About: Taqiya

An Entity of Type: Dispute107181935, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

In Islam, Taqiya or Taqiyya (Arabic: تقیة‎ taqiyyah, literally "prudence, fear") is a precautionary dissimulation or denial of religious belief and practice in the face of persecution. A related term is Kitmān (lit. "action of covering, dissimulation"), which has a more specific meaning of dissimulation by silence or omission. Aharon Layish, a scholar of Islamic Law, elegantly summarized that “taqiyya is a dynamic, not a static; adaption and assimilation to the environment are not one-time acts but continuous processes determined by changing circumstances of place and time.”

Property Value
dbo:abstract
  • التَّقِيَّة من الفعل العربي يتقي أي يخشى كما يقول المثل العربي على سبيل المثال (اتق شر من أحسنت إليه) والتقية كمصطلح ديني هي إخفاء معتقد ما خشية الضرر المادي أو المعنوي. توجد التقية كفكرة طارئة، أو رخصة عارضة عند أهل السنة والجماعة، ولكنها تختلف عن التقية عند الشيعة جملا وتفصيلا؛ فهي عند أهل السنة حالة اضطرارية خلاف الأصل ألجأت إليها الضرورة والحاجة الشديدة . التقية في الإسلام وأيضا في اليهودية بصفة عامة مجازة على العكس من المسيحية التي لا تبيح تصرفات مثل التقية مطلقا. وارتبطت التقية في تاريخ الأديان بصفة عامة بمراحل الاضطهاد أو التمييز القائم على العقيدة بل إن المسيحيين الأوائل في عصر دقلديانوس اضطروا لاستخدامها في مصر وبلاد الشام. واستخدمها اليهود في أوروبا في العصور الوسطى. وفي الإسلام أباحها الإسلام بصفة عامة لحماية المسلم من أي ضرر في عقيدته أو دنياه ولكن توسع الشيعة خصوصا بكل طوائفهم في استخدامها واعتبروها من أصول عقيدتهم ويعزو البعض هذا إلى اضطهاد الشيعة العام عبر التاريخ خصوصا في العصر الأموي والعباسي مما جعل التقية أمرا ضروريا لحياة الشيعي. اشتق مصطلح التقية من القرآن الكريم في الآية: لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ . * التقية هي الحذر من إظهار ما في النفس من معتقد وغيره للغير ، كما يمكن القول بأن التقية عند أهل السنة بأنها إظهار المسلم لبعض الأقوال والفعال الموافقة لأهل الكفر أو الجارية على سبلهم إذا اضطر المسلم إلى ذلك من أجل اجتناب شرهم مع ثبات القلب على إنكار موافقتهم وبغضها والسعي لدفع الحاجة إليها ، كما يمكن القول بأن التقية هي إظهار الكفر وإبطان الإيمان وذلك عند خوف المسلم على نفسه من الكفار والمشركين. (ar)
  • En la tradició islàmica, la taqiyya (de l'àrab لتقية, taqiyya, ‘temor de Déu’), anomenada kitman (de l'àrab كتمان, kitmān, ‘ocultació’, ‘dissimulació’, ‘discreció’) en l'àmbit xiïta, és l'acte de dissimular les creences religioses pròpies quan hom tem per la seva vida, per les vides dels seus familiars o per la preservació de la fe. Se'n fa ús, normalment, en temps de persecució o perill. (ca)
  • Takíja (anglicky Taqiyya, arabsky تقیه‎) je právní koncepce používaná v menšinovém (přibližně 15 %) ší'itském islámu (ale i v sunnitském), který často jakožto menšina čelil pronásledování ze strany sunnitů. Jedná se o koncept, který v ohrožení života považuje jako nábožensky legitimní „zapřít vlastní víru“ a předstírat konformitu s náboženskou většinou, lhát nepříteli, či dopustit se jinak za normálních okolností zakázaných skutků . I sunnitští právníci řeší otázku zda muslim smí zapřít v případě smrtelné hrozby svou víru či jinak lhát. Většinové stanovisko soudí, že je to přípustné, podrží-li si dotyčný pravdu ve svém srdci, byť připouštějí, že stát se mučedníkem může být ušlechtilejším řešením. Toto pravidlo neumožňuje muslimům lhát z oportunistických pohnutek, takový přístup (byť by šlo o situace, kde by mohla lež muslimům věcně pomoci) muslimské autority jednohlasně odsuzují. Koncept takíje hraje významnou roli v islamizaci. (cs)
  • Taqīya (arabisch تقية, DMG Taqīya oder Taqiyya ‚Furcht, Vorsicht‘) ist ein bei verschiedenen schiitischen Gruppen geltendes Prinzip, wonach es bei Zwang oder Gefahr für Leib und Besitz erlaubt ist, rituelle Pflichten zu missachten und den eigenen Glauben zu verheimlichen. Im sunnitischen Islam ist das Konzept zwar ebenfalls bekannt, doch hat es nicht in der Allgemeinheit Anwendung gefunden und wurde oft auch abgelehnt. Verheimlichung des eigenen Glaubens in Gefahrensituation gilt jedoch meist als zulässig. Der große Unterschied ist nach Goldziher, dass Taqīya im schiitischen Islam eine „unerlässliche Pflicht“ darstelle, während es im Sunnitentum als Ruchsa, also „als Konzession für die Schwächeren“, gelte. Das Prinzip der Taqīya wurde bei den Schiiten häufig mit dem Prinzip der Taqwā, „Gottesfurcht“, assoziiert. Taqīya gilt Schiiten auch als das „Gute“, mit dem man laut Koranvers 28:54 Böses abwehrt. (de)
  • Islamiar teologian, taqiya edo taqiyya (arabieraz: تقیة‎, taqiyyah, euskaraz: «zuhurtzia, beldurra») jazarpen garaian fedearen disimulu edo ukatzea da Islamaren adar guztiek onartzen dute, baina bereziki, xiiten artean inportantea da, hauek jazarpen asko pairatu baitute. Xiitek kitman (arabieraz: كتمان‎, kitmān, euskaraz: «disimulu») diote. Suniten artean, berriz, litekeena izanda ere, ohiz kanpokoa da: soilik bizitza salbatzeko baimentzen dute (eta egoera honetan ere, martirio ohoragarriagoa da). Historian zehar, egoera askotan erabili behar izan dute: hasieran Mahomaren kideek eta errekonkista ondoren, moriskoek. (eu)
  • Le mot taqîya, parfois orthographié taqiyya et takia, provient de l'arabe تقيّة (taqīyya) qui signifie « prudence » et « crainte ». Ce terme désigne, au sein de l'islam, une pratique de précaution consistant, sous la contrainte, à dissimuler ou à nier sa foi afin d'éviter la persécution. Cette pratique est connue dans le monde chiite et autorisée dans le sunnisme. Elle possède un fondement coranique, provenant notamment de la sourate 3:28. On trouve aussi la taqîya dans l'ésotérisme musulman, en particulier dans le monde chiite, où elle est liée à la non-divulgation de données ésotériques relatives à l'imamat. Dans les années 1990, le mot « taqîya » a reçu une autre interprétation : des auteurs l'utilisent pour désigner une dissimulation de la foi dans un but de conquête. Cette interprétation est contestée par d'autres auteurs. Selon cette interprétation, il s'agirait alors d'une pratique utilisée par des mouvements djihadistes extrémistes tels qu'Al-Qaida et l'État islamique. (fr)
  • En la tradición islámica, la taqiyya (التقية), llamada kitman (كتمان) en el ámbito chií, es el acto de disimular las creencias religiosas propias cuando uno teme por su vida, por las vidas de sus familiares o por la preservación de la fe. Se usa más a menudo en tiempos de persecución o peligro. (es)
  • Taqiyyah (bahasa Arab: تقیة, har. 'takut'‎) adalah sebuah istilah Islam yang merujuk kepada praktik dan kepercayaan penyangkalan atau pembantahan keagamaan dalam menghadapi penganiayaan. Istilah lainnya untuk istilah terserbut, kitmān (artinya "bertindak menutup-nutupi, menyangkal") memiliki pengartian yang lebih spesifik untuk penyangkalan dengan cara diam. Dasar hukum atau tuntunan dari praktek Taqqiyah ini adalah merujuk kepada Al Quran surat Ali Imran ayat 28. Praktek tersebut dilakukan dalam Islam Syiah saat para penganutnya diijinkan untuk menyembunyikan agama mereka saat berada di bawah atau tekanan. Namun, praktik tersebut juga diperbolehkan dalam Islam Sunni dalam ketentuan tertentu. Taqiyyah awalnya dipraktikkan oleh beberapa Sahabat Nabi. Kemudian, praktik tersebut menjadi penting bagi Syiah karena pengalaman mereka sebagai minoritas keagamaan yang dianiaya. Menurut doktrin Syiah, taqiyyah diperbolehkan baik dalam keadaan berbahaya yang mengancam nyawa atau harta benda maupun tidak dalam keadaan bahaya. Taqiyyah juga disahkan secara politik, terutama Syiah Dua Belas Imam, dalam rangka mengutamakan persatuan kaum Muslim dan keselamatan para ulama Syiah. Yarden Mariuma menyatakan: "Taqiyyah adalah sebuah istilah yudisial Islam yang mengalihkan pengartian terkait dimana seorang Muslim diperbolehkan, di bawah hukum Syariah, untuk berbohong. Sebuah konsep yang pengartiannya beragam di antara sekte-sekte, cendekiawan-cendekiawan, negara-negara, dan rezim-rezim politik Islam, selain menjadi salah satu istilah penting yang digunakan oleh para pakar polemik anti-Muslim saat ini." (in)
  • La taqiyya (in arabo: تقية ‎) indica, nella tradizione islamica, soprattutto in quella sciita, la possibilità di nascondere o addirittura rinnegare esteriormente la fede, di dissimulare l'adesione a un gruppo religioso, e di non praticare i riti obbligatori previsti dalla religione islamica (ad es. la Ṣalāt) per sfuggire a una persecuzione o a un pericolo grave e imminente contro se stessi a causa della propria fede islamica. Il fine consiste nel non destare sospetti, simulando un atteggiamento accondiscendente e non antagonista, all'interno di una comunità ostile verso il singolo credente o l'intera comunità. Il termine arabo è traducibile in italiano come paura, stare in guardia, circospezione, timore di Dio, santità, ambiguità o dissimulazione, menzogna. (it)
  • タキーヤ(アラビア語: تقیة‎ taqiyyah、ペルシア語: تقیه‎ taqiyye タキーイェ)とは、イスラームにおいて、自身や家族の、生命、財産、名誉(特に近親女性の保護に関わる名誉)、あるいは信仰共同体の安全に関わる重大な危険に際し、自らの信仰を隠すこと。タキーヤはシーア派諸派のみならず、スンナ派においても許容されうる行為である。しかし、一般にはシーア派、なかんずく十二イマーム派に特徴的な狭義として語られる。 (ja)
  • Takiyya of Taqqiyya (التقية - 'vrees') (ook gespeld als Taqiyya/Takiyyah/Taqiya/Tuqya) geldt in de islamitische traditie van sjiieten, ismaëlieten en druzen als een toegestane gedragsregel om het geloof onder bedreiging of dwang te verbergen. Takiyya is een theologisch concept en betekent 'zich beschermen tegen'. Het leerstuk staat moslims toe om hun geloof te verbergen of loochenen als ze bedreigd of vervolgd worden. (nl)
  • In Islam, Taqiya or Taqiyya (Arabic: تقیة‎ taqiyyah, literally "prudence, fear") is a precautionary dissimulation or denial of religious belief and practice in the face of persecution. A related term is Kitmān (lit. "action of covering, dissimulation"), which has a more specific meaning of dissimulation by silence or omission. This practice is emphasized in Shia Islam whereby adherents are permitted to conceal their religion when under threat of persecution or compulsion. The practice is much less prominent in Sunni Islam, but may be permitted under certain circumstances such as threats to life. There are two main aspects of taqiyya; avoiding the disclosure of association with the Imams when doing so may expose the community to danger or harm, and keeping the esoteric teachings of the Imams concealed from those who are not prepared to receive them. Taqiyya was initially practiced under duress by some of Muhammad's Companions. Later, it became particularly important for Shias due to their experience as a persecuted religious minority. According to Shia doctrine, taqiyya is permissible in situations where there is overwhelming danger of loss of life or property and where no danger to religion would occur thereby. Taqiyya has also been politically legitimised, particularly among Twelver Shias, in order to maintain unity among Muslims and fraternity among the Shia clerics. Yarden Mariuma, sociologist at Columbia University, writes: "Taqiyya is an Islamic juridical term whose shifting meaning relates to when a Muslim is allowed, under Sharia law, to lie. A concept whose meaning has varied significantly among Islamic sects, scholars, countries, and political regimes, it nevertheless is one of the key terms used by recent anti-Muslim polemicists." Aharon Layish, a scholar of Islamic Law, elegantly summarized that “taqiyya is a dynamic, not a static; adaption and assimilation to the environment are not one-time acts but continuous processes determined by changing circumstances of place and time.” (en)
  • Takijja (arab. ‏تقية‎ taqīya „obawa, ostrożność, roztropność”) – obowiązujące w islamie ukrywanie i przyzwolenie na ukrywanie prawdziwych wierzeń w wypadku prześladowań religijnych (lub osobistego niebezpieczeństwa). Pochodzi ono z Koranu (3:28 [chyba że obawiacie się z ich strony jakiegoś niebezpieczeństwa] i 16:106), hadisów, tafsiru i orzeczeń sądów koranicznych. Takijja jest niemal tak stara jak islam i po raz pierwszy została użyta w 612 roku przez . Początkowo stosowana była głównie przez szyitów, prześladowanych w tym czasie przez urzędowy sunnizm i kalifów. Obecnie jest aprobowana również przez część sunnitów (wiele autorytetów religijnych i zwykłych wyznawców sunnickich uważa ją jednak za tchórzostwo). W historii często stosowana była przez imamitów i różne wyznania pochodzenia ismailickiego. Obecnie często stosowana przez Ahl-e hakk i jezydów. Koran 3:28 Niech wierzący nie biorą sobie za przyjaciół niewiernych, z pominięciem wiernych! A kto tak uczyni, ten nie ma nic wspólnego z Bogiem, chyba że obawiacie się z ich strony jakiegoś niebezpieczeństwa. Koran 9:1 Bóg i Jego Posłaniec są wolni od zobowiązań względem tych spośród bałwochwalców, z którymi zawarliście przymierze! Koran 16:106 Ten, kto nie wierzy w Boga, choć przedtem w Niego wierzył – z wyjątkiem tego, kto został zmuszony, lecz serce jego jest spokojne w wierze – ten, kto otworzył swą pierś na niewiarę – nad nimi wszystkimi będzie gniew Boga i spotka ich kara ogromna! Hadis Sahih Bukhari To usłyszał apostoł Allaha mówiąc: Ten, który czyni pokój pomiędzy ludźmi poprzez wymyślanie dobrych informacji lub mówienie dobrych rzeczy, nie jest kłamcą. Hadis Sahih Bukhari Ilekroć mówię ci opowiadanie od apostoła Allaha, przez Allaha, wolałbym raczej spaść z nieba niż przypisać mu fałszywą wypowiedź, ale jeżeli coś powiem pomiędzy mną a tobą (nie Hadis), wtedy to rzeczywiście był podstęp (tzn. mogę powiedzieć rzeczy po prostu by oszukać wroga) Hadis Sahih Bukhari Prorok powiedział: Kto jest gotowy, by zabić Ka'b bin Ashraf (tzn. Żydów). Muhammad bin Maslama odpowiedział: Czy chcesz bym go zabił? Prorok odpowiedział twierdząco. Muhammad bin Maslama powiedział: Zatem pozwól mi powiedzieć co będę chciał. Prorok odpowiedział: Chcę (tzn. pozwalam ci). Hadis Sahih Bukhari (Zaprawdę) uśmiechamy się do niektórych ludzi, podczas kiedy nasze serca przeklinają (tych samych ludzi). Al-Sirah al-Halabiyyah (Życie Proroka) Po podbiciu miasta Khaybar przez muzułmanów, przed oblicze Proroka zbliżył się Hajaj ibn Aalat i powiedział: „O Proroku Allaha! Mam w Mekce dużo bogactwa i krewnych, i chciałbym ich odzyskać; czy będzie mi wybaczone jeżeli źle się wypowiem o tobie (aby uniknąć prześladowań)?” Prorok wybaczył mu i powiedział: „Powiedz cokolwiek będziesz musiał powiedzieć”. Jalala al-Din al-Suyuti Abd Ibn Hameed z upoważnienia al-Hassana, powiedział: „al-Taqiyya jest dopuszczalna do Dnia Sądu [Ostatecznego]”. (pl)
  • Таки́я (араб. تقية‎ — букв. благоразумие, осмотрительность, осторожность‎) — исламский термин, которым обозначается «благоразумное скрывание своей веры», один из руководящих принципов шиизма. Исламские богословы обосновывают дозволенность такии аятами Корана и сунной пророка Мухаммада. В частности Коран допускает в случае крайней необходимости внешнее отречение от веры, дружбу с неверными, нарушение ритуальных предписаний. Во времена пророка Мухаммада произошёл случай, когда один из первых сподвижников пророка — Аммар ибн Ясир — был вынужден формально отречься от ислама, но сохранил веру в сердце. (ru)
  • Taqqiyya, al-taqiyah (förställning), är en doktrin inom shiitisk islam som tillåter att en troende döljer eller på andra sätt gör avsteg från sin tro, om de annars skulle riskera döden eller allvarlig förföljelse.Inom olika delar av islam är Taqiyya en islamisk juridisk term som under olika förhållanden tillåter en muslim att ljuga enligt Sharialagarna. (sv)
  • Такія (араб. التقية‎) — обачність, приховування своїх релігійних переконань. Ісламські вчені визнають за мусульманами право приховувати свої релігійні переконання задля збереження власного життя, якщо іновірці вимагають від них зречення віри. У ісламі такія дозволена лише у виняткових випадках, якщо є загроза для життя мусульманина з боку немусульман. Змушений до здійснення такії мусульманин зрікається ісламу лише зовнішньо, на словах. Такі дії пояснюються коранічними аятами: «Гнів Аллаха впаде на тих, хто зрікся Аллаха, а раніше вірив у нього, якщо тільки він не був примушений до зречення, і [сам зберігав] у серці відданість вірі. [Та гнів упаде на того], хто розкрив для невіри серце. Для таких уготоване велике покарання» (16: 106—109). Водночас мусульманські вчені стверджують, що мусульманин може не зрікатися, навіть на словах, своєї віри й прийняти мученицьку смерть від невірних. Тобто, і у цьому випадку його дії будуть вірними. На практиці право на такію застосовувалось рідко. В історії відомий лише один приклад масового застосування такії. Це відбулося у середньовічній Іспанії, де після перемоги реконкісти та введення інквізиції мусульмани піддавалися переслідуванням за віру. Тоді багато мусульман використали право на такію. Та було немало й тих, що відмовились це зробити. У шиїтів, на відміну від сунітів, такія є одним з найважливіших принципів віри і застосовується не лише як засіб для збереження свого життя від немусульман. Її приписують застосовувати навіть серед більшості мусульман-сунітів, якщо є загроза переслідувань з їх боку. (uk)
  • 塔基亞(تقیة‎ taqiyyah/taqīyah)指穆斯林出於保護自己的性命或财产,而假装信奉一种自己不相信的教派,或进行一桩自己认为不正确的工作。對教外的欺瞞為塔基亞,但對教內的惡意欺瞞則屬偽信者。 伊斯兰教不同派别对使用该原则的严格程度相差很大。什葉派認為信徒在面臨威脅和迫害時可以隱瞞自己的信仰。大多数什叶派信徒主张即使受到小小的威胁,或者为了达成小小的愿望,便不惜伪装叛教。 认为,同宗教信仰相比,生命、名誉,财产都毫无价值,因此反对在信仰上妥协。甚至认为,一个人在家礼拜祈祷的时候,若遇小偷前来偷窃,也不能中断礼拜的仪式。遜尼派相对中庸,認為在特定情況下否認信仰「至多是可以容許,而在任何情況都不是有義務要這樣做」,主张坚定自己的信仰,如生命及财产受到威胁,就应该迁到别的地方去;若无力迁移,可以在不得已时暂时迁就,但仍应设法带着自己的宗教信仰迁到外地去。 但不论何派,塔基亚原则只能作為外界迫害下的防御性手段,不得用作进攻。亦不容許拒絕改宗伊斯蘭的齊米故意假冒穆斯林身分的行為。 伊比利亞半島的穆斯林國家在1492年被基督徒征服後,在16世紀,西班牙穆斯林被強迫改信基督教或是被驅逐出境。塔基亞使當地的穆斯林可以在表面上假裝已改信成為基督徒,而內心仍然信奉伊斯蘭教。1504年,奧蘭的一位穆夫提發出了教令,容許穆斯林廣泛使用塔基亞以保存他們的信仰。雖然伊斯蘭法沒有禁止穆斯林在生命面臨極大危險時放棄信仰,不過在可行的情況下必須儘快回復為穆斯林。又在伊斯蘭中,塔基亞與權宜之計(如伊斯蘭征服者將有經者的吉茲亞用於多神教的印度)是兩個概念,權宜之計並非皆為塔基亞,但兩者均可以容許而不算違法且皆為暫時性措施。 到1990年代,基地組織開始鼓吹它招攬的恐怖分子在策劃襲擊西方人目標期間使用塔基亞,引起反恐專家關注。21世紀興起的恐怖組織伊斯蘭國也在其刊物中指出「烈士」可以使用塔基亞掩飾自己的真正信仰,以避免被執法當局注意。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 354821 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 37440 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1025371918 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • En la tradició islàmica, la taqiyya (de l'àrab لتقية, taqiyya, ‘temor de Déu’), anomenada kitman (de l'àrab كتمان, kitmān, ‘ocultació’, ‘dissimulació’, ‘discreció’) en l'àmbit xiïta, és l'acte de dissimular les creences religioses pròpies quan hom tem per la seva vida, per les vides dels seus familiars o per la preservació de la fe. Se'n fa ús, normalment, en temps de persecució o perill. (ca)
  • Islamiar teologian, taqiya edo taqiyya (arabieraz: تقیة‎, taqiyyah, euskaraz: «zuhurtzia, beldurra») jazarpen garaian fedearen disimulu edo ukatzea da Islamaren adar guztiek onartzen dute, baina bereziki, xiiten artean inportantea da, hauek jazarpen asko pairatu baitute. Xiitek kitman (arabieraz: كتمان‎, kitmān, euskaraz: «disimulu») diote. Suniten artean, berriz, litekeena izanda ere, ohiz kanpokoa da: soilik bizitza salbatzeko baimentzen dute (eta egoera honetan ere, martirio ohoragarriagoa da). Historian zehar, egoera askotan erabili behar izan dute: hasieran Mahomaren kideek eta errekonkista ondoren, moriskoek. (eu)
  • En la tradición islámica, la taqiyya (التقية), llamada kitman (كتمان) en el ámbito chií, es el acto de disimular las creencias religiosas propias cuando uno teme por su vida, por las vidas de sus familiares o por la preservación de la fe. Se usa más a menudo en tiempos de persecución o peligro. (es)
  • タキーヤ(アラビア語: تقیة‎ taqiyyah、ペルシア語: تقیه‎ taqiyye タキーイェ)とは、イスラームにおいて、自身や家族の、生命、財産、名誉(特に近親女性の保護に関わる名誉)、あるいは信仰共同体の安全に関わる重大な危険に際し、自らの信仰を隠すこと。タキーヤはシーア派諸派のみならず、スンナ派においても許容されうる行為である。しかし、一般にはシーア派、なかんずく十二イマーム派に特徴的な狭義として語られる。 (ja)
  • Takiyya of Taqqiyya (التقية - 'vrees') (ook gespeld als Taqiyya/Takiyyah/Taqiya/Tuqya) geldt in de islamitische traditie van sjiieten, ismaëlieten en druzen als een toegestane gedragsregel om het geloof onder bedreiging of dwang te verbergen. Takiyya is een theologisch concept en betekent 'zich beschermen tegen'. Het leerstuk staat moslims toe om hun geloof te verbergen of loochenen als ze bedreigd of vervolgd worden. (nl)
  • Таки́я (араб. تقية‎ — букв. благоразумие, осмотрительность, осторожность‎) — исламский термин, которым обозначается «благоразумное скрывание своей веры», один из руководящих принципов шиизма. Исламские богословы обосновывают дозволенность такии аятами Корана и сунной пророка Мухаммада. В частности Коран допускает в случае крайней необходимости внешнее отречение от веры, дружбу с неверными, нарушение ритуальных предписаний. Во времена пророка Мухаммада произошёл случай, когда один из первых сподвижников пророка — Аммар ибн Ясир — был вынужден формально отречься от ислама, но сохранил веру в сердце. (ru)
  • Taqqiyya, al-taqiyah (förställning), är en doktrin inom shiitisk islam som tillåter att en troende döljer eller på andra sätt gör avsteg från sin tro, om de annars skulle riskera döden eller allvarlig förföljelse.Inom olika delar av islam är Taqiyya en islamisk juridisk term som under olika förhållanden tillåter en muslim att ljuga enligt Sharialagarna. (sv)
  • Takíja (anglicky Taqiyya, arabsky تقیه‎) je právní koncepce používaná v menšinovém (přibližně 15 %) ší'itském islámu (ale i v sunnitském), který často jakožto menšina čelil pronásledování ze strany sunnitů. Jedná se o koncept, který v ohrožení života považuje jako nábožensky legitimní „zapřít vlastní víru“ a předstírat konformitu s náboženskou většinou, lhát nepříteli, či dopustit se jinak za normálních okolností zakázaných skutků . (cs)
  • التَّقِيَّة من الفعل العربي يتقي أي يخشى كما يقول المثل العربي على سبيل المثال (اتق شر من أحسنت إليه) والتقية كمصطلح ديني هي إخفاء معتقد ما خشية الضرر المادي أو المعنوي. توجد التقية كفكرة طارئة، أو رخصة عارضة عند أهل السنة والجماعة، ولكنها تختلف عن التقية عند الشيعة جملا وتفصيلا؛ فهي عند أهل السنة حالة اضطرارية خلاف الأصل ألجأت إليها الضرورة والحاجة الشديدة . التقية في الإسلام وأيضا في اليهودية بصفة عامة مجازة على العكس من المسيحية التي لا تبيح تصرفات مثل التقية مطلقا. (ar)
  • Taqīya (arabisch تقية, DMG Taqīya oder Taqiyya ‚Furcht, Vorsicht‘) ist ein bei verschiedenen schiitischen Gruppen geltendes Prinzip, wonach es bei Zwang oder Gefahr für Leib und Besitz erlaubt ist, rituelle Pflichten zu missachten und den eigenen Glauben zu verheimlichen. Das Prinzip der Taqīya wurde bei den Schiiten häufig mit dem Prinzip der Taqwā, „Gottesfurcht“, assoziiert. Taqīya gilt Schiiten auch als das „Gute“, mit dem man laut Koranvers 28:54 Böses abwehrt. (de)
  • Le mot taqîya, parfois orthographié taqiyya et takia, provient de l'arabe تقيّة (taqīyya) qui signifie « prudence » et « crainte ». Ce terme désigne, au sein de l'islam, une pratique de précaution consistant, sous la contrainte, à dissimuler ou à nier sa foi afin d'éviter la persécution. Cette pratique est connue dans le monde chiite et autorisée dans le sunnisme. Elle possède un fondement coranique, provenant notamment de la sourate 3:28. (fr)
  • In Islam, Taqiya or Taqiyya (Arabic: تقیة‎ taqiyyah, literally "prudence, fear") is a precautionary dissimulation or denial of religious belief and practice in the face of persecution. A related term is Kitmān (lit. "action of covering, dissimulation"), which has a more specific meaning of dissimulation by silence or omission. Aharon Layish, a scholar of Islamic Law, elegantly summarized that “taqiyya is a dynamic, not a static; adaption and assimilation to the environment are not one-time acts but continuous processes determined by changing circumstances of place and time.” (en)
  • Taqiyyah (bahasa Arab: تقیة, har. 'takut'‎) adalah sebuah istilah Islam yang merujuk kepada praktik dan kepercayaan penyangkalan atau pembantahan keagamaan dalam menghadapi penganiayaan. Istilah lainnya untuk istilah terserbut, kitmān (artinya "bertindak menutup-nutupi, menyangkal") memiliki pengartian yang lebih spesifik untuk penyangkalan dengan cara diam. Dasar hukum atau tuntunan dari praktek Taqqiyah ini adalah merujuk kepada Al Quran surat Ali Imran ayat 28. (in)
  • La taqiyya (in arabo: تقية ‎) indica, nella tradizione islamica, soprattutto in quella sciita, la possibilità di nascondere o addirittura rinnegare esteriormente la fede, di dissimulare l'adesione a un gruppo religioso, e di non praticare i riti obbligatori previsti dalla religione islamica (ad es. la Ṣalāt) per sfuggire a una persecuzione o a un pericolo grave e imminente contro se stessi a causa della propria fede islamica. (it)
  • Takijja (arab. ‏تقية‎ taqīya „obawa, ostrożność, roztropność”) – obowiązujące w islamie ukrywanie i przyzwolenie na ukrywanie prawdziwych wierzeń w wypadku prześladowań religijnych (lub osobistego niebezpieczeństwa). Pochodzi ono z Koranu (3:28 [chyba że obawiacie się z ich strony jakiegoś niebezpieczeństwa] i 16:106), hadisów, tafsiru i orzeczeń sądów koranicznych. Takijja jest niemal tak stara jak islam i po raz pierwszy została użyta w 612 roku przez . Początkowo stosowana była głównie przez szyitów, prześladowanych w tym czasie przez urzędowy sunnizm i kalifów. Obecnie jest aprobowana również przez część sunnitów (wiele autorytetów religijnych i zwykłych wyznawców sunnickich uważa ją jednak za tchórzostwo). W historii często stosowana była przez imamitów i różne wyznania pochodzenia is (pl)
  • Такія (араб. التقية‎) — обачність, приховування своїх релігійних переконань. Ісламські вчені визнають за мусульманами право приховувати свої релігійні переконання задля збереження власного життя, якщо іновірці вимагають від них зречення віри. У ісламі такія дозволена лише у виняткових випадках, якщо є загроза для життя мусульманина з боку немусульман. Водночас мусульманські вчені стверджують, що мусульманин може не зрікатися, навіть на словах, своєї віри й прийняти мученицьку смерть від невірних. Тобто, і у цьому випадку його дії будуть вірними. (uk)
  • 塔基亞(تقیة‎ taqiyyah/taqīyah)指穆斯林出於保護自己的性命或财产,而假装信奉一种自己不相信的教派,或进行一桩自己认为不正确的工作。對教外的欺瞞為塔基亞,但對教內的惡意欺瞞則屬偽信者。 伊斯兰教不同派别对使用该原则的严格程度相差很大。什葉派認為信徒在面臨威脅和迫害時可以隱瞞自己的信仰。大多数什叶派信徒主张即使受到小小的威胁,或者为了达成小小的愿望,便不惜伪装叛教。 认为,同宗教信仰相比,生命、名誉,财产都毫无价值,因此反对在信仰上妥协。甚至认为,一个人在家礼拜祈祷的时候,若遇小偷前来偷窃,也不能中断礼拜的仪式。遜尼派相对中庸,認為在特定情況下否認信仰「至多是可以容許,而在任何情況都不是有義務要這樣做」,主张坚定自己的信仰,如生命及财产受到威胁,就应该迁到别的地方去;若无力迁移,可以在不得已时暂时迁就,但仍应设法带着自己的宗教信仰迁到外地去。 但不论何派,塔基亚原则只能作為外界迫害下的防御性手段,不得用作进攻。亦不容許拒絕改宗伊斯蘭的齊米故意假冒穆斯林身分的行為。 到1990年代,基地組織開始鼓吹它招攬的恐怖分子在策劃襲擊西方人目標期間使用塔基亞,引起反恐專家關注。21世紀興起的恐怖組織伊斯蘭國也在其刊物中指出「烈士」可以使用塔基亞掩飾自己的真正信仰,以避免被執法當局注意。 (zh)
rdfs:label
  • تقية (ar)
  • Taqiyya (ca)
  • Takíja (cs)
  • Taqīya (de)
  • Taqiya (en)
  • Taqiyya (es)
  • Taqiya (eu)
  • Taqîya (fr)
  • Taqiyyah (in)
  • タキーヤ (ja)
  • Taqiyya (it)
  • 타끼야 (ko)
  • Takiyya (nl)
  • Takijja (pl)
  • Такия (ru)
  • Taqqiyya (sv)
  • Такія (uk)
  • 塔基亞 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is rdfs:seeAlso of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License