A person (plural people or persons) is a being that has certain capacities or attributes such as reason, morality, consciousness or self-consciousness, and being a part of a culturally established form of social relations such as kinship, ownership of property, or legal responsibility. The defining features of personhood and consequently what makes a person count as a person differ widely among cultures and contexts.

Property Value
dbo:abstract
  • الشخص هو كائن لديه قدرات أو صفات معينة مثل العقل أو علة (فلسفة)، والأخلاق، والوعي، أو الوعي الذاتي، وكونه يشكل جزءًا من العلاقات الاجتماعية الراسخة، مثل القرابة، والملكية الشخصية، والمسؤولية القانونية. وبالتالي فإن السمات المميزة للتشخص هي ما يجعل الشخص يعد شخصًا وهناك اختلافًا كبيرًا بين الثقافات وفي السياقات حول ما يجعل الشخص شخصا. بالإضافة إلى مسألة الشخصية، وما الذي يجعل الشخص يعتمد على شخصيته، هناك أسئلة أخرى حول الهوية الشخصية والذات: كلاهما حول ما يجعل أي شخص معين شخصًا معينًا بدلاً من شخص آخر، وما يجعل شخص في وقت واحد نفس الشخص كما كان أو سيكون في وقت آخر على الرغم من أي تغييرات متداخلة. عادة ما يستخدم الجمع العام لكلمة "شخص" أو "شعب" للإشارة إلى أمة بأكملها أو مجموعة عرقية (كما في "الشعب"). وكثيرا ما يستخدم الجمع "الأشخاص" في الكتابة الفلسفية والقانونية. (ar)
  • Una persona és un ésser, tal com un ésser humà, que té certes capacitats o atributs que li confereixen aquest caràcter. El terme és definit de manera diferent per diferents autors de diferents disciplines, i per diferents cultures de diferents llocs i èpoques. A l'antiga Roma, la paraula «persona» (llatí) o «prosopon» (πρόσωπον, grec) originalment es referia a les màscares que duien els actors a l'escena. Les diferents màscares representaven les diverses «personae» de l'obra escènica. El concepte de «persona» fou desenvolupat més endavant durant els debats trinitaris i cristològics des del segle I al segle VI. Des de llavors, s'han produït canvis significatius pel que fa al significat de la paraula i al seu ús, i s'han fet intents de redefinir-la, amb diferents graus d'èxit i influència. En addició a la qüestió del «caràcter de persona» –és a dir, el que fa que un ser sigui considerat una tal– hi ha qüestions relatives a la , és a dir, què fa qualsevol persona particular aquesta persona particular i no pas una altra, i què fa una persona d'un moment determinat la mateixa persona que era anteriorment, tot i els canvis que hagi pogut patir entremig. (ca)
  • Osoba je jednotlivá rozumová bytost, často s důrazem na její jedinečnost a identitu: obvykle je to člověk s vlastním jménem, schopný se rozhodovat, jednat i odpovídat za své jednání. Osoba je odborný pojem psychologie, filosofie, teologie, práva, sociologie a kulturní antropologie. Na pojmu osoby se zakládají i společenské pojmy jako svoboda, demokracie, lidská práva apod. (cs)
  • Persono estas termino kiu referencas al individua estaĵo, reale kaj potenciale, kapablas agadi racie kaj libere, kaj enhavas diversajn signifojn laŭ la kampo konsiderita: antropologia, jura, kaj teologia. Antropologie, ĝi celas atribui al la racia kaj libera ulo la plej altan konsiston kaj, do, estimon kaj protekton; jure, ĝi substrekas la rajtojn fontantajn el tiu kvalito kiu igas la homan vivanton responsulo pri siaj agoj; teologie, ĉar el la kristana religio la termino akiris sian tre elstaran kaj noblan enhavon kiel realon el kiu devenas ĉio valora kio kuŝas en homo sendepende de eksteraj cirkonstancoj tempaj rasaj aĝaj sociaj kondutaj. Komenteto. Kiel ne estas ignorite, unu el tri formuloj de la kategoria imperativo de E.Kantio: “Agu laŭmaniere ke vi traktu la homon, en vi mem kaj en aliaj, ĉiam kiel celon neniam kiel ilon” (). Cetere la sama aŭtoro aliloke atentigas pri ontologia fundamento de la homa digneco, kiu, nome, antaŭstaras la etikan postulon de la kategoria imperativo: li vidas en la radikala kapablo de aŭtonomio, tio estas en la racia kaj libera kapablo sin determini kaj decidi, “la principon de la digno de la homa naturo kaj de tiu racia naturo. Ion similan jam diris ankaŭ Johano Piko de la Mirandolo en sia “De dignitate hominis”; jam, siavice, Tomaso el Akvino asertis. ke ĉiu homa persono estas celo el si mem ( III, 112), kaj ke pro tio Dio mem, kiu ankaŭ ĝin kreis, ĝin traktas respekte kaj indulge. Ne, do, pro tio ke homo havas heroecajn virtojn, geniecon, kreativecon, donacemon akiras dignon kaj rajton esti respektita, sed pro tio ke li estas persono: do persono estas io antaŭa, io ĉioposedanta. (eo)
  • A person (plural people or persons) is a being that has certain capacities or attributes such as reason, morality, consciousness or self-consciousness, and being a part of a culturally established form of social relations such as kinship, ownership of property, or legal responsibility. The defining features of personhood and consequently what makes a person count as a person differ widely among cultures and contexts. In addition to the question of personhood, of what makes a being count as a person to begin with, there are further questions about personal identity and self: both about what makes any particular person that particular person instead of another, and about what makes a person at one time the same person as they were or will be at another time despite any intervening changes. The plural form "people", is often used to refer to an entire nation or ethnic group (as in "a people"). The plural form "persons" is often used in philosophical and legal writing. (en)
  • Eine Person ist in der Umgangssprache ein durch seine individuellen Eigenschaften und Eigenarten gekennzeichneter Mensch. Verschiedene Wissenschaften haben ein spezifisches Begriffsverständnis. (de)
  • El concepto de persona (del latín persōna, ‘máscara del actor’, ‘personaje teatral’. Este del etrusco φersu [phersu], y este del griego πρóσωπον [prósôpon])​ es un concepto principalmente filosófico, que expresa la singularidad de cada individuo de la especie humana en contraposición al concepto filosófico de «naturaleza humana» que expresa lo supuestamente común que hay en ellos. Sin embargo, en Ética y en Derecho no solo existen personas de la especie humana.​ El significado actual de persona tiene su origen en las controversias cristológicas de los siglos IV y V. En el transcurso del debate entre las diferentes escuelas teológicas, se desarrollaron conceptos hasta entonces no conocidos. Se trataba de disponer de herramientas de pensamiento filosófico, sobre las que mantener un debate intelectual honesto y riguroso acerca de los dogmas referidos al Λóγος (Logos: «Palabra»), y que permitiesen esclarecer sus diferencias o similitudes con Dios Padre. Para ello la filosofía tomó prestado del teatro griego el término πρόσωπον [prósôpon], y lo convirtió en un término filosófico, definiendo al Λóγος (Logos) como Persona divina. Por afinidad, el concepto fue posteriormente aplicado al Espíritu Santo, a los ángeles y a los hombres. (es)
  • Dalam penggunaan umum, kata pribadi (bahasa Inggris: self) mencakup suatu orang atau benda tertentu dari sebuah kumpulan. Sampai dengan abad ke-15, bahkan dewasa ini, dalam bidang statistik dan metafisika, pribadi berarti "tidak dapat dibagi", dan biasanya menggambarkan benda bilangan apa pun yang tunggal, tetapi kadang berarti "seseorang". Sejak awal abab ke-17, istilah "pribadi" menunjukkan keterpisahan, yakni kemasingdirian (individualism). Kepribadian merupakan keadaan atau sifat masing diri; yaitu seseorang yang terpisah atau berbeda daripada orang lain dan memiliki kebutuhan, tujuan dan hasratnya sendiri. (in)
  • Il termine persona proviene del latino persōna, e questo probabilmente dall'etrusco phersu (‘maschera dell'attore', ‘personaggio’), il quale procede dal greco πρóσωπον [prósôpon]. Il concetto di persona è un concetto principalmente filosofico, che esprime la singolarità di ogni individuo della specie umana in contrapposizione al concetto filosofico di “natura umana” che esprime ciò che hanno in comune. Il significato attuale di persona ha origine nelle controversie cristologiche dei secoli IV e V. Nel corso del dibattito tra le differenti scuole teologiche, si svilupparono concetti fino allora sconosciuti. Si cercava di disporre di strumenti di pensiero filosofico, attraverso i quali mantenere un dibattito intellettuale onesto e rigoroso circa i dogmi riferiti al Λóγος (Logos: “Parola”), e che permettessero di chiarire le differenze o similitudini di questi con Dio Padre. Per questo la filosofia prese in prestito dal teatro greco il termine πρόσωπον [prósôpon], e lo trasformò in un termine filosofico, definendo il Λóγος (Logos) come Persona divina. Per affinità, il concetto fu in seguito applicato allo Spirito Santo, agli angeli e agli uomini. In ambito filosofico, si definisce persona un essere dotato, nella concezione moderna almeno potenzialmente, di coscienza di sé e in possesso di una propria identità. L'esempio più evidente di persona - per alcuni l'unico - è la persona umana. La nozione di "persona" è anche oggetto degli approfondimenti propri dell'antropologia filosofica. (it)
  • 人間(にんげん、(英: human being)とは、以下の概念を指す。 * 人のすむところ。世の中。世間。人が生きている人と人の関係の世界。またそうした人間社会の中で脆くはかないさまを概念的に表すことば。 * (社会的なありかた、人格を中心にとらえた)人。また、その全体。 * ひとがら。「人物」。 (ja)
  • Osoba (πρόσωπον [prosopon], łac. persona) – pierwotnie, zarówno po grecku, jak i po łacinie słowo to oznaczało „maskę”, którą zakładali aktorzy w teatrze starożytnym. Następnie zaczęto go używać w odniesieniu do roli, jaką jednostka odgrywa w dramacie życia. Podmiot o rozumnej naturze. Może nim być człowiek, a także Bóg, rozumiany jako byt wyróżniający się najdoskonalszą formą istnienia. We współczesnej filozofii pojęcie kluczowe dla chrześcijańskiego i niechrześcijańskiego personalizmu, mającego źródła w chrześcijańskim (zwłaszcza tomistycznym) rozumieniu człowieka jako bytu odrębnego od świata rzeczy, przyrody, w tym także zwierząt. (pl)
  • Em português coloquial, pessoa é sinónimo de ser humano. Na filosofia, no entanto, há debates sobre o sentido preciso e o uso correto da palavra, e quais são os critérios que definem algo (ou alguém) como "pessoa".Na filosofia, uma pessoa é uma entidade que tem certas capacidades ou atributos associados a personalidade, por exemplo, em um contexto particular moral, social ou institucional. Essas capacidades ou atributos podem incluir a auto-consciência, a noção de passado e futuro, e a posse de poder deôntico, entre outros. Também, filosoficamente, uma pessoa é o ser humano como agente moral. É aquele que realiza uma acção moral e aquele que ajuíza sobre ela. O conceito de "pessoa", na filosofia, é difícil de definir de uma forma que seja universalmente aceita, devido à sua variabilidade histórica e cultural e as controvérsias que cercam o seu uso em alguns contextos em diferentes linhas filosóficas. (pt)
  • Ли́чность — понятие, выработанное для отображения социальной природы человека, рассмотрения его как субъекта социокультурной жизни, определения его как носителя индивидуального начала, самораскрывающегося в контексте социальных отношений, общения и предметной деятельности. Под «личностью» могут понимать или человеческого индивида как субъекта отношений и сознательной деятельности («лицо» — в широком смысле слова), или устойчивую систему социально значимых черт, характеризующих индивида как члена того или иного общества или общности. Хотя эти два понятия — лицо как целостность человека (лат. persona) и личность как его социальный и психологический облик (лат. personalitas) — терминологически вполне различимы, они употребляются иногда как синонимы. (ru)
  • 個人(意大利语、西班牙语: Persona,英语、德语: Person,来自拉丁语: Persōna)指的是單獨的人類個體,相對應的是由多數人類個體組成的人民。 在西方哲學上,個人可以被用來影射任何有意識或有較高層次的個體。 6世紀時候的意大利哲學家波伊提烏則為個人做出如此的定義:個人是一個有理性的單獨個體(Naturæ rationalis individua substantia)。 (zh)
  • Особа — це істота, наприклад людина, яка має певні здібності або атрибути, що становлять індивідуальність, яка у свою чергу визначається по-різному різними авторами в різних дисциплінах та різними культурами в різні часи і місця.Термін особа має багато значень: (uk)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 219599 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 13544 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 975563328 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Osoba je jednotlivá rozumová bytost, často s důrazem na její jedinečnost a identitu: obvykle je to člověk s vlastním jménem, schopný se rozhodovat, jednat i odpovídat za své jednání. Osoba je odborný pojem psychologie, filosofie, teologie, práva, sociologie a kulturní antropologie. Na pojmu osoby se zakládají i společenské pojmy jako svoboda, demokracie, lidská práva apod. (cs)
  • Eine Person ist in der Umgangssprache ein durch seine individuellen Eigenschaften und Eigenarten gekennzeichneter Mensch. Verschiedene Wissenschaften haben ein spezifisches Begriffsverständnis. (de)
  • Dalam penggunaan umum, kata pribadi (bahasa Inggris: self) mencakup suatu orang atau benda tertentu dari sebuah kumpulan. Sampai dengan abad ke-15, bahkan dewasa ini, dalam bidang statistik dan metafisika, pribadi berarti "tidak dapat dibagi", dan biasanya menggambarkan benda bilangan apa pun yang tunggal, tetapi kadang berarti "seseorang". Sejak awal abab ke-17, istilah "pribadi" menunjukkan keterpisahan, yakni kemasingdirian (individualism). Kepribadian merupakan keadaan atau sifat masing diri; yaitu seseorang yang terpisah atau berbeda daripada orang lain dan memiliki kebutuhan, tujuan dan hasratnya sendiri. (in)
  • 人間(にんげん、(英: human being)とは、以下の概念を指す。 * 人のすむところ。世の中。世間。人が生きている人と人の関係の世界。またそうした人間社会の中で脆くはかないさまを概念的に表すことば。 * (社会的なありかた、人格を中心にとらえた)人。また、その全体。 * ひとがら。「人物」。 (ja)
  • Osoba (πρόσωπον [prosopon], łac. persona) – pierwotnie, zarówno po grecku, jak i po łacinie słowo to oznaczało „maskę”, którą zakładali aktorzy w teatrze starożytnym. Następnie zaczęto go używać w odniesieniu do roli, jaką jednostka odgrywa w dramacie życia. Podmiot o rozumnej naturze. Może nim być człowiek, a także Bóg, rozumiany jako byt wyróżniający się najdoskonalszą formą istnienia. We współczesnej filozofii pojęcie kluczowe dla chrześcijańskiego i niechrześcijańskiego personalizmu, mającego źródła w chrześcijańskim (zwłaszcza tomistycznym) rozumieniu człowieka jako bytu odrębnego od świata rzeczy, przyrody, w tym także zwierząt. (pl)
  • Ли́чность — понятие, выработанное для отображения социальной природы человека, рассмотрения его как субъекта социокультурной жизни, определения его как носителя индивидуального начала, самораскрывающегося в контексте социальных отношений, общения и предметной деятельности. Под «личностью» могут понимать или человеческого индивида как субъекта отношений и сознательной деятельности («лицо» — в широком смысле слова), или устойчивую систему социально значимых черт, характеризующих индивида как члена того или иного общества или общности. Хотя эти два понятия — лицо как целостность человека (лат. persona) и личность как его социальный и психологический облик (лат. personalitas) — терминологически вполне различимы, они употребляются иногда как синонимы. (ru)
  • 個人(意大利语、西班牙语: Persona,英语、德语: Person,来自拉丁语: Persōna)指的是單獨的人類個體,相對應的是由多數人類個體組成的人民。 在西方哲學上,個人可以被用來影射任何有意識或有較高層次的個體。 6世紀時候的意大利哲學家波伊提烏則為個人做出如此的定義:個人是一個有理性的單獨個體(Naturæ rationalis individua substantia)。 (zh)
  • Особа — це істота, наприклад людина, яка має певні здібності або атрибути, що становлять індивідуальність, яка у свою чергу визначається по-різному різними авторами в різних дисциплінах та різними культурами в різні часи і місця.Термін особа має багато значень: (uk)
  • الشخص هو كائن لديه قدرات أو صفات معينة مثل العقل أو علة (فلسفة)، والأخلاق، والوعي، أو الوعي الذاتي، وكونه يشكل جزءًا من العلاقات الاجتماعية الراسخة، مثل القرابة، والملكية الشخصية، والمسؤولية القانونية. وبالتالي فإن السمات المميزة للتشخص هي ما يجعل الشخص يعد شخصًا وهناك اختلافًا كبيرًا بين الثقافات وفي السياقات حول ما يجعل الشخص شخصا. عادة ما يستخدم الجمع العام لكلمة "شخص" أو "شعب" للإشارة إلى أمة بأكملها أو مجموعة عرقية (كما في "الشعب"). وكثيرا ما يستخدم الجمع "الأشخاص" في الكتابة الفلسفية والقانونية. (ar)
  • Una persona és un ésser, tal com un ésser humà, que té certes capacitats o atributs que li confereixen aquest caràcter. El terme és definit de manera diferent per diferents autors de diferents disciplines, i per diferents cultures de diferents llocs i èpoques. (ca)
  • A person (plural people or persons) is a being that has certain capacities or attributes such as reason, morality, consciousness or self-consciousness, and being a part of a culturally established form of social relations such as kinship, ownership of property, or legal responsibility. The defining features of personhood and consequently what makes a person count as a person differ widely among cultures and contexts. (en)
  • Persono estas termino kiu referencas al individua estaĵo, reale kaj potenciale, kapablas agadi racie kaj libere, kaj enhavas diversajn signifojn laŭ la kampo konsiderita: antropologia, jura, kaj teologia. Antropologie, ĝi celas atribui al la racia kaj libera ulo la plej altan konsiston kaj, do, estimon kaj protekton; jure, ĝi substrekas la rajtojn fontantajn el tiu kvalito kiu igas la homan vivanton responsulo pri siaj agoj; teologie, ĉar el la kristana religio la termino akiris sian tre elstaran kaj noblan enhavon kiel realon el kiu devenas ĉio valora kio kuŝas en homo sendepende de eksteraj cirkonstancoj tempaj rasaj aĝaj sociaj kondutaj. (eo)
  • El concepto de persona (del latín persōna, ‘máscara del actor’, ‘personaje teatral’. Este del etrusco φersu [phersu], y este del griego πρóσωπον [prósôpon])​ es un concepto principalmente filosófico, que expresa la singularidad de cada individuo de la especie humana en contraposición al concepto filosófico de «naturaleza humana» que expresa lo supuestamente común que hay en ellos. Sin embargo, en Ética y en Derecho no solo existen personas de la especie humana.​ (es)
  • Il termine persona proviene del latino persōna, e questo probabilmente dall'etrusco phersu (‘maschera dell'attore', ‘personaggio’), il quale procede dal greco πρóσωπον [prósôpon]. Il concetto di persona è un concetto principalmente filosofico, che esprime la singolarità di ogni individuo della specie umana in contrapposizione al concetto filosofico di “natura umana” che esprime ciò che hanno in comune. (it)
  • Em português coloquial, pessoa é sinónimo de ser humano. Na filosofia, no entanto, há debates sobre o sentido preciso e o uso correto da palavra, e quais são os critérios que definem algo (ou alguém) como "pessoa".Na filosofia, uma pessoa é uma entidade que tem certas capacidades ou atributos associados a personalidade, por exemplo, em um contexto particular moral, social ou institucional. Essas capacidades ou atributos podem incluir a auto-consciência, a noção de passado e futuro, e a posse de poder deôntico, entre outros. Também, filosoficamente, uma pessoa é o ser humano como agente moral. É aquele que realiza uma acção moral e aquele que ajuíza sobre ela. O conceito de "pessoa", na filosofia, é difícil de definir de uma forma que seja universalmente aceita, devido à sua variabilidade h (pt)
rdfs:label
  • Person (en)
  • شخص (ar)
  • Persona (ca)
  • Osoba (cs)
  • Person (de)
  • Persono (eo)
  • Persona (es)
  • Pribadi (in)
  • 人間 (ja)
  • Persona (filosofia) (it)
  • Osoba (pl)
  • Pessoa (filosofia) (pt)
  • Личность (ru)
  • Особа (uk)
  • 個人 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of