An Entity of Type: event, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

The Greek Civil War (Greek: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], o Emfýlios [Pólemos], "the Civil War") was fought between the Greek government army (supported by the United Kingdom and the United States) and the Democratic Army of Greece (DSE) – the military branch of the Communist Party of Greece (KKE) (supported by Bulgaria, Albania, Yugoslavia, and covertly by the Soviet Union via their Eastern European proxies) from 1946 to 1949. The fighting resulted in the defeat of the DSE by the Hellenic Army.

Property Value
dbo:abstract
  • La Guerra Civil grega (en grec: Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος va ser un conflicte bèl·lic entre els anys 1946 i 1949 entre les forces del govern grec monàrquic i conservador (amb l'ajut del Regne Unit i els Estats Units i la branca armada del Partit Comunista Grec (KKE, l'Exèrcit Popular d'Alliberament Grec (ELAS. Es considera com el primer conflicte armat de la Guerra Freda, i va ser la primera prova de les àrees d'influència que havien acordat els aliats. La victòria del govern monàrquic, ajudat pels americans i els britànics, va portar Grècia a entrar a l'OTAN i a prohibir el Partit Comunista. El conflicte va aparèixer arran de la lluita pel poder entre monàrquics i comunistes dins de la resistència a l'ocupació alemanya i italiana durant la Segona Guerra mundial. En acabar l'ocupació, els comunistes no van voler participar en unes eleccions si abans no es votava sobre la monarquia, que havia estat restaurada abans de la guerra pel règim del general Metaxàs. La negativa al desarmament de les milícies va portar al conflicte armat. (ca)
  • Řecká občanská válka byl vojenský konflikt, který se odehrál v letech 1946–1949 v Řecku. Na jedné straně konfliktu stála konzervativní část řecké společnosti a vojenské složky řecké vlády, nejdřív podporované Británií a poté USA. Druhá, tzv. revoluční část, byla vedena řeckou komunistickou stranou podporovanou komunistickými režimy v sousední Albánii, Jugoslávii a Bulharsku. Konec války uspíšily vzájemné spory mezi Stalinem a Titem v létě 1948. Jugoslávie, která aktivně podporovala a přijímala válečné uprchlíky z Řecka, se obávala nyní přímé intervence SSSR a ve své zahraniční politice se otevřela více západním mocnostem. Řečtí komunisté však zůstali věrní Stalinovi a de facto se stali pro Jugoslávce protivníky. V červnu 1949 proto jugoslávské bezpečnostní složky uzavřely hranici s Řeckem. Řečtí komunisté byli tímto značně demoralizováni; podpora z území Albánie totiž byla podstatně menší. Po válce muselo z politických důvodů opustit vlast na 100 000 Řeků, na 12 000 uprchlíků našlo svůj nový domov v Československu. (cs)
  • Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος ήταν εμφύλιος πόλεμος που διεξήχθη στην Ελλάδα ανάμεσα στον κυβερνητικό Ελληνικό Στρατό και τις αντάρτικες δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ). Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την νίκη του Ελληνικού Στρατού και την ήττα του ΔΣΕ. Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του Ψυχρού πoλέμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα. Παραδοσιακά, σημείο έναρξης του Εμφυλίου Πολέμου θεωρείται η επίθεση ομάδας πρώην ανταρτών του ΕΛΑΣ, υπό την ηγεσία του Αλέξη Ρόσιου («Καπετάν Υψηλάντης»), στον Σταθμό Χωροφυλακής Λιτοχώρου Πιερίας, τη νύχτα της 30ής Μαρτίου 1946, παραμονή των εκλογών, με σκοπό την απελευθέρωση ΕΛΑΣιτών και ΕΑΜιτών κρατουμένων. Η επίθεση θεωρήθηκε απάντηση στις εκτελέσεις, διώξεις, εξορίες και φυλακίσεις που υφίσταντο οι πολίτες που ανήκαν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Ο εμφύλιος πόλεμος έχει περιγραφεί επίσης ως «Συμμοριτοπόλεμος» από την εθνικόφρονα παράταξη ή «Δεύτερο Αντάρτικο» από την κομμουνιστική για να δηλωθεί ότι ήταν η συνέχεια της αντίστασης εναντίον της Κατοχής. (el)
  • La Greka Enlanda Milito (en greka: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], o Emfýlios [Pólemos], "la enlanda milito") okazis en Grekio el 1946 al 1949 inter la armeo de la Greka registaro — apogita de Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono — kaj la Demokratia Armeo de Grekio (DSE) — nome milita branĉo de la Komunista Partio de Grekio (KKE) — apogita de Jugoslavio kaj Albanio same kiel de Bulgario. Ĝi estis ofte konsiderata la unua milito montro de la Malvarma Milito, kvankam Sovetunio evitis sendi helpon. La batalado rezultis en la malvenko de la DSE fare de la Helena Armeo. Fondita de la Komunista Partio de Grekio kaj subtenita de najbaraj kaj ĵus fonditaj socialismaj ŝtatoj kiel Jugoslavio, Albanio kaj Bulgario, la Demokratia Armeo de Grekio inkludis multajn personojn kiuj estis luktintaj kiel partizanoj kontraŭ la fortoj de la okupacio fare de Germanio, Italio kaj Bulgario dum la Dua Mondmilito en 1939–1945. La Enlanda Milito rezultis el tre polusita batalado inter maldekstraj kaj dekstraj ideologioj kiu startis en 1943. El 1944 ĉiu flanko celis la malplenon en la povo rezultinta el la fino de la German-Itala okupacio (1941–1945) dum la Dua Mondmilito. Tiu batalado iĝis unu el la unuaj konfliktoj de la Malvarma Milito (ĉ. 1947 al 1989) kaj reprezentas la unuan ekzemplon de la postmilita entrudiĝo de la potencoj en la interna politiko de eksterlanda ŝtato. Grekio finfine estis financita de Usono (pere de la Truman-doktrino kaj la Plano Marshall) kaj aliĝis al NATO (1952), dum la insurekciantoj estis senmoraligitaj pro la akra disiĝo inter Sovetunio kaj Josif Stalin, unuflanke, kiuj deziris, ke la milito finu, kaj Jugoslavio kaj Josip Broz Tito, kiuj deziris, ke la milito pluu. Tito deziris helpi la grekajn komunistojn en iliaj klopodoj, kio okazigis politikajn komplikojn kun Stalin, ĉar li ĵus estis interkonsentinta kun Winston Churchill ne helpi la komunistojn en Grekio, kiel estis dokumentita en ilia Procenta Interkonsento de oktobro 1944. La unuaj signoj de enlanda milito okazis el 1942 al 1944, jam dum la Germana okupacio. Kun la Greka registaro en ekzilo malkapabla influi sur la situacion enlande, aperis variaj rezistogrupoj de diferenciaj politikaj tendencoj, el kiuj la dominantaj estis la maldekstra Naciliberiga Fronto (EAM), kaj ĝia milita branĉo nome Greka Popolliberiga Armeo (ELAS) kiue estis fakte kontrolita de la KKE. Starte en aŭtuno 1943, kontraŭstaroj inter la EAM kaj la aliaj rezistogrupoj rezultis en disaj konfliktoj, kiuj pluis ĝis printempo 1944, kiam oni atingis interkonsenton formante nacian unuigan registaron kiuj inkludis ses ministrojn de EAM. La tuja startigo de la enlanda milito okazis en Ateno, la 3an de decembro 1944, malpli ol du monatojn post la germanoj retiriĝis el la areo. Post ordono al senarmigo, la maldkestruloj rezignis el la registaro kaj alvokis al rezistado. Okazis tumultoj (nome Dekemvriana) kaj la greka polico de la registaro, kun la britaj fortoj stare fone, pafis kontraŭ pro-EAM manifestacio, kaj mortigis 28 manifestaciojun kaj vundigis dekduojn. La manifestacio estis organizita kontraŭ sentita senpuneco de la kunlaborantoj kaj la ĝenerala senarmiga ultimato, subskribita de Ronald Scobie (brita komandanto en Grekio). La batalo daŭris 33 tagojn kaj rezultis en la malvenko de la EAM. La posta subskribo de la Traktato de Varkiza (12a de februaro 1945) startigis la finon de la hegemonio de la maldekstra organizo: la ELAS estis parte senarmigita dum la EAM tuj poste perdis sian mult-partian karakteron, kaj iĝis dominata de la KKE. Dume okazis Blanka Teroro kontraŭ la subtenantoj de maldekstro, dum pliiĝis la tensio inter la dominantaj frakcioj de la lando. La milito startis en 1946, kiam fortoj de iamaj partizanoj de ELAS kiuj estis kaŝitaj kaj kontrolitaj de la KKE organiziz la DSE kaj sidejon de Alta Komando. La KKE decidis, ke ne estas alternativa vojo por agadi kontraŭ la internacia agnoskita registaro kiuj estis formita post la balotado de 1946, kiujn la KKE estis boikotita. La komunistoj formis provizoran registaron en decembro 1947 kaj uzis la DSE kiel milita branĉo de tiu registaro. La najbaraj komunistaj ŝtatoj Albanio, Jugoslavio kaj Bulgario proponis logistikan subtenon por tiu provizora registaro, speciale por la fortoj kiuj operacis en norda Grekio. Spite malvenketojn suferitajn de la registaraj fortoj el 1946 al 1948, pliiĝanta usona helpo, malsukceso de la DSE por altiri sufiĉan rekrutadon kaj la flankaj rezultoj de la disigo inter Tito kaj Stalin de 1948 finfine kondukis al la venko de de la trupoj de la registaro. La fina venko de la fortoj de la okcident-aliancana registaro kondukis al la membriĝo de Grekio en NATO (1952) kaj helpis difine la ideologian ekvilibron de povo en la Egea Maro por la tuta Malvarma Milito. La enlanda milito lasis en Grekio fortan kontraŭkomunisman sekurecan establadon, kio kondukis al la establado de la Greka militista junto de 1967–74 kaj al heredo de politika polusigo kiu pluas ĝis nuntempo. (eo)
  • الحرب الأهلية اليونانية (باليونانية: ο Eμφύλιος Πόλεμος، "الحرب الأهلية")‏ قامت بين عامي 1946-49 بين جيش الحكومة اليونانية المدعومة من قبل بريطانيا العظمى والولايات والمتحدة وبين الجيش الديمقراطي اليوناني (ΔΣΕ)، وهو الجناح العسكري للحزب الشيوعي اليوناني (KKE)، بدعم من يوغوسلافيا وألبانيا وبلغاريا. وكانت النتيجة هزيمة المتمردين الشيوعيين من قبل القوات الحكومية. كان العديد من المتمردين داخل الجيش الديمقراطي هم من المتمردين اليونانين الذين قاتلوا ضد قوات الاحتلال الألمانية والإيطالية خلال الحرب العالمية الثانية. كانت الحرب الأهلية نتيجة للصراع بين قطبي اليسار واليمين بدأ في عام 1943 بسبب الفراغ في السلطة الذي أعقب نهاية احتلال قوات المحور. كانت الحرب من أوائل صراعات الحرب الباردة، وشكلت أول مثال على التدخل في السياسة الداخلية لبلد أجنبي بعد الحرب. تم تمويل الحكومة اليونانية من قبل الولايات المتحدة عن طريق مبدأ ترومان ومشروع مارشال وانضمت اليونان بعدها إلى حلف الناتو، في حين انهارت الروح المعنوية للمتمردين بسبب الانقسام بين جوزيف ستالين (الذي أراد إنهاء الحرب) ورئيس يوغوسلافيا جوزيف بروز تيتو (الذي أراد أن الاستمرار بها). وظل تيتو يساعد الشيوعيين اليونانيين في جهودهم، وهو موقف أثار غضب ستالين الذي اتفق مع وينستون تشرشل بألا يدعم الشيوعيين في اليونان، وهو موقف تم توثيقه في اتفاق النسب المئوية. وقعت أولى بوادر الحرب الأهلية بين عامي 1942-44، أثناء الاحتلال النازي. لم تتمكن الحكومة اليونانية في المنفى من التحكم بالوضع في الداخل، وظهرت جماعات مقاومة ذات انتماءات سياسية مختلفة، وكانت الجماعة السائدة هي جبهة التحرير الوطني اليسارية (EAM)، وفرعها العسكري المسمى جيش التحرير الشعبي اليوناني (ΕΛΑΣ)، وكان تحت سيطرة الحزب الشيوعي اليوناني. ابتداء من خريف 1943، أسفر الاحتكاك بين جبهة التحرير الوطني وفصائل المقاومة الأخرى عن اشتباكات متفرقة، واستمرت هذه الاشتباكات حتى ربيع العام 1944 عندما تم التوصل إلى اتفاق لتشكيل حكومة وحدة وطنية ضمت ستة وزراء تابعين لجبهة التحرير الوطني. كانت أولى مواقع الحرب في أثينا، في 3 ديسمبر 1944، بعد أقل من شهرين على تراجع الألمان. واندلعت معركة دامية («ديكيمفريانا») بعد أن قام درك الحكومة اليونانية، وبدعم من القوات البريطانية، بفتح النار على العزل في مسيرة حاشدة مؤيدة للجبهة الوطنية، ما أسفر عن مقتل 28 متظاهرا وإصابة العشرات. نظمت المظاهرة احتجاجا على إفلات المتعاونين مع النازية من العقاب وبسبب القرار العام بنزع السلاح، والذي وقعه الجنرال السير رونالد ماكينزي سكوبي، والذي استثنى القوى اليمينية. استمرت المعركة 33 يوما وأسفرت عن هزيمة الجبهة الوطنية بعد انحازت القوات البريطانية مع الحكومة اليونانية. تم توقيع معاهدة فاركيزا التي وضعت حدا لهيمنة المنظمة اليسارية: تم نزع سلاح جيش التحرير الشعبي جزئيا، في حين فقدت الجبهة الوطنية طابعها التعددي، وأصبحت تحت سيطرة الحزب الشيوعي اليوناني. وفي نفس الوقت، بدأ ما سمي الرعب الأبيض ضد أنصار الجبهة الوطنية والحزب الشيوعي، ما صعد التوترات بين الفصائل السائدة في البلاد. اندلعت الحرب في عام 1946 عندما اختبأ أنصار جيش التحرير الشعبي السابق وكانوا تحت سيطرة الحزب الشيوعي اليوناني وقاموا بتنظيم الجيش الديمقراطي. دعم الحزب الشيوعي اليوناني هذا المسعى، إذ قرر أنه لا يمكن استخدام السياسة للتعامل مع الحكومة المعترف بها دوليا والتي تشكلت بعد انتخابات عام 1946، والتي قاطعها الحزب الشيوعي اليوناني. شكل الشيوعيون حكومة مؤقتة واستخدموا الجيش الديمقراطي كجناح عسكري لهذه الحكومة. عرضت الدول الشيوعية المجاورة وهي ألبانيا ويوغوسلافيا وبلغاريا الدعم اللوجستي للحكومة المؤقتة، وخاصة للقوات في الشمال. رغم النكسات التي تعرضت لها القوات الحكومية بين عامي 1946-48، فإن زيادة المعونة الأمريكية، وفشل جيش التحرير باستقطاب المجندين والآثار الجانبية لانفصال تيتو-ستالين أدت في النهاية إلى انتصار القوات الحكومية. قاد النصر النهائي للقوات الحكومية الغربية المتحالفة لدخول اليونان في منظمة حلف شمال الأطلسي، وساعد على تحديد التوازن الأيديولوجي للسلطة في بحر إيجة طيلة سنوات الحرب الباردة. خلفت هذه الحرب مؤسسة أمنية تعادي الشيوعية بشدة، الأمر الذي من شأنه أن يؤدي إلى إنشاء المجلس العسكري اليوناني بين عامي 1967-1974 وخلق إرثا من الاستقطاب السياسي استمر حتى الثمانينات. (ar)
  • Greziako Gerra Zibila (grezieraz: ο Eμφύλιος [Πόλεμος]) 1946 eta 1949 bitartean Greziako gobernuaren armadaren (Erresuma Batuak eta AEBek babesturik), eta Greziako Armada Demokratikoaren (Greziako Alderdi Komunistaren adar militarra alegia) arteko gatazka armatua izan zen. Bigarren Mundu Gerran italiarren eta alemaniarren inbasioak eragindako botere-hutsunea bete nahian, ezkertiarren eta eskuindarren arteko borroka muturtuarengatik sortu zen gerra zibila, Gerra Hotzaren lehenengo urratsetakoa. Herrialdea okupatuta zegoelarik, greziar gobernua erbestean zegoen, barruko egoeraren gainean inolako eraginik gabe. Gauzak honela, erresistentziako zenbait talde, iritzi politiko desberdinekoak, sortu ziren, haietako nagusia alderdi komunistak kontrolaturiko Nazio Askapenerako Frontea (EAM) zela. EAM eta erresistentziako beste talde batzuen arteko liskarrak noizean behin gertatzen ziren, harik eta 1944ko udaberrian nazio batuko gobernua eratu zen arte. Grezia askaturik geratu ondoren, 1944ko abenduan, herrialde gehiena kontrolatzen duen EAMk eta britainiarren babesa zeukan gobernuak elkarri egin zioten aurre. Azkenean sinatu zen 1945eko otsailean, britainiarren eta sobietarren eraginpean. Hauteskundeak 1946ko irailaren 1ean egin ziren, mendebaldeko aliatuek ikuskatuta. Alderdi Komunistak boikotatu zituen hauteskundeak, eta horietatik ateratako eskuineko gobernuaren kontra altxatu zen, iparraldeko herrialde sozialistek babestuta (Albania, Jugoslavia, Bulgaria eta SESB). Amerikarrek ongi babestutako eta hornitutako gobernu monarkikoa garaile atera zen azkenean, Greziako komunisten aliatu nagusiak ziren Tito eta Stalinen elkarrenganako hartu-emanak eten ondoren. Hala, Grezia NATOn sartu zen, eta sutsuki antikomunista zen armadak ezarriko zuen 1967 eta 1974 bitartean. (eu)
  • Der Griechische Bürgerkrieg (griechisch Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, ellinikos emfylios polemos) begann im März 1946 und endete am 9. Oktober 1949. Er entstand aus dem Konflikt zwischen der linken Volksfront bzw. deren Demokratischer Armee Griechenlands (DSE), die logistisch durch Albanien und Jugoslawien unterstützt wurde, einerseits und andererseits der konservativen griechischen Regierung, welche von Großbritannien bis 1947 und ab März 1947 von den USA im Rahmen der Truman-Doktrin militärisch unterstützt wurde. Nach vorherrschender Auffassung stellte der Griechische Bürgerkrieg von 1946 bis 1949 eine Fortsetzung und zugleich Eskalation des seit 1943 schwelenden Konfliktes zwischen der griechischen Volksfront (vereinfacht Linken) und den griechischen Konservativen und Monarchisten (vereinfacht Rechten) dar. In der Zeitlinie von 1942 bis 1949 wird der Griechische Bürgerkrieg auch als Dritte Runde der vorgenannten Auseinandersetzungen zwischen Linken und Rechten bezeichnet. Die erste Runde erfolgte von 1943 bis Oktober 1944 (Widerstand im Zweiten Weltkrieg mit Auseinandersetzungen innerhalb der Widerstandsgruppen), die zweite Runde gipfelte am 3. Dezember 1944 in der sogenannten Dekemvriana. (de)
  • Perang Saudara Yunani (bahasa Yunani: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], "Perang Saudara") (1946-1949) adalah perang antara pasukan pemerintah Yunani, yang didukung oleh Britania Raya, Amerika Serikat, dan Tentara Demokratik Yunani, cabang militer dari Partai Komunis Yunani (KKE). Ini adalah hasil dari perjuangan yang sangat terpolarisasi antara kaum kiri dan kanan yang mulai dari tahun 1943 dan ditargetkan kekosongan kekuasaan pendudukan Jerman-Italia selama Perang Dunia II. Salah satu konflik pertama Perang Dingin, menurut beberapa analis ini merupakan contoh pertama pascaperang campur tangan Barat dalam politik internal negara asing, . (in)
  • La guerra civil griega transcurrió entre marzo de 1946 y octubre de 1949 y fue el primer caso de una insurrección comunista tras la Segunda Guerra Mundial, por lo que se puede considerar como el primer conflicto bélico de la Guerra Fría. La victoria de las fuerzas anticomunistas del gobierno condujo a la entrada de Grecia en la OTAN y ayudó a definir el equilibrio estratégico en el mar Egeo y los Balcanes en la Europa de la posguerra. La guerra civil enfrentó a la población conservadora y las fuerzas armadas del gobierno monárquico, apoyadas por los Estados Unidos y el Reino Unido, contra los comunistas griegos y los miembros de la organización más grande de la resistencia antifascista que había combatido contra la ocupación de Grecia por parte del Eje: el ELAS (griego: ΕΛΑΣ-Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός [ELAS: Ethnikos Laikos Apelevtherotikos Stratos], Ejército Popular de Liberación Nacional), cuya dirección estaba controlada por el Partido Comunista Griego (en griego, KKE-Kομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας). Al terminar la ocupación de Grecia por las Potencias del Eje existía ya un clima de enfrentamiento y acusaciones mutuas de terrorismo por parte de ambos bandos llevadas a cabo durante la operación Marita. El KKE no quiso participar en las elecciones propuestas por los conservadores y patrocinadas por los británicos en septiembre de 1946 y se negó al desarme, lo cual condujo al estallido de un conflicto armado. (es)
  • The Greek Civil War (Greek: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], o Emfýlios [Pólemos], "the Civil War") was fought between the Greek government army (supported by the United Kingdom and the United States) and the Democratic Army of Greece (DSE) – the military branch of the Communist Party of Greece (KKE) (supported by Bulgaria, Albania, Yugoslavia, and covertly by the Soviet Union via their Eastern European proxies) from 1946 to 1949. The fighting resulted in the defeat of the DSE by the Hellenic Army. The civil war resulted from a highly polarized struggle between left and right ideologies that started in 1943. From 1944 each side targeted the power vacuum resulting from the end of Axis occupation (1941–1944) during World War II. The struggle was one of the first conflicts of the Cold War (c. 1947 to 1989) and represents the first example of Cold War postwar involvement on the part of the Allies in the internal affairs of a foreign country. Greece in the end was funded by the US (through the Truman Doctrine and the Marshall Plan) and joined NATO (1952), while the insurgents were demoralized by the bitter split between the Soviet Union's Joseph Stalin, who wanted to end the war, and Yugoslavia's Josip Broz Tito, who wanted it to continue.Tito was committed to helping the Greek Communists in their efforts, a stance that caused political complications with Stalin, as he had recently agreed with Winston Churchill not to support the Communists in Greece, as documented in their Percentages Agreement of October 1944. The first signs of the civil war occurred in 1942 to 1944, during the German occupation. With the Greek government in exile unable to influence the situation at home, various resistance groups of differing political affiliations emerged, the dominant ones being the leftist National Liberation Front (EAM), and its military branch the Greek People's Liberation Army (ELAS) which was effectively controlled by the KKE. Starting in autumn 1943, friction between the EAM and the other resistance groups resulted in scattered clashes, which continued until spring 1944, when an agreement was reached forming a national unity government that included six EAM-affiliated ministers. The immediate prelude to the civil war took place in Athens, on December 3, 1944, less than two months after the Germans had retreated from the area. After an order to disarm, leftists resigned from the government and called for resistance. A riot (the Dekemvriana) erupted; and Greek government gendarmes, with British forces standing in the background, opened fire on a pro-EAM rally, killing 28 demonstrators and injuring dozens. The rally had been organised under the pretext of demonstrating against the perceived impunity of the collaborators and the general disarmament ultimatum, signed by Ronald Scobie (the British commander in Greece). The battle lasted 33 days and resulted in the defeat of the EAM. The subsequent signing of the Treaty of Varkiza (12 February 1945) spelled the end of the left-wing organization's ascendancy: the ELAS was partly disarmed while the EAM soon after lost its multi-party character, to become dominated by the KKE. The war erupted in 1946, when former ELAS partisans, who had found shelter in their hideouts and were controlled by the KKE, organized the DSE and its High Command headquarters. The KKE supported the endeavor, deciding that there was no alternative way to act against the internationally recognized government formed after the 1946 elections, which the KKE had boycotted. The Communists formed a provisional government in December 1947 and made the DSE the military branch of this government. The neighboring communist states of Albania, Yugoslavia and Bulgaria offered logistical support to this provisional government, especially to the forces operating in the north of Greece. Despite some setbacks that the government forces suffered from 1946 to 1948, they eventually won, largely due to increased American aid, the failure of the DSE to attract sufficient recruits, and the side-effects of the Tito–Stalin split of 1948. The final victory of the western-allied government forces led to Greece's membership in NATO (1952) and helped to define the ideological balance of power in the Aegean Sea for the entire Cold War. The civil war also left Greece with a strongly anti-communist security establishment, which would lead to the establishment of the Greek military junta of 1967–1974 and a legacy of political polarisation that persists to this day. (en)
  • La guerre civile grecque est un conflit armé ayant opposé de 1946 à 1949 l'armée grecque gouvernementale (soutenue par le Royaume-Uni et les États-Unis) à l'Armée démocratique de Grèce, branche armée du Parti communiste de Grèce (soutenu par la Yougoslavie, la Bulgarie et l'Albanie). Les communistes grecs ne furent pas aidés par l'URSS en raison des accords de partition d'influence négociés à la conférence de Moscou de 1944. Le conflit s'acheva par la victoire du gouvernement royaliste sur les forces communistes, dont les survivants durent s'exiler dans les pays communistes, principalement en Bulgarie, Roumanie, Hongrie et Tchécoslovaquie. (fr)
  • De Griekse Burgeroorlog (Grieks: Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, Ellinikos emfylios polemos) was een gewapend conflict van 1946 tot 1949 tussen Griekse communistische guerrilleros enerzijds en de door het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten gesteunde Griekse regering anderzijds. De oorlog kostte zo'n 160.000 mensen het leven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Griekenland bezet door de Duitsers. Het ondergrondse verzet leverde felle gevechten in de talrijke bergen van het bezette land. De eerste fase van de burgeroorlog vond al tijdens de bezetting plaats, toen communistische en niet-communistische groeperingen elkaar rond 1942 begonnen te bestrijden. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog trachtten de communisten een gewapende revolutie op gang te brengen. Dat mislukte, wat resulteerde in een slepende burgeroorlog, die tot 1949 duurde. (nl)
  • La guerra civile greca (in greco: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], traslitterato: Emfýlios [Pólemos], "la guerra civile" fu combattuta dal 1946 al 1949 in Grecia fra l'Esercito Democratico Greco dei guerriglieri comunisti (appoggiati anche dai partigiani jugoslavi del NOF e le forze governative monarchiche greche, sostenute dapprima dalla Gran Bretagna e poi soprattutto dagli Stati Uniti d'America. La guerra fu un momento estremamente delicato della contrapposizione USA-URSS (guerra fredda perché si temette un allargamento dell'egemonia sovietica all'area dell'Egeo. Grazie agli appoggi internazionali e alla netta superiorità numerica (le forze governative erano il triplo di quelle marxiste, l'Esercito ellenico riuscì a vincere il conflitto. La guerra civile volse in favore delle forze anglo-greche anche per il venir meno dell'appoggio delle forze jugoslave in seguito alla rottura dei rapporti con Mosca. Nel 1949 le ultime bande armate comuniste si sciolsero e prevalse così lo schieramento occidentale. (it)
  • ギリシャ内戦(ギリシャないせん、ギリシア語: Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος)は、1946年から1949年の間にかけてギリシャにおいて争われた内戦である。一方の当事者は中道右派政府と右派民兵で、イギリスおよびアメリカの支援を受けていた。もう一方はナチス・ドイツ占領下のギリシャにおける最大のレジスタンス組織であった共産主義ゲリラ(ELAS)で、ギリシャ共産党(KKE) の指導下にあった。 (ja)
  • Гражда́нская война́ в Гре́ции (греч. Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος, o Emfýlios Pólemos, «гражданская война») (1946 — октябрь 1949 года) — гражданская война в Греции, которая велась с 1946 по 1949 год между греческой правительственной армией, поддерживаемой Великобританией и США, и демократической армией Греции (ДАГ), вооружённым крылом Коммунистической партии Греции (КПГ), поддерживаемой СССР, Югославией, Албанией и Болгарией. В результате боёв греческая армия разгромила ДАГ. Гражданская война стала результатом крайне поляризованной борьбы между левой и правой идеологиями, начавшейся в 1943 году. С 1944 года каждая из сторон стремилась воспользоваться вакуумом власти, возникшим в результате прекращения оккупации Греции странами «оси» (1941—1944 гг.). С лета 1946 года конфликт принял форму гражданской войны между прокоммунистическими партизанами и правительственными войсками монархического режима, ориентированного на поддержку Великобритании и США. Геополитически Гражданская война в Греции стала первым витком холодной войны между Великобританией и США с одной стороны и СССР и его союзниками с другой. Поражение коммунистов, которым Советский Союз прекратил оказывать помощь, в конечном итоге привело к вступлению Греции в НАТО (1952 год) и установлению влияния США в Эгейском море. (ru)
  • Wojna domowa w Grecji (ο Eλληνικός Eμφύλιος Πόλεμος trb. o Elinikos Emfilios Polemos trl. o Ellīnikós Emfýlios Pólemos) – walki prowadzone od grudnia 1944 roku do stycznia 1945 roku (pierwsza faza) oraz w latach 1946–1949 (druga faza) na terenie Grecji pomiędzy rządowymi siłami zbrojnymi, wspierającymi monarchę i prawicę, wspomaganymi militarnie i logistycznie przez Wielką Brytanię oraz Stany Zjednoczone, a komunistycznymi siłami DSE (gr. ΔΣΕ, Dimokratikos Stratos Ellados – Demokratyczne Wojsko Grecji), wywodzącymi się spośród części kombatantów lewicowego ruchu oporu -ELAS (gr. ΕΑΜ – ΕΛΑΣ), jednak znacznie mniej od nich licznymi. Komunistów z DSE popierali lewicowi macedońscy partyzanci z Frontu Wyzwolenia, z greckiej prowincji Macedonia. Po stronie rządowej, jeszcze przed wybuchem wojny domowej, drogą nadzwyczajnego poboru, zmobilizowano do wojska, Gwardii Narodowej i więziennictwa byłych członków greckich formacji hitlerowskich.Partyzanci domagali się opuszczenia Grecji przez wojska brytyjskie i wypełnienia wcześniejszych umów międzynarodowych w sprawie Grecji i porozumienia z Warkizy. Starcie zbrojne poprzedziły masowe represje wobec kombatantów ruchu oporu. (pl)
  • A Guerra Civil da Grécia (em grego: ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, translit. Ellinikos Emfylios Polemos foi travada de 1946 a 1949, e envolveu as forças armadas do governo monárquico grego, apoiadas pelo Reino Unido e pelos Estados Unidos, contra o Partido Comunista da Grécia (KKE, do grego Kommounistikó Kómma Elládas e seu braço armado, o (DSE, do grego Dimokratikos Stratos Elladas, juntamente com a maior organização de resistência antifascista da Grécia - a (EAM, do grego Ethniko Apeleftherotiko Metopo e seu braço armado, o (ELAS, do grego Ellinikós Laikós Apeleftherotikós Stratós, com o apoio da Bulgária, Iugoslávia e Albânia. (pt)
  • Grekiska inbördeskriget (grekiska: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], "Inbördeskriget" utkämpades mellan åren 1946 och 1949, och var det första fallet av ett kommunistiskt gerillakrig under efterkrigstiden. Segern för Greklands kung Pauls och den grekiska regeringens antikommunistiska armé ledde till att Grekland 1952 blev medlem av NATO, och bidrog till att kalla krigets ideologiska maktbalans fastställdes för Egeiska havets del. Inbördeskrigets ena part var den huvudsakligen konservativa och centristiska civilbefolkningen, och den reguljära armén under kungen och regeringen, stödd av USA och Storbritannien. Den andra parten var huvudsakligen grekiska kommunister och nyckelpersoner från den största antifascistiska motståndsrörelsen (, under ledning av Greklands kommunistparti (KKE och stödd av Albanien, Jugoslavien och Bulgarien som erbjöd logistisk stöd till den provisionella regeringen, speciellt de styrkor som opererade i den norra delen av Grekland. Sovjetunionen under ledning av Stalin hade lovat att avstå från inblandning i överensstämmelse med Procentavtalet. Krigets förfas ägde rum 1942-1944. Motståndsrörelsens vänster- och högerflyglar kämpade inbördes mot varandra om ledningen över den grekiska motståndsrörelsen. Under den andra fasen (1944 konfronterades de segrande kommunisterna, vilka kontrollerade större delen av Grekland, med den återvändande exilregeringen under Georgios Papandreou, som hade bildats med hjälp av de allierade i Kairo. I en tredje fas (1946-1949 stred en regeringskoalition med höger- och centerpartier, som valts under en bojkott av Greklands kommunistparti (KKE, mot beväpnade styrkor som leddes av . Fastän kommunistpartiets inblandning var känd i hela världen fortfor partiet att vara lagligt till 1948 och fortsatte att understödja attacker från sitt kontor i Aten tills proskriptionen. Vändpunkten i kriget inträffade 1949, när Alexandros Papagos blev överbefälhavare över den reguljära armén och i oktober samma år tvingades gerillan att kapitulera. Under konflikten försökte grannländer att göra territoriella anspråk på Grekland. Många medlemmar av ELAS var slavisktalande makedonier från norra Grekland, vilka grundade Nationella frihetsfronen (NOF 1944, med stöd av den jugoslaviske ledaren Tito, som hade planer för grekiska Makedonien. KKE var mycket positivt inställda till tanken om att bilda "Den socialistiska republiken Makedonien", som skulle omfatta grekiska Makedonien. Senare blev ELAS och SNOF oense om politiska frågor och splittrades. Inbördeskriget efterlämnade ett arv av politisk polarisering i Grekland och medföljande instabilitet. Som en följd av detta ingick Grekland en allians med USA och blev medlem av NATO, medan relationerna med de sovjetallierade grannländerna i norr blev ansträngda. (sv)
  • 希腊内战(1946-1949)是希臘王國政府领导的希腊国民军和希臘共產黨领导的希腊民主军之间的战争,持续时间从1946年一直到1949年。希腊内战的起因是由于自1943年起希腊国内政治势力左右分化严重加上二战结束后轴心国军队撤离导致的权力真空。在希腊内战中,希腊国民军得到了英国、美国的支持,而希腊民主军则则得到了南斯拉夫、阿尔巴尼亚共產黨、保加利亚人民共和國的支持,而希腊内战最终以希腊共产党和希腊民主军的失败而告终。希腊内战导致了希腊国内大约16万人的死亡,超过一百万人受到内战影响而成为难民。 希腊内战是冷战初期的地区战争之一,也是冷战中世界范围内西方盟国与共产主义联盟互相对抗的缩影,同时也是现代代理人战争的先例。希腊内战自开端就受到了英国的干涉,并且从1947年起,美国通过马歇尔计划亦对希腊内战加以了干涉。而与此同时,社会主义阵营内部对于希腊内战的态度则产生了分歧。苏联最高领导人斯大林依照百分比协定决定不对希腊内战加以干涉,而南斯拉夫领导人铁托则坚决支持干涉以支持希腊共产党。这也为之后的苏南决裂埋下伏笔。 (zh)
  • Громадянська війна в Греції (3 грудня 1946 — 31 серпня 1949) — перший великий збройний конфлікт у Європі, який вибухнув іще до закінчення Другої світової війни, відразу після визволення Греції від гітлерівських окупантів. Для громадян Греції конфлікт набув форми громадянської війни між комуністичними партизанами, популярними в народному середовищі, і роялістами, підтримуваних вузькими колами міської буржуазії, орієнтованої на підтримку Великої Британії і США. Геополітично Громадянська війна в Греції стала першим витком Холодної війни між Великою Британією та США з одного боку і СРСР та його союзниками з іншого. Поразка грецьких комуністів, яким Радянський Союз не зміг надати належну підтримку, завершилася так званою Процентною угодою 1943 року, яка в кінцевому результаті призвела до вступу Королівства Греція та Туреччини до НАТО (1952) і встановленню впливу США в Егейському морі до самого кінця Холодної війни. (uk)
dbo:causalties
  • * Unknown
  • *1,000–1,200 killed
  • *210 killed, 1,000 wounded, 733 missing
  • First phase (1943–1944)
  • * Hellenic Gendarmerie, from 1 December 1944 to 27 December 1951: 1,485 killed, 3,143 wounded, 159 missing
  • Second phase (1944)
  • Third phase (1946–1949)
  • * Hellenic Army, Navy and Air Force, from 16 August 1945 to 22 December 1951: 15,268 killed, 37,255 wounded, 3,843 missing, 865 deserters
dbo:combatant
  • *
  • PAO
  • EDES
  • *ELAS
  • *OPLA
  • EAM
  • Organization X
  • other EAM's organizations
  • *EPON
  • EKKA
  • First phase (1943–1944)
  • and others...
dbo:commander
dbo:date
  • 1944-12-03 (xsd:date)
  • 1946-03-30 (xsd:date)
dbo:isPartOfMilitaryConflict
dbo:place
dbo:result
  • Second Phase
  • **Treaty of Varkiza
  • *Caserta Agreement
  • *Kingdom of Greecevictory
  • *Lebanon Conference
  • First phase
  • Third phase
dbo:strength
  • 15,000–20,000
  • (12–16 Dec. 1944)
  • (from 18 Dec. 1944)
  • * 232,500 (at peak)
  • * 26,000 (at peak, mid-1948)
  • * Unknown
  • *11,600
  • *17,800
  • *4,000–4,500
  • *80,000–90,000
  • 130–150Chams
  • 2,000–3,000 Pomaks
  • First phase (1943–1944)
  • Second phase (1944)
  • Slav-Macedonians
  • Third phase (1946–1949)
  • Total: c.100,000 men and women served, of whom:
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 28830649 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 91871 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1040030193 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:caption
  • QF 25 pounder gun of the Hellenic Army during the Civil War (en)
dbp:casualties
  • 20128 (xsd:integer)
  • 1000000 (xsd:integer)
  • --08-16
  • First phase * Unknown Second phase * c. 2,000 killed (en)
  • First phase : Unknown (en)
  • Second phase : c. 20–40,000 civilians killed (en)
  • Third phase : 158,000 total killed (en)
  • max. 3,000 leftist civilians killed Third phase * Hellenic Army claim: 38,839 killed (en)
dbp:combatant
dbp:combatant1a
  • RAN (en)
  • EDES (en)
  • Second phase (en)
  • Ex-members of the Security Battalions (en)
  • Organization X (en)
  • Kingdom of Greece * 3rd Mountain Brigade * Sacred Band * Hellenic Gendarmerie * Cities Police * ΡΕΑΝ (en)
dbp:combatant1b
  • (en)
  • Third phase (en)
  • Kingdom of Greece * Hellenic Army * Hellenic Air Force * Hellenic Navy * 18px Hellenic Gendarmerie * * TEA Supported by: (en)
dbp:combatant2a
  • Second phase (en)
  • EAM * ELAS * OPLA (en)
dbp:combatant2b
  • Albania (en)
  • Bulgaria (en)
  • Supported by: (en)
  • Provisional Democratic Government (en)
  • Third phase (en)
  • Communist Party of Greece * KKE guerillas' local groups * Democratic Army * People's Civil Guard NLF partisans (en)
  • Other European Eastern Bloc countries (en)
dbp:commander
  • Georgios Papandreou (en)
  • Winston Churchill (en)
  • (en)
  • Others (en)
  • Alexandros Diomidis (en)
  • Alexandros Papagos (en)
  • Alexandros Svolos (en)
  • Aris Velouchiotis (en)
  • Georgios Grivas (en)
  • James Van Fleet (en)
  • Thrasyvoulos Tsakalotos (en)
  • John Hawkesworth (en)
  • Charilaos Florakis (en)
  • Second phase (en)
  • Third phase (en)
  • Andreas Tzimas (en)
  • Angelos Evert (en)
  • Christodoulos Tsigantes (en)
  • Dimitrios Maximos (en)
  • Dimitrios Psarros (en)
  • Georgios Siantos (en)
  • Giannis Zevgos (en)
  • Manolis Mantakas (en)
  • Nikolaos Plastiras (en)
  • Ronald Scobie (en)
  • First phase (en)
  • Evripidis Bakirtzis (en)
  • Georgios Kartalis (en)
  • King Paul (en)
  • Komninos Pyromaglou (en)
  • Konstantinos Tsaldaris (en)
  • Konstantinos Ventiris (en)
  • Markos Vafiadis (en)
  • Napoleon Zervas (en)
  • Nikolaos Zachariadis (en)
  • Archbishop Damaskinos (Regent) (en)
  • King George II † (en)
  • Stefanos Sarafis (en)
  • Themistoklis Sofoulis (en)
dbp:conflict
  • Greek Civil War (en)
dbp:date
  • 1943 (xsd:integer)
  • (en)
  • --03-30
  • --12-03
  • August 2019 (en)
  • First phase: (en)
  • Second Phase: (en)
  • Third Phase: (en)
dbp:imageSize
  • 370 (xsd:integer)
dbp:partof
  • World War II and the Cold War (en)
dbp:place
dbp:reason
  • Zaousis is a doctor and this is his autobiography. We need an academic source for these numbers. (en)
dbp:result
  • First phase * Lebanon Conference * Caserta Agreement Second Phase * Kingdom of Greece victory ** Treaty of Varkiza Third phase * Kingdom of Greece victory (en)
dbp:strength
  • 130 (xsd:integer)
  • 2000 (xsd:integer)
  • 15000 (xsd:integer)
  • dbr:Macedonians_(ethnic_group)
  • First phase * Unknown Second phase * 11,600 * 4,000–4,500 (en)
  • * 80,000–90,000 (en)
  • Third phase * 232,500 (en)
  • Total: c.100,000 men and women served, of whom: (en)
  • First phase * Unknown Second phase * 17,800 Third phase * 26,000 (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La guerre civile grecque est un conflit armé ayant opposé de 1946 à 1949 l'armée grecque gouvernementale (soutenue par le Royaume-Uni et les États-Unis) à l'Armée démocratique de Grèce, branche armée du Parti communiste de Grèce (soutenu par la Yougoslavie, la Bulgarie et l'Albanie). Les communistes grecs ne furent pas aidés par l'URSS en raison des accords de partition d'influence négociés à la conférence de Moscou de 1944. Le conflit s'acheva par la victoire du gouvernement royaliste sur les forces communistes, dont les survivants durent s'exiler dans les pays communistes, principalement en Bulgarie, Roumanie, Hongrie et Tchécoslovaquie. (fr)
  • ギリシャ内戦(ギリシャないせん、ギリシア語: Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος)は、1946年から1949年の間にかけてギリシャにおいて争われた内戦である。一方の当事者は中道右派政府と右派民兵で、イギリスおよびアメリカの支援を受けていた。もう一方はナチス・ドイツ占領下のギリシャにおける最大のレジスタンス組織であった共産主義ゲリラ(ELAS)で、ギリシャ共産党(KKE) の指導下にあった。 (ja)
  • A Guerra Civil da Grécia (em grego: ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, translit. Ellinikos Emfylios Polemos foi travada de 1946 a 1949, e envolveu as forças armadas do governo monárquico grego, apoiadas pelo Reino Unido e pelos Estados Unidos, contra o Partido Comunista da Grécia (KKE, do grego Kommounistikó Kómma Elládas e seu braço armado, o (DSE, do grego Dimokratikos Stratos Elladas, juntamente com a maior organização de resistência antifascista da Grécia - a (EAM, do grego Ethniko Apeleftherotiko Metopo e seu braço armado, o (ELAS, do grego Ellinikós Laikós Apeleftherotikós Stratós, com o apoio da Bulgária, Iugoslávia e Albânia. (pt)
  • 希腊内战(1946-1949)是希臘王國政府领导的希腊国民军和希臘共產黨领导的希腊民主军之间的战争,持续时间从1946年一直到1949年。希腊内战的起因是由于自1943年起希腊国内政治势力左右分化严重加上二战结束后轴心国军队撤离导致的权力真空。在希腊内战中,希腊国民军得到了英国、美国的支持,而希腊民主军则则得到了南斯拉夫、阿尔巴尼亚共產黨、保加利亚人民共和國的支持,而希腊内战最终以希腊共产党和希腊民主军的失败而告终。希腊内战导致了希腊国内大约16万人的死亡,超过一百万人受到内战影响而成为难民。 希腊内战是冷战初期的地区战争之一,也是冷战中世界范围内西方盟国与共产主义联盟互相对抗的缩影,同时也是现代代理人战争的先例。希腊内战自开端就受到了英国的干涉,并且从1947年起,美国通过马歇尔计划亦对希腊内战加以了干涉。而与此同时,社会主义阵营内部对于希腊内战的态度则产生了分歧。苏联最高领导人斯大林依照百分比协定决定不对希腊内战加以干涉,而南斯拉夫领导人铁托则坚决支持干涉以支持希腊共产党。这也为之后的苏南决裂埋下伏笔。 (zh)
  • La Guerra Civil grega (en grec: Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος va ser un conflicte bèl·lic entre els anys 1946 i 1949 entre les forces del govern grec monàrquic i conservador (amb l'ajut del Regne Unit i els Estats Units i la branca armada del Partit Comunista Grec (KKE, l'Exèrcit Popular d'Alliberament Grec (ELAS. (ca)
  • الحرب الأهلية اليونانية (باليونانية: ο Eμφύλιος Πόλεμος، "الحرب الأهلية")‏ قامت بين عامي 1946-49 بين جيش الحكومة اليونانية المدعومة من قبل بريطانيا العظمى والولايات والمتحدة وبين الجيش الديمقراطي اليوناني (ΔΣΕ)، وهو الجناح العسكري للحزب الشيوعي اليوناني (KKE)، بدعم من يوغوسلافيا وألبانيا وبلغاريا. وكانت النتيجة هزيمة المتمردين الشيوعيين من قبل القوات الحكومية. كان العديد من المتمردين داخل الجيش الديمقراطي هم من المتمردين اليونانين الذين قاتلوا ضد قوات الاحتلال الألمانية والإيطالية خلال الحرب العالمية الثانية. كانت الحرب الأهلية نتيجة للصراع بين قطبي اليسار واليمين بدأ في عام 1943 بسبب الفراغ في السلطة الذي أعقب نهاية احتلال قوات المحور. (ar)
  • Řecká občanská válka byl vojenský konflikt, který se odehrál v letech 1946–1949 v Řecku. Na jedné straně konfliktu stála konzervativní část řecké společnosti a vojenské složky řecké vlády, nejdřív podporované Británií a poté USA. Druhá, tzv. revoluční část, byla vedena řeckou komunistickou stranou podporovanou komunistickými režimy v sousední Albánii, Jugoslávii a Bulharsku. (cs)
  • Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος ήταν εμφύλιος πόλεμος που διεξήχθη στην Ελλάδα ανάμεσα στον κυβερνητικό Ελληνικό Στρατό και τις αντάρτικες δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ). Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την νίκη του Ελληνικού Στρατού και την ήττα του ΔΣΕ. Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του Ψυχρού πoλέμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα. (el)
  • La Greka Enlanda Milito (en greka: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], o Emfýlios [Pólemos], "la enlanda milito") okazis en Grekio el 1946 al 1949 inter la armeo de la Greka registaro — apogita de Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono — kaj la Demokratia Armeo de Grekio (DSE) — nome milita branĉo de la Komunista Partio de Grekio (KKE) — apogita de Jugoslavio kaj Albanio same kiel de Bulgario. Ĝi estis ofte konsiderata la unua milito montro de la Malvarma Milito, kvankam Sovetunio evitis sendi helpon. La batalado rezultis en la malvenko de la DSE fare de la Helena Armeo. Fondita de la Komunista Partio de Grekio kaj subtenita de najbaraj kaj ĵus fonditaj socialismaj ŝtatoj kiel Jugoslavio, Albanio kaj Bulgario, la Demokratia Armeo de Grekio inkludis multajn personojn kiuj estis luktintaj kiel partizanoj kontraŭ la (eo)
  • Der Griechische Bürgerkrieg (griechisch Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, ellinikos emfylios polemos) begann im März 1946 und endete am 9. Oktober 1949. Er entstand aus dem Konflikt zwischen der linken Volksfront bzw. deren Demokratischer Armee Griechenlands (DSE), die logistisch durch Albanien und Jugoslawien unterstützt wurde, einerseits und andererseits der konservativen griechischen Regierung, welche von Großbritannien bis 1947 und ab März 1947 von den USA im Rahmen der Truman-Doktrin militärisch unterstützt wurde. (de)
  • La guerra civil griega transcurrió entre marzo de 1946 y octubre de 1949 y fue el primer caso de una insurrección comunista tras la Segunda Guerra Mundial, por lo que se puede considerar como el primer conflicto bélico de la Guerra Fría. La victoria de las fuerzas anticomunistas del gobierno condujo a la entrada de Grecia en la OTAN y ayudó a definir el equilibrio estratégico en el mar Egeo y los Balcanes en la Europa de la posguerra. (es)
  • The Greek Civil War (Greek: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], o Emfýlios [Pólemos], "the Civil War") was fought between the Greek government army (supported by the United Kingdom and the United States) and the Democratic Army of Greece (DSE) – the military branch of the Communist Party of Greece (KKE) (supported by Bulgaria, Albania, Yugoslavia, and covertly by the Soviet Union via their Eastern European proxies) from 1946 to 1949. The fighting resulted in the defeat of the DSE by the Hellenic Army. (en)
  • Greziako Gerra Zibila (grezieraz: ο Eμφύλιος [Πόλεμος]) 1946 eta 1949 bitartean Greziako gobernuaren armadaren (Erresuma Batuak eta AEBek babesturik), eta Greziako Armada Demokratikoaren (Greziako Alderdi Komunistaren adar militarra alegia) arteko gatazka armatua izan zen. Bigarren Mundu Gerran italiarren eta alemaniarren inbasioak eragindako botere-hutsunea bete nahian, ezkertiarren eta eskuindarren arteko borroka muturtuarengatik sortu zen gerra zibila, Gerra Hotzaren lehenengo urratsetakoa. (eu)
  • Perang Saudara Yunani (bahasa Yunani: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], "Perang Saudara") (1946-1949) adalah perang antara pasukan pemerintah Yunani, yang didukung oleh Britania Raya, Amerika Serikat, dan Tentara Demokratik Yunani, cabang militer dari Partai Komunis Yunani (KKE). Ini adalah hasil dari perjuangan yang sangat terpolarisasi antara kaum kiri dan kanan yang mulai dari tahun 1943 dan ditargetkan kekosongan kekuasaan pendudukan Jerman-Italia selama Perang Dunia II. (in)
  • De Griekse Burgeroorlog (Grieks: Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, Ellinikos emfylios polemos) was een gewapend conflict van 1946 tot 1949 tussen Griekse communistische guerrilleros enerzijds en de door het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten gesteunde Griekse regering anderzijds. De oorlog kostte zo'n 160.000 mensen het leven. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog trachtten de communisten een gewapende revolutie op gang te brengen. Dat mislukte, wat resulteerde in een slepende burgeroorlog, die tot 1949 duurde. (nl)
  • Wojna domowa w Grecji (ο Eλληνικός Eμφύλιος Πόλεμος trb. o Elinikos Emfilios Polemos trl. o Ellīnikós Emfýlios Pólemos) – walki prowadzone od grudnia 1944 roku do stycznia 1945 roku (pierwsza faza) oraz w latach 1946–1949 (druga faza) na terenie Grecji pomiędzy rządowymi siłami zbrojnymi, wspierającymi monarchę i prawicę, wspomaganymi militarnie i logistycznie przez Wielką Brytanię oraz Stany Zjednoczone, a komunistycznymi siłami DSE (gr. ΔΣΕ, Dimokratikos Stratos Ellados – Demokratyczne Wojsko Grecji), wywodzącymi się spośród części kombatantów lewicowego ruchu oporu -ELAS (gr. ΕΑΜ – ΕΛΑΣ), jednak znacznie mniej od nich licznymi. Komunistów z DSE popierali lewicowi macedońscy partyzanci z Frontu Wyzwolenia, z greckiej prowincji Macedonia. Po stronie rządowej, jeszcze przed wybuchem wojny (pl)
  • La guerra civile greca (in greco: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], traslitterato: Emfýlios [Pólemos], "la guerra civile" fu combattuta dal 1946 al 1949 in Grecia fra l'Esercito Democratico Greco dei guerriglieri comunisti (appoggiati anche dai partigiani jugoslavi del NOF e le forze governative monarchiche greche, sostenute dapprima dalla Gran Bretagna e poi soprattutto dagli Stati Uniti d'America. La guerra fu un momento estremamente delicato della contrapposizione USA-URSS (guerra fredda perché si temette un allargamento dell'egemonia sovietica all'area dell'Egeo. (it)
  • Гражда́нская война́ в Гре́ции (греч. Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος, o Emfýlios Pólemos, «гражданская война») (1946 — октябрь 1949 года) — гражданская война в Греции, которая велась с 1946 по 1949 год между греческой правительственной армией, поддерживаемой Великобританией и США, и демократической армией Греции (ДАГ), вооружённым крылом Коммунистической партии Греции (КПГ), поддерживаемой СССР, Югославией, Албанией и Болгарией. В результате боёв греческая армия разгромила ДАГ. (ru)
  • Grekiska inbördeskriget (grekiska: ο Eμφύλιος [Πόλεμος], "Inbördeskriget" utkämpades mellan åren 1946 och 1949, och var det första fallet av ett kommunistiskt gerillakrig under efterkrigstiden. Segern för Greklands kung Pauls och den grekiska regeringens antikommunistiska armé ledde till att Grekland 1952 blev medlem av NATO, och bidrog till att kalla krigets ideologiska maktbalans fastställdes för Egeiska havets del. (sv)
  • Громадянська війна в Греції (3 грудня 1946 — 31 серпня 1949) — перший великий збройний конфлікт у Європі, який вибухнув іще до закінчення Другої світової війни, відразу після визволення Греції від гітлерівських окупантів. Для громадян Греції конфлікт набув форми громадянської війни між комуністичними партизанами, популярними в народному середовищі, і роялістами, підтримуваних вузькими колами міської буржуазії, орієнтованої на підтримку Великої Британії і США. (uk)
rdfs:label
  • Greek Civil War (en)
  • الحرب الأهلية اليونانية (ar)
  • Guerra Civil grega (ca)
  • Řecká občanská válka (cs)
  • Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος (1946–1949) (el)
  • Griechischer Bürgerkrieg (de)
  • Greka Enlanda Milito (eo)
  • Greziako Gerra Zibila (eu)
  • Guerra civil griega (es)
  • Guerre civile grecque (fr)
  • Perang Saudara Yunani (in)
  • Guerra civile greca (it)
  • ギリシャ内戦 (ja)
  • Griekse Burgeroorlog (nl)
  • 그리스 내전 (ko)
  • Wojna domowa w Grecji (pl)
  • Guerra Civil da Grécia (pt)
  • Гражданская война в Греции (ru)
  • Grekiska inbördeskriget (sv)
  • Громадянська війна у Греції (uk)
  • 希腊内战 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Greek Civil War (en)
is dbo:battle of
is dbo:isPartOfMilitaryConflict of
is dbo:usedInWar of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:battleHonours of
is dbp:battles of
is dbp:event of
is dbp:partof of
is dbp:wars of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License