Praetor ( PREE-tər, Classical Latin: [ˈprae̯tɔr]), also spelled prætor or pretor in English, was a title granted by the government of Ancient Rome to men acting in one of two official capacities: the commander of an army (in the field or, less often, before the army had been mustered); and as an elected magistratus (magistrate), assigned various duties (which varied at different periods in Rome's history). The functions of the magistracy, the praetura (praetorship), are described by the adjective: the praetoria potestas (praetorian power), the praetorium imperium (praetorian authority), and the praetorium ius (praetorian law), the legal precedents established by the praetores (praetors). Praetorium, as a substantive, denoted the location from which the praetor exercised his authority, eith

Property Value
dbo:abstract
  • البريتور (بالإنجليزية: Praetor) لقب أعطته حكومة روما القديمة إلى بعض قادة الجيش والولاة المنتخبين لديها. يحمل البريتور مسؤوليات وصلاحيات متعددة، واختلفت هذه الصلاحيات عبر التاريخ. واللقب يعني القاضي أو الحاكم. * بوابة القانون * بوابة حضارات قديمة * بوابة روما القديمة هذه بذرة مقالة عن قانون أو دستور أو اتفاقية بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • Praetor nebo také prétor (z latinského prae-itor, „jdoucí vpřed“) je původní označení dvou nejvyšších římských úředníků, původně pouze pomocníků konzulů. Od roku 367 př. n. l. se jejich pravomoc vztahovala na soudní spory a vůbec otázky pořádku a práva v hlavním městě. Jako u každého římského magistráta bylo jejich funkční období jednoroční. Od roku 337 př. n. l. se praetory mohli stát i plebejové. Po svém zvolení vždy před nastoupením do úřadu vyhlašoval, jakými zásadami se bude v nalézaní práva řídit, šlo o tzv. praetorský edikt. Tím vytvářel , které měnilo staré , čímž došlo k významnému rozvoji římského soukromého práva. Praetor urbanus projednával případy mezi plnohodnotnými římskými občany a praetor peregrinus (zřízen roku 242 př. n. l.) projednával ty, které se týkaly cizinců. Praetor mohl být také pověřen vojenským úkolem, po uplynutí úředního roku spravovali jako propraetoři některou provincii. Počet praetorů byl několikráte zvyšován a v 2. století n. l. jich bylo osm. Byly také vytvořeny další praetury, např. praetor fideicommissarius pro odkazy nebo praetor tutelarius pro poručenství. (cs)
  • El pretor (en llatí praetor) era un magistrat de la República de Roma, encarregat principalment de l'administració de justícia. Era una magistratura col·legiada (amb un nombre variable de pretors al llarg de la història) i posseïa imperium (comandament), tot i que subordinat a l'imperium consular. L'origen dels pretors es troba a l'inici de la República, quan durant un temps foren la màxima magistratura de l'estat (praetor maximus i praetor minor); l'organització quasi definitiva de la seva funció arriba amb les leges Liciniae-Sextiae del 367 aC, quan de la funció directiva de l'estat se separà l'administració de justícia. El pretor inicialment únic va dividir les seves funcions a partir del 243 aC: el praetor urbanus es va ocupar de les qüestions entre els ciutadans i el praetor peregrinus de les qüestions suscitades entre ciutadans i no ciutadans (peregrini). Amb la conquesta dels primers territoris fora de la península italiana es van crear dos nous pretors el 227 aC, amb la funció d'administració de les noves províncies de Sicília i Còrsega-Sardenya. Posteriorment encara es crearen dos pretors més per a les províncies d'Hispània Citerior i Hispània Ulterior (197 aC). En aquest temps el pretors exercien la magistratura per dos anys. Eren elegits pels comicis per centúries. Després de la lex Villia annalis (180 aC) calia tenir com a mínim 40 anys per exercir la magistratura. A mitjan segle els pretors provincials van modificar les seves funcions i van rebre algunes tasques financeres. La divisió existent entre dos pretors judicials i quatre pretors provincials es reformà en època de Luci Corneli Sul·la, que augmentà el nombre de pretors a vuit i els dotà de funcions exclusivament judicials, amb una edat mínima de 30 anys, i amb obligació de pagar els jocs. L'administració provincial quedava en mans dels ex-pretors, que rebien el càrrec de governador provincial com a propretors. (ca)
  • Ο Πραίτορας (ή Πραίτωρ), λατινικά praetor, ήταν ανώτατος ρωμαϊκός τίτλος. Γενικά ο όρος σήμαινε ο προέχων, ο προστάτης και σύμβουλος. Πραίτορες στην αρχή καλούνταν οι Ύπατοι στην αρχαία Ρώμη. Όμως το 366 π.Χ. οι πατρίκιοι αναγκάσθηκαν να παραχωρήσουν στους πληβείους το δικαίωμα να εκλέγονται και αυτοί ύπατοι. Έτσι δημιουργήθηκε απ΄ αυτούς μια τρίτη θέση υπάτου που ονομάσθηκε Πραίτορας με δικονομικά καθήκοντα. Πρώτος Πραίτορας εκλέχθηκε ο Σπάριος Φούριος Κάμιλλος. Μετά όμως 30 χρόνια, το 337 π.Χ., απέκτησαν τέτοιο δικαίωμα και οι πληβείοι. Οι Πραίτορες κυβερνούσαν την πόλη όταν οι Ύπατοι εξέρχονταν από αυτή κυρίως σε πόλεμο, αναπληρώνοντας αυτούς σε όλα τους τα καθήκοντα. Το 242 π.Χ. δημιουργήθηκε και δεύτερη θέση πραίτορα που ονομάστηκε ο οποίος είχε δικαιοδοσία επί των ξένων κατοίκων της πόλης σε αντίθεση μ΄ εκείνον τον "κατά πόλη" πραίτορα που λέγονταν "αστυδίκης" και που εφάρμοζε το Ρωμαϊκό Δίκαιο στους Ρωμαίους. Το 224 π.Χ. προστέθηκαν ακόμη δύο πραίτορες επιφορτισμένοι με τη διοίκηση της Σικελίας και της Σαρδηνίας, και αργότερα το 197 π.Χ. ακόμα δύο για τις επαρχίες της Ισπανίας. Επί Δικτάτορα Σύλλα οι πραίτορες έφθασαν τους 8 και επί Ιουλίου Καίσαρα τους 16. Όταν τότε ο πραίτορας αναλάμβανε την Αρχή εξέδιδε ανακοίνωση που περιείχε τις αρχές με τις οποίες έμελλε να κυβερνήσει. Η ανακοίνωση αυτή αποτελούσε μορφή διατάγματος του οποίου και απαγορευόταν η αθέτηση (edictum). Επί Αυγούστου αυξήθηκαν πέραν του ενός οι Πραίτορες της Ρώμης ως προϊστάμενοι τμημάτων (regiones). Τότε ξεκίνησε και η συνήθεια, οι εξερχόμενοι της Αρχής ύπατοι και πραίτορες να στέλνονται σε διάφορες επαρχίες ως έπαρχοι. Στην εποχή του Βυζαντίου ο Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε την Αρχή των Πραιτόρων στη Κωνσταντινούπολη. Με το χρόνο οι πραίτορες του Βυζαντίου έφθασαν τους 8 που ο καθένας έφερε ιδιαίτερο τίτλο. Έτσι κατέληξε στο Βυζάντιο να λέγεται πραίτορας ο αρχιδικαστής του κάθε θέματος. Στους νεότερους χρόνους πραίτορες λέγονταν και οι άρχοντες πολλών γερμανικών πόλεων. Στη δε εποχή του Ναπολέοντα οι διοριζόμενοι πραίτορες γερουσιαστές ήταν επιφορτισμένοι με καθήκοντα φρούρησης της γερουσίας. (el)
  • Praetor ( PREE-tər, Classical Latin: [ˈprae̯tɔr]), also spelled prætor or pretor in English, was a title granted by the government of Ancient Rome to men acting in one of two official capacities: the commander of an army (in the field or, less often, before the army had been mustered); and as an elected magistratus (magistrate), assigned various duties (which varied at different periods in Rome's history). The functions of the magistracy, the praetura (praetorship), are described by the adjective: the praetoria potestas (praetorian power), the praetorium imperium (praetorian authority), and the praetorium ius (praetorian law), the legal precedents established by the praetores (praetors). Praetorium, as a substantive, denoted the location from which the praetor exercised his authority, either the headquarters of his castra, the courthouse (tribunal) of his judiciary, or the city hall of his provincial governorship. (en)
  • Ankaŭ estas komunumo kun la nomo Pretoro en Italio. Pretoro latine praetor, en la Romia Imperio origine estis la ĉefa oficiro de ĉiu fortikaĵo de la romia armeo. Li rezidis en la pretorejo, latine praetorium, la centro de la fortikaĵo, kiun, ekkonstruante konstruaĵon, la soldatoj ĉiam unue konstruis. En la Romia Respubliko, la pretoroj estis altrangaj funkciuloj de la ŝtatoj, kiuj elektiĝis ĉiam nur por la daŭro de unu jaro. Poste, ankaŭ dum la epoko de la Romia Imperio, inter la pretoroj inter alie la estroj de la romiaj provincoj. Ekde la jaro 367 antaŭ Kristo unue ekzistis la posteno de unusola pretoro en la ŝtato: la praetor urbanus respondecis pri la juro de la ĉefurbo Romo: li preparis procesojn, tiam transdonis la kazojn al la popole elektitaj juĝistoj (iudices selecti) kaj fine deklaris la verdiktojn. Dum la jaro 247 antaŭ Kristo aldoniĝis la praetor peregrinus (peregrinus = fremdulo), kiu zorgis pri juraj disputoj inter romianoj kaj ne-romianoj. Dum 227 ekestis la unuaj pretoraj postenoj por la gvidado de la unuaj du romiaj provincoj, Sardinio kaj Sicilio, kaj dum 197 aldoniĝis du pliaj provincestraj pretoraj postenoj por la novaj provincoj kaj . Tiumomente do ekzistis ses pretoroj. Ĝis la jaro 81 la nombro de pretoroj malgraŭ kreska nombro da provincoj restis sama, sed tiujare altiĝis unue al 8 kaj poste al 10. Dum la epoko de la Romia Imperio la nombro de la jure respondecaj pretoroj alternis inter 10 kaj 18, kaj la provincestroj oficiale ne plu havis tiun titolon, kvankam iliaj palacoj en la provincaj ĉefurboj daŭre nomiĝis pretorejoj. (eo)
  • Die Praetur (lateinisch praetura; eingedeutscht auch Prätur) war eines der höheren Ämter der römischen Ämterlaufbahn, des cursus honorum (im Regelfall das dritte Amt nach der Quästur und der Ädilität). Die Amtsinhaber wurden praetores (eingedeutscht: Prätoren, Singular: praetor) genannt. Sie wurden vom Volk in den comitia centuriata auf ein Jahr gewählt. (de)
  • Pretorea (latinetik Praetor), hierarkikoki, kontsularen azpitik zegoen lehen magistratu erromatarra zen. Gaur egun, epaile txikia izango litzateke. Erromatar Errepublikaren lehen garaietan, pretor hitzak, kontsulak izendatzeko balio zuen, armaden agintaritza baitzuten. Baina, K.a. 366an, pretor izeneko titulu berezi bat sortu zen Erroman, magistratura berri bat, justizia banatzeko eginkizuna zuena. Plebeioak ez ziren pretoretzara iritsi K.a. 337 arte. (eu)
  • Un pretor​ (en latín, PRÆTOR) era un magistrado romano cuya jerarquía se alineaba inmediatamente por debajo de la de cónsul. Su función principal era la de administrar justicia en la fase in iure, conceder interdictos, y otras funciones judiciales, además estaba dotado del ius edicendi. Otras funciones fueron convocar al Senado y los comicios, promulgar leyes, gobernar provincias y comandar ejércitos. Este cargo, llamado pretura,​ fue creado en el año 367 a. C. por las Leyes Sextias y Licinas. Desde su creación hasta el año 241 a. C. solo existió un cargo de pretor en Roma, encargado de la organización de los procesos. En este año se creó otro para proteger a los extranjeros. Su número fue creciendo a la par que Roma iba conquistando nuevos territorios. A pesar del número de pretores, esta magistratura no estaba colegiada, ya que no todos tenían las mismas competencias y estas eran sorteadas. Estaban investidos de imperium e . En los primeros tiempos de la República romana, el término pretor servía para designar a los cónsules, porque estaban colocados al frente de los ejércitos. Pero en el año 366 a. C. se creó en Roma, con el título particular de praetor, una nueva magistratura cuya función consistía en administrar justicia.​ Los plebeyos no llegaron a la pretura sino hasta 337 a. C.,​ aunque el cargo estuvo accesible tanto a patricios como a plebeyos desde el principio. (es)
  • Pretor atau Praetor (bahasa Latin: Prætor) adalah jabatan pada masa Romawi Kuno. Ada beberapa macam pretor. Pada masa Republik, Pretor peregrinus bertugas menjalankan misi-misi khusus dalam keadaan perang. Sedangkan Pretor urbanus bertugas mengurusi kasus-kasus masyarakat. Praetor juga bisa bertindak sebagai hakim yang mengadili kasus pidana dan perdata. Pretor dipilih oleh Dewan Senturia. (in)
  • Le préteur (en latin prætor « chef », de præire « marcher devant », selon l'étymologie des Anciens aujourd'hui révisée) est un magistrat de la Rome antique. Il est de rang sénatorial, peut s'asseoir sur la chaise curule, et porter la toge prétexte. Il est précédé par deux licteurs à l'intérieur de Rome, et six hors du pomerium de l’Urbs. Sous la République, il est élu pour une durée d'un an par les comices centuriates. (fr)
  • Il pretore, in latino praetor, era un magistrato romano dotato di imperium e iurisdictio. L'attività del Praetor si concretizzava nella concessione dell'actio, cioè lo strumento con cui si permetteva ad un cittadino romano che chiedeva tutela, nel caso in cui non ci fosse una lex (legge) che prevedesse la tutela, di agire in giudizio, e portare quindi la situazione dinanzi al magistrato. "Pretori", secondo Cicerone, erano detti i consoli in età arcaica. Tale titolo li avrebbe designati come capi dell'esercito; egli riteneva che il termine contenesse le stesse componenti elementari del verbo prae-ire (andare avanti a tutti, precedere, guidare). In effetti il periodo e l'incarico di comando dei consoli poteva essere detto pretorio e già in un frammento di una legge delle XII tavole riportato da Aulo Gellio si fa menzione del pretore come del massimo magistrato cittadino. Così anche Tito Livio, che testimonia di un'antica legge in cui si parlava di un alto magistrato detto praetor maximus. Pretore era anche il titolo di una carica presso altre comunità di Latini oltre ai Romani, ed è anche il nome che Livio dava allo stratego degli Achei. (it)
  • プラエトル(ラテン語: Praetor)は、古代ローマの政務官職の一つ。日本語では法務官と訳される。共和政ローマではコンスルに次ぐ公職で、インペリウムを保有し、主に司法を担当した。 その成立については諸説あるが、ローマ社会を統率する者が「コンスル」と呼ばれる以前の呼称として「プラエトル」が使われていたといわれる。共和政初期には、プラエトルは軍事的な司令官の意味合いが強かった。また、階級闘争の過程で公職が開放される中で、コンスルがプレブスにも開放されたのに対して、紀元前337年にクィントゥス・プブリリウス・ピロが選出されるまではプラエトルに就任できたのはパトリキ(貴族)のみであった。紀元前305年に、それまでプラエトルがこなした業務はコンスルが行うようになり、プラエトルはインペリウムを保持しつつコンスルに次ぐ公職となった。 当初は1名であったが、紀元前244年以降増員され、ローマ市民権を保有するローマ市民に関する司法を担当する首都プラエトル(プラエトル・ウルバヌス)と、ローマに滞在する外国人の司法を担当する外国人係プラエトル(プラエトル・ペレグリヌス)の2名が首都に配置されるようになった。紀元前228年には4名に増員され(シチリア・サルディーニャ担当増員)、紀元前198年には6名(ヒスパニア担当増員)と、ローマが属州を獲得するたびに増員され、首都の2名以外はインペリウム保有者として属州総督の任にあたった。 ルキウス・コルネリウス・スッラがローマを掌握して改革を実施した際、プラエトルを8人に増員、性質も変化し、全員が首都に置かれて司法を担当することとなった。 (ja)
  • 법무관(Praetor, 프라이토르)은 고대 로마의 관리 명칭을 일컫는다. 오늘날의 대법관과 같은 개념이다. (ko)
  • Een praetor (tegenwoordig ook gespeld als pretor) was een belangrijk magistraat in het Romeinse Koninkrijk en in de Romeinse Republiek. De naam praetor kan letterlijk vertaald worden als "voorganger" en heeft mogelijk een militaire oorsprong. Praetores waren geen beroepsrechters, maar duidden een iudex of rechter aan, die de rechtszaak behandelde. (nl)
  • Pretor (łac. praetor – l.mn. praetores) – wyższy urzędnik w antycznym Rzymie mający tzw. władzę mniejszą (imperium minus). W czasie nieobecności konsulów, pretor (później dwóch) przejmował najwyższą władzę w mieście, mogąc nawet zwoływać posiedzenia senatu. Zasadniczym jednak zadaniem pretorów było sądownictwo. Ważnym uprawnieniem pretora było wydawanie edyktów (edykty pretorskie), w których ustalał on sposoby postępowania w sprawach niedostatecznie jasno uregulowanych przez ustawy (leges) czy prawo zwyczajowe. Owe edykty odegrały ważną rolę w rozwoju prawodawstwa i były uwzględniane w późniejszych kodyfikacjach prawa rzymskiego. Do uprawnień pretora należało ponadto mianowanie prefektów (praefecti), którzy mieli władzę sądowniczą i porządkową w miastach italskich. Oznakami władzy pretora było przysługujące mu krzesło kurulne i dwóch liktorów niosących fascesy, zwane też sześciotoporowe. Według Appiana pretorzy posiadali połowę dostojeństwa konsulów, którym przysługiwało 12 liktorów. W okresie wczesnej republiki był tylko jeden pretor określany jako praetor maximus o nie do końca dla nas jasnych kompetencjach. Od 366 lub 367 roku p.n.e. powoływano urząd pretora miejskiego (praetor urbanus) w celu odciążenia konsulów od obowiązków jurysdykcyjnych, którego podstawowym zadaniem była właśnie jurysdykcja cywilna na terenie miasta Rzymu. Początkowo pretor ten był wybierany tylko spośród patrycjuszy, plebejusze uzyskali dostęp do urzędu pretora od roku 337 p.n.e.. Dlatego patrycjusze przeforsowali odebranie władzy sądowniczej konsulowi. Od 242 r. p.n.e. istniał pretor do spraw cudzoziemców (praetor peregrinus), zajmujący się sprawami związanymi z coraz liczniej napływającymi do Rzymu cudzoziemcami. W 227 r. p.n.e., po przyłączeniu Sycylii i Sardynii jako prowincji, powołano do ich zarządzania dodatkowo 2 pretorów. Po reformach Sulli liczba pretorów wzrosła do 8, w czasach Cezara do 16, a za cesarza Klaudiusza do 18. Nowe urzędy pretorskie, jakie powstawały od czasów Sulli, miały z reguły szczególne kompetencje, byli to urzędnicy jurysdykcyjni do konkretnych spraw: praetor de liberalibus causis (od wyzwoleń), praetor fideicommisarius (od zapisów spadkowych), praetor fiscalis (skarbowy), praetor hastarius, praetor tutelaris (od opieki), praetor aerarii (skarbowy). W okresie republiki pretorzy byli wybierani przez komicja centurialne na jeden rok.Po utworzeniu cesarstwa, za pryncypatu, pretorzy utrzymali swe uprawnienia w jurysdykcji cywilnej i karnej, ale już w czasach dominatu ich władza była czysto honorowa. (pl)
  • Пре́тор (лат. praetor, от prae-ire — идти впереди, предводительствовать) — государственная должность в Древнем Риме. В ходе исторического развития Древнего Рима содержание и функции этой должности менялись. В период ранней римской республики (после упразднения царства) преторами именовали две высшие магистратуры — консулов и диктаторов. В 367 до н. э., со времени законов Лициния и Секстия (Leges Liciniae Sextiae) верховное должностное лицо стало именоваться консулом, а термином «претор» стала обозначаться следующая по старшинству должность, при этом его основной компетенцией стало совершение городского правосудия по гражданским делам. В отсутствие консула претору принадлежала высшая власть. На должность претора могли претендовать римские граждане не моложе 40 лет и прошедшие через нижестоящие должности. Претор избирался сроком на один год, свои обязанности исполнял безвозмездно. (ru)
  • Pretor (em latim: Praetor) era um dos títulos concedidos pelo governo da Roma Antiga a homens que atuavam em duas diferentes funções oficiais: comandante de um exército (já em campanha ou, muito raramente, antes dela) ou um magistrado eleito para realizar diversas funções (que variaram em diferentes períodos da história de Roma). As funções desta magistratura, chamada "praetura" ("pretorado") são descritas pelos diversos adjetivos: o poder pretorial ("praetoria postestas"), a autoridade pretorial ("praetorium imperium") e a lei pretorial ("praetorium ius"), os precedentes legais estabelecidos pelos pretores. "Pretório" ("praetorium") é um substantivo que denota o local a partir do qual o pretor exercia sua autoridade, seja o quartel-general de seu castro, o tribunal onde se reunia seu judiciário ou a sede de seu governo provincial. (pt)
  • Praetor (latin praetor, egentligen "den som går i spetsen",praeitor) betydde hos forntidens romare ursprungligen förman eller anförare och brukades först som titel för de två högsta republikanska ämbetsmännen (konsulerna), ävensom för diktatorn (praetor maximus, "högste praetor"), och fältherrar, som länge var antingen konsuler, praetorer eller, i republikens senare tider, prokonsuler och propraetorer. Praetor övergick sedan att beteckna en särskild ämbetsmannabefattning. Då nämligen konsulatet 367 f.Kr. delades mellan patricier och plebejer, avskildes en del av konsulernas ämbetsåligganden och överlämnades åt en ny överhetsperson, praetorn. Denne betraktades som ett slags ämbetsbroder till konsulerna, dock med lägre imperium. Hans huvudsakliga uppgift var att leda den civila rättskipningen i Rom men tillika var han ställföreträdare för konsulerna (se Prefekt), då dessa var borta från staden. Han kunde även få kommando i fält. Ämbetet skulle tillhöra patricierna men efter 337 f.Kr. stod ämbetet öppet även för plebejer. Omkring slutet av det första puniska kriget, sannolikt 243 (eller 241), tillsattes två praetorer; den ene av dem, vars ställning var förnämligare, kallades stadspraetorn (praetor urbanus) och hade att utöva rättskipningen i civilmål mellan medborgare, varemot den andre, som senare kallades främlingspraetorn (praetor peregrinus), dömde i mål, där en främling var part. Lottkastning bestämde i regel, vilken av de två som skulle ha det ena eller andra uppdraget. Främlingspraetorn användes även för verksamhet utom staden, vid vilka tillfällen stadspraetorn övertog hans vanliga bestyr. Under tiden mellan det första och det andra puniska kriget - årtalet uppges än till 237, än omkring 10 år senare - ökades praetorernas antal till fyra, av vilka två skulle vara ståthållare i de två nybildade provinserna, Sicilien och Sardinien jämte Korsika, och 197 f.Kr. tillkom ytterligare två, avsedda att utöva ståthållarskapet i de båda spanska provinserna. 149 f.Kr., då de ständiga brottmålsdomstolarna (quaestiones perpetuae) inrättades, fick alla sex praetorerna sin verksamhet i Rom, två som domare i civilmål, liksom förut och de fyra övriga som ordförande i var sin domstol. (sv)
  • Пре́тор (лат. praetor, від лат. praeire — йти попереду, очолювати) — державна посада в Стародавньому Римі. У ході історичного розвитку Стародавнього Риму зміст і функції цієї посади мінялися. У період ранньої Римської республіки (після скасування царства) преторами іменували два вищі магістрати — консулів і диктаторів. У 367 до н. е., з часу законів Ліцинія і Секстія (Leges Liciniae Sextiae), верховний посадовець став іменуватися консулом, а терміном «претор» став позначати наступну після консула посаду, при цьому його основною компетенцією стало здійснення міського правосуддя у цивільних справах. За відсутності консула преторові належала вища влада. З 242 до н. е. стали обиратися два претори — міський претор (Praetor urbanus), що відав судовими процесами між римськими громадянами, і претор для ведення справ між римськими громадянами і чужоземцями або між самими чужоземцями (Praetor peregrinus). В епоху принципату правотворча діяльність преторів та інших магістратів не могла зберегти свого минулого значення, оскільки посилювалася і поширювалася влада імператорів, які прагнули прибрати до своїх рук діяльність судових органів. Установа римських провінцій привела до появи інших посад преторів — з 227 до н. е. в Сицилії і Сардинії, а з 197 до н. е. — в обох іспанських провінціях (Ближня Іспанія і Дальня Іспанія). При Суллі число преторів збільшилося до восьми, при Цезарі — до шістнадцяти, а за часів Римської імперії — до вісімнадцяти. За часів Імперії посади преторів вже втратили минуле значення, але служили необхідним ступенем для заміщення цілого ряду вищих адміністративних постів і офіцерських посад на шляху до сенаторської посади. У епоху Імперії преторами називалися також вищі посадовці в містах. (uk)
  • 民選官(古典拉丁語:[ˈprajtoːr],又拼作prætor)是一項古羅馬政府的頭銜,通常授予擔任以下任一公職的人,分別是陸軍指揮官(通常會授予戰時指揮官,較少授予在軍隊集結前的指揮官)或民選政務官。 把執政官叫做國家軍隊之領導人的。他認為這個字包含相同的基本部份,就像動詞praeire(praeeo: "走在前,前導,引路")。執政官指揮權的期間與職務,可以恰當地被稱為(Praetorium)。裁判官也是官職的頭銜,在拉丁文當中:而且它是名字,李維給予亚该亚人的將軍()的。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 65747 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 26422 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 969417359 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:article
  • Praetor (en)
dbp:author
dbp:bot
  • InternetArchiveBot (en)
dbp:date
  • December 2017 (en)
dbp:fixAttempted
  • yes (en)
dbp:pages
  • 956 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:year
  • 1875 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • البريتور (بالإنجليزية: Praetor) لقب أعطته حكومة روما القديمة إلى بعض قادة الجيش والولاة المنتخبين لديها. يحمل البريتور مسؤوليات وصلاحيات متعددة، واختلفت هذه الصلاحيات عبر التاريخ. واللقب يعني القاضي أو الحاكم. * بوابة القانون * بوابة حضارات قديمة * بوابة روما القديمة هذه بذرة مقالة عن قانون أو دستور أو اتفاقية بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • Die Praetur (lateinisch praetura; eingedeutscht auch Prätur) war eines der höheren Ämter der römischen Ämterlaufbahn, des cursus honorum (im Regelfall das dritte Amt nach der Quästur und der Ädilität). Die Amtsinhaber wurden praetores (eingedeutscht: Prätoren, Singular: praetor) genannt. Sie wurden vom Volk in den comitia centuriata auf ein Jahr gewählt. (de)
  • Pretorea (latinetik Praetor), hierarkikoki, kontsularen azpitik zegoen lehen magistratu erromatarra zen. Gaur egun, epaile txikia izango litzateke. Erromatar Errepublikaren lehen garaietan, pretor hitzak, kontsulak izendatzeko balio zuen, armaden agintaritza baitzuten. Baina, K.a. 366an, pretor izeneko titulu berezi bat sortu zen Erroman, magistratura berri bat, justizia banatzeko eginkizuna zuena. Plebeioak ez ziren pretoretzara iritsi K.a. 337 arte. (eu)
  • Pretor atau Praetor (bahasa Latin: Prætor) adalah jabatan pada masa Romawi Kuno. Ada beberapa macam pretor. Pada masa Republik, Pretor peregrinus bertugas menjalankan misi-misi khusus dalam keadaan perang. Sedangkan Pretor urbanus bertugas mengurusi kasus-kasus masyarakat. Praetor juga bisa bertindak sebagai hakim yang mengadili kasus pidana dan perdata. Pretor dipilih oleh Dewan Senturia. (in)
  • Le préteur (en latin prætor « chef », de præire « marcher devant », selon l'étymologie des Anciens aujourd'hui révisée) est un magistrat de la Rome antique. Il est de rang sénatorial, peut s'asseoir sur la chaise curule, et porter la toge prétexte. Il est précédé par deux licteurs à l'intérieur de Rome, et six hors du pomerium de l’Urbs. Sous la République, il est élu pour une durée d'un an par les comices centuriates. (fr)
  • 법무관(Praetor, 프라이토르)은 고대 로마의 관리 명칭을 일컫는다. 오늘날의 대법관과 같은 개념이다. (ko)
  • Een praetor (tegenwoordig ook gespeld als pretor) was een belangrijk magistraat in het Romeinse Koninkrijk en in de Romeinse Republiek. De naam praetor kan letterlijk vertaald worden als "voorganger" en heeft mogelijk een militaire oorsprong. Praetores waren geen beroepsrechters, maar duidden een iudex of rechter aan, die de rechtszaak behandelde. (nl)
  • 民選官(古典拉丁語:[ˈprajtoːr],又拼作prætor)是一項古羅馬政府的頭銜,通常授予擔任以下任一公職的人,分別是陸軍指揮官(通常會授予戰時指揮官,較少授予在軍隊集結前的指揮官)或民選政務官。 把執政官叫做國家軍隊之領導人的。他認為這個字包含相同的基本部份,就像動詞praeire(praeeo: "走在前,前導,引路")。執政官指揮權的期間與職務,可以恰當地被稱為(Praetorium)。裁判官也是官職的頭銜,在拉丁文當中:而且它是名字,李維給予亚该亚人的將軍()的。 (zh)
  • El pretor (en llatí praetor) era un magistrat de la República de Roma, encarregat principalment de l'administració de justícia. Era una magistratura col·legiada (amb un nombre variable de pretors al llarg de la història) i posseïa imperium (comandament), tot i que subordinat a l'imperium consular. Eren elegits pels comicis per centúries. Després de la lex Villia annalis (180 aC) calia tenir com a mínim 40 anys per exercir la magistratura. A mitjan segle els pretors provincials van modificar les seves funcions i van rebre algunes tasques financeres. (ca)
  • Praetor nebo také prétor (z latinského prae-itor, „jdoucí vpřed“) je původní označení dvou nejvyšších římských úředníků, původně pouze pomocníků konzulů. Od roku 367 př. n. l. se jejich pravomoc vztahovala na soudní spory a vůbec otázky pořádku a práva v hlavním městě. Jako u každého římského magistráta bylo jejich funkční období jednoroční. Od roku 337 př. n. l. se praetory mohli stát i plebejové. (cs)
  • Ο Πραίτορας (ή Πραίτωρ), λατινικά praetor, ήταν ανώτατος ρωμαϊκός τίτλος. Γενικά ο όρος σήμαινε ο προέχων, ο προστάτης και σύμβουλος. Πραίτορες στην αρχή καλούνταν οι Ύπατοι στην αρχαία Ρώμη. Όμως το 366 π.Χ. οι πατρίκιοι αναγκάσθηκαν να παραχωρήσουν στους πληβείους το δικαίωμα να εκλέγονται και αυτοί ύπατοι. Έτσι δημιουργήθηκε απ΄ αυτούς μια τρίτη θέση υπάτου που ονομάσθηκε Πραίτορας με δικονομικά καθήκοντα. Πρώτος Πραίτορας εκλέχθηκε ο Σπάριος Φούριος Κάμιλλος. Μετά όμως 30 χρόνια, το 337 π.Χ., απέκτησαν τέτοιο δικαίωμα και οι πληβείοι. (el)
  • Praetor ( PREE-tər, Classical Latin: [ˈprae̯tɔr]), also spelled prætor or pretor in English, was a title granted by the government of Ancient Rome to men acting in one of two official capacities: the commander of an army (in the field or, less often, before the army had been mustered); and as an elected magistratus (magistrate), assigned various duties (which varied at different periods in Rome's history). The functions of the magistracy, the praetura (praetorship), are described by the adjective: the praetoria potestas (praetorian power), the praetorium imperium (praetorian authority), and the praetorium ius (praetorian law), the legal precedents established by the praetores (praetors). Praetorium, as a substantive, denoted the location from which the praetor exercised his authority, eith (en)
  • Ankaŭ estas komunumo kun la nomo Pretoro en Italio. Pretoro latine praetor, en la Romia Imperio origine estis la ĉefa oficiro de ĉiu fortikaĵo de la romia armeo. Li rezidis en la pretorejo, latine praetorium, la centro de la fortikaĵo, kiun, ekkonstruante konstruaĵon, la soldatoj ĉiam unue konstruis. En la Romia Respubliko, la pretoroj estis altrangaj funkciuloj de la ŝtatoj, kiuj elektiĝis ĉiam nur por la daŭro de unu jaro. Poste, ankaŭ dum la epoko de la Romia Imperio, inter la pretoroj inter alie la estroj de la romiaj provincoj. (eo)
  • Un pretor​ (en latín, PRÆTOR) era un magistrado romano cuya jerarquía se alineaba inmediatamente por debajo de la de cónsul. Su función principal era la de administrar justicia en la fase in iure, conceder interdictos, y otras funciones judiciales, además estaba dotado del ius edicendi. Otras funciones fueron convocar al Senado y los comicios, promulgar leyes, gobernar provincias y comandar ejércitos. Este cargo, llamado pretura,​ fue creado en el año 367 a. C. por las Leyes Sextias y Licinas. Desde su creación hasta el año 241 a. C. solo existió un cargo de pretor en Roma, encargado de la organización de los procesos. En este año se creó otro para proteger a los extranjeros. Su número fue creciendo a la par que Roma iba conquistando nuevos territorios. A pesar del número de pretores, est (es)
  • プラエトル(ラテン語: Praetor)は、古代ローマの政務官職の一つ。日本語では法務官と訳される。共和政ローマではコンスルに次ぐ公職で、インペリウムを保有し、主に司法を担当した。 その成立については諸説あるが、ローマ社会を統率する者が「コンスル」と呼ばれる以前の呼称として「プラエトル」が使われていたといわれる。共和政初期には、プラエトルは軍事的な司令官の意味合いが強かった。また、階級闘争の過程で公職が開放される中で、コンスルがプレブスにも開放されたのに対して、紀元前337年にクィントゥス・プブリリウス・ピロが選出されるまではプラエトルに就任できたのはパトリキ(貴族)のみであった。紀元前305年に、それまでプラエトルがこなした業務はコンスルが行うようになり、プラエトルはインペリウムを保持しつつコンスルに次ぐ公職となった。 ルキウス・コルネリウス・スッラがローマを掌握して改革を実施した際、プラエトルを8人に増員、性質も変化し、全員が首都に置かれて司法を担当することとなった。 (ja)
  • Il pretore, in latino praetor, era un magistrato romano dotato di imperium e iurisdictio. L'attività del Praetor si concretizzava nella concessione dell'actio, cioè lo strumento con cui si permetteva ad un cittadino romano che chiedeva tutela, nel caso in cui non ci fosse una lex (legge) che prevedesse la tutela, di agire in giudizio, e portare quindi la situazione dinanzi al magistrato. Pretore era anche il titolo di una carica presso altre comunità di Latini oltre ai Romani, ed è anche il nome che Livio dava allo stratego degli Achei. (it)
  • Pretor (łac. praetor – l.mn. praetores) – wyższy urzędnik w antycznym Rzymie mający tzw. władzę mniejszą (imperium minus). W czasie nieobecności konsulów, pretor (później dwóch) przejmował najwyższą władzę w mieście, mogąc nawet zwoływać posiedzenia senatu. Zasadniczym jednak zadaniem pretorów było sądownictwo. Ważnym uprawnieniem pretora było wydawanie edyktów (edykty pretorskie), w których ustalał on sposoby postępowania w sprawach niedostatecznie jasno uregulowanych przez ustawy (leges) czy prawo zwyczajowe. Owe edykty odegrały ważną rolę w rozwoju prawodawstwa i były uwzględniane w późniejszych kodyfikacjach prawa rzymskiego. (pl)
  • Pretor (em latim: Praetor) era um dos títulos concedidos pelo governo da Roma Antiga a homens que atuavam em duas diferentes funções oficiais: comandante de um exército (já em campanha ou, muito raramente, antes dela) ou um magistrado eleito para realizar diversas funções (que variaram em diferentes períodos da história de Roma). As funções desta magistratura, chamada "praetura" ("pretorado") são descritas pelos diversos adjetivos: o poder pretorial ("praetoria postestas"), a autoridade pretorial ("praetorium imperium") e a lei pretorial ("praetorium ius"), os precedentes legais estabelecidos pelos pretores. "Pretório" ("praetorium") é um substantivo que denota o local a partir do qual o pretor exercia sua autoridade, seja o quartel-general de seu castro, o tribunal onde se reunia seu judi (pt)
  • Пре́тор (лат. praetor, от prae-ire — идти впереди, предводительствовать) — государственная должность в Древнем Риме. В ходе исторического развития Древнего Рима содержание и функции этой должности менялись. На должность претора могли претендовать римские граждане не моложе 40 лет и прошедшие через нижестоящие должности. Претор избирался сроком на один год, свои обязанности исполнял безвозмездно. (ru)
  • Пре́тор (лат. praetor, від лат. praeire — йти попереду, очолювати) — державна посада в Стародавньому Римі. У ході історичного розвитку Стародавнього Риму зміст і функції цієї посади мінялися. У період ранньої Римської республіки (після скасування царства) преторами іменували два вищі магістрати — консулів і диктаторів. У 367 до н. е., з часу законів Ліцинія і Секстія (Leges Liciniae Sextiae), верховний посадовець став іменуватися консулом, а терміном «претор» став позначати наступну після консула посаду, при цьому його основною компетенцією стало здійснення міського правосуддя у цивільних справах. За відсутності консула преторові належала вища влада. (uk)
  • Praetor (latin praetor, egentligen "den som går i spetsen",praeitor) betydde hos forntidens romare ursprungligen förman eller anförare och brukades först som titel för de två högsta republikanska ämbetsmännen (konsulerna), ävensom för diktatorn (praetor maximus, "högste praetor"), och fältherrar, som länge var antingen konsuler, praetorer eller, i republikens senare tider, prokonsuler och propraetorer. Praetor övergick sedan att beteckna en särskild ämbetsmannabefattning. (sv)
rdfs:label
  • بريتور (ar)
  • Pretor (ca)
  • Praetor (cs)
  • Praetur (de)
  • Πραίτορας (el)
  • Praetor (en)
  • Pretoro (eo)
  • Pretor (es)
  • Pretore (eu)
  • Préteur (fr)
  • Pretor (in)
  • Pretore (storia romana) (it)
  • プラエトル (ja)
  • 법무관 (ko)
  • Pretor (pl)
  • Praetor (nl)
  • Pretor (pt)
  • Претор (ru)
  • Praetor (sv)
  • Претор (uk)
  • 羅馬民選官 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:militaryRank of
is dbo:occupation of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:occupation of
is dbp:office of
is dbp:rank of
is dbp:title of
is foaf:primaryTopic of