| p:abstract
| - Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus (c. 192 – April 12 238), known in English as Gordian II, was Roman Emperor during the year 238. Gordian was the son of Emperor Gordian I. Gordian's mother may be the granddaughter of Greek Sophist, consul and tutor Herodes Atticus. His younger sister was Antonia Gordiana, who was the mother of Emperor Gordian III. The official history of the Roman emperors provides the only account of Gordian's early career. Since his memory was cherished after his death, the information is questionable and remains unproven. According to this source, Gordian served as quaestor in Elagabalus' reign and as praetor and consul suffect with Alexander Severus as emperor. In 237, Gordian went to the Africa Roman province under his father's command as a governor. Early in 235, emperor Alexander Severus and his mother Julia Avita Mamaea were assassinated by mutinous troops in Germania Inferior. The leader of the rebellion, Maximinus Thrax, became emperor, despite his popular background and the disapproval of the Roman Senate. Pushed by the local politicians, Gordian's father began a revolt against Maximinus in 238 and became Augustus on March 22. Due to Gordian I's advanced age, the younger Gordian was attached to the imperial throne and acclaimed Augustus too. Father and son saw their pretensions ratified both by the senate and most of the other provinces, due to Maximinus' unpopularity. Opposition would come from the neighbouring province of Numidia. Capelianus, governor of Numidia and a loyal supporter of Maximinus Thrax, renewed his alliance to the former emperor and invaded Africa province with the only legion stationing in the region, III Augusta, and other veteran units. Gordian II, at the head of a militia army of untrained soldiers, lost the Battle of Carthage and was killed, and Gordian I took his own life. This first rebellion against Maximinus Thrax was unsuccessful but, by the end of 238, Gordian II's nephew would be recognised emperor by the whole Roman world as Gordian III. (en)
- Gordien II (Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus), dit aussi Gordien le Jeune, est empereur romain en 238. (fr)
- ゴルディアヌス2世（Gordianus II、192年 – 238年4月12日）は軍人皇帝時代のローマ皇帝。正式名称は『マルクス・アントニウス・ゴルディアヌス・センプロニアヌス・ロマヌス・アフリカヌス（Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus）』と呼ぶ。238年のみの在位であった。ゴルディアヌス2世はゴルディアヌス1世の息子になり、両者が共同統治として同時に皇帝になったので区別をするためにこう呼ばれる。母親は哲学者ヘロデ・アッティクスの娘であったと言う。妹に後の皇帝ゴルディアヌス3世の母親アントニア・ゴルディアナがいる。早期のゴルディアヌス2世の記録は記述のみで史的確証がない。彼の死後、ゴルディアヌスを懐かしく思う元老院議員たちがよい部分のみ残したからで、信用性に足りるとは必ずしも言えない。それによるとエラガバルスの治世の時にクァエストルを勤め、アレクサンデル・セウェルスの治世の際にはプラエトルと補欠執政官を勤めたらしい。237年から父親の命でアフリカ属州の総督となった。235年下ゲルマニア属州にてアレクサンデル・セウェルスが殺害される。首謀者はマクシミヌス・トラクスで元老院の消極的な態度にも関わらずすぐに軍団より皇帝に擁立された。そして地方の圧力を受けた父親ゴルディアヌス1世は238年マクシミヌスに兵を挙げ、3月22日元老院よりアウグストゥスの称号を受ける。登位の際に高齢のゴルディアヌス1世は息子であるゴルディアヌス2世を共同皇帝として指名、同時に帝位に就いた。マクシミヌスの不人気さのために元老院や属州の多くから支持はされたと言う。しかしながらゴルディアヌス父子への不信任は南方ヌミディアから来た。属州総督カペリアヌスはマクシミヌスの支持者で、マクシミヌスと同盟を結んだ総督カペリアヌスは手持ちの第3軍団アウグスタを率いてゴルディアヌス2世のいるアフリカ属州に進攻、迎え撃つも敗れ238年の末にゴルデュアヌス2世は戦死した。 (ja)
- Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus "Africanus" (191/2-238), kortweg Gordianus II, was keizer gedurende enkele weken in maart-april 238 samen met zijn vader Gordianus I. Evenals zijn vader was hij erg rijk. Hij was een vriendelijke en buitengewoon begaafde persoonlijkheid, gouverneur van Achaea, Quaestor onder Elagabalus, prefect van Rome en consul onder Severus Alexander.In 238 werd zijn vader als gouverneur in Noord-Afrika aangesteld en hij werd zijn afgevaardigde. Als gevolg van een opstand in deze provincie tegen keizer Maximinus I Thrax en de weerstand die de krankzinnige belastingheffingen van deze keizer bij de rijke burgers in het hele Romeinse rijk opriep, werd de keizer, die op dat moment in Sirmium was, door de senaat afgezet en hij en zijn vader in maart 238 door de senaat uitgeroepen tot nieuwe keizers. Beiden kregen de titel "Africanus".De Gordiani beginnen echter een fatale fout door Capellianus, een oude vijand en de gouverneur van Numidia, tegen zich in het harnas te jagen en tegen wie zij zich niet konden verdedigen. Door de opstand van Capellianus kwamen beide Gordiani, na ongeveer drie weken keizerschap, op 12 april om het leven . (nl)
- Gordian II, Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Africanus Iunior, (ur. 192, zm. 12 kwietnia 238), cesarz rzymski od 238. Współrządził wraz z ojcem Gordianem I. Zginął broniąc Kartaginy w beznadziejnej walce milicji z doborowymi legionami rzymskimi pod wodzą Capellianusa. (pl)
- Гордиан II (лат. Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus; 192—238) — римский император в 238 году, соправитель своего отца Гордиана I. thumb|right|300px|Монета Гордиана II, с изображением его военных подвигов. Сын Гордиана Африканского кроме благородного происхождения также отличался образованностью и красотой. Библиотека Гордиана насчитывала около 60-ти тысяч книг. Военную службу он начал при Гелиогабале, при Александре исполнял должность претора, а сразу вслед за тем получил и консульство. При Максимине он был отправлен легатом в Африку к отцу-проконсулу. Исторические хроники гласят, что Гордиан был склонен к некоторым излишествам: имел пристрастие к вину и был страстно привязан к женщинам. У него были 22 заведомые наложницы, и от каждой из них он оставил по трое-четверо детей. Из-за чрезмерного сластолюбия его называли Приамом/Приапом. Жизнь он проводил в удовольствиях — садах, банях и прелестнейших рощах. Однако, несмотря на подобный образ жизни, он, был храбр и считался одним из славнейших граждан. Одевался он очень изысканно. Его любили рабы и все свои домашние. В апреле 238 г. Гордиан был провозглашен карфагенянами и ливийцами императором и соправителем своего отца. Уже в следующем месяце ему пришлось воевать с наместником Нумидии Капеллианом . Во время столкновения численное превосходство было на стороне карфагенян, но они не имели боевого порядка, не были обучены военным делам и были лишены оружия и военных орудий. Каждый прихватил из дома либо маленький меч, либо топор, либо дротики, употребляемые на псовой охоте; нарезав оказавшиеся под руками шкуры и расцилив бревна на куски случайных форм, каждый, как мог, изготовил прикрытие для тела. Нумидийцы же были известны как меткие копьеметатели и великолепные наездники. Они с большой легкостью повернули массу карфагенян, которые, не выдержав их напора, побросали все и обратились в бегство. Тесня и топча друг друга, карфагеняне в большей степени были погублены своими, нежели врагами. Здесь погибли и Гордиан, и все сопровождавшие его; из-за массы трупов не смогли найти даже его тело . Категория:Римские императоры Категория:Персоналии по алфавиту Категория:Умершие в 238 году (ru)
- Gordianus II blev romersk kejsare den 7 mars 238 som Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus (samma kejsarnamn som sin far). Han föddes 192 på en okänd plats och dog mot slutet av januari 238 när han försvarade Kartago mot romerska trupper. Han regerade tillsammans med fadern Gordianus I, information om deras korta tid som kejsare finns i den artikeln. (sv)
- Marco Antonio Gordiano Semproniano Romano Africano (Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus) fue emperador romano en el año 238. Era hijo del emperador Gordiano I, y hermano de Antonia Gordiana, la madre de Gordiano III. Ya que se intentó borrar su memoria una vez muerto, los datos sobre su vida son bastante inciertos. Se sabe que fue cuestor con el emperador Heliogábalo, y pretor y cónsul con Alejandro Severo. En 237 Gordiano se trasladó a África, al ser nombrado su padre gobernador de esa provincia. En 235 Alejandro Severo y su madre Julia Mamea fueron asesinados por las tropas de Germania Inferior. El líder de la rebelión, Maximino Tráyax se convirtió en el nuevo emperador, a pesar del poco apoyo que contaba entre el pueblo y de la oposición del Senado. Presionado por los políticos locales, el padre de Gordiano inició una revuelta contra Maximino en 238, convirtiéndose en emperador, como Gordiano I, el 22 de marzo de ese año. Pensando en la avanzada edad de su padre, Gordiano fue pronto asociado al trono y aclamado como Gordiano II. Debido a la impopularidad de Maximino, padre e hijo fueron pronto apoyados tanto por el Senado como por la mayoría de las provincias del Imperio. El único foco de oposición, para desgracia de los gordianos, se localizó en la provincia vecina de Numidia, cuyo gobernador, Capeliano, renovó su alianza con Maximino e invadió la provincia de África con legiones de veteranos. Gordiano le hizo frente con sus ejércitos, pero perdió la batalla, y murió en ella. Al recibir la noticia de la muerte de su hijo Gordiano I se quitó la vida. La primera rebelión contra Maximino no tuvo éxito, pero a finales de 238 el sobrino de Gordiano II logró ser reconocido como emperador en todo el Imperio Romano, como Gordiano III. Categoría:Emperadores romanos (es)
- Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus (n. 192–12. huhtikuuta 238), yleensä Gordianus II, oli Rooman keisari vuonna 238. Hän oli Gordianus I:n poika. Hänen iäkäs isänsä teki hänestä kanssahallitsijansa aloitettuaan kapinan vallananastaja Maximinus Thraxia vastaan. Gordianus kuoli, kun Maximinuksen kannattajat Numidiasta hyökkäsivät. Hän oli vallassa jotakuinkin kuukauden. (fi)
- Gordiano II, cujo nome era Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus, foi, junto com seu pai Gordiano I, imperador de Roma. Sua mãe é desconhecida. Sua irmã foi mãe de Gordiano III. A história oficial refere-se a ele como único herdeiro. Desde que sua idade foi estimada após sua morte, essa informação é questionada e nunca foi provada. Nasceu aproximadamente no ano 192 d.C., e foi feito governador da Acaia e depois Cônsul. Quando Gordiano I foi nomeado Procônsul da África, este o acompanhou a Cartago, como seu "vice" . Imediatamente após assumir o título de imperador, em Thysdrus em março de 238, elevou o próprio filho ao nível de colega, conferindo-lhe o título de Augusto. Com seu ato, Gordiano I concedeu a seu filho um poder exatamente igual ao seu, sendo um único detalhe que os diferenciava: o título religioso de Pontífice Máximo que foi mantido apenas pelo pai. Seguindo a tradição pro forma, o Senado Romano ratificou todas as nomeações, e o Império passou a ter dois imperadores. Moedas encontradas em que figura o imperador Gordiano II o mostram com aspecto mais "robusto" que seu pai, sendo calvo e segundo a "Historia Augusta" nos diz que "... era um homem de grande corporatura, apreciador de bebidas geladas e passava o verão com grande dificuldade de adaptação ao calor. Existem ainda várias obras sobre ele, escritas em prosa ou em verso que ainda são citadas por seus parentes. Segundo essas fontes, Gordiano II não era nem mal, nem bom, mas simplesmente medíocre. Dedicava-se muito aos seus próprios prazeres. Completou estudos muito sérios. E não era somente de belo aspecto, mas tinha uma memória extraordinária e de bom coração. Seu tutor se chamava Sereno Sammonico, e era grande amigo de seu pai, Gordiano I, e como herança deixou ao jovem uma imensa biblioteca, que possua, segundo a Historiae Augustea um tamanho ´"estimado em 62 mil volumes. Acostumado ao fausto da vida imperial, Gordiano II apreciava os jardins, as termas, os bosques. Amava as mulheres, tanto que havia vinte e duas concumbinas oficiais, com as quais teve entre 2 a 4 filhos cada uma" O historiador britânico Edward Gibbon, em um seu característico comentário, assim diz de Gordiano II:" Vinte e duas concumbinas reconhecidas e uma biblioteca de sessenta mil volumes, que testemunhavam a variedade de seus interesses e inclinações; e pela produção que deixou para a posteridade, parece claro que tanto uma como outra eram de fato destinadas ao uso, mais que simples ostentação e aparência". Gibbon conclui dizendo que seus costumes eram menos puros que os do pai, mas seu caráter era sem dúvida amável. Logo no início de governo, um líder militar africano, de nome Capelliano, então governador da Numídia, favorável ao partido de Massiminio ameaçou invadir a cidade de Cartago. Como general de um exército preparado para batalha, com grande experiência em conflitos contra bárbaros, Capelliano dispunha de veteranos extremamente bem preparados. Por outro lado, o jovem Gordiano II, decidido a enfrentar a ameaça, dispunha de um número maior de soldados, mas em sua grande maioria principiantes, sem experiência em combate, muitos sem armas eficazes (o historiador Erodiano cita que os homens de Gordiano tinham que buscar em suas casas as espadas, os machados ou mesmo uma lança para poder lutar com alguma coisa, sendo que mesmo os escudos de proteção eram feitos pelos próprios soldados). Para piorar a situação, os cartagineses estavam acostumados a uma vida sem ameaças externas, após muitos anos de paz, dedicados aos prazeres de uma vida civil e eram uma presa fácil para um exército profissional como o do inimigo.No dia da batalha, antes mesmo do ataque dos numidianos, o exército de Gordiano II abandonou o campo, seus soldados largaram suas armas e fugiram assustados. No caos da retirada, muitos foram pisoteados pelos próprios companheiros e - ainda segundo Erodiano - morreram mais soldados pisoteados do que realmente mortos por mãos inimigas. O próprio imperador perdeu a vida e seu corpo nunca foi encontrado. Seu pai se suicidou e Capelliano entrou triunfalmente em Cartago. (pt)
- Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus (ca. 192 - 12. april 238), kendt som Gordian II, var romersk kejser sammen med Gordian I i året 238. (da)
- Gordian II. (* um 192; † 12. April 238 in Karthago), mit vollständigem Namen Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus, war für zwanzig Tage, von 19. März bis 9. April 238, zwangsweise Mitregent seines Vaters, des römischen Kaisers Gordian I. Seine kurze Amtszeit entspricht der seines Vaters, der ebenfalls gegen seinen Willen als 80-Jähriger nach einer Revolte des Adels gegen Maximinus Thrax zum Kaiser gewählt worden war. Gordian II. stand im Ruf, Frauenheld und Liebhaber der schönen Künste zu sein, der selbst Prosa verfasste. Er verfügte jedoch über keinerlei militärische Erfahrung und fiel in der Schlacht mit Capellianus, dem loyalen Statthalter von Numidien, der Gordianus und dessen Vater nicht als Kaiser anerkennen wollte. Als Gordian I. vom Tod seines Sohnes erfuhr, beging er noch am selben Tag Selbstmord. Daraufhin wurden Balbinus und Pupienus vom Senat als gleichrangige Kaiser eingesetzt. Nur zwei Monate später wurde Gordians Neffe Gordian III. römischer Kaiser. Siehe auch: Sechskaiserjahr. (de)
- Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus (c. 192 - 238) var keiser i Romerriket sammen med sin far Gordian I i tre uker i år 238. Gordian II hadde vært pretor i regjeringstiden til Heliogabalus. Han ble anerkjent av senatet sammen med sin far etter at Maximinus Thrax hadde blitt forkastet. Imidlertid ble det uroligheter i Numidia, og her falt han i et slag, mens faren begikk selvmord. (no)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
