| p:abstract
| - A name (etymology: from OE nama; akin to OHG namo, Latin nomen, nominis, and Greek όνομα, ultimately from PIE: *nomn- ) is a label for a human or animal, thing, place, product (as in a brand name) and even an idea or concept, normally used to distinguish one from another. Names can identify a class or category of things, or a single thing, either uniquely, or within a given, is "general name".
The use of personal names is not unique to humans. Dolphins also use symbolic names, as has been shown by recent research. Individual dolphins have individual whistles, to which they will respond even when there is no other information to clarify which dolphin is being referred to.
Naming is the process of assigning a particular word or phrase to a particular object or property. This can be quite deliberate or a natural process that occurs in the flow of life as some phenomenon comes to the attention of the users of a language. Many new words or phrases come into existence during translation as attempts are made to express concepts from one language in another.
Either as a part of the naming process, or later as usage is observed and studied by lexicographers, the word can be defined by a description of the pattern to which it refers.
Besides their grammatical function, names can have additional or pure honorary and memorial values. For example, the posthumous name's primary function is commemorative.
Care must be taken in translation, for there are ways that one language may prefer one type of name over another. For example, there are "merchants' and sailors' terms" for their own convenience: the spellings Leghorn, Genoa, and Rome do not appear on Italian maps. Also, a feudal naming habit is used sometimes in other languages: the French often refer to Aristotle as "le Stagirite" from one spelling of his place of birth. Finally, claims to preference or authority can be refuted: the British did not refer to Louis-Napoleon as Napoleon III during his rule." (en)
- El nombre es la denominación verbal que tiene una persona o que se le da a una cosa o a un concepto tangible o intangible, concreto o abstracto, para distinguirlo de otros. Como signo en general, es estudiado por la semiótica, y como signo en un entorno social por la semiología.
Desde un punto de vista gramatical los nombres son denominados sustantivos, aunque hay denominaciones más extensas denominadas lexías, unidades fraseológicas o títulos. La onomástica y la semántica investigan los nombres y sus significados, mientras que la Etimología indaga su origen. Una disciplina más general, la Simbología, con sus disciplinas asociadas la Iconología y la Iconografía, estudia las denominaciones no verbales.
Los nombres pueden venir acuñados ya por la tradición o ser creados para describir una nueva realidad. En este segundo caso son escogidos por su brevedad y extrañeza, a fin de que la identificación de la persona, cosa o concepto sea fácil, rápida y clara. Con frecuencia eso no es posible, así que se recurre a procedimientos de abreviatura como el clipping, acortamiento, sigla o acrónimo, o se recurre a una palabra extranjera más o menos adaptada, el llamado préstamo léxico.
Por otra parte, la ciencia necesita catalogar las realidades que va descubriendo, y para ello necesita una taxonomía clara que le provea de una nomenclatura o escala onomástica para clasificar en un orden regular de más general a más concreto las denominaciones comunes. Estas denominaciones tienen que ver con las similitudes o disimilitudes existentes entre las entidades catalogadas y para ello la ciencia debe adoptar unos criterios fijos y objetivos de denominación. El primer intento exitoso en este sentido lo realizó la biología con la nomenclatura de Carlos Linneo." (es)
- И́мя — часть речи, название для вещи, человека (в этом случае это будет личное имя), продукта (брэнда), идеи или концепции, обычно используемое для того, чтобы отличить его от других, принадлежащих к тому же классу.
Имена могут идентифицировать класс или категорию вещей, или определённую вещь либо уникально, либо в некотором заданном контексте. Имена используются также в таких областях деятельности, как программирование (имена переменных, пространства имён).
Имя для определённого объекта обычно называется собственным именем, имя, называющее класс объектов, — нарицательным. Заменитель имени называется псевдонимом." (ru)
- Namen sind, nach der aktuellen wissenschaftlichen Forschung, ein Zugriffsindex auf eine Informationsmenge über ein Individuum.
Sie sind somit einer Person, einem Gegenstand, einer organisatorischen Einheit (z.B. einem Betrieb) oder einem Begriff zugeordnete Informationen, die der Identifizierung und Individualisierung dienen sollen. (Funktion der Identifikation, Namenklarheit).
Mit der wissenschaftlichen Erforschung von Namen beschäftigt sich die Onomastik. Sie unterteilt sich in die Namenkunde, die Geschichte, Gebrauch und Etymologie der Namen klärt, und die Theoretische Namenforschung, die sich mit der Frage beschäftigt: Was ist ein Name? Die Namentheorie beschäftigt sich demnach mit der Hauptbedeutung, der Denotation, der Namen, während sich die Namenkunde über die Denotation hinaus, mit der Konnotation der Namen beschäftigt. Siehe auch Artikel Theoretische Namenforschung und Begriff." (de)
- Namn eller egennamn är ord eller ordförbindelse som utan att karakterisera sitt föremål och utan att ha pronominell innebörd utgör beteckning för en enskild varelse eller en enskild sak eller en grupp av individuella varelser som icke uppfattas såsom bildande en art eller ett släkte o.d.
Egennamn kan till exempel beteckna
* Personer (till exempel Maria, Pettersson, Muhammed, Martin Luther)
* Städer, berg, sjöar, floder etc (till exempel Piteå, Klippiga bergen, Indalsälven)
* Vissa företag och organisationer och liknande (till exempel Ferrari, McDonald's, Mensa, Tradition) Vissa andra organisationsnamn är alltför beskrivande för att kunna räknas som riktiga egennamn (till exempel Världshälsoorganisationen, Vänsterpartiet), men gränsen är flytande.
I motsats till numrering, Bil 1, Bil 2 och Bil 3, innebär (naturlig) namngivning, Härket, Pärlan och Speedy, alltid ett visst mått av beskrivning, och naturligt givna namn är därför alltid mer eller mindre beskrivande, de enklaste formerna av namn är helt enkelt rena beskrivningar, Gammbilen, Nybilen och Snabbilen. Graden av naturlighet i namngivningen sjunker med ökande kulturnivå och i Rom till exempel användes tidvis mer eller mindre ren numrering för personnamn, Octavius betyder Åttan, även i Sverige i äldre tider var det vanligt att pojkar som hette Otto hade sju äldre syskon.
Egennamn böjs i kasus, (på svenska urskiljs alltså genitiv från nominativ), men inte i numerus och species, i motsats till övriga substantiv, det är till exempel inte möjligt att bilda bestämd form plural av Indalsälven. Personnamn kan till synes böjas som andra substantiv, men om till exempel "mariorna" omtalas utgör detta egentligen bestämd form plural av ett substantiv maria som har annan funktion än egennamnet Maria, på samma sätt som "norrlandsälvarna" kan bildas som bestämd form plural till Indalsälven. Detta gör att vissa anser att egennamn inte ingår bland substantiven." (sv)
- Nimi on ihmisestä, eläimestä, esineestä, asiasta tai mistä tahansa kohteesta käytettävä nimitys.
Useimmissa kielissä nimiä on kahdenlaisia: yleisnimiä eli appellatiiveja ja erisnimiä eli propreja. Yleisnimi kuvaa kohdettaan yleisellä tasolla; se ilmaisee, minkä kaltaisesta asiasta on kyse. Esimerkiksi valtio ja tiedemies ovat yleisnimiä valtioille ja tiedemiehille. Erisnimi taas on nimensä mukaisesti erittelevä: Se täsmentää, mistä yksittäisestä kohteesta useiden samankaltaisten joukossa on kyse. Esimerkiksi Suomi ja Einstein ovat erisnimiä.
Suomen kielessä kaikki nimet ovat substantiiveja, vaikka joidenkin erisnimien alkuperä onkin johonkin muuhun sanaluokkaan kuuluva (kuten adjektiivipohjaiset etunimet Oiva ja Siviä).
Käytännössä erilaisia nimiä ei voi olla loputtomasti; kahden samannimisen ihmisen sanotaan olevan keskenään kaimoja. Jos henkilöiden sekä etu- että sukunimet ovat samat, puhutaan täyskaimuudesta. Ilmiö ei rajoitu vain erisnimiin, vaan sitä esiintyy myös yleisnimillä: Esimerkiksi suomessa sana laiva tarkoittaa sekä merikulkuneuvoa että rakennuksen arkkitehtonista yksityiskohtaa." (fi)
- Een naam is een kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen. Het komt voor dat er dingen of personen zijn die eenzelfde naam hebben. Meestal vormt dit geen probleem, maar soms moet de rechter eraan te pas komen om de verwarring te beëindigen.
Het begrip titel is net iets anders dan een naam, hoewel beide begrippen in sommige gevallen door elkaar worden gebruikt. Bij personen kan een titel gebruikt worden om opleidingsniveau, beroep, geslacht, of stand van een persoon aan te geven. De naam van een film of boek is eigenlijk de titel, maar beiden worden door elkaar gebruikt. In de informatica kunnen documenten zowel een naam als een titel hebben, die niet noodzakelijkerwijs gelijk zijn. Een naam kan een woord zijn, of een combinatie van woorden, al dan niet verbonden door streepjes, en er kunnen nieuwe woorden van worden afgeleid.
Een naam is niet of nauwelijks onderworpen aan spellingsregels, een titel is dat wel. Een conventionele naam begint doorgaans met een hoofdletter, gevolgd door kleine letters; op deze regel bestaan echter belangrijke uitzonderingen, zoals dEUS, iTunes, NASA en samenstellingen die in camelCase geschreven worden. Vanouds gebeurt dit met bijvoorbeeld Schotse achternamen als McIntosh en McCartney, de zonen van Intosh en Cartney. Wanneer een term zowel als eigennaam als in woordvorm een eigen betekenis heeft, leidt verschillend hoofdlettergebruik gauw tot betekenisverschil. Volgens sommige interpretaties kan een Iberisch schiereiland Gibraltar of Punta Tarifa zijn, of het Iberisch Schiereiland zelf. Het Iberisch Schiereiland is dan alles onder de Pyreneeën." (nl)
- O nome (do latim nōmen, cuja raiz é comum a várias outras línguas indo-européias, como o grego; [ὄνομα]) é - num sentido amplo na gramática e na lingüística - qualquer palavra que siga a flexão nominal, ou seja, a declinação em contraposição à flexão verbal (ou conjugação). Portanto, não só substantivos, mas também adjetivos e, por vezes, as formas nominais dos verbos, podem ser considerados nomes.
No sentido restrito e no uso comum, o nome é um vocábulo ou locução que tem a função de designar uma pessoa, um animal, uma coisa ou um grupo de pessoas, animais e coisas.
Gramaticalmente, os nomes são divididos em duas grandes classes:
*a dos nomes próprios, que se referem especificamente a uma pessoa, animal ou coisa.
*a dos nomes comuns, que se referem a classes inteiras de pessoas, animais ou coisas. São chamados de substantivos comuns.
Os nomes próprios de pessoa e de lugar recebem o nome, respectivamente, de antropônimos e topônimos e são o objeto de estudo da Onomástica.
Acredita-se que antes mesmo da invenção da escrita, os seres humanos já se faziam valer de imagens e sons para denominar coisas e seres, prática que remonta aos primórdios da história da humanidade. A evolução da linguagem permitiu que fossem criados nomes para designar conceitos abstratos tais como "tempo", "amor", "feudalismo" e "Deus", por exemplo.
A questão do nome como designador de um conceito (supostamente?) universal tal qual "cavalo" não é tão simples como parece. Em filosofia, a questão dos universais está na origem da querela entre nominalistas e idealistas. No livro "O Nome da Rosa", Umberto Eco faz menção ao problema.
Em gramática, a classe mais comumente usada para se referir a nomes é o substantivo, podendo haver casos em que, para se fazer uma denominação, substantiva-se um adjetivo (ex.: "a bela"), um verbo (ex.: "o jantar") etc.
De acordo com a semiótica, um nome é um signo em que o significante é a imagem acústica da palavra falada ou a representação gráfica da palavra escrita, e o significado é conceito do objeto ao qual esta palavra remete. Este signo pode atuar como símbolo (quando se refere a uma universalidade; ex.: "rei" --- todo e qualquer rei), como índice (quando se refere a um elemento ou indivíduo; ex.: "Luís XV" --- e não qualquer rei) e também como ícone (quando se refere a uma idéia geral; ex.: "coroa" --- ícone que indica o símbolo "rei"). Obviamente, a função semântica e sintática de um nome pode variar de acordo com o contexto." (pt)
|
| rdfs:comment
| - A name (etymology: from OE nama; akin to OHG namo, Latin nomen, nominis, and Greek όνομα, ultimately from PIE: *nomn- ) is a label for a human or animal, thing, place, product (as in a brand name) and even an idea or concept, normally used to distinguish one from another. Names can identify a class or category of things, or a single thing, either uniquely, or within a given, is "general name"." (en)
- El nombre es la denominación verbal que tiene una persona o que se le da a una cosa o a un concepto tangible o intangible, concreto o abstracto, para distinguirlo de otros. Como signo en general, es estudiado por la semiótica, y como signo en un entorno social por la semiología." (es)
- И́мя — часть речи, название для вещи, человека (в этом случае это будет личное имя), продукта (брэнда), идеи или концепции, обычно используемое для того, чтобы отличить его от других, принадлежащих к тому же классу." (ru)
- Namen sind, nach der aktuellen wissenschaftlichen Forschung, ein Zugriffsindex auf eine Informationsmenge über ein Individuum. Sie sind somit einer Person, einem Gegenstand, einer organisatorischen Einheit (z.B. einem Betrieb) oder einem Begriff zugeordnete Informationen, die der Identifizierung und Individualisierung dienen sollen. (Funktion der Identifikation, Namenklarheit)." (de)
- Namn eller egennamn är ord eller ordförbindelse som utan att karakterisera sitt föremål och utan att ha pronominell innebörd utgör beteckning för en enskild varelse eller en enskild sak eller en grupp av individuella varelser som icke uppfattas såsom bildande en art eller ett släkte o.d." (sv)
- Nimi on ihmisestä, eläimestä, esineestä, asiasta tai mistä tahansa kohteesta käytettävä nimitys." (fi)
- Een naam is een kort stukje tekst dat een persoon, instelling of object bijna identiek kan benoemen. Het komt voor dat er dingen of personen zijn die eenzelfde naam hebben. Meestal vormt dit geen probleem, maar soms moet de rechter eraan te pas komen om de verwarring te beëindigen." (nl)
- O nome (do latim nōmen, cuja raiz é comum a várias outras línguas indo-européias, como o grego; [ὄνομα]) é - num sentido amplo na gramática e na lingüística - qualquer palavra que siga a flexão nominal, ou seja, a declinação em contraposição à flexão verbal (ou conjugação). Portanto, não só substantivos, mas também adjetivos e, por vezes, as formas nominais dos verbos, podem ser considerados nomes." (pt)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/rdf-icon.gif){kind=icon}
Browse using:
OpenLink Data Explorer |
Zitgist Data Viewer |
Marbles |
DISCO |
Tabulator
Raw Data in:
N3 |
RDF/XML
Contact
