| p:abstract
| - In psychology, cognitive dissonance is an uncomfortable feeling or stress caused by holding two contradictory ideas simultaneously. The theory of cognitive dissonance proposes that people have a fundamental cognitive drive to reduce this dissonance by modifying an existing belief, or rejecting one of the contradictory ideas.
Often one of the ideas is a fundamental element of ego, like "I am a good person" or "I made the right decision." This can result in rationalization when a person is presented with evidence of a bad choice, or in other cases. Prevention of cognitive dissonance may also contribute to confirmation bias or denial of discomforting evidence. If not corrected, this can lead to further bad choices for the sake of consistency, rather than learning from mistakes.
Experiments have attempted to quantify this cognitive drive. Studies have not so far detected any gender or cross-cultural differences. (en)
- El concepto de disonancia cognitiva, en Psicología, hace referencia a la tensión o desarmonía interna del sistema de ideas, creencias, emociones y actitudes (cogniciones) que percibe una persona al mantener al mismo tiempo dos pensamientos que están en conflicto, o por un comportamiento que entra en conflicto con sus creencias. Es decir, el término se refiere a la percepción de incompatibilidad de dos cogniciones simultáneas.
El concepto fue formulado por primera vez en 1957 por el psicólogo estadounidense, de origen ruso, Leon Festinger en su obra A theory of cognitive dissonance. La teoría de Festinger plantea que al producirse esa incongruencia o disonancia de manera muy apreciable, la persona se ve automáticamente motivada para esforzarse en generar ideas y creencias nuevas para reducir la tensión hasta conseguir que el conjunto de sus ideas y actitudes encajen entre sí, constituyendo una cierta coherencia interna.
La manera en que se produce la reducción de la disonancia puede tomar distintos caminos o formas. Una muy notable es un cambio de actitud o de ideas ante la realidad. (es)
- Kognitive Dissonanz („Missklang im Erkennen“) ist in der Sozialpsychologie eine Theorie, die erklärt, wie durch miteinander unvereinbare Kognitionen – Wahrnehmungen, Gedanken, Meinungen, Einstellungen, Wünsche oder Absichten – innere Konflikte entstehen, die Vermeidungsreaktionen oder andere zur Verminderung dieser Konflikte geeignete Handlungen hervorrufen.
Typischerweise treten kognitive Dissonanzen auf, wenn neu hinzutretende Erkenntnisse der bislang bestehenden eigenen Meinung widersprechen oder Zusatzinformationen eine Entscheidung als falsch entdecken. Das Widerstreben gegen Dissonanzen führt dazu, dass unpassende bzw. unangenehme Neuigkeiten missachtet und passende umso mehr geschätzt werden. Es ist der Wunsch, diesen inneren Konflikt zu beseitigen, der den Menschen dazu treibt, die eigene Meinung zu ändern oder sie auch energisch zu verteidigen und nach ihrer Bestätigung zu trachten. So treten zum Beispiel gerade nach der Entscheidung über die Anschaffung eines relativ teuren Gutes oft Zweifel über die Zweckmäßigkeit derselben auf, was zum Suchen weiterer Informationen veranlasst, um so die Dissonanz nachträglich aufzulösen, obwohl diese Informationen im Nachhinein, d.h. nach gefällter Entscheidung, oft keinen praktischen Nutzen mehr haben. (de)
- Kognitiivinen dissonanssi on psykologian termi, jolla tarkoitetaan kahden ristiriitaisen kognition kokemista. Kognitiolla voidaan tarkoittaa mitä tahansa tajunnan osa-aluetta kuten asennetta, emootiota, käsitystä tai käyttäytymistä. Teorian mukaan kognitiivinen dissonanssi syntyy silloin, kun ihmisen tiedot ja asenteet ovat ristiriidassa. Ihminen pyrkii vähentämään kognitiivista dissonanssia muuttamalla käyttäytymistään. Esimerkiksi verovilppiä paheksunut ihminen lopettaa paheksumisen itse verovilppiä tehtyään. Maallikon termein asiaa voisi kuvata epämiellyttävänä jännitteenä, joka tulee kahdesta keskenään ristiriitaisesta ajatuksesta samaan aikaan.
Kognitiivisen dissonanssin teorian mukaan ristiriitaiset kognitiot toimivat käyttövoimana, joka pakottaa mielen hankkimaan tai keksimään uusia ajatuksia tai uskomuksia tai muokkaamaan jo olemassa olevia uskomuksia niin että vähennetään kognitiivisen dissonanssin määrää kognitioiden välillä.
Kognitiivisen dissonanssin teorian on ensimmäisen kerran esittänyt psykologi Leon Festinger vuonna 1956 tarkkailtuaan intuition vastaisten uskomusten sitkeyttä UFO-tuomiopäivälahkon jäsenillä ja heidän lisääntynyttä käännytystyötään johtajan profetian osoittauduttua perättömäksi. Maailmanlopusta kertovasta perättömästä viestistä, jonka ulkoavaruuden oliot olivat lähettäneet keskiluokkaiselle kotirouvalle 1956, tuli täyttymätön toive, joka lisäsi kognitioiden välistä dissonanssia. Tämä sai useimmat improvisoidun lahkon jäsenet vähentämään dissonanssia ottamalla vastaan uuden profetian, jonka mukaan ulkoavaruuden oliot olivat säästäneet planeetan heille itselleen.
Teorian mukaan asennejärjestelmän elementit saattavat olla konsonansseja, dissonantteja tai irrelevantteja suhteessa toisiinsa. (fi)
- La dissonance cognitive est un concept de psychologie élaboré par Leon Festinger au début des années 1950. Elle fait suite à son étude d'une secte ufologiste qui croyait que les extraterrestres viendraient les chercher bientôt en raison d'une fin du monde imminente.
Selon cette théorie, l'individu en présence de cognitions (« connaissances, opinions ou croyances sur l’environnement, sur soi ou sur son propre comportement » ) incompatibles entre elles, éprouve un état de tension désagréable (appelé l'état de dissonance cognitive). Dès lors cet individu fera preuve de stratégies visant à restaurer un équilibre cognitif. Ces stratégies sont appelées « modes de réduction de la dissonance cognitive ». Une de ces stratégies (inconscientes) de réduire la dissonance cognitive consiste à oublier ce qui ne cadre pas avec ses références antérieures (processus dit de rationalisation). En 2007 il a été mis en évidence chez des singes capucins. (fr)
- La dissonanza cognitiva è un concetto introdotto da Leon Festinger nel 1957 in psicologia sociale, e ripreso successivamente in ambito clinico da Milton Erickson, per descrivere la situazione di complessa elaborazione cognitiva in cui credenze, nozioni, opinioni elicitate contemporaneamente nel soggetto in relazione ad un tema si trovano a contrastare funzionalmente tra loro; esempi ne sono la "dissonanza per incoerenza logica", la dissonanza con le tendenze del comportamento passato, la dissonanza relativa all’ambiente con cui l’individuo si trova ad interagire (dissonanza per costumi culturali).
Un individuo che attiva due idee o comportamenti che sono tra loro coerenti, si trova in una situazione emotiva soddisfacente (consonanza cognitiva); al contrario, si verrà a trovare in difficoltà discriminatoria ed elaborativa se le due rappresentazioni sono tra loro contrapposte o divergenti.
Questa incoerenza produce appunto una dissonanza cognitiva, che l'individuo cerca automaticamente di eliminare o ridurre a causa del marcato disagio psicologico che essa comporta; questo può portare all'attivazione di vari processi elaborativi, che permettono di compensare la dissonanza.
Un'applicazione esemplificativa di tali processi si può avere, ad esempio, quando un soggetto disprezza esplicitamente i ladri, ma compra un oggetto a un prezzo troppo basso per non intuire che sia di provenienza illecita.
Secondo Festinger, per ridurre questa contraddizione lo stesso individuo potrà o smettere di disprezzare i ladri (modificando quindi l'atteggiamento), o non acquistare l'oggetto proposto (modificando quindi il comportamento).
Generalizzando, la dissonanza cognitiva può essere ridotta in tre modi:
# producendo un cambiamento nell'ambiente;
# modificando il comportamento;
# modificando il proprio mondo cognitivo (ovvero il sistema delle proprie rappresentazioni cognitive e delle loro relazioni funzionali interne). (it)
- 認知的不協和（にんちてきふきょうわ、英:cognitive dissonance）は、人がある認知（知識、経験、行動など）と矛盾した認知に遭遇した時に感じる不協和（不快感）を解決しようとする心理状態、社会心理学用語。イソップ物語のすっぱい葡萄としても知られる。アメリカの心理学者レオン・フェスティンガーによって提唱された。 (ja)
- Cognitieve dissonantie is een psychologische term die de onaangename spanning aanduidt die ontstaat bij het kennis nemen van een feit dat (of opvatting die) strijdig is met een eigen overtuiging of mening, of van het deelnemen aan gedrag dat strijdig is met iemands overtuiging(en). Meer precies geformuleerd is het de perceptie van onverenigbaarheid tussen twee "cognities", waarbij een cognitie moet worden gezien als elk element van kennis, inclusief houding, emotie, geloof of gedrag. De theorie van cognitieve dissonantie stelt dat tegenstrijdige feiten als een drijvende kracht fungeren die de geest dwingen om nieuwe ideeën of gedachten te onderzoeken, of om de aanwezige overtuiging aan te passen, dus om de hoeveelheid dissonantie (tegenstrijdigheid) tussen cognities te verminderen. (nl)
- Begrepet kognitiv dissonans ble utviklet som en teori av Leon Festinger (1957) og ble under 1960-årene et grundig undersøkt område innen sosialpsykologien. Kognitiv dissonans innebærer en «motstridende relasjon mellom kognitive elementer». Hva kognitive elementer er ble ikke tydelig definert i teorien, men man kan si at kognitiv dissonans oppstår når ulike kognisjoner (tanker) står i konflikt mot hverandre, som for ekempel når man handler på en måtesom ikke stemmer overens med sine vurderinger, eller når man tvinges til å velge mellom to like gode eller dårlige alternativer.
Dette tilstand av kognitiv dissonans oppleves som ubehaglig. Ifølge teorien løser man dette ved å endre på en av de motstridende kognisjonene. For eksempel kan en person som er utrogen mot sin ektefelle kjenne skyld og anger, men bortforklare dette for seg selv ved å endre sine holdninger til utroskap. Ved et valg mellom to like gode eller dålige alternativer kommer man til å prøve å overbevise seg selv om at det man ikke valgte var dårliger, eller det som man holder på å bestemme seg for tross alt er bedre. Man streber altså etter en kognitiv balanse og forsøker å unnvike kognitiv dissonans. (no)
- Dysonans poznawczy to stan nieprzyjemnego napięcia psychicznego, pojawiający się wtedy, gdy dana osoba posiada jednocześnie dwa elementy poznawcze (np. myśli lub sądy), które są niezgodne ze sobą. Dysonans może pojawić się także wtedy, gdy zachowania nie są zgodne z postawami. Stan dysonansu wywołuje napięcie motywacyjne i związane z nim zabiegi, mające na celu zredukowanie lub złagodzenie napięcia. (pl)
- Dissonância cognitiva é um termo psicológico. Descreve uma tensão inconfortável que pode ou não ser gerada por dois pensamentos conflitantes, ou comportar-se de forma conflitante com suas crenças. Basicamente se trata da percepção de incompatibilidade entre duas cognições, onde "cognição" é definido como qualquer elemento do conhecimento, incluindo atitude, emoção, crenças ou comportamento. A teoria da dissonância cognitiva prega que cognições contradizentes servem como estímulos para a mente obter ou inventar novos pensamentos ou crenças, ou modificar crenças pré-existentes, de forma a reduzir a quantidade de dissonância (conflito) entre as cognições. (pt)
- Когнити́вный диссона́нс — состояние, характеризующееся столкновением в сознании индивида противоречивых знаний, убеждений, поведенческих установок относительно некоторого объекта или явления.
Теория когнитивного диссонанса — одна из «теорий соответствия», основывающихся на приписывании личности стремления к связному и упорядоченному восприятию своего отношения к миру. Понятие «когнитивный диссонанс» впервые введено учеником Курта Левина Леоном Фестингером в 1956 году для объяснения изменений мнений, убеждений как способа устранения смысловых конфликтных ситуаций.
В теории когнитивного диссонанса логически противоречивым знаниям об одном и том же предмете приписывается статус мотивации, призванной обеспечить устранение возникающего при столкновении с противоречиями чувства дискомфорта за счёт изменения существовавших знаний или социальных установок. Считается, что существует комплекс знаний об объектах и людях, названный когнитивной системой, который может быть разной степени сложности, согласованности и взаимосвязанности. При этом сложность когнитивной системы зависит от количества и разнообразия включенных в неё знаний.
По классическому определению Л. Фестингера, когнитивный диссонанс — это несоответствие между двумя когнитивными элементами (когнициями) — мыслями, опытом, информацией и т. д. — при котором отрицание одного элемента вытекает из существования другого, и связанное с этим несоответствием ощущение дискомфорта. Иначе говоря, чувство дискомфорта возникает при столкновении в сознании логически противоречивых знаний об одном и том же явлении, событии, объекте. (ru)
- Begreppet kognitiv dissonans utvecklades som en teori av Leon Festinger (1957) och blev under 1960-talet ett välundersökt område inom socialpsykologin. Kognitiv dissonans innebär en "motstridig relation mellan kognitiva element". Vad kognitiva element är definieras inte tydligt i teorin, men man kan säga att kognitiv dissonans uppstår då olika kognitioner (tankar), står i konflikt mot varandra, exempelvis då vi agerar på ett sätt som inte stämmer överens med våra värderingar, eller då vi tvingas välja mellan två lika goda eller dåliga alternativ.
Detta tillstånd av kognitiv dissonans upplever vi som obehagligt och enligt teorin löser vi detta genom att ändra en av de motstridiga kognitionerna. Exempelvis kan en individ som är otrogen mot sin partner känna skuld och ånger över sitt beteende men bortförklara detta för sig själv genom att ändra sina attityder kring otrohet. Vid ett val mellan två lika goda eller dåliga alternativ kommer man att försöka övertyga sig om att det man inte valde var sämre, eller det som man håller på att bestämma sig för trots allt är bättre. Man strävar alltså efter kognitiv balans och försöker undvika kognitiv dissonans. (sv)
- 認知失調是一個心理學上的名詞，用來描述在同一時間有著兩種相矛盾的想法，因而產生了一種不甚舒適的緊張狀態。更精確一點來說，是兩種認知中所產生的一種不相容的知覺，這裡的「認知」指的是任何一種知識的型式，包含看法、情緒、信仰，以及行為等。
認知失調的理論表示相衝突的認知是一種原動力，會強迫心靈去尋求或發明新的思想或信仰，或是去修改已在心裡存在的信仰，好讓認知間相衝突的程度減到最低。已有實驗試圖去量化此一理論上的趨動力。
社會心理學家利昂·費斯廷格在1956年首次於其著作《當預言失靈》中提出了此一理論，其觀察幽浮末日教派的成員們對這種反直覺信仰的堅持，以及其領導人的預言失敗後，改信人數的增加。因為地球滅亡的預言失敗，「預期落空」增加了認知間的失調，結果使得大多數沒有心理準備的成員們，為了減緩此一心理失調而改去接受新的預言；亦即，外星人已經因為他們而饒恕了這個星球。[http://www.candleinthedark.com/festinger.html] (zh)
|
| rdfs:comment
| - In psychology, cognitive dissonance is an uncomfortable feeling or stress caused by holding two contradictory ideas simultaneously. The theory of cognitive dissonance proposes that people have a fundamental cognitive drive to reduce this dissonance by modifying an existing belief, or rejecting one of the contradictory ideas. (en)
- El concepto de disonancia cognitiva, en Psicología, hace referencia a la tensión o desarmonía interna del sistema de ideas, creencias, emociones y actitudes (cogniciones) que percibe una persona al mantener al mismo tiempo dos pensamientos que están en conflicto, o por un comportamiento que entra en conflicto con sus creencias. Es decir, el término se refiere a la percepción de incompatibilidad de dos cogniciones simultáneas. (es)
- Kognitive Dissonanz („Missklang im Erkennen“) ist in der Sozialpsychologie eine Theorie, die erklärt, wie durch miteinander unvereinbare Kognitionen – Wahrnehmungen, Gedanken, Meinungen, Einstellungen, Wünsche oder Absichten – innere Konflikte entstehen, die Vermeidungsreaktionen oder andere zur Verminderung dieser Konflikte geeignete Handlungen hervorrufen. (de)
- Kognitiivinen dissonanssi on psykologian termi, jolla tarkoitetaan kahden ristiriitaisen kognition kokemista. Kognitiolla voidaan tarkoittaa mitä tahansa tajunnan osa-aluetta kuten asennetta, emootiota, käsitystä tai käyttäytymistä. Teorian mukaan kognitiivinen dissonanssi syntyy silloin, kun ihmisen tiedot ja asenteet ovat ristiriidassa. Ihminen pyrkii vähentämään kognitiivista dissonanssia muuttamalla käyttäytymistään. (fi)
- La dissonance cognitive est un concept de psychologie élaboré par Leon Festinger au début des années 1950. Elle fait suite à son étude d'une secte ufologiste qui croyait que les extraterrestres viendraient les chercher bientôt en raison d'une fin du monde imminente. (fr)
- La dissonanza cognitiva è un concetto introdotto da Leon Festinger nel 1957 in psicologia sociale, e ripreso successivamente in ambito clinico da Milton Erickson, per descrivere la situazione di complessa elaborazione cognitiva in cui credenze, nozioni, opinioni elicitate contemporaneamente nel soggetto in relazione ad un tema si trovano a contrastare funzionalmente tra loro; esempi ne sono la "dissonanza per incoerenza logica", la dissonanza con le tendenze del comportamento passato, la dissonanza relativa all’ambiente con cui l’individuo si trova ad interagire (dissonanza per costumi culturali). (it)
- 認知的不協和（にんちてきふきょうわ、英:cognitive dissonance）は、人がある認知（知識、経験、行動など）と矛盾した認知に遭遇した時に感じる不協和（不快感）を解決しようとする心理状態、社会心理学用語。イソップ物語のすっぱい葡萄としても知られる。アメリカの心理学者レオン・フェスティンガーによって提唱された。 (ja)
- Cognitieve dissonantie is een psychologische term die de onaangename spanning aanduidt die ontstaat bij het kennis nemen van een feit dat (of opvatting die) strijdig is met een eigen overtuiging of mening, of van het deelnemen aan gedrag dat strijdig is met iemands overtuiging(en). Meer precies geformuleerd is het de perceptie van onverenigbaarheid tussen twee "cognities", waarbij een cognitie moet worden gezien als elk element van kennis, inclusief houding, emotie, geloof of gedrag. (nl)
- Begrepet kognitiv dissonans ble utviklet som en teori av Leon Festinger (1957) og ble under 1960-årene et grundig undersøkt område innen sosialpsykologien. Kognitiv dissonans innebærer en «motstridende relasjon mellom kognitive elementer». (no)
- Dysonans poznawczy to stan nieprzyjemnego napięcia psychicznego, pojawiający się wtedy, gdy dana osoba posiada jednocześnie dwa elementy poznawcze (np. myśli lub sądy), które są niezgodne ze sobą. Dysonans może pojawić się także wtedy, gdy zachowania nie są zgodne z postawami. Stan dysonansu wywołuje napięcie motywacyjne i związane z nim zabiegi, mające na celu zredukowanie lub złagodzenie napięcia. (pl)
- Dissonância cognitiva é um termo psicológico. Descreve uma tensão inconfortável que pode ou não ser gerada por dois pensamentos conflitantes, ou comportar-se de forma conflitante com suas crenças. Basicamente se trata da percepção de incompatibilidade entre duas cognições, onde "cognição" é definido como qualquer elemento do conhecimento, incluindo atitude, emoção, crenças ou comportamento. (pt)
- Когнити́вный диссона́нс — состояние, характеризующееся столкновением в сознании индивида противоречивых знаний, убеждений, поведенческих установок относительно некоторого объекта или явления. (ru)
- Begreppet kognitiv dissonans utvecklades som en teori av Leon Festinger (1957) och blev under 1960-talet ett välundersökt område inom socialpsykologin. Kognitiv dissonans innebär en "motstridig relation mellan kognitiva element". (sv)
- 認知失調是一個心理學上的名詞，用來描述在同一時間有著兩種相矛盾的想法，因而產生了一種不甚舒適的緊張狀態。更精確一點來說，是兩種認知中所產生的一種不相容的知覺，這裡的「認知」指的是任何一種知識的型式，包含看法、情緒、信仰，以及行為等。 (zh)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
