About: Upper class

An Entity of Type: Thing, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Upper class in modern societies is the social class composed of people who hold the highest social status, usually are the wealthiest members of class society, and wield the greatest political power. According to this view, the upper class is generally distinguished by immense wealth which is passed on from generation to generation. Prior to the 20th century, the emphasis was on aristocracy, which emphasized generations of inherited noble status, not just recent wealth.

Property Value
dbo:abstract
  • الطبقة الغنية في المجتمعات المعاصرة هي طبقة اجتماعية تتألف من أغنى أفراد المجتمع، وهم أيضا يتمتعون بنفوذ وقوة سياسية. تتكون الطبقة الغنية عموماً من الأثرياء وهم ما يقارب 1-2% من السكان، ويتميزون بثروة ضخمة (تتمثل في العقارات) والتي تتوارث من جيل إلى جيل.وعادة ما يستخدم هذا المصطلح إلى جانب الطبقة المتوسطة والطبقة العاملة كجزء من النموذج الثلاثي في الهرم الاجتماعي. (ar)
  • البَطَارِقَة (باللاتينية: patricius، من اليونانية: πατρίκιος وتُنطَق بنفس الطريقة، وقد عرّبت إلى بِطْرِيق) كانت طبقة الأشراف أو النبلاء في في الإمبراطورية الرومانية، تلك العائلات المنتمية إلى الطبقة الحاكمة، أشبهتها إلى حد ما طبقة النبلاء في المجتمعات الأوروبية. في الفترة المتأخرة من عهد الإمبراطورية الرومانية، أصبحت طبقة الباتريكيان واسعةً إلى حد ما، حيث باتت تشمل معظم الموظفين والمسؤولين الحكوميِّين ذوي المناصب العالية. بعد سقوط الإمبراطورية الرومانية الغربية ظلَّ المصطلح دارجاً كلقبٍ تشريفي عالي الأهمية، فقد ازدهرت هذه الطبقة في ظل الإمبراطورية البيزنطية وأصبحت وسيلة رسمية لتعريف الطبقة الاجتماعية التي تنتمي إليها العائلات المعروفة، انتشر استعمال طبقة الباتريكيان من هناك ليصل إلى العديد من مناطق أوروبا خلال العصور الوسطى بما فيها دويلات المدن الإيطالية، مثل جمهورية البندقية وجنوة، وأصبحت أشبه بمرادفٍ للطبقة الأرستقراطية والبرجوازية. (ar)
  • Segons Karl Marx, la classe alta representaria la classe dominant, aquella que té la propietat del capital i dels mitjans de producció, per tant, dominen la producció material, alhora que també dominen la producció de les idees i pensaments del moment. (ca)
  • Els patricis foren la classe més alta i dirigent de Roma des de la fundació de la ciutat fins al segle ii aC. Constituïen el que podríem anomenar l'aristocràcia romana. Des de la fundació de Roma, els patricis i les seves famílies constitueixen el primer esglaó social. Aquests patricis posseïen esclaus, probablement moltes vegades en gran nombre. Els patricis estan en la base de la fundació de Roma i per tant són ciutadans romans. Més tard el dret de ciutadania s'estén a les anomenades minores gentes, és a dir als que procedents d'altres ciutats o dins de la mateixa ciutat sense ser patricis, van adquirir la ciutadania romana. Al costat dels Patres i les minores gentes, estan els anomenats "habitants" (incolae), és a dir aquells que poblen la ciutat però no tenen dret de ciutadania. Bàsicament aquests habitants estan formats pels clients dels patricis (gairebé tots antics esclaus alliberats o els seus descendents, però també habitants de ciutats derrotades i exiliats subjectes a patronatge d'un patrici), als quals se sumaven alguns estrangers establerts a Roma amb les seves famílies, sense dret de ciutadania, als quals s'anomenaven els hospitium. El nombre de clients és molt important, i els llaços de dependència s'afluixen al cap d'algunes generacions (o bé la família patrícia s'extingeix de vegades). Passat el temps els incolae (clients i hospitium) constitueixen una classe social, la plebs, i els seus integrants són els anomenats plebeus. El temps va consolidar doncs dues classes socials: els patricis i els plebeus, que marquen la història de la Roma republicana. (ca)
  • Patricij nebo patricius (z lat. pater, otec; doslova „potomek urozeného otce“) byl potomek staré římské rodiny a původně pouze patricijové byli plnoprávnými občany Říma. Ve středověku a raném novověku hlava bohaté a respektované městské rodiny, která se mohla podílet na samosprávě města. Odtud se ekonomicky a sociálně nejsilnější vrstva měšťanů označovala jako patriciát. Tato skupina obvykle držela silný podíl na lokální moci v rámci městské autonomie a v některých případech i aspirovala na podíl na zemské moci. V přeneseném významu je příslušník vyšší zámožné a privilegované vrstvy i v současnosti označován jako patricij. Termín se odráží i v moderní kultuře, např. v knihách Terry Pratchetta o Zeměploše označuje vládce města a v Ankh-Morporku jím je lord Havelock Vetinari. (cs)
  • Στην αρχαία Ρώμη, πατρίκιοι (Λατινικά: patricii) καλούνταν κυρίως οι λεγόμενοι τέλειοι πολίτες, οι ευπατρίδες, δηλαδή οι ευγενείς που κατάγονταν από επιφανείς οίκους (patres) των παλαιότερων δημογερόντων της Ρώμης, σε αντιδιαστολή με τους πληβείους. (el)
  • Supra klaso en modernaj socioj estas la socia klaso komponita de personoj kiuj tenas la plej altan socian statuson, kutime la plej riĉaj membroj de la klasa socio, kiuj same tenas la plej grandan politikan povon. Laŭ tiu vidpunkto, la supra klaso estas ĝenerale distingita pro sia enorma riĉeco kiu pasis el generacio al generacio. Antaŭ la 20-a jarcento, la emfazo estis en aristokratio, kiu baziĝis sur generacioj de heredata nobela statuso, kaj ne nepre sur reala riĉo. Tiaj konsideroj ankoraŭ survivas en kelkaj malprogresaj socioj, ekzemple en monarkioj, Hispanio, Maroko, ktp. Tamen plej ofte eĉ en tiaj socioj la tradiciaj altklasuloj posedas ankaŭ realajn ekonomian kaj politikan povojn. Ĉar la supraj klasoj de socio povas jam ne plu regi la socion en kiu oni vivas, ili estas ofte referencataj kiel malnovaj supraj klasoj, kaj ili estas ofte kulture distingitaj el la novaj riĉaj mezaj klasoj kiuj tendencas domini la publikan vivon en la modernaj sociaj demokratioj. Laŭ tiu laste menciita vidpunkto tenita de la tradiciaj supraj klasoj, neniu kvanto de individua riĉo aŭ famo estos sufiĉa por ke persono el nedistingita devenfono estos membro de supra klaso, ĉar oni devas naskiĝi en difinita familio de tiu klaso kaj edukiĝi en partikulara maniero por kompreni kaj kunhavi valorojn, tradiciojn, kaj kulturajn normojn de supraj klasoj. La modernaj socioj disponas de diversaj sociaj mekanismoj per kiuj el ekonomia kaj politika vidpunktoj, la individuoj povas rimarkinde plialtiĝi aŭ malaltiĝi, pro kio la aparteno al supozata supra klaso esta tre efemera. La demokratia sistemo de balotadoj povas tuj aperigi kaj malaperigi la politikajn povojn kaj de unuopuloj kaj de tutaj sektoroj. Simile estas multaj oportunoj per kiuj normaluloj povas tuj ascendi al kategorio de gravulo, kaj tiel disponi de la povo necesa por esti konsiderata ano de supra klaso, sen konsideri la iamajn necesan kulturan kaj formadan edukadojn, ekzemple ĉe kantistoj, muzikistoj, aktoroj, altnivelaj sportistoj ktp. La esprimo "Supra klaso" estas ofte uzata en kongruo kun terminoj kiel supra meza klaso, meza klaso, kaj laborista klaso kiel parto de modelo de socia tavoligo. (eo)
  • Patricio en antikva Romo estis ano de la klaso, kiu havis la politikan potencon (latine patricius). Temis precipe pri la familioj, kies genealogio reiris ĝis la fondo de la urbo (gentes originariæ), kaj kies anoj konsistigis la senaton. Imperiestro Konstantino la 1-a enkondukis la titolon patricio kiel honoron por meritplenaj civitanoj, sendependan de la deveno. En pluraj regnoj kaj urboj mezepokaj la supra socia tavolo nomis sin patricioj, precipe la regantoj de sendependaj urboj kaj urbaj kantonoj. Parte nobeloj konsideras tiajn patriciojn samrangaj, kvankam ili ne posedas nobelecan titolon aŭ bienojn. (eo)
  • Das Patriziat war die ursprüngliche gesellschaftliche und zunächst auch politische adlige Oberschicht im antiken Rom. Seine Angehörigen waren die Patrizier (Latein: patricius, Griechisch: πατρίκιος). Das Wort Patrizier (patricius) leitet sich vom lateinischen Wort pater, patres (Vater, Vorfahren) ab. In historischer Zeit waren die Patrizier Teil der Nobilität und genossen nur noch wenige, zumeist religiöse Privilegien. Die Ursprünge des Patriziats sind bis heute umstritten und waren schon in der Antike mythenumrankt. Gemäß den Ausführungen des sehr viel späteren Geschichtsschreibers Livius waren die Patrizier die Nachkommen einer Hundertschaft von Senatoren, welche von Romulus ausgesucht worden seien. Alle übrigen Bürger seien Plebejer gewesen. Livius' griechischer Zeitgenosse Dionys hingegen behauptet, dass Romulus seine Patrizierauswahl am Vermögen orientiert habe. Noch später war Plutarch der Ansicht, dass es wehrfähige Männer aus dem Volk gewesen seien, aus denen Romulus eine Auswahl von einhundert Senatoren getroffen habe, um sie Patrizier zu nennen. Gemeinhin glaubte man, die Patrizier seien Abkömmlinge der tribus (Familien) Tities, Ramnes und Luceres, welche Rom gegründet oder sich kurz nach dessen Gründung dort angesiedelt hatten. Die moderne Forschung nimmt meist an, dass sich die Patrizier als abgeschlossener Erbadel erst während der frühen Republik herausbildeten. In dieser Zeit waren Mischehen (conubium) zwischen Patriziern und Plebejern, also mit dem nichtadligen Volk, angeblich zunächst verboten und wurden erst im Jahre 445 v. Chr. durch die Lex Canuleia de conubio patrum et plebis gesetzlich zugelassen. Da die als authentisch geltenden Teile des Zwölftafelgesetzes Patrizier und Plebejer nicht erwähnen, wird aber auch diese spätere Überlieferung von vielen Historikern bezweifelt. Patrizier durften ihre Einkommen, wie es heißt, nur aus ihrem Grund und Boden, zumeist also aus der Landwirtschaft oder aus Beute im Krieg erzielen. Gewerbliche Tätigkeiten sowie Bankiers- oder Handelsgeschäfte waren ihnen demnach zunächst verboten und galten später zumindest als verpönt. (Da es zu dieser Zeit noch keine Geldwirtschaft in Rom gab, dürfte es sich auch hier um eine spätere Konstruktion handeln.) Im Zuge der sogenannten Ständekämpfe schwanden dann die Privilegien der Patrizier, als sich wohlhabende Plebejer ihr Recht auf Teilhabe an der politischen Macht erstritten. Hierzu waren wegweisende Gesetze auf den Weg gebracht worden, wie die Leges Liciniae Sextiae, die erste politische Beteiligungen einräumte, bis hin zur Lex Hortensia, die Plebisziten Gesetzeskraft verlieh. Während der späten Republik, für die es im Gegensatz zur Frühzeit verlässliche Quellen gibt, gab es 14 patrizische gentes, denen etwa 30 Familien angehörten. Bekannte Patrizierfamilien, die auch viele Konsuln und andere hohe Beamte der römischen Republik stellten, waren unter anderem die Cornelier, Valerier, Julier, Claudier, Aemilier und Fabier. Seit der Zeit der mittleren Republik bildeten die patrizischen Familien und mehrere plebejische Familien gemeinsam die politische Führungsschicht Roms, die Nobilität, die sich nicht als Erbadel, sondern als Leistungsaristokratie definierte. Dennoch blieben den Patriziern bis in die Kaiserzeit bestimmte religiöse Ämter vorbehalten, wie das des flamen dialis, der rex sacrorum, die Salier und die Flamen des Mars und des Quirinus, nicht aber das des Pontifex Maximus, das nur bis zum Erlass der Lex Ogulnia im Jahre 300 v. Chr. ausschließlich Patriziern vorbehalten war, dann aber auch Plebejern offenstand. Plebejische Pontifices Maximi waren z. B. Angehörige der gentes Liciniae, Muciae, Caeciliae und Domitiae. Es gab aber auch weltliche Ämter, die nur von Patriziern bekleidet werden durften, nämlich das Amt des Senatsvorsitzenden (Princeps senatus) und das des Interrex. Umgekehrt waren den Patriziern manche Ämter versperrt, darunter das Amt des in der späten Republik mächtigen Volkstribunen und das des plebejischen Ädils. Die Patrizier genossen prinzipiell auch noch in der späten Republik besonderes Ansehen und neigten oft der politischen Richtung der Optimaten zu. Das hinderte jedoch bekannte Patrizier wie Gaius Iulius Caesar oder Publius Clodius Pulcher nicht daran, zu den Popularen überzutreten, als sie sich hiervon Vorteile versprachen. Die patrizischen Familien nahmen bereits während der Zeit der späten römischen Republik ab etwa 150 v. Chr. deutlich an Zahl ab, da sie weniger Nachkommen hatten oder in der Krise der Republik durch Krieg, Bürgerkrieg oder Proskriptionen dezimiert wurden. Einst die staatstragende Schicht, verschwanden viele patrizische Geschlechter bis 30 v. Chr., vor allem in der Zeit des zweiten Triumvirats. Kaiser Augustus, der Begründer des Prinzipats, gehörte seit seiner testamentarischen Adoption durch Gaius Iulius Caesar selbst einer patrizischen gens an und versuchte, den Stand durch Förderung alter Familien wieder zu stärken; zudem ließ er sich vom Senat 29 v. Chr. durch die Lex Saenia das Recht verleihen, neue Patrizier zu ernennen. Dieses Recht war bereits Caesar durch die übertragen worden. Dieses Recht beanspruchten künftig auch Augustus’ Nachfolger. Die Senatoren der Römischen Kaiserzeit besaßen zwar, besonders seit den Soldatenkaisern, nur noch begrenzten politischen Einfluss, doch hatten sie weiterhin riesigen Landbesitz, auch in fernen Provinzen, und erbauten sich große ländliche Palastanlagen, wie etwa die Villa Romana del Casale auf Sizilien. Im spätantiken Römischen Reich führte Kaiser Konstantin der Große den Titel patricius als Auszeichnung für Männer ein, die sich um den Kaiser verdient gemacht hatten. Bis zum Ende der Antike war er als Ehrentitel von Bedeutung (vergleiche etwa Petros Patrikios); in Westrom kennzeichnete er ab Constantius III. den obersten magister militum und eigentlichen Machthaber. In Ostrom verlor er nach dem 7. Jahrhundert etwas an Exklusivität, blieb aber dennoch als patrikios auch im Mittelalter ein begehrter Ehrenrang. (de)
  • Patrizioak (latinez: patricii) Antzinako Erroman pribilegio politiko eta pribatuak zituen gizarte klasea izan zen, plebeioen aldean. Kondairaren arabera, Erroma sortu zuten lehenengo familien ondorengoak ziren. Erromako Errepublikan, patrizioak bakarrik izan zitezkeen Erromako Senatuko kideak. Halaber, patrizioak ziren kontsulak eta epaileak. Plebeioen aldean zeuzkaten pribilegioen aurka, patrizioen eta plebeion arteko gatazkak eta borrokak gertatu ziren. Horien artean, ezaguna da plebeioen ; gatazka horren konponbide gisa, plebearen tribunoen figura sortu zen, Senatuak hartutako erabakiei buruz beto eskubidea zuena. (eu)
  • Los patricios ​ fueron un orden social de la Antigua Roma compuesto por los descendientes de las treinta curias primitivas.​ El término procede del latín pater (padre) en referencia a los fundadores, es decir, a los primeros padres de Roma. Es el senador por excelencia y forma parte de la nobleza primigenia de la ciudad, llamada nobleza de sangre e ilustrii o nobiles patritii, y por sustrato cultural la de toda Europa. En torno al emperador y a los senadores patricios se desarrollará toda la sociedad, cultura y civilización romana que culminará en el Imperio romano. Las ramas patricias de los Valerios, Fabios, Cornelios, Claudios, Emilios y Manlios formaban una aristocracia dentro del patriciado conocida como gentes mayores.​ (es)
  • La expresión clase alta (véase Burguesía), dentro de la estratificación convencional de las sociedades contemporáneas, se aplica al grupo de personas opuesta por definición a la clase baja, definida por el nivel, su sociedad y carencias. No obstante, si existe un consenso general sobre sus límites y características específicas. (es)
  • Gizarte modernoetan, goi-klasea edo goi-mailako klasea estatus sozial altuena duten pertsonek osatzen duten klase soziala da; oro har, gizarteko kiderik aberatsenak dira eta botere politiko handiena dute. Ikuspegi honen arabera, goi-klasea, oro har, belaunaldiz belaunaldi transmititzen den aberastasun ikaragarriagatik bereizten da. XX. mendea baino lehen, aristokrazian zegoen enfasia, oinordetzan hartutako estatus nobleko belaunaldiak nabarmentzen zituena, ez bakarrik oraintsuko aberastasuna. (eu)
  • Un patricien (du latin patricius, dérivé de pater qui signifie « père ») est durant la période romaine un citoyen qui appartient, par sa naissance, à la classe supérieure ancienne et traditionnelle, et qui par ce rang détient diverses prérogatives politiques et religieuses. La classe des patriciens se distingue à Rome du reste de la population dite plébéienne. Après la période romaine, l'expression moderne de « famille patricienne » s'applique pour désigner une famille établie de la haute bourgeoisie et de l'aristocratie (cette dernière à ne pas confondre avec la noblesse). (fr)
  • Is an grúpa sóisialta leis an stádas i sochaí, go háirithe an t-uaslathas í uasaicme. (ga)
  • Istilah patricius (bahasa Latin: patricius, bahasa Yunani: πατρίκιος) pada awalnya merujuk pada sekelompok keluarga elit di Romawi kuno. Pada masa akhir Kekaisaran Romawi, kelas sosial ini melebar hingga meliputi pejabat dewan, dan setelah kejatuhan Kekaisaran Barat istilah ini tetap menjadi yang tinggi di Kekaisaran Bizantium. sekali lagi secara formal merupakan sekelompok keluarga elit dalam banyak , misalnya Venesia dan Genoa, dan selanjutnya "patrician" menjadi istilah yang digunakan oleh para aristokrat dan borjuis elit di banyak negara. (in)
  • Upper class in modern societies is the social class composed of people who hold the highest social status, usually are the wealthiest members of class society, and wield the greatest political power. According to this view, the upper class is generally distinguished by immense wealth which is passed on from generation to generation. Prior to the 20th century, the emphasis was on aristocracy, which emphasized generations of inherited noble status, not just recent wealth. Because the upper classes of a society may no longer rule the society in which they are living, they are often referred to as the old upper classes, and they are often culturally distinct from the newly rich middle classes that tend to dominate public life in modern social democracies. According to the latter view held by the traditional upper classes, no amount of individual wealth or fame would make a person from an undistinguished background into a member of the upper class as one must be born into a family of that class and raised in a particular manner to understand and share upper class values, traditions, and cultural norms. The term is often used in conjunction with terms like upper-middle class, middle class, and working class as part of a model of social stratification. (en)
  • I patrizi (singolare patrizio, in latino patricius) erano in origine la classe d'élite dell'antica società romana. Il nome patricius rimanda alla parola di origine indoeuropea patres, i 'padri fondatori' o i capi delle tribù (gentes) che danno origine alla civiltà romana. (it)
  • Kelas atas dalam masyarakat modern adalah kelas sosial yang terdiri dari orang-orang dengan status sosial tertinggi, biasanya adalah anggota masyarakat terkaya dan memiliki kekuatan politik yang besar. Menurut pandangan ini, kelas atas umumnya dibedakan oleh kekayaan luar biasa yang diturunkan dari generasi ke generasi. Sebelum abad ke-20, penekanannya adalah pada aristokrasi, generasi berstatus bangsawan yang diwarisi turun-temurun, bukan hanya sekedar orang kaya baru. Karena kelas atas dari suatu masyarakat mungkin tidak lagi memerintah masyarakat di mana mereka tinggal, mereka sering disebut sebagai kelas atas lama dan mereka sering berbeda secara budaya dari orang kaya baru kelas menengah yang cenderung untuk mendominasi kehidupan publik dalam alam demokrasi sosial modern. Menurut pandangan terakhir yang dipegang oleh kelas atas tradisional, tidak ada jumlah kekayaan atau ketenaran individu yang akan membuat seseorang dari latar belakang yang tidak istimewa menjadi anggota kelas atas karena seseorang harus dilahirkan dalam keluarga dari kelas itu dan dibesarkan dengan cara tertentu sehingga dapat memahami dan berbagi nilai-nilai, tradisi, dan norma budaya kelas atas. Istilah ini sering digunakan bersama dengan istilah-istilah seperti , kelas menengah, dan kelas pekerja sebagai bagian dari model stratifikasi sosial. Di Inggris, Wales, Skotlandia, dan Irlandia, "kelas atas" secara tradisional terdiri dari tuan tanah yang kaya raya dan aristokrasi keluarga bangsawan dengan gelar turun-temurun. Sebagian besar keluarga aristokrat pasca abad pertengahan berasal dari kelas pedagang dan mendapat gelar kebangsawanan saat kawin campur antar kelas sosial dengan bangsawan senior antara abad ke-14 dan ke-19 . Sejak Perang Dunia Kedua, istilah ini juga mencakup anggota kelas manajerial dan profesional yang kaya raya dan berkuasa. (in)
  • 현대사회에서 상류층(上流層)은 주로 부(富)·권력(權力)·위신(威信) 등 에서 상위에 위치하는 사회적 특권집단이다. 대자본가·경영자·장군·고급 관리·변호사·의사·교수·정치인·각료 등 지체 높은 자가 대개 이 층에 속한다. 이들은 일반적으로 명문 출신이고, 존경과 선망의 대상이며, 생활환경이 좋고 교양, 예의와 문화를 중시한다. 이들의 사고방식 및 생활양식은 보수적이며 전통을 중시한다. 그러나 단시일에 상류계층으로 상승한 사람들은 상류층 특유의 행동양식·전통을 가지지 못한 대신에 소비형태에서 과시적 소비를 하여 의도적으로 상류층의 성원임을 돋보이게 하고 타인의 선망을 받으려 한다. 특히 이들 상류층이 그들의 경제적 기반인 물질적 재화(財貨)보다 정신적·미적·지적 대상을 더욱 고귀한 것으로 간주하고 비생산적인 방식으로 여가를 즐김으로써 그들의 높은 위치를 과시하려 할 때 그것은 유한계급이 된다. (ko)
  • 上流階級(じょうりゅうかいきゅう、Upper class)は、社会的に上層に位置する階層から成る階級。大きな富、そして政府などの権力と近い地位を持った、地主、オーナーなどからなる社会階級。 (ja)
  • 파트리키(라틴어: patrícĭi)는 고대 로마를 다스리던 귀족 계급이다. 플레브스와 함께 로마 시민을 구성했다. 파트리키(Patricii)의 어원은 ‘아버지’를 의미하는 ‘파테르’(Pater)이며, 고대 로마 사회에서는 ‘상류층 재산의 상속자로 선정된 자’, 그리고 ‘노블레스 오블리주의 책임을 진 사람’이라는 의미가 있었다. 그 의미대로, 고대 로마에서는 엘리트로 간주되었고, 로마 공화정 초기 중기에서는 원로원을 구성하는 인재를 제공해 왔다. ‘파트리키’라는 말은 대부분 ‘플레브스’(평민)라는 하층 계급과 대비해서 사용되어 왔다. (ko)
  • パトリキ(ラテン語: Patricii)とは、古代ローマ社会における支配階級である。貴族という訳があてられることもある。主にプレプス(平民)という下層階級と対比して用いられる。 パトリキ (Patricii) の語源は「父」を意味する「パテル(Pater)」であり、古代ローマ社会では上流階級、富を受け継ぐ者、選ばれた者、そしてノブレス・オブリージュの責務を負う者という意味合いがあった。その意味通り、古代ローマではエリート層として考えられ、共和政ローマ初期中期においては元老院を構成する人材を提供し続けてきた。 (ja)
  • De bovenklasse of bovenlaag (Engels: upper class) is een sociale klasse bestaand uit welgestelde personen die financieel onafhankelijk zijn en in staat zijn van hun reeds verkregen vermogen te leven. De bovenklasse is een elite die is geboren en opgegroeid in sferen van culturele, bestuurlijke of maatschappelijke verdiensten, adeldom of oud geld. (nl)
  • Klasa wyższa – w stratyfikacji społecznej najwyżej położona klasa społeczna, której członkowie mają uprzywilejowany dostęp do dóbr, przeważnie ze względu na wysokie dochody. Są to też osoby cieszące się wysokim prestiżem. Chociaż do klasy wyższej należy znikomy procent społeczeństwa (według różnych ujęć zakłada się, że klasę wyższą stanowi 1-3% ludności danego społeczeństwa), posiadają oni znaczący kapitał ekonomiczny. Jest to też klasa bardzo niestabilna jeżeli chodzi o osoby wchodzące w jej skład, ponieważ znaczny procent osób i ich rodzin, do niej należących traci swoje wysokie pozycje w wyniku pojawiania się nowych aktorów w grze rynkowej. (pl)
  • Os patrícios (em latim: patricius) originalmente eram os cidadãos que constituíam a aristocracia da Roma Antiga, equivalendo a uma forma de nobreza hereditária. Depois da queda do império, o título passou a ser usado em uma larga região da Europa Ocidental para designar a classe urbana governante, mantendo muitas características do antigo patriciado romano. (pt)
  • Patriciër of Patricius in het Latijn is oorspronkelijk de naam voor de leden van enkele Romeinse geslachten. Men geloofde in het begin van de stichting dat de patriciërs de Romeinen waren die afstamden van Romulus, de legendarische stichter van het Romeinse Rijk; het hoofd (pater of vader) van zo'n familie was lid van de Senaat. Patriciërs waren met andere woorden dus leden van de Romeinse adel, en die betekenis heeft het woord de dag van vandaag nog in vele landen. Naast de patriciërs waren er plebejers of het plebs. De benaming voor het geheel van alle patricische families tezamen is het patriciaat. (nl)
  • Patrycjusze (z łac. patres, ojcowie) − uprzywilejowana, wyższa warstwa społeczna, która pojawiła się w okresie królestwa oraz republiki w starożytnym Rzymie. Posiadali pełne prawa polityczne oraz wyłączność obejmowania urzędów. W ich rękach znajdowała się większość ziem. Wywodzili się z zamożnych rodzin. Do najbardziej wpływowych i najznamienitszych rodów patrycjuszowskich należały takie jak np. Korneliuszów, Emiliuszów, Waleriuszów, Juliuszów czy Klaudiuszów. Przywileje te dziedziczyli z pokolenia na pokolenie. Inne warstwy społeczne nie miały dostępu do tego stanu. (pl)
  • Classe alta ou classe A é uma classe social presente no capitalismo moderno que se convencionou tratar como possuidora de um poder aquisitivo e de um padrão de vida e de consumo além do razoável, de forma a não apenas suprir suas necessidades de sobrevivência como também a permitir-se formas variadas de lazer e cultura, é comum chegar aos padrões de consumo eventualmente considerados exagerados. O conceito de classe alta pode ser associado na era pré-capitalista na forma de patrícios e nobreza, mas econômica e historicamente o conceito que hoje se utiliza surgiu com os pensadores liberais clássicos após a revolução industrial como Jean-Baptiste Say (1767–1832), Charles Comte (1782–1838) e Charles Dunoyer (1786–1862), e até hoje é a classe ligada a propriedade industrial que constitui o cerne desta classe. No mundo pós moderno, dado o alto consumo e crescimento em escala mundial da indústria do entretenimento, pessoas sem estudos profundos também chegam a esta elite de alta renda por meio da fama, como é o caso de alguns atores, músicos, escritores, apresentadores, modelos e atletas. São, dentre outras, as chamadas socialites. Nos Estados Unidos da América, essa classe compõe cerca de 1% da população total do país e retêm em torno de 30% de todas as riquezas. Têm renda igual ou superior a US$ 200.000 anuais (US$ 16.000 por mês). Para o sociólogo Gilberto Freyre, a elite brasileira, especialmente os senhores de engenho Pernambucanos e seus descendentes, tem ou tiveram um papel fundamental no processo civilizatório brasileiro. Em sua obra ''Casa Grande e Senzala'', considerada reacionária por alguns, Freyre distingue o comportamento de Senhores de Engenho e seus descendentes (elite) e dos escravos e seus descendentes (pobres), que para ele seriam fator de manutenção das estruturas coloniais no Brasil do século XX. (pt)
  • Överklass syftar på samhällets ekonomiskt mest gynnade samhällsklass. Genom kapitalinnehav och maktpositioner är personer i denna grupp tongivande i samhället samt kontrollerar en stor del av beslutsfattandet. En vanlig uppgift är att överklassen omfattar 1–2 procent av befolkningen.[källa behövs] I ett förindustriellt samhälle är överklasstatus ofta knuten till landinnehav, adel eller monarki, försvar samt ledarskap inom religionsutövning. I Sverige motsvarade detta historiskt frälsepersoner som kungahus och adel samt ledande präster. Inom sociologin används begreppet överklass idag vanligen som ett värdeneutralt begrepp. Det innebär att större kapitalägare, framstående företagsledare och ledande politiker kan räknas till överklassen, liksom de mest framstående personligheterna inom vetenskap samt kultur- och underhållningsvärlden. Överklass innebär således enbart förmögenhet eller maktställning, som möjliggör ett tydligt inflytande på samhällets utveckling. En alternativ definition, som inte används inom forskningen, ser överklassen som dem som kan anses representera den förindustriella överklassens värderingar och kulturella yttringar. Enligt en sådan definition kan personer med viss familjebakgrund, nätverk, kultur och värderingar ses som överklass även om de i dagens samhälle har begränsat inflytande. Begreppet överklass populariserades i Sverige tillsammans med underklass av Nils Herman Quiding och August Strindberg. Bland de få svenska författare som på senare år behandlat begreppet överklass märks journalisterna Annette Kullenberg och Susanna Popova. Även journalisten Cecilia Hagen har i en ironiserande och lätt karikerande form beskrivit den svenska överklassen i sina böcker om "Fredrik och Charlotte". (sv)
  • Высший класс (англ. upper class) — наименование социальной группы населения страны и государства, к которой различные исследователи относят: * людей, имеющих самый высокий социальный статус, как правило, являющихся состоятельными членами общества и обладающих наибольшей политической властью (определение Ларри Бартельса); * руководителей фирмы, людей с высшим военным чином, федеральных судей, архитекторов, известных врачей, архиепископов, адвокатов, преподавателей университета (классификация, принятая в США). Высший класс находится на вершине социальной иерархии. Согласно точке зрения Л. Бартельса, высший класс обычно отличается огромным богатством, которое передается из поколения в поколение. До XX века под «высшим классом» чаще всего подразумевали аристократов. В современных обществах высший класс больше не определяется происхождением и институциональными привилегиями, а в основном определяется . (ru)
  • Патри́цій (лат. patricius — від pater — «батько», тобто «нащадок батьків») — представник знатних родів у Стародавньому Римі. У ширшому значенні — людина шляхетного походження. (uk)
  • Patricier (latin patricius, patricii "ättlingar till fäderna", av pater, fader) var i antikens Rom under kungatiden, det vill säga före 509 f.Kr., och tidig republik en privilegierad samhällsklass. Patricierätternas huvudmän tillhörde under kungatiden senaten, medan de i republikens första tid hade ett reelt, om än inte formellt, monopol på viktiga ämbeten. I striden med plebejerna blev de efter hand tvungna att ge upp några av sina privilegier. Patricier kallades under den senare delen av medeltiden och långt in i nyare tiden i Tyskland och Schweiz storborgare som tillhörde vissa ansedda släkter och uteslutande för sin räkning gjorde anspråk på de högre stadsämbetena. Patricier var (heders)titel för vissa höga ämbetsmän eller furstar. Många adelsätter i Europa härstammar ifrån dessa patricier. I vidare mening kan patriciatsbegreppet även användas om ett i praktiken styrande skikt inom den styrande eliten, även i historiska sammanhang där det inte föreligger formella regler som utesluter andra grupper. (sv)
  • Патри́ций (лат. patricius, от pater — «отец») в Древнем Риме — лицо, которое принадлежало к исконным римским родам, составлявшим правящий класс и державшим в своих руках общественные земли; их полная противоположность — плебеи (от лат. plebs — «толпа, простонародье»). Патриции первоначально включали всё коренное население, входившее в родовую общину, составлявшее римский народ (лат. Populus Romanus Quiritium) и противостоявшее плебеям; после выделения из рода знатных патриархальных семей к патрициям стала относиться лишь родовая земельная аристократия, предки которой когда-то составляли царский сенат. Принадлежность к родовой аристократии можно было получить по праву рождения, а также путём усыновления или награждения. Это право терялось по смерти или из-за ограничения в правах. С конца VI века до н. э. патриции превратились в господствующий класс — сословие Римской республики; экономической основой их могущества было исключительное право на пользование общественной землёй (лат. ager publicus). После включения плебеев в состав римского народа и уравнения их в правах с патрициями (к началу III века до н. э.) верхушка патрициата и плебса, слившись, образовали нобилитет. В эпоху ранней Империи возник новый патрициат, составивший привилегированную часть сенаторского сословия; в него входили выдвинутые императором уроженцы Италии и провинций. К этому времени старые патрицианские роды вымерли, и сословие пополнилось за счёт неофитов, «аристократии по письму», которых возвёл в патрицианское достоинство в награду за службу император (этот процесс начал ещё Цезарь). (ru)
  • 贵族(拉丁語:Patricius、義大利語:Patrizio)是指古罗马帝國享有一些特权的古罗马公民。他们属于特权阶级,地位高于平民,是古罗马社会中最富有的成员。在前400年前,他们曾垄断全部官职,并且免服兵役。經過了共和早中期的幾次平民抗爭事件後,貴族同平民階級達成妥協,平民能夠與貴族分享政治權力。帝國時期,罗马皇帝必须是贵族出身。在公元4世纪以后,贵族逐步演变为非世袭的荣誉头衔。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 454164 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 22889 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1055042083 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الطبقة الغنية في المجتمعات المعاصرة هي طبقة اجتماعية تتألف من أغنى أفراد المجتمع، وهم أيضا يتمتعون بنفوذ وقوة سياسية. تتكون الطبقة الغنية عموماً من الأثرياء وهم ما يقارب 1-2% من السكان، ويتميزون بثروة ضخمة (تتمثل في العقارات) والتي تتوارث من جيل إلى جيل.وعادة ما يستخدم هذا المصطلح إلى جانب الطبقة المتوسطة والطبقة العاملة كجزء من النموذج الثلاثي في الهرم الاجتماعي. (ar)
  • Segons Karl Marx, la classe alta representaria la classe dominant, aquella que té la propietat del capital i dels mitjans de producció, per tant, dominen la producció material, alhora que també dominen la producció de les idees i pensaments del moment. (ca)
  • Στην αρχαία Ρώμη, πατρίκιοι (Λατινικά: patricii) καλούνταν κυρίως οι λεγόμενοι τέλειοι πολίτες, οι ευπατρίδες, δηλαδή οι ευγενείς που κατάγονταν από επιφανείς οίκους (patres) των παλαιότερων δημογερόντων της Ρώμης, σε αντιδιαστολή με τους πληβείους. (el)
  • Patrizioak (latinez: patricii) Antzinako Erroman pribilegio politiko eta pribatuak zituen gizarte klasea izan zen, plebeioen aldean. Kondairaren arabera, Erroma sortu zuten lehenengo familien ondorengoak ziren. Erromako Errepublikan, patrizioak bakarrik izan zitezkeen Erromako Senatuko kideak. Halaber, patrizioak ziren kontsulak eta epaileak. Plebeioen aldean zeuzkaten pribilegioen aurka, patrizioen eta plebeion arteko gatazkak eta borrokak gertatu ziren. Horien artean, ezaguna da plebeioen ; gatazka horren konponbide gisa, plebearen tribunoen figura sortu zen, Senatuak hartutako erabakiei buruz beto eskubidea zuena. (eu)
  • Los patricios ​ fueron un orden social de la Antigua Roma compuesto por los descendientes de las treinta curias primitivas.​ El término procede del latín pater (padre) en referencia a los fundadores, es decir, a los primeros padres de Roma. Es el senador por excelencia y forma parte de la nobleza primigenia de la ciudad, llamada nobleza de sangre e ilustrii o nobiles patritii, y por sustrato cultural la de toda Europa. En torno al emperador y a los senadores patricios se desarrollará toda la sociedad, cultura y civilización romana que culminará en el Imperio romano. Las ramas patricias de los Valerios, Fabios, Cornelios, Claudios, Emilios y Manlios formaban una aristocracia dentro del patriciado conocida como gentes mayores.​ (es)
  • La expresión clase alta (véase Burguesía), dentro de la estratificación convencional de las sociedades contemporáneas, se aplica al grupo de personas opuesta por definición a la clase baja, definida por el nivel, su sociedad y carencias. No obstante, si existe un consenso general sobre sus límites y características específicas. (es)
  • Gizarte modernoetan, goi-klasea edo goi-mailako klasea estatus sozial altuena duten pertsonek osatzen duten klase soziala da; oro har, gizarteko kiderik aberatsenak dira eta botere politiko handiena dute. Ikuspegi honen arabera, goi-klasea, oro har, belaunaldiz belaunaldi transmititzen den aberastasun ikaragarriagatik bereizten da. XX. mendea baino lehen, aristokrazian zegoen enfasia, oinordetzan hartutako estatus nobleko belaunaldiak nabarmentzen zituena, ez bakarrik oraintsuko aberastasuna. (eu)
  • Un patricien (du latin patricius, dérivé de pater qui signifie « père ») est durant la période romaine un citoyen qui appartient, par sa naissance, à la classe supérieure ancienne et traditionnelle, et qui par ce rang détient diverses prérogatives politiques et religieuses. La classe des patriciens se distingue à Rome du reste de la population dite plébéienne. Après la période romaine, l'expression moderne de « famille patricienne » s'applique pour désigner une famille établie de la haute bourgeoisie et de l'aristocratie (cette dernière à ne pas confondre avec la noblesse). (fr)
  • Is an grúpa sóisialta leis an stádas i sochaí, go háirithe an t-uaslathas í uasaicme. (ga)
  • Istilah patricius (bahasa Latin: patricius, bahasa Yunani: πατρίκιος) pada awalnya merujuk pada sekelompok keluarga elit di Romawi kuno. Pada masa akhir Kekaisaran Romawi, kelas sosial ini melebar hingga meliputi pejabat dewan, dan setelah kejatuhan Kekaisaran Barat istilah ini tetap menjadi yang tinggi di Kekaisaran Bizantium. sekali lagi secara formal merupakan sekelompok keluarga elit dalam banyak , misalnya Venesia dan Genoa, dan selanjutnya "patrician" menjadi istilah yang digunakan oleh para aristokrat dan borjuis elit di banyak negara. (in)
  • I patrizi (singolare patrizio, in latino patricius) erano in origine la classe d'élite dell'antica società romana. Il nome patricius rimanda alla parola di origine indoeuropea patres, i 'padri fondatori' o i capi delle tribù (gentes) che danno origine alla civiltà romana. (it)
  • 현대사회에서 상류층(上流層)은 주로 부(富)·권력(權力)·위신(威信) 등 에서 상위에 위치하는 사회적 특권집단이다. 대자본가·경영자·장군·고급 관리·변호사·의사·교수·정치인·각료 등 지체 높은 자가 대개 이 층에 속한다. 이들은 일반적으로 명문 출신이고, 존경과 선망의 대상이며, 생활환경이 좋고 교양, 예의와 문화를 중시한다. 이들의 사고방식 및 생활양식은 보수적이며 전통을 중시한다. 그러나 단시일에 상류계층으로 상승한 사람들은 상류층 특유의 행동양식·전통을 가지지 못한 대신에 소비형태에서 과시적 소비를 하여 의도적으로 상류층의 성원임을 돋보이게 하고 타인의 선망을 받으려 한다. 특히 이들 상류층이 그들의 경제적 기반인 물질적 재화(財貨)보다 정신적·미적·지적 대상을 더욱 고귀한 것으로 간주하고 비생산적인 방식으로 여가를 즐김으로써 그들의 높은 위치를 과시하려 할 때 그것은 유한계급이 된다. (ko)
  • 上流階級(じょうりゅうかいきゅう、Upper class)は、社会的に上層に位置する階層から成る階級。大きな富、そして政府などの権力と近い地位を持った、地主、オーナーなどからなる社会階級。 (ja)
  • 파트리키(라틴어: patrícĭi)는 고대 로마를 다스리던 귀족 계급이다. 플레브스와 함께 로마 시민을 구성했다. 파트리키(Patricii)의 어원은 ‘아버지’를 의미하는 ‘파테르’(Pater)이며, 고대 로마 사회에서는 ‘상류층 재산의 상속자로 선정된 자’, 그리고 ‘노블레스 오블리주의 책임을 진 사람’이라는 의미가 있었다. 그 의미대로, 고대 로마에서는 엘리트로 간주되었고, 로마 공화정 초기 중기에서는 원로원을 구성하는 인재를 제공해 왔다. ‘파트리키’라는 말은 대부분 ‘플레브스’(평민)라는 하층 계급과 대비해서 사용되어 왔다. (ko)
  • パトリキ(ラテン語: Patricii)とは、古代ローマ社会における支配階級である。貴族という訳があてられることもある。主にプレプス(平民)という下層階級と対比して用いられる。 パトリキ (Patricii) の語源は「父」を意味する「パテル(Pater)」であり、古代ローマ社会では上流階級、富を受け継ぐ者、選ばれた者、そしてノブレス・オブリージュの責務を負う者という意味合いがあった。その意味通り、古代ローマではエリート層として考えられ、共和政ローマ初期中期においては元老院を構成する人材を提供し続けてきた。 (ja)
  • De bovenklasse of bovenlaag (Engels: upper class) is een sociale klasse bestaand uit welgestelde personen die financieel onafhankelijk zijn en in staat zijn van hun reeds verkregen vermogen te leven. De bovenklasse is een elite die is geboren en opgegroeid in sferen van culturele, bestuurlijke of maatschappelijke verdiensten, adeldom of oud geld. (nl)
  • Os patrícios (em latim: patricius) originalmente eram os cidadãos que constituíam a aristocracia da Roma Antiga, equivalendo a uma forma de nobreza hereditária. Depois da queda do império, o título passou a ser usado em uma larga região da Europa Ocidental para designar a classe urbana governante, mantendo muitas características do antigo patriciado romano. (pt)
  • Patriciër of Patricius in het Latijn is oorspronkelijk de naam voor de leden van enkele Romeinse geslachten. Men geloofde in het begin van de stichting dat de patriciërs de Romeinen waren die afstamden van Romulus, de legendarische stichter van het Romeinse Rijk; het hoofd (pater of vader) van zo'n familie was lid van de Senaat. Patriciërs waren met andere woorden dus leden van de Romeinse adel, en die betekenis heeft het woord de dag van vandaag nog in vele landen. Naast de patriciërs waren er plebejers of het plebs. De benaming voor het geheel van alle patricische families tezamen is het patriciaat. (nl)
  • Patrycjusze (z łac. patres, ojcowie) − uprzywilejowana, wyższa warstwa społeczna, która pojawiła się w okresie królestwa oraz republiki w starożytnym Rzymie. Posiadali pełne prawa polityczne oraz wyłączność obejmowania urzędów. W ich rękach znajdowała się większość ziem. Wywodzili się z zamożnych rodzin. Do najbardziej wpływowych i najznamienitszych rodów patrycjuszowskich należały takie jak np. Korneliuszów, Emiliuszów, Waleriuszów, Juliuszów czy Klaudiuszów. Przywileje te dziedziczyli z pokolenia na pokolenie. Inne warstwy społeczne nie miały dostępu do tego stanu. (pl)
  • Патри́цій (лат. patricius — від pater — «батько», тобто «нащадок батьків») — представник знатних родів у Стародавньому Римі. У ширшому значенні — людина шляхетного походження. (uk)
  • 贵族(拉丁語:Patricius、義大利語:Patrizio)是指古罗马帝國享有一些特权的古罗马公民。他们属于特权阶级,地位高于平民,是古罗马社会中最富有的成员。在前400年前,他们曾垄断全部官职,并且免服兵役。經過了共和早中期的幾次平民抗爭事件後,貴族同平民階級達成妥協,平民能夠與貴族分享政治權力。帝國時期,罗马皇帝必须是贵族出身。在公元4世纪以后,贵族逐步演变为非世袭的荣誉头衔。 (zh)
  • البَطَارِقَة (باللاتينية: patricius، من اليونانية: πατρίκιος وتُنطَق بنفس الطريقة، وقد عرّبت إلى بِطْرِيق) كانت طبقة الأشراف أو النبلاء في في الإمبراطورية الرومانية، تلك العائلات المنتمية إلى الطبقة الحاكمة، أشبهتها إلى حد ما طبقة النبلاء في المجتمعات الأوروبية. (ar)
  • Els patricis foren la classe més alta i dirigent de Roma des de la fundació de la ciutat fins al segle ii aC. Constituïen el que podríem anomenar l'aristocràcia romana. Des de la fundació de Roma, els patricis i les seves famílies constitueixen el primer esglaó social. Aquests patricis posseïen esclaus, probablement moltes vegades en gran nombre. Els patricis estan en la base de la fundació de Roma i per tant són ciutadans romans. El temps va consolidar doncs dues classes socials: els patricis i els plebeus, que marquen la història de la Roma republicana. (ca)
  • Patricij nebo patricius (z lat. pater, otec; doslova „potomek urozeného otce“) byl potomek staré římské rodiny a původně pouze patricijové byli plnoprávnými občany Říma. Ve středověku a raném novověku hlava bohaté a respektované městské rodiny, která se mohla podílet na samosprávě města. Odtud se ekonomicky a sociálně nejsilnější vrstva měšťanů označovala jako patriciát. Tato skupina obvykle držela silný podíl na lokální moci v rámci městské autonomie a v některých případech i aspirovala na podíl na zemské moci. (cs)
  • Das Patriziat war die ursprüngliche gesellschaftliche und zunächst auch politische adlige Oberschicht im antiken Rom. Seine Angehörigen waren die Patrizier (Latein: patricius, Griechisch: πατρίκιος). Das Wort Patrizier (patricius) leitet sich vom lateinischen Wort pater, patres (Vater, Vorfahren) ab. In historischer Zeit waren die Patrizier Teil der Nobilität und genossen nur noch wenige, zumeist religiöse Privilegien. (de)
  • Patricio en antikva Romo estis ano de la klaso, kiu havis la politikan potencon (latine patricius). Temis precipe pri la familioj, kies genealogio reiris ĝis la fondo de la urbo (gentes originariæ), kaj kies anoj konsistigis la senaton. Imperiestro Konstantino la 1-a enkondukis la titolon patricio kiel honoron por meritplenaj civitanoj, sendependan de la deveno. (eo)
  • Supra klaso en modernaj socioj estas la socia klaso komponita de personoj kiuj tenas la plej altan socian statuson, kutime la plej riĉaj membroj de la klasa socio, kiuj same tenas la plej grandan politikan povon. Laŭ tiu vidpunkto, la supra klaso estas ĝenerale distingita pro sia enorma riĉeco kiu pasis el generacio al generacio. Antaŭ la 20-a jarcento, la emfazo estis en aristokratio, kiu baziĝis sur generacioj de heredata nobela statuso, kaj ne nepre sur reala riĉo. Tiaj konsideroj ankoraŭ survivas en kelkaj malprogresaj socioj, ekzemple en monarkioj, Hispanio, Maroko, ktp. Tamen plej ofte eĉ en tiaj socioj la tradiciaj altklasuloj posedas ankaŭ realajn ekonomian kaj politikan povojn. (eo)
  • Upper class in modern societies is the social class composed of people who hold the highest social status, usually are the wealthiest members of class society, and wield the greatest political power. According to this view, the upper class is generally distinguished by immense wealth which is passed on from generation to generation. Prior to the 20th century, the emphasis was on aristocracy, which emphasized generations of inherited noble status, not just recent wealth. (en)
  • Kelas atas dalam masyarakat modern adalah kelas sosial yang terdiri dari orang-orang dengan status sosial tertinggi, biasanya adalah anggota masyarakat terkaya dan memiliki kekuatan politik yang besar. Menurut pandangan ini, kelas atas umumnya dibedakan oleh kekayaan luar biasa yang diturunkan dari generasi ke generasi. Sebelum abad ke-20, penekanannya adalah pada aristokrasi, generasi berstatus bangsawan yang diwarisi turun-temurun, bukan hanya sekedar orang kaya baru. (in)
  • Klasa wyższa – w stratyfikacji społecznej najwyżej położona klasa społeczna, której członkowie mają uprzywilejowany dostęp do dóbr, przeważnie ze względu na wysokie dochody. Są to też osoby cieszące się wysokim prestiżem. (pl)
  • Classe alta ou classe A é uma classe social presente no capitalismo moderno que se convencionou tratar como possuidora de um poder aquisitivo e de um padrão de vida e de consumo além do razoável, de forma a não apenas suprir suas necessidades de sobrevivência como também a permitir-se formas variadas de lazer e cultura, é comum chegar aos padrões de consumo eventualmente considerados exagerados. (pt)
  • Патри́ций (лат. patricius, от pater — «отец») в Древнем Риме — лицо, которое принадлежало к исконным римским родам, составлявшим правящий класс и державшим в своих руках общественные земли; их полная противоположность — плебеи (от лат. plebs — «толпа, простонародье»). С конца VI века до н. э. патриции превратились в господствующий класс — сословие Римской республики; экономической основой их могущества было исключительное право на пользование общественной землёй (лат. ager publicus). (ru)
  • Высший класс (англ. upper class) — наименование социальной группы населения страны и государства, к которой различные исследователи относят: * людей, имеющих самый высокий социальный статус, как правило, являющихся состоятельными членами общества и обладающих наибольшей политической властью (определение Ларри Бартельса); * руководителей фирмы, людей с высшим военным чином, федеральных судей, архитекторов, известных врачей, архиепископов, адвокатов, преподавателей университета (классификация, принятая в США). (ru)
  • Patricier (latin patricius, patricii "ättlingar till fäderna", av pater, fader) var i antikens Rom under kungatiden, det vill säga före 509 f.Kr., och tidig republik en privilegierad samhällsklass. Patricierätternas huvudmän tillhörde under kungatiden senaten, medan de i republikens första tid hade ett reelt, om än inte formellt, monopol på viktiga ämbeten. I striden med plebejerna blev de efter hand tvungna att ge upp några av sina privilegier. (sv)
  • Överklass syftar på samhällets ekonomiskt mest gynnade samhällsklass. Genom kapitalinnehav och maktpositioner är personer i denna grupp tongivande i samhället samt kontrollerar en stor del av beslutsfattandet. En vanlig uppgift är att överklassen omfattar 1–2 procent av befolkningen.[källa behövs] I ett förindustriellt samhälle är överklasstatus ofta knuten till landinnehav, adel eller monarki, försvar samt ledarskap inom religionsutövning. I Sverige motsvarade detta historiskt frälsepersoner som kungahus och adel samt ledande präster. (sv)
rdfs:label
  • Upper class (en)
  • الطبقة العليا (ar)
  • بطارقة الروم (ar)
  • Classe alta (ca)
  • Patrici (classe romana) (ca)
  • Patricij (cs)
  • Patriziat (Römisches Reich) (de)
  • Πατρίκιοι (el)
  • Patricio (eo)
  • Supra klaso (eo)
  • Clase alta (es)
  • Patricios (es)
  • Goi-klase (eu)
  • Patrizioak (eu)
  • Uasaicme (ga)
  • Patricius (in)
  • Patricien (fr)
  • Kelas atas (in)
  • Classe supérieure (fr)
  • Patrizio (storia romana) (it)
  • 上流階級 (ja)
  • 상류층 (ko)
  • 파트리키 (ko)
  • パトリキ (ja)
  • Bovenklasse (nl)
  • Klasa wyższa (pl)
  • Patriciër (nl)
  • Patrycjusze (pl)
  • Патриции (Древний Рим) (ru)
  • Classe alta (pt)
  • Высший класс (ru)
  • Patrício (pt)
  • Överklass (samhällsklass) (sv)
  • Patricier (sv)
  • Вищий клас (uk)
  • 上層階級 (zh)
  • Патрицій (uk)
  • 贵族 (古罗马) (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:label of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License