George III (George William Frederick; 4 June 1738 – 29 January 1820) was King of Great Britain and King of Ireland from 25 October 1760 until the union of these two countries on 1 January 1801, after which he was King of the United Kingdom of Great Britain and Ireland until his death. He was concurrently Duke of Brunswick-Lüneburg and prince-elector of Hanover in the Holy Roman Empire until his promotion to King of Hanover on 12 October 1814.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. George III of the United Kingdom
dbpprop:_10
dbpprop:_11
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
dbpprop:_18
dbpprop:_19
dbpprop:_2
dbpprop:_20
dbpprop:_21
dbpprop:_22
dbpprop:_23
dbpprop:_24
dbpprop:_25
dbpprop:_26
dbpprop:_27
dbpprop:_28
dbpprop:_29
dbpprop:_3
dbpprop:_30
  • 30. August, Duke of Saxe-Weissenfels (= 26)
dbpprop:_31
  • 31. Anna Maria of Mecklenburg-Schwerin (= 27)
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
dbpprop:abstract
  • George III (George William Frederick; 4 June 1738 – 29 January 1820) was King of Great Britain and King of Ireland from 25 October 1760 until the union of these two countries on 1 January 1801, after which he was King of the United Kingdom of Great Britain and Ireland until his death. He was concurrently Duke of Brunswick-Lüneburg and prince-elector of Hanover in the Holy Roman Empire until his promotion to King of Hanover on 12 October 1814. He was the third British monarch of the House of Hanover, but unlike his two predecessors he was born in Britain and spoke English as his first language. Despite his long life, he never visited Hanover. George III's long reign was marked by a series of military conflicts involving his kingdoms, much of the rest of Europe, and places farther afield in Africa, the Americas and Asia. Early in his reign, Great Britain defeated France in the Seven Years' War, becoming the dominant European power in North America and India. However, many of its American colonies were soon lost in the American Revolutionary War, which led to the establishment of the United States. A series of wars against revolutionary and Napoleonic France, over a twenty-year period, finally concluded in the defeat of Napoleon in 1815. In the later half of his life, George III suffered from recurrent and, eventually, permanent mental illness. Medical practitioners were baffled by this at the time, although it has since been suggested that he suffered from the blood disease porphyria. After a final relapse in 1810, a regency was established, and George III's eldest son, George, Prince of Wales, ruled as Prince Regent. On George III's death, the Prince Regent succeeded his father as George IV. Historical analysis of George III's life has gone through a "kaleidoscope of changing views" which have depended heavily on the prejudices of his biographers and the sources available to them.
  • Georg III. Wilhelm Friedrich war von 1760 bis 1801 König von Großbritannien und Irland, danach bis zu seinem Tod König des Vereinigten Königreichs von Großbritannien und Irland. Im Heiligen Römischen Reich Deutscher Nation regierte er als Kurfürst von Braunschweig-Lüneburg, nach dem Zusammenbruch des Reiches als König von Hannover (1815). Er führte den nominellen Titel eines Herzogs von Braunschweig-Lüneburg. Georg war der dritte britische Monarch aus dem Haus Hannover, doch der erste, der in Großbritannien geboren wurde und dessen Muttersprache Englisch war. Während seiner Herrschaft gingen zahlreiche Kolonien in Nordamerika verloren, die sich zu den Vereinigten Staaten zusammenschlossen. Daneben wurden die Königreiche Großbritannien und Irland, die zuvor in Personalunion regiert worden waren, zum Vereinigten Königreich verschmolzen. Die zweite Hälfte seiner Herrschaft war geprägt von einer zunächst sporadisch auftretenden und schließlich permanenten Geisteskrankheit. Heute wird angenommen, diese sei durch eine Stoffwechselstörung verursacht worden. 1811 hatte sich sein Geisteszustand derart verschlechtert, dass sein ältester Sohn als Regent eingesetzt werden musste und die Amtsgeschäfte übernahm. Dieser trat dann 1820 als Georg IV. die Thronfolge an. Wegen seiner Vorliebe für das Landleben und seinem relativ bescheidenen Lebensstil erhielt Georg III. den Spitznamen „Farmer George“ (Bauer Georg).
  • Jordi III del Regne Unit. Rei de la Gran Bretanya i rei d'Irlanda des del dia 25 d'octubre de 1760 fins el dia 1 de gener de 1801, i posteriorment rei del Regne Unit de la Gran Bretanya i d'Irlanda fins a la seva mort el 29 de gener de 1820. Fou elector de Hannover des de 1760 fins el 1814 i posteriorment rei de Hannover.
  • Jiří III. byl panovníkem Království Velké Británie a Irska od 25. října 1760 do spojení obou zemí 1. ledna 1801, kdy se stal králem Spojeného království Velké Británie a Irska. Byl také vévoda brunšvicko-lüneburský a kurfiřt hannoverský do 12. října 1814, kdy se stal králem Hannoverským. Byl třetím panovníkem Hannoverské dynastie, ale na rozdíl od svých dvou předchůdců se narodil v Británii a angličtina byla jeho rodným jazykem. Za svůj dlouhý život nikdy nenavštívil Hannover. Období jeho vlády bylo poznamenáno sérií vojenských konfliktů, do nichž se Británie zapojila. V počátečním období porazila Británie Francii v sedmileté válce a stala se dominantní silou v Severní Americe a Indii. Mnoho amerických kolonií Británie ztratila po americká válce za nezávislost, po který vznikly Spojené státy americké. Řada válečných střetů s napoleonskou Francií skončila jeho porážkou roku 1815. V druhé polovině svého života trpěl občasnými a později trvalými záchvaty duševní choroby. Po posledním záchvatu roku 1810 byla zřízena regentská rada a jeho nejstarší syn Jiří, princ z Walesu vládl jako princ regent. Po smrti svého otce vládl jako Jiří IV.
  • Jorge III del Reino Unido fue rey de Gran Bretaña e Irlanda desde el 25 de octubre de 1760 hasta el 1 de enero de 1801, y a partir de entonces rey del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda hasta su muerte. Simultáneamente ostentó los títulos de duque de Brünswick-Luneburgo, y Elector de Hannover. El electorado se convirtió en el Reino de Hannover el 12 de octubre de 1814. Jorge fue el tercer monarca británico de la Casa de Hannover, pero el primero en nacer en Gran Bretaña y usar el inglés como lengua materna. Durante el reinado de Jorge III, Gran Bretaña se alzo como la primera potencia dominante, extendió su poder por Norteamérica, incluyendo la conquista de Canadá tras la Guerra de los Siete Años, gano la supremacía en el océano y derrotó a Napoleón en las Guerras Napoleónicas, pero sin duda alguna, el rey Jorge III será recordado por la pérdida de las colonias, que formarían el núcleo de los futuros EE. UU. Más tarde en su reinado Jorge III sufrió de una recurrente y finalmente permanente enfermedad mental. Se piensa ahora que sufrió de desórdenes mentales y nerviosos como una consecuencia de la enfermedad sanguínea llamada porfiria, que ha afectado a varios monarcas británicos. Recientemente, los científicos han descubierto altos niveles de arsénico en el cabello del rey Jorge III, por lo que se podría suponer que ésta fue una posible causa de la locura y los problemas de salud de Jorge III. El dramaturgo Alan Bennett escribió una obra de éxito sobre este tema y el director Nicholas Hytner la llevó al cine con el título La locura del rey Jorge. Después de una recaída final en 1811, el primogénito de Jorge III, Jorge, príncipe de Gales, gobernó como regente. Tras de la muerte de Jorge III, el príncipe de Gales sucedió a su padre en el trono con el nombre de Jorge IV. A Jorge III se le conoció con el sobrenombre de Granjero Jorge, por sus modales simples y llanos.
  • Jorge III del Reino Unido fue rey de Gran Bretaña e Irlanda desde el 25 de octubre de 1760 hasta el 1 de enero de 1801, y a partir de entonces rey del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda hasta su muerte. Simultáneamente ostentó los títulos de duque de Brunswick-Luneburgo y Elector de Hannover. El electorado se convirtió en el Reino de Hannover el 12 de octubre de 1814. Jorge III fue el tercer monarca británico de la Casa de Hannover, pero el primero en nacer en Gran Bretaña y usar el inglés como lengua materna. Durante el reinado de Jorge III, Gran Bretaña se alzó como la primera potencia dominante, extendió su poder por Norteamérica, incluyendo la conquista de Canadá tras la Guerra de los Siete Años, ganó la supremacía en el océano y derrotó a Napoleón en las Guerras Napoleónicas, pero sin duda alguna, el rey Jorge III será recordado por la pérdida de las colonias, que formarían el núcleo de los futuros EE. UU. Más tarde en su reinado Jorge III sufrió de una recurrente y finalmente permanente enfermedad mental. Se piensa ahora que padeció de desórdenes mentales y nerviosos como una consecuencia de la enfermedad sanguínea llamada porfiria, que ha afectado a varios monarcas británicos. Recientemente, los científicos han descubierto altos niveles de arsénico en el cabello del rey Jorge III, por lo que se podría suponer que ésta fue una posible causa de la locura y los problemas de salud de Jorge III. El dramaturgo Alan Bennett escribió una obra de éxito sobre este tema, y el director Nicholas Hytner la llevó al cine con el título La locura del rey Jorge. Después de una recaída final en 1811, el primogénito de Jorge III, Jorge, príncipe de Gales, gobernó como regente. Tras la muerte de Jorge III, el príncipe de Gales sucedió a su padre en el trono con el nombre de Jorge IV. A Jorge III se le conoció con el sobrenombre de Granjero Jorge, por sus modales simples y llanos.
  • Yrjö III (George William Frederick) oli Ison-Britannian ja Irlannin kuningas vuosina 1760–1801 ja sen jälkeen Ison-Britannian ja Irlannin Yhdistyneen kuningaskunnan kuningas kuolemaansa asti. Hän oli edellisen kuninkaan Yrjö II:n pojanpoika, kolmas Hannover-sukuinen hallitsija ja ensimmäinen joka oli syntynyt Isossa-Britanniassa ja puhui englantia. Kaudellaan Yrjö III pyrki hankkimaan kuninkaalle uudestaan todellista valtaa, joka oli aiempien monarkkien aikana luisunut parlamentille. Yrjö sääti Royal Marriages Actin 1772 sen jälkeen kun hänen veljensä olivat avioituneet salaa. Laki antoi hallitsijalle veto-oikeuden hänen isänsä Yrjö II:n jälkeläisten avioliittoihin. Yrjö tunnettiin nimellä Farmer George, koska hän oli kiinnostunut maanviljelystä ja käyttäytyi mutkattomasti. Yrjö III:n väitetään luisuneen hiljalleen mielisairauteen, mutta varmuutta asiasta ei ole. Hänen uskotaan sairastaneen porfyriaa, joka joidenkin tutkijoiden mukaan aiheutti hulluudeksi tulkitut kohtaukset. Kuitenkin vuodesta 1812 monarkkina käytännössä toimi tuleva kuningas Yrjö IV prinssihallitsijan nimikkeellä. Yrjö III:n hallintokaudella käytiin myös Yhdysvaltain vapaussota, jossa Britanniasta itsenäistyneet 13 brittiläistä siirtokuntaa sotivat Britanniaa vastaan säilyttääkseen itsenäisyytensä.
  • George III (George William Frederick) fut roi du Royaume-Uni et roi d'Irlande, puis roi du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande. Il fut également électeur de Hanovre, puis roi de Hanovre. Très populaire en Grande-Bretagne, il fut surnommé "Farmer George" ("George le fermier"). Il fut le premier souverain du Royaume-Uni de la Maison de Hanovre à utiliser comme première langue l'anglais, et il ne se rendit jamais en Allemagne. Sous le règne de George III, la Grande-Bretagne perdit plusieurs de ses colonies en Amérique du Nord à la suite de la Guerre d'Indépendance américaine. Ces colonies deviendront plus tard les États-Unis. Cependant, il obtint le Canada (Nouvelle-France) à la suite de la guerre de Sept Ans. En outre, sous son règne, l'Irlande fut unie au Royaume-Uni. George III fut atteint d'une aliénation mentale récurrente puis permanente. À cette époque, les médecins furent impuissants devant la maladie du roi. De nos jours, on pense que Georges III souffrait de porphyrie (maladie du sang). Des études récentes, ont mis au jour un fort taux d'arsenic dans les cheveux de George III, cette substance toxique a pu être la cause des problèmes de santé mentale et physique du roi. Notons cependant que, comme pour Napoléon Ier, on prêtait à l'époque à l'arsenic le pouvoir d'entretenir la chevelure. Pour peu que le roi - comme le futur empereur - soignât sa chevelure par ce moyen, ceci expliquerait cela... Après une rechute finale, son fils aîné George, prince de Galles, assura la régence et succéda à son père en 1820 sous le nom de George IV.
  • Fájl:George III in Coronation Robes. jpg III. György koronázási díszben (1762) III. György uralkodásának ideje: 1760-1820.
  • Giorgio fu il terzo re della casa di Hannover, ma il primo ad essere nato in Inghilterra e a usare l'inglese come lingua madre. Il suo lungo regno si estese in un arco di tempo critico per la storia della Gran Bretagna: l'inizio della rivoluzione industriale, la guerra d'indipendenza degli Stati Uniti, le guerre napoleoniche si verificarono tutte nel corso della sua vita. Negli ultimi anni del suo regno Giorgio diede segno di squilibri mentali. Sull'origine della sua follia sono state avanzate diverse ipotesi: alcuni hanno ipotizzato che fossero conseguenza della porfiria, una malattia genetica del sangue, altri hanno ipotizzato un avvelenamento da arsenico, trovato in grande quantità nei capelli del re. Dopo un crollo definitivo nel 1811, il figlio maggiore del re, Giorgio IV, principe di Galles, governò come principe reggente fino alla sua morte.
  • ジョージ3世（George III, 1738年6月4日 - 1820年1月29日）は、イギリス・ハノーヴァー家第3代の国王（在位：1760年 - 1820年）。またハノーファー選帝侯、1814年以後はハノーファー王（ゲオルク3世　Georg III）を兼ねる。父はフレデリック・ルイス（ジョージ2世の長男）。母はザクセン＝ゴータ＝アルテンベルク公の娘オーガスタ。妃はメクレンブルク＝シュトレリッツ公子カール・ルートヴィヒの娘シャーロット。別名「農夫王」（ファーマー・キング、Farmer King）、「農夫ジョージ」（ファーマー・ジョージ、Farmer George）。 天文学者のウィリアム・ハーシェル等を支持する。アメリカ植民地への課税がきっかけでアメリカ独立戦争を招き、北アメリカの領土を失った。自分の課した重税問題や身内のスキャンダルに苦悩し、1811年に認知症になり、以後ウィンザーで生活、長男の皇太子ジョージ（4世）が摂政として政務を執った。1820年1月29日、81歳没。在位60年はヴィクトリア女王の64年に次ぐ歴代第2位である。
  • George III Willem Frederik was koning van Groot-Brittannië en koning van Ierland vanaf 25 oktober 1760 tot de vereniging van deze twee landen op 1 januari 1801. Sinds 1801 was hij koning van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland dit tot aan zijn dood. Hij was ook hertog van Brunswijk-Lüneburg en keurvorst van het Keurvorstendom Hannover die landen lagen in het Heilige Roomse Rijk. Sinds 12 oktober 1814 was George koning van het Koninkrijk Hannover. Hij was de derde telg uit het Huis Hannover maar anders dan zijn voorgangers was hij in Engeland geboren en was zijn eerste taal Engels in plaats van Duits. Ondanks zijn lange leven en regeringsperiode bezocht hij nooit Hannover. De lange regering van George III werd overschaduwd door een reeks militaire conflicten waar zijn koninkrijken en landen aan mee deden. Deze oorlogen speelden zich af in Europa, Afrika, Amerika en Azië. In het begin van zijn regering versloeg Groot-Brittannië Frankrijk in de Zevenjarige Oorlog waardoor Groot-Brittannië de machtigste Europese natie in Noord-Amerika en India werd. Deze overwinning was echter van korte duur want hij verloor zijn Amerikaanse kolonies tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, deze oorlog leidde tot het ontstaan van de Dertien Koloniën en uiteindelijk tot de natie die we vandaag de dag kennen als de Verenigde Staten. Een periode van twintig jaar vocht het Verenigd Koninkrijk tegen de Franse Revolutie daarna tegen de Eerste Franse Republiek en daarna tegen het Frankrijk van keizer Napoleon I van Frankrijk. Dit leidde uiteindelijk tot het verslaan van Napoleon in 1815 tijdens de Slag bij Waterloo. Later in zijn leven kreeg George III te maken met een ernstige psychische aandoening. De medici van die tijd stonden voor een raadsel. Tegenwoordig hebben wetenschappers ontdekt dat het waarschijnlijk lag aan de ziekte Porfyrie. Na een laatste terugval in 1810 werd zijn oudste zoon, George, Prins van Wales, benoemd tot Prince Regent. Toen George III stierf in 1820 volgde de Prince Regent hem op als koning George IV. Ook zijn derde zoon, Prins Willem, hertog van Clarence en Saint Andrews, werd koning van het Verenigd Koninkrijk als Willem IV.
  • Georg III. Vilhelm Fredrik (tysk Georg Wilhelm Friedrich, engelsk George William Frederick) var fra 1760 til 1820 konge av Storbritannia og Irland, hertug av Braunschweig-Lüneburg og dermed tysk kurfyrste og fra 1814 også konge av Hannover. Han tilhørte det tyske fyrstehuset Hannover, en gren av Welferne, og nedstammet bl.a. fra Heinrich der Löwe. Han var sønn av Fredrik Ludvig av Hannover og Augusta av Sachsen-Gotha. Den 8. september 1761 giftet han seg med Sophie Charlotte av Mecklenburg-Strelitz. De fikk 15 barn, bl.a. den senere kong Georg IV av Storbritannia. Han tapte den amerikanske uavhengighetskrigen mot den nordamerikanske kolonien som løsrev seg og ble til USA. Han engasjerte seg i koalisjonen med Preussen og Russland mot Napoleon Bonapartes Frankrike.
  • Jerzy III – ostatni król Wielkiej Brytanii i Irlandii i pierwszy król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, ostatni elektor i książę oraz pierwszy król Hanoweru. Jedyny król Anglo-Korsyki w latach 1794-1796. Jerzy III był władcą o dużej inteligencji, chociaż nerwowym, co z czasem doprowadziło go do choroby. Za jego panowania nastąpił bunt kolonii amerykańskich i powstały Stany Zjednoczone. Mówiono, że to właśnie utrata Ameryki tak źle podziałała na jego zdrowie psychiczne. Możliwe też, że był on jedną z niewielu osób rozumiejących, co oznaczała utrata kolonii amerykańskich dla Wielkiej Brytanii. Cieszył się wielką popularnością poddanych. Obdarzony świetną pamięcią, znał imiona wielu zwykłych ludzi: służby, rolników, farmerów. Nie był domatorem, lecz lubił jeździć na wieś, gdzie doglądał upraw i hodowli. Nadano mu z tego powodu przydomek "król-farmer", z którego był bardzo dumny. Znów w odróżnieniu od swych poprzedników, król często interesował się posiedzeniami Izby Gmin i ich przedmiotem. Wspomagał wiernych mu Bute'a, a potem Pitta wieloma ciepłymi słowami i radami. Potrafił przeforsować swą wolę w czasach, gdy myślano, że parlament może wszystko, a król nic. Zrobił wszystko, by zachować kolonie amerykańskie (przez szeregi armii brytyjskiej Charlesa Cornwallisa przewinęło się wtedy 160 tysięcy ludzi!). Francja przeważyła jednak szalę na korzyść George'a Washingtona i buntowników. Odtąd król popierał mocniejsze zakorzenienie się wpływów brytyjskich w Indiach, by zrekompensować tym samym utratę kolonii w Ameryce Północnej. Jerzy III panował przez niemal 60 lat – a zatem najdłużej w historii Wielkiej Brytanii po królowej Wiktorii. Cień na jego sprawnym panowaniu położyła jedynie ciężka choroba. Cierpiał na porfirię (charakterystycznym objawem tej choroby jest ciemnoczerwony mocz), która może mieć bardzo wyniszczający wpływ na organizm ludzki. W zaawansowanym stadium powoduje silne bóle brzucha, skurcze, a nawet drgawki podobne do epileptycznych. Choroba często nie jest prawidłowo diagnozowana i nawet w dzisiejszych czasach bywa mylnie rozpoznawana jako choroba psychiczna. Według najnowszych badań, chorobę tę spowodowała wieloletnia kumulacja w organizmie króla arszeniku, który był składnikiem ówcześnie stosowanych pudrów do peruk, kremów oraz popularnych lekarstw. Po 1811 roku, kiedy ataki choroby króla były coraz dłuższe i poważniejsze, władzę w państwie sprawował jego najstarszy syn – Jerzy, jako książę-regent. Wydarzenia czasów Jerzego III barwnie opisał brytyjski pisarz Horace Walpole w swoich Pamiętnikach.
  • Jorge III do Reino Unido, da Casa de Hanôver, foi Rei da Grã-Bretanha de 1760 até 1801. A partir do Ato de União de 1800, Jorge III passou a ser Rei do Reino Unido. Foi também Duque de Brunswick-Lüneburg e, a partir de 1814, Rei de Hanôver. Jorge III recebeu o cognome de o Louco devido à instabilidade mental causada pela doença crônica que sofria. Era filho de Frederico, Príncipe de Gales e da princesa Augusta de Saxe-Gota, e sucedeu ao avô Jorge II. No reinado de Jorge III deu-se a independência dos Estados Unidos da América, até então treze colónias britânicas.
  • George al III-lea a fost rege al Regatului Unit în perioada 1760-1820. A fost primul suveran al Regatului Unit din casa de Hanovra care a utilizat ca prima limbă engleza. În timpul domniei sale, coloniile engleze din America de Nord şi-au proclamat independenţa şi şi-au consolidat-o, învingând armatele engleze după un război îndelungat. George al III-lea a sprijinit lupta împotriva revoluţiei din Franţa.
  • Гео́рг III — король Великобритании и курфюрст Ганновера с 25 октября 1760, король Корсики с 19 июня 1794 по 17 октября 1796, из Ганноверской династии. Долгое (почти 60 лет, второе по продолжительности после царствования Виктории) правление Георга III ознаменовано революционными событиями в мире: отделение от британской короны американских колоний и образование США, Великая французская революция и англо-французская политическая и вооружённая борьба, закончившаяся Наполеоновскими войнами. В историю Георг вошёл также как жертва тяжёлого психического заболевания, в результате которого над ним с 1811 было установлено регентство.
  • Georg III, född 4 juni 1738 på Norfolk House i London, England, Storbritannien, död 29 januari 1820 på Windsor Castle, Windsor, Berkshire; kung av Storbritannien 1760-1820, samt även Irland 1801-1820. Sonson till Georg II av Storbritannien. På senare år uppvisade Georg III ett allt mera bisarrt uppträdande, som så småningom klassades som psykisk störning och gjorde hans regentskap alltmer ohållbart. År 1811 antog parlamentet en stadga som gjorde hans son, blivande Georg IV av Storbritannien, till de facto regent under resten av Georg III:s liv (fram till 1820).
  • III. George ya da George William Frederick 20 Ekim 1760'dan 1 Ocak 1801'e kadar Büyük Britanya ve İrlanda Kralı. 12 Ekim 1814'de Hannover Kralı seçilmeden önce Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na bağlı olarak Brunswick-Lüneburg Düklüğü ve Secilmiş Hannover Prensliği görevlerini yürütüyordu. III. George, Hannover soyağacından gelen üçüncü Britanya hükümdarıydı. Bununla beraber Hannover soyağacından gelip de Britanya'da doğan ve ana dili olarak İngilizce'yi kullanan ilk hükümdardır. Daha da ilginç olarak III. George anavatanı olan Almanya'yı hayatı boyunca hiç ziyaret etmemiştir. Saltanatının uzun yılları Avrupa'nın ve kendi krallığının huzurunu sağlamak adına savaşlar ve askerî ihtilaflarla geçmiştir. Saltanatının ilk yıllarında gerçekleşen 7 Yıl Savaşları'nda Fransa'yı yenmesi Britanya'nın Kuzey Amerika ve Hindistan'daki egemen güç olmasında büyük rol oynamıştır. Ancak saltanatı sırasında Birleşik Krallık Amerikan Bağımsızlık Savaşını kaybederek On Üç Koloni'nin bağımsızlığını tanımak zorunda kalmış ve Amerika Birleşik Devletleri kurulmuştur. III. George saltanatının son yıllarında yeniden nükseden akıl hastalığı nedeniyle çok ızdırap çekti. 1810 yılında hastalığının son ve en şiddetli krizlerinden birinin ardından en büyük oğlu, Galler Prensi George'yi kraliyetin veliaht prensi olarak atadı. Ölümünden sonra yerine geçen oğlu IV. George adıyla anılmaya başlandı.
  • Георг III — король Великої Британії та Ірландії з 25 жовтня 1760 до смерті в 1820. Стиль його правління був твердим та агресивним, король нав'язував урядам свої рішення, а у випадку незгоди без вагань відправляв їх у відставку. До кінця 1770-х він домігся того, що став управляти сам. Відносини з парламентом складалися важко. І проблема знайти надійного й знаючого першого міністра була вирішена тільки із призначенням Вільяма Пітта-молодшого в 1774 році. Стосовно короля він поводився шанобливо, але твердо, і Георгу довелося упокориться з його владою. В 1776 році американські колонії оголосили про свою незалежність від Великобританії, і Георг почав проти них завзяту війну. Поразка у війні так вплинула на Георга, що він навіть грозив відректися від престолу та виїхати у своє Ганноверське курфюршество, але погрози не зробили на англійців ніякого враження.
  • 喬治三世（{{lang-en|George III，{{bd|1738年|6月4日|1820年|1月29日），全名喬治·威廉·腓特烈（George William Frederick），1760年10月25日登基為大不列顛國王及愛爾蘭國王，至1801年1月1日後因大不列顛及愛爾蘭組成聯合王國而成為聯合王國國王，直到1820年駕崩為止。喬治三世同時為不倫瑞克-呂訥堡公爵，因此在1814年10月12日成為漢諾威國王以前，也是神聖羅馬帝國漢諾威的選帝侯。喬治三世為漢諾威王朝的第三位不列顛君主，是首位以英語為母語的漢諾威王朝君主，而事實上，喬治三世從未到訪過德意志地區。 喬治三世漫長的統治，見證了其王國與大片歐洲大陸進行的一連串軍事衝突。在他的統治初期，大不列顛在七年戰爭中擊敗法國，並使大不列顛壓倒歐洲各國，成功支配著北美洲及印度地區。不過，隨著大不列顛在美國獨立戰爭的戰敗，喬治三世在美洲失去了大量殖民地，這些殖民地的獨立最終促成美國立國。此後，喬治亞三世參與了一連串的反法戰爭，反抗拿破崙及革命後的法國，這些戰爭最後以拿破崙在1815年被擊敗而作結。 喬治三世晚年的管治備受精神問題困擾，其精神病最初僅反覆出現，但後來卻演變成永久性的精神失常。喬治三世的病情曾令當時的醫學界大惑不解，但現今學者一般相信他所患的是噗瑳症（Porphyria）。噗瑳症是血液病的一種，能夠透過服用毒藥砒霜而引發，而根據近世研究，亦的確發現喬治三世留存後世的頭髮樣本中，存有高含量的砒霜。喬治三世在1810年最後一次病發後，其太子威爾斯親王喬治以攝政王身份代為統治。喬治三世在1820年駕崩後，威爾斯親王繼位，是為喬治四世。歷史學界對喬治三世的生平研究往往猶如「萬花筒般觀點多變」（kaleidoscpoe of changing views），這很大程度是因為受到歷來傳記作者的個人偏見所局限，以及受有限的歷史史料所影響的。
dbpprop:alternativeNames
  • George William Frederick
dbpprop:anthem
dbpprop:birthPlace
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:caption
  • Portrait by Allan Ramsay, 1762
dbpprop:coronation
  • 22 September 1761
dbpprop:date
  • 20 June 1738
dbpprop:dateOfBirth
  • 4 June 1738
  • 4 June 1738 N.S.]
dbpprop:dateOfBurial
  • 15 February 1820
dbpprop:dateOfChristening
  • 4 June and 2 July 1738 N.S.]
dbpprop:dateOfDeath
dbpprop:deathPlace
dbpprop:father
dbpprop:fullName
  • George William Frederick
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:house
dbpprop:issue
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • George III
  • George III of the United Kingdom
dbpprop:placeOfBurial
dbpprop:placeOfChristening
  • Norfolk House, St James's Square
dbpprop:predecessor
dbpprop:reason
dbpprop:reference
dbpprop:regent
  • George, Prince Regent (1811–1820)
dbpprop:reign
  • 25 October 1760 – 29 January 1820
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:religion
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:shortDescription
  • King of the United Kingdom
dbpprop:signature
  • George III Signature.svg
dbpprop:spouse
dbpprop:startpage
  • 2 (xsd:integer)
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:styles
  • HM The King HRH The Prince of Wales HRH The Duke of Edinburgh HRH Prince George
dbpprop:succession
  • King of Great Britain and Ireland'' later
    ''King of the United Kingdom and of Hanover
dbpprop:successor
dbpprop:title
dbpprop:type
  • monarch
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:years
  • 25 October 1760 – 31 December 1800
rdf:type
rdfs:comment
  • George III (George William Frederick; 4 June 1738 – 29 January 1820) was King of Great Britain and King of Ireland from 25 October 1760 until the union of these two countries on 1 January 1801, after which he was King of the United Kingdom of Great Britain and Ireland until his death. He was concurrently Duke of Brunswick-Lüneburg and prince-elector of Hanover in the Holy Roman Empire until his promotion to King of Hanover on 12 October 1814.
  • Georg III. Wilhelm Friedrich war von 1760 bis 1801 König von Großbritannien und Irland, danach bis zu seinem Tod König des Vereinigten Königreichs von Großbritannien und Irland. Im Heiligen Römischen Reich Deutscher Nation regierte er als Kurfürst von Braunschweig-Lüneburg, nach dem Zusammenbruch des Reiches als König von Hannover (1815). Er führte den nominellen Titel eines Herzogs von Braunschweig-Lüneburg.
  • Jordi III del Regne Unit. Rei de la Gran Bretanya i rei d'Irlanda des del dia 25 d'octubre de 1760 fins el dia 1 de gener de 1801, i posteriorment rei del Regne Unit de la Gran Bretanya i d'Irlanda fins a la seva mort el 29 de gener de 1820. Fou elector de Hannover des de 1760 fins el 1814 i posteriorment rei de Hannover.
  • Jiří III. byl panovníkem Království Velké Británie a Irska od 25. října 1760 do spojení obou zemí 1. ledna 1801, kdy se stal králem Spojeného království Velké Británie a Irska. Byl také vévoda brunšvicko-lüneburský a kurfiřt hannoverský do 12. října 1814, kdy se stal králem Hannoverským. Byl třetím panovníkem Hannoverské dynastie, ale na rozdíl od svých dvou předchůdců se narodil v Británii a angličtina byla jeho rodným jazykem.
  • Jorge III del Reino Unido fue rey de Gran Bretaña e Irlanda desde el 25 de octubre de 1760 hasta el 1 de enero de 1801, y a partir de entonces rey del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda hasta su muerte. Simultáneamente ostentó los títulos de duque de Brünswick-Luneburgo, y Elector de Hannover. El electorado se convirtió en el Reino de Hannover el 12 de octubre de 1814.
  • Jorge III del Reino Unido fue rey de Gran Bretaña e Irlanda desde el 25 de octubre de 1760 hasta el 1 de enero de 1801, y a partir de entonces rey del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda hasta su muerte. Simultáneamente ostentó los títulos de duque de Brunswick-Luneburgo y Elector de Hannover. El electorado se convirtió en el Reino de Hannover el 12 de octubre de 1814.
  • Yrjö III (George William Frederick) oli Ison-Britannian ja Irlannin kuningas vuosina 1760–1801 ja sen jälkeen Ison-Britannian ja Irlannin Yhdistyneen kuningaskunnan kuningas kuolemaansa asti. Hän oli edellisen kuninkaan Yrjö II:n pojanpoika, kolmas Hannover-sukuinen hallitsija ja ensimmäinen joka oli syntynyt Isossa-Britanniassa ja puhui englantia.
  • George III (George William Frederick) fut roi du Royaume-Uni et roi d'Irlande, puis roi du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande. Il fut également électeur de Hanovre, puis roi de Hanovre. Très populaire en Grande-Bretagne, il fut surnommé "Farmer George" ("George le fermier"). Il fut le premier souverain du Royaume-Uni de la Maison de Hanovre à utiliser comme première langue l'anglais, et il ne se rendit jamais en Allemagne.
  • Fájl:George III in Coronation Robes. jpg III. György koronázási díszben (1762) III. György uralkodásának ideje: 1760-1820.
  • Giorgio fu il terzo re della casa di Hannover, ma il primo ad essere nato in Inghilterra e a usare l'inglese come lingua madre. Il suo lungo regno si estese in un arco di tempo critico per la storia della Gran Bretagna: l'inizio della rivoluzione industriale, la guerra d'indipendenza degli Stati Uniti, le guerre napoleoniche si verificarono tutte nel corso della sua vita. Negli ultimi anni del suo regno Giorgio diede segno di squilibri mentali.
  • George III Willem Frederik was koning van Groot-Brittannië en koning van Ierland vanaf 25 oktober 1760 tot de vereniging van deze twee landen op 1 januari 1801. Sinds 1801 was hij koning van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland dit tot aan zijn dood. Hij was ook hertog van Brunswijk-Lüneburg en keurvorst van het Keurvorstendom Hannover die landen lagen in het Heilige Roomse Rijk. Sinds 12 oktober 1814 was George koning van het Koninkrijk Hannover.
  • Georg III. Vilhelm Fredrik (tysk Georg Wilhelm Friedrich, engelsk George William Frederick) var fra 1760 til 1820 konge av Storbritannia og Irland, hertug av Braunschweig-Lüneburg og dermed tysk kurfyrste og fra 1814 også konge av Hannover. Han tilhørte det tyske fyrstehuset Hannover, en gren av Welferne, og nedstammet bl.a. fra Heinrich der Löwe. Han var sønn av Fredrik Ludvig av Hannover og Augusta av Sachsen-Gotha. Den 8.
  • Jerzy III – ostatni król Wielkiej Brytanii i Irlandii i pierwszy król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, ostatni elektor i książę oraz pierwszy król Hanoweru. Jedyny król Anglo-Korsyki w latach 1794-1796. Jerzy III był władcą o dużej inteligencji, chociaż nerwowym, co z czasem doprowadziło go do choroby. Za jego panowania nastąpił bunt kolonii amerykańskich i powstały Stany Zjednoczone.
  • Jorge III do Reino Unido, da Casa de Hanôver, foi Rei da Grã-Bretanha de 1760 até 1801. A partir do Ato de União de 1800, Jorge III passou a ser Rei do Reino Unido. Foi também Duque de Brunswick-Lüneburg e, a partir de 1814, Rei de Hanôver. Jorge III recebeu o cognome de o Louco devido à instabilidade mental causada pela doença crônica que sofria. Era filho de Frederico, Príncipe de Gales e da princesa Augusta de Saxe-Gota, e sucedeu ao avô Jorge II.
  • George al III-lea a fost rege al Regatului Unit în perioada 1760-1820. A fost primul suveran al Regatului Unit din casa de Hanovra care a utilizat ca prima limbă engleza. În timpul domniei sale, coloniile engleze din America de Nord şi-au proclamat independenţa şi şi-au consolidat-o, învingând armatele engleze după un război îndelungat. George al III-lea a sprijinit lupta împotriva revoluţiei din Franţa.
  • Гео́рг III — король Великобритании и курфюрст Ганновера с 25 октября 1760, король Корсики с 19 июня 1794 по 17 октября 1796, из Ганноверской династии.
  • Georg III, född 4 juni 1738 på Norfolk House i London, England, Storbritannien, död 29 januari 1820 på Windsor Castle, Windsor, Berkshire; kung av Storbritannien 1760-1820, samt även Irland 1801-1820. Sonson till Georg II av Storbritannien. På senare år uppvisade Georg III ett allt mera bisarrt uppträdande, som så småningom klassades som psykisk störning och gjorde hans regentskap alltmer ohållbart.
  • III. George ya da George William Frederick 20 Ekim 1760'dan 1 Ocak 1801'e kadar Büyük Britanya ve İrlanda Kralı. 12 Ekim 1814'de Hannover Kralı seçilmeden önce Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na bağlı olarak Brunswick-Lüneburg Düklüğü ve Secilmiş Hannover Prensliği görevlerini yürütüyordu. III. George, Hannover soyağacından gelen üçüncü Britanya hükümdarıydı.
  • Георг III — король Великої Британії та Ірландії з 25 жовтня 1760 до смерті в 1820. Стиль його правління був твердим та агресивним, король нав'язував урядам свої рішення, а у випадку незгоди без вагань відправляв їх у відставку. До кінця 1770-х він домігся того, що став управляти сам.
rdfs:label
  • George III of the United Kingdom
  • Georg III. (Vereinigtes Königreich)
  • Jordi III del Regne Unit
  • Jiří III.
  • Almoloya del Río
  • Jorge III del Reino Unido
  • Yrjö III (Iso-Britannia)
  • George III du Royaume-Uni
  • III. György brit király
  • Giorgio III del Regno Unito
  • ジョージ3世 (イギリス王)
  • George III van het Verenigd Koninkrijk
  • Georg III av Storbritannia
  • Jerzy III Hanowerski
  • Jorge III do Reino Unido
  • George al III-lea al Regatului Unit
  • Георг III (король Великобритании)
  • Georg III av Storbritannien
  • III. George
  • Георг III
  • 喬治三世 (英國)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/knownFor of
is dbpedia-owl:Person/successor of
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpprop:_12 of
is dbpprop:_16 of
is dbpprop:_2 of
is dbpprop:_20 of
is dbpprop:_28 of
is dbpprop:_4 of
is dbpprop:_8 of
is dbpprop:before of
is dbpprop:data of
is dbpprop:father of
is dbpprop:giii of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:last of
is dbpprop:leader of
is dbpprop:monarch of
is dbpprop:namedFor of
is dbpprop:patrons of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:spouse of
is dbpprop:successor of
is owl:sameAs of