About: Insurgency

An Entity of Type: military conflict, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

An insurgency is a violent, armed rebellion against authority when those taking part in the rebellion are not recognized as belligerents (lawful combatants). An insurgency can be fought via counter-insurgency warfare, and may also be opposed by measures to protect the population and by political and economic actions of various kinds, as well as propaganda aimed at undermining the insurgents' claims against the incumbent regime. As a concept, insurgency's nature is ambiguous.

Property Value
dbo:abstract
  • العصيان عبارة عن تمرد ضد سلطة (مثلا، سلطة تعترف بها منظمة الأمم المتحدة) عندما لا يعتبر المشاركون في ذلك التمرد محاربين نظاميين. العصيان يمكن مكافحته عن طريق حرب مكافحة عصيان وانتخاذ إجراءات لحماية الشعب وتنفيذ أنواع مختلفة من عمليات سياسية واقتصادية تهدف إلى تقويض مزاعم المتمدرتين ضد النظام القائم. طبيعة العصيان كمفهوم غير محددة. (ar)
  • Insurekcio estas ribelo kontraŭ aŭtoritato (ekzemple, aŭtoritato rekonita kiel tio fare de la Unuiĝintaj Nacioj) kiam tiuj partoprenantaj en la ribelo ne estas rekonitaj kiel militemuloj. Ribelo povas esti batalita per kontraŭribela militado, kaj ankaŭ povas esti kontraŭbatalita per iniciatoj protekti la loĝantaron, kaj per politikaj kaj ekonomiaj agoj de diversaj specoj direktitaj kontraŭ subfosado de la asertoj de la ribelantoj kontraŭ la aktuala registaro kaj reĝimo. La naturo de ribeloj estas ambigua koncepto. Ne ĉiuj ribeloj estas insurekcioj. Okazis multaj okazoj de neviolentaj ribeloj, uzante neperfortan reziston, kiel en la Popolpotenca Revolucio en Filipinoj en la 1980-aj jaroj kiu forigis prezidanton Ferdinand Marcos kaj en la Egipta revolucio de 2011. Kie ribelo prenas la formon de armita ribelo, ĝi eble ne estas rigardita kiel insurekcio se stato de agresemo ekzistas inter unu aŭ pluraj suverenaj ŝtatoj kaj ribelarmeoj. Ekzemple, dum la Usona Enlanda Milito, la Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko ne estis rekonitaj kiel suverena ŝtato, sed ĝi estis rekonita kiel milita potenco, kaj tiel konfederitaj batalŝipoj ricevis la samajn rajtojn kiel usonaj batalŝipoj en fremdaj havenoj. Kiam la termino insurekcio kutimas priskribi la kontraŭleĝecon de movado kiu ne estas rajtigita per aŭ laŭ la juro de la lando, ĝia uzo estas neŭtrala. Tamen, kiam ĝi estas uzata de ŝtato aŭ de alia aŭtoritato sub minaco, "insurekcio" ofte ankaŭ portas implicon ke la celo de la ribelantoj estas nelegitima, dum tiuj kiuj stariĝas vidos la aŭtoritaton mem kiel nelegitimaj. Kritikoj de vaste kontrolitaj ideoj kaj agoj pri insurekcio komencis aperi en verkoj de la 1960-aj jaroj; ili daŭre estas oftaj en lastatempaj studoj. Foje povas ekzisti unu aŭ pluraj samtempaj insurekcioj (multipolusaj) okazantaj en lando. La insurekcio en Irako estas unu ekzemplo de agnoskita registaro kontraŭ multoblaj grupoj de insurekciantoj. Aliaj historiaj insurekcioj, kiel ekzemple la Rusia enlanda milito, estis multipolusaj prefere ol simpla modelo konsistigita de du flankoj. Dum la Angola Enlanda Milito ekzistis du ĉefaj flankoj: MPLA kaj UNITA. En la sama tempo, ekzistis alia separatisma movado por la sendependeco de la Kabinda regiono gvidita fare de FLEK ("Fronto por la Liberigo de la Enklavo de Kabindo"). Multipoluseco etendas la difinon de insurekcio al situacioj kie ekzistas neniu agnoskita aŭtoritato, kiel en la Somalia enlanda milito, aparte la periodo de 1998 ĝis 2006, kie ĝi krevis en kvazaŭ-sendependaj pli malgrandaj ŝtatoj, batalantaj unu kontraŭ la alia en ŝanĝado de aliancoj. (eo)
  • Eine Insurrektion, auch Insurrektionskrieg, (von lateinisch insurgere „sich erheben“, engl. Insurgency) ist ein bewaffneter Aufstand oder ein Aufruhr gegen die bestehende zivile oder politische Autorität. Die Aufrührer und Anführer einer solchen Insurrektion nennt man Insurgenten. Sie führen einen offenen, oft auch im Geheimen begonnenen oder asymmetrischen Kampf gegen die als illegitim betrachtete Autorität oder eine vermeintliche oder tatsächliche fremde Besatzungsmacht. (de)
  • Insurjentzia agintearen aurkako erresistentzia armatu iraunkorra, talde edo gizarte-sektore baten aldetik, nahiz talde edo sektore horien multzoa da. Gerrilla eta terrorismoa izaten dira insurjentziak garatzen dituen borroka armatuko estrategiak, desobedientzia zibil, propaganda eta beste estrategiekin batera. (eu)
  • An insurgency is a violent, armed rebellion against authority when those taking part in the rebellion are not recognized as belligerents (lawful combatants). An insurgency can be fought via counter-insurgency warfare, and may also be opposed by measures to protect the population and by political and economic actions of various kinds, as well as propaganda aimed at undermining the insurgents' claims against the incumbent regime. As a concept, insurgency's nature is ambiguous. Not all rebellions are insurgencies. There have been many cases of non-violent rebellions, using civil resistance, as in the People Power Revolution in the Philippines in the 1980s that ousted President Marcos. Where a revolt takes the form of armed rebellion, it may not be viewed as an insurgency if a state of belligerency exists between one or more sovereign states and rebel forces. For example, during the American Civil War, the Confederate States of America was not recognized as a sovereign state, but it was recognized as a belligerent power, and thus Confederate warships were given the same rights as United States warships in foreign ports. When insurgency is used to describe a movement's unlawfulness by virtue of not being authorized by or in accordance with the law of the land, its use is neutral. However, when it is used by a state or another authority under threat, "insurgency" often also carries an implication that the rebels' cause is illegitimate, whereas those rising up will see the authority of the state as being illegitimate. Criticisms of widely held ideas and actions about insurgency started to occur in works of the 1960s; they are still common in recent studies. Sometimes there may be one or more simultaneous insurgencies (multipolar) occurring in a country. The Iraq insurgency is one example of a recognized government versus multiple groups of insurgents. Other historic insurgencies, such as the Russian Civil War, have been multipolar rather than a straightforward model made up of two sides. During the Angolan Civil War there were two main sides: MPLA and UNITA. At the same time, there was another separatist movement for the independence of the Cabinda region headed up by FLEC. Multipolarity extends the definition of insurgency to situations where there is no recognized authority, as in the Somali Civil War, especially the period from 1998 to 2006, where it broke into quasi-autonomous smaller states, fighting among one another in changing alliances. (en)
  • Une insurrection est un soulèvement armé ou une révolte contre le pouvoir en place. Les personnes agissant au nom d'une insurrection sont des insurgés. Un mouvement insurrectionnel qualifie une action de grande ampleur frappant un pays ou une collectvité. De nombreux mouvements insurrectionnels ont marqué l'histoire de nombreux pays, dont notamment la France et d'autres nations européennes et ont pu aboutir, dans certains cas, à des révolutions et des changements de régimes politiques. D'autres mouvements de même nature ont cependant échoué et ont souvent été lourdement réprimés par le pouvoir en place. (fr)
  • L'insurrezione è un tipo di conflitto armato appartenente alla tipologia delle guerriglie e deriva da oppressione di un popolo sopra un altro, o di un governo sul suo stesso popolo. In quest'ultimo caso l'insurrezione può essere considerata essenzialmente la fase culminante del processo rivoluzionario. (it)
  • Uma insurgência (português brasileiro ou insurreição (português europeu é uma rebelião contra um poder estabelecido, seja porque é tido pelos rebeldes como ilegítimo, seja por se tratar de força ocupante estrangeira. Em qualquer hipótese, os rebeldes não são reconhecidos como parte beligerante. Insurgências são geralmente revoltas localizadas, que não chegam a constituir uma guerra civil – caso em que grupos rebeldes, dotados de um comando responsável pelas operações militares, chegam a dominar parte do território do Estado. Grupos insurgentes podem, entretanto, vir a ser reconhecidos como parte beligerante, passando, nesse caso, a ser investidos da qualidade de sujeitos transitórios de Direito Internacional. No Direito Internacional, beligerância é a disposição de uma nação em estado de guerra com outra. Em 2008, por exemplo, as Farc (Forças Armadas Revolucionárias da Colômbia reivindicaram o seu reconhecimento como força beligerante, o que lhes daria o estatuto de pessoa jurídica internacional e, por conseguinte, a capacidade de firmar tratados. Durante a Guerra Civil Americana, os Estados Confederados da América não eram reconhecidos como um Estado soberano, porém eram reconhecidos como força beligerante, e, desta maneira, os navios de guerra confederados receberam os mesmos direitos que os navios de guerra americanos em portos estrangeiros. Portanto, se existe uma rebelião contra um poder estabelecido, e se os rebelados não são formalmente reconhecidos como beligerantes, a rebelião é uma insurgência ou insurreição. Uma vez estabelecido o estado de beligerância, as relações entre as partes são regidas pelas leis de guerra. Diversos termos, nenhum deles definidos precisamente, são comumente encaixados na categoria de "insurgências" (rebeliões, revoltas, etc.. A base de uma insurgência pode ser política, econômica, religiosa, étnica ou uma combinação de fatores. Por vezes duas ou mais insurgências podem existir simultaneamente. A insurgência iraquiana não é a única a ter um governo reconhecido pela maioria dos Estados. Insurgências históricas, como a Guerra Civil Russa, foram multipolares e não seguiram o modelo tradicional de dois lados em oposição. Enquanto a Guerra Civil Angolana tinha dois lados principais (MPLA e UNITA, a FLEC era um movimento separatista simultâneo, que lutava pela independência da região de Cabinda. A multipolaridade pode ampliar a definição de insurgência a situações onde não há autoridade reconhecida, como na Guerra Civil da Somália, especialmente no período de 1998 a 2006, quando o país se fragmentou em estados menores, semi-autônomos, que lutavam uns contra os outros, formando alianças temporárias. (pt)
  • Інсургенти (лат. insurgentes, від Insurgens — «повстанці») — збройні загони цивільного населення, що протистоять владі. Зазвичай інсургенти формують воєнізовані групи, мета яких полягає у поваленні уряду або існуючого режиму, придбанні національної незалежності або іншій зміні встановленого порядку. У праві XIX століття інсуррекція розумілася як повстання, що носить виражений політичний характер, і в цьому сенсі протиставлялася повстанню (у більш ранній термінології — обуренню) у вузько-юридичному сенсі, що розуміється як опір владі, але не переслідує мети її повалення, і почасти зближалася з поняттям бунт. Інсургенти вважалися політичними (не кримінальними) злочинцями, більше того, вже тоді визнавалося, що вони можуть бути визнані воюючою стороною і користуватися заступництвом законів війни. Оскільки інсургенти практично завжди мають меншу підготовку та військову силу ніж влада, вони часто вдаються до партизанської війни, терористичних актів. (uk)
  • Инсурге́нты (лат. insurgentes «повстанцы», ед. ч. insurgens) — вооружённые отряды гражданского населения, противостоящие властям. Обычно инсургенты формируют военизированные группы, цель которых состоит в свержении правительства или существующего режима, приобретении национальной независимости или ином изменении установленного порядка. Поскольку они практически всегда обладают меньшей военной силой, чем власти, то обычно прибегают к партизанской войне. В праве[каком?] XIX века инсуррекция понималась как восстание, носящее выраженный политический характер, и в этом смысле противопоставлялась восстанию (в более ранней терминологии возмущению) в узкоюридическом смысле, понимаемом как сопротивление власти, не преследующее цели её ниспровержения, и отчасти сближалась с понятием бунта. Инсургенты считались политическими (не уголовными) преступниками. Более того, уже тогда признавалось, что они могут быть признаны воюющей стороной и пользоваться покровительством законов войны. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 589841 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 55780 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1040076652 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:date
  • September 2014 (en)
dbp:discuss
  • Talk:Insurgency#Globalize (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • العصيان عبارة عن تمرد ضد سلطة (مثلا، سلطة تعترف بها منظمة الأمم المتحدة) عندما لا يعتبر المشاركون في ذلك التمرد محاربين نظاميين. العصيان يمكن مكافحته عن طريق حرب مكافحة عصيان وانتخاذ إجراءات لحماية الشعب وتنفيذ أنواع مختلفة من عمليات سياسية واقتصادية تهدف إلى تقويض مزاعم المتمدرتين ضد النظام القائم. طبيعة العصيان كمفهوم غير محددة. (ar)
  • Eine Insurrektion, auch Insurrektionskrieg, (von lateinisch insurgere „sich erheben“, engl. Insurgency) ist ein bewaffneter Aufstand oder ein Aufruhr gegen die bestehende zivile oder politische Autorität. Die Aufrührer und Anführer einer solchen Insurrektion nennt man Insurgenten. Sie führen einen offenen, oft auch im Geheimen begonnenen oder asymmetrischen Kampf gegen die als illegitim betrachtete Autorität oder eine vermeintliche oder tatsächliche fremde Besatzungsmacht. (de)
  • Insurjentzia agintearen aurkako erresistentzia armatu iraunkorra, talde edo gizarte-sektore baten aldetik, nahiz talde edo sektore horien multzoa da. Gerrilla eta terrorismoa izaten dira insurjentziak garatzen dituen borroka armatuko estrategiak, desobedientzia zibil, propaganda eta beste estrategiekin batera. (eu)
  • L'insurrezione è un tipo di conflitto armato appartenente alla tipologia delle guerriglie e deriva da oppressione di un popolo sopra un altro, o di un governo sul suo stesso popolo. In quest'ultimo caso l'insurrezione può essere considerata essenzialmente la fase culminante del processo rivoluzionario. (it)
  • Insurekcio estas ribelo kontraŭ aŭtoritato (ekzemple, aŭtoritato rekonita kiel tio fare de la Unuiĝintaj Nacioj) kiam tiuj partoprenantaj en la ribelo ne estas rekonitaj kiel militemuloj. Ribelo povas esti batalita per kontraŭribela militado, kaj ankaŭ povas esti kontraŭbatalita per iniciatoj protekti la loĝantaron, kaj per politikaj kaj ekonomiaj agoj de diversaj specoj direktitaj kontraŭ subfosado de la asertoj de la ribelantoj kontraŭ la aktuala registaro kaj reĝimo. La naturo de ribeloj estas ambigua koncepto. (eo)
  • An insurgency is a violent, armed rebellion against authority when those taking part in the rebellion are not recognized as belligerents (lawful combatants). An insurgency can be fought via counter-insurgency warfare, and may also be opposed by measures to protect the population and by political and economic actions of various kinds, as well as propaganda aimed at undermining the insurgents' claims against the incumbent regime. As a concept, insurgency's nature is ambiguous. (en)
  • Une insurrection est un soulèvement armé ou une révolte contre le pouvoir en place. Les personnes agissant au nom d'une insurrection sont des insurgés. Un mouvement insurrectionnel qualifie une action de grande ampleur frappant un pays ou une collectvité. (fr)
  • Uma insurgência (português brasileiro ou insurreição (português europeu é uma rebelião contra um poder estabelecido, seja porque é tido pelos rebeldes como ilegítimo, seja por se tratar de força ocupante estrangeira. Em qualquer hipótese, os rebeldes não são reconhecidos como parte beligerante. Insurgências são geralmente revoltas localizadas, que não chegam a constituir uma guerra civil – caso em que grupos rebeldes, dotados de um comando responsável pelas operações militares, chegam a dominar parte do território do Estado. (pt)
  • Інсургенти (лат. insurgentes, від Insurgens — «повстанці») — збройні загони цивільного населення, що протистоять владі. Зазвичай інсургенти формують воєнізовані групи, мета яких полягає у поваленні уряду або існуючого режиму, придбанні національної незалежності або іншій зміні встановленого порядку. Оскільки інсургенти практично завжди мають меншу підготовку та військову силу ніж влада, вони часто вдаються до партизанської війни, терористичних актів. (uk)
  • Инсурге́нты (лат. insurgentes «повстанцы», ед. ч. insurgens) — вооружённые отряды гражданского населения, противостоящие властям. Обычно инсургенты формируют военизированные группы, цель которых состоит в свержении правительства или существующего режима, приобретении национальной независимости или ином изменении установленного порядка. Поскольку они практически всегда обладают меньшей военной силой, чем власти, то обычно прибегают к партизанской войне. (ru)
rdfs:label
  • Insurgency (en)
  • عصيان (ar)
  • Insurekcio (eo)
  • Insurrektion (de)
  • Insurjentzia (eu)
  • Insurgencia (es)
  • Insurrection (fr)
  • Insurrezione (it)
  • 분란전 (ko)
  • Инсургенты (ru)
  • Insurgência (pt)
  • Інсургенти (uk)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:occupation of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:mainInterests of
is dbp:methods of
is dbp:role of
is dbp:type of
is gold:hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License