An Entity of Type: agent, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Pierre Teilhard de Chardin SJ (French: [pjɛʁ tɛjaʁ də ʃaʁdɛ̃] ; 1 May 1881 – 10 April 1955) was a French Jesuit priest, scientist, paleontologist, theologian, philosopher and teacher. He was Darwinian in outlook and the author of several influential theological and philosophical books. He took part in the discovery of Peking Man. He conceived the vitalist idea of the Omega Point. With Vladimir Vernadsky he developed the concept of the noosphere.

Property Value
dbo:abstract
  • بيير تيلار دي شاردان (1أيار/مايو 1881 - 10 أبريل 1955) Pierre Teilhard de Chardin هو فيلسوف وكاهن يسوعي وجيولوجي فرنسي والذي تخصص بعلم حفريات ما قبل التاريخ والحفريات وساهم باكتشاف إنسان بكين. ومن أعماله تصور فكرة نقطة أوميغا وتطوير مفهوم فلاديمير فردانسكي المعروف بمجال العقل أو مجال نو (Noosphere). واجهت بعض أفكاره معارضة المسؤولين في الكنيسة الكاثوليكية وتم منع العديد من كتبه ولقى لوم شديد. وفي أهم كتبه المسمى "ظاهرة الإنسان" شرح تطور الكون بطريقة فريدة وابتعد فيها عن تفسيرات سفر التكوين التقليدية لصالح تفسير أقل صرامة مما اثار حفيظة بعض رجال الفاتيكان الذين اعتبروا أن طروحاته تقوض عقيدة الخطيئة الأصلية التي وضعها القديس أوغسطين. وقد عارض رؤسائه في الكنيسة أفكاره ومنع المكتب الكاثوليكي المقدس من نشر كتبه خلال حياته. وندد منشور 1950 الكنسي بالعديد من آراءه، إلا أنه ترك المسائل الأخرى مفتوحة. وفي الآونة الأخيرة، أشار البابا يوحنا بولس الثاني إلى مواقف أكثر ايجابية تجاه بعض أفكاره. وفي عام 2009، اشاد البابا بنديكتوس السادس عشر بفكرة دي شاردان التي تعتبر الكون "المضيف الحي" وعلى الرغم من الإبقاء على التحذيرات الكنسيه لأعماله. (ar)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Orcines, 1 de maig del 1881-Nova York, 10 d'abril del 1955), teòleg, paleontòleg i filòsof francès, ha estat internacionalment reconegut pels seus esforços conciliadors entre la ciència i els preceptes de la fe catòlica. La seva obra, centrada en l'estudi de les etapes del desenvolupament de l'home, formula un evolucionisme optimista centrat en la , la biogènesi i la . Teilhard de Chardin va observar en l'evolució una progressiva espiritualització de la matèria, el principi fonamental de la qual és l'home. L'any 1962 les altes jerarquies eclesiàstiques exhortaven, per primera vegada, als responsables de l'ensenyament religiós que mantinguessin a la joventut allunyada de les "perilloses obres" de Teilhard de Chardin. (ca)
  • Pierre Teilhard de Chardin [pjér tejár d šardén] (1. května 1881, (Auvergne), Francie – 10. dubna 1955, New York, USA) byl francouzský náboženský myslitel a vědec, geolog a paleontolog, člen Tovaryšstva Ježíšova (jezuita). Je znám především pro svůj koncept Vesmíru jako skutečné evoluce, jež není předurčená či plánovaná, ale směřuje ke svému cíli v bodu Omega, který rozmanitost světa aktivně spojuje a přitahuje. Ve svém hlavním díle Le Phénomène humain (česky Vesmír a lidstvo), jež mohlo vyjít až po jeho smrti, předkládá originální syntézu biblické představy Stvoření a konce světa s tím, co o evoluci víme dík moderní vědě. Jeho metoda „nereduktivní fenomenologie“ („Nic než fenomén, ale celý fenomén.“) mu dovolila skloubit vědecký pohled na Vesmír jako celek s křesťanskou spiritualitou. Na jeho myšlenky navázala řada myslitelů, kteří se také snažili vytvořit soudržný obraz Vesmíru a lidstva jako celku. (cs)
  • Pierre Teilhard de Chardin [pjɛʁ tejaʁ də ʃaʁdɛ̃] (* 1. Mai 1881 in Sarcenat bei Orcines unweit Clermont-Ferrand; † 10. April 1955 in New York) war ein französischer Jesuit, Paläontologe, Anthropologe und Philosoph. Er war Teilnehmer mehrerer Forschungsreisen nach Asien und Afrika und beteiligte sich in China an der Ausgrabung und Auswertung des Peking-Menschen. In seinem philosophischen Hauptwerk Der Mensch im Kosmos (Le Phénomène humain, 1955) unternahm er den Versuch einer Synthese von naturwissenschaftlicher Evolutionstheorie und christlicher Heilsgeschichte. Er sah die göttliche Schöpfung, den Kosmos, als evolutionären Prozess an, in dessen Verlauf sich Materie und Geist von Beginn an als zwei Zustände des einen „Weltenstoffes“ in wechselseitiger Beziehung gegenüberstünden, um schließlich im Omegapunkt Identität zu erlangen, indem sich die Materie im Menschen ihrer selbst bewusst wird. Nach seinem Tod wurde das bis dahin größtenteils ungedruckte Gesamtwerk, das von der Kirche lange Zeit abgelehnt wurde, herausgegeben. (de)
  • Ο Πιερ Τεγιάρ ντε Σαρντέν (Pierre Teilhard de Chardin, 1 Μαΐου 1881 – 10 Απριλίου 1955) ήταν Γάλλος παλαιοντολόγος, γεωλόγος, Ιησουίτης Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και φιλόσοφος, που συμμετείχε στην ανακάλυψη του . Συνέλαβε την ιδέα του (ένα μέγιστο επίπεδο πολυπλοκότητας και συνειδητότητας προς το οποίο πίστευε ότι οδεύει το Σύμπαν) και ανέπτυξε την έννοια της του . (el)
  • Marie-Joseph Pierre TEILHARD DE CHARDIN [maRI ĵoZEF pjer tejAR de ŝarDEn], naskita je la 1-a de majo 1881 en Sarcenat (Francio), mortinta je la 10-a de aprilo 1955 en Novjorko, estis franca jezuito.Li agis kiel filozofo, teologo, antropologo, geologo kaj paleontologo.Teologie li provis interpacigi la kristanismon kun eltrovoj de moderna scienco, precipe la evolucio de la vivo. Kuriozaĵo: li estis malproksima ido de Voltaire, laŭ patrina flanko. (eo)
  • Pierre Teilhard de Chardin ( Orcines, Puy-de-Dôme, 1881ko maiatzaren 1a - New York, 1955ko apirilaren 10a) paleontologo, filosofo eta jesulagun frantziarra izan zen. Eboluzioaren teoriari buruz idatzi zuen eta Ekoteologiaren inspiratzailea izan da besteak beste. (eu)
  • Pierre Teilhard de Chardin [/pjɛʁ tejaʁ də ʃaʁdɛ̃ /] (Orcines, 1 de mayo de 1881-Nueva York, 10 de abril de 1955) fue un religioso jesuita, paleontólogo y filósofo francés que aportó una visión muy particular de la evolución. Dicha concepción, considerada ortogenista y finalista, equidistante en la pugna entre la ortodoxia religiosa y científica, propició que fuese atacado por la una e ignorado por la otra. Suyos son los conceptos Noosfera (que toma prestado de Vernadski) y Punto Omega. (es)
  • Pierre Teilhard de Chardin ([tɛ.jaʁ.də.ʃaʁ.dɛ̃]), né le 1er mai 1881 à Orcines dans le Puy-de-Dôme et mort le 10 avril 1955 à New York aux États-Unis, est un prêtre jésuite français, chercheur, paléontologue, théologien et philosophe. Scientifique réputé, théoricien de l'évolution, Pierre Teilhard de Chardin est à la fois un géologue, spécialiste de la Chine du Carbonifère au Pliocène et un paléontologue des vertébrés du Cénozoïque. Sa fréquentation régulière des paléoanthropologues qui étudiaient les premiers hominidés, tout juste découverts, l'incita à réfléchir à l'encéphalisation propre à la lignée des primates anthropoïdes. Dans Le Phénomène humain, il trace une histoire de l'Univers, depuis la pré-vie jusqu'à la Terre finale, en intégrant les connaissances de son époque, notamment en mécanique quantique et en thermodynamique. Il ajoute aux deux axes vers l'infiniment petit et l'infiniment grand la flèche d'un temps interne, celui de la complexité en organisation croissante, et constate l'émergence de la spiritualité humaine à son plus haut degré d'organisation, celle du système nerveux humain : pour Teilhard, matière et esprit sont deux faces d'une même réalité. En tant que croyant, chrétien et prêtre de la Compagnie de Jésus, il donne un sens à sa foi chrétienne où l'adhésion personnelle à la véracité du Christ se situe à la dimension de la cosmogenèse, et non plus à l'échelle d'un cosmos statique comme l'entendait la tradition chrétienne se référant à la Genèse de la Bible. Il intègre la sélection naturelle et le hasard des mutations génétiques dans sa synthèse naturaliste, ce qui ne se compare donc pas au « dessein intelligent ». Son interprétation spirituelle est une démarche personnelle toujours discutée chez les théologiens catholiques. (fr)
  • Fealsamh idéalaíoch Francach agus sagart Caitliceach Íosánach ab ea Pierre Teilhard de Chardin (1 Bealtaine 1881 - 10 Aibreán 1955) a fuair oiliúint mar phailé-ointeolaí agus mar gheolaí agus a ghlac páirt i bhfionnachtain an . Cheap sé an smaoineamh ríthábhachtach maidir leis an (Fraincis: Le point Oméga) , sé sin, an t-uasleibhéal castachta agus comhfhiosachta a chreid sé go raibh na cruinne ag éabhlóidiú, agus d’fhorbair sé coincheap Vladimir Vernadsky maidir le nóaisféar. Bhí tionchar as cuimse ag smaointe Teilhard ar ghluaiseacht na hAoise Nua. (ga)
  • Pierre Teilhard de Chardin adalah seorang filsuf dari Prancis, yang juga berprofesi sebagai , dan imam Yesuit. Filsafatnya merangkum pelbagai tema, seperti kosmologi, biologi, fisika, antropologi, teori sosial, dan teologi. (in)
  • ピエール・テイヤール・ド・シャルダン(Pierre Teilhard de Chardin,1881年5月1日 - 1955年4月10日)は、フランス人のカトリック司祭(イエズス会士)で、古生物学者・地質学者、カトリック思想家である。 (ja)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Orcines, 1º maggio 1881 – New York, 10 aprile 1955) è stato un gesuita, filosofo e paleontologo francese.Se fu conosciuto in vita soprattutto come scienziato evoluzionista, ebbe notorietà come teologo soltanto dopo la pubblicazione postuma dei suoi principali scritti, tra i quali spiccano Il fenomeno umano (considerato il suo principale lavoro), L'energia umana, L'apparizione dell'uomo e L'avvenire dell'uomo che parimenti descrivono le sue convinzioni teologiche e scientifiche. In qualità di paleoantropologo fu anche presente alla scoperta dell'Uomo di Pechino. La scoperta del Teilhard teologo avvenne successivamente; Giancarlo Vigorelli in un suo libro del 1963 lo definisce già nel titolo "il gesuita proibito". (it)
  • Pierre Teilhard de Chardin SJ (French: [pjɛʁ tɛjaʁ də ʃaʁdɛ̃] ; 1 May 1881 – 10 April 1955) was a French Jesuit priest, scientist, paleontologist, theologian, philosopher and teacher. He was Darwinian in outlook and the author of several influential theological and philosophical books. He took part in the discovery of Peking Man. He conceived the vitalist idea of the Omega Point. With Vladimir Vernadsky he developed the concept of the noosphere. In 1962, the Congregation for the Doctrine of the Faith condemned several of Teilhard's works based on their alleged ambiguities and doctrinal errors. Some eminent Catholic figures, including Pope Benedict XVI and Pope Francis, have made positive comments on some of his ideas since. The response to his writings by scientists has been mostly critical. (en)
  • Pierre Teilhard de Chardin SJ (wym. /pyɛr tɛ yar də ʃarˈdɛ̃/, ; ur. 1 maja 1881 na zamku koło Clermont-Ferrand, zm. 10 kwietnia 1955 w Nowym Jorku) – francuski teolog, filozof, antropolog i paleontolog, jezuita. (pl)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Kasteel Sarcenat bij Clermont-Ferrand, 1 mei 1881 – New York, 10 april 1955) was een Franse paleontoloog, pater jezuïet en theoloog. Teilhard de Chardins leven stond in het teken van zijn behoefte het christelijk geloof in overeenstemming te brengen met de evolutietheorie. Daartoe ontwierp hij een interdisciplinaire methode, die hijzelf aanduidde met hyperfysica of hyperbiologie. Teilhard was zich er sterk van bewust dat hij zich tussen twee vuren begaf: de wetenschappelijke tucht en het katholiek leergezag. Juist zijn volharding in deze tussenpositie wekte de bewondering van veel gelovigen die ernaar snakten dat het christendom in een modern-wetenschappelijke wereld niet meer als achterlijk werd weggezet. (nl)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Orcines, 1 de maio de 1881 — Nova Iorque, 10 de abril de1955) foi um padre jesuíta, teólogo, filósofo e paleontólogo francês que tentou construir uma visão integradora entre ciência e teologia. Através de suas obras, legou para a sua posteridade uma filosofia que reconcilia a ciência do mundo material com as forças sagradas do divino e sua teologia. Disposto a desfazer o mal entendido entre a ciência e a religião, conseguiu ser mal visto pelos representantes de ambas. Muitos colegas cientistas negaram o valor científico de sua obra, acusando-a de vir carregada de um misticismo e de uma linguagem estranha à ciência. Do lado da Igreja Católica, por sua vez, foi proibido de lecionar, de publicar suas obras teológicas e submetido a um quase exílio na China. Embora muitos dos escritos de Teilhard tenham sido censurados pela Igreja Católica durante seu tempo de vida por causa de seus pontos de vista sobre o pecado original, o trabalho de Teilhard foi reconhecido postumamente por esta. Teólogos proeminentes e líderes da Igreja, incluindo os papas João Paulo II e Bento XVI, escreveram positivamente a respeito de suas ideias e seus ensinamentos teológicos foram citados pelo Papa Francisco na encíclica de 2015, "Laudato si". No entanto a resposta a seus escritos por biólogos evolutivos tem sido, com algumas exceções, decididamente negativa. "Aparentemente, a Terra Moderna nasceu de um movimento anti-religioso. O Homem bastando-se a si mesmo. A Razão substituindo-se à Crença. Nossa geração e as duas precedentes quase só ouviram falar de conflito entre Fé e Ciência. A tal ponto que pôde parecer, a certa altura, que esta era decididamente chamada a tomar o lugar daquela. Ora, à medida que a tensão se prolonga, é visivelmente sob uma forma muito diferente de equilíbrio – não eliminação, nem dualidade, mas síntese – que parece haver de se resolver o conflito."(Teilhard de CHARDIN, O Fenómeno Humano) Criado em uma família profundamente católica, Chardin entrou para o noviciado da Companhia de Jesus em Aix-en-Provence no ano de 1899 e para o juniorado em 1900, em Laval. Era a época das reformas liberais de Waldeck-Rousseau, que retirara das universidades católicas o direito de conceder graus e posteriormente dissolveu as ordens religiosas e expulsou vinte mil religiosos da França. Por este motivo, teve que deixar a França e os seus estudos prosseguiram na ilha de Jersey, Inglaterra, onde cursou filosofia e letras. Licenciou-se neste curso em 1902. Entre 1905 e 1908 foi professor de física e química no colégio jesuíta da Sagrada Família do Cairo, no Egito, onde teve oportunidade de continuar suas pesquisas geológicas, iniciadas na Inglaterra. Seus estudos de teologia foram retomados em Ore Place, de 1908 a 1912. Ordenou-se sacerdote em 1911. Entre 1912 e 1914 cursou paleontologia no Museu de História Natural de Paris. Foi a sua porta de entrada na comunidade científica. Durante seus estudos teve a oportunidade de visitar os sítios pré-históricos do noroeste da Espanha, entre eles, a Caverna de Altamira. Durante a Primeira Guerra Mundial, foi carregador de maca dos feridos e depois capelão em diversas frentes de batalha. Passada a Guerra, retomou os estudos em Paris, onde obteve o doutorado em 22 de março de 1922 na Universidade de Sorbonne com a tese: Os mamíferos do eoceno inferior francês e seus sítios. Em 1920 tornara-se professor de geologia no Instituto Católico de Paris. O ambiente intelectual de Paris proporcionou-lhe encontros fecundos para o exercício intelectual. Costumava apresentar suas ideias a plateias de jovens leigos, seminaristas e professores. Do ponto de vista teológico, já assumira as ideias evolucionistas e realizava uma síntese original entre a ciência e a fé cristã. Em 1922, escreveu Nota sobre algumas representações históricas possíveis do pecado original, que gerou um dossiê pela Santa Sé, acusando-o de negar o dogma do pecado original. Teve que assinar um texto que exprimia este dogma do ponto de vista ortodoxo e foi obrigado a abandonar a cátedra em Paris e embarcar para Tianjin na China. Este fato marcará uma nova etapa da sua vida: o silêncio sobre temas eclesiais e teológicos que duraria o resto da sua vida. Foi-lhe permitido trabalhar em pesquisas científicas e suas publicações deveriam ser cuidadosamente revisadas. Embora proibido de escrever sobre temas eclesiais e teológicos, seus superiores imediatos estimularam suas pesquisas e escritos, desde que sua ortodoxia fosse assegurada por uma séria revisão, com a esperança de uma publicação posterior. Em Pequim, realizou diversas expedições paleontológicas, e em 1929 participou da descoberta e estudo do sinantropo - o homem de Pequim. Também realizou pesquisas em diversos lugares do continente asiático, como o Turquestão, a Índia e a Birmânia. Entre novembro de 1926 e março de 1927, estimulado pelo editor da coleção de espiritualidade Museum Lessianum, escreveu O Meio Divino a partir de suas notas de retiro. A obra foi submetida a dois censores romanos, que a consideraram aceitável. Ao ser submetida ao Imprimatur, o cônego encarregado submete a obra a teólogos romanos, que a consideraram suspeita pela originalidade. Apesar disto, cópias inéditas da obra passaram a circular, datilografadas e policopiadas. Em Pequim, escreveu sua obra prima: O Fenômeno Humano. Encaminhou a obra a Roma em 1940, que prometeu o exame por teólogos competentes. Várias revisões foram encaminhadas sem que o nihil obstat fosse concedido. Em 1946 retornou a Paris. Seus textos mimeografados continuavam a circular e suas conferências lotavam os auditórios. Foi convidado a lecionar no Collège de France. Diante de ameaças de novas sanções pela Santa Sé, dirige-se a Roma em 1948. A visita foi inútil: foi proibido de ensinar no Colégio da França e a publicação do Fenômeno Humano não foi autorizada. Entre 1949 e 1950 deu cursos na Sorbonne que geraram a obra O grupo zoológico humano. Em 1950 foi eleito membro da Academia de Ciências do Instituto de Paris. Em 1950, foi promulgada a encíclica pelo papa Pio XII, que na opinião de Chardin, bombardeava as primeiras linhas de seu trabalho. Em 1951, mudou-se para Nova York, a convite da Fundação Wenner-Gren, que patrocinou duas expedições científicas na África para pesquisar sobre as origens do homem sob sua coordenação. Teilhard de Chardin faleceu em 10 de abril de 1955, num domingo de Páscoa, em Nova York. No campo científico deixou uma : cerca de quatrocentos trabalhos em vinte revistas científicas. No campo filosófico, seu pensamento pode ser editado por um comitê internacional porque ele deixou do direito de suas obras para um colega, não para a sua ordem religiosa. No mesmo ano de sua morte, as Éditions du Seuil lançaram o primeiro volume das Ouevres de Teilhard de Chardin. O Santo Ofício solicitou ao Arcebispo de Paris que detivesse a publicação das obras. Em 1957, um decreto deste mesmo órgão decidiu que estes livros fossem retirados das bibliotecas dos seminários e institutos religiosos, não fossem vendidos nas livrarias católicas e não fossem traduzidos. Este decreto não teve muita adesão. Cinco anos mais tarde, uma advertência foi publicada, solicitando aos padres, superiores de Institutos Religiosos, seminários, reitores das Universidades que protejam os espíritos, principalmente o dos jovens, contra os perigos da obra de Teilhard de Chardin e seus discípulos. Segundo esta advertência, "sem fazer nenhum juízo sobre o que se refere às ciências positivas, é bem manifesto que, no plano filosófico e teológico, estas obras regurgitam de ambiguidades tais e até de erros graves que ofendem a doutrina católica". A sua obra continuou a ser editada, chegando ao décimo terceiro volume em 1976, pelas Éditions du Seuil e foi traduzida em diversos idiomas. Seu trabalho teve grande repercussão, gerando diversos estudos a cerca de sua obra até nos dias atuais. Em 12 de maio de 1981, por ocasião da comemoração do centenário do seu nascimento, Chardin teve sua obra reconhecida pela Igreja através de uma carta enviada pelo cardeal Agostino Casaroli, secretário de Estado do Vaticano, ao reitor do Instituto Católico de Paris. A carta afirma: Sem dúvida, o nosso tempo recordará, para além das dificuldades da concepção e das deficiências da expressão dessa audaciosa tentativa de síntese, o testemunho da vida unificada de um homem aferrado por Cristo nas profundezas do seu ser, e que teve a preocupação de honrar, ao mesmo tempo, a fé e a razão, respondendo quase que antecipadamente a João Paulo II: "Não tenham medo, abram, escancarem as portas a Cristo, os imensos campos da cultura, da civilização, do desenvolvimento" Suas ideias foram sendo incorporadas ao discurso oficial da Igreja, como depreende-se da mensagem do Papa Bento XVI por ocasião da Festa da Santíssima Trindade de 2009, dirigida aos fieis em Roma: "Em tudo o que existe, encontra-se impresso, em certo sentido, o "nome" da Santíssima Trindade, pois todo o ser, até as últimas partículas, é ser em relação, e deste modo se transluz o Deus-relação; transluz-se, em última instância, o Amor criador. Tudo procede do amor, tende ao amor e se move empurrado pelo amor, naturalmente, segundo diferentes níveis de consciência e de liberdade."… "Utilizando uma analogia sugerida pela biologia, diríamos que o ser humano tem no próprio "genoma" um profundo selo da Trindade, do Deus-Amor". E ainda mais claro, no dia 24 de Julho em Aosta, Italia o Papa Bento XVI diz: "Nós mesmos, com todo o nosso ser, temos que ser adoração e sacrifício, restituir o nosso mundo a Deus e assim transformar o mundo. A função do sacerdócio é consagrar o mundo a fim de que se torne hóstia viva, para que o mundo se torne liturgia: que a liturgia não seja algo ao lado da realidade do mundo, mas que o próprio mundo se torne hóstia viva, se torne liturgia. É a grande visão que depois teve também Teilhard de Chardin: no final teremos uma verdadeira liturgia cósmica, onde o cosmos se torne hóstiachita Como geopaleontólogo, Teilhard de Chardin estava familiarizado com as evidências geológicas e fósseis da evolução do planeta e da espécie humana. Como sacerdote cristão e católico, tinha consciência da necessidade de um metacristianismo que contribuísse para a sobrevivência do planeta e da humanidade sobre ele. No cerne da questão está a visão filosófica, teológica e mística de Teilhard de Chardin a respeito da evolução de todo o Universo, do caos primordial até o despertar da consciência humana sobre a Terra, estágio esse que, segundo ele, será seguido por uma Noogénese, a integração de todo o pensamento humano em uma única rede inteligente que acrescentará mais uma camada em volta da Terra: a Noosfera, que recobrirá todo o Biosfera Terrestre. A orientar todo esse processo, existe uma força que age a partir de dentro da matéria, que orienta a evolução em direcção a um ponto de convergência: o Ponto Ômega. Teilhard sustentava a ideia de um Panenteísmo cósmico: a crença de que Deus e o Universo mantém uma criativa e dinâmica relação de progressiva evolução. Como escritor, a sua obra-prima é O Fenômeno Humano, além de centenas de outros escritos sobre a condição humana. Como paleontólogo, esteve presente na descoberta do Homem de Pequim. Ainda que ele esteve presente depois do descobrimento do “Piltdown Man” a evidência ponta a o fato que ele nunca perdeu prestígio com a falsificação de um suposto fóssil "O Homem de Piltdown". Como Teilhard disse em 1920: "anatômicamente as partes não cabem." (pt)
  • Pierre Teilhard de Chardin, född 1 maj 1881 i Orcines, på slottet Sarcenat (i Puy-de-Dôme i Frankrike), död 10 april 1955 i New York, var en fransk präst och vetenskapsman, adelsman och avlägsen släkting till Voltaire. Han var en av ekoteologins pionjärer. (sv)
  • Пьер Тейя́р де Шарде́н (фр. Pierre Teilhard de Chardin; 1 мая 1881 года, замок близ Клермон-Феррана, Овернь, Франция — 10 апреля 1955 года, Нью-Йорк) — французский католический философ и теолог, биолог, геолог, палеонтолог, археолог, антрополог. Доктор естественных наук, выпускник Сорбонны. Внёс значительный вклад в палеонтологию, антропологию, философию и католическую теологию; Член ордена иезуитов (с 1899) и священник (с 1911). Пытаясь соединить воедино свои научные познания и веру в Бога, стал основоположником научного креационизма, в 1950 году папа Пий XII в энциклике «», отталкиваясь от размышлений де Шардена, провозгласил что согласно догме изначально Бог сотворил мир, далее все созданное, развивалось согласно законам «условной эволюции», и в тот момент, когда «условная эволюция» создала нечто похожее на человека, Бог снова включился в процесс и вдохнул в человека «душу». Один из первооткрывателей синантропа. Один из создателей теории ноосферы, (однако в в отличие от Владимира Вернадского, в понимании де Шардена в основе ноосферы лежит божественная воля а не законы природы), создал своего рода синтез католической христианской традиции и современной теории космической эволюции. Не оставил после себя ни школы, ни прямых учеников, но основал новое течение в философии — тейярдизм, первоначально осуждённый, но затем интегрированный в доктрину католической церкви и ставший «наиболее влиятельной теологией, противостоящей неотомизму». (ru)
  • П'єр Теяр де Шарден (фр. Pierre Teilhard de Chardin, 1 травня 1881, Орсін, Франція — 10 квітня 1955, Нью-Йорк, США) — французький теолог і філософ, священник єзуїт, один із творців теорії ноосфери. Зробив величезний внесок у палеонтологію, антропологію, філософію і теологію; здійснив своєрідний синтез християнського навчання й теорії космічної еволюції (теярдизм). Основою й завершенням наукової космогонії Теяра де Шардена є його теологія. (uk)
  • 皮埃尔·泰亚尔·德·夏尔丹(法語:Pierre Teilhard de Chardin,法语:[pjɛʁ tejaʁ də ʃaʁdɛ̃],1881年5月1日-1955年4月10日),漢名德日进,生於法國多姆山省,哲学家,神学家,古生物学家,天主教耶稣会神父。德日进在中国工作多年,是中国旧石器时代考古学的开拓者和奠基人之一。 (zh)
dbo:birthDate
  • 1881-05-01 (xsd:date)
dbo:birthPlace
dbo:birthYear
  • 1881-01-01 (xsd:gYear)
dbo:deathDate
  • 1955-04-10 (xsd:date)
dbo:deathPlace
dbo:deathYear
  • 1955-01-01 (xsd:gYear)
dbo:era
dbo:influenced
dbo:influencedBy
dbo:mainInterest
dbo:notableIdea
dbo:philosophicalSchool
dbo:region
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 23660 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 72619 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1022302482 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:almaMater
dbp:birthDate
  • 1881-05-01 (xsd:date)
dbp:birthPlace
  • Orcines, Puy-de-Dôme, France (en)
dbp:bot
  • InternetArchiveBot (en)
dbp:date
  • January 2018 (en)
dbp:deathDate
  • 1955-04-10 (xsd:date)
dbp:deathPlace
  • New York City, US (en)
dbp:era
  • 20 (xsd:integer)
dbp:fixAttempted
  • yes (en)
dbp:honorificPrefix
dbp:honorificSuffix
dbp:influenced
dbp:influences
dbp:mainInterests
dbp:name
  • Pierre Teilhard de Chardin (en)
dbp:notableIdeas
dbp:notableWorks
  • (en)
  • The Phenomenon of Man (en)
  • The Divine Milieu (en)
dbp:region
dbp:schoolTradition
dbp:wikiPageUsesTemplate
dbp:wordnet_type
dct:subject
gold:hypernym
schema:sameAs
rdf:type
rdfs:comment
  • Ο Πιερ Τεγιάρ ντε Σαρντέν (Pierre Teilhard de Chardin, 1 Μαΐου 1881 – 10 Απριλίου 1955) ήταν Γάλλος παλαιοντολόγος, γεωλόγος, Ιησουίτης Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και φιλόσοφος, που συμμετείχε στην ανακάλυψη του . Συνέλαβε την ιδέα του (ένα μέγιστο επίπεδο πολυπλοκότητας και συνειδητότητας προς το οποίο πίστευε ότι οδεύει το Σύμπαν) και ανέπτυξε την έννοια της του . (el)
  • Marie-Joseph Pierre TEILHARD DE CHARDIN [maRI ĵoZEF pjer tejAR de ŝarDEn], naskita je la 1-a de majo 1881 en Sarcenat (Francio), mortinta je la 10-a de aprilo 1955 en Novjorko, estis franca jezuito.Li agis kiel filozofo, teologo, antropologo, geologo kaj paleontologo.Teologie li provis interpacigi la kristanismon kun eltrovoj de moderna scienco, precipe la evolucio de la vivo. Kuriozaĵo: li estis malproksima ido de Voltaire, laŭ patrina flanko. (eo)
  • Pierre Teilhard de Chardin ( Orcines, Puy-de-Dôme, 1881ko maiatzaren 1a - New York, 1955ko apirilaren 10a) paleontologo, filosofo eta jesulagun frantziarra izan zen. Eboluzioaren teoriari buruz idatzi zuen eta Ekoteologiaren inspiratzailea izan da besteak beste. (eu)
  • Pierre Teilhard de Chardin [/pjɛʁ tejaʁ də ʃaʁdɛ̃ /] (Orcines, 1 de mayo de 1881-Nueva York, 10 de abril de 1955) fue un religioso jesuita, paleontólogo y filósofo francés que aportó una visión muy particular de la evolución. Dicha concepción, considerada ortogenista y finalista, equidistante en la pugna entre la ortodoxia religiosa y científica, propició que fuese atacado por la una e ignorado por la otra. Suyos son los conceptos Noosfera (que toma prestado de Vernadski) y Punto Omega. (es)
  • Fealsamh idéalaíoch Francach agus sagart Caitliceach Íosánach ab ea Pierre Teilhard de Chardin (1 Bealtaine 1881 - 10 Aibreán 1955) a fuair oiliúint mar phailé-ointeolaí agus mar gheolaí agus a ghlac páirt i bhfionnachtain an . Cheap sé an smaoineamh ríthábhachtach maidir leis an (Fraincis: Le point Oméga) , sé sin, an t-uasleibhéal castachta agus comhfhiosachta a chreid sé go raibh na cruinne ag éabhlóidiú, agus d’fhorbair sé coincheap Vladimir Vernadsky maidir le nóaisféar. Bhí tionchar as cuimse ag smaointe Teilhard ar ghluaiseacht na hAoise Nua. (ga)
  • Pierre Teilhard de Chardin adalah seorang filsuf dari Prancis, yang juga berprofesi sebagai , dan imam Yesuit. Filsafatnya merangkum pelbagai tema, seperti kosmologi, biologi, fisika, antropologi, teori sosial, dan teologi. (in)
  • ピエール・テイヤール・ド・シャルダン(Pierre Teilhard de Chardin,1881年5月1日 - 1955年4月10日)は、フランス人のカトリック司祭(イエズス会士)で、古生物学者・地質学者、カトリック思想家である。 (ja)
  • Pierre Teilhard de Chardin SJ (wym. /pyɛr tɛ yar də ʃarˈdɛ̃/, ; ur. 1 maja 1881 na zamku koło Clermont-Ferrand, zm. 10 kwietnia 1955 w Nowym Jorku) – francuski teolog, filozof, antropolog i paleontolog, jezuita. (pl)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Kasteel Sarcenat bij Clermont-Ferrand, 1 mei 1881 – New York, 10 april 1955) was een Franse paleontoloog, pater jezuïet en theoloog. Teilhard de Chardins leven stond in het teken van zijn behoefte het christelijk geloof in overeenstemming te brengen met de evolutietheorie. Daartoe ontwierp hij een interdisciplinaire methode, die hijzelf aanduidde met hyperfysica of hyperbiologie. Teilhard was zich er sterk van bewust dat hij zich tussen twee vuren begaf: de wetenschappelijke tucht en het katholiek leergezag. Juist zijn volharding in deze tussenpositie wekte de bewondering van veel gelovigen die ernaar snakten dat het christendom in een modern-wetenschappelijke wereld niet meer als achterlijk werd weggezet. (nl)
  • Pierre Teilhard de Chardin, född 1 maj 1881 i Orcines, på slottet Sarcenat (i Puy-de-Dôme i Frankrike), död 10 april 1955 i New York, var en fransk präst och vetenskapsman, adelsman och avlägsen släkting till Voltaire. Han var en av ekoteologins pionjärer. (sv)
  • П'єр Теяр де Шарден (фр. Pierre Teilhard de Chardin, 1 травня 1881, Орсін, Франція — 10 квітня 1955, Нью-Йорк, США) — французький теолог і філософ, священник єзуїт, один із творців теорії ноосфери. Зробив величезний внесок у палеонтологію, антропологію, філософію і теологію; здійснив своєрідний синтез християнського навчання й теорії космічної еволюції (теярдизм). Основою й завершенням наукової космогонії Теяра де Шардена є його теологія. (uk)
  • 皮埃尔·泰亚尔·德·夏尔丹(法語:Pierre Teilhard de Chardin,法语:[pjɛʁ tejaʁ də ʃaʁdɛ̃],1881年5月1日-1955年4月10日),漢名德日进,生於法國多姆山省,哲学家,神学家,古生物学家,天主教耶稣会神父。德日进在中国工作多年,是中国旧石器时代考古学的开拓者和奠基人之一。 (zh)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Orcines, 1 de maig del 1881-Nova York, 10 d'abril del 1955), teòleg, paleontòleg i filòsof francès, ha estat internacionalment reconegut pels seus esforços conciliadors entre la ciència i els preceptes de la fe catòlica. La seva obra, centrada en l'estudi de les etapes del desenvolupament de l'home, formula un evolucionisme optimista centrat en la , la biogènesi i la . Teilhard de Chardin va observar en l'evolució una progressiva espiritualització de la matèria, el principi fonamental de la qual és l'home. (ca)
  • بيير تيلار دي شاردان (1أيار/مايو 1881 - 10 أبريل 1955) Pierre Teilhard de Chardin هو فيلسوف وكاهن يسوعي وجيولوجي فرنسي والذي تخصص بعلم حفريات ما قبل التاريخ والحفريات وساهم باكتشاف إنسان بكين. ومن أعماله تصور فكرة نقطة أوميغا وتطوير مفهوم فلاديمير فردانسكي المعروف بمجال العقل أو مجال نو (Noosphere). واجهت بعض أفكاره معارضة المسؤولين في الكنيسة الكاثوليكية وتم منع العديد من كتبه ولقى لوم شديد. (ar)
  • Pierre Teilhard de Chardin [pjér tejár d šardén] (1. května 1881, (Auvergne), Francie – 10. dubna 1955, New York, USA) byl francouzský náboženský myslitel a vědec, geolog a paleontolog, člen Tovaryšstva Ježíšova (jezuita). Je znám především pro svůj koncept Vesmíru jako skutečné evoluce, jež není předurčená či plánovaná, ale směřuje ke svému cíli v bodu Omega, který rozmanitost světa aktivně spojuje a přitahuje. Ve svém hlavním díle Le Phénomène humain (česky Vesmír a lidstvo), jež mohlo vyjít až po jeho smrti, předkládá originální syntézu biblické představy Stvoření a konce světa s tím, co o evoluci víme dík moderní vědě. Jeho metoda „nereduktivní fenomenologie“ („Nic než fenomén, ale celý fenomén.“) mu dovolila skloubit vědecký pohled na Vesmír jako celek s křesťanskou spiritualitou. Na (cs)
  • Pierre Teilhard de Chardin [pjɛʁ tejaʁ də ʃaʁdɛ̃] (* 1. Mai 1881 in Sarcenat bei Orcines unweit Clermont-Ferrand; † 10. April 1955 in New York) war ein französischer Jesuit, Paläontologe, Anthropologe und Philosoph. Er war Teilnehmer mehrerer Forschungsreisen nach Asien und Afrika und beteiligte sich in China an der Ausgrabung und Auswertung des Peking-Menschen. In seinem philosophischen Hauptwerk Der Mensch im Kosmos (Le Phénomène humain, 1955) unternahm er den Versuch einer Synthese von naturwissenschaftlicher Evolutionstheorie und christlicher Heilsgeschichte. Er sah die göttliche Schöpfung, den Kosmos, als evolutionären Prozess an, in dessen Verlauf sich Materie und Geist von Beginn an als zwei Zustände des einen „Weltenstoffes“ in wechselseitiger Beziehung gegenüberstünden, um schl (de)
  • Pierre Teilhard de Chardin ([tɛ.jaʁ.də.ʃaʁ.dɛ̃]), né le 1er mai 1881 à Orcines dans le Puy-de-Dôme et mort le 10 avril 1955 à New York aux États-Unis, est un prêtre jésuite français, chercheur, paléontologue, théologien et philosophe. (fr)
  • Pierre Teilhard de Chardin SJ (French: [pjɛʁ tɛjaʁ də ʃaʁdɛ̃] ; 1 May 1881 – 10 April 1955) was a French Jesuit priest, scientist, paleontologist, theologian, philosopher and teacher. He was Darwinian in outlook and the author of several influential theological and philosophical books. He took part in the discovery of Peking Man. He conceived the vitalist idea of the Omega Point. With Vladimir Vernadsky he developed the concept of the noosphere. (en)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Orcines, 1º maggio 1881 – New York, 10 aprile 1955) è stato un gesuita, filosofo e paleontologo francese.Se fu conosciuto in vita soprattutto come scienziato evoluzionista, ebbe notorietà come teologo soltanto dopo la pubblicazione postuma dei suoi principali scritti, tra i quali spiccano Il fenomeno umano (considerato il suo principale lavoro), L'energia umana, L'apparizione dell'uomo e L'avvenire dell'uomo che parimenti descrivono le sue convinzioni teologiche e scientifiche. (it)
  • Pierre Teilhard de Chardin (Orcines, 1 de maio de 1881 — Nova Iorque, 10 de abril de1955) foi um padre jesuíta, teólogo, filósofo e paleontólogo francês que tentou construir uma visão integradora entre ciência e teologia. Através de suas obras, legou para a sua posteridade uma filosofia que reconcilia a ciência do mundo material com as forças sagradas do divino e sua teologia. Disposto a desfazer o mal entendido entre a ciência e a religião, conseguiu ser mal visto pelos representantes de ambas. Muitos colegas cientistas negaram o valor científico de sua obra, acusando-a de vir carregada de um misticismo e de uma linguagem estranha à ciência. Do lado da Igreja Católica, por sua vez, foi proibido de lecionar, de publicar suas obras teológicas e submetido a um quase exílio na China. (pt)
  • Пьер Тейя́р де Шарде́н (фр. Pierre Teilhard de Chardin; 1 мая 1881 года, замок близ Клермон-Феррана, Овернь, Франция — 10 апреля 1955 года, Нью-Йорк) — французский католический философ и теолог, биолог, геолог, палеонтолог, археолог, антрополог. Один из первооткрывателей синантропа. (ru)
rdfs:label
  • بيير تيلار دي شاردان (ar)
  • Pierre Teilhard de Chardin (ca)
  • Pierre Teilhard de Chardin (cs)
  • Pierre Teilhard de Chardin (de)
  • Πιερ Τεγιάρ ντε Σαρντέν (el)
  • Pierre Teilhard de Chardin (en)
  • Pierre Teilhard de Chardin (eo)
  • Pierre Teilhard de Chardin (eu)
  • Pierre Teilhard de Chardin (es)
  • Pierre Teilhard de Chardin (ga)
  • Pierre Teilhard de Chardin (fr)
  • Pierre Teilhard de Chardin (in)
  • ピエール・テイヤール・ド・シャルダン (ja)
  • Pierre Teilhard de Chardin (it)
  • 피에르 테야르 드 샤르댕 (ko)
  • Pierre Teilhard de Chardin (pl)
  • Pierre Teilhard de Chardin (nl)
  • Teilhard de Chardin (pt)
  • Тейяр де Шарден, Пьер (ru)
  • Pierre Teilhard de Chardin (sv)
  • П'єр Теяр де Шарден (uk)
  • 德日进 (zh)
owl:sameAs
skos:exactMatch
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Pierre Teilhard de Chardin (en)
is dbo:author of
is dbo:influencedBy of
is dbo:relative of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:author of
is dbp:influences of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License