| p:abstract
| - Earl was the Anglo-Saxon form and jarl the Scandinavian form of a title meaning "chieftain" and referring especially to chieftains set to rule a territory in a king's stead. In Scandinavia, it became obsolete in the Middle Ages and was replaced with duke (hertig/hertug); in later medieval Britain, it became the equivalent of the continental count . In modern Britain, an earl is a member of the peerage, ranking below a marquess and above a viscount. The English never developed a feminine form of earl; the wife of an earl is styled countess (the continental equivalent). (en)
- Earl is een Engelse adellijke titel van dezelfde rang als het Nederlandse graaf. De titel is afgeleid van de Angelsaksische en Scandinavische titel Jarl.In de vroegere Middeleeuwen was het een rang gelijk aan hertog maar toen dit niet meer door de Franse adel erkend werd omdat er teveel earls in Engeland waren (het was daar toen de enige rang tussen baron en koning), heeft Eduard III van Engeland in 1355 de belangrijkste Earls de titel Duke gegeven — te beginnen met zijn eigen zoon, de Zwarte Prins, als Duke of Cornwall — terwijl alle heren die in aanzien ongeveer met een count overeenkwamen de rang van earl behielden; hun vrouwen heten tegenwoordig countess. Het lag tegelijkertijd eigenlijk in de bedoeling om in de Honderdjarige Oorlog het gros van de Engelse hoge adel boven de Franse te verheffen door een tussenrang tussen hertog en graaf erkend te laten worden maar de maatregel leidde veeleer tot een devaluatie van earl tot graaf, hoewel de eerste titel toch nog net iets meer cachet heeft. In 1382 maakte Richard II van Engeland de Earl lager in rang dan de Marquess, net zoals op het continent een markies hoger is dan een graaf. De earl heeft de aanspreektitel right honourable. Als een Engelse duke ook nog heer is van een earldom, heeft zijn oudste zoon als beleefdheidstitel earl. (nl)
- Earl - najstarszy i pierwotnie najwyższy brytyjski tytuł feudalny, następnie arystokratyczny. Samo słowo wywodzi się ze skandynawskiego jarl (pierwotnie znaczyło to po prostu człowiek możny, potężny, bogaty, później było tytułem wodzów drużyny zbrojnej, namiestników królewskich, zarządców prowincji. W XIII wieku w Szwecji był to tytuł najwyższego urzędnika państwa). Encyclopædia Britannica wywodzi ten tytuł również od starofrancuskiego eorl, oznaczającego szlachcica, wojownika. Wprowadzony w Anglii w XI w. po najeździe duńskim w miejsce wcześniej używanego tytułu Ealdormana. Mianowany przez króla był zarządcą dzielnicy państwa, mającym władzę wojskową i sądowniczą, odpowiednikiem kontynentalnego komesa. Tytuł stopniowo stał się dziedziczny, tracąc znaczenie urzędnicze. Do roku 1355 była to w Anglii najwyższa godność, po ustanowieniu tytułów duke'a i markiza - na trzecim miejscu w hierarchii świeckich parów Anglii, powyżej tytułu viscount . Tytuł earl przysługuje Marszałkom Anglii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa. Tytuł Earl Marshall of England jest obecnie dziedziczny w rodzinie książąt Norfolk. Na język polski earl należy tłumaczyć jako hrabia . Żona earla to countess; odpowiednikami "kontynentalnymi" tytułu earl są m.in. count, conte, graf czy hrabia. W brytyjskiej hierarchii tytułów arystokratycznych pierwsze miejsce mają tytuły angielskie, następnie szkockie, brytyjskie, irlandzkie nadane przed 1801. a na końcu tytuły Zjednoczonego Królestwa i Irlandii nadane po 1801 r. Dotyczy to wszystkich brytyjskich tytułów, w tym także tytułu earl. W ramach poszczególnych grup o hierarchii decyduje data nadania. Obecnie istnieje w Anglii 20 tytułów "earla", w Szkocji - 39, tytułów "earla Wielkiej Brytanii" jest 24, Irlandii - 30, "earla Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii" - 80. Najstarszy tego typu tytuł w całej Wielkiej Brytanii, nadany jeszcze w 1114 roku, należy obecnie do Margaret Countess of Mar, liczony jest jednak jako 4. z kolei szkocki Earl, ponieważ brana pod uwagę jest data jego ponownego nadania a nie pierwszego ustanowienia. (pl)
- Earl är en brittisk ämbets- och sedermera adelstitel. I rang motsvarar titeln den kontinentala titeln greve (eng. count) och en kvinnlig innehavare av titeln eller en maka till en earl tituleras countess . Ordet har samma språkliga ursprung som den medeltida svenska titeln jarl. Earl-värdigheten ärvs genom primogenitur, d v s den äldste sonen eller äldste manlige släkting ärver titeln till skillnad från bruket i t ex Sverige nuförtiden. En earl omnämns och tilltalas ofta som Lord med tillägg av titulaturnamnet, t ex Lord Grey eller Lord Essex (earl of Essex). (sv)
- Earl ist ein britischer Adelstitel, der dem deutschen Graf entspricht. Der Begriff Earl entstand aus dem dänischen Jarl und wurde seit der Eroberung Englands durch den Dänenkönig Knut statt des bis dahin gebräuchlichen sächsischen Ealdorman (→ Alderman) angenommen. Er bezeichnete bis um die Mitte des 14. Jahrhunderts die höchste Stufe des englischen Adels. Als Eduard III. 1355 seinen Sohn Edward of Woodstock, den sogenannten „Schwarzen Prinzen“, zum Duke von Cornwall ernannte, sank der Earlstitel auf die zweite und, als 1386 Richard II. Robert de Vere zum Marquess von Dublin erhob, auf die dritte Stufe herab. Heutzutage ist der Titel Earl eine reine Standesauszeichnung ohne alle Beziehung auf territoriale Gewalt. Mit dem Viscount und dem Baron hat der Earl den Titel Right Honourable. (de)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
