An Entity of Type: person function, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Natural philosophy or philosophy of nature (from Latin philosophia naturalis) was the philosophical study of nature and the physical universe that was dominant before the development of modern science.

Property Value
dbo:abstract
  • Natura té dos significats interrelacionats en filosofia. D'una banda, significa el conjunt de totes les coses que són naturals o estan subjectes al funcionament normal de la lleis de la naturalesa. D'altra, significa les propietats essencials i la causa de les coses individuals. Com entendre el significat i la importància de la natura ha estat un tema constant de discussió dins de la història de civilització occidental, en els camps filosòfics de la metafísica i l'epistemologia, així com en la teologia i la ciència. L'estudi de les coses naturals i les lleis regulars que semblen governar-les, en oposició a la discussió sobre que significa ser natural (àrea de la ciència natural). (ca)
  • للطبيعة اثنان من المعاني المتداخلة في الفلسفة. فهي تعني من ناحية مجموع كل الأشياء الطبيعية، أو كل ما يندرج تحت قوانين الطبيعة. كما تعني من ناحية أخرى جوهر و أسباب الأشياء الفردية. طريقة فهم معنى ومغزى الطبيعة كان وما زال موضوعا للجدال في تاريخ الحضارة الغربية ، في المجالات الفلسفية في الميتافيزيقيا ونظرية المعرفة وكذلك في اللاهوت والعلوم.أما دراسة الأشياء الطبيعية والقوانين الطبيعية التي تحكمهم بدلا من النقاش حول ما يعنيه أن تكون طبيعية، هو مجال العلوم الطبيعية. كلمة "الطبيعة" مشتقة من الكلمة اللاتينية nātūra وهو مصطلح فلسفي مشتق من الفعل "يلد" والذي كان يستخدم في الترجمة القديمة للكلمة اليونانية القديمة phusis التي كانت مشتقة من الفعل "ينمو طبيعيا" كما في النباتات على سبيل المثال. بالفعل في العصور الكلاسيكية الفلسفية ارتبط الاستخدام الفلسفي لهذه الكلمات باثنين من المعاني والتي تشترك فيما بينها في أنهما يشيران إلى الطريقة التي تحدث فيها الأشياء تلقائيا "بشكل طبيعي" دون "تدخل" بشري، الهي، أو أي شيء خارج ما يعتبر طبيعيا بالنسبة الأشياء الطبيعية التي يجري النظر فيها. فهم الطبيعة يعتمد على موضوع وعصر ظهور العمل،. على سبيل المثال، فإن شرح أرسطو للخصائص الطبيعية يختلف عن المقصود بالخصائص الطبيعية في الأعمال الفلسفية والعلمية الحديثة، والتي يمكن أن تختلف أيضا عن بعض الاستخدامات العلمية والتقليدية الأخرى. (ar)
  • Přírodní filosofie, latinsky philosophia naturalis, je tradiční označení pro studium přírody a fyzického světa předcházející vzniku přírodních věd a jejich oddělení od filosofie. Kromě toho se studiem přírody v téže době zaobírala také historia naturalis „přírodní historie“ a „prostřední/smíšené vědy“ zahrnující například optiku a astronomii. Na druhou stranu byla odlišována od metafyziky a matematiky. Až do 19. století pak bylo běžné že filosofové se věnovali také přírodním vědám, jejích cílům, metodám a také přicházeli s objevy: Aristotelés je považován za prvního biologa, René Descartes formuloval zásady analytické geometrie a objevil zákony odrazu a lomu vlnění světla, a Immanuel Kant je autorem mlhovinové hypotézy o vzniku planetárních soustav. Počátky přírodní filosofie jsou spojovány se starověkým Řeckem, například s jménem Thaléta z Milétu, který v 6. století př. n. l. studoval geometrii, předpověděl zatmění slunce a spekuloval o původu veškerých přírodních jevů v jediné pralátce – vodě. Další vývoj přírodní filosofie byl ovliněn především Aristotelem a jeho spisy jako Fyzika, O nebi nebo O duši, a aristotelovský pohled na přírodu převládal v evropském myšlení až do doby vědecké revoluce. Vztah renesanční přírodní filosofie k moderní vědě je předmětem diskusí. Podle části badatelů byla moderní vědě předchůdkyní, to však vede k ignorování jejích vazeb na nauky jako magie, astrologie nebo fyziognomie.Na druhou stranu, druhá linie bádání, která klade důraz na konzervatismus renesanční přírodní filosofie a svázanost s její starověkou a středověkou předchůdkyní ignoruje řadu objevů a myšlenek které se v ní objevily. Důvodem proměny přírodní filosofie během renesance mohlo být znovuobjevení platonismu, který se více než na fyzickou realitu zameřoval na metafyzické problémy, což vedlo k jasnějšímu odlišení obou sfér bytí. Tím přestala být přírodní filosofie závislá na metafyzice a teologii a začala se vyvíjet směrem k moderní vědě. (cs)
  • Die Naturphilosophie versucht, die Natur in ihrer Gesamtheit aufzufassen und in ihren allgemeinen wie partikulären Strukturen zu beschreiben, theoretisch zu erklären und zu deuten. Naturphilosophie thematisiert die Charakteristika und Bedingungen der Möglichkeit der heutigen wissenschaftlichen und lebensweltlichen Naturauffassungen und geht deren gegenseitigen Abhängigkeiten (Interdependenzen) nach. Ihr Aufgabenfeld lässt sich, entsprechend der traditionellen Gliederung der Philosophie, dreiteilen in die Analyse von Natur als Inhalt bzw. Gegenstand theoretischer, praktischer und ästhetischer Urteile. Sie widmet sich seit der Moderne verstärkt dem Verhältnis zwischen verschiedenen Naturbegriffen. Im europäischen Kulturkreis ist die ionische Naturphilosophie ein Ausgangspunkt der antiken Philosophie überhaupt. Die moderne systematische Naturphilosophie ist ein Teilgebiet der Ontologie und überschneidet sich mit der Philosophie der Physik, der Philosophie der Biologie, der Philosophie der Chemie und Philosophien anderer Naturwissenschaften bzw. umfasst diese als Teildisziplinen. Darüber hinaus umfasst Naturphilosophie – wenn man sie nicht im engen, 'analytischen' Sinne als Wissenschaftstheorie der Naturwissenschaften begreift – auch die Reflexion auf nicht-wissenschaftliche Naturauffassungen, in denen Natur kein kausales Wirkungsgefüge ist, sondern ein ästhetischer, symbolischer, ethisch-moralischer usw. Gegenstand. (de)
  • Naturfilozofio, aŭ la filozofio de naturo (el la latina philosophia naturalis) estis vorto antaŭe uzita por la studado de naturo kaj de la fizika universo, antaŭ la disvolviĝo de moderna scienco. Ĝi estas rigardita kiel la antaŭvenanto de natursciencoj, el ili ekzemple fiziko. (eo)
  • La filosofía de la naturaleza, a veces llamada filosofía natural o cosmología fue el estudio filosófico de la naturaleza y el universo físico que era dominante antes del desarrollo de la ciencia moderna. Se considera el precursor de lo que hoy conocemos como las ciencias naturales y física hasta mediados del siglo XIX. Problemas como los del determinismo o indeterminismo, causalidad, finalismo, orden y probabilidad, especificidad de la vida, etc., eran considerados argumentos propios de la filosofía de la naturaleza la cual debería ser independiente de la propiamente dichas las ciencias e investigaciones empíricas y teóricas. Similarmente se hablaba de "teología natural" o "racional" como la investigación filosófica referida a Dios basados en la razón y la experiencia ordinaria de la naturaleza.​ La filosofía natural trató cuestiones que pocas ciencias naturales se han planteado, como la existencia de un mundo inmaterial. Por esta cuestión, la cosmología se interpenetra con la "psicología" como estudio del alma.​ Desde el mundo antiguo, comenzando con Aristóteles, quien llamaba este estudio "física", la filosofía natural era el término común para la práctica de estudiar la naturaleza hasta el siglo XIX. Fue en el siglo XIX que el concepto de "ciencia" recibió su forma moderna con nuevos títulos emergentes como "biología" y "biólogo", "física" y "físico" entre otros campos y títulos técnicos; se fundaron instituciones y comunidades, y se produjeron aplicaciones e interacciones sin precedentes con otros aspectos de la sociedad y la cultura. Así, el conocido tratado de Isaac Newton, Philosophiæ naturalis principia mathematica (1687), cuyo título se traduce como "Principios matemáticos de la filosofía natural", refleja el uso actual de las palabras "filosofía natural", similar al "estudio sistemático de la naturaleza". (es)
  • Naturaleza tiene dos significados interrelacionados en la filosofía. Por un lado, significa el conjunto de todas las cosas que son naturales, o sujetas al funcionamiento normal de las leyes de la naturaleza. Por otro lado, significa las propiedades esenciales y causas de cosas individuales. Cómo comprender el significado y la importancia de la naturaleza ha sido un tema constante de discusión dentro de la historia de la Civilización Occidental, en los campos filosófica de metafísica y epistemología, así como en teología y ciencia. El estudio de las cosas naturales y las leyes regulares que parecen gobernarlas, en oposición a la discusión sobre lo que significa ser natural, es el área de ciencias naturales. La palabra "naturaleza" deriva de latín nātūra, un término filosófico derivado del verbo para nacimiento, que se usó como una traducción del anterior (presocrático) griego término phusis , derivado del verbo de crecimiento natural.Ya en la época clásica, el uso filosófico de estas palabras combinaba dos significados relacionados que tienen en común que se refieren a la forma en que las cosas suceden por sí mismas, "naturalmente", sin "interferencia" de la deliberación humana, la intervención divina o cualquier cosa ajena a lo que ocurre. se considera normal para las cosas naturales que se consideran. La comprensión de la naturaleza depende del tema y la edad del trabajo donde aparecen. Por ejemplo, la explicación de Aristóteles de las propiedades naturales difiere de lo que se entiende por propiedades naturales en las obras filosóficas y científicas modernas, que también pueden diferir de otros usos científicos y convencionales. El estoicismo anima a los practicantes a vivir de acuerdo con la naturaleza. Pirronismo anima a los profesionales a utilizar la guía de la naturaleza en la toma de decisiones. (es)
  • La nature est un concept philosophique polysémique qui peut désigner l'univers physique, mais a connu tout au long de son histoire une grande quantité de sens en fonction de questions philosophiques dans lesquelles il était invoqué. La nature peut être définie comme l'ensemble des caractères qui définissent un être, mais aussi comme le monde matériel d'un point de vue physique (un ensemble de lois) ou encore organique (la nature naturante, le tout). Cependant, aucune définition consensuelle n'existe, et Aristote en mentionnait déjà au moins quatre, irréductibles les unes aux autres et volontiers contradictoires. (fr)
  • Natural philosophy or philosophy of nature (from Latin philosophia naturalis) was the philosophical study of nature and the physical universe that was dominant before the development of modern science. From the ancient world (at least since Aristotle) until the 19th century, natural philosophy was the common term for the study of nature. It was in the 19th century that the concept of science received its modern shape, with different subjects within science emerging, such as astronomy, biology, and physics. Institutions and communities devoted to science were founded. Isaac Newton's book Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (1687) (English: Mathematical Principles of Natural Philosophy) reflects the use of the term natural philosophy in the 17th century. Even in the 19th century, the work which helped define much of modern physics bore the title Treatise on Natural Philosophy (1867). In the German tradition, Naturphilosophie (philosophy of nature) persisted into the 18th and 19th centuries as an attempt to achieve a speculative unity of nature and spirit. Some of the greatest names in German philosophy are associated with this movement, including Goethe, Hegel, and Schelling. Naturphilosophie was associated with Romanticism and a view that regarded the natural world as a kind of giant organism, as opposed to the philosophical approach of figures such as John Locke and Isaac Newton espousing a more mechanical philosophy of the world, regarding it as being like a machine. (en)
  • La philosophie naturelle, connue en latin sous le terme philosophia naturalis, est une expression qui s'appliquait à l'étude de la nature et de l'univers physique qui régnait avant le développement de la science moderne (Galilée), les philosophes posant des questions pertinentes qui, de leur temps, restèrent sans réponse, faute de moyens techniques appropriés. Traditionnellement alliée à la théologie naturelle, elle désignait autrefois l'ensemble des sciences naturelles (astronomie, physique, chimie et biologie). La philosophie naturelle se distinguait de la philosophie morale, qui désignait non seulement la morale et l'éthique, mais aussi la théorie de la connaissance, la psychologie, la sociologie, la politique et l'esthétique. (fr)
  • 自然哲学(しぜんてつがく、羅:philosophia naturalis)とは、自然の事象や生起についての体系的理解および理論的考察の総称であり、自然を総合的・統一的に解釈し説明しようとする形而上学である。自然学(羅:physica)と呼ばれた。自然、すなわちありとあらゆるものごとのnature(本性、自然 英・仏: nature、独: Natur)に関する哲学である。しかし同時に人間の本性の分析を含むこともあり、神学、形而上学、心理学、道徳哲学をも含む。自然哲学の一面として、自然魔術(羅:magia naturalis)がある。自然哲学は、学問の各分野の間においても宇宙の様々な局面の間でも、事物が相互に結ばれているという感覚を特徴とする。 現在では、「自然科学」とほぼ同義語として限定された意味で用いられることもあるが、その範囲と意図はもっと広大である。「自然哲学」は、主にルネサンス以降の近代自然科学の確立期から19世紀初頭までの間の諸考察を指すといったほうが良いだろう。自然哲学的な観点が、より専門化・細分化された狭い「科学的な」観点に徐々に取って代わられるのは、19世紀になってからである。 自然哲学の探求者の多くは宗教的な人間であり、抑圧的な宗教者と科学者の戦いという図式ではなかった。世界は「自然という書物」であり、神のメッセージだと考えられていたのである。ヨーロッパでは近代まで、ほとんど全ての科学思想家はキリスト教を信じ実践しており、神学的真実と科学的真実の間の相互連結に疑いはなかった。ジョンズ・ホプキンス大学教授は、科学の探求に無神論的な視点が必要であるという考え方は、20世紀に作られた神話にすぎないと指摘している。 (ja)
  • 本性(ほんせい、ほんしょう、英: Human Nature)は、人間が普遍的に持つ思考、感覚、行動などを指す概念である。社会学、社会生物学、心理学では特に進化心理学と発達心理学が人間の本性を明らかにしようと科学的な取り組みを行っている。哲学者、倫理学者と神学者もまた人間の本性を古くから議論していた。 (ja)
  • 자연철학(自然哲學, 영어: natural philosophy)은 사변적 고찰을 통해 자연을 종합적, 통일적으로 해석해 설명하려고 하는 철학을 말한다. 또한, 자연에 대한 철학적 탐구이자 근대화학의 전신이다. 자연과학의 선구자 역할을 할 자연철학은 우주, 물질, 인과성, 확률, 원소, 무한, 움직임과 변화, 성질, 시간과 공간들을 대상으로 자연에 대한 설명을 제시하였다. 독일에서는 전통적으로 자연 철학(Naturphilosophie)을 자연과 정신의 사변적 통일성을 달성하기 위한 시도로 18세기와 19세기까지 지속되었다. 괴테, 헤겔, 셸링을 포함하여 독일 철학의 가장 위대한 이름 중 일부는 이 운동과 관련이 있다. 자연철학은 자연계를 일종의 거대한 유기체로 간주하는 낭만주의와 관련이 있으며, 존 로크와 아이작 뉴턴과 같은 세계의 기계적인 철학을 신봉한 인물들의 철학적 접근은 기계와 같다고 여겼다. (ko)
  • Natura rozumiana jest w filozofii na kilka sposobów: 1. * przyroda, świat materialny, uniwersum, kosmos, to co fizyczne, cielesne, materialne 2. * zespół cech konstytutywnych dla danego bytu, jego istota; zbiór własności pierwotnych i charakterystycznych dla obiektu 3. * w tomizmie natura to istota jako podstawa działania 4. * konstytutywna, według R. Ingardena – jakość lub zespół jakości bezpośrednio i zupełnie kwalifikujący podmiot cech jakiegoś bytu w jego swoistości (w ujęciu A. B. Stępnia). (pl)
  • Natuurfilosofie is dat gedeelte van de wijsbegeerte dat de stoffelijke wereld tot voorwerp van studie heeft. Deze filosofische natuurbeschouwing kan gezien worden als voorloper van de moderne natuurwetenschappen. (nl)
  • Filozofia przyrody – dział filozofii zajmujący się refleksją nad naturą, wiedzą na jej temat oraz stosunkiem do niej człowieka. Pojęcie przyrody (φύσις), pojawiło się w starożytności. Oznaczało ono wówczas między innymi I. 1. Naturę 2. Początek, pochodzenie, urodzenie, adopcję 3. Budowę fizyczną, naturalny kształt, formę przybraną w wyniku rozwoju (własność przyrodzona) 4. Postawę zewnętrzną, wygląd, wzrost. 5. Usposobienie, charakter (dot. umysłu.), siłę ducha; o zwierzętach, instynkt, popęd. II. 1. Przyrodę, która dzięki swej sile daje początek; naturę jako uosobienie. III. 1. Twór, istotę (stworzenia, ród ludzki, istoty żyjące w morzu). 2. Rodzaj, rasę, gatunek (rośliny, zwierzęta). IV. 1. Płeć. V. Byt samodzielny, potrafiący samemu działać. (pl)
  • Понятие «Природа» имеет два взаимосвязанных значения в философии. С одной стороны, оно означает совокупность всех вещей, которые являются естественными или подчиняются нормальному действию законов природы. С другой стороны, оно означает существенные свойства и причины отдельных вещей. Значение и влияние природы было постоянной темой обсуждения в истории западной цивилизации, в философских направлениях метафизики и эпистемологии, а также в теологии и естественнонаучных направлениях. Следует отметить, что изучение сущности объектов и обычных законов, которые, по-видимому, управляют ими является областью исследования естественных наук. Философия занимается изучением что значит быть естественным (согласным со своей внутренней природой). Слово «природа» (натура) происходит от латинского nātūra — философского термина, происходящего от глагола рождать, который, в свою очередь, использовался как перевод более раннего (досократовского) греческого термина phusis, производного от глагола, обозначающего естественный рост. Уже в классические времена философское использование этих слов сочетало в себе два схожих значения. Они описывают процесс, когда вещи происходят сами по себе, «естественно», без «вмешательства» со стороны человеческого обдумывания, божественного вмешательства или чего-то другого, что находится за пределами реальности. Значение понятия «природа» (натура) зависит от предмета и возраста произведения, в котором оно появляется. Например, объяснение свойств натуры Аристотелем отличается от того, что подразумевается под свойствами естества в современных философских и научных работах и может существенно отличаться от другого научного и общепринятого использования. Стоицизм призывает практиков жить в согласии с природой. Пирронизм побуждает практиков руководствоваться внутренней природой при принятии решений. (ru)
  • A filosofia da natureza, também denominada filosofia natural, é a parte da filosofia que trata do conhecimento das primeiras causas e dos princípios do mundo material. Ela é considerada a precursora das ciências naturais, como a física. (pt)
  • Натурфілосо́фія (лат. natura — «природа») — філософія природи, тлумачення природи, розглянутій в її цілісності. Кордони між натурфілософією і природознавством, а також її місце у філософії історично змінювалися. Найбільшу роль натурфілософія відігравала в давнину. Натурфілософія стала першою історичною формою філософії і фактично зливалася з природознавством. У подальшому натурфілософія в основному називалася фізикою, тобто вченням про природу. (uk)
  • Naturfilosofi var en filosofisk gren som studerade naturen; vetenskapsgrenen räknas numera ofta till fysiken, vetenskapsfilosofin, eller andra ämnen. Den första grupp som åsatts detta epitet är de joniska naturfilosoferna som verkade i det forngrekiska Jonien i nuvarande Turkiet. Under antiken var filosofin den högsta av vetenskaper, och till detta hörde även naturvetenskaperna. En naturvetare betraktades med andra ord som filosof; det naturvetenskapliga metoden hade ännu inte utvecklats. Bland tidiga naturfilosofer fanns Diogenes från Apollonia, och Theofrastos. Till naturfilosofin hör även naturvetenskapernas teori (till exempel Carl von Linné, Evolutionsteorin), och teoretiserande av naturvetenskaperna (till exempel Hegel, Husserl, Høffding). (sv)
  • Натурфилосо́фия (от лат. natura «природа») — исторический термин, обозначавший (примерно до XVIII века) философию природы, понимаемую как целостную систему самых общих законов естествознания. Впервые термин «philosophia naturalis» встречается у Сенеки. Натурфилософия возникла в античную эпоху как попытка найти «конечные причины» и фундаментальные закономерности природных явлений. Яркими представителями натурфилософии в средние века являлись схоласты. Большинство натурфилософских систем до XVIII века были чисто умозрительными; с появлением классической физики натурфилософия быстро вытесняется философией науки, отсекающей всякую гипотезу, которая не представляется необходимой для доказательства. Тем не менее, различные натурфилософские системы появлялись в XIX и XX веках. (ru)
  • 自然哲学是現代自然科学的奠基,主要是思考人对于的自然界的哲学问题--包括自然界和人的相互关系、人造自然和原生自然的关系、自然界的最基本规律等。这当中不少理论,都奠下了今時今日物理学的基石。法蘭西斯·培根稱自然哲學為「科學的偉大母親」。不少近代的名人,如英国科学家艾薩克·牛頓、德国哲学家格奧爾格·威廉·弗里德里希·黑格爾都曾为自然哲学编写过著作。 从发展脉络上来看,现代科学是通过经历自然歷史、自然哲學、自然科学三个阶段发展而来。 牛顿的著作有《自然哲学的数学原理》(Philosophiae Naturalis Principia Mathematica,1687) (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 382251 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 33752 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1068442232 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Naturfilozofio, aŭ la filozofio de naturo (el la latina philosophia naturalis) estis vorto antaŭe uzita por la studado de naturo kaj de la fizika universo, antaŭ la disvolviĝo de moderna scienco. Ĝi estas rigardita kiel la antaŭvenanto de natursciencoj, el ili ekzemple fiziko. (eo)
  • 本性(ほんせい、ほんしょう、英: Human Nature)は、人間が普遍的に持つ思考、感覚、行動などを指す概念である。社会学、社会生物学、心理学では特に進化心理学と発達心理学が人間の本性を明らかにしようと科学的な取り組みを行っている。哲学者、倫理学者と神学者もまた人間の本性を古くから議論していた。 (ja)
  • 자연철학(自然哲學, 영어: natural philosophy)은 사변적 고찰을 통해 자연을 종합적, 통일적으로 해석해 설명하려고 하는 철학을 말한다. 또한, 자연에 대한 철학적 탐구이자 근대화학의 전신이다. 자연과학의 선구자 역할을 할 자연철학은 우주, 물질, 인과성, 확률, 원소, 무한, 움직임과 변화, 성질, 시간과 공간들을 대상으로 자연에 대한 설명을 제시하였다. 독일에서는 전통적으로 자연 철학(Naturphilosophie)을 자연과 정신의 사변적 통일성을 달성하기 위한 시도로 18세기와 19세기까지 지속되었다. 괴테, 헤겔, 셸링을 포함하여 독일 철학의 가장 위대한 이름 중 일부는 이 운동과 관련이 있다. 자연철학은 자연계를 일종의 거대한 유기체로 간주하는 낭만주의와 관련이 있으며, 존 로크와 아이작 뉴턴과 같은 세계의 기계적인 철학을 신봉한 인물들의 철학적 접근은 기계와 같다고 여겼다. (ko)
  • Natura rozumiana jest w filozofii na kilka sposobów: 1. * przyroda, świat materialny, uniwersum, kosmos, to co fizyczne, cielesne, materialne 2. * zespół cech konstytutywnych dla danego bytu, jego istota; zbiór własności pierwotnych i charakterystycznych dla obiektu 3. * w tomizmie natura to istota jako podstawa działania 4. * konstytutywna, według R. Ingardena – jakość lub zespół jakości bezpośrednio i zupełnie kwalifikujący podmiot cech jakiegoś bytu w jego swoistości (w ujęciu A. B. Stępnia). (pl)
  • Natuurfilosofie is dat gedeelte van de wijsbegeerte dat de stoffelijke wereld tot voorwerp van studie heeft. Deze filosofische natuurbeschouwing kan gezien worden als voorloper van de moderne natuurwetenschappen. (nl)
  • Filozofia przyrody – dział filozofii zajmujący się refleksją nad naturą, wiedzą na jej temat oraz stosunkiem do niej człowieka. Pojęcie przyrody (φύσις), pojawiło się w starożytności. Oznaczało ono wówczas między innymi I. 1. Naturę 2. Początek, pochodzenie, urodzenie, adopcję 3. Budowę fizyczną, naturalny kształt, formę przybraną w wyniku rozwoju (własność przyrodzona) 4. Postawę zewnętrzną, wygląd, wzrost. 5. Usposobienie, charakter (dot. umysłu.), siłę ducha; o zwierzętach, instynkt, popęd. II. 1. Przyrodę, która dzięki swej sile daje początek; naturę jako uosobienie. III. 1. Twór, istotę (stworzenia, ród ludzki, istoty żyjące w morzu). 2. Rodzaj, rasę, gatunek (rośliny, zwierzęta). IV. 1. Płeć. V. Byt samodzielny, potrafiący samemu działać. (pl)
  • A filosofia da natureza, também denominada filosofia natural, é a parte da filosofia que trata do conhecimento das primeiras causas e dos princípios do mundo material. Ela é considerada a precursora das ciências naturais, como a física. (pt)
  • Натурфілосо́фія (лат. natura — «природа») — філософія природи, тлумачення природи, розглянутій в її цілісності. Кордони між натурфілософією і природознавством, а також її місце у філософії історично змінювалися. Найбільшу роль натурфілософія відігравала в давнину. Натурфілософія стала першою історичною формою філософії і фактично зливалася з природознавством. У подальшому натурфілософія в основному називалася фізикою, тобто вченням про природу. (uk)
  • Натурфилосо́фия (от лат. natura «природа») — исторический термин, обозначавший (примерно до XVIII века) философию природы, понимаемую как целостную систему самых общих законов естествознания. Впервые термин «philosophia naturalis» встречается у Сенеки. Натурфилософия возникла в античную эпоху как попытка найти «конечные причины» и фундаментальные закономерности природных явлений. Яркими представителями натурфилософии в средние века являлись схоласты. Большинство натурфилософских систем до XVIII века были чисто умозрительными; с появлением классической физики натурфилософия быстро вытесняется философией науки, отсекающей всякую гипотезу, которая не представляется необходимой для доказательства. Тем не менее, различные натурфилософские системы появлялись в XIX и XX веках. (ru)
  • 自然哲学是現代自然科学的奠基,主要是思考人对于的自然界的哲学问题--包括自然界和人的相互关系、人造自然和原生自然的关系、自然界的最基本规律等。这当中不少理论,都奠下了今時今日物理学的基石。法蘭西斯·培根稱自然哲學為「科學的偉大母親」。不少近代的名人,如英国科学家艾薩克·牛頓、德国哲学家格奧爾格·威廉·弗里德里希·黑格爾都曾为自然哲学编写过著作。 从发展脉络上来看,现代科学是通过经历自然歷史、自然哲學、自然科学三个阶段发展而来。 牛顿的著作有《自然哲学的数学原理》(Philosophiae Naturalis Principia Mathematica,1687) (zh)
  • للطبيعة اثنان من المعاني المتداخلة في الفلسفة. فهي تعني من ناحية مجموع كل الأشياء الطبيعية، أو كل ما يندرج تحت قوانين الطبيعة. كما تعني من ناحية أخرى جوهر و أسباب الأشياء الفردية. طريقة فهم معنى ومغزى الطبيعة كان وما زال موضوعا للجدال في تاريخ الحضارة الغربية ، في المجالات الفلسفية في الميتافيزيقيا ونظرية المعرفة وكذلك في اللاهوت والعلوم.أما دراسة الأشياء الطبيعية والقوانين الطبيعية التي تحكمهم بدلا من النقاش حول ما يعنيه أن تكون طبيعية، هو مجال العلوم الطبيعية. (ar)
  • Natura té dos significats interrelacionats en filosofia. D'una banda, significa el conjunt de totes les coses que són naturals o estan subjectes al funcionament normal de la lleis de la naturalesa. D'altra, significa les propietats essencials i la causa de les coses individuals. (ca)
  • Přírodní filosofie, latinsky philosophia naturalis, je tradiční označení pro studium přírody a fyzického světa předcházející vzniku přírodních věd a jejich oddělení od filosofie. Kromě toho se studiem přírody v téže době zaobírala také historia naturalis „přírodní historie“ a „prostřední/smíšené vědy“ zahrnující například optiku a astronomii. Na druhou stranu byla odlišována od metafyziky a matematiky. Až do 19. století pak bylo běžné že filosofové se věnovali také přírodním vědám, jejích cílům, metodám a také přicházeli s objevy: Aristotelés je považován za prvního biologa, René Descartes formuloval zásady analytické geometrie a objevil zákony odrazu a lomu vlnění světla, a Immanuel Kant je autorem mlhovinové hypotézy o vzniku planetárních soustav. (cs)
  • Die Naturphilosophie versucht, die Natur in ihrer Gesamtheit aufzufassen und in ihren allgemeinen wie partikulären Strukturen zu beschreiben, theoretisch zu erklären und zu deuten. Naturphilosophie thematisiert die Charakteristika und Bedingungen der Möglichkeit der heutigen wissenschaftlichen und lebensweltlichen Naturauffassungen und geht deren gegenseitigen Abhängigkeiten (Interdependenzen) nach. Ihr Aufgabenfeld lässt sich, entsprechend der traditionellen Gliederung der Philosophie, dreiteilen in die Analyse von Natur als Inhalt bzw. Gegenstand theoretischer, praktischer und ästhetischer Urteile. Sie widmet sich seit der Moderne verstärkt dem Verhältnis zwischen verschiedenen Naturbegriffen. (de)
  • La filosofía de la naturaleza, a veces llamada filosofía natural o cosmología fue el estudio filosófico de la naturaleza y el universo físico que era dominante antes del desarrollo de la ciencia moderna. Se considera el precursor de lo que hoy conocemos como las ciencias naturales y física hasta mediados del siglo XIX. (es)
  • Naturaleza tiene dos significados interrelacionados en la filosofía. Por un lado, significa el conjunto de todas las cosas que son naturales, o sujetas al funcionamiento normal de las leyes de la naturaleza. Por otro lado, significa las propiedades esenciales y causas de cosas individuales. (es)
  • La philosophie naturelle, connue en latin sous le terme philosophia naturalis, est une expression qui s'appliquait à l'étude de la nature et de l'univers physique qui régnait avant le développement de la science moderne (Galilée), les philosophes posant des questions pertinentes qui, de leur temps, restèrent sans réponse, faute de moyens techniques appropriés. Traditionnellement alliée à la théologie naturelle, elle désignait autrefois l'ensemble des sciences naturelles (astronomie, physique, chimie et biologie). (fr)
  • La nature est un concept philosophique polysémique qui peut désigner l'univers physique, mais a connu tout au long de son histoire une grande quantité de sens en fonction de questions philosophiques dans lesquelles il était invoqué. (fr)
  • Natural philosophy or philosophy of nature (from Latin philosophia naturalis) was the philosophical study of nature and the physical universe that was dominant before the development of modern science. (en)
  • 自然哲学(しぜんてつがく、羅:philosophia naturalis)とは、自然の事象や生起についての体系的理解および理論的考察の総称であり、自然を総合的・統一的に解釈し説明しようとする形而上学である。自然学(羅:physica)と呼ばれた。自然、すなわちありとあらゆるものごとのnature(本性、自然 英・仏: nature、独: Natur)に関する哲学である。しかし同時に人間の本性の分析を含むこともあり、神学、形而上学、心理学、道徳哲学をも含む。自然哲学の一面として、自然魔術(羅:magia naturalis)がある。自然哲学は、学問の各分野の間においても宇宙の様々な局面の間でも、事物が相互に結ばれているという感覚を特徴とする。 現在では、「自然科学」とほぼ同義語として限定された意味で用いられることもあるが、その範囲と意図はもっと広大である。「自然哲学」は、主にルネサンス以降の近代自然科学の確立期から19世紀初頭までの間の諸考察を指すといったほうが良いだろう。自然哲学的な観点が、より専門化・細分化された狭い「科学的な」観点に徐々に取って代わられるのは、19世紀になってからである。 (ja)
  • Naturfilosofi var en filosofisk gren som studerade naturen; vetenskapsgrenen räknas numera ofta till fysiken, vetenskapsfilosofin, eller andra ämnen. Den första grupp som åsatts detta epitet är de joniska naturfilosoferna som verkade i det forngrekiska Jonien i nuvarande Turkiet. Under antiken var filosofin den högsta av vetenskaper, och till detta hörde även naturvetenskaperna. En naturvetare betraktades med andra ord som filosof; det naturvetenskapliga metoden hade ännu inte utvecklats. Bland tidiga naturfilosofer fanns Diogenes från Apollonia, och Theofrastos. (sv)
  • Понятие «Природа» имеет два взаимосвязанных значения в философии. С одной стороны, оно означает совокупность всех вещей, которые являются естественными или подчиняются нормальному действию законов природы. С другой стороны, оно означает существенные свойства и причины отдельных вещей. (ru)
rdfs:label
  • Natural philosophy (en)
  • الطبيعة (فلسفة) (ar)
  • فلسفة طبيعية (ar)
  • Natura (filosofia) (ca)
  • Přírodní filosofie (cs)
  • Filosofia natural (ca)
  • Φιλοσοφία της φύσης (el)
  • Naturphilosophie (de)
  • Naturfilozofio (eo)
  • Naturaleza (filosofía) (es)
  • Filosofía de la naturaleza (es)
  • Nature (philosophie) (fr)
  • Philosophie naturelle (fr)
  • Filsafat alam (in)
  • 本性 (ja)
  • Filosofia della natura (it)
  • Natura (filosofia) (it)
  • 自然哲学 (ja)
  • 자연철학 (ko)
  • 본성 (ko)
  • Natura (filozofia) (pl)
  • Filozofia przyrody (pl)
  • Filosofia natural (pt)
  • Natuurfilosofie (nl)
  • Природа (понятие философии) (ru)
  • Натурфілософія (uk)
  • Натурфилософия (ru)
  • Naturfilosofi (sv)
  • 自然哲学 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:institution of
is dbo:literaryGenre of
is dbo:mainInterest of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:occupation of
is dbo:profession of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:discipline of
is dbp:field of
is dbp:fields of
is dbp:genre of
is dbp:mainInterests of
is dbp:occupation of
is dbp:subDiscipline of
is dbp:subject of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License