Classics or classical studies is the study of classical antiquity, and in the Western world traditionally refers to the study of Classical Greek and Roman literature in their original languages of Ancient Greek and Latin, respectively. It may also include Greco-Roman philosophy, history, and archaeology as secondary subjects. In Western civilization, the study of the Greek and Roman classics was traditionally considered to be the foundation of the humanities, and study of classics has therefore traditionally been the cornerstone of a typical elite European education.

Property Value
dbo:abstract
  • الكلاسيكيات أو الدراسات الكلاسيكية هي دراسة العصور الكلاسيكية القديمة. وتضم دراسة العالم اليوناني الروماني، خاصةً لغاته وآدابه (اليونانية القديمة واللاتينية الكلاسيكية) وكذلك الفلسفة، والتاريخ، والآثار اليونانية- الرومانية. في التقليد الغربي، تعتبر دراسة الكلاسيكيات اليونانية والرومانية أحد الأركان الأساسية لدراسة الإنسانيات وعنصر أساسي في التعليم المتكامل. لذلك تقليديًا كانت دراسة الكلاسيكيات ركنًا أساسيًا من أركان التعليم الراقي النموذجي. تشمل الدراسة تحديدًا تاريخ الفترة الزمنية من منتصف الألفية الثانية قبل الميلاد إلى القرن السادس الميلادي. (ar)
  • El terme clàssic fa referència a un conjunt difús i alhora ampli de conceptes estètics que abracen la majoria de disciplines artístiques considerades canòniques. El significat és variable segons el país o l'època. Aquest conjunt té sentit en comparació a moviments estètics més recents. Al segle xviii, "clàssic" significava que posseïa les qualitats d'harmonia, serenitat o equilibri propis de l'antiguitat clàssica. Al segle XX significava estàndard o normatiu i es podia aplicar a camps prou allunyats de l'art més ortodox, com un "model clàssic" referit a un automòbil o a un vestit. Fins i tot s'aplica a principis del segle XXI a grups de música pop i rock els quals han tingut una dilatada i famosa carrera musical. Els "clàssics en vida" són persones que per la seva obra han estat reconeguts com a tals pels mitjans de comunicació o els crítics d'art durant la seva pròpia vida. En tot cas sembla haver-hi una avidesa per a adquirir nous mites i ídols als que designar com a generadors d'un model canònic de l'estètica. Tot i així en general es considera clàssic a tot allò relatiu a la cultura clàssica, esdevinguda durant l'antiguitat clàssica, pròpia de la Mediterrània. El període clàssic, entre el període arcaic i el període hel·lenístic esdevindrà el primer referent per als futurs classicismes, bé sigui en el renaixement o el neoclassicisme que n'adaptaren els estàndards i cànons de bellesa estètica. (ca)
  • Classics or classical studies is the study of classical antiquity, and in the Western world traditionally refers to the study of Classical Greek and Roman literature in their original languages of Ancient Greek and Latin, respectively. It may also include Greco-Roman philosophy, history, and archaeology as secondary subjects. In Western civilization, the study of the Greek and Roman classics was traditionally considered to be the foundation of the humanities, and study of classics has therefore traditionally been the cornerstone of a typical elite European education. (en)
  • Klasikaĵoj (ankaŭ Klasikaj studoj) estas la studo de lingvoj, literaturo, juro, filozofio, historio, arto, arkeologio kaj alia materiala kulturo de Antikva Grekio kaj Antikva Romo; speciale dum la Klasika Antikveco (ĉ. 600 a.K. – 600 n.e.). Tradicie la studo de klasika literaturo (Greka kaj Roma) estis la ĉefa studo de homa scienco. La vorto klasiko estas deriva el la latina adjektivo classicus, signife "apartenanta al la plej alta klaso de civitanoj." (eo)
  • Als Klassische Altertumswissenschaft oder Klassische Altertumskunde bezeichnet man seit Friedrich August Wolf die wissenschaftliche Beschäftigung mit der griechisch-römischen Antike, also das Studium der Geschichte und Kultur des griechisch-römisch geprägten mediterranen Kulturraums bis etwa 600 n. Chr. Die Klassische Altertumswissenschaft umfasst folgende Disziplinen: * Klassische Philologie (Gräzistik und Latinistik) * Alte Geschichte * Klassische Archäologie Als altertumskundliche Spezial- und Hilfswissenschaften gelten: * Papyrologie * Paläographie * Epigraphik * Numismatik * Antike Rechtsgeschichte Altertumswissenschaft allgemein (beziehungsweise der Plural Altertumswissenschaften) bezeichnet dann die Gesamtheit der Disziplinen, die sich dem Studium der vorfeudalen und vorislamischen Gesellschaften des Mittelmeerraumes, des Vorderen Orients und Mitteleuropas widmen. Dies sind außer der klassischen Altertumswissenschaft auch Ur- und Frühgeschichte und die verschiedenen Zweige der Altorientalistik und die Ägyptologie und weitere kleinere Fächer. (de)
  • Als Altertumswissenschaft oder auch als Altertumskunde, antiquitates, antiquités und antiquities wird die Kunde von den alten Kulturen des Alten Orients, Europas und Nordafrikas bezeichnet. Zunächst bezog sich der Begriff Altertumswissenschaft vorrangig auf die Klassischen Altertumswissenschaften. Sie beschäftigte sich mit den schriftlichen und materiellen Hinterlassenschaften, die den Alltag der Griechen und Römer der Antike betrafen. Seit dem letzten Drittel des 17. Jahrhunderts wurde der Begriff Altertumskunde auch synonym für Archäologie verwendet. Im 19. Jahrhundert wurde der Begriff der Altertumskunde auch für andere Bereiche der Erforschung früher Kulturen angewandt, etwa der Germanischen Altertumskunde, aber auch der Altägyptischen Altertumskunde (Ägyptologie). Die vormals einzig behandelte griechisch-römische Antike wurde aufgrund ihrer langen Vormachtstellung als Klassische Altertumskunde bezeichnet. Spätestens seit der zweiten Hälfte des 20. Jahrhunderts wurde der Fokus auf die Kulturen des Alten Orients, des Mittelmeerraumes und Europas von der Ur- und Frühgeschichte bis zum Ende der Antike erweitert. Neben immer fortschreitender Spezialisierung der Fachrichtungen rückt die interdisziplinäre und interkulturelle Forschung immer mehr in den Mittelpunkt der Forschung. (de)
  • Klasikoa, bereziki literaturan, artean, musikan, dantzan, antzerkian eta zineman, denboraz gaindi eredugarritzat jotzen diren lanak biltzen dituen adjektiboa da. Estetikaren ikuspegitik, klasikoaren ideia perfekzioari loturik dago, eta edozein alditako edo arte motatako obrarik onenak adierazteko erabiltzen da. Aldi berean, arte estilo batek heldutasuna edo goren puntua iristen dituen aldiari deritzo klasiko; primitibotzat edo arkaikotzat hartzen den aldiari jarraitu ohi zaio eta, hasierako indarra galdurik, gehiegikerian erortzen den barroko, manierista edo dekadentea esan ohi zaion aldiaren aurrekoa izaten da. Adiera hertsiagoan, Antzinateko Greziako eta Erromako arte edo kulturari jarraitzen dionari, edo haren eragina duenari, deritzo klasiko, halakotzat hartu baitzen arte, kultura eta zibilizazio greko-erromatarra Errenazimentuan (XV. mendean). (eu)
  • Le terme humanités est éminemment polysémique, il peut désigner : * Dans l'enseignement traditionnel français, les lettres classiques ou humanités classiques, autrefois simplement appelé humanités et centrées autour de la littérature grecque et latine. C'est ce qu'on pourrait englober sous le terme anglophone classics, ou études classiques. Plus généralement, dans le sens qu'il prenait en France durant le Moyen Âge, « les humanités classiques se définissent d’abord et surtout par une « éducation », une éducation esthétique, rhétorique, mais également morale et civique. » * Par extension, les collèges dispensant la première partie de l'enseignement des arts libéraux (trivium et quadrivium, sans celui de la philosophie) de la faculté des arts de l'Université depuis le Moyen Âge jusqu'à la Révolution française. Ces collèges d'humanités étaient pourvus de trois ou quatre classes de grammaire, de deux classes d'humanités et de rhétorique. Ils correspondaient à notre actuel enseignement secondaire, et préparaient à l'entrée dans l'une des trois autres facultés de l'Université (droit, médecine et théologie). * Aujourd'hui la notion d‘humanités tend à désigner un champ disciplinaire beaucoup plus large, recouvrant les lettres et une partie des sciences humaines et sociales. Si ce glissement de sens peut s'expliquer par un calque de l'anglais humanities, il est aussi la conséquence des grands débats pédagogiques qui ont accompagné la marginalisation du grec et du latin par de nouvelles matières (français, sciences, langues étrangères...) ; débats cristallisés en France par la réforme des lycées de 1902. (fr)
  • Los estudios clásicos son un conjunto de disciplinas académicas que se enfocan en el estudio de las civilizaciones de la Grecia y la Roma antiguas. Esos estudios comprenden los de la arqueología, las lenguas, la literatura, el arte,​la historia,​y la cultura material.​El estudio de la filología clásica (la y la ) es de vital importancia dentro de los estudios clásicos. Los estudios clásicos comprenden no sólo los de la lengua sino también los de la cultura de las civilizaciones a las que se refiere la expresión «clásica»; en el uso más extendido de la expresión completa (la que los identifica con el estudio de la civilización grecorromana), los estudios clásicos son herederos de los Studia Humanitatis del humanismo,​que también dieron origen al concepto de letras, humanística o humanidades. (es)
  • Stair agus cultúr an domhain chlaisicigh, sé sin an tSean-Ghréig is an Róimh. (ga)
  • Klasika (kadang mencakup Studi Klasik atau Peradaban Klasik) adalah cabang dari Humaniora yang meliputi bahasa, sastra, filsafat, sejarah, seni, arkeologi dan kebudayaan lainnya di dunia Mediterania kuno (Zaman Perunggu,sekitar 300 SM - Antikuitas Akhir sekitar 300-600 M), khususnya Yunani Kuno dan Romawi Kuno selama masa Antikuitas Klasik (sekitar 600 SM – 600 M). Pada awalnya, studi Klasika merupakan studi utama dalam Humaniora. (in)
  • Gli studi classici riguardano lo studio della antichità classica. Essi coprono l'antico mondo mediterraneo, in modo particolare la Grecia antica e Roma. Questo campo interseca lo studio delle lingue antiche, la letteratura, la filosofia, la storia, la filologia e l'archeologia. Tradizionalmente, in Occidente, lo studio dei classici greci e latini è stato considerato una delle pietre angolari delle discipline umanistiche e parte necessaria di una formazione completa. La letteratura dell'antica Grecia e di Roma è stata studiata ininterrottamente da quando è stata composta, anche se solo nel XVI secolo ha cominciato ad essere indicata come "studi classici" in senso moderno. Nel XIX secolo, la disciplina dei classici si ampliò con altri aspetti dello studio del mondo classico, come la storia e l'archeologia, che vennero inclusi all'interno di essa. Dal XX secolo, tuttavia, il dominio tradizionale dei classici, come parte della formazione d'élite in Occidente, è stato eroso. (it)
  • 西洋古典学(せいようこてんがく、英語:classics、classical philology)とは、古典ギリシア語、ラテン語で書かれた西洋の古典とされる文献を対象とし、人間について多角的に研究する学問分野。その性質上、狭義の文学にとどまらず、哲学、歴史学、新約聖書学などの一部を含む。 欧米では単に「古典学」(classical studies) と呼称される。主に、「古典古代」と呼ばれる時代にギリシア・ローマ地域で書かれた文献を研究対象とするが、古代ギリシア語、ラテン語は影響範囲が広く、またラテン語は近代まで使用されたため、研究対象となる文献の作られた地域は、それにとどまらない。 (ja)
  • 서양고전학(西洋古典學, Classics)은 서양의 고전을 연구하는 학문이다. 일반적으로 고전 그리스어, 라틴어로 쓰여진 서양의 고전 문헌을 취급하는 학문을 총칭한다. 그 성격상 철학, 문학, 역사학 및 신약 성서학 등의 일부를 포함한다. 주로 고전 고대라고 불리는 시대에 그리스, 로마 지역에서 쓰여진 문헌을 연구 대상으로 하지만, 고대 그리스어, 라틴어는 영향 범위가 넓고, 라틴어는 근대까지 사용되었기 때문에 연구 대상이 되는 문헌이 만들어진 지역은 거기에 머물지 않는다. (ko)
  • In de klassieke zin van het woord betekent de klassieken de studie van de taal, literatuur, geschiedenis, kunstvormen en andere aspecten van de oude Grieken en het oude Rome in de Klassieke oudheid. * Griekenland in de Oudheid * Griekse taal * Griekse mythologie * Griekse literatuur * Griekse geschiedenis * Griekse architectuur * * Rome in de Oudheid * Latijn * Romeinse mythologie * Latijnse literatuur * Rhetorica * Post-klassieke wetenschap * Humanisme * Filologie Klassieken kan ook (gewoonlijk in non-academische context) in de zin van afzonderlijke klassiek geworden boeken betekenen. (nl)
  • Okres klasyczny w sztuce starożytnej Grecji – drugi z etapów rozwoju sztuki na obszarach zamieszkanych przez ludy greckie, należących głównie do basenu Morza Egejskiego. Jako cezura początkowa dla tego okresu przyjmowana jest data bitwy pod Salaminą (480 p.n.e.), a jako końcowa – śmierć Aleksandra Macedońskiego (323 p.n.e.). Całość tej epoki umownie dzielona jest na trzy fazy: * okres wczesnoklasyczny (480–445 p.n.e.) – związany przede wszystkim z rozpoczętą po II wojnie perskiej odbudową Aten * okres klasyczny – związany z działalnością Peryklesa, czyli akmé * okres późnoklasyczny – obejmujący czasy po zakończeniu wojen peloponeskich i włączenia Grecji do imperium Aleksandra Wielkiego. (pl)
  • Oudheidkunde, ook wel paleologie genoemd (van Grieks paleo = "oud" + logos = "kunde"), is de verzamelnaam voor een reeks wetenschappelijke disciplines, die zich richten op de wereld, taal, geschiedenis en cultuur van de Oudheid. Hoewel het woord een vertaling is van het Griekse archeologie, omvat de oudheidkunde meer dan alleen de wetenschap die nu zo heet. De belangrijkste deeldisciplines zijn: * Klassieke talen (Grieks en Latijn) * Oude geschiedenis * Mediterrane archeologie * Egyptologie * Etruskologie * Hittitologie * Assyriologie * Iranologie Ook de bestudering van het antieke jodendom en christendom behoort tot de oudheidkunde. (nl)
  • Антикове́дение — комплексная наука об Античности, классической древности, о Древних Греции и Риме, включающая в себя их историю, классическую филологию и археологию и другие родственные дисциплины. В континентальной Европе под антиковедением также понимают классическую филологию, но так как филология относится преимущественно к изучению языков и литературы, термин приобрёл двоякий смысл. В XIX веке немецкими учёными была создана концепция «науки о древности» (нем. Altertumswissenschaft), объединявшая различные аспекты изучения Древнего мира, такие дисциплины как собственно классическая филология, история древнего мира, классическая археология, искусствоведение, папирология, эпиграфика, нумизматика и история права. Англоязычный термин «Classics» буквально значит «классики» — классические, древнегреческие и римские, авторы; происходя же из нем. Altertumswissenschaft — комплексной науки об античности — классическая филология сближается со studies on antiquity — «антиковедением». Хронологически антиковедение охватывает период от второго тысячелетия до новой эры до середины первого тысячелетия новой эры; географически — район наибольшего распространения эллинистических и древнеримских завоеваний и сфер влияния. Интерес к собственной истории возникает в античности, к которой относят и появление истории как науки. Древнегреческого автора V века до н. э. Геродота называют "отцом истории". После упадка и застоя средневековья, проявление исключительного интереса к античности среди мыслителей эпохи Возрождения положило начало систематического её изучения. На рубеже XVIII—XIX веков начала складываться наука антиковедения, изначально как классическая филология, от которой в XIX в. немецкими филологами была отделена история античности — как энциклопедическая историография появилась нем. Klassische Altertumswissenschaft («наука о классической древности»).Немецкие учёные сразу же заняли безоговорочно лидирующие позиции в антиковедении, продолжив удерживать их по начало XX века. В нынешнее время на первое место выдвинулось англо-американское антиковедение. За ним, указывает профессор И. Е. Суриков, следует французское. Основоположным для истории античного искусства стал относящийся к эпохе Просвещения труд И. Винкельмана «История искусства в древности» (1764). Книгой Ф. А. Вольфа «Пролегомены к Гомеру» («Prolegomena ad Homerum», 1795) был поставлен так называемый гомеровский вопрос, был совершён переворот в филологии. В XIX в. изучали преимущественно политическую историю древней Греции, одной из коренных проблем антиковедения был вопрос о происхождении древнегреческого народа и его культуры. В отличие от XIX века, в XX веке в центре внимания антиковедов одним из важнейших был вопрос о социальной структуре античного общества, в частности об античном рабстве.В центре внимания современного антиковедения выделяется тема полиса, приоритетной называют исследование Афинской демократии, часто обращаются к рецепции античности в различных культурах. Региональными причинами объясняется традиционно высокий интерес отечественных исследователей античности к северному Причерноморью, в изучении которого они занимают лидирующие позиции. Первым видным отечественным антиковедом был М. С. Куторга (1809—1889) в Петербургском университете, ставшем колыбелью российского антиковедения. Мировую известность получил эмигрировавший из России после революции М. И. Ростовцев. Среди современников можно упомянуть называемого патриархом петербургской школы античной истории Э. Д. Фролова.Российское антиковедение, развившееся первоначально как побочное ответвление немецкой классической филологии, с середины XIX в. встало вровень с европейскими. Фундаментальную антиковедческую подготовку в современной России можно получить в Санкт-Петербургском и Московском университетах. С 1934 года в них организованы специальные кафедры древней истории — существующие и поныне кафедра истории древней Греции и Рима в СПбГУ и кафедра истории древнего мира в МГУ. В большинстве других отечественных университетов тогда же возникшие первоначально кафедры истории древнего мира были вскоре слиты со смежными.Также выделяется Институт восточных культур и античности (ИВКА) РГГУ. Ведущим изданием российского антиковедения является журнал «Вестник древней истории».Действует Российская ассоциация антиковедов. (ru)
  • Klassisk (latin: classicus, av classis ,"klass") är en beteckning för något som tillhör den grekiska eller romerska antiken eller är avsedd att sprida ljus över denna (klassisk litteratur, klassiska språk, klassisk filologi, klassiska studier) eller som söker sina förebilder i antiken (klassisk bildning). I konsthistorien betecknar klassisk konsten i antikens Grekland och Rom, samt i vidare mening konst som ansluter sig till den antika. I vidsträckt bemärkelse betyder klassisk mönstergill, av bestående värde, ypperlig. Den klassiska perioden är i Greklands historia tidsperioden från 480 f.Kr. (slaget vid Salamis) till 323 f.Kr. (Alexander den stores död). Denna period brukar kallas den gyllene eran i grekisk konst och arkitektur. Se vidare klassisk grekisk konst. Ordet classicus betecknade i det gamla Rom en romersk medborgare inom den första och inflytelserikaste bland de sex klasser, som kung Servius Tullius indelat det romerska borgerskapet i. Redan grammatikern Aulus Gellius (100-talet e.Kr.) använder dock uttrycket classicus scriptor i betydelsen författare av framstående rang. Under renässansen (1400-talet) kallade man vissa grekiska och romerska författare som man särskilt uppskattade för klassiska. Senare utsträcktes begreppet även till respekterade författare i senare tid. Eftersom renässansens uppfattning att den antika kulturen är oöverträffad och mönsterbildande har levt kvar till senare tid har ordet klassisk fortfarande bibetydelsen av ”antik” (i motsats till ”modern”). Men liksom grekerna på Perikles tid hade en särskilt respekterad litteraturperiod och romarna fick en sådan under Augustus har även flera moderna folks litteratur haft en blomstringstid, en så kallad klassisk period. En nation brukar kalla en sådan periods mest betydande författare för sina klassiker eller sina klassiska författare. Men även andra framstående författare som för sin tid skapat nytt av bestående värde blir betecknade som klassiker. Ordet klassiker används också om verk som nått en sådan status. (sv)
  • Антикознавство — галузь гуманітарних наук, присвячена дослідженню Риму та Греції в епоху класичної античності. (uk)
  • 古典學 ,有時被稱為古代研究或者古典文明研究,是人文学科的一个重要分支。古典学在語言學、文學、哲學、歷史學、藝術、考古学的领域内研究古代地中海世界(公元前3000年青銅器時代 - 公元後300~600年)——尤其是古典時期的希腊和罗马(公元前600年 - 公元後600年)。而古典学研究的主要方面是古希腊和古罗马作家的文学作品。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 5178 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 46714 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 983865431 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:about
  • yes (en)
dbp:align
  • right (en)
dbp:by
  • no (en)
dbp:caption
  • Virgil, usually considered the greatest Roman poet (en)
  • Aristotle, the Greek philosopher and polymath who shaped Western science for centuries (en)
  • Homer, the legendary Greek composer of the Iliad and the Odyssey (en)
  • Cicero, the Roman statesman considered the master of Latin prose (en)
dbp:image
  • Aristotle Altemps Inv8575.jpg (en)
  • Homeros Caetani Louvre Ma440 n2.jpg (en)
  • M-T-Cicero.jpg (en)
  • Publius Vergilius Maro.jpg (en)
dbp:label
  • Classics (en)
dbp:onlinebooks
  • yes (en)
dbp:others
  • yes (en)
dbp:perrow
  • 2 (xsd:integer)
dbp:totalWidth
  • 370 (xsd:integer)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • الكلاسيكيات أو الدراسات الكلاسيكية هي دراسة العصور الكلاسيكية القديمة. وتضم دراسة العالم اليوناني الروماني، خاصةً لغاته وآدابه (اليونانية القديمة واللاتينية الكلاسيكية) وكذلك الفلسفة، والتاريخ، والآثار اليونانية- الرومانية. في التقليد الغربي، تعتبر دراسة الكلاسيكيات اليونانية والرومانية أحد الأركان الأساسية لدراسة الإنسانيات وعنصر أساسي في التعليم المتكامل. لذلك تقليديًا كانت دراسة الكلاسيكيات ركنًا أساسيًا من أركان التعليم الراقي النموذجي. تشمل الدراسة تحديدًا تاريخ الفترة الزمنية من منتصف الألفية الثانية قبل الميلاد إلى القرن السادس الميلادي. (ar)
  • Classics or classical studies is the study of classical antiquity, and in the Western world traditionally refers to the study of Classical Greek and Roman literature in their original languages of Ancient Greek and Latin, respectively. It may also include Greco-Roman philosophy, history, and archaeology as secondary subjects. In Western civilization, the study of the Greek and Roman classics was traditionally considered to be the foundation of the humanities, and study of classics has therefore traditionally been the cornerstone of a typical elite European education. (en)
  • Klasikaĵoj (ankaŭ Klasikaj studoj) estas la studo de lingvoj, literaturo, juro, filozofio, historio, arto, arkeologio kaj alia materiala kulturo de Antikva Grekio kaj Antikva Romo; speciale dum la Klasika Antikveco (ĉ. 600 a.K. – 600 n.e.). Tradicie la studo de klasika literaturo (Greka kaj Roma) estis la ĉefa studo de homa scienco. La vorto klasiko estas deriva el la latina adjektivo classicus, signife "apartenanta al la plej alta klaso de civitanoj." (eo)
  • Stair agus cultúr an domhain chlaisicigh, sé sin an tSean-Ghréig is an Róimh. (ga)
  • Klasika (kadang mencakup Studi Klasik atau Peradaban Klasik) adalah cabang dari Humaniora yang meliputi bahasa, sastra, filsafat, sejarah, seni, arkeologi dan kebudayaan lainnya di dunia Mediterania kuno (Zaman Perunggu,sekitar 300 SM - Antikuitas Akhir sekitar 300-600 M), khususnya Yunani Kuno dan Romawi Kuno selama masa Antikuitas Klasik (sekitar 600 SM – 600 M). Pada awalnya, studi Klasika merupakan studi utama dalam Humaniora. (in)
  • 西洋古典学(せいようこてんがく、英語:classics、classical philology)とは、古典ギリシア語、ラテン語で書かれた西洋の古典とされる文献を対象とし、人間について多角的に研究する学問分野。その性質上、狭義の文学にとどまらず、哲学、歴史学、新約聖書学などの一部を含む。 欧米では単に「古典学」(classical studies) と呼称される。主に、「古典古代」と呼ばれる時代にギリシア・ローマ地域で書かれた文献を研究対象とするが、古代ギリシア語、ラテン語は影響範囲が広く、またラテン語は近代まで使用されたため、研究対象となる文献の作られた地域は、それにとどまらない。 (ja)
  • 서양고전학(西洋古典學, Classics)은 서양의 고전을 연구하는 학문이다. 일반적으로 고전 그리스어, 라틴어로 쓰여진 서양의 고전 문헌을 취급하는 학문을 총칭한다. 그 성격상 철학, 문학, 역사학 및 신약 성서학 등의 일부를 포함한다. 주로 고전 고대라고 불리는 시대에 그리스, 로마 지역에서 쓰여진 문헌을 연구 대상으로 하지만, 고대 그리스어, 라틴어는 영향 범위가 넓고, 라틴어는 근대까지 사용되었기 때문에 연구 대상이 되는 문헌이 만들어진 지역은 거기에 머물지 않는다. (ko)
  • Антикознавство — галузь гуманітарних наук, присвячена дослідженню Риму та Греції в епоху класичної античності. (uk)
  • 古典學 ,有時被稱為古代研究或者古典文明研究,是人文学科的一个重要分支。古典学在語言學、文學、哲學、歷史學、藝術、考古学的领域内研究古代地中海世界(公元前3000年青銅器時代 - 公元後300~600年)——尤其是古典時期的希腊和罗马(公元前600年 - 公元後600年)。而古典学研究的主要方面是古希腊和古罗马作家的文学作品。 (zh)
  • El terme clàssic fa referència a un conjunt difús i alhora ampli de conceptes estètics que abracen la majoria de disciplines artístiques considerades canòniques. El significat és variable segons el país o l'època. Aquest conjunt té sentit en comparació a moviments estètics més recents. (ca)
  • Als Klassische Altertumswissenschaft oder Klassische Altertumskunde bezeichnet man seit Friedrich August Wolf die wissenschaftliche Beschäftigung mit der griechisch-römischen Antike, also das Studium der Geschichte und Kultur des griechisch-römisch geprägten mediterranen Kulturraums bis etwa 600 n. Chr. Die Klassische Altertumswissenschaft umfasst folgende Disziplinen: * Klassische Philologie (Gräzistik und Latinistik) * Alte Geschichte * Klassische Archäologie Als altertumskundliche Spezial- und Hilfswissenschaften gelten: (de)
  • Als Altertumswissenschaft oder auch als Altertumskunde, antiquitates, antiquités und antiquities wird die Kunde von den alten Kulturen des Alten Orients, Europas und Nordafrikas bezeichnet. Zunächst bezog sich der Begriff Altertumswissenschaft vorrangig auf die Klassischen Altertumswissenschaften. Sie beschäftigte sich mit den schriftlichen und materiellen Hinterlassenschaften, die den Alltag der Griechen und Römer der Antike betrafen. Seit dem letzten Drittel des 17. Jahrhunderts wurde der Begriff Altertumskunde auch synonym für Archäologie verwendet. Im 19. Jahrhundert wurde der Begriff der Altertumskunde auch für andere Bereiche der Erforschung früher Kulturen angewandt, etwa der Germanischen Altertumskunde, aber auch der Altägyptischen Altertumskunde (Ägyptologie). Die vormals einzig b (de)
  • Klasikoa, bereziki literaturan, artean, musikan, dantzan, antzerkian eta zineman, denboraz gaindi eredugarritzat jotzen diren lanak biltzen dituen adjektiboa da. Estetikaren ikuspegitik, klasikoaren ideia perfekzioari loturik dago, eta edozein alditako edo arte motatako obrarik onenak adierazteko erabiltzen da. Aldi berean, arte estilo batek heldutasuna edo goren puntua iristen dituen aldiari deritzo klasiko; primitibotzat edo arkaikotzat hartzen den aldiari jarraitu ohi zaio eta, hasierako indarra galdurik, gehiegikerian erortzen den barroko, manierista edo dekadentea esan ohi zaion aldiaren aurrekoa izaten da. (eu)
  • Los estudios clásicos son un conjunto de disciplinas académicas que se enfocan en el estudio de las civilizaciones de la Grecia y la Roma antiguas. Esos estudios comprenden los de la arqueología, las lenguas, la literatura, el arte,​la historia,​y la cultura material.​El estudio de la filología clásica (la y la ) es de vital importancia dentro de los estudios clásicos. (es)
  • Le terme humanités est éminemment polysémique, il peut désigner : * Dans l'enseignement traditionnel français, les lettres classiques ou humanités classiques, autrefois simplement appelé humanités et centrées autour de la littérature grecque et latine. C'est ce qu'on pourrait englober sous le terme anglophone classics, ou études classiques. Plus généralement, dans le sens qu'il prenait en France durant le Moyen Âge, « les humanités classiques se définissent d’abord et surtout par une « éducation », une éducation esthétique, rhétorique, mais également morale et civique. » * Par extension, les collèges dispensant la première partie de l'enseignement des arts libéraux (trivium et quadrivium, sans celui de la philosophie) de la faculté des arts de l'Université depuis le Moyen Âge jusqu'à la (fr)
  • Gli studi classici riguardano lo studio della antichità classica. Essi coprono l'antico mondo mediterraneo, in modo particolare la Grecia antica e Roma. Questo campo interseca lo studio delle lingue antiche, la letteratura, la filosofia, la storia, la filologia e l'archeologia. Tradizionalmente, in Occidente, lo studio dei classici greci e latini è stato considerato una delle pietre angolari delle discipline umanistiche e parte necessaria di una formazione completa. (it)
  • In de klassieke zin van het woord betekent de klassieken de studie van de taal, literatuur, geschiedenis, kunstvormen en andere aspecten van de oude Grieken en het oude Rome in de Klassieke oudheid. * Griekenland in de Oudheid * Griekse taal * Griekse mythologie * Griekse literatuur * Griekse geschiedenis * Griekse architectuur * * Rome in de Oudheid * Latijn * Romeinse mythologie * Latijnse literatuur * Rhetorica * Post-klassieke wetenschap * Humanisme * Filologie (nl)
  • Oudheidkunde, ook wel paleologie genoemd (van Grieks paleo = "oud" + logos = "kunde"), is de verzamelnaam voor een reeks wetenschappelijke disciplines, die zich richten op de wereld, taal, geschiedenis en cultuur van de Oudheid. Hoewel het woord een vertaling is van het Griekse archeologie, omvat de oudheidkunde meer dan alleen de wetenschap die nu zo heet. De belangrijkste deeldisciplines zijn: * Klassieke talen (Grieks en Latijn) * Oude geschiedenis * Mediterrane archeologie * Egyptologie * Etruskologie * Hittitologie * Assyriologie * Iranologie (nl)
  • Okres klasyczny w sztuce starożytnej Grecji – drugi z etapów rozwoju sztuki na obszarach zamieszkanych przez ludy greckie, należących głównie do basenu Morza Egejskiego. Jako cezura początkowa dla tego okresu przyjmowana jest data bitwy pod Salaminą (480 p.n.e.), a jako końcowa – śmierć Aleksandra Macedońskiego (323 p.n.e.). Całość tej epoki umownie dzielona jest na trzy fazy: (pl)
  • Антикове́дение — комплексная наука об Античности, классической древности, о Древних Греции и Риме, включающая в себя их историю, классическую филологию и археологию и другие родственные дисциплины. В континентальной Европе под антиковедением также понимают классическую филологию, но так как филология относится преимущественно к изучению языков и литературы, термин приобрёл двоякий смысл. В XIX веке немецкими учёными была создана концепция «науки о древности» (нем. Altertumswissenschaft), объединявшая различные аспекты изучения Древнего мира, такие дисциплины как собственно классическая филология, история древнего мира, классическая археология, искусствоведение, папирология, эпиграфика, нумизматика и история права. Англоязычный термин «Classics» буквально значит «классики» — классические, д (ru)
  • Klassisk (latin: classicus, av classis ,"klass") är en beteckning för något som tillhör den grekiska eller romerska antiken eller är avsedd att sprida ljus över denna (klassisk litteratur, klassiska språk, klassisk filologi, klassiska studier) eller som söker sina förebilder i antiken (klassisk bildning). I konsthistorien betecknar klassisk konsten i antikens Grekland och Rom, samt i vidare mening konst som ansluter sig till den antika. I vidsträckt bemärkelse betyder klassisk mönstergill, av bestående värde, ypperlig. (sv)
rdfs:label
  • أدب كلاسيكي (ar)
  • Clàssic (ca)
  • Altertumswissenschaft (de)
  • Classics (en)
  • Klassische Altertumswissenschaft (de)
  • Klasikaj studoj (eo)
  • Estudios clásicos (es)
  • Klasiko (eu)
  • Humanités (fr)
  • Clasaicigh (ga)
  • Klasika (in)
  • Studi classici (it)
  • 西洋古典学 (ja)
  • 서양고전학 (ko)
  • De klassieken (nl)
  • Oudheidkunde (nl)
  • Sztuka grecka w okresie klasycznym (pl)
  • Антиковедение (ru)
  • Klassisk (sv)
  • Антикознавство (uk)
  • 古典學 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:education of
is dbo:genre of
is dbo:knownFor of
is dbo:occupation of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:architecturalStyle of
is dbp:category of
is dbp:discipline of
is dbp:field of
is dbp:fields of
is dbp:focus of
is dbp:genre of
is dbp:mainInterests of
is dbp:nota of
is dbp:occupation of
is dbp:purpose of
is dbp:subject of
is dbp:type of
is dc:subject of
is foaf:primaryTopic of