| p:abstract
| - Optics (from ', appearance or look in Ancient Greek) is the science that describes the behavior and properties of light and the interaction of light with matter. Optics explains optical phenomena.
The field of optics usually describes the behavior of visible, infrared, and ultraviolet light; however because light is an electromagnetic wave, similar phenomena occur in X-rays, microwaves, radio waves, and other forms of electromagnetic radiation and analogous phenomena occur with charged particle beams. Optics can largely be regarded as a sub-field of electromagnetism. Some optical phenomena depend on the quantum nature of light relating some areas of optics to quantum mechanics. In practice, the vast majority of optical phenomena can be accounted for using the electromagnetic description of light, as described by Maxwell's Equations.
The field of optics has its own identity, societies, and conferences. The pure science aspects of the field are often called optical science or optical physics. Applied optical sciences are often called optical engineering. Applications of optical engineering related specifically to illumination systems are called illumination engineering. Each of these disciplines tends to be quite different in its applications, technical skills, focus, and professional affiliations. More recent innovations in optical engineering are often categorized as photonics or optoelectronics. The boundaries between these fields and "optics" are often unclear, and the terms are used differently in different parts of the world and in different areas of industry.
Because of the wide application of the science of "light" to real-world applications, the areas of optical science and optical engineering tend to be very cross-disciplinary. Optical science is a part of many related disciplines including electrical engineering, physics, psychology, medicine (particularly ophthalmology and optometry), and others. Additionally, the most complete description of optical behavior, as known to physics, is unnecessarily complicated for most problems, so particular simplified models are used. These limited models adequately describe subsets of optical phenomena while ignoring behavior irrelevant and/or undetectable to the system of interest. (en)
- La Óptica es la rama de la física que estudia el comportamiento de la luz, sus características y sus manifestaciones. Abarca el estudio de la reflexión, la refracción, las interferencias, la difracción, la formación de imágenes y la interacción de la luz con la materia. (es)
- Optik (griech. optike „Lehre vom Sichtbaren“, optiko „zum Sehen gehörig“, zu opsis „das Sehen“) ist ein Bereich der Physik, der sich mit der Ausbreitung von Licht und dessen Wechselwirkung mit Materie insbesondere im Zusammenhang mit optischen Abbildungen beschäftigt. Optik wird daher auch als die Lehre vom Licht bezeichnet.
Unter Licht versteht man in der Regel den sichtbaren Teil des elektromagnetischen Spektrums zwischen ca. 380 nm bis 780 nm. In der Physik wird als optisches Spektrum häufig auch der Frequenzbereich ab einer Frequenz von 1 THz bis 300 THz definiert. Hierunter fällt also auch das unsichtbare Licht, wie z. B. das Infrarotlicht oder das ultraviolette Licht. Viele Gesetzmäßigkeiten und Methoden der klassischen Optik gelten allerdings auch außerhalb des Bereichs sichtbaren Lichts. Dies erlaubt eine Übertragung der Erkenntnisse der Optik auf andere Spektralbereiche wie Röntgenstrahlung (siehe Röntgenoptik) bis hin zu Mikro- und Funkwellen.
Auch Strahlen geladener Teilchen bewegen sich in elektrischen oder magnetischen Feldern oft nach den Gesetzen der Optik (siehe z. B. Elektronenoptik).
Als Optik bezeichnet man ebenso die Summe aller optischen Bauteile eines optischen Gerätes. (de)
- Optiikka (, optike, ’näyttää’) on fysiikan haara, joka kuvailee valon käyttäytymistä ja ominaisuuksia sekä valon ja aineen vuorovaikutusta. Optiikka selittää optisia ilmiöitä ja ilmiöt sinällään havainnollistavat optiikkaa. Optiikka voidaan jakaa tutkimuksen näkökulman avulla geometriseen optiikkaan, jossa tarkastellaan valon kulkua (esim. heijastuminen), fysikaaliseen optiikkaan, jossa tarkastellaan valon ominaisuuksia ja valoon liittyviä ilmiöitä (esim. valon intensiteetti, diffraktio), ja sähkömagneettiseen optiikkaan, jossa valoa tutkitaan sähkömagnetismin näkökulmasta. Optiikan alahaara on myös kvanttioptiikka, joka syntyi 1900-luvulla kvanttimekaniikan seurauksena. Se kuvaa valon vuorovaikutusta. Optiikan yhteydet alahaarat osoittavat sen yhteydet muihin fysiikan haaroihin (kvanttimekaniikka, sähkömagnetismi). Historiallisesta näkökulmasta katsottuna optiikka voidaan jakaa klassiseen ja moderniin optiikkaan.
Optiikka mielletään helposti muusta fysiikasta jossakin määrin erilliseksi alaksi. Tieteellisestä optiikan tutkimuksesta käytetään usein nimitystä optinen tiede tai optinen fysiikka. Sovellettua optista tiedettä kutsutaan optiseksi tekniikaksi. Valaistukseen liittyvien sovellutusten ollessa kyseessä puhutaan valaistustekniikasta. Koska optiikalla on paljon käytännön sovellutuksia, optinen tiede ja optinen tekniikka ovat usein sidoksissa toisiinsa. Optiikka on kiinteä osa mm. sellaisia aloja kuten sähkötekniikka, psykologia ja lääketiede.
Henkilöä, joka tutkii optiikkaa sanotaan optiikan tutkijaksi. Tätä ei pidä sekoittaa optikkoon eli optometristiin, joka on näkemisen asiantuntija. (fi)
- L'optique est la branche de la physique qui traite de la lumière et de ses relations avec la vision. (fr)
- L' ottica è la parte della fisica che descrive il comportamento e le proprietà della luce e l'interazione della luce con la materia. L'ottica affronta quelli che sono chiamati i fenomeni ottici, da un lato per spiegarli e dall'altro per ottenere risultati sperimentali che le consentano di crescere come disciplina fenomenologica e modellistica.
Esistono tre tipi di ottica; l'ottica geometrica, l'ottica fisica, e l'ottica quantistica.
L'ottica di solito studia il comportamento delle radiazioni con le frequenze del visibile, dell'infrarosso e dell'ultravioletto; tuttavia si incontrano fenomeni analoghi nelle frequenze dei raggi X, delle microonde, delle onde radio (o radiofrequenze) e di altre gamme della radiazione elettromagnetica. L'ottica può quindi essere considerata come una parte dell'elettromagnetismo. Vi sono poi fenomeni ottici che dipendono dalla natura quantistica della luce e che richiedono strumenti e risultati della meccanica quantistica.
L'ottica, però costituisce un settore piuttosto separato dalle comunità della fisica. Possiede sue associazioni, sue conferenze e una sua propria identità. Gli aspetti più strettamente scientifici del settore spesso vengono fatti cadere sotto i termini di Scienza Ottica o Fisica Ottica, mentre gli studi di ottica applicata sono fatti afferire all'Ingegneria Ottica. Inoltre le applicazioni dell'Ingegneria Ottica ai sistemi di illuminazione vengono assegnate all'Ingegneria dell'illuminazione. Ciascuno di questi settori disciplinari tende a differenziarsi dagli altri nelle applicazioni, nelle competenze tecniche e negli albi professionali.
Dati gli estesi interventi della scienza della luce nelle applicazioni del mondo reale, l'area della Scienza Ottica e dell'Ingegneria Ottica presenta marcate caratteristiche interdisciplinari. Sono numerose le aree disciplinari nelle quali si incontrano forti influssi e apporti determinanti della Scienza Ottica: ingegneria elettrica, fisica, psicologia, medicina, scienze della terra, ecc. (it)
- 光学（こうがく）は、光の振舞いと性質および光と物質の相互作用について研究する、物理学のひとつの部門。光学現象を説明し、またそれによって裏付けられる。
光学で通常扱うのは、電磁波のうち光と呼ばれる波長域（可視光、あるいはより広く赤外線から紫外線まで）である。
光は電磁波の一種であるため光学は電磁気学の一部門でもあり、電波やX線・マイクロ波などと類似の現象がみられる。
光の量子的性質による光学現象もあり、量子力学に関連するそのような分野は量子光学と呼ばれる。
光学の分野は、独自の学会を持っており、また独自の学術集会を開催している。
純粋科学としての光学は光科学または光物理と呼ばれる。応用指向の光学は応用光学または光工学と呼ばれ、特に照明に関する応用は照明工学と呼ばれる。
それぞれの分野は、その応用・技術・指向性などが異なりがちである。
光工学における、近年進展が著しい分野には、フォトニクスあるいはオプトエレクロニクスと分類される分野もある。 これらの分野と「光学」との間の境界はしばしば不明瞭であり、地域や産業分野によって異なった使われ方をする。
光の実世界への応用は幅広いため、光学は他の科学技術の分野と相互に関連しあう傾向がある。このため、電子技術・物理学・心理学・薬学などいろいろな分野の一部として光学に出会うことがある。 (ja)
- Optica is het deelgebied van de natuurkunde dat het gedrag van licht beschrijft. Dit als vorm van elektromagnetische straling, van fotonen die met de lichtsnelheid reizen en zich soms als een deeltje, maar soms ook als een golf gedragen.
De oudste vorm van optica is gebaseerd op het begrip lichtstraal. Er wordt vanuit gegaan dat een lichtstraal zich in een homogeen medium over een rechte lijn voortbeweegt. Verandering van richting vindt in homogene media alleen plaats op de grensvlakken tussen twee media en in inhomogene media in het gehele medium. Op grensvlakken tussen homogene media vindt breking en reflectie plaats. De intensiteitsverhoudng tussen de gereflecteerde en de gebroken straal wordt beschreven door de Fresnel-vergelijkingen. De richting van de gebroken straal wordt bepaald door de Wet van Snellius. Vaak verschilt de breking voor verschillende kleuren licht, dit wordt kleurschifting of dispersie genoemd en is een van de belangrijkste toepassingen van prisma's.
De eigenschappen van lenzen, spiegels en prisma's, zoals brandpuntsafstand en aberratie, worden bepaald door de vormen van grensvlakken tussen optische media, en door de verhoudingen van hun brekingsindices. Lenzen bijvoorbeeld hebben veelal bolvormige grensvlakken.
Puur straal-gebaseerde optische instrumenten bestaan uit (combinaties van) lenzen, spiegels of prisma's om de gewenste optische eigenschappen te verkrijgen.
Nadat eind 19e eeuw duidelijk werd dat licht in feite een elektromagnetisch golfverschijnsel is, kwamen instrumenten in zwang die gebruikmaken van interferentie, met name het tralie en de interferometer zijn belangrijk. Holografie mag in dit verband ook genoemd worden.
Tenslotte, na de ontwikkeling van de kwantummechanica en het inzicht dat licht ook beschouwd kan worden als een bundel deeltjes (fotonen), werden instrumenten ontwikkeld die gebaseerd zijn op de interactie van fotonen met materie, zoals een CCD/camera of een fotomultiplier. (nl)
- Optikk er læren om lys. Det er et underområde av fysikk. (no)
- Optyka to dział fizyki, zajmujący się badaniem natury światła, prawami opisującymi jego emisję, rozchodzenie się, oddziaływanie z materią oraz pochłanianie przez materię. Optyka wypracowała specyficzne metody pierwotnie przeznaczone do badania światła, stosowane obecnie także do badania rozchodzenia się innych zakresów promieniowania elektromagnetycznego podczerwień, ultrafiolet zwane światłem niewidzialnym.
Optyka to także dział techniki badający światło i jego zastosowania w technice. (pl)
- A óptica é um ramo da Física que estuda a luz ou, mais amplamente, a radiação electromagnética, visível ou não. A óptica explica os fenómenos de reflexão, refracção e difracção, a interação entre a luz e o meio, entre outras coisas.
Geralmente, a disciplina estuda fenômenos envolvendo a luz visível, infravermelha, e ultravioleta; entretanto, uma vez que a luz é uma onda electromagnética, fenómenos análogos acontecem com os raios X, microondas, ondas de rádio, e outras formas de radiação electromagnética. A óptica, nesse caso, pode se enquadrar como uma subdisciplina do electromagnetismo. Alguns fenômenos ópticos dependem da natureza da luz e, nesse caso, a óptica se relaciona com a mecânica quântica.
Segundo o modelo para a luz utilizada, distingue-se entre os seguintes ramos, por ordem crescente de precisão (cada ramo utiliza um modelo simplificado do empregado pela seguinte):
*Óptica geométrica: Trata a luz como um conjunto de raios que cumprem o princípio de Fermat. Utiliza-se no estudo da transmissão da luz por meios homogêneos (lentes, espelhos), a reflexão e a refração.
*Óptica ondulatória: Considera a luz como uma onda plana, tendo em conta sua freqüência e longitude de onda. Utiliza-se para o estudo da difração e interferência.
*Óptica eletromagnética: Considera a luz como uma onda eletromagnética, explicando assim a reflexão e transmissão, e os fenômenos de polarização e anisotrópicos.
*Óptica quântica ou óptica física: Estudo quântico da interação entre as ondas eletromagnéticas e a matéria, no que a dualidade onda-corpúsculo joga um papel crucial. (pt)
- Таблица оптики, Энциклопедия, 1728
О́птика (от ' появление или взгляд) — ветвь физики, которая описывает поведение, свойства, первопричинность и природу света и объясняет оптические феномены, происходящие в окружающем нас мире. Под светом понимают не только видимый свет, но и примыкающие к нему широкие области спектра.
Электромагнитный спектр принято делить на радиоволны, инфракрасное, видимое, ультрафиолетовое, рентгеновское и гамма-излучения. Эти участки спектра различаются не по своей природе, а по способу генерации и приёма излучения. Поэтому между ними нет резких переходов, сами участки перекрываются, а границы между ними условны.
Волновые и квантовые закономерности являются общими для всего спектра электромагнитного излучения. Только, в зависимости от длины волны, на первый план выступают разные явления, разные методы исследования и разные практические применения. Поэтому на оптику нельзя смотреть как на замкнутую дисциплину, изучающую только видимую область спектра, отделенную от других областей чёткими границами. Закономерности и результаты, найденные в этих других областях, могут оказаться применимыми в видимой области спектра и наоборот.
Аналогичные явления встречаются в рентгеновском излучении, микроволновых печах, радио волнах и в виде других форм электромагнитной радиации. Оптика может, таким образом, быть расценена как ниша электромагнетизма. Некоторые оптические явления зависят от квантовой природы света, что связывает некоторые области оптики с квантовой механикой. (ru)
- Optik, läran om ljusets utbredning och brytning (från grek. optikē) är en gren av fysiken. Inom optiken förklaras de optiska fenomen som kan uppträda.
Optiken brukar vanligen beskrivas som det synliga, det infraröda och det ultravioletta ljusets uppträdande. Men eftersom ljuset är en elektromagnetisk vågrörelse, uppträder liknande fenomen med röntgenstrålning, mikrovågor, radiovågor och andra former av elektromagnetisk strålning. Optiken kan således betraktas som en underavdelning till elektromagnetism. Vissa optiska fenomen kan bara förklaras genom ljusets kvantegenskaper (till exempel den fotoelektriska effekten). Optiken spänner därför över både klassisk fysik och kvantfysik.
Optiken är emellertid ett fält som ofta anses till största delen skilt från fysikens område. Optiken har sin egen identitet, sina egna föreningar och konferenser. De rent vetenskapliga aspekterna av området kallas optisk vetenskap eller optisk fysik. Tillämpad optisk vetenskap benämns optisk ingenjörskonst. Tillämpningar av optisk ingenjörskonst som hör ihop speciellt med belysning kallas för belysningsteknik. Var och en av dessa områden tenderar att vara mycket olika i sina tillämpningar, teknisk skicklighet, inriktning och yrkestillhörighet.
Tack vare den breda praktiska tillämpningen av ljusvetenskapen, har den optiska vetenskapen och den optiska ingenjörskunskapen kommit att bli mycket tvärvetenskapliga områden. Optisk vetenskap ingår nu som en del i många närliggande discipliner vilka innefattar elektrisk ingenjörskonst, fysik, psykologi, medicin och andra. (sv)
- 光學（Optics），是物理學的一個分支。它解釋了光的現象及特性。
光學這個領域所討論的範圍包括紅外線、紫外線及可見光。但因為光具有電磁波的特性，所以類似現象如X光、微波、電磁輻射及無線電波也可能產生此特性。所以光學被認為是電磁學的附屬領域。
一些光学现象及行为的产生是与光的量子特性所关联的，而这些特性包含在光学及量子力学范畴。在实践中，大部分的光学现象可以用光的电磁特征来描述，例如麦克斯韦方程组。
光学领域有它自己的分类特征，协会以及学术会议。光的纯科学领域通常被称为光学或光学物理。应用光学通常被称为光学工程。光学工程中涉及到照明系统的部分被特别称为照明工程。每一个分支在应用，工艺技术，焦点以及专业关联方面都有很大不同。 在光学工程中比较新的发现通常被归类为光子学或者光電工程. 而区分这些定义的界限并不明显，经常因在世界的不同地区以及工业的不同领域而异。
因为光的科学在实际中的广泛的应用，光科学和工程光学在领域上有很大程度的互相交叉。 光学也与电子工程、物理学、心理学、医学（尤其是眼科学与验光术）等许多学科密切相关。此外，物理学可以非常完整描述地光学现象，但对大部分问题显得过于繁复，因此在光学领域中引入了一些特定的简化模型。这些模型可以很好地描述光学现象，而无需考虑那些不相关及（或）无法观测到的现象。 (zh)
|
| rdfs:comment
| - Optics (from ', appearance or look in Ancient Greek) is the science that describes the behavior and properties of light and the interaction of light with matter. Optics explains optical phenomena. (en)
- La Óptica es la rama de la física que estudia el comportamiento de la luz, sus características y sus manifestaciones. Abarca el estudio de la reflexión, la refracción, las interferencias, la difracción, la formación de imágenes y la interacción de la luz con la materia. (es)
- Optik (griech. optike „Lehre vom Sichtbaren“, optiko „zum Sehen gehörig“, zu opsis „das Sehen“) ist ein Bereich der Physik, der sich mit der Ausbreitung von Licht und dessen Wechselwirkung mit Materie insbesondere im Zusammenhang mit optischen Abbildungen beschäftigt. Optik wird daher auch als die Lehre vom Licht bezeichnet. (de)
- Optiikka (, optike, ’näyttää’) on fysiikan haara, joka kuvailee valon käyttäytymistä ja ominaisuuksia sekä valon ja aineen vuorovaikutusta. Optiikka selittää optisia ilmiöitä ja ilmiöt sinällään havainnollistavat optiikkaa. Optiikka voidaan jakaa tutkimuksen näkökulman avulla geometriseen optiikkaan, jossa tarkastellaan valon kulkua (esim. heijastuminen), fysikaaliseen optiikkaan, jossa tarkastellaan valon ominaisuuksia ja valoon liittyviä ilmiöitä (esim. (fi)
- L'optique est la branche de la physique qui traite de la lumière et de ses relations avec la vision. (fr)
- L' ottica è la parte della fisica che descrive il comportamento e le proprietà della luce e l'interazione della luce con la materia. L'ottica affronta quelli che sono chiamati i fenomeni ottici, da un lato per spiegarli e dall'altro per ottenere risultati sperimentali che le consentano di crescere come disciplina fenomenologica e modellistica. (it)
- 光学（こうがく）は、光の振舞いと性質および光と物質の相互作用について研究する、物理学のひとつの部門。光学現象を説明し、またそれによって裏付けられる。 (ja)
- Optica is het deelgebied van de natuurkunde dat het gedrag van licht beschrijft. Dit als vorm van elektromagnetische straling, van fotonen die met de lichtsnelheid reizen en zich soms als een deeltje, maar soms ook als een golf gedragen. (nl)
- Optikk er læren om lys. Det er et underområde av fysikk. (no)
- Optyka to dział fizyki, zajmujący się badaniem natury światła, prawami opisującymi jego emisję, rozchodzenie się, oddziaływanie z materią oraz pochłanianie przez materię. Optyka wypracowała specyficzne metody pierwotnie przeznaczone do badania światła, stosowane obecnie także do badania rozchodzenia się innych zakresów promieniowania elektromagnetycznego podczerwień, ultrafiolet zwane światłem niewidzialnym. (pl)
- A óptica é um ramo da Física que estuda a luz ou, mais amplamente, a radiação electromagnética, visível ou não. A óptica explica os fenómenos de reflexão, refracção e difracção, a interação entre a luz e o meio, entre outras coisas. (pt)
- Таблица оптики, Энциклопедия, 1728 О́птика (от ' появление или взгляд) — ветвь физики, которая описывает поведение, свойства, первопричинность и природу света и объясняет оптические феномены, происходящие в окружающем нас мире. (ru)
- Optik, läran om ljusets utbredning och brytning (från grek. optikē) är en gren av fysiken. Inom optiken förklaras de optiska fenomen som kan uppträda. (sv)
- 光學（Optics），是物理學的一個分支。它解釋了光的現象及特性。 (zh)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
