About: Faith

An Entity of Type: music genre, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Faith, derived from Latin fides and Old French feid, is confidence or trust in a person, thing, or concept. In the context of religion, one can define faith as "belief in a god or in the doctrines or teachings of religion".Religious people often think of faith as confidence based on a perceived degree of warrant,while others who are more skeptical of religion tend to think of faith as simply belief without evidence.

Property Value
dbo:abstract
  • La fe és la creença no fonamentada en la raó o identificació en un déu, religió, realitat o ideal que es pren com a veritat existencial basada en l'experiència vital de les realitats no materials. També es pot considerar fe el convenciment que una cosa o fet és veritat, sense necessitat de comprovar-ho o experimentar-ho. Està associada a la voluntat de creure i a la confiança. Alguns partidaris del racionalisme critiquen la fe justament perquè no requereix proves externes i es considera autònoma de la raó. Altres, però, creuen que la fe és inherent a tots els processos del pensament, fins i tot els científics, ja que hi ha un moment on manca la certesa i cal confiar en el resultat per continuar avançant. Des d'una perspectiva artística, Stephen Spender remarca a The Making of a Poem que la fe és una de les qualitats bàsiques en la construcció d'un poema. De fet ho és també en la construcció de qualsevol obra artística. Equival a l'autoestima amb què un autor aborda l'obra. Sent que la feina que fa esdevindrà una obra perfecta. No pot dubtar, com no pot fer-ho un trapezista en un salt mortal. De fet, l'autocrítica és cosa de després, quan l'obra s'ha acabat. (ca)
  • الإيمان في اللغة بمعنى: التصديق. (ar)
  • Der Glaube (auch Glauben; lateinisch fides „Vertrauen, Glaube, Zutrauen“) im Kontext religiöser Überzeugungen ist eine Grundhaltung des Vertrauens in die Lehre einer Religion und der mit ihr verbundenen Personen. Im Gegensatz zum Wissen gründet die Wahrheitsvermutung eines Glaubens nicht auf Logik und Einsicht, sondern allein auf den Aussagen von Autoritäten. Während der ähnliche Begriff „Religiosität“ die Ehrfurcht vor der Ordnung und Vielfalt in der Welt und die allgemeine Empfindung einer transzendenten (nicht erklär- oder beweisbaren) Wirklichkeit bezeichnet, beinhaltet „Glaube“ das Überzeugtsein von einem konkreten Dogma. (de)
  • Fido povas signifi konfidon al persono aŭ objekto, kredon je Dio aŭ al io ajn, aŭ sistemon de religia kredo. La esenco de fido estas ke ĝi estas science nepravigebla. Ĝi estas bazata en personaj travivaĵoj kaj sentoj. Malsama ol espero, ke indikas deziron por la estonteco, la koncepto de fido entenas atendo kun elemento de certigo. Sankta Paŭlo, apostolo de Jesuo Kristo, provizis al ni eble la plej koncizan difinon de fido: La fido estas realigo de esperataĵoj, provado de aferoj ne vidataj (Hebreoj 11:1). Kvankam la parolo fido havas multajn nuancojn da signifo, ĉe la fino ĝi restas realigo de esperataĵoj, provado de aferoj ne vidataj. El religia vidpunkto, "fido" estas la kredo je speciala dogmoj, kiuj formas la diversaj religiojn. (eo)
  • Fedea zerbait zuzena eta egiazkoa delakoaren sinesmena da. Oro har fedeak ez du behar arrazoirik, zeren eta konfiantza eta sentipenean oinarritzen baita. Fedea erlijioari hertsiki loturiko gaia dugu, erlijio gehienek zenbait gairen inguruko frogarik gabeko sinesmena, hots, fedea eskatzen baitute. (eu)
  • La fe (del latín fides) es la seguridad o confianza en una persona, cosa, deidad, opinión, doctrinas o enseñanzas de una religión,​ y, como tal, se manifiesta por encima de la necesidad de poseer evidencias que demuestren la verdad.​ También puede definirse como la creencia que no está sustentada en pruebas,​​ además de la seguridad, producto en algún grado de una promesa.​​ (es)
  • La foi (du latin fides, « confiance ») désigne étymologiquement le fait d'avoir confiance en quelque chose ou quelqu'un. En général, cela revient à juger authentiques certains évènements. Dans le domaine religieux, la foi induit souvent une dévotion et des comportements censés traduire cette conviction. La foi est la condition de toute religion et la motivation de sa pratique. Dans un contexte de sécularisation, la foi a souvent pris le sens de simple confiance. Ainsi, de nombreux auteurs (ex. : Joseph Murphy) estiment que la « foi » toute-puissante dont il est question dans l'Évangile (« Ta foi t'a sauvé », la « foi qui soulève les montagnes ») est une simple question de confiance dans la vie, et non de confiance en Dieu dans le cadre d'une religion. Le terme croyance désigne (par métonymie) ce que l'on croit, c'est-à-dire l’objet d'une croyance. Le concept philosophique de croyance fait partie de la théorie de la connaissance. Les croyances, qu’elles soient religieuses, superstitieuses ou autres, sont aussi un objet d'étude de l'anthropologie culturelle. La science, n'étant pas une croyance mais une somme de savoirs vérifiés, partagés et modifiables, ne peut être classée parmi les croyances. (fr)
  • Faith, derived from Latin fides and Old French feid, is confidence or trust in a person, thing, or concept. In the context of religion, one can define faith as "belief in a god or in the doctrines or teachings of religion".Religious people often think of faith as confidence based on a perceived degree of warrant,while others who are more skeptical of religion tend to think of faith as simply belief without evidence. (en)
  • Iman (bahasa Arab: الإيمان) secara etimologis berarti 'percaya'. (in)
  • La fede è definibile come l'adesione a un messaggio o un annuncio fondata sull'accettazione di una realtà invisibile, la quale non risulta cioè immediatamente evidente, e viene quindi accolta come vera nonostante l'oscurità che l'avvolge. La fede consiste pertanto nel «ritenere possibile» quel che ancora non si è sperimentato o non si conosce personalmente. (it)
  • 信仰(しんこう、英語で faith)とは、 * キリスト教神学的には、神の存在と啓示を真実として信じる事。 * 神や仏などを信じること。また、ある宗教を信じて、その教えをよりどころとすること。 * 人やものごとを信用・信頼すること。 * 証拠抜きで確信を持つこと。またそれらを信じることを正当化する要因。 信仰のことを仏教においては「信心(しんじん)」と呼ぶことが一般的である。「信仰」と書いて古くは「しんごう」と読んでいたこともある。 (ja)
  • In de context van religie is geloof het vertrouwen in of de overtuiging van de juistheid van een specifiek systeem van religieuze opvattingen waarvoor geen bewijs is. In het dagelijks spraakgebruik wordt geloof ook als synoniem gebruikt van religie of godsdienst: "Welk geloof heeft u?" betekent in de regel "Tot welke religie / godsdienst behoort u?" (nl)
  • Wiara religijna – różnie definiowana postawa osobowa. Pod wpływem intelektualizmu platońskiego, rozróżniającego między mniemaniem (gr. doxa) a wiedzą (gr. episteme), w myśli europejskiej uważano nieraz wiarę za niepełne poznanie i wstęp do intelektualnego oglądu. Wśród postaw wiary rozróżnia się jednak postawę „wierzę, że”, która jest pewnym przypuszczeniem, oraz „wierzę w”, która odnosi się do Absolutu i jest mocnym przekonaniem o jego istnieniu jako prawdy absolutnej. (pl)
  • Fé (do Latim fide) é a adesão de forma incondicional a uma hipótese que a pessoa passa a considerar como sendo uma verdade sem qualquer tipo de prova ou critério objetivo de verificação, pela absoluta confiança que se deposita nesta ideia ou fonte de transmissão. A fé acompanha absoluta abstinência de dúvida pelo antagonismo inerente à natureza destes fenômenos psicológicos e da lógica conceitual. Ou seja, é impossível duvidar e ter fé ao mesmo tempo. A expressão se relaciona semanticamente com os verbos crer, acreditar, confiar e apostar, embora estes três últimos não necessariamente exprimam o sentimento de fé, posto que podem embutir dúvida parcial como reconhecimento de um possível engano. A relação da fé com os outros verbos, consiste em nutrir um sentimento de afeição, ou até mesmo amor, por uma hipótese a qual se acredita, ou confia, ou aposta ser verdade. Portanto, se uma pessoa acredita, confia ou aposta em algo, não significa necessariamente que ela tenha fé. Diante dessas considerações, embora não se observe oposição entre crença e racionalidade, como muitos parecem pensar, deve-se atentar para o fato de que tal oposição é real no caso da fé, principalmente no que diz respeito às suas implicações no processo de aquisição de conhecimento, que pode ser resumida à oposição direta à dúvida e ao importante papel que essa última desempenha na aprendizagem. É possível nutrir um sentimento de fé em relação a uma pessoa, um objeto inanimado, uma ideologia, um pensamento filosófico, um sistema qualquer, um conjunto de regras, um paradigma popular social e historicamente instituído, uma base de propostas ou dogmas de uma determinada religião. Tal sentimento não se sustenta em evidências, provas ou entendimento racional (ainda que este último critério seja amplamente discutido dentro da epistemologia e possa se refletir em sofismos ou falácias que o justifiquem de modo ilusório) e portanto, alegações baseadas em fé não são reconhecidas pela comunidade científica como parâmetro legítimo de reconhecimento ou avaliação da verdade de um postulado. É geralmente associada a experiências pessoais e herança cultural podendo ser compartilhada com outros através de relatos, principalmente (mas não exclusivamente) no contexto religioso, e usada frequentemente como justificativa para a própria crença em que se tem fé, o que caracteriza raciocínio circular. A fé se manifesta de várias maneiras e pode estar vinculada a questões emocionais (tais como reconforto em momentos de aflição desprovidos de sinais de futura melhora, relacionando-se com esperança) e a motivos considerados moralmente nobres ou estritamente pessoais e egoístas. Pode estar direcionada a alguma razão específica (que a justifique) ou mesmo existir sem razão definida. E como mencionado anteriormente, também não carece absolutamente de qualquer tipo de argumento racional. (pt)
  • Ве́ра — признание чего-либо истинным независимо от фактического или логического обоснования, преимущественно в силу самого характера отношения субъекта к предмету веры; убеждённость, глубокая уверенность в ком- или в чём-либо. Религиозная вера имеет в качестве своей особенности веру в реальность и субстанциональность сверхъестественного; предмет веры религиозного индивида объективируется, человек убеждён в том, что объектом его веры является не мысль или понятие о Боге, а сам Бог — сверхъестественное как реально существующее. Отличительной особенностью познания, реализующегося в вере, является приверженность принципам диалогичности, согласно которым субъект веры активно соотносит самораскрывающийся объект веры с собой. В этом смысле религиозная вера отличается от философского или научного знания не тем, что не вполне аргументирована или уверена в своём предмете, а по способу получения и обоснования своего знания. В ряде религиозных систем, в частности в христианстве, вера занимает центральную мировоззренческую позицию. В целом, имеет место большое разнообразие оценок влияния, оказываемого верой на жизнь человека и общества. Вера обусловлена особенностями психики человека. Безоговорочно принятые сведения, тексты, явления, события или собственные представления и умозаключения в дальнейшем могут выступать основой самоидентификации, определять некоторые из поступков, суждений, норм поведения и отношений. (ru)
  • Tro är ofta ett grundelement i det religiösa livet som innebär att föreställningar om det transcendentala erkänns som sanna, dels tillit till en eller flera gudar. Trons visshet härrör från en eller flera gudomlig varelsers auktoriteter och trovärdighet. Enligt Martin Luther skulle en tro utan sådan grund vara bara en godtrogen tilltro och förtroende. Denna tillit är en väg till frälsning, som i kristendom och islam. I andra religioner finns det andra vägar, som lydnad till lagen, i judendom, eller insikt och kännedom om världens väsen, i buddhism. Inom mystikens grenar intar insikten och kunskapen trons plats, i motsats till förnuftsreligion. En förvrängd form av tro är övertro eller vidskeplighet. Bokstavstro innebär tro på den exakta ordalydelsen hos en text, vanligen en religiös urkund. Tro i meningen spiritualitet kan beskrivas som ett sökande och öppet förhållningssätt till livets och varandets mystik och gåtfullhet. Att inte kräva begripliga förklaringar till alltet, utan låta tingens oförklarlighet vara större än så.Tro i andlig bemärkelse är ett vilande undersökande tillstånd, en meditativ vila i tillvaron, oavsett hur den ser ut. (sv)
  • Віра у релігійному сенсі — тверде переконання в справедливості положень певної релігії, що сприрається на авторитет священних текстів та на навчання священнослужителів. (uk)
  • 信仰(英語:Faith ),拉丁语作 fides and 作 feid, 是对一位人,一个物,一件,或者是一种概念的坚信不疑和置信, 包括对某种思想或宗教的信赖和敬仰。 《斯坦福哲学百科全书》认为“信仰”是一个广义术语,出现在表达各种不同概念的语言中; 从最普遍的意义上讲,“信仰”(Faith) 与“信任”(Trust) 的含义大致相同。但哲学上对信仰的叙述和讨论几乎完全是局限于有神论的宗教信仰,既对上帝的信仰。而且通常,它们处理的是亚伯拉罕传统(Abrahamic traditions)中的基督教分支中所理解的信仰, 尽管没有排除其它方面的信仰。 在宗教的概念上,可以把信仰分为信心和信任两种。信仰宗教的人常常以信仰为他们的信心,将信仰看作是的,而其他对信仰有怀疑的和不承认神灵存在的倾向于认为信仰是一种没有证据的信条。一般在區分信仰和信心時,是舉這樣一個例子,我說我口袋裡有一百元,妳叫我拿出來看一看,那是信仰,你如果相信我,那是信心。信仰,是人對於自身之人生觀、價值觀和世界觀等的選擇與持有。 信仰,為人類生而為人,選擇其所相信之價值觀、生活方式,以及人生意義的可靠確據之一。 信仰,與所信仰的對象是否客觀存在沒有必然聯繫。宗教本身並非信仰對象,而是信仰的表現形式,表現之形式不宜作為信仰對象。 信仰一般往往被認為是由外在因素所形成。大多受到父母、社會、政治、宗教和傳統等意識形態所影響。唯信仰之過程必須是經過內在回應的,其中需透過個人的經歷和對人生意義的追尋,進而選擇一種適合自己的信仰。 信仰可以獲得,可以被塑造,也可以被拋棄。雖然有不少宗教對信徒的離開有嚴格限制,但根據聯合國的《世界人權宣言》,人是有選擇宗教,或選擇不信仰宗教的自由與權利。 信仰,就是一個不能再問為什麼的最核心價值。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 11064 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 65152 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1024246068 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:sign
dbp:text
  • Know therefore that the LORD thy God, He is God; the faithful God, who keepeth covenant and mercy with them that love Him and keep His commandments to a thousand generations; (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الإيمان في اللغة بمعنى: التصديق. (ar)
  • Fedea zerbait zuzena eta egiazkoa delakoaren sinesmena da. Oro har fedeak ez du behar arrazoirik, zeren eta konfiantza eta sentipenean oinarritzen baita. Fedea erlijioari hertsiki loturiko gaia dugu, erlijio gehienek zenbait gairen inguruko frogarik gabeko sinesmena, hots, fedea eskatzen baitute. (eu)
  • La fe (del latín fides) es la seguridad o confianza en una persona, cosa, deidad, opinión, doctrinas o enseñanzas de una religión,​ y, como tal, se manifiesta por encima de la necesidad de poseer evidencias que demuestren la verdad.​ También puede definirse como la creencia que no está sustentada en pruebas,​​ además de la seguridad, producto en algún grado de una promesa.​​ (es)
  • Faith, derived from Latin fides and Old French feid, is confidence or trust in a person, thing, or concept. In the context of religion, one can define faith as "belief in a god or in the doctrines or teachings of religion".Religious people often think of faith as confidence based on a perceived degree of warrant,while others who are more skeptical of religion tend to think of faith as simply belief without evidence. (en)
  • Iman (bahasa Arab: الإيمان) secara etimologis berarti 'percaya'. (in)
  • La fede è definibile come l'adesione a un messaggio o un annuncio fondata sull'accettazione di una realtà invisibile, la quale non risulta cioè immediatamente evidente, e viene quindi accolta come vera nonostante l'oscurità che l'avvolge. La fede consiste pertanto nel «ritenere possibile» quel che ancora non si è sperimentato o non si conosce personalmente. (it)
  • 信仰(しんこう、英語で faith)とは、 * キリスト教神学的には、神の存在と啓示を真実として信じる事。 * 神や仏などを信じること。また、ある宗教を信じて、その教えをよりどころとすること。 * 人やものごとを信用・信頼すること。 * 証拠抜きで確信を持つこと。またそれらを信じることを正当化する要因。 信仰のことを仏教においては「信心(しんじん)」と呼ぶことが一般的である。「信仰」と書いて古くは「しんごう」と読んでいたこともある。 (ja)
  • In de context van religie is geloof het vertrouwen in of de overtuiging van de juistheid van een specifiek systeem van religieuze opvattingen waarvoor geen bewijs is. In het dagelijks spraakgebruik wordt geloof ook als synoniem gebruikt van religie of godsdienst: "Welk geloof heeft u?" betekent in de regel "Tot welke religie / godsdienst behoort u?" (nl)
  • Wiara religijna – różnie definiowana postawa osobowa. Pod wpływem intelektualizmu platońskiego, rozróżniającego między mniemaniem (gr. doxa) a wiedzą (gr. episteme), w myśli europejskiej uważano nieraz wiarę za niepełne poznanie i wstęp do intelektualnego oglądu. Wśród postaw wiary rozróżnia się jednak postawę „wierzę, że”, która jest pewnym przypuszczeniem, oraz „wierzę w”, która odnosi się do Absolutu i jest mocnym przekonaniem o jego istnieniu jako prawdy absolutnej. (pl)
  • Віра у релігійному сенсі — тверде переконання в справедливості положень певної релігії, що сприрається на авторитет священних текстів та на навчання священнослужителів. (uk)
  • La fe és la creença no fonamentada en la raó o identificació en un déu, religió, realitat o ideal que es pren com a veritat existencial basada en l'experiència vital de les realitats no materials. També es pot considerar fe el convenciment que una cosa o fet és veritat, sense necessitat de comprovar-ho o experimentar-ho. Està associada a la voluntat de creure i a la confiança. (ca)
  • Der Glaube (auch Glauben; lateinisch fides „Vertrauen, Glaube, Zutrauen“) im Kontext religiöser Überzeugungen ist eine Grundhaltung des Vertrauens in die Lehre einer Religion und der mit ihr verbundenen Personen. Im Gegensatz zum Wissen gründet die Wahrheitsvermutung eines Glaubens nicht auf Logik und Einsicht, sondern allein auf den Aussagen von Autoritäten. (de)
  • Fido povas signifi konfidon al persono aŭ objekto, kredon je Dio aŭ al io ajn, aŭ sistemon de religia kredo. La esenco de fido estas ke ĝi estas science nepravigebla. Ĝi estas bazata en personaj travivaĵoj kaj sentoj. Malsama ol espero, ke indikas deziron por la estonteco, la koncepto de fido entenas atendo kun elemento de certigo. Sankta Paŭlo, apostolo de Jesuo Kristo, provizis al ni eble la plej koncizan difinon de fido: La fido estas realigo de esperataĵoj, provado de aferoj ne vidataj (Hebreoj 11:1). (eo)
  • La foi (du latin fides, « confiance ») désigne étymologiquement le fait d'avoir confiance en quelque chose ou quelqu'un. En général, cela revient à juger authentiques certains évènements. Dans le domaine religieux, la foi induit souvent une dévotion et des comportements censés traduire cette conviction. La foi est la condition de toute religion et la motivation de sa pratique. (fr)
  • Fé (do Latim fide) é a adesão de forma incondicional a uma hipótese que a pessoa passa a considerar como sendo uma verdade sem qualquer tipo de prova ou critério objetivo de verificação, pela absoluta confiança que se deposita nesta ideia ou fonte de transmissão. A fé acompanha absoluta abstinência de dúvida pelo antagonismo inerente à natureza destes fenômenos psicológicos e da lógica conceitual. Ou seja, é impossível duvidar e ter fé ao mesmo tempo. A expressão se relaciona semanticamente com os verbos crer, acreditar, confiar e apostar, embora estes três últimos não necessariamente exprimam o sentimento de fé, posto que podem embutir dúvida parcial como reconhecimento de um possível engano. A relação da fé com os outros verbos, consiste em nutrir um sentimento de afeição, ou até mesmo a (pt)
  • Tro är ofta ett grundelement i det religiösa livet som innebär att föreställningar om det transcendentala erkänns som sanna, dels tillit till en eller flera gudar. Trons visshet härrör från en eller flera gudomlig varelsers auktoriteter och trovärdighet. Enligt Martin Luther skulle en tro utan sådan grund vara bara en godtrogen tilltro och förtroende. Denna tillit är en väg till frälsning, som i kristendom och islam. I andra religioner finns det andra vägar, som lydnad till lagen, i judendom, eller insikt och kännedom om världens väsen, i buddhism. Inom mystikens grenar intar insikten och kunskapen trons plats, i motsats till förnuftsreligion. En förvrängd form av tro är övertro eller vidskeplighet. Bokstavstro innebär tro på den exakta ordalydelsen hos en text, vanligen en religiös urkund (sv)
  • Ве́ра — признание чего-либо истинным независимо от фактического или логического обоснования, преимущественно в силу самого характера отношения субъекта к предмету веры; убеждённость, глубокая уверенность в ком- или в чём-либо. Религиозная вера имеет в качестве своей особенности веру в реальность и субстанциональность сверхъестественного; предмет веры религиозного индивида объективируется, человек убеждён в том, что объектом его веры является не мысль или понятие о Боге, а сам Бог — сверхъестественное как реально существующее. (ru)
  • 信仰(英語:Faith ),拉丁语作 fides and 作 feid, 是对一位人,一个物,一件,或者是一种概念的坚信不疑和置信, 包括对某种思想或宗教的信赖和敬仰。 《斯坦福哲学百科全书》认为“信仰”是一个广义术语,出现在表达各种不同概念的语言中; 从最普遍的意义上讲,“信仰”(Faith) 与“信任”(Trust) 的含义大致相同。但哲学上对信仰的叙述和讨论几乎完全是局限于有神论的宗教信仰,既对上帝的信仰。而且通常,它们处理的是亚伯拉罕传统(Abrahamic traditions)中的基督教分支中所理解的信仰, 尽管没有排除其它方面的信仰。 在宗教的概念上,可以把信仰分为信心和信任两种。信仰宗教的人常常以信仰为他们的信心,将信仰看作是的,而其他对信仰有怀疑的和不承认神灵存在的倾向于认为信仰是一种没有证据的信条。一般在區分信仰和信心時,是舉這樣一個例子,我說我口袋裡有一百元,妳叫我拿出來看一看,那是信仰,你如果相信我,那是信心。信仰,是人對於自身之人生觀、價值觀和世界觀等的選擇與持有。 信仰,為人類生而為人,選擇其所相信之價值觀、生活方式,以及人生意義的可靠確據之一。 信仰,與所信仰的對象是否客觀存在沒有必然聯繫。宗教本身並非信仰對象,而是信仰的表現形式,表現之形式不宜作為信仰對象。 信仰,就是一個不能再問為什麼的最核心價值。 (zh)
rdfs:label
  • Faith (en)
  • إيمان (ar)
  • Fe (ca)
  • Glaube (de)
  • Fido (eo)
  • Fede (eu)
  • Fe (es)
  • Iman (in)
  • Foi (fr)
  • Fede (it)
  • 信仰 (ja)
  • 신앙 (ko)
  • Geloof (religieus) (nl)
  • Wiara religijna (pl)
  • (pt)
  • Вера (ru)
  • Tro (sv)
  • Віра (релігійна) (uk)
  • 信仰 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:homepage
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:genre of
is dbo:mainInterest of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:category of
is dbp:genre of
is dbp:mainInterests of
is dbp:meaning of
is dbp:subject of
is dc:subject of
is gold:hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License