About: Testimony

An Entity of Type: music genre, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

In law and in religion, testimony is a solemn attestation as to the truth of a matter.

Property Value
dbo:abstract
  • شهادة الشهود أو الشهادة هي نوع من الإفادات أو المعلومات التي يدلي بها الشهاد أمام القضاء قصد كشف الحقيقة. توجد في العدالة خدمات عامة لديها ما يميز عملها, باستخدامها لوسائل مثل التي تعتبر من أهمها وأكثرها شيوعا في الإثبات في المواد الجنائية، وتكمن أهميتها في العمل بالتشريعات الجزائية, والأخذ بالقرارات المنصوص عليها پإظهار الحقائق, فقد نص المشرع في قانون الإجراءات على ضرورة سماع شهادة الشهود, لما لها من أهمية في تغيير مجرى الدعوى.ومن الوسائل المستخدمة في الإثبات الكتابة, حيث عرفت منذ القدم باللوائح المنصوصة والاتفاقات الحاسمة، وثانيا الشهادة، ومن هنا فإن الدور التي تساهم فيه الشهادة في الكشف عن الوقائع, والوصول إلى النتيجة والاخذ بتحريم شهادة الزور, لضمان الحق لأهله ومصداقية للأدلة والشروط في التشريعات الجزائية, فالشهادة من أهم طرق الإثبات وأكثرها استعمالا, فهي تساهم بشكل كبير في إظهار مرتكب الجرم.ولقد اختلف الفقهاء في تعريف الشهادة, نظرا لاختلاف الفقهاء في آرائهم, فالشهادة في اللغة تعني البينة أو الدليل, إما إصطلاحا فهي كما عرفها بعض الفقهاء إثبات حادثة معينة عما يصدر عن بعض الأشخاص من قول أو فعل بطريقة مباشرة, وقد عرفها آخرون أنها تعبير شفوي يقوم به الشاهد بعد إداء اليمين أمام القاضي.بعد التعرف على مفهوم الشهادة, لا بد أن نتطرق لأهم ما يميز الشهادة عن غيرها من وسائل الإثبات, حيث تعتبر دليل مقنع غير ملزم, كما تتسم بأنها غير قاطعة, أي يمكن نفيها.تكون الشهادة على ثلاثة أشكال: الشهادة المباشرة والشهادة السماعية والشهادة بالتسامع, فالشهادة المباشرة تعني أن يصرح الشاهد عما يصدر أمامه من قول أو فعل مباشرة دون الأعتماد على شهادة غيره, والشهادة السماعية هي أن يصرح الشاهد بها رواية عن الغير وليس منه مباشرة, إما الشهادة بالتسامع فهي أن يصرح الشاهد شهادته معتمداً على شخص سمع عن آخرين, مثال: كأن يقول شخص سمعت الناس يقولون ذلك. (ar)
  • الشَّاهِدُ (الجمع: شَاهِدُونَ وأشْهَاد وشُهَّد وشُهُود)هو من يشهد على وقائع عرفها معرفة شخصية إما لكونه رآها بعينه أو سمعها بأذنه وإما لأنه رأها وسمعها في آن واحد. الشهادة ببساطة تعني العلم والبيان. وهي إثبات واقعة معينة من خلال ما يقوله أحد الأشخاص أو ما شاهده أو سمعه أو أدركه بحواسه من هذه الواقعة بطريقة مباشرة . وشهد فلان عند الحاكم : أي بين ما يعلمه وأظهره، يدل على هذا قوله تعالى : شَاهِدِينَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ سورة التوبة آية 17 (ar)
  • Un testimoni és la persona que ha estat present i ha vist un esdeveniment. En dret processal, el testimoni és una figura processal. En dret, el testimoni és la persona que declara voluntàriament davant del tribunal sobre fets que són rellevants per a la resolució de l'assumpte sotmès a la seva decisió. L'esmentada declaració també rep el nom de testimoni, si bé per diferenciar-la de la persona que la realitza, se sol anomenar testimoniança o testimoniatge. Al seu torn, el testimoni pot ser un testimoni directe o no presencial (que és aquell que declara sobre una cosa que ha sentit o li han explicat). El testimoni és una de les diferents proves que poden plantejar-se en un judici. La seva validesa dependrà de la credibilitat del testimoni, que al seu torn depèn d'una sèrie de factors com l'afinitat o enemistat que pugui tenir amb alguna de les parts. Un cas especial és el del pèrit, que en alguns casos es considera un testimoni no presencial que testifica pel seu coneixement en una àrea o matèria tècnica. En molts ordenaments jurídics, al pèrit no se'l considera testimoni, sinó que és una figura diferent i amb un altre tractament. Entre altres diferències, el treball del pèrit sol ser remunerat. Normalment el testimoni està sotmès al jurament o promesa de dir la veritat. Això significa que en cas que es demostrés que va mentir en el procediment, hauria incorregut en el delicte de , i podria ser processat per això. També sol estar obligat a declarar, llevat que existeixi algun impediment taxat en la llei (per exemple, un ). Les esmentades obligacions no són les mateixes per a totes les persones participants en un procediment judicial. Per exemple, en molts ordenaments jurídics, l'acusat no està obligat formalment a dir sempre la veritat i el més habitual és que tampoc no tingui obligació de declarar. No existeixen uns requisits específics que permetin ser o no ser testimoni en un judici. Al contrari, cada ordenament jurídic regula en el seu dret processal les característiques que ha de tenir la persona per ser testimoni en judici. Per aquest motiu, hi ha països on qualsevol persona amb capacitat d'explicar allò que ha vist o sentit pot ser testimoni, mentre que en d'altres es limita l'esmentada possibilitat, principalment als menors d'edat i als incapaços, amb idea de buscar la seva protecció, i tenint en compte que per les seves característiques són testimonis objectivament menys fiables. (ca)
  • Svědek je osoba, která podává věrohodnou výpověď o nějaké závažné věci. Důležitý je zejména očitý svědek, který vypovídá o něčem, co sám viděl, slyšel a podobně. Aby se důležité právní akty daly v budoucnosti potvrdit, vyžadují se i dnes svědkové například při svatbě, při závěti a podobně. (cs)
  • Personenbeweise sind im Prozessrecht Beweismittel über oder durch natürliche Personen, die den Strafverfolgungsbehörden (Polizei, Staatsanwaltschaft) und dem Gericht dem Nachweis einer Straftat oder Täterschaft dienen. Dies betrifft überwiegend Aussagen, aber auch Alibis. (de)
  • Als Zeuge wird eine natürliche Person bezeichnet, die zu einem aufzuklärenden Sachverhalt eigene Wahrnehmungen bekunden kann („Zeugnis ablegen“), siehe §§ 48 ff. StPO. Zeugen sind bei der Aufklärung von Sachverhalten zum Beispiel durch Ordnungs-, Strafverfolgungs- und andere Behörden und durch Gerichte von Bedeutung. Für die Aufnahme einer Urkunde, die Errichtung eines Nottestaments oder bei Ritualen oder Zeremonien (z. B. Trauungen) kann erforderlich oder üblich sein, dass Personen als Zeugen anwesend sind. (de)
  • Svědectví je výpověď, jejíž věrohodnost se zakládá na osobě svědka. Důležité je zejména svědectví očitého svědka, který vypovídá o něčem, co sám viděl, slyšel a podobně. Svědectví hraje velmi významnou úlohu při dokazování, v občanských i trestních sporech. Svědek je zde osoba, která není stranou sporu ani zaměstnancem soudu. Pokud psané a vůbec hmotné důkazy chybí, může být svědectví jediným a tedy nenahraditelným důkazem. Proto v historických i moderních právních systémech platí svědecká povinnost: občan, který něco důležitého o sporné věci ví, je povinen svědectví poskytnout. Povinnost svědčit se nevztahuje na osoby, jež jsou v dané věci vázány státním nebo stavovským tajemstvím (například lékařským, zpovědním a podobně) a na případy, kdy by svědek mohl svým svědectvím uškodit sobě nebo osobě blízké. Protože svědectví může významně ovlivnit rozhodnutí soudu, záleží na tom, aby bylo pravdivé, to jest nezkreslovalo a neskrývalo skutečnosti. Ke zkreslení skutečnosti může dojít buď proto, že se svědek mýlí, anebo proto, že chce klamat. Pravděpodobnost omylu je obvykle menší u očitých svědků, kteří danou skutečnost sami pozorovali nebo zažili. Aby se vyloučilo záměrné zkreslení, svědek před výpovědí přísahá, že bude mluvit pravdu, a je také poučen, že nepravdivé „křivé“ svědectví je trestné. I přesto je očité svědectví často subjektivně zkreslené. V běžné řeči se slovo svědectví používá i v širším významu, kde znamená buď zřejmý doklad, důkaz: „růst cen svědčí o nedostatku zboží“, anebo naopak nějakou osobně ručenou výpověď vůbec, například náboženskou. V tomto smyslu se slovo svědectví vyskytuje často i v literatuře, ve filmu a podobně, kde znamená autentickou výpověď, často nějaké odhalení nebo i obžalobu. (cs)
  • Testimonio (del latín: testimonĭum)​ hace referencia a un discurso en primera persona en el que se relatan las experiencias de un individuo sobre acontecimientos violentos como genocidios, xenofobia, feminicidios, políticas de muerte, entre otros. (es)
  • Lekukotasunaren bitartez gure usteen zati handi bat lortzen dugu eta egunerokotasunean garrantzi handia duen auzi epistemologiko bat da. Lekukotasunaren garrantzia azpimarratu duten filosofoen artean dago Thomas Reid (1710-1796). Egiazkotasun printzipioa (gizakiak egia esateko joera naturala du) eta sinesgarritasun printzipioa (esaten diotena sinesteko joera dauka gizakiak) planteatu zituen eta gure bizitzan informazio iturri bezala nolako eragina duten azaltzen du. Salbuespen batzuk onartzen ditu, adibidez, informazioa egiazkoa izatea hain zuzen. Lockeren ikuspuntutik, ordea, lekukotasunak ez du sekula ezagutza ekartzen. , ostera, baldintza horiek beharrezkoak diren zalantzan jarri zuen. bere ikuskera muturrera eramango zuen, jakintza, lekukotasunaren menpe dagoela adieraziz. David Humek, berriz, lekukotasuna epistemologikoki menpekoa dela adieraziko du. Askok autoritatearekin lotura duela esango dute. Lekukotasuna hasieran garrantzitsua bada ere esperientziak berau neurtzen laguntzen du, eta, maiz, errugabetasun printzipioa aplikatzen zaio. (eu)
  • Un témoin est un individu qui a assisté à un événement déterminé, qui peut certifier quelque chose d'important sur l'existence ou l'accomplissement de faits intéressant une enquête, donc qui a vu ou entendu de manière significative pour reconstituer tout ou partie des faits expliquant l'événement choisi. Lors de la rédaction d'un acte commercial ou de vente, de reconnaissance de transactions ou d'état civil, c'est la personne qui certifie sur l'honneur ou par signature les identités présentes et l'exactitude des déclarations. En termes de droit, c'est une personne de plein exercice juridique qui porte témoignage, qui peut déposer devant une autorité officielle, qui est appelée à attester en justice des faits ou d'une partie de leurs réalités, voire qui est assignée à comparaître au cours d'audition ou de procès. (fr)
  • En su acepción más amplia, testigo es aquella persona que es capaz de dar fe de un acontecimiento por tener conocimiento del mismo.​ (es)
  • Saksi (bahasa Inggris: witness) adalah seseorang yang mempunyai informasi tangan pertama mengenai suatu kejahatan atau kejadian dramatis melalui indra mereka (mis. penglihatan, pendengaran, penciuman, sentuhan) dan dapat menolong memastikan pertimbangan-pertimbangan penting dalam suatu kejahatan atau kejadian. Seorang saksi yang melihat suatu kejadian secara langsung dikenal juga sebagai saksi mata. Saksi sering dipanggil ke pengadilan untuk memberikan kesaksiannya dalam suatu proses peradilan. Subpoena memerintahkan seseorang untuk tampil. Dalam banyak yurisdiksi saksi diwajibkan menaati perintah ini, mengambil , dan menceritakan kebenarannya, di bawah ancaman pelanggaran hukum bila ia tidak melakukannya. Peraturan ini digunakan untuk memaksa saksi memberikan dalam sebuah peradilan. Biasanya subpoena dapat dikeluarkan oleh seorang hakim atau oleh pengacara yang mewakili si pengadu atau oleh pihak yang diadukan dalam sebuah peradilan sipil atau oleh penuntut atau pembelanya dalam sebuah peradilan kriminal. (in)
  • 証言(しょうげん)とは、何らかの事柄が事実である(または事実ではない)ということを自己が証明するため、又は第三者の証明に資するために、自己が経験したこと等を述べることである。 証言を行う人物のことを証人と呼ぶ。 証人尋問の際には、証言の信頼性を確保するため、証人には原則として宣誓義務が課せられる。また、裁判官等、証言の真否を吟味する者が別に存在する場合、証人には自己が経験した事実以外の判断や推測を述べることはしばしば歓迎されないことになる。また、証人の挙動や表情を直接観測・吟味できる状況であることがのぞましいとされ、裁判においては・直接主義が要求される。 (ja)
  • 証人(しょうにん)とは、ある事実・事柄について、それを証明する人の事を指す。 (ja)
  • La testimonianza è uno dei mezzi di prova consistente nella dichiarazione resa da un soggetto su fatti dei quali abbia avuto conoscenza e che sono oggetto del giudizio in corso, ad esso ricollegabili o, comunque, rilevanti ai fini processuali. Il soggetto che rende la dichiarazione è detto indifferentemente testimone o teste. Il primo di questi due termini - testimone - può avere però anche un'altra accezione in ambito giuridico, denotando anche il soggetto che assiste alla formazione di un atto giuridico, ad esempio un atto pubblico, a scopo di futura prova (cosiddetto testimone ad actum o ). (it)
  • 증언(證言)은 소송법 상 증인이 법원의 심문에 대하여 자기가 경험한 바를 그대로 전술하는 일 또는 그 내용을 말한다. 증인은 특정한 경우를 제외하고는 일반적으로 증언의 의무가 있다. 선서한 증인이 허위의 진술을 하면 위증죄의 문책을 받는다. (ko)
  • Een getuige is iemand die een bepaald feit heeft gezien of meegemaakt. Bij het opmaken van een akte, zoals een huwelijk of testament, moeten getuigen aanwezig zijn. Het werkwoord getuigen is het (al dan niet onder ede) vertellen over wat men heeft gezien en meegemaakt, en het beantwoorden van vragen hierover. (nl)
  • Świadek – w prawie formalnym osoba powołana przez organ prowadzący postępowanie sądowe albo postępowanie administracyjne do złożenia zeznań. Zeznania świadka stanowią dowód w postępowaniu. Instytucja źródła dowodowego w postaci świadka jest wspólna dla postępowania cywilnego, postępowania karnego i postępowania administracyjnego. Podobne w tych wszystkich postępowaniach są regulacje uprawnień i obowiązków procesowych świadka. Świadek, w odróżnieniu od strony, ma obowiązek składania zeznań, może jednak, w ściśle określonych okolicznościach, uchylić się od tego obowiązku (np. duchowny co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi, osoba najbliższa w stosunku do strony). Świadek może również w pewnych okolicznościach uchylić się od odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli taka odpowiedź mogłaby narazić jego lub osobę mu najbliższą na odpowiedzialność prawną bądź inne negatywne następstwa. Tryb przesłuchania świadka szczegółowo regulują przepisy konkretnych postępowań. Przykładowo w prawie karnym świadek ma zarówno uprawnienia, jak i obowiązki: Obowiązki: * stawianie się na każde wezwanie organu procesowego * składanie zeznań * mówienie prawdy i niezatajanie znanych mu faktów * poddanie się oględzinom zewnętrznym ciała (w przypadku gdy jest osobą pokrzywdzoną) * poddanie się przesłuchaniu przez biegłego lekarza lub psychologa * złożenie przyrzeczenia (w pewnych okolicznościach). Uprawnienia: * prawo odmowy zeznań, gdy narażałoby to świadka na odpowiedzialność karną lub jego najbliższych * prawo do uchylania się od poszczególnych pytań * bycie świadkiem anonimowym * wniosek o wyłączenie jawności przesłuchania w przypadku narażenia na hańbę. (pl)
  • In law and in religion, testimony is a solemn attestation as to the truth of a matter. (en)
  • Em direito, testemunho (ou prova testemunhal) é o meio de prova consistente na declaração feita por terceiro, ou seja, por pessoa estranha às partes litigantes, a respeito de determinado fato de que soube ocasionalmente, ou através dos sentidos. A prova testemunhal é indireta e representativa de algum fato passado. Para ser representativa, exige que o sujeito seja um terceiro (ou seja, não tenha interesse direto na ação), capaz, não impedida e nem suspeita (art. 228 do Código Civil brasileiro). No Brasil, todos os fatos podem ser provados por testemunhas, exceto quando a lei restrinja este meio de prova. Por exemplo, negócios jurídicos com valores superiores a 10 salários mínimos - nestes casos, admitem-se contudo testemunhas para fatos controversos da validade ou eficácia do negócio. (pt)
  • Ett vittne är en person som varseblivit en händelse med sina egna sinnen. Vittnen förekommer ofta inom rättsväsendet för att fastlägga vad som har inträffat. I Sverige råder allmän vittnesplikt, vilket innebär att i princip alla kan bli skyldiga att inställa sig i domstol och avlägga vittnesmål under ed. Detta gäller både i civilmål och brottmål. (sv)
  • Vittnesmål lämnas bland annat vid förhör hos polis eller i domstol. Vittnesmål lämnas av vittne som har sett eller hört någonting som kan vara av intresse för de förhandlingar som förs eller för den polisutredning som görs. (sv)
  • Свиде́тель — лицо, которому могут быть известны какие-либо обстоятельства, имеющие значение для расследования и разрешения уголовного, , гражданского или , и которое вызвано для . Обычно под словом «свидетель» понимают свидетеля в суде, однако это слово имеет более широкое значение. В более широком смысле свидетель — это человек, который был очевидцем какого-либо события и готов об этом свидетельствовать. До возникновения письменности и писанных контрактов свидетель был единственной возможностью удостоверить какой-либо юридический факт. Свидетель вызывается в специальным извещением; уклонение от дачи свидетельских показаний может стать основанием для его привлечения к административной либо уголовной ответственности. (ru)
  • Сві́док, жін., заст. сві́дка — фізична особа, якій можуть бути відомі будь-які обставини, що мають значення для розслідування і вирішення кримінальної, адміністративної чи цивільної справи, і яка викликана для дачі свідчень. Зазвичай під словом «свідок» розуміють свідка в суді, проте це слово має ширше значення. У більш широкому сенсі свідок — це людина, яка була очевидцем якої-небудь події і готова про це свідчити. До виникнення писемності та писаних контрактів свідок був єдиною можливістю засвідчити будь-який юридичний факт. Свідок викликається в спеціальним сповіщенням; ухилення від дачі показань, або дача завідомо неправдивих показань може стати підставою для його притягнення до адміністративної або кримінальної відповідальності. (uk)
  • Показання — це відомості, які надаються в усній або письмовій формі під час допиту підозрюваним, обвинуваченим, свідком, потерпілим, експертом щодо відомих їм обставин у кримінальному провадженні, що мають значення для цього кримінального провадження. У сучасній мові правознавців також використовується термін як «покази», що ніяким чином не нівелює значення терміну. (uk)
  • Свидетельские показания — сведения, выраженные в устных ответах свидетелей, об обстоятельствах, имеющих значение для рассмотрения и разрешения судебного дела. Не являются доказательствами сведения, сообщенные свидетелем, если он не может указать источник своей осведомленности. (ru)
  • 證人(英語:Witness),指案件相關的人,他們在刑事或民事訴訟中,提供用來描述與案件或訴訟相關的資訊,包括時地人事,以協助司法審判之進行。由案件或訴訟相關的原告或被告或其辯護律師聲請傳喚,再由法院開出傳票,傳訊證人到庭作證。在一些刑事案件中,有時候會依證人是否坦白與其涉案程度,而有可能由原本的證人身分轉列被告。 (zh)
  • 口供(台灣外華語地區法律用語)或自白(中華民國(台灣)法律用語),是犯罪嫌疑人或被告与案情相关的口头陈述(供述)的简称,是刑事訴訟中证据的一种。犯罪嫌疑人承认犯罪事实的供述,对他人的犯罪事实进行的检举揭发以及说明无罪或罪轻的辩解都是口供的组成部分。 口供在歷史上對於刑事訴訟相當重要,中华人民共和国的法律实践中,曾认为口供是“證據之王”。例如中國民間傳說的包青天辦案,總是以讓犯人在衙役謄寫為書面的口供上畫押,才能算是破案。歐洲中世紀的獵巫審判,極其刑求之能事,也是要從嫌犯口中逼出親口認罪,才能判刑;其理論是,若嫌犯真是被魔鬼附身的巫師,必須用極度的肉體痛苦把魔鬼逼出來、把此人淨化;若嫌犯不是巫師,則上帝會保佑他安然度過種種刑求。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 75696 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 13396 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1023969643 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الشَّاهِدُ (الجمع: شَاهِدُونَ وأشْهَاد وشُهَّد وشُهُود)هو من يشهد على وقائع عرفها معرفة شخصية إما لكونه رآها بعينه أو سمعها بأذنه وإما لأنه رأها وسمعها في آن واحد. الشهادة ببساطة تعني العلم والبيان. وهي إثبات واقعة معينة من خلال ما يقوله أحد الأشخاص أو ما شاهده أو سمعه أو أدركه بحواسه من هذه الواقعة بطريقة مباشرة . وشهد فلان عند الحاكم : أي بين ما يعلمه وأظهره، يدل على هذا قوله تعالى : شَاهِدِينَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ سورة التوبة آية 17 (ar)
  • Svědek je osoba, která podává věrohodnou výpověď o nějaké závažné věci. Důležitý je zejména očitý svědek, který vypovídá o něčem, co sám viděl, slyšel a podobně. Aby se důležité právní akty daly v budoucnosti potvrdit, vyžadují se i dnes svědkové například při svatbě, při závěti a podobně. (cs)
  • Personenbeweise sind im Prozessrecht Beweismittel über oder durch natürliche Personen, die den Strafverfolgungsbehörden (Polizei, Staatsanwaltschaft) und dem Gericht dem Nachweis einer Straftat oder Täterschaft dienen. Dies betrifft überwiegend Aussagen, aber auch Alibis. (de)
  • Als Zeuge wird eine natürliche Person bezeichnet, die zu einem aufzuklärenden Sachverhalt eigene Wahrnehmungen bekunden kann („Zeugnis ablegen“), siehe §§ 48 ff. StPO. Zeugen sind bei der Aufklärung von Sachverhalten zum Beispiel durch Ordnungs-, Strafverfolgungs- und andere Behörden und durch Gerichte von Bedeutung. Für die Aufnahme einer Urkunde, die Errichtung eines Nottestaments oder bei Ritualen oder Zeremonien (z. B. Trauungen) kann erforderlich oder üblich sein, dass Personen als Zeugen anwesend sind. (de)
  • Testimonio (del latín: testimonĭum)​ hace referencia a un discurso en primera persona en el que se relatan las experiencias de un individuo sobre acontecimientos violentos como genocidios, xenofobia, feminicidios, políticas de muerte, entre otros. (es)
  • En su acepción más amplia, testigo es aquella persona que es capaz de dar fe de un acontecimiento por tener conocimiento del mismo.​ (es)
  • 証言(しょうげん)とは、何らかの事柄が事実である(または事実ではない)ということを自己が証明するため、又は第三者の証明に資するために、自己が経験したこと等を述べることである。 証言を行う人物のことを証人と呼ぶ。 証人尋問の際には、証言の信頼性を確保するため、証人には原則として宣誓義務が課せられる。また、裁判官等、証言の真否を吟味する者が別に存在する場合、証人には自己が経験した事実以外の判断や推測を述べることはしばしば歓迎されないことになる。また、証人の挙動や表情を直接観測・吟味できる状況であることがのぞましいとされ、裁判においては・直接主義が要求される。 (ja)
  • 証人(しょうにん)とは、ある事実・事柄について、それを証明する人の事を指す。 (ja)
  • La testimonianza è uno dei mezzi di prova consistente nella dichiarazione resa da un soggetto su fatti dei quali abbia avuto conoscenza e che sono oggetto del giudizio in corso, ad esso ricollegabili o, comunque, rilevanti ai fini processuali. Il soggetto che rende la dichiarazione è detto indifferentemente testimone o teste. Il primo di questi due termini - testimone - può avere però anche un'altra accezione in ambito giuridico, denotando anche il soggetto che assiste alla formazione di un atto giuridico, ad esempio un atto pubblico, a scopo di futura prova (cosiddetto testimone ad actum o ). (it)
  • 증언(證言)은 소송법 상 증인이 법원의 심문에 대하여 자기가 경험한 바를 그대로 전술하는 일 또는 그 내용을 말한다. 증인은 특정한 경우를 제외하고는 일반적으로 증언의 의무가 있다. 선서한 증인이 허위의 진술을 하면 위증죄의 문책을 받는다. (ko)
  • Een getuige is iemand die een bepaald feit heeft gezien of meegemaakt. Bij het opmaken van een akte, zoals een huwelijk of testament, moeten getuigen aanwezig zijn. Het werkwoord getuigen is het (al dan niet onder ede) vertellen over wat men heeft gezien en meegemaakt, en het beantwoorden van vragen hierover. (nl)
  • In law and in religion, testimony is a solemn attestation as to the truth of a matter. (en)
  • Ett vittne är en person som varseblivit en händelse med sina egna sinnen. Vittnen förekommer ofta inom rättsväsendet för att fastlägga vad som har inträffat. I Sverige råder allmän vittnesplikt, vilket innebär att i princip alla kan bli skyldiga att inställa sig i domstol och avlägga vittnesmål under ed. Detta gäller både i civilmål och brottmål. (sv)
  • Vittnesmål lämnas bland annat vid förhör hos polis eller i domstol. Vittnesmål lämnas av vittne som har sett eller hört någonting som kan vara av intresse för de förhandlingar som förs eller för den polisutredning som görs. (sv)
  • Свиде́тель — лицо, которому могут быть известны какие-либо обстоятельства, имеющие значение для расследования и разрешения уголовного, , гражданского или , и которое вызвано для . Обычно под словом «свидетель» понимают свидетеля в суде, однако это слово имеет более широкое значение. В более широком смысле свидетель — это человек, который был очевидцем какого-либо события и готов об этом свидетельствовать. До возникновения письменности и писанных контрактов свидетель был единственной возможностью удостоверить какой-либо юридический факт. Свидетель вызывается в специальным извещением; уклонение от дачи свидетельских показаний может стать основанием для его привлечения к административной либо уголовной ответственности. (ru)
  • Сві́док, жін., заст. сві́дка — фізична особа, якій можуть бути відомі будь-які обставини, що мають значення для розслідування і вирішення кримінальної, адміністративної чи цивільної справи, і яка викликана для дачі свідчень. Зазвичай під словом «свідок» розуміють свідка в суді, проте це слово має ширше значення. У більш широкому сенсі свідок — це людина, яка була очевидцем якої-небудь події і готова про це свідчити. До виникнення писемності та писаних контрактів свідок був єдиною можливістю засвідчити будь-який юридичний факт. Свідок викликається в спеціальним сповіщенням; ухилення від дачі показань, або дача завідомо неправдивих показань може стати підставою для його притягнення до адміністративної або кримінальної відповідальності. (uk)
  • Показання — це відомості, які надаються в усній або письмовій формі під час допиту підозрюваним, обвинуваченим, свідком, потерпілим, експертом щодо відомих їм обставин у кримінальному провадженні, що мають значення для цього кримінального провадження. У сучасній мові правознавців також використовується термін як «покази», що ніяким чином не нівелює значення терміну. (uk)
  • Свидетельские показания — сведения, выраженные в устных ответах свидетелей, об обстоятельствах, имеющих значение для рассмотрения и разрешения судебного дела. Не являются доказательствами сведения, сообщенные свидетелем, если он не может указать источник своей осведомленности. (ru)
  • 證人(英語:Witness),指案件相關的人,他們在刑事或民事訴訟中,提供用來描述與案件或訴訟相關的資訊,包括時地人事,以協助司法審判之進行。由案件或訴訟相關的原告或被告或其辯護律師聲請傳喚,再由法院開出傳票,傳訊證人到庭作證。在一些刑事案件中,有時候會依證人是否坦白與其涉案程度,而有可能由原本的證人身分轉列被告。 (zh)
  • 口供(台灣外華語地區法律用語)或自白(中華民國(台灣)法律用語),是犯罪嫌疑人或被告与案情相关的口头陈述(供述)的简称,是刑事訴訟中证据的一种。犯罪嫌疑人承认犯罪事实的供述,对他人的犯罪事实进行的检举揭发以及说明无罪或罪轻的辩解都是口供的组成部分。 口供在歷史上對於刑事訴訟相當重要,中华人民共和国的法律实践中,曾认为口供是“證據之王”。例如中國民間傳說的包青天辦案,總是以讓犯人在衙役謄寫為書面的口供上畫押,才能算是破案。歐洲中世紀的獵巫審判,極其刑求之能事,也是要從嫌犯口中逼出親口認罪,才能判刑;其理論是,若嫌犯真是被魔鬼附身的巫師,必須用極度的肉體痛苦把魔鬼逼出來、把此人淨化;若嫌犯不是巫師,則上帝會保佑他安然度過種種刑求。 (zh)
  • Un testimoni és la persona que ha estat present i ha vist un esdeveniment. En dret processal, el testimoni és una figura processal. En dret, el testimoni és la persona que declara voluntàriament davant del tribunal sobre fets que són rellevants per a la resolució de l'assumpte sotmès a la seva decisió. L'esmentada declaració també rep el nom de testimoni, si bé per diferenciar-la de la persona que la realitza, se sol anomenar testimoniança o testimoniatge. Al seu torn, el testimoni pot ser un testimoni directe o no presencial (que és aquell que declara sobre una cosa que ha sentit o li han explicat). (ca)
  • شهادة الشهود أو الشهادة هي نوع من الإفادات أو المعلومات التي يدلي بها الشهاد أمام القضاء قصد كشف الحقيقة. توجد في العدالة خدمات عامة لديها ما يميز عملها, باستخدامها لوسائل مثل التي تعتبر من أهمها وأكثرها شيوعا في الإثبات في المواد الجنائية، وتكمن أهميتها في العمل بالتشريعات الجزائية, والأخذ بالقرارات المنصوص عليها پإظهار الحقائق, فقد نص المشرع في قانون الإجراءات على ضرورة سماع شهادة الشهود, لما لها من أهمية في تغيير مجرى الدعوى.ومن الوسائل المستخدمة في الإثبات الكتابة, حيث عرفت منذ القدم باللوائح المنصوصة والاتفاقات الحاسمة، وثانيا الشهادة، ومن هنا فإن الدور التي تساهم فيه الشهادة في الكشف عن الوقائع, والوصول إلى النتيجة والاخذ بتحريم شهادة الزور, لضمان الحق لأهله ومصداقية للأدلة والشروط في التشريعات الجزائية, فالشهادة من أهم طرق الإثبات وأكثرها استعمالا, فهي تساهم بشكل كبير في إظهار مرتكب (ar)
  • Svědectví je výpověď, jejíž věrohodnost se zakládá na osobě svědka. Důležité je zejména svědectví očitého svědka, který vypovídá o něčem, co sám viděl, slyšel a podobně. Svědectví hraje velmi významnou úlohu při dokazování, v občanských i trestních sporech. Svědek je zde osoba, která není stranou sporu ani zaměstnancem soudu. Pokud psané a vůbec hmotné důkazy chybí, může být svědectví jediným a tedy nenahraditelným důkazem. Proto v historických i moderních právních systémech platí svědecká povinnost: občan, který něco důležitého o sporné věci ví, je povinen svědectví poskytnout. Povinnost svědčit se nevztahuje na osoby, jež jsou v dané věci vázány státním nebo stavovským tajemstvím (například lékařským, zpovědním a podobně) a na případy, kdy by svědek mohl svým svědectvím uškodit sobě nebo (cs)
  • Lekukotasunaren bitartez gure usteen zati handi bat lortzen dugu eta egunerokotasunean garrantzi handia duen auzi epistemologiko bat da. Lekukotasunaren garrantzia azpimarratu duten filosofoen artean dago Thomas Reid (1710-1796). Egiazkotasun printzipioa (gizakiak egia esateko joera naturala du) eta sinesgarritasun printzipioa (esaten diotena sinesteko joera dauka gizakiak) planteatu zituen eta gure bizitzan informazio iturri bezala nolako eragina duten azaltzen du. Salbuespen batzuk onartzen ditu, adibidez, informazioa egiazkoa izatea hain zuzen. Lockeren ikuspuntutik, ordea, lekukotasunak ez du sekula ezagutza ekartzen. , ostera, baldintza horiek beharrezkoak diren zalantzan jarri zuen. bere ikuskera muturrera eramango zuen, jakintza, lekukotasunaren menpe dagoela adieraziz. David Hume (eu)
  • Un témoin est un individu qui a assisté à un événement déterminé, qui peut certifier quelque chose d'important sur l'existence ou l'accomplissement de faits intéressant une enquête, donc qui a vu ou entendu de manière significative pour reconstituer tout ou partie des faits expliquant l'événement choisi. (fr)
  • Saksi (bahasa Inggris: witness) adalah seseorang yang mempunyai informasi tangan pertama mengenai suatu kejahatan atau kejadian dramatis melalui indra mereka (mis. penglihatan, pendengaran, penciuman, sentuhan) dan dapat menolong memastikan pertimbangan-pertimbangan penting dalam suatu kejahatan atau kejadian. Seorang saksi yang melihat suatu kejadian secara langsung dikenal juga sebagai saksi mata. Saksi sering dipanggil ke pengadilan untuk memberikan kesaksiannya dalam suatu proses peradilan. (in)
  • Świadek – w prawie formalnym osoba powołana przez organ prowadzący postępowanie sądowe albo postępowanie administracyjne do złożenia zeznań. Zeznania świadka stanowią dowód w postępowaniu. Instytucja źródła dowodowego w postaci świadka jest wspólna dla postępowania cywilnego, postępowania karnego i postępowania administracyjnego. Podobne w tych wszystkich postępowaniach są regulacje uprawnień i obowiązków procesowych świadka. Świadek, w odróżnieniu od strony, ma obowiązek składania zeznań, może jednak, w ściśle określonych okolicznościach, uchylić się od tego obowiązku (np. duchowny co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi, osoba najbliższa w stosunku do strony). Świadek może również w pewnych okolicznościach uchylić się od odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli taka odpowiedź mogłaby na (pl)
  • Em direito, testemunho (ou prova testemunhal) é o meio de prova consistente na declaração feita por terceiro, ou seja, por pessoa estranha às partes litigantes, a respeito de determinado fato de que soube ocasionalmente, ou através dos sentidos. A prova testemunhal é indireta e representativa de algum fato passado. Para ser representativa, exige que o sujeito seja um terceiro (ou seja, não tenha interesse direto na ação), capaz, não impedida e nem suspeita (art. 228 do Código Civil brasileiro). (pt)
rdfs:label
  • Testimony (en)
  • شاهد (ar)
  • شهادة الشهود (ar)
  • Testimoni (dret processal) (ca)
  • Svědectví (cs)
  • Svědek (cs)
  • Zeuge (de)
  • Personenbeweis (de)
  • Testigo (es)
  • Testimonio (es)
  • Lekukotasun (eu)
  • Témoin (fr)
  • Saksi (in)
  • Testimonianza (it)
  • 証言 (ja)
  • 証人 (ja)
  • 증언 (ko)
  • 증인 (ko)
  • Getuige (nl)
  • Świadek (pl)
  • Testemunho (direito) (pt)
  • Свидетельские показания (ru)
  • Свидетель (ru)
  • Vittne (sv)
  • Vittnesmål (sv)
  • 證人 (zh)
  • Свідок (uk)
  • Показання (uk)
  • 口供 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:genre of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:genre of
is gold:hypernym of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License