| p:abstract
| - George Frost Kennan (February 16, 1904 – March 17, 2005) was an American advisor, diplomat, political scientist, and historian, best known as "the father of containment" and as a key figure in the emergence of the Cold War. He later wrote standard histories of the relations between Russia and the Western powers. In the late 1940s, his writings inspired the Truman Doctrine and the U.S. foreign policy of "containing" the Soviet Union, thrusting him into a lifelong role as a leading authority on the Cold War. His "Long Telegram" from Moscow in 1946, and the subsequent 1947 article "The Sources of Soviet Conduct" argued that the Soviet regime was inherently expansionist and that its influence had to be "contained" in areas of vital strategic importance to the United States. These texts quickly emerged as foundational texts of the Cold War, expressing the Truman administration's new anti-Soviet Union policy. Kennan also played a leading role in the development of definitive Cold War programs and institutions, most notably the Marshall Plan. Shortly after Kennan's doctrines had been enshrined as official U.S. policy, he began to criticize the policies that he had seemingly helped launch. By mid-1948, he was convinced that the situation in Western Europe had improved to the point where negotiations could be initiated with Moscow. The suggestion did not resonate within the Truman administration, and Kennan's influence was increasingly marginalized—particularly after Dean Acheson was appointed Secretary of State in 1949. As U.S. Cold War strategy assumed a more aggressive and militaristic tone, Kennan bemoaned what he called a misinterpretation of his thinking. In 1950, Kennan left the Department of State, except for two brief ambassadorial stints in Moscow and Yugoslavia, and became a leading realist critic of U.S. foreign policy. He continued to be a leading thinker in international affairs as a faculty member of the Institute for Advanced Study from 1956 until his death at age 101 in March 2005. (en)
- George Frost Kennan (né 16 février 1904, Milwaukee, Wisconsin - mort 17 mars 2005) est un diplomate, politologue et historien américain du XX siècle. Il influença fortement la politique de États-Unis à l'égard de l'Union soviétique au sortir de la Seconde Guerre mondiale. Il est connu dans le monde politique pour avoir en partie créé le mot containment (mesures pour endiguer l'expansionnisme soviétique) et comme une figure clé de la guerre froide. Un grand nombre de ses ouvrages traitent des relations entre la Russie et les puissances occidentales. Parlant l'allemand et le russe, il s'est notamment intéressé aux peuples allemand et russe. (fr)
- ジョージ・フロスト・ケナン（George Frost Kennan, 1904年2月16日 - 2005年3月17日）は、アメリカ合衆国の外交官、政治学者、歴史家。1940年代と1950年代末の外交政策計画者として、彼はソ連の封じ込めを柱とするアメリカの冷戦政策の設計者と見なされる。プリンストン高等研究所名誉教授。さらに彼はピューリツァー賞を受賞した歴史家であった。彼の大おじは、探検家および作家のジョージ・ケナン（1845年 - 1924年）である。 (ja)
- George Frost Kennan (Milwaukee 16 februari 1904 - Princeton 17 maart 2005) was een Amerikaanse diplomaat en historicus. Hij werkte vele jaren voor het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken . Als planner buitenlands beleid tijdens de jaren 1940 en 50 en omdat hij opriep om de Sovjet-Unie "in te dammen" wordt hij vaak gezien als de "architect" van de Koude Oorlog, de containment-politiek. Zijn oudoom was de ontdekkingsreiziger en schrijver George Kennan. Kennan werd geboren in Milwaukee in de staat Wisconsin. Zijn ouders waren Kossuth Kennan en Florence James Kennan. Hij ging naar school aan de Saint John's Militaire Academie en studeerde aan Princeton University. Hij studeerde daar af in 1925 en trad toe tot het corps diplomatique. Zijn eerste post was Genève; in 1927 werd hij overgeplaatst naar Hamburg en in 1928 naar Tallinn in Estland. Het jaar daarop werd hij aangesteld als Derde Secretaris voor alle Baltische staten. In 1931 huwde hij de Noorse Annaliese Sorenson en begon hij ook aan een studie Russische taal en cultuur in Berlijn, als onderdeel van de voorbereidingen van het State Department op de erkenning van de Sovjet-Unie door de Verenigde Staten. Toen de Amerikaanse ambassade in Moskou in 1933 weer openging, vergezelde Kennan ambassadeur William Bullitt naar Moskou. Hij diende daar tot 1937. Daarna verbleef hij een jaar in de VS, een jaar in Praag en vervolgens werd hij gestationeerd op de ambassade in Berlijn als eerste secretaris van ambassadeur Sumner Welles. In die hoedanigheid probeerde hij in 1940 een vrede te bewerkstelligen in de Tweede Wereldoorlog. Hij was nog altijd in Berlijn toen Duitsland de Verenigde Staten de oorlog verklaarde en werd een aantal maanden geïnterneerd. Hij keerde in mei 1942 terug naar de Verenigde Staten. Gedurende de oorlog vertegenwoordigde Kennan de VS in Portugal en was hij lid van de European Advisory Commission. In 1944 keerde hij terug naar de ambassade in Moskou.In 1947 werd Kennan door minister van Buitenlandse Zaken George C. Marshall aangesteld als hoofd beleidsplanning van het State Department. In deze rol was Kennan bedenker en pleitbezorger van de containment-politiek – zijn bekendste weergave van dit idee is waarschijnlijk het anoniem geschreven artikel "The Sources of Soviet Conduct" in de editie van Foreign Affairs van juli 1947. Hierin combineerde hij een traditioneel neurotisch Russisch wereldbeeld, verhevigd door oriëntaalse geheimhouderij en de communistische ideologie om het buitenlandse beleid van de Sovjet-Unie te verklaren. De door hem aanbevolen houding van het Westen na de nederlaag van Nazi-Duitsland hield in dat een status quo moest worden gehandhaafd tot het regime zou bijdraaien. In 1952 werd hij aangesteld als ambassadeur voor de Sovjet-Unie, maar in oktober werd hij teruggeroepen nadat hij in Berlijn een diplomatieke rel had veroorzaakt met een weinig diplomatieke vergelijking van zijn positie als diplomaat in 1940 in Berlijn met de manier waarop hij in 1952 in Moskou in de gaten werd gehouden. Bovendien werd hij door de Sovjet-Unie persona non grata verklaard. Kennan verliet in 1953 het State Department en ging werken voor het Institute for Advanced Study te Princeton, New Jersey, . Hij betreurde later dat zijn aanbevelingen over 'containment' te eenzijdig miliair waren uitgelegd. Hij bleef in Princeton tot zijn pensioen, met een korte onderbreking in de periode 1961-63 toen hij ambassadeur in Joegoslavië was. In deze tijd kreeg hij bekendheid met een aantal boeken en artikelen, waaronder Russia Leaves the War en Memoirs . Toen hij stierf, was Kennan getrouwd met Grace Kennan Warneke en had hij drie kinderen: Christopher, Joan en Wendy. (nl)
- George Frost Kennan (ur. 16 lutego 1904 w Milwaukee, zm. 17 marca 2005 w Princeton, New Jersey), dyplomata amerykański, sowietolog, uważany za architekta polityki zimnej wojny w latach 40. i 50. XX wieku.Był stryjecznym wnukiem podróżnika George Kennana . Kształcił się w szkole wojskowej, następnie na Uniwersytecie Princeton . Po studiach podjął pracę w amerykańskiej służbie dyplomatycznej. Pierwszą placówką zagraniczną Kennana była Genewa, potem przeniesiono go do Hamburga, następnie do Tallinna; był trzecim sekretarzem wspólnej ambasady USA w republikach bałtyckich. W 1929 został przeniesiony do Berlina, gdzie – już jako urzędnik Departamentu Stanu – poznawał język i kulturę rosyjską. Jako ekspert ds. ZSRR znalazł się w składzie personelu ponownie otwartej w 1933 ambasady amerykańskiej w Moskwie, gdzie pozostawał do 1937. W kolejnych latach pracował krótko w USA, następnie w Pradze, wreszcie w 1940 został skierowany ponownie do Berlina. Był pierwszym sekretarzem ambasady aż do wypowiedzenia wojny Stanom Zjednoczonym przez Niemcy. Został wówczas internowany i powrócił do USA kilka miesięcy później, w maju 1942. Wkrótce ponownie znalazł się w Europie jako przedstawiciel USA w Portugalii. W 1944 po raz kolejny wysłany został na placówkę do Moskwy. Jego długi telegram z lutego 1946 r. był pierwszą powojenną analizą polityki zagranicznej ZSRR i jej ścisłej współzależności z ustrojem i polityką wewnętrzną. Konkluzją długiego telegramu był postulat rewizji dotychczasowej polityki USA wobec ZSRR i rozpoczęcie zdefiniowanej w nim właśnie polityki powstrzymywania . Słynny artykuł Kennana The Sources of Soviet Conduct, opublikowany anonimowo w piśmie poświęconym stosunkom międzynarodowym "Foreign Affairs ", był publiczną wersją długiego telegramu i formułował definicję polityki powstrzymywania przyjętej w początku 1947 r przez administrację Trumana jako doktryna amerykańskiej polityki zagranicznej. W 1952 został mianowany ambasadorem USA w ZSRR, ale już w październiku tego roku utracił stanowisko po skandalu dyplomatycznym, jaki wywołała jego wypowiedź porównująca ZSRR do nazistowskich Niemiec.W 1953 odszedł ze służby dyplomatycznej i podjął pracę w Princeton, w Instytucie Studiów Wyższych . Prowadził tam wykłady i publikował wiele prac dotyczących polityki międzynarodowej, m.in. wyróżnioną Nagrodą Pulitzera książkę Russia Leaves the War . W latach 1961–1963 był ambasadorem USA w Jugosławii. W 1982 został laureatem Nagrody Pokojowej Niemieckich Księgarzy. Autor m.in.:* American Diplomacy, 1900–1950 * Realities of American Foreign Policy * Russia Leaves the War * The Decision to Intervene * Russia, the Atom, and the West * Russia and the West under Lenin and Stalin * Memoirs, 1925–1950 * From Prague after Munich: Diplomatic Papers, 1938–1940 * The Marquis de Custine & His "Russia in 1839" * Memoirs, 1950–1963 * The Decline of Bismarck's European Order: Franco-Russian Relations, 1875–1890 * The Nuclear Delusion: Soviet-American Relations in the Atomic Age * The Fateful Alliance: France, Russia, and the Coming of the First World War * Sketches from a Life * Around the Cragged Hill: A Personal and Political Philosophy * At a Century's Ending: Reflections 1982–1995 * An American Family: The Kennans – The First Three Generations (pl)
- Джордж Фрост Кеннан (1904—2005) — американский дипломат и ученый, основатель Института Кеннана, больше, чем кто-либо другой в XX веке, преуспел в деле сближения мира науки и мира политики. Он историк, который сам творил историю. Как писал Генри Киссинджер, Кеннан — дипломат, внесший огромный вклад в создание дипломатической доктрины нашей эры.В 1925 году, сразу после окончания Принстонского университета, Кеннан поступил на дипломатическую службу. После недолгого пребывания в Женеве он узнал о том, что может поучиться три года в аспирантуре одного из европейских университетов при условии, что будет изучать какой-нибудь редкий язык. Кеннан выбрал русский, поскольку у него была возможность получить назначение на работу в Советский Союз, а также следуя семейной традиции, начало которой положил двоюродный брат его деда, в память о котором он впоследствии поможет основать при Международном центре Вудро Вильсона Институт перспективных российских исследований имени Кеннана. После завершения аспирантуры Дж. Ф. Кеннан продолжил дипломатическую службу за границей — в Таллине и Риге. Где бы он ни работал, он везде много путешествовал, что помогало ему лучше узнать народ и культуру страны. В 1933 году Кеннан приехал в Москву в качестве переводчика Вильяма C. Буллитта, первого посла США в Советском Союзе.Затем была служба в Берлине, Вене, Праге, Лиссабоне и Лондоне. Но в центре внимания Кеннана по-прежнему оставалась Россия. Именно из Москвы он посылает «длинную телеграмму», в которой призывает правительство Соединенных Штатов твердо выступить против советской экспансии в Восточной Европе. Затем, в июле 1947 года, в журнале «Foreign Affairs» («Международные отношения») появилось эссе за подписью некоего «Х», в котором излагалась стратегия сдерживания, вскоре воплощенная в жизнь. Значение этой стратегии трудно переоценить: она оказала влияние на выработку американской доктрины на последующие 40 лет, обусловила политику других государств в отношении Америки и, наконец, легла в основу многих важных дипломатических и политических начинаний, таких, как доктрина Трумэна, план Маршалла, НАТО и Берлинский воздушный мост. (ru)
- George Frost Kennan, född 16 februari 1904, död 17 mars 2005, var en amerikansk diplomat, politisk rådgivare, statsvetare och historiker, mest känd som upphovsmannen till begreppet uppdämning och som en nyckelfigur i inledningen av kalla kriget. George Kennan har blivit berömd för sitt ”långa telegram” från Moskva 1946 och den påföljande X-artikeln (”The Sources of Soviet Conduct”) från 1947. X-artikeln argumenterade för att Sovjet till sin natur var expansionistiskt och att dess inflytande måste ”uppdämmas” inom områden med avgörande strategisk betydelse för USA. Dessa texter blev grundläggande texter om kalla kriget, formulerade Trumanadministrationens nya anti-Sovjetpolitik och inspirerade till Trumandoktrinen och till USA:s strategi om "uppdämning" av Sovjetunionen. Det gjorde att Kennan under resten av sitt liv var en ledande auktoritet inom kalla kriget. Som chef för utrikesdepartementets Policy Planning Staff från 1947 spelade Kennan en huvudroll i utformningen av Marshallplanen. Strax efter att Trumandoktrinen blivit officiell amerikansk policy, började Kennan kritisera den politik som han till synes själv varit med och utformat. Kennans åsikter om amerikansk utrikespolitik skiljde sig på flera punkter från Trumanadministrationens och hans inflytande blev nu mer marginaliserat – speciellt efter att Dean Acheson blivit utrikesminister 1949. När USA:s strategi i kalla kriget blev mer aggressiv och militant klagade Kennan över vad han kallade en missuppfattning av hans texter. 1950 lämnade Kennan utrikesdepartementet, med undantag av två korta uppdrag som ambassadör i Moskva och Jugoslavien, och blev en ledande realistisk kritiker av USA:s utrikespolitik. Som fakultetsmedlem i Institute for Advanced Study från 1956 till sin död 2005, fortsatte han att vara en betydelsefull tänkare i utrikesfrågor. (sv)
- George Frost Kennan (16 de febrero de 1904 – 17 de marzo de 2005) fue un diplomático y consejero gubernamental norteamericano, autor de la doctrina de la contención y figura clave de la Guerra Fría. Escribió varias obras de importancia acerca de las relaciones entre la ex Unión Soviética y Estados Unidos. Durante su mandato como primer director del Equipo de Planeamiento Político del Departamento de Estado a fines de la década de 1940, sus escritos impulsaron la doctrina Truman y la política norteamericana de contención de la Unión Soviética y lo convirtieron en una autoridad en la Guerra Fría por el resto de su vida. El llamado Telegrama Largo que envió desde Moscú en 1946, y el artículo que escribió en 1947 titulado Las fuentes del comportamiento soviético sostenían que el régimen soviético era expansionista por naturaleza y que su influencia debía ser contenida en las áreas de importancia estratégica vital para los Estados Unidos. Estos trabajos no tardaron en convertirse en textos fundacionales de la Guerra Fría, sintetizando la nueva política anti soviética de la administración Truman. Kennan también desempeñó un papel fundamental en el desarrollo de los programas e instituciones que definieron la Guerra Fría, especialmente el Plan Marshall. Poco después de que la doctrina de la contención se convirtiera en política oficial de los Estados Unidos, Kennan comenzó a criticar las mismas políticas que aparentemente había ayudado a lanzar. A mediados de 1948 creía que la situación en Europa Occidental había mejorado al punto en el cual podían iniciarse negociaciones con Moscú. Su propuesta no encontró eco en la administración Truman, por lo que la influencia de Kennan comenzó a disminuir, sobre todo luego de la designación de Dean Acheson como Secretario de Estado en 1949. A medida que la estrategia de Estados Unidos para la Guerra Fría asumía una forma más agresiva y militarista, Kennan lamentaba lo que él denominaba una mala interpretación de su pensamiento. En 1950, Kennan abandonó el Departamento de Estado salvo por dos breves comisiones como diplomático en Moscú y Yugoslavia, y se convirtió en un importante crítico realista de la política exterior norteamericana. Siguió siendo un pensador reconocido en materia de asuntos internacionales, como profesor del Institute for Advanced Study desde 1956 hasta su muerte, a los 101 años, en marzo de 2005. (es)
- Georg F. Kennan (s. 16. helmikuuta 1904 – 17. maaliskuuta 2005) oli yhdysvaltalainen huippudiplomaatti, jolla oli merkittävä osa Yhdysvaltain kylmän sodan politiikassa.Hän opiskeli St. John's Northwestern Military Academyssa ja historiaa Princetonin yliopistossa vuodesta 1921. Hän toimi konsulina Sveitsissä vuodesta 1926, ja sen jälkeen Berliinissä, Tallinnassa ja Riiassa. Hän oli erikoistunut opinnoissaan venäjän kieleen Berliinin yliopistossa vuonna 1929. Yhdysvaltain solmittua diplomaattiset suhteet Neuvostoliittoon Kennan seurasi suurlähettiläs William C. Bullittia Moskovaan vuonna 1933. Hän oli Prahassa Hitlerin miehitettyä Tšekkoslovakian ja toisen maailmansodan alkaessa hän oli Berliinissä ja joutui internoiduksi Yhdysvaltain liityttyä sotaan 1941. Hän oli Yhdysvaltain lähettilään Neuvostoliitossa 1950-luvulla ja 1960-luvulla Jugoslaviassa. Kennanin kirjoitukset, etenkin ns. "Pitkä sähke" (Long Telegram) ja salanimellä kirjoitettu heinäkuun 1947 artikkeli "The Sources of Soviet Conduct" Foreign Policy -lehdessä vaikuttivat merkittävästi Trumanin oppiin. Marshallin apu tulikin keinoksi järjestää asioita Euroopassa. Kennanin mukaan mukaan Neuvostoliitto oli laajentumishaluinen ja Yhdysvallat voisi estää tätä ns. sulkemispolitiikalla, josta tulikin Yhdysvaltain politiikan perusta Neuvostoliittoa vastaan puolen vuosisadan ajaksi. (fi)
- Conosciuto come "il padre della politica del containment", fu figura chiave durante il periodo di emergenza della Guerra Fredda. Fu autore di memorie e studi sulle relazioni tra la Russia e le potenze occidentali. Alla fine degli anni quaranta, i suoi scritti ispirarono la Dottrina Truman e la politica estera degli Stati Uniti volta a "contenere" l'Unione Sovietica, portandolo ad un lungo ruolo di autorità nel campo della Guerra Fredda. Il suo "Lungo Telegramma" da Mosca nel 1946, ed il successivo articolo del 1947 dal titolo "Le origini della Condotta Sovietica" affermavano che che il regime sovietico era inerentemente espansionista e che la sua influenza doveva essere "contenuta" nelle aree di vitale valore strategico per gli Stati Uniti. Questi scritti divennero dei testi fondamentali nel periodo della Guerra Fredda, poiché esprimevano la politica anti-Sovietica dell'amministrazione del presidente Truman. Kennan giocò anche un ruolo fondamentale nello sviluppo dei programmi e delle iniziative sorte in funzione della Guerra Fredda e note come Piano Marshall. Subito dopo l'adozione della sua dottrina da parte della politica ufficiale statunitense, Kennan iniziò a criticare le politiche che ne avevano apparentemente aiutato lo sviluppo. A metà del 1948, egli manifestò la convinzione che la situazione in Europa Occidentale era giunta ad un punto tale che non fosse più possibile portare avanti dei negoziati con Mosca. I suoi suggerimenti non vennero accolti dall'amministrazione Truman, e l'influenza di Kennan divenne sempre più marginale, soprattutto dopo l'elezione di Dean Acheson come Segretario di Stato nel 1949. Quando la strategia americana sulla Guerra Fredda assunse un tono eccessivamente militaristico, Kennan reclamò che esso fosse frutto di una distorsione del suo pensiero. Nel 1950, Kennan lasciò il Dipartimento di Stato, eccezion fatta per due brevi missioni diplomatiche a Mosca e in Yugoslavia, e divenne leader della critica realistica alla politica estera degli Stati Uniti. Continuò ad essere un autore fondamentale nel campo delle relazioni internazionali come membro dalla facoltà dell' Istituto di Studi Avanzati dal 1956 fino alla sua morte all'età di 101 anni nel marzo del 2005. (it)
- George Frost Kennan (16 de fevereiro de 1904 — 17 de março de 2005) foi um diplomata, cientista político e historiador norte-americano, sendo uma figura central na emergência da Guerra Fria. Ele posteriormente escreveu histórias sobre as relações da Rússia com as potências ocidentais.No final da década de 1940, seus escritos inspiraram a Doutrina Truman e a política externa norte-americana de "contenção" da União Soviética, dando-o um duradouro papel de autoridade líder durante a Guerra Fria. (pt)
- 乔治·凯南（英文：George Frost Kennan，1904年2月16日 - 2005年3月17日）是美国外交家、政治學家和历史学家，普利策新闻奖获得者。遏制政策（containment）始创人。 1925年毕业于普林斯顿大学，1929年至1931年在柏林大学学习俄罗斯文化，后在苏联和欧洲国家从事外交工作。 1946年2月22日，任驻苏联代办的乔治·凯南向美国国务院发了一封长达8000字的电文，对苏联的内部社会和对外政策进行了深入分析，提出并最终被美国政府所采纳的对付苏联的长期战略，也就是遏制政策，对20世纪后半叶的世界政治产生了重大影响。 2005年3月17日在新泽西州普林斯顿的家中去世。 (zh)
- George Frost Kennan (16. februar 1904 - 17. marts 2005) var en politisk rådgiver, diplomat, politolog og historiker fra USA. Han kendes bedst som "faderen til inddæmningspolitikken," og som en nøglefigur den kolde krigs tilblivelse. Han skrev senere flere historiske værker om relationerne mellem Sovjetunionen og vesten.I slutningen af 1940'erne inspirerede hans "lange telegram" fra Moskva, skrevet i 1946, og senere en artikel skrevet i 1947, til Truman-doktrinen, der lagde vægt på at inddæmme Sovjetunionen. Disse tekster blev hurtigt til fundamentale tekster i begrundelsen for den kolde krig, og Harry Trumans anti-sovjetiske politik. Kennan var også medvirkende til at udvikle flere koldkrigsprogrammer, heriblandt Marshall-planen. Kort efter Kennans doktriner var blevet til officiel amerikansk udenrigspolitik, begyndte han at kritisere de politikker han tilsyneladende selv havde være fortaler for. I midten af 1948 var han overbevist om at situationen i vesteuropa var forbedret så meget at man kunne påbegynde forhandlinger med Moskva. Forslaget gav ikke genklang i Trumans regering, og Kennan blev i stigende grad marginaliseret, specielt efter Dean Acheson blev udpeget til udenrigsminister i 1949. Efterhånden som USA's udenrigspolitik blev mere aggressiv og militaristisk, beklagede Kennan det han kaldte en fejlfortolkning af hans ideer.I 1950 forlod Kennan udenrigsministeriet, og blev en ledende kritiker af USA's udenrigspolitik. Han var fortsat en ledende tænker i international politik, som fakultetsmedlem i Institute for Advanced Study fra 1956 frem til sin død i 2005. (da)
- George Frost Kennan (* 16. Februar 1904 in Milwaukee, Wisconsin; † 17. März 2005 in Princeton, New Jersey) war Historiker und einer der bedeutendsten Diplomaten der USA. Sein Name ist verbunden mit dem Marshallplan sowie der Containment-Politik in der Zeit des Kalten Krieges.Er studierte in Princeton und später in Berlin. Zwischen 1926 und 1961 arbeitete er für den US-amerikanischen diplomatischen Dienst, u.a. in Moskau, Berlin, Prag, Lissabon und London. Von 1947-1949 war George F. Kennan im Außenministeriums als Planungschef tätig. 1957 erhielt er den Pulitzerpreis, 1982 den Friedenspreis des Deutschen Buchhandels. George F. Kennan war Mitglied des Orden Pour le mérite für Wissenschaft und Künste. (de)
- George Frost Kennan (født 16. februar 1904, død 17. mars 2005) var en amerikansk rådgiver, diplomat, statsviter og historiker. Kennan er best kjent som initiativtaker til USAs oppdemmingspolitikk overfor Sovjetsamveldet etter andre verdenskrig og som en sentral person under fremveksten av den kalde krigen. Etter tjenestetid som diplomat og rådgiver skrev Kennan flere historieverk om forholdet mellom Russland og de vestlige stormaktene. Mot slutten av 1940-tallet bidro Kennan til etableringen av Truman-doktrinen og USAs utenrikspolitikk med oppdemming av Sovjet, noe som gjorde han til en livslang ekspert på den kalde krigen. Kennans «Long Telegram» fra ambassaden i Moskva og hans etterfølgende artikkel i 1947, «The Sources of Soviet Conduct», argumenterte for at Sovjet var grunnleggende ekspansjonistisk og at dets spredning av innflytelse måtte demmes opp i områder som var strategisk viktig for USA. Dette ble raskt grunnleggende tekster under den kalde krigen og beskrev den nye Trumann-administrasjonens anti-sovjetiske linje. Kennan spilte også en ledende rolle i utviklingen av ulike initiativer i begynnelsen av den kalde krigen, særlig Marshallplanen. Kort etter Kennans ideer lagt grunnlag for USAs politiske linje overfor Sovjet begynte Kennan å kritisere de doktrinene han tilsynelatende hadde bidratt til å iverksette. Sommeren 1948 var han overbevist om at situasjonen i vesteuropa hadde forbedret seg så mye at en kunne inngå forhandlinger med Moskva. Forslaget falt ikke i god jord hos Trumann-administrasjonen, spesielt ikke etter Dean Acheson ble utenriksminister i 1949. Ettter hvert som USAs kald krigs strategi fikk en mer aggressiv og militaristisk side beklaget Kennan hva han anså som en feilslått oppfatning av hans ideer. Kennan forlot utenriksdepartementet i 1950, bortsett fra to korte perioder som ambassadør i Moskva og Beograd og ble en ledende konservativ kritiker av USAs utenrikspolitikk. Kennan fortsatte som en ledende teoretiker innen internasjonal politikk og skrev ialt 17 bøker, hvorav to av de fikk den prestisjetunge Pulitzer-prisen. Kennan var gift med norske Annelise Sørensen som han traff i Berlin, de hadde fire barn og grunnet sitt ekteskap hadde Kennan god kjennskap til norske forhold og behersket norsk. (no)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
