An Entity of Type: organisation, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Philosophical realism is usually not treated as a position of its own but as a stance towards other subject matters. Realism about a certain kind of thing (like numbers or morality) is the thesis that this kind of thing has mind-independent existence, i.e. that it is not just a mere appearance in the eye of the beholder. This includes a number of positions within epistemology and metaphysics which express that a given thing instead exists independently of knowledge, thought, or understanding. This can apply to items such as the physical world, the past and future, other minds, and the self, though may also apply less directly to things such as universals, mathematical truths, moral truths, and thought itself. However, realism may also include various positions which instead reject metaphys

Property Value
dbo:abstract
  • El realisme fa referència a una posició que considerava les formes platòniques, o conceptes universals, com reals. En la filosofia de Plató, un nom comú, com llit, es refereix a la naturalesa ideal de l'objecte, suggerida per la seva definició, i aquesta naturalesa ideal té una existència metafísica independent dels objectes particulars d'aquesta classe. Així, la circularitat existeix a part dels cercles particulars, la justícia, independentment dels individus o Estats justos particulars, i la idea de llit, independentment dels llits particulars. A l'edat mitjana,aquesta posició va ser defensada davant el nominalisme, que negava l'existència d'aquests universals. Els nominalistes afirmaven que els molts objectes anomenats per un únic nom no comparteixen res sinó només aquest nom. El terme mitjà entre aquestes dues posicions incloïa el realisme moderat, que afirmava que els universals existeixen en els objectes del mateix tipus però no independents d'ells, i el conceptualisme, que mantenia que els universals podrien existir amb independència dels objectes d'un tipus particular, però només com una idea de la ment, no com una entitat metafísica que existeix en si mateixa. (ca)
  • الواقعية الفلسفية (Philosophical Realism) المعاصرة هي الإيمان بأن واقعنا، أو جزءًا منه، مستقل وجوديًا عن المخططات التصورية والممارسات اللغوية والمعتقدات وغيرها. يمكن التحدث عن الواقعية من منطلق العقول الأخرى والماضي والمستقبل والعموميات والوحدات الرياضية (مثل، الأعداد الطبيعية) والفئات الأخلاقية والعالم المادي والفكر.ويمكن أيضًا تعزيز الواقعية بشعور غير مشروط، وفي هذه الحالة، فإنها تؤكد على وجود عالم مرئي منفصل عن العقل، في مقابل المثالية والشكوكية والذاتوية.ويذكر الفلاسفة الذين ينادون بالواقعية أن الحقيقة تتشكل في تطابق العقل مع الواقع. يميل الواقعيون إلى الاعتقاد بأنه مهما كان ما نؤمن به الآن، فهو مجرد مقاربة من الحقيقة وأن كل ملاحظة جديدة تقربنا أكثر من فهم الواقع. وبالمنظور الكانطي، فإن الواقعية هي نقيض المثالية. وبالمنظور المعاصر، فإن الواقعية عكس اللاواقعية، وخصوصًا في فلسفة العلوم. (ar)
  • Der Begriff Realismus umfasst eine Vielzahl philosophischer Positionen, nach denen vom menschlichen Bewusstsein unabhängige Phänomene existieren, die auf uns einwirken und die wir sprachlich bezeichnen können. Dabei werden realistische Thesen bezüglich ganz unterschiedlicher Phänomene diskutiert, sodass man genauer jeweils von einem Realismus bezüglich eines bestimmten Problembereichs spricht. Wird die Existenz einer denkunabhängigen Realität angenommen, spricht man von metaphysischem oder ontologischem Realismus. Genauerhin spricht man auch hier jeweils wieder von Realismus bezüglich unterschiedlicher ontologischer Objekte (beispielsweise Universalienrealismus oder Realismus bezüglich natürlicher Arten). Von erkenntnistheoretischem Realismus spricht man umgekehrt, wenn die Welt „wirklich erkennbar“ ist, was man etwa so präzisieren könnte, dass unsere Meinungen prinzipiell mit beobachtungsunabhängig existenten Objekten zu tun haben können, mit Objekten einer in dafür relevanten Hinsichten für alle Beobachter identischen Welt – und dass dies im Falle von Wissen auch wirklich so ist. In der Sprachphilosophie redet man von einem semantischen Realismus, wenn die Beschreibung der Außenwelt mit Sätzen (Aussagen, Gedanken) erfolgt, die eine eindeutige Interpretation sind, also mit wahr oder falsch beurteilt werden können. Soweit in der Erkenntnistheorie angenommen wird, dass Erkenntnisse nur sprachlich zu fassen sind, fallen erkenntnistheoretischer und semantischer Realismus zusammen. Von einem wissenschaftlichen Realismus spricht man bezüglich der These, dass die Einzelwissenschaften letztlich zu Wissen von Gegenständen führen, die unabhängig von bestimmten Theorien oder Konventionen existieren und so strukturiert sind, wie wir dies wissen können. Dies setzt im weitesten Sinne eine „beobachtungsunabhängige Außenwelt“ voraus. Als „moralischen Realismus“ bezeichnet man eine Grundposition der Metaethik, nach der es prinzipiell objektive Tatsachen bezüglich moralischer Fragen gibt. Analog dazu und zu Positionen des wissenschaftlichen Realismus spricht man beispielsweise auch von theologischem Realismus bezüglich religiöser Wahrheiten. (de)
  • Ο φιλοσοφικός ρεαλισμός βασίζεται στη θέση ότι η πραγματικότητα υπάρχει εντελώς ανεξάρτητα από το πόσο καλά την γνωρίζουμε ή την καταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα, οι ιδιότητες του φωτός ή της βαρύτητας υπήρχαν ανέκαθεν, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι άνθρωποι σχετικά πρόσφατα τις κατανόησαν καλύτερα. Οι υποστηρικτές του ρεαλισμού τείνουν να πιστεύουν ότι οι εκάστοτε αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα είναι μια προσέγγιση μόνο της αλήθειας, και νέες παρατηρήσεις ή και νεότερες καλύτερα επεξεργασμένες θεωρίες μας φέρνουν εγγύτερα στην κατανόηση της πραγματικότητας. Στη φιλοσοφία της επιστήμης αυτός ο διαχωρισμός μεταξύ της πραγματικότητας και της αντίληψής της είναι σημαντικός και διαφοροποιεί το ρεαλισμό από δύο αλλά σημαντικά φιλοσοφικά ρεύματα, του ιδεαλισμού, που υποστηρίζει ότι η γνώση είναι δημιούργημα του ανθρώπινου νου και του εμπειρισμού που θεωρεί ότι η πραγματικότητα περιλαμβάνει ό,τι διαπιστώνουμε με τις αισθήσεις. (el)
  • Realismo estas koncepto de la vivo, bazita sur konkretaj faktoj kaj ilia ĝusta pritakso. (eo)
  • En metafísica, el realismo es aquella postura filosófica que manifiesta que los objetos tienen una existencia independiente del sujeto que lo observa. En tal sentido, es opuesto al antirrealismo, escepticismo, algunas formas de idealismo (como el idealismo subjetivo, idealismo trascendental, solipsismo) y en cierta medida, al constructivismo. En su forma extrema, conocida como realismo ingenuo, se piensa que las cosas percibidas por los sentidos son en rigor lo que parecen ser. En versiones más complejas, a veces denominadas como realismo metódico,​ se da una explicación de la relación entre el objeto y el observador que tiene en cuenta la posibilidad de que tengan lugar ilusiones, alucinaciones y otros errores de la percepción. En la filosofía medieval, el realismo exagerado hacía referencia a una posición dentro del problema de los universales que consideraba las formas platónicas, o conceptos universales, como reales. Por el contrario, el realismo moderado hace referencia a la posición de Aristóteles, Santo Tomás de Aquino y sus continuadores modernos y contemporáneos, entre otros. Estas posiciones fueron defendidas frente el nominalismo, el cual negaba la existencia de los universales. La razón por la que el término realismo se aplica a corrientes filosóficas muy diferentes entre sí, es por la naturaleza del objeto. Puede ser material, pero también un objeto espiritual. El realismo se puede aplicar a muchos objetos y fenómenos filosóficos, como una entidad matemática, una idea, una teoría científica, otras mentes, el pasado, el futuro, categorías morales, el mundo físico y el pensamiento. Análogamente, las posturas no realistas defienden que el objeto solo existe en nuestra mente, o bien que ni siquiera tiene sentido hablar de que dicho objeto exista. Como posturas no realistas en algún sentido dado encontramos algunos idealismos, el instrumentalismo, el nominalismo (surgido como una de las corrientes de la Escolástica), etc. (es)
  • En philosophie, le réalisme désigne la position qui affirme l’existence d’une réalité extérieure indépendante de notre esprit. Le réalisme affirme à la fois l’existence et l’indépendance du monde. L’existence signifie qu’il y a un monde extérieur au sujet, et l’indépendance, que ce monde n’a pas besoin d’être relié à un sujet pour exister. Le réalisme affirme que le monde est une chose et que nos représentations en sont une autre. Ainsi conçu, le réalisme s'oppose à l'idéalisme, lequel soutient que le monde n’est qu’une représentation et n’a pas d'existence autonome. Lorsque l’on adopte une position réaliste, on soutient au contraire que l’existence du monde précède l’existence de notre esprit et que le monde continue d’exister sans lui. Une personne peut être réaliste quant à l’existence et l’indépendance de certaines choses et être antiréaliste à propos d'autres choses. Le réaliste à propos des universaux, par exemple, considère que les universaux sont des entités qui existent dans le monde, mais il peut considérer, comme les platoniciens, que les êtres individuels qui les exemplifient n'ont pas d'existence en tant que tels. Il s'oppose dans ce cas au nominaliste, qui soutient une position réaliste concernant les seuls individus. (fr)
  • Philosophical realism is usually not treated as a position of its own but as a stance towards other subject matters. Realism about a certain kind of thing (like numbers or morality) is the thesis that this kind of thing has mind-independent existence, i.e. that it is not just a mere appearance in the eye of the beholder. This includes a number of positions within epistemology and metaphysics which express that a given thing instead exists independently of knowledge, thought, or understanding. This can apply to items such as the physical world, the past and future, other minds, and the self, though may also apply less directly to things such as universals, mathematical truths, moral truths, and thought itself. However, realism may also include various positions which instead reject metaphysical treatments of reality entirely. Realism can also be a view about the properties of reality in general, holding that reality exists independent of the mind, as opposed to non-realist views (like some forms of skepticism and solipsism) which question the certainty of anything beyond one's own mind. Philosophers who profess realism often claim that truth consists in a correspondence between cognitive representations and reality. Realists tend to believe that whatever we believe now is only an approximation of reality but that the accuracy and fullness of understanding can be improved. In some contexts, realism is contrasted with idealism. Today it is more usually contrasted with anti-realism, for example in the philosophy of science. The oldest use of the term "realism" appears in medieval scholastic interpretations and adaptations of ancient Greek philosophy. (en)
  • 実在論(じつざいろん、Realism)とは、名辞・言葉に対応するものが、それ自体として実在しているという立場。対応するものが概念や観念の場合は観念実在論になり、物質や外界や客観の場合は、素朴実在論や科学的実在論になる。 実在論の起源は古代ギリシアのプラトンが論じたイデア論にまで遡ることができる。イデアの理論によれば、感覚することができる世界は実在するものでなくイデアの射影であると考えられた。個々の感覚を理性によって把握することによってのみ実在するイデアを認識することができると論じている。 アリストテレスもまた普遍的な概念として実在を考えており、感覚によって捉えられる個物を「第一実体」、そしてそれが普遍化されたものを「第二実体」と呼んで区別した。 中世のスコラ学においてはプラトンやアリストテレスの伝統を受け継ぎながら霊魂という観念的な存在の実在を基礎付けるための議論が起こった。それが普遍論争であり、その論争で実在論はトマス・アクィナスなどによって一方の立場と位置づけられた。この意味のときは実念論とも訳し、唯名論の立場に対立する見解となった。 近代哲学においてはベルナルト・ボルツァーノは概念そのものの観念的な対象が実在することを主張し、科学的実在論の立場からはゴットロープ・フレーゲは科学的に構築された理論、論理記号を制約する独立した普遍的な対象が実在することを主張した。 (ja)
  • 실재론(實在論)은 의식, 주관으로부터 독립된 실재를 인정하고, 그것을 올바른 인식의 목적 및 기준으로 보는 관점이다. 실재의 유사성은 인정하지만 이해의 정확도를 증명할 수 없기 때문에 이런 맥락에서는 관념론과 대조되는 견해로 볼 수 있다. (ko)
  • Realisme (van het Latijn res, ding, werkelijkheid) is de filosofie dat er een werkelijkheid onafhankelijk van het menselijk bewustzijn bestaat. Die werkelijkheid wordt dan ook als een voorwaarde beschouwd voor de kennis en het denken. De term realisme is in de loop der tijden filosofisch op verschillende manieren geïnterpreteerd. De twee belangrijkste stromingen zijn de middeleeuwse interpretatie waarin realisme in de eerste plaats wordt gezien als tegenhanger van het nominalisme. De moderne wijsbegeerte plaatst het tegenover het idealisme. De term realisme zonder verdere specificatie doelt over het algemeen op: 1. * Een standpunt in het met name in de oudheid en de middeleeuwen gevoerde debat over universalia, namelijk dat deze daadwerkelijk bestaan. 2. * Een positie binnen de twintigste-eeuwse wetenschapsfilosofie, die stelt dat de beste wetenschappelijke theorieën waar zijn, ook voor zover ze over niet-observeerbare entiteiten gaan. 3. * Het standpunt dat er – tegenover het idealisme – een van de geest onafhankelijke wereld bestaat. 4. * De opvatting dat er – in de combinatie moreel realisme – ware morele uitspraken zijn. (nl)
  • O realismo filosófico é uma corrente da filosofia que enfatiza a completa independência ontológica da realidade em relação a nossos esquemas conceptuais, crenças e pontos de vista. Os adeptos do realismo filosófico tipicamente (mas não necessariamente) defendem que a verdade é uma questão de correspondência entre as nossas crenças e a realidade. O realismo filosófico pode ser adotado em relação a setores específicos da realidade, como, por exemplo, à existência de outras mentes, à existência do passado ou do futuro, dos universais, das entidades matemáticas (tais como os números naturais), das categorias morais, dos objetos macroscópicos da experiência cotidiana ou das entidades teóricas das ciências (como os quarks e os buracos negros). O realismo pode ser aceito de modo crítico ou de modo ingênuo, constituindo, este último, a atitude específica do senso comum enquanto que a primeira forma resulta de uma atitude que assenta em considerações de natureza crítica do conhecimento. Do ponto de vista crítico, há diferentes maneiras de se aceitar algum nível de realismo: Um "realismo mínimo" ou "realismo minimal" afirma que algo existe objetivamente, ou seja, independentemente de ser concebido. O "realismo comum" propõe que as ocorrências da maioria dos tipos psicológicos e físicos (especificados pelo uso comum na linguagem) existem objetivamente. O "realismo científico", por sua vez, sustenta que as ocorrências da maioria dos tipos científicos existem objetivamente. E o "realismo moderado" é a visão de que aquilo que é representado por ao menos algumas de nossas crenças seja objetivo, ou seja, lógica e causalmente independente de alguém ter concebido aquilo (interpretando 'conceber' de maneira ampla, abrangendo fenômenos psicológicos tais como assentimento, crença e percepção); por exemplo, uma crença de que o lago Michigan é molhado representaria o fato de que o lago Michigan é molhado. Assim, de modo geral, o conhecimento, como compreendido tradicionalmente na epistemologia, é um estado valorizado justamente por vincular uma pessoa em contato cognitivo com a realidade (em algum grau). Também essa relação com a realidade tende a ser pressuposta para a objetividade nas ciências. Tradicionalmente, a posição realista em epistemologia é contrastada à posição idealista – isto é, à doutrina de que todo conhecimento possível que temos dos objetos físicos e dos eventos do mundo exterior é mental, o que não necessariamente configura idealismo ontológico, em que toda a realidade é de alguma forma mental. Contemporaneamente, o realismo se opõe ao antirrealismo, especialmente na filosofia da ciência. Com relação ao realismo do passado, se um historiador abordar o passado como conhecimento , ele provavelmente partirá de três pressupostos: (1) que certos eventos do passado realmente ocorreram; (2) que as proposições a respeito do fato histórico tem relação direta com ele; (3) que esses eventos passados são justificados porque no presente possuímos provas suficientes de que ocorreram; ou seja: quando sabemos que Napoleão perdeu a Batalha de Waterloo, sabemos que foi um evento acontecido no passado, e que isso é verdade porque temos documentos que comprovam esse acontecimento. Esse passado real implica que o passado existe em si, independente do historiador, colocando-o como um descobridor do passado, e não um criador. Esses critérios, porém, pedem por respostas acerca da efetiva objetividade que o historiador possa ter em seu ofício e também quanto ao critério para se saber quando exatamente há "provas suficientes" para a existência pretérita de um fenômeno. (pt)
  • 實在論(英語:realism),也譯為唯實論,西方哲學本體論的一種觀點,認為本體論中的現實(Reality),是獨立於人類感官、信仰、概念與想法之外的。而不像一些唯心論者所認為,現實是源自於意識或是受意識所影響。(譬如量子神秘主義) 現今世界認為的實在論,與古希臘、或所說的實在論,在內容上並不相同,有時甚至是相反的。古代的實在論者承繼了古希臘哲學家柏拉圖的看法,他們相信,我們所相信為真實的一切都只是近似於真實的存在。人類感官所感受到的世界,只是真實的一種投射,並不是真實。 (zh)
  • Realism används inom filosofin som beteckning för olika ståndpunkter beroende på vilket område inom filosofin man talar om. Det kan påstås att det som de alla har gemensamt är att de postulerar någon slags entitet som reellt existerande. (sv)
  • Реалізм — філософський погляд, за яким існує реальність, незалежна від людської свідомості, людських думок і теоретичних побудов. Реалізм не тотожний матеріалізму, оскільки реалістичні філософські погляди часто, навіть здебільшого, проголошували реальність існування ідей. (uk)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1271121 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 20209 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1050459339 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:date
  • July 2020 (en)
dbp:reason
  • Page needs to be cleaned up to clearly distinguish between metaphysical realism and other terms grouped under "realism". It seems like a disambiguation page might be appropriate here. (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Realismo estas koncepto de la vivo, bazita sur konkretaj faktoj kaj ilia ĝusta pritakso. (eo)
  • 実在論(じつざいろん、Realism)とは、名辞・言葉に対応するものが、それ自体として実在しているという立場。対応するものが概念や観念の場合は観念実在論になり、物質や外界や客観の場合は、素朴実在論や科学的実在論になる。 実在論の起源は古代ギリシアのプラトンが論じたイデア論にまで遡ることができる。イデアの理論によれば、感覚することができる世界は実在するものでなくイデアの射影であると考えられた。個々の感覚を理性によって把握することによってのみ実在するイデアを認識することができると論じている。 アリストテレスもまた普遍的な概念として実在を考えており、感覚によって捉えられる個物を「第一実体」、そしてそれが普遍化されたものを「第二実体」と呼んで区別した。 中世のスコラ学においてはプラトンやアリストテレスの伝統を受け継ぎながら霊魂という観念的な存在の実在を基礎付けるための議論が起こった。それが普遍論争であり、その論争で実在論はトマス・アクィナスなどによって一方の立場と位置づけられた。この意味のときは実念論とも訳し、唯名論の立場に対立する見解となった。 近代哲学においてはベルナルト・ボルツァーノは概念そのものの観念的な対象が実在することを主張し、科学的実在論の立場からはゴットロープ・フレーゲは科学的に構築された理論、論理記号を制約する独立した普遍的な対象が実在することを主張した。 (ja)
  • 실재론(實在論)은 의식, 주관으로부터 독립된 실재를 인정하고, 그것을 올바른 인식의 목적 및 기준으로 보는 관점이다. 실재의 유사성은 인정하지만 이해의 정확도를 증명할 수 없기 때문에 이런 맥락에서는 관념론과 대조되는 견해로 볼 수 있다. (ko)
  • 實在論(英語:realism),也譯為唯實論,西方哲學本體論的一種觀點,認為本體論中的現實(Reality),是獨立於人類感官、信仰、概念與想法之外的。而不像一些唯心論者所認為,現實是源自於意識或是受意識所影響。(譬如量子神秘主義) 現今世界認為的實在論,與古希臘、或所說的實在論,在內容上並不相同,有時甚至是相反的。古代的實在論者承繼了古希臘哲學家柏拉圖的看法,他們相信,我們所相信為真實的一切都只是近似於真實的存在。人類感官所感受到的世界,只是真實的一種投射,並不是真實。 (zh)
  • Realism används inom filosofin som beteckning för olika ståndpunkter beroende på vilket område inom filosofin man talar om. Det kan påstås att det som de alla har gemensamt är att de postulerar någon slags entitet som reellt existerande. (sv)
  • Реалізм — філософський погляд, за яким існує реальність, незалежна від людської свідомості, людських думок і теоретичних побудов. Реалізм не тотожний матеріалізму, оскільки реалістичні філософські погляди часто, навіть здебільшого, проголошували реальність існування ідей. (uk)
  • الواقعية الفلسفية (Philosophical Realism) المعاصرة هي الإيمان بأن واقعنا، أو جزءًا منه، مستقل وجوديًا عن المخططات التصورية والممارسات اللغوية والمعتقدات وغيرها. يمكن التحدث عن الواقعية من منطلق العقول الأخرى والماضي والمستقبل والعموميات والوحدات الرياضية (مثل، الأعداد الطبيعية) والفئات الأخلاقية والعالم المادي والفكر.ويمكن أيضًا تعزيز الواقعية بشعور غير مشروط، وفي هذه الحالة، فإنها تؤكد على وجود عالم مرئي منفصل عن العقل، في مقابل المثالية والشكوكية والذاتوية.ويذكر الفلاسفة الذين ينادون بالواقعية أن الحقيقة تتشكل في تطابق العقل مع الواقع. (ar)
  • El realisme fa referència a una posició que considerava les formes platòniques, o conceptes universals, com reals. En la filosofia de Plató, un nom comú, com llit, es refereix a la naturalesa ideal de l'objecte, suggerida per la seva definició, i aquesta naturalesa ideal té una existència metafísica independent dels objectes particulars d'aquesta classe. Així, la circularitat existeix a part dels cercles particulars, la justícia, independentment dels individus o Estats justos particulars, i la idea de llit, independentment dels llits particulars. A l'edat mitjana,aquesta posició va ser defensada davant el nominalisme, que negava l'existència d'aquests universals. Els nominalistes afirmaven que els molts objectes anomenats per un únic nom no comparteixen res sinó només aquest nom. El terme (ca)
  • Der Begriff Realismus umfasst eine Vielzahl philosophischer Positionen, nach denen vom menschlichen Bewusstsein unabhängige Phänomene existieren, die auf uns einwirken und die wir sprachlich bezeichnen können. Dabei werden realistische Thesen bezüglich ganz unterschiedlicher Phänomene diskutiert, sodass man genauer jeweils von einem Realismus bezüglich eines bestimmten Problembereichs spricht. (de)
  • Ο φιλοσοφικός ρεαλισμός βασίζεται στη θέση ότι η πραγματικότητα υπάρχει εντελώς ανεξάρτητα από το πόσο καλά την γνωρίζουμε ή την καταλαβαίνουμε. Για παράδειγμα, οι ιδιότητες του φωτός ή της βαρύτητας υπήρχαν ανέκαθεν, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι άνθρωποι σχετικά πρόσφατα τις κατανόησαν καλύτερα. Οι υποστηρικτές του ρεαλισμού τείνουν να πιστεύουν ότι οι εκάστοτε αντιλήψεις μας για την πραγματικότητα είναι μια προσέγγιση μόνο της αλήθειας, και νέες παρατηρήσεις ή και νεότερες καλύτερα επεξεργασμένες θεωρίες μας φέρνουν εγγύτερα στην κατανόηση της πραγματικότητας. Στη φιλοσοφία της επιστήμης αυτός ο διαχωρισμός μεταξύ της πραγματικότητας και της αντίληψής της είναι σημαντικός και διαφοροποιεί το ρεαλισμό από δύο αλλά σημαντικά φιλοσοφικά ρεύματα, του ιδεαλισμού, που υποστηρίζει ότι η γνώ (el)
  • En metafísica, el realismo es aquella postura filosófica que manifiesta que los objetos tienen una existencia independiente del sujeto que lo observa. En tal sentido, es opuesto al antirrealismo, escepticismo, algunas formas de idealismo (como el idealismo subjetivo, idealismo trascendental, solipsismo) y en cierta medida, al constructivismo. En su forma extrema, conocida como realismo ingenuo, se piensa que las cosas percibidas por los sentidos son en rigor lo que parecen ser. En versiones más complejas, a veces denominadas como realismo metódico,​ se da una explicación de la relación entre el objeto y el observador que tiene en cuenta la posibilidad de que tengan lugar ilusiones, alucinaciones y otros errores de la percepción. (es)
  • En philosophie, le réalisme désigne la position qui affirme l’existence d’une réalité extérieure indépendante de notre esprit. Le réalisme affirme à la fois l’existence et l’indépendance du monde. L’existence signifie qu’il y a un monde extérieur au sujet, et l’indépendance, que ce monde n’a pas besoin d’être relié à un sujet pour exister. Le réalisme affirme que le monde est une chose et que nos représentations en sont une autre. (fr)
  • Philosophical realism is usually not treated as a position of its own but as a stance towards other subject matters. Realism about a certain kind of thing (like numbers or morality) is the thesis that this kind of thing has mind-independent existence, i.e. that it is not just a mere appearance in the eye of the beholder. This includes a number of positions within epistemology and metaphysics which express that a given thing instead exists independently of knowledge, thought, or understanding. This can apply to items such as the physical world, the past and future, other minds, and the self, though may also apply less directly to things such as universals, mathematical truths, moral truths, and thought itself. However, realism may also include various positions which instead reject metaphys (en)
  • O realismo filosófico é uma corrente da filosofia que enfatiza a completa independência ontológica da realidade em relação a nossos esquemas conceptuais, crenças e pontos de vista. Os adeptos do realismo filosófico tipicamente (mas não necessariamente) defendem que a verdade é uma questão de correspondência entre as nossas crenças e a realidade. O realismo filosófico pode ser adotado em relação a setores específicos da realidade, como, por exemplo, à existência de outras mentes, à existência do passado ou do futuro, dos universais, das entidades matemáticas (tais como os números naturais), das categorias morais, dos objetos macroscópicos da experiência cotidiana ou das entidades teóricas das ciências (como os quarks e os buracos negros). (pt)
  • Realisme (van het Latijn res, ding, werkelijkheid) is de filosofie dat er een werkelijkheid onafhankelijk van het menselijk bewustzijn bestaat. Die werkelijkheid wordt dan ook als een voorwaarde beschouwd voor de kennis en het denken. De term realisme is in de loop der tijden filosofisch op verschillende manieren geïnterpreteerd. De twee belangrijkste stromingen zijn de middeleeuwse interpretatie waarin realisme in de eerste plaats wordt gezien als tegenhanger van het nominalisme. De moderne wijsbegeerte plaatst het tegenover het idealisme. (nl)
rdfs:label
  • Philosophical realism (en)
  • فلسفة واقعية (ar)
  • Realisme (filosofia) (ca)
  • Φιλοσοφικός ρεαλισμός (el)
  • Realismus (Philosophie) (de)
  • Realismo (eo)
  • Realismo filosófico (es)
  • Réalisme (philosophie) (fr)
  • Realisme filsafat (in)
  • Realismo (filosofia) (it)
  • 実在論 (ja)
  • Realisme (filosofie) (nl)
  • 실재론 (ko)
  • Realismo filosófico (pt)
  • Реалізм (філософія) (uk)
  • Realism (filosofi) (sv)
  • Реализм (философия) (ru)
  • 實在論 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:mainInterest of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:notableIdea of
is dbo:philosophicalSchool of
is dbo:religion of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:mainInterests of
is dbp:notableIdeas of
is dbp:schoolTradition of
is dbp:subject of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License