| dbpedia-owl:abstract
|
- Das Wort Phonetik stammt aus dem griechischen Wort φωνητικóς (phōnētikós) „zum Tönen, Sprechen gehörig“, eine Ableitung vom Wort φωνή (phōnḗ) „Stimme, Klang, Laut, Ton“.. Die Phonetik, als Teil der Lautlehre, untersucht die Faktoren und Komponenten sprachlicher Laute. Sie ist ein eigenständiges interdisziplinäres Fachgebiet zwischen Linguistik, Biologie, Akustik, Neurowissenschaften, Medizin und weiteren Wissenschaften. Der Gegenstandsbereich der Phonetik ist die gesprochene Sprache in all ihren Realisierungen. Die (funktionale) Phonetik untersucht ebenso wie die Phonologie die gesprochene Sprache, jedoch unter einem anderen Aspekt. Bei der Phonologie geht es um „die Funktionen von Lauteinheiten innerhalb eines Sprachsystems“ und bei der Phonetik „um die materiellen Eigenschaften mündlicher Äußerungen“, zumeist mit naturwissenschaftlichen Methoden erfasst. „Ziel der Phonetik ist die Erforschung der Möglichkeiten und Grenzen menschlicher Sprachproduktion und -perzeption. “
- Phonetics is a branch of linguistics that comprises the study of the sounds of human speech. It is concerned with the physical properties of speech sounds: their physiological production, acoustic properties, auditory perception, and neurophysiological status. Phonology, on the other hand, is concerned with abstract, grammatical characterization of systems of sounds. The study of phonetics is a multiple layered subject of linguistics that focuses on speech. In this field of research there are three basic areas of study: • Articulatory phonetics- the study of the production of speech by the articulatory and vocal tract by the speaker • Acoustic phonetics- the study of the transmission of speech from the speaker to the listener • Auditory Phonetics- the study of phonetics of the reception and perception of speech by the listener All parts of phonetics are inter-connected because the process of human communication is a system of auditory mechanisms which correspond to each other and are mediated by wavelength, pitch, and the other physical properties of sound.
- La fonética (del griego φωνή "sonido" o "voz") es el estudio de los sonidos físicos del discurso humano. Es la rama de la lingüística que estudia la producción y percepción de los sonidos de una lengua con respecto a sus manifestaciones físicas. Sus principales ramas son: fonética experimental, fonética articulatoria, fonemática y fonética acústica.
- Fonetiikka on tieteenala, jossa tutkitaan puhetta: ihmisäänen ja kielen äänteiden – vokaalien ja konsonanttien – syntyä, niiden akustista luonnetta ja kuulosignaalin tulkitsemista. Fonetiikka lasketaan usein kielitieteen osa-alueeksi. Toisaalta esimerkiksi Helsingin yliopistossa fonetiikkaa opetetaan käyttäytymistieteelliseen tiedekuntaan kuuluvalla puhetieteiden laitoksella, kun muu teoreettinen kielentutkimus on pitkälti humanistisen tiedekunnan yleisen kielitieteen laitoksen toimialaa. Lähelle fonetiikkaa menevä kielitieteen tutkimusalue on fonologia. Fonetiikka jaetaan edelleen 1. Artikulatoriseen fonetiikkaan 2. Akustiseen fonetiikkaan sekä 3. Auditiiviseen fonetiikkaan
- La fonetica (dal greco φωνή, phōnē, "suono", "voce") è la branca della linguistica e della glottologia che studia la produzione e la percezione di suoni linguistici, e le loro caratteristiche. Branche della fonetica sono: la fonetica articolatoria (o fisiologica), che studia il modo in cui vengono prodotti i suoni, riferendosi agli organi preposti alla fonazione (i quali nel complesso prendono il nome di "apparato fonatorio"), della loro fisiologia, ovvero del processo di fonazione, e dei criteri di classificazione la fonetica acustica, che descrive le caratteristiche fisiche dei suoni linguistici e il modo in cui si propagano nell'aria la fonetica uditiva, che studia il modo in cui i suoni vengono percepiti dall'apparato uditivo la fonetica sperimentale o strumentale, lo studio della produzione dei suoni linguistici attraverso l'utilizzo di determinati strumenti, ad esempio del sonografo. In mancanza di specificazioni, con fonetica ci si riferisce solitamente alla fonetica articolatoria. Quest'ultima si distingue dalla fonologia, che individua in base al significato unità linguistiche astratte distintive, dette fonemi. Ecco un esempio di trascrizione fonetica: [pare pare] [pa:re pa:re] [pære pære] [pæ:re] Si tratta di quattro pronunce differenti. Per comprendere la differenza tra fonetica e fonologia, si consideri che lo scambio (commutazione) tra [a a], [a:], [æ æ], [æ:] non comporta nessuna differenza in termini di significato, per cui è possibile categorizzare questi foni nell'unico fonema /a/.
- 音声学（おんせいがく、Template:Lang-en-short）とは、音声に関する研究を指す。言語学の一分野であるとともに、音楽に関する一分野でもある。ともに、発声器官に関する医学的考察を含む。
- De fonetiek of fonetica is het onderdeel van de taalkunde dat zich bezig houdt met de bestudering van de fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraak. Ze is een zusterdiscipline van de fonologie, die zich primair richt op de vorming en functie van spraakklanken in het taalsysteem.
- Fonetikk er læren om språklyder. Fonetikken beskjeftiger seg med taleapparatets anatomi og fysiologi (fysiologisk fonetikk), uttalen av språklydene (artikulatorisk fonetikk), og de fysiske egenskapene til lydbølgene (akustisk fonetikk). Fonetikk behandler ikke betydningsskillende forskjeller mellom språklyder – dette behandles av fonologien.
- Fonetyka (dawniej głoskownia) - jeden z działów lingwistyki zajmujący się badaniem dźwięków mowy ludzkiej (zwanych głoskami) od strony ich artykulacji (tj. sposobu wytwarzania za pomocą narządów mowy; to tzw. fonetyka artykulacyjna), ich cech fizycznych ich odbierania (fonetyka audytywna), reakcji, jakie owe głoski wywołują w psychice człowieka (psychofonetyka). Inne cechy foniczne (tj. związane z głosem), takie jak akcent, intonacja, iloczas, leżą w zasadzie na pograniczu fonetyki i fonologii. Można je zaliczyć do fonetyki, albowiem dotyczą "dźwiękowej substancji języka", fonetyka musi się nimi zająć, by odpowiedzieć na pytanie o ich właściwości, realizację itp. , i dlatego w podręcznikach znajdują się w dziale fonetyki. Jednak z drugiej strony bada się je głównie w celu określenia funkcji, a to jest już kategoria fonologii, stąd prozodię zalicza się do fonologii. Takie rozstrzygnięcie (zaliczenie prozodii do fonologii) zawiera EJO. Fonetykę można również zróżnicować ze względu na ilość języków, które bada - fonetyka opisowa bada jeden język, a fonetyka porównawcza dotyczy dwóch lub więcej języków. Fonetykę, jak zresztą każdą inną dziedzinę wiedzy, można pojmować synchronicznie i diachronicznie. To kolejny podział fonetyki; kryterium wydzielenia tych dwóch działów jest już nie przedmiot badań, lecz niejako stosunek: przedmiot badań a czas. Fonetykę synchroniczną (inaczej opisową, choć termin fonetyka opisowa może też oznaczać "fonetyka opisująca tylko jeden język" w opozycji do fonetyki porównawczej) interesuje stan fonetycznej strony języka w danym momencie czasowym. "Moment czasowy" oznacza tu pewien okres na tyle długi, by można w nim przeprowadzić odpowiednie badania, zebrać materiał badawczy, a jednocześnie na tyle krótki, żeby można było mówić o względnie niezmiennej fonetyce danej społeczności. Można więc przyjąć, że jest to okres kilkunastu lat, okres życia jednego pokolenia. Fonetykę synchroniczną może interesować stan współczesnego języka, stan języka w XVI w. itd. Fonetykę diachroniczną interesuje zmiana, ewolucja fonetycznej strony języka. Aby ustalić, co w fonetyce się zmieniło i czy w ogóle miała miejsce jakaś zmiana, trzeba porównać ze sobą przynajmniej dwa stany systemu językowego, stany języka w dwóch momentach historycznych: wcześniejszym i późniejszym, a więc skorzystać z ustaleń fonetyki synchronicznej tych okresów.
- A Fonética é o ramo da Linguística que estuda a natureza física da produção e da percepção dos sons da fala humana. Preocupa-se com a parte significante do signo linguístico e não com o seu conteúdo. Segundo Borba, subdivide-se em: Fonética articulatória: estuda como os sons são produzidos, isto é, a posição e a função de cada um dos órgãos do aparelho fonador; Fonética acústica: analisa as características físicas dos sons da fala, ou seja, as ondas mecânicas produzidas e a sua percepção auditiva; A unidade básica de estudo para a Fonética é o fone. A fala humana é capaz de produzir inúmeros fones. A forma mais comum de representar os fones pelos linguistas é através do Alfabeto Fonético Internacional (AFI), desenhado pela Associação Internacional de Fonética. Alguns fones são auditivamente próximos entre si a ponto de se tornarem indistinguíveis. Por exemplo, o som de "rr" em alguns dialetos do português do Brasil é realizado foneticamente pela consoante fricativa velar surda (x no AFI). Entretanto, essa pode ser substituída pela consoante fricativa glotal surda (h no AFI) que a palavra que nela estiver continuará a ser reconhecida. A esse fenômeno, dá-se em fonologia o nome de alofonia. Assim, [x x] e [h h] são alofones do "erre" forte em português brasileiro. Um grupo composto de um fone e seus alofones para os falantes de um idioma é denominado fonema. Deve-se ressaltar que a alofonia entre dois fones é relativa. Por exemplo, no Alemão compõem fonemas separados. O estudo dos fonemas é desenvolvido pela Fonologia. A fonologia e a fonética são frequentemente confundidas porque os conceitos de fone e fonema também geram confusão. Ver também Alfabeto Fonético Internacional Fonologia SAMPA: Speech Assessment Methods Phonetic Alphabet
- Фоне́тика (от греч. φωνή — «звук», φωνηεντικός — «звуковой») — раздел языкознания, изучающий звуки речи и звуковое строение языка (слоги, звукосочетания, закономерности соединения звуков в речевую цепочку). Изучением влияния звуков на субъекты и объекты занимается звуковедение.
- Fonetik (grekiska φωνή, foné, ljud) är vetenskapen om talet, särskilt talljuden. Den ägnar sig åt att beskriva språkljud bland annat hur de bildas, deras fysikaliska egenskaper och hur de uppfattas och förstås. En deskriptiv gren sysslar med evolutiv fonetik och är en viktig del av den språkhistoriska vetenskapen. Den normativa fonetiken beskriver de vedertagna uttalen i specifika fall. Nära sammanhängande med fonetiken är studiet av språkljudens funktion i själva språket, fonologin. Fonetik är även namnet på en årlig svenskspråkig konferens sedan 1986, där fonetiska och närliggande språkteknologiska ämnen tas upp.
- 语音学是研究言语声音（即语音）的学科。狭义的语音学对应英语中phonetics(發音)一词，关切的重点在具体语音本质以及产生语音的方法，与之相对的是音韵学（或称音系学），研究音位或语音区别特征在某种语言中运作的抽象规则和语音的系统。广义的语音学是指这两大方面研究的总合。本文介绍的是狭义的语音学。 语音是语音学研究的客体，指的是人类说话时发出的具体声音，即言语的声音。 语音学的研究范畴包括以下三类： 发音语音学(articulatory phonetics): 这个分科研究的是发音器官（如唇、齿、舌、声门等）如何彼此协调动作，以发出语音。 声学语音学(acoustic phonetics): 这个分科研究的是语音的物理现象，如声波的频率、时长、振幅等。 听觉语音学(auditory phonetics): 这个分科研究的是语音的感知历程。 国际语音学学会所制订的国际音标是语言学界广泛用来标注语音的音标方案。
- La phonétique (du grec phônêtikos, où phônê signifie la voix, le son) est une branche de la linguistique qui étudie les sons utilisés dans la communication verbale. À la différence de la phonologie, qui étudie comment sont agencés les phonèmes d'une langue pour former des mots, la phonétique concerne les sons eux-mêmes (les phones), leur production, leur variation plutôt que leur contexte. La sémantique ne fait donc pas partie de ce niveau d'analyse linguistique. La phonétique se divise en trois branches : la phonétique articulatoire, qui étudie les positions et les mouvements des organes utilisés pour la parole par son émetteur. la phonétique acoustique, qui étudie la transmission de l'onde sonore entre son émetteur et son récepteur. la phonétique auditive, qui se préoccupe de la façon dont les sons sont perçus et décodés par son récepteur. Il existe également une discipline nommée phonétique historique, qui étudie l'évolution diachronique d'une langue. Il y a en tout 118 caractères phonétiques reconnus et utilisés par l'Association phonétique internationale dans son alphabet phonétique international, fréquemment utilisé dans les ouvrages français (dictionnaires, manuels, etc. ) La transcription phonétique s'écrit entre crochets droits. On parle aussi de la phonétique d'une langue pour désigner l'ensemble des sons et des traits qui caractérisent la prononciation naturelle des mots et des énoncés dans une langue.
|
| rdfs:comment
|
- La fonética (del griego φωνή "sonido" o "voz") es el estudio de los sonidos físicos del discurso humano. Es la rama de la lingüística que estudia la producción y percepción de los sonidos de una lengua con respecto a sus manifestaciones físicas. Sus principales ramas son: fonética experimental, fonética articulatoria, fonemática y fonética acústica.
- 音声学（おんせいがく、Template:Lang-en-short）とは、音声に関する研究を指す。言語学の一分野であるとともに、音楽に関する一分野でもある。ともに、発声器官に関する医学的考察を含む。
- De fonetiek of fonetica is het onderdeel van de taalkunde dat zich bezig houdt met de bestudering van de fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraak. Ze is een zusterdiscipline van de fonologie, die zich primair richt op de vorming en functie van spraakklanken in het taalsysteem.
- Fonetikk er læren om språklyder. Fonetikken beskjeftiger seg med taleapparatets anatomi og fysiologi (fysiologisk fonetikk), uttalen av språklydene (artikulatorisk fonetikk), og de fysiske egenskapene til lydbølgene (akustisk fonetikk). Fonetikk behandler ikke betydningsskillende forskjeller mellom språklyder – dette behandles av fonologien.
- Фоне́тика (от греч. φωνή — «звук», φωνηεντικός — «звуковой») — раздел языкознания, изучающий звуки речи и звуковое строение языка (слоги, звукосочетания, закономерности соединения звуков в речевую цепочку). Изучением влияния звуков на субъекты и объекты занимается звуковедение.
- 语音学是研究言语声音（即语音）的学科。狭义的语音学对应英语中phonetics(發音)一词，关切的重点在具体语音本质以及产生语音的方法，与之相对的是音韵学（或称音系学），研究音位或语音区别特征在某种语言中运作的抽象规则和语音的系统。广义的语音学是指这两大方面研究的总合。本文介绍的是狭义的语音学。 语音是语音学研究的客体，指的是人类说话时发出的具体声音，即言语的声音。 语音学的研究范畴包括以下三类： 发音语音学(articulatory phonetics): 这个分科研究的是发音器官（如唇、齿、舌、声门等）如何彼此协调动作，以发出语音。 声学语音学(acoustic phonetics): 这个分科研究的是语音的物理现象，如声波的频率、时长、振幅等。 听觉语音学(auditory phonetics): 这个分科研究的是语音的感知历程。 国际语音学学会所制订的国际音标是语言学界广泛用来标注语音的音标方案。
- Das Wort Phonetik stammt aus dem griechischen Wort φωνητικóς (phōnētikós) „zum Tönen, Sprechen gehörig“, eine Ableitung vom Wort φωνή (phōnḗ) „Stimme, Klang, Laut, Ton“.. Die Phonetik, als Teil der Lautlehre, untersucht die Faktoren und Komponenten sprachlicher Laute. Sie ist ein eigenständiges interdisziplinäres Fachgebiet zwischen Linguistik, Biologie, Akustik, Neurowissenschaften, Medizin und weiteren Wissenschaften.
- Phonetics is a branch of linguistics that comprises the study of the sounds of human speech. It is concerned with the physical properties of speech sounds: their physiological production, acoustic properties, auditory perception, and neurophysiological status. Phonology, on the other hand, is concerned with abstract, grammatical characterization of systems of sounds. The study of phonetics is a multiple layered subject of linguistics that focuses on speech.
- Fonetiikka on tieteenala, jossa tutkitaan puhetta: ihmisäänen ja kielen äänteiden – vokaalien ja konsonanttien – syntyä, niiden akustista luonnetta ja kuulosignaalin tulkitsemista. Fonetiikka lasketaan usein kielitieteen osa-alueeksi. Toisaalta esimerkiksi Helsingin yliopistossa fonetiikkaa opetetaan käyttäytymistieteelliseen tiedekuntaan kuuluvalla puhetieteiden laitoksella, kun muu teoreettinen kielentutkimus on pitkälti humanistisen tiedekunnan yleisen kielitieteen laitoksen toimialaa.
- La fonetica (dal greco φωνή, phōnē, "suono", "voce") è la branca della linguistica e della glottologia che studia la produzione e la percezione di suoni linguistici, e le loro caratteristiche.
- Fonetyka (dawniej głoskownia) - jeden z działów lingwistyki zajmujący się badaniem dźwięków mowy ludzkiej (zwanych głoskami) od strony ich artykulacji (tj. sposobu wytwarzania za pomocą narządów mowy; to tzw. fonetyka artykulacyjna), ich cech fizycznych ich odbierania (fonetyka audytywna), reakcji, jakie owe głoski wywołują w psychice człowieka (psychofonetyka). Inne cechy foniczne (tj. związane z głosem), takie jak akcent, intonacja, iloczas, leżą w zasadzie na pograniczu fonetyki i fonologii.
- A Fonética é o ramo da Linguística que estuda a natureza física da produção e da percepção dos sons da fala humana. Preocupa-se com a parte significante do signo linguístico e não com o seu conteúdo.
- Fonetik (grekiska φωνή, foné, ljud) är vetenskapen om talet, särskilt talljuden. Den ägnar sig åt att beskriva språkljud bland annat hur de bildas, deras fysikaliska egenskaper och hur de uppfattas och förstås. En deskriptiv gren sysslar med evolutiv fonetik och är en viktig del av den språkhistoriska vetenskapen. Den normativa fonetiken beskriver de vedertagna uttalen i specifika fall. Nära sammanhängande med fonetiken är studiet av språkljudens funktion i själva språket, fonologin.
- La phonétique (du grec phônêtikos, où phônê signifie la voix, le son) est une branche de la linguistique qui étudie les sons utilisés dans la communication verbale. À la différence de la phonologie, qui étudie comment sont agencés les phonèmes d'une langue pour former des mots, la phonétique concerne les sons eux-mêmes (les phones), leur production, leur variation plutôt que leur contexte. La sémantique ne fait donc pas partie de ce niveau d'analyse linguistique.
|
