie. Elle était bordée au nord par la Cappadoce et la Lycaonie, à l'ouest par la Pisidie et la Pamphylie, au sud par la mer Méditerranée et au sud-est par la Syrie. Elle correspond approximativement aujourd'hui à la province turque d'Adana, une région comprise entre les monts Taurus, les monts Amanos et la Méditerranée. (fr)
  • Nella geografia antica, la Cilicia formava un distretto sulla costa sudorientale dell'Asia Minore (Turchia), a nord di Cipro. Essa si estendeva lungo le coste del Mediterraneo dalla Panfilia al monte Amanus (Giaour Dagh), il quale la separa dalla Siria. A nord della Cilicia si ergono le montagne del Tauro, che la separano dall'altopiano centrale dell'Anatolia e che sono tagliate da una stretta gola, chiamata nell'antichità Porte della Cilicia. (it)
  • 킬리키아(그리스어: Κιλικία, 아르메니아어: Կիլիկիա) 또는 기뤼시아는 소아시아의 남동쪽 해안, 키프로스 북쪽의 해안지역을 말하는 고대의 지명이다. 북쪽과 서쪽은 타우루스 산맥이 아나톨리아의 고원지대와 경계를 이루고, 동쪽으로 안티타우루스 산맥이 있다. 남쪽으로는 지중해와 만나는데 고대에는 소아시아와 시리아를 잇는 유일한 통로, "킬리키아 문" 이 이곳에 있었다. 히타이트, 아시리아, 페르시아 제국의 지배를 받았고 특히 키루스 2세의 정복 당시 도움을 주어서 키루스로부터 특별한 지위를 부여받았다. 킬리키아의 문 은 알렉산드로스 대왕의 이수스 전투가 벌어진 곳으로 유명하다. 알렉산드로스의 사후 잠시 프톨레마이우스 왕조의 지배를 받다가 곧 셀레우코스 왕조로 넘어갔고 기원전 67년 폼페이우스의 동방원정때 로마의 속주로 편입되었다. 이후로 로마 제국시대에 몇번 속주로 재조정하였다가 비잔티움 제국의 영토로 승계되었다. 7세기 이슬람교도의 정복전쟁때 이슬람에게 복속되었다가 965년 비잔티움 제국의 황제 니케포루스 포카스가 다시 복속시켰으며 1080년 아르메니아인들이 킬리키아의 아르메니아 왕국을 세웠다. 1265년 이집트 맘루크 왕조에 떨어졌으며 1515년에는 오스만 제국에게 정복되었다. 현재는 터키의 영토이다. (ko)
  • キリキア (Cilicia) は、トルコ南部にある、地中海に面した一地域の名前。地中海をへだててキプロスと向かい合い、また南東部にシリアの位置する地域である。北は、世界遺産で有名なカッパドキアと接している。キリキアは海岸沿いのと、西部のトロス山脈(タウルス山脈)をはじめとして平野部をとりかこむように広がる山地の部分とで成り立つ。聖パウロの生誕地であるタルスス(タルソス)の町があることで知られる。現在はトルコ第4の都市アダナがある。 アナトリア半島の東部および南部は険しい山地や高原が広がっているため、平野部のあるキリキアは古くから小アジアやヨーロッパと中東を結ぶ交通・貿易・戦略の要衝であった。トロス山脈には細く険しい道があり、とくに交通の重要地として「キリキアの門」と呼ばれた。ヨーロッパと中東を結ぶ中継地であるため、地政学的に言う緩衝地帯であり、古代から何度も支配者が入れ替わった地域でもある。 (ja)
  • Cilicië of Kilikië (Oudgrieks: Κιλικία / Kilikía; Latijn: Cilicia) was een landstreek aan de zuidoostkust van Klein-Azië. De stad Salamis op Cyprus behoorde er ook toe. Het was strategisch belangrijk omdat het via een bergpas, de , een doorgang bood tot Syrië. Cilicië werd rond 446 v.Chr. veroverd door Cyrus de Grote van de Achaemeniden. In 333 v.Chr. kwam het in bezit van Alexander de Grote. Na Alexanders dood werd Cilicië een deel van het rijk van de satraap van Frygië, Antigonus Monophthalmus, maar toen die in 301 v.Chr. werd verslagen werd het land door de Seleuciden en Ptolemaeën in tweeën gedeeld. Uiteindelijk verkregen de Seleuciden de gehele streek. Toen het Seleucidische rijk in verval raakte kregen de Romeinen Cilicië na een aantal oorlogen in 50 v.Chr. in handen. Cicero was er gouverneur. Keizer Diocletianus verdeelde in de 3e eeuw het land in tweeën. Het bergachtige westen kreeg de naam Isaurië en de vlaktes bleven Cilicië heten. In de 4e eeuw of de 5e eeuw werd het resterende gedeelte van Cilicië opnieuw verdeeld, in Cilicië I (Tarsus e.o.) en Cilicië II (de vlaktes in het oosten). Gedurende de kruistochten was het land een Armeens koninkrijk enin 1375 werd het deel van het Ottomaanse Rijk. De apostel Paulus werd geboren in Tarsus, de hoofdstad van Cilicië. (nl)
  • Cylicja (ar. قيليقيا lub niegdyś الثغور الشامية, trl. Qīlīqiyā lub niegdyś Aṯ-Ṯuḡūr aš-Šāmiyya, trb. Kilikija lub niegdyś As-Sughur asz-Szamijja, fr. Cilicie, gr. Κιλικία, Kilikia, łac. Cilicia, orm. Կիլիկիա, tur. Kilikya (Çukurova) ) – kraina historyczna na pograniczu Azji Mniejszej i Syropalestyny. W centralnym punkcie równinna i żyzna, lecz otoczona zewsząd górami. Od południa graniczy z Morzem Śródziemnym (które odziela ją od Cypru), od zachodu - z górami Taurus (oddzielającymi ją od Azji Mniejszej), od wschodu zaś - z górami Amanus (oddzielającymi ją od właściwej Syrii). Przez tauryjskie Wrota Cylicyjskie i amańskie Wrota Syryjskie przechodził główny szlak pomiędzy Azją Mniejszą i położonymi dalej krainami w Europie, a Syrią i położonymi dalej krainami Azji, co sprawiało, że Cylicja była krajem o dużym znaczeniu strategicznym. Tędy na wschód szli Aleksander Macedoński, Aurelian i niezliczeni inni cesarze, a później wodzowie pierwszej wyprawy krzyżowej i Selim I Groźny, zaś wodzowie wielkich wypraw Abbasydów i Ibrahim Pasza w drugą stronę. Obecnie w całości leży na terytorium Turcji (prowincje: Mersin, Adana, Osmaniye). W czasach rzymskich Cylicja dzieliła się na dwie części: Cilicia Trachea i Cilicia Pedias. Cilicia Trachea (asyryjskie Khillaku, od którego pochodzi nazwa Cylicji) była surowym rejonem górskim uformowanym przez góry Taurus. Skaliste przylądki tworzyły naturalne porty, w których często znajdowali schronienie piraci. W starożytności pokryta gęstym lasem, który dostarczał budulca dla stoczni. Cilicia Pedias leżała we wschodniej części Cylicji i prócz terenów górskich kształtowały ją nadmorskie równiny. Przez Cylicję biegł perski szlak królewski, który łączył Anatolię z Syrią i wybrzeżem cylicyjskim. W II tysiącleciu p.n.e. znajdowało się w tym regionie królestwo Kizzuwatny. Później dzieliło losy regionu. Kolejno pod panowaniem Hetytów, Asyrii, Persji i monarchii Seleucydów, przejściowo Armenii, wreszcie Rzymu i jego kontynuacji, czyli Bizancjum. Stolicą starożytnej Cylicji był Tars, a ważniejszymi miastami: , , Seleucja. Cylicja była słynna z hodowli kóz (z ich sierści wyrabiano ), a także z uprawy winorośli, oliwek oraz zboża. Mieszkańcy Cylicji zajmowali się też handlem morskim, a zwłaszcza, przed czynami Pompejusza, piractwem. W okresie rzymsko-bizantyńskim Cylicja zasłynęła m.in. ważnymi postaciami w historii chrześcijaństwa, Pawłem z Tarsu i Teodorem z Mopsuestii. Z Cylicji pochodził też Teodor z Tarsu. Pod względem kościelnym Cylicja przynależała do patriarchatu Antiochii, lecz te jej, położone na górzystym zachodzie, części, które nie zostały zajęte przez podboje kalifatu, zostały włączone do patriarchatu Konstantynopola. Chrześcijanie Cylicji podzielili się w V i VI w. na dominujących na zachodzie prawosławnych, którzy uznawali postanowienia soboru w Chalcedonie, oraz na (występujących głównie na wschodzie) monofizyckich jakobitów. Arabowie zdobyli Cylicję jeszcze w VII wieku, lecz przez długi czas ich władza nad nią była chwiejna, toczyły się na jej terenie walki, a ludność w dużej mierze opuściła tak ten region, jak i cały pas pogranicza. W okresie panowania Abbasydów, Cylicja zaczęła być częścią pasa fortec, mających stanowić bazę do częstych (1-3 razy w roku, na ogół 2) najazdów na Bizancjum, a także chronić przed bizantyńskimi kontratakami. Ten ufortyfikowany region graniczny dzielił się na część zewnętrzną, w której skład wchodziła Cylicja, zwaną الثغور, trl. Aṯ-Ṯuḡūr, trb. As-Sughur oraz na część wewnętrzną zwaną العواصم, trl. Al-ʿAwāṣim, trb. Al-Awasim (z głównymi ośrodkami w Antiochii i Aleppo). Same Aṯ-Ṯuḡūr dzieliły się na syryjskie i dżezirskie, których stolicami były, odpowiednio, Tars i , czyli dzisiejsza Malatya. Nazwa pierwszego regionu oznaczała dosłownie „kły” lub „odstępy między zębami”, a w przenośni każdą twierdzę położoną nad lądową lub morską granicą z niewiernymi. Druga zaś nazwa oznaczała „(miasta) chroniące”. Do Tarsu przyjeżdżali tłumnie chętni do walki z Bizancjum z każdej strony świata Islamu, a dalekie miasta utrzymywały w nim ribaty dla swych własnych ochotników. Ważnymi miastami Cylicji w tym okresie były Mopsuestia (المصيصة, trl. Al-Maṣṣīṣa, trb. Al-Massisa), Adana (أذنة lub أدنة, trl. Aḏana lub Adana, trb. Azana lub Adana; dziś ar. أضنة, trl. Aḍana, trb. Adana), Anazarbus (عين زربة, trl. ʿAyn Zarba, trb. Ajn Zarba) i inne. Pozbawiony w wyniku rozkładu państwa Abbasydów w X w. efektywnej pomocy zewnętrznej emirat Tarsu , mimo usiłowań Hamdanidy , padł ofiarą Bizancjum. W 965 r. stolica emiratu poddała się cesarzowi Niceforowi II Fokasowi. Głód, zarazy i zniszczenie towarzyszące podbojowi Cylicji spowodowały odpływ dotychczasowej ludności, którą zastąpili w dużej mierze Ormianie, dzięki czemu, kiedy, po Bitwie pod Manzikertem upadło panowanie Bizancjum w regionie, w górskiej części Cylicji powstał szereg państewek ormiańskich, w tym państewka i Rubenidów. O ile część miast na nizinie Cylicji znalazła się pod panowaniem tureckim, następnie krzyżowców, a, w późniejszym okresie, przejściowo Bizancjum, z czasem Cylicja została zjednoczona w Królestwo Małej Armenii (królestwo od 1198 r.) ze stolicą w Sis (obecnie Kozan), gdzie znajdował się (zachowany do dziś) zamek królewski oraz (zniszczona po Rzezi Ormian) siedziba ormiańskiego katolikosa. Innym ważnym miastem Cylicji był w tym okresie port . Państwo ormiańskie w Cylicji sprzymierzyło się z krzyżowcami, czego efektem była uznanie przez kościół ormiański w Cylicji zwierzchnictwa papieża, jak i późniejsze przejęcie władzy przez pochodzących z Francji a rządzących Królestwem Cypru potomków króla Jerozolimy Gwidona de Lusignan. W późniejszym okresie, Królestwo Małej Armenii sprzymierzyło się z wojującymi z muzułmanami Mongołami, jednak, wobec ich islamizacji i osłabnięcia oraz upadku ostatnich punktów oporu krzyżowców na przełomie XIII i XIV w. (Antiochia w 1268 r.; Trypolis w 1289 r.; Akka w 1291 r., zaś Arados w 1302 r.), Cylicja stała się osamotniona i narażona na ciągłe ataki sułtanatu mameluków. Królowie rezydowali w Cylicji do upadku królstwa i ucieczki do Francji w 1375 r., a ostatnie punkty oporu Ormian padły w wieku następnym. Na terenie Cylicji powstał turecki emirat , który podlegał mamelukom i oddzielał ich od rosnącej potęgi Imperium Osmańskiego. Po bitwie pod Mardż Dabik w 1516 r. Cylicja dynastii Ramazanidów podlegała Imperium Osmańskiemu i została przez nie następnie wchłonięta. Ibrahim Pasza, syn zbuntowanego namiestnika Egiptu Muhammada Alego, zajął Cylicję w 1831 r. Przynależność regionu do praktycznie niezależnego Egiptu została potwierdzona w traktacie w Kütahyi z 1833 r., przy czym płacił on z niej i Syrii trybut sułtanowi. Dążące do odzyskania utraconych terenów Imperium Osmańskie zaatakowało państwo Muhammada Alego, lecz, przegrawszy bitwę pod Nizip, zmuszone zostało do szukania poparcia państw Europy, które, zgromadzone na w Londynie (1840), przekonane m.in. sułtańskim edyktem z ogrodu różanego, zapowiadającym reformy w Turcji, zgodziły się interweniować na rzecz zagrożonego Imperium Osmańskiego i zmusiły ostatecznie Muhammada Alego do wycofania się z Cylicji i wszystkich innych zdobyczy, poza samym Egiptem i Sudanem. W XIX i na początku XX w., w wyniku osłabnięcia Imperium Osmańskiego, podbojów Rosji i emancypacji podlegających Turkom narodów chrześcijańskich na Bałkanach z jednej, a rzezi dokonywanych przez Turków z drugiej strony (w Cylicji odznaczyła się z 1909 r.), rozbudziły się wśród tureckich Ormian nadzieje na uzyskanie autonomii lub niepodległości, co zamierzali uzyskać z pomocą Imperium Rosyjskiego lub innych państw Europy. Zakończyło się to w okresie pierwszej wojny światowej, za rządów młodoturków, rozpoczętą w 1915 r. eksterminacją Ormian, także w Cylicji, gdzie nadal ich wielu mieszkało. Pewne nadzieje na odtworzenie w Cylicji państewka ormiańskiego wiązano z postanowień stanowiącego w tym zakresie realizację umowy Sykes-Picot traktatu w Sèvres, który zakładał przekazanie Cylicji przychylnej Ormianom Francji. Niemniej, opór wojsk tureckich powstrzymał Francuzów przed zajęciem Cylicji i przesądził o tym, że, zgodnie z traktatem w Lozannie, pozostała ona przy Turcji, przy czym pretensje do Cylicji zgłaszają nacjonaliści nacjonaliści arabscy i zwolennicy jedności Wielkiej Syrii, w tym Syryjska Partia Socjal-Nacjonalistyczna. Dzisiaj region (głównie nizinnej) Cylicji nazywa się po turecku Çukurova. Głównym miastem regionu jest dziś Adana, będąca jednym z największych miast Turcji. Innymi ważnymi miastami są Mersin i Tarsus, Ceyhan, a także stare miasto Seleucja (Silifke). Ormianie zostali po 1915 r. usunięci, a znaczną część śladów po nich zatarto. Region jest tureckojęzyczny, przy istnieniu mniejszości arabskiej na wybrzeżu i pewnej obecności Kurdów i innych. Region słynie z upraw rolniczych, a atrakcyjne dawne zamki Ormian i krzyżowców: królów ormiańskich w Kozanie (niegdyś Sis), (niegdyś Korykos), , Toprakkale, Anavarza w Aǧaçli (niegdyś Anazarbus), jak i meczety Adany, świadczą o ciekawej historii regionu. Siedziby kontynuujących tradycje cylicyjskie przywódców duchowych Ormian znajdują się w Libanie: Antiljas (monofizytycki ormiański katolikos Cylicji i muzeum przechowujące pamiątki z Sis) oraz Bejrucie i Bzommar (siedziba katolikosa - patriarchy kościoła ormiańsko-katolickiego). (pl)
  • Cilícia (em armênio: Կիլիկիա; em grego: Κιλικία; em persa: klkyʾy; em parta: kylkyʾ; em turco: Kilikya) era o nome de uma antiga região na costa sul da Ásia Menor, localizada imediatamente ao sul do platô central da Anatólia no território da moderna Turquia. Grosso modo, ocupava o que é hoje a região do Mediterrâneo da Turquia a oriente da província de Antália, situando-se a sua fronteira ocidental entre as modernas cidades turcas de Gazipaşa e Alanya. Foi organizada como uma entidade política desde a época dos hititas até ao período bizantino. A ilha de Chipre estava separada da Cilícia por uma estreita faixa do Mediterrâneo. (pt)
  • Kilikien, även Cilicien (latin: Cilicia), är ett historiskt landskap i östra Anatolien (Mindre Asien), vid Medelhavets kust, i nuvarande Turkiets sydöstra del med östlig gräns mot Syrien och i söder mot Medelhavet. Kilikien var ett strategiskt viktigt område under antiken och medeltiden och erövrades av många olika riken. Slaget vid Issos var ett fältslag mellan makedonen Alexander den store och Perserriket som ägde rum år 333 f.Kr. Romarna kallade området för Cilicia. 103 f.Kr. blev området en provins i Romerska riket och år 395 tillföll området det Östromerska riket. (sv)
  • Килики́я (арм. Կիլիկիա, др.-греч. Κιλικία, лат. Cilicia) — историко-географическая область на юго-востоке Малой Азии. В её честь названа извилина Киликия на спутнике Юпитера Европе. (ru)
  • Кілікія (вірм. Կիլիկիա, грец. Κιλικία) — історична область в південно-східній частині малоазійського півострова, що виходила до північно-східного узбережжя Середземного моря. У II тисячолітті до н. е. входила до Хетського царства, з XII по VI століття до н. е. на території Кілікії існувало кілька незалежних царств (Хілакку, Ку'е, Пірінду), з VI ст. до н. е. утворилося єдине Кілікійське царство. Але невдовзі Кілікія добровільно підкорилася перській державі Ахеменідів. У 333 до н. е. її завоював Олександр Македонський. У 297 до н. е. — 190 до н. е. перебувала під владою Селевкідів. У 102 до н. е. була завойована Римом, остаточний спротив подолано у 67 до н. е.У середні віки була об'єктом боротьби між Візантією, арабами і сельджуками. З 1080 по 1375 в Кілікії існувала Кілікійська вірменська держава, згодом захоплена мамлюками. У 1515 була завойована турками-османами. (uk)
  • 奇里乞亞(希腊语:Κιλικία、土耳其語:Kilikya),又譯基利家(新教)、基里基雅(天主教),也被称作小亚美尼亚,位於今日土耳其東南部的小亚细亚半岛,塞浦路斯以北,東至,北至托魯斯山脈,地處於前往地中海的通道上,曾經是羅馬帝國一個貿易非常繁盛的地區。基督教使徒保羅出生於當時奇里乞亚的首府塔尔苏斯。 15世紀起,奇里乞亞受奧斯曼帝國統治。今天奇里乞亞分屬土耳其梅爾辛省、阿達納省和奧斯曼尼耶省。 (zh)
dbo:areaCode
  • 324, 322, 328, 326
dbo:areaTotal
  • 38585160000.000000 (xsd:double)
dbo:country
dbo:populationDensity
  • 161.876000 (xsd:double)
dbo:populationTotal
  • 6246018 (xsd:integer)
dbo:postalCode
  • 33xxx, 01xxx, 80xxx, 31xxx
dbo:subdivision
dbo:thumbnail
dbo:timeZone
dbo:utcOffset
  • +2
  • +3
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 75462 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 82272 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 983865187 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:areaCode
  • 324322328326 (xsd:double)
dbp:areaTotalKm
  • 38585.160000 (xsd:double)
dbp:blank1InfoSec
  • 6982.0
dbp:blank1NameSec
  • GRP per capita (en)
dbp:blank2InfoSec
dbp:blank2NameSec
  • Languages (en)
dbp:blankInfoSec
  • 4.314E10
dbp:blankNameSec
dbp:imageMap
  • Cilicia Map by Heinrich Kiepert.png (en)
dbp:mapsize
  • 250 (xsd:integer)
dbp:nativeName
  • Kilikya Կիլիկիա قيليقية (en)
dbp:officialName
  • Cilicia (en)
dbp:p
dbp:partsStyle
  • para (en)
dbp:partsType
dbp:populationAsOf
  • 2019 (xsd:integer)
dbp:populationDemonym
  • Cilician (en)
  • Kilikyalı (en)
  • Կիլիկյան (en)
dbp:populationDensityKm
  • 161.876000 (xsd:double)
dbp:populationTotal
  • 6246018 (xsd:integer)
dbp:postalCode
  • 33 (xsd:integer)
dbp:postalCodeType
  • Postal code prefixes (en)
dbp:settlementType
  • Geographical region (en)
dbp:subdivisionName
dbp:subdivisionType
dbp:timezone
dbp:timezoneDst
dbp:utcOffset
  • +2 (en)
  • +3 (en)
dbp:utcOffsetDst
  • +3 (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
georss:point
  • 36.86666666666667 35.483333333333334
rdf:type
rdfs:comment
  • قِيلِيقِيَا (من اليونانية: كِلِيكْيَا Κιλικία) هي منطقة جغرافية تاريخية تقع جنوب الأناضول على السواحل الجنوبية الشرقية من تركيا. (ar)
  • Cilícia fou una regió del sud-est d'Àsia Menor. Fou una satrapia persa i selèucida, i després una província romana i bizantina. El seu nom actual és Çukurova. (ca)
  • Kilíkie (řecky Κιλικία, Kilikia) byl ve starověku obvykle užívaný název pro pobřežní region, jenž se rozkládal na jihu poloostrova Malá Asie. Kilíkie zaujímala území sousedící na západě s Pamfýlií a na východě se Sýrií. Její severní hranici tvořil hřeben pohoří Taurus, který jí izoloval od centrální anatolské plošiny. Pouze jediná úzká soutěska, ve starověku nazývaná Kilikijská brána (latinsky Pylae Ciliciae), jí poskytovala spojení s Kappadokií. Na jihu byla Kilíkie omývána Středozemním mořem, jež jí oddělovalo od Kypru, s nimž udržovala blízké kontakty. V dnešní době se tento kraj nazývá a tvoří součást Turecka. (cs)
  • Η Κιλικία είναι η νοτιοανατολικότερη παράλια περιοχή της Μικράς Ασίας (έναντι της Κύπρου). Αρχαιότερη ονομασία της ήταν Αώα από το όνομα ποταμού της, του Αώου, αγνώστου προσδιορισμού σήμερα. (el)
  • Kilikio (latine Cilicia, greke Κιλικία, do Kilikia, en Esperanto Kilikio) dum la antikva epoko estis pejzaĝo en la sudoriento de la hodiaŭa ŝtato Turkio kaj ekde la jaro 64 antaŭ Kristo estis provinco de la Romia Imperio, kies ĉefurbo estis la havena urbo Tarsos ĉe la Mediteranea Maro. La teritorio proksimume korespondas al la nunaj provincoj Adana kaj Mersin de Turkio. (eo)
  • En la Antigüedad, Cilicia (en griego Κιλικία, en armenio Կիլիկիա) era la designación que se le daba a la zona costera meridional de la península de Anatolia, que ahora se conoce como Çukurova. Fue una entidad política en la época de los romanos. Cilicia se extendía tierra adentro desde la costa sudoriental de Asia Menor (la actual Turquía), hacia el norte y noreste de la isla de Chipre, y comprendía alrededor de un tercio de la superficie de Anatolia. (es)
  • Kilikien (altgriechisch Κιλικία, lateinisch Cilicia, dt. auch Zilizien) ist eine antike Landschaft im Südosten Kleinasiens. Sie entspricht etwa dem östlichen Teil der heutigen türkischen Mittelmeerregion und somit den heutigen türkischen Provinzen Adana, Mersin und Osmaniye, sowie zumindest dem größten Teil der Provinz Kahramanmaraş, aber ohne den größten Teil des Gebiets der Provinz Hatay, der zum antiken Syrien gerechnet wurde. (de)
  • Zilizia (grezieraz: Κιλικία; armenieraz: Կիլիկիա) antzinateko eskualdea da, askotan unitate administratiboa izan zena, Asia Txikiko hegoaldeko kostaldean kokatua. Egun, Turkiako Adana probintziaren barnean dago. (eu)
  • Pada masa antikuitas, Kilikia (bahasa Turki: Kilikya; bahasa Inggris: Cilicia; bahasa Armenia: Կիլիկիա, bahasa Yunani: Κιλικία, : klkyʾy, bahasa Parthia: kylkyʾ) adalah daerah pesisir selatan di Asia Kecil, sebelah setalah dataran tinggi Anatolia tengah. Daerah ini adalah suatu entitas politik sejak masa bangsa sampai Kekaisaran Bizantium. Kilikia meluas dari pesisir Turki modern sampai mencapai sebelah utara dan timur laut Siprus. Kota Tarsus, tempat asal rasul Paulus, terletak di wilayah Kilikia. (in)
  • La Cilicie est une région historique d'Anatolie méridionale et une ancienne province romaine située aujourd'hui en Turquie. Elle était bordée au nord par la Cappadoce et la Lycaonie, à l'ouest par la Pisidie et la Pamphylie, au sud par la mer Méditerranée et au sud-est par la Syrie. Elle correspond approximativement aujourd'hui à la province turque d'Adana, une région comprise entre les monts Taurus, les monts Amanos et la Méditerranée. (fr)
  • Nella geografia antica, la Cilicia formava un distretto sulla costa sudorientale dell'Asia Minore (Turchia), a nord di Cipro. Essa si estendeva lungo le coste del Mediterraneo dalla Panfilia al monte Amanus (Giaour Dagh), il quale la separa dalla Siria. A nord della Cilicia si ergono le montagne del Tauro, che la separano dall'altopiano centrale dell'Anatolia e che sono tagliate da una stretta gola, chiamata nell'antichità Porte della Cilicia. (it)
  • キリキア (Cilicia) は、トルコ南部にある、地中海に面した一地域の名前。地中海をへだててキプロスと向かい合い、また南東部にシリアの位置する地域である。北は、世界遺産で有名なカッパドキアと接している。キリキアは海岸沿いのと、西部のトロス山脈(タウルス山脈)をはじめとして平野部をとりかこむように広がる山地の部分とで成り立つ。聖パウロの生誕地であるタルスス(タルソス)の町があることで知られる。現在はトルコ第4の都市アダナがある。 アナトリア半島の東部および南部は険しい山地や高原が広がっているため、平野部のあるキリキアは古くから小アジアやヨーロッパと中東を結ぶ交通・貿易・戦略の要衝であった。トロス山脈には細く険しい道があり、とくに交通の重要地として「キリキアの門」と呼ばれた。ヨーロッパと中東を結ぶ中継地であるため、地政学的に言う緩衝地帯であり、古代から何度も支配者が入れ替わった地域でもある。 (ja)
  • Cilícia (em armênio: Կիլիկիա; em grego: Κιλικία; em persa: klkyʾy; em parta: kylkyʾ; em turco: Kilikya) era o nome de uma antiga região na costa sul da Ásia Menor, localizada imediatamente ao sul do platô central da Anatólia no território da moderna Turquia. Grosso modo, ocupava o que é hoje a região do Mediterrâneo da Turquia a oriente da província de Antália, situando-se a sua fronteira ocidental entre as modernas cidades turcas de Gazipaşa e Alanya. Foi organizada como uma entidade política desde a época dos hititas até ao período bizantino. A ilha de Chipre estava separada da Cilícia por uma estreita faixa do Mediterrâneo. (pt)
  • Kilikien, även Cilicien (latin: Cilicia), är ett historiskt landskap i östra Anatolien (Mindre Asien), vid Medelhavets kust, i nuvarande Turkiets sydöstra del med östlig gräns mot Syrien och i söder mot Medelhavet. Kilikien var ett strategiskt viktigt område under antiken och medeltiden och erövrades av många olika riken. Slaget vid Issos var ett fältslag mellan makedonen Alexander den store och Perserriket som ägde rum år 333 f.Kr. Romarna kallade området för Cilicia. 103 f.Kr. blev området en provins i Romerska riket och år 395 tillföll området det Östromerska riket. (sv)
  • Килики́я (арм. Կիլիկիա, др.-греч. Κιλικία, лат. Cilicia) — историко-географическая область на юго-востоке Малой Азии. В её честь названа извилина Киликия на спутнике Юпитера Европе. (ru)
  • 奇里乞亞(希腊语:Κιλικία、土耳其語:Kilikya),又譯基利家(新教)、基里基雅(天主教),也被称作小亚美尼亚,位於今日土耳其東南部的小亚细亚半岛,塞浦路斯以北,東至,北至托魯斯山脈,地處於前往地中海的通道上,曾經是羅馬帝國一個貿易非常繁盛的地區。基督教使徒保羅出生於當時奇里乞亚的首府塔尔苏斯。 15世紀起,奇里乞亞受奧斯曼帝國統治。今天奇里乞亞分屬土耳其梅爾辛省、阿達納省和奧斯曼尼耶省。 (zh)
  • Cilicia () is a geo-cultural region in southern Turkey, extending inland from the northeastern corner of the Mediterranean Sea. With a population of six million, comprising Mersin, Adana, Osmaniye and Hatay provinces, Cilicia is one of the large population concentrations of the Near East. (en)
  • 킬리키아(그리스어: Κιλικία, 아르메니아어: Կիլիկիա) 또는 기뤼시아는 소아시아의 남동쪽 해안, 키프로스 북쪽의 해안지역을 말하는 고대의 지명이다. 북쪽과 서쪽은 타우루스 산맥이 아나톨리아의 고원지대와 경계를 이루고, 동쪽으로 안티타우루스 산맥이 있다. 남쪽으로는 지중해와 만나는데 고대에는 소아시아와 시리아를 잇는 유일한 통로, "킬리키아 문" 이 이곳에 있었다. 히타이트, 아시리아, 페르시아 제국의 지배를 받았고 특히 키루스 2세의 정복 당시 도움을 주어서 키루스로부터 특별한 지위를 부여받았다. 킬리키아의 문 은 알렉산드로스 대왕의 이수스 전투가 벌어진 곳으로 유명하다. 알렉산드로스의 사후 잠시 프톨레마이우스 왕조의 지배를 받다가 곧 셀레우코스 왕조로 넘어갔고 기원전 67년 폼페이우스의 동방원정때 로마의 속주로 편입되었다. 이후로 로마 제국시대에 몇번 속주로 재조정하였다가 비잔티움 제국의 영토로 승계되었다. (ko)
  • Cilicië of Kilikië (Oudgrieks: Κιλικία / Kilikía; Latijn: Cilicia) was een landstreek aan de zuidoostkust van Klein-Azië. De stad Salamis op Cyprus behoorde er ook toe. Het was strategisch belangrijk omdat het via een bergpas, de , een doorgang bood tot Syrië. Toen het Seleucidische rijk in verval raakte kregen de Romeinen Cilicië na een aantal oorlogen in 50 v.Chr. in handen. Cicero was er gouverneur. Gedurende de kruistochten was het land een Armeens koninkrijk enin 1375 werd het deel van het Ottomaanse Rijk. De apostel Paulus werd geboren in Tarsus, de hoofdstad van Cilicië. (nl)
  • Cylicja (ar. قيليقيا lub niegdyś الثغور الشامية, trl. Qīlīqiyā lub niegdyś Aṯ-Ṯuḡūr aš-Šāmiyya, trb. Kilikija lub niegdyś As-Sughur asz-Szamijja, fr. Cilicie, gr. Κιλικία, Kilikia, łac. Cilicia, orm. Կիլիկիա, tur. Kilikya (Çukurova) ) – kraina historyczna na pograniczu Azji Mniejszej i Syropalestyny. W centralnym punkcie równinna i żyzna, lecz otoczona zewsząd górami. Od południa graniczy z Morzem Śródziemnym (które odziela ją od Cypru), od zachodu - z górami Taurus (oddzielającymi ją od Azji Mniejszej), od wschodu zaś - z górami Amanus (oddzielającymi ją od właściwej Syrii). (pl)
  • Кілікія (вірм. Կիլիկիա, грец. Κιλικία) — історична область в південно-східній частині малоазійського півострова, що виходила до північно-східного узбережжя Середземного моря. У II тисячолітті до н. е. входила до Хетського царства, з XII по VI століття до н. е. на території Кілікії існувало кілька незалежних царств (Хілакку, Ку'е, Пірінду), з VI ст. до н. е. утворилося єдине Кілікійське царство. Але невдовзі Кілікія добровільно підкорилася перській державі Ахеменідів. У 333 до н. е. її завоював Олександр Македонський. У 297 до н. е. — 190 до н. е. перебувала під владою Селевкідів. У 102 до н. е. була завойована Римом, остаточний спротив подолано у 67 до н. е.У середні віки була об'єктом боротьби між Візантією, арабами і сельджуками. З 1080 по 1375 в Кілікії існувала Кілікійська вірменська д (uk)
rdfs:label
  • Cilicia (en)
  • قيليقية (ar)
  • Cilícia (ca)
  • Kilíkie (cs)
  • Kilikien (de)
  • Κιλικία (el)
  • Kilikio (eo)
  • Cilicia (es)
  • Zilizia (eu)
  • Cilicie (fr)
  • Kilikia (in)
  • キリキア (ja)
  • Cilicia (it)
  • 킬리키아 (ko)
  • Cilicië (nl)
  • Cylicja (pl)
  • Cilícia (pt)
  • Киликия (ru)
  • Kilikien (sv)
  • Кілікія (uk)
  • 奇里乞亚 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
geo:geometry
  • POINT(35.483333587646 36.866664886475)
geo:lat
  • 36.866665 (xsd:float)
geo:long
  • 35.483334 (xsd:float)
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Cilicia (en)
is dbo:birthPlace of
is dbo:city of
is dbo:deathPlace of
is dbo:diocese of
is dbo:location of
is dbo:place of
is dbo:spokenIn of
is dbo:subdivision of
is dbo:territory of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:abode of
is dbp:archdiocese of
is dbp:birthPlace of
is dbp:cityServed of
is dbp:country of
is dbp:deathPlace of
is dbp:locale of
is dbp:place of
is dbp:region of
is dbp:see of
is dbp:subdivisionName of
is dbp:territory of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of