A screw and a bolt (see Differentiation between bolt and screw below) are similar types of fastener typically made of metal, and characterized by a helical ridge, known as a male thread (external thread). Screws and bolts are used to fasten materials by the engagement of the screw thread with a similar female thread (internal thread) in the matching part.

Property Value
dbo:abstract
  • البرغي (الجمع: بَرَاغِي) ويسمى أيضًا المرود والمحوى والقلاوظ وهو المسمار اللولبي ذو سنٍّ ملولبة، يثبت بالتدوير لا بالدَّق، وهو قطعة من المعدن شبه أسطوانية الشكل تقريباً مدببة من أحد أطرافها وعريضة من الجهة الأخرى محززة على شكل لولبي شبيه لحد ما بالمسمار، عند تثبيت رأسه المدبب في قطعة من الخشب وأدارة البرغي من جهة رأسه العريض يدخل البرغي في القطعة الخشبية يصعب معه سحب البرغي عن الخشبة. هناك أنواع وقياسات مختلفة من البراغي وكذلك المادة المصنوعة منها، فقد يكون البرغي مصنوع من الحديد العادي أو الحديد المغلون أو البراص أو الألمنيوم أو البلاستك ولكل منها استخداماته الخاصة. أنواع البراغي الموجودة في الأسواق والمستخدمة في الصناعة تعد بالألاف ويحكمها عموما نوع مادتها وطولها وقطرها ونوع تسنينها، يستخدم لتثبيت البراغي عدد خاصة من المفكات ذات رؤوس مختلفة تتناسب والعزم اللازم لتثبيت البرغي في موضعه، من هذه المفكات ما هو يدوي ومنها الآلي الكهربائي. (ar)
  • Vrut je druh samořezného šroubu, určený k vytváření rozebíratelných spojů především měkkých materiálů (dřevo, plast, sádrokarton). Na rozdíl od šroubu si při montáži vrut sám vyřezává, či spíše vytlačuje, závit v materiálu působením tlaku při otáčení. Vrut využívá pružnosti a třecího koeficientu materiálu, do něhož je zavrtán, takže obvykle není třeba jeho další zajištění. Vzhledem k jednoduchosti použití a pevnosti spoje (zvláště v tahu je spoj mnohonásobně pevnější než spoj pomocí hřebíku) je široce užíván. Například na železnici nahradily velké vruty (tzv. vrtule) dříve používané hřeby již koncem 19. století. Časté je také použití vrutu společně s hmoždinkou, které umožňuje připevňovat věci k pevným nepružným materiálům, jako je cihelné zdivo nebo beton. (cs)
  • Ο κοχλίας (κοινώς βίδα, από το βενετσιάνικο vida) είναι στοιχείο μηχανής που χρησιμεύει (i)ως συνδετικό στοιχείο με τη δυνατότητα λύσης και επανασύνδεσης (ii)ως μετατροπέας ροπής σε αξονική δύναμη και αντίστροφα, (iii) ως μετατροπέας περιστροφικής κίνησης σε γραμμική κίνηση και αντίστροφα, (iv)ως μέσο για δημιουργία προέντασης σε μηχανικά συστήματα για διάφορους σκοπούς (πχ στεγανοποίηση ). (el)
  • Ŝraŭbo estas cilindra tigo el metalo, plasto k.s., kiu estas provizita ĉe unu fino per kapo, kaj ĉe la alia per helica kanelo (foje tiu alia fino estas konuse pintigita) . Ŝraŭbo (krom la senfina ŝraŭbo, vidu sube) ĉiam uziĝas kun komplementa parto, kiu enhavas truon, same helice kaneligitan, sed "kave", tiel ke, kiam okazas rotacia movo de unu peco rilate la alian, samtempe okazas translata movo laŭ la rotacia akso de ambaŭ pecoj. Tiu komplementa parto, kiu ingas la ŝraŭbon, estas jen fabrikata antaŭ la uzado de la ŝraŭbo (ŝraŭbino, ŝraŭbingo - tiukaze vidu bolton), jen estas realigita per la ŝraŭbo mem, okaze de ĝia unua uzado (en ligno, lado...). La ĉefa uzado de tiuj sistemoj estas realigi kunligadon kompleta, rigida, malmuntebla, de pecoj, kiuj estas trutrapasitaj de la ŝraŭbo, premataj inter ties kapo kaj la ŝraŭbingita peco (kiu mem ĝenerale estas elemento de kunligita pecaro). La rotacio de la ŝraŭbo ĝenerale povas efektiviĝi nur per specialaj iloj (ŝraŭb-turniloj), nome ŝraŭbiloj aŭ boltiloj kaj pro tio la kapo de la ŝraŭbilo ne nur devas konsistigi la obstaklon, sed plie devas ricevi formon, ebligantan la uzadon de la ŝraŭb-turniloj. Laŭ Francisko Azorín ŝraŭbo estas Metala aŭ ligna peco, cilindra aŭ konusoforma, laŭlonge spirale kanelita. Li indikas etimologion el la latina scrobis (truaĵo). Kaj li aldonas la terminojn ŝraŭbi, por meti ŝraŭbon tra korpo; deŝraŭbi, por eltiri fiksitan ŝraŭbon; ŝraŭbilo, por ilo por ŝraŭbi kaj deŝraŭbi; senfina ŝraŭbo, dekstrorsa ŝraŭbo, maldekstrorsa ŝraŭbo, mikrometra ŝraŭbo, plurrela ŝraŭbo, premŝraŭbo, aletŝraŭbo, kapŝraŭbo. (eo)
  • Eine Schraube ist ein zylindrischer oder leicht kegeliger (konischer) Körper, in dessen Oberfläche ein Gewinde eingeschnitten oder -gewalzt ist. An einem ihrer Enden ist i. d. R. ein Schraubenkopf angesetzt. Über das “Kinn” des Schraubenkopfes (Ringfläche, unten) erfolgt die Kraftübertragung auf das mit der Schraube zu befestigende Teil, oft eine Platte, durch die die Schraube gesteckt ist. Der Schraubenkopf ist am Rand oder auf seiner Oberseite so geformt, dass er mit einem Werkzeug zum Ein- und Ausdrehen – einem Schraubendreher oder einem Schraubenschlüssel – verbunden werden kann. Die wesentlichen Schraubenarten unterscheiden sich durch das Gewinde. * Metallschrauben: Ihr Schaft und die Kontur des Gewindes sind zylindrisch. Sie werden nur in Teile mit passendem Gegengewinde (Muttergewinde) eingeschraubt. Metallschrauben bestehen auch meistens aus Metall und weniger oft aus relativ festen Kunststoffen (die Teile, in die sie eingeschraubt werden, bestehen häufiger aus Kunststoff). * Holzschrauben: Der mit Gewinde versehene Schaftteil endet spitz. Die Flanken des Gewindes sind spitzer als die von Metallschrauben. Diese Formelemente sind Voraussetzung dafür, dass das Gewinde im Gegenstück mittels der Schraube selbst bei der Montage eingeschnitten wird. Eine allfällige konische Form führt dazu, dass das Einschraubloch geweitet wird und der Gegendruckwiderstand eine bessere Formschlüssigkeit auch bei kurzen Schrauben gewährleistet. Holzschrauben werden traditionell für das Einschrauben in Holz verwendet, in das entweder gar kein Loch oder nur eins mit kleinem Durchmesser vorgebohrt wird. Das Gleiche gilt für das Einschrauben in Kunststoffteile. * Spanplattenschrauben mit zylindrischer Kontur und spitzen Flanken, dienen zum Einschrauben in Spanplatten und Gipskartonplatten, dabei wird das poröse Werkstück nicht "gesprengt". Sie werden auch zum Einschrauben in Dübel verwendet. Eine mit einer Schraube hergestellte Verbindung ist in der Regel wieder lösbar. Es wird zudem nach Schrauben mit Vollgewinde (der Schaft ist komplett als Gewinde ausgeführt) oder Teilgewinde (der Schaft ist nur teilweise mit einem Gewinde versehen) unterschieden. (de)
  • El tornillo es un operador que deriva directamente del plano inclinado y siempre trabaja asociado a un orificio roscado. Básicamente puede definirse como un plano inclinado enrollado sobre un cilindro, o lo que es más realista, un surco helicoidal tallado en la superficie de un cilindro (si está tallado sobre un cilindro afilado o un cono tendremos un tirafondo). En él se distinguen tres partes básicas: cabeza, cuello y rosca:​ El tornillo deriva directamente de la máquina simple conocida como plano inclinado y siempre trabaja asociado a un orificio roscado.​Los tornillos permiten que las piezas sujetas con los mismos puedan ser desmontadas cuando la ocasión lo requiera. (es)
  • Torlojua, batzuetan gabila edo berno ere deitua, lepo edo zuztar baten inguruan hari helikoidala duen elementu edo osagai mekanikoa da, piezak lotzeko erabiltzen dena. Funtzionamentuaren oinarria plano inklinatuaren printzipioan datza, eta funtsean, torlojua zilindro baten inguruan kiribilduko plano inklinatutzat har daiteke. Torlojua iltzatzen den materialari berari atxiki dakioke, honek ere haria badu edo zulatzean egin bazaio. Pieza oso bat zeharkatzen dutenean (bernoen kasuan, esaterako), azkoin batez finkatzen dira piezara. Torlojuak lotzeko erabiltzen diren tresna nagusiak bihurkinak eta giltzak dira. Hauek buruan eragiten dute torlojuan tortsio idar bat sortzeko. Torloju gehienak dira, hau da, eskuinetara edo erlojuaren norantzan lotzen dira. Hala ere, badaude ezkerretara lotzen direnak ere, eskuinetara lotutako torlojua aska dezaketen indarrak daudenean erabiltzen direnak (bizikleten ezkerreko pedalean, adibidez). (eu)
  • Une vis de fixation, appelée communément vis, est un organe mécanique, comportant une tige filetée et une tête ; il est destiné à réaliser la fixation d'une ou de plusieurs pièces par pression. La fixation par vis crée une liaison plan sur plan démontable, par placage précontraint des deux pièces à assembler. Tant que les efforts de traction appliqués sur la liaison n'excèdent pas la tension exercée au repos par les vis (dite « prétension »), l'assemblage bénéficie de la raideur des pièces assemblées. (fr)
  • Sekrup adalah suatu batang atau tabung dengan alur heliks pada permukaannya. Penggunaan utamanya adalah sebagai untuk menahan dua objek bersama, dan sebagai pesawat sederhana untuk mengubah torsi menjadi gaya linear. Sekrup dapat juga didefinisikan sebagai bidang miring yang membungkus suatu batang. Sebagian besar sekrup dipererat dengan memutarnya searah jarum jam, yang disebut ulir kanan. Sekrup dengan ulir kiri digunakan pada kasus tertentu, misalnya saat sekrup akan menjadi pelaku torsi berlawanan arah jarum jam. Pedal kiri dari sepeda memiliki ulir kiri. (in)
  • Una vite è un organo filettato di forma cilindrica, utilizzata prevalentemente per fissare oggetti tra loro. È una macchina semplice in grado di trasformare il moto circolare in moto rettilineo. (it)
  • ねじ(螺子、捻子、捩子、螺旋、英: screw)とは、円筒や円錐の面に沿って螺旋状の溝を設けた固着具。 (ja)
  • A screw and a bolt (see Differentiation between bolt and screw below) are similar types of fastener typically made of metal, and characterized by a helical ridge, known as a male thread (external thread). Screws and bolts are used to fasten materials by the engagement of the screw thread with a similar female thread (internal thread) in the matching part. Screws are often self-threading (also known as self-tapping) where the thread cuts into the material when the screw is turned, creating an internal thread that helps pull fastened materials together and prevent pull-out. There are many screws for a variety of materials; those commonly fastened by screws include wood, sheet metal, and plastic. (en)
  • 나사못은 을 이용해서 두 물체를 고정하는 장치이다. (ko)
  • Wkręt – łącznik w połączeniu gwintowym stanowiący gwintowany trzpień, zwykle o kształcie lekko stożkowym. Prawie wszystkie wkręty mają łeb, przeważnie z nacięciem (najczęściej prostym lub krzyżowym). Gwinty wkrętów często nie są znormalizowane (czyli mogą mieć dowolny skok, w zależności od zastosowania). Alternatywą wkręta w połączeniu gwintowym jest śruba, różniąca się od wkręta sposobem utwierdzenia (typowo rozumiana śruba potrzebuje nakrętki, wkręt natomiast nie). Łby wkrętów mogą mieć kształt: a) walcowy płaskib) walcowy soczewkowyc) stożkowy płaskid) stożkowy soczewkowye) kulisty. Nacięcie we łbie wkręta pod wkrętak może być: g) prosteh) krzyżowe (phillips, pozidriv)i) kwadratowej) sześciokątne (imbusowe)k) ośmiokątnel) gwiazdkowe (torx)m) trójramienne (tri-wing). (pl)
  • Een schroef (in Vlaanderen soms ook vijs genoemd) is een middel om voorwerpen met elkaar te verbinden. Een schroef bestaat uit een cilindervormig of conisch deel (de spil) waaromheen een schroefdraad is aangebracht, met aan één uiteinde een verbreding, de kop, waarin op het uiteinde een sleuf of een anders gevormde verdieping is aangebracht. Hierin past een schroevendraaier. Een schroef wordt met een schroevendraaier of een schroefboormachine aan de bovenzijde van de kop aangedraaid. In Europa en Azië worden de maten van schroeven en bouten doorgaans aangegeven in de vorm M(etrisch)(diameter van de spil in mm) × (lengte van de spil in mm), bijvoorbeeld M5 × 15: diameter 5 mm, lengte 15 mm. De maten worden dus gemeten exclusief de kop (links op de foto). Alleen bij een verzonken schroef (rechts op de foto), waarbij de kop aan de onderkant conisch en aan de bovenkant plat is, wordt de kop meegerekend in de aangegeven lengte. Bij een inbusschroef kan de cilindrische kop wel 5 mm lengte toevoegen aan het totaal. * Schroeven met een draadeinde dat langs de gehele lengte gelijk van diameter is, worden in moeren of gedraaid. Ze kunnen vrijwel onbeperkt los en vast worden gedraaid. * Schroeven met een puntig uiteinde worden rechtstreeks in het te bevestigen materiaal gedraaid. Dat materiaal kan zijn hout, kunststof, een plug in een stenen muur. Het materiaal wordt daardoor beschadigd, en deze schroeven kunnen dan ook niet onbeperkt los en vast worden gedraaid. * Een schroef met een puntig uiteinde die in metaal kan worden gedraaid, wordt parker of zelftapper genoemd. (nl)
  • Винт (от нем. Gewinde — нарезка, резьба, через польск. gwint) — крепёжное изделие для соединения деталей, одна из которых может быть с внутренней резьбой. Винт имеет вид стержня с наружной резьбой на одном конце и конструктивным элементом для передачи крутящего момента на другом. Передающим усилие элементом могут являться различного рода головки, шлицы в торце стержня и тому подобное. От шурупа винт отличается тем, что не имеет конического сужения на конце и не создаёт резьбу при вкручивании. Винт предназначен для образования резьбового соединения или фиксации. Кроме соединения деталей, винты наряду с болтами могут выполнять функцию оси вращающихся деталей, служить направляющей для прямолинейного или вращательного движения и прочих целей. (ru)
  • O parafuso é uma peça metálica ou feita de matéria dura (PVC, plástico, vidro, madeira, entre outros), em formato cônico ou cilíndrico, sulcada em espiral ao longo de sua face externa e com a sua base superior adaptada a diversas ferramentas de fixação (cabeça do parafuso), como chave de fenda ou demais modelos: Fenda cruzada (Phillips), Pozidriv, Torx, Allen, Robertson, Tri-Wing, Torq-Set e Spanner. Sua cabeça também pode ser quadrada ou sextavada para ser utilizada por chave de boca ou chave inglesa. O parafuso tem por finalidade ser o elemento de fixação de duas ou mais superfícies, combinadas ou em junções diferentes, como a madeira, parede de alvenaria (neste caso com a utilização de ), chapas metálicas ou numa matriz de matéria pouco dura ou dura, podendo associar o uso de porcas ou através do efeito combinado de rotação e pressão (penetração por progressão retilínea) em um orifício destinado exclusivamente para recebê-lo, sulcado em sentido contrário ao espiral ou não. (pt)
  • En skruv är en av de enkla maskinerna och ett av de allra mest använda maskinelementen. Skruven som förbandskomponent består av en pinne av trä, metall eller någon polymer, med en gänga, det vill säga ett spiralformat spår. Skruvprincipen har använts i tusentals år, och en från antiken känd applikation är Arkimedes skruv, en transportskruv som används än idag. (sv)
  • Гвинт (заст. ґвинт від нім. Gewinde — «нарізка», «різьба», через пол. gwint) — деталь циліндричної, рідше конічної, форми з гвинтовою поверхнею або деталлю з гвинтовими лопатями. Його основне призначення — перетворювати обертальний рух на поступальний, і крутильний момент у лінійну силу або навпаки. Елементом, що передає зусилля можуть бути різного роду головки, шліци в торці стержня тощо. Гвинт призначений для утворення нарізевого з'єднання або фіксації. Шуруп — це різновид гвинта, який має конічне звуження на кінці і створює нарізи при вкручуванні. Залежно від призначення існують: * кріпильні гвинти (для роз'ємного з'єднання деталей); * настановні гвинти (для взаємної фіксації деталей). (uk)
  • 中国大陆称螺钉(俗称螺丝(钉)),台湾香港称螺絲(英語:screw),是一种常见的紧固件,在機械、電器及建築物上广泛使用。一般材質為金屬或塑膠,呈圓柱形,表面刻有凹凸的溝稱為螺紋。螺紋是一個環繞螺絲側面的螺旋傾斜面,讓螺絲可應用螺旋機制緊鎖著螺絲帽(螺母)或其他物體,這些物體的內側有和螺絲相對應的螺紋,稱為內螺紋。一般螺絲帽或其他物件的內螺絲需另外加工產生,不過有一種螺絲稱為自攻螺絲,可以在較軟的物體上切削出內螺紋,因此不需特別的加工。 螺絲的主要功用是接合二個物體,或者是固定一物體的位置。螺絲通常可隨意移除或重新嵌緊而不損其效率,亦比釘提供更大的力量,也可重覆使用。 一般螺絲的頂部直徑較大,常見的有圓形、方形或正六邊形,若頂部為正六邊形,可以用扳手轉動螺絲,若頂部為圓形,頂部正面也會有溝紋,方便使用對應的螺丝起子轉動螺絲。最常見的溝紋有一字型及十字型和方形,也有其他的形狀。較突出的頂部亦令螺絲不會鑽得太深入而穿過物料,及提高螺絲對物料的壓力。有些螺絲不會設計較大直徑的頂部,例如即為一例,因此螺絲可以整個鎖進工件內,不會有露出的部份。 大部份螺絲的螺紋都有一定的方向,順時針方向旋轉時可將螺絲鎖緊,這種螺絲稱為右旋螺絲。與上述螺絲相反的左旋螺絲,只有在特定情形下使用,例如有些應用下螺絲會受到逆時針方向的力矩,右旋螺絲會因為受到的力矩而使螺絲轉鬆,此時就需要使用左旋螺絲,例如腳踏車的左側踏板就會使用左旋螺絲。不過汽車左右側的車輪都是用右側螺絲旋緊,沒有資料顯示車輪鬆脫與螺絲旋紋有直接關係。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 20691673 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 97671 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 986099936 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Ο κοχλίας (κοινώς βίδα, από το βενετσιάνικο vida) είναι στοιχείο μηχανής που χρησιμεύει (i)ως συνδετικό στοιχείο με τη δυνατότητα λύσης και επανασύνδεσης (ii)ως μετατροπέας ροπής σε αξονική δύναμη και αντίστροφα, (iii) ως μετατροπέας περιστροφικής κίνησης σε γραμμική κίνηση και αντίστροφα, (iv)ως μέσο για δημιουργία προέντασης σε μηχανικά συστήματα για διάφορους σκοπούς (πχ στεγανοποίηση ). (el)
  • Une vis de fixation, appelée communément vis, est un organe mécanique, comportant une tige filetée et une tête ; il est destiné à réaliser la fixation d'une ou de plusieurs pièces par pression. La fixation par vis crée une liaison plan sur plan démontable, par placage précontraint des deux pièces à assembler. Tant que les efforts de traction appliqués sur la liaison n'excèdent pas la tension exercée au repos par les vis (dite « prétension »), l'assemblage bénéficie de la raideur des pièces assemblées. (fr)
  • Sekrup adalah suatu batang atau tabung dengan alur heliks pada permukaannya. Penggunaan utamanya adalah sebagai untuk menahan dua objek bersama, dan sebagai pesawat sederhana untuk mengubah torsi menjadi gaya linear. Sekrup dapat juga didefinisikan sebagai bidang miring yang membungkus suatu batang. Sebagian besar sekrup dipererat dengan memutarnya searah jarum jam, yang disebut ulir kanan. Sekrup dengan ulir kiri digunakan pada kasus tertentu, misalnya saat sekrup akan menjadi pelaku torsi berlawanan arah jarum jam. Pedal kiri dari sepeda memiliki ulir kiri. (in)
  • Una vite è un organo filettato di forma cilindrica, utilizzata prevalentemente per fissare oggetti tra loro. È una macchina semplice in grado di trasformare il moto circolare in moto rettilineo. (it)
  • ねじ(螺子、捻子、捩子、螺旋、英: screw)とは、円筒や円錐の面に沿って螺旋状の溝を設けた固着具。 (ja)
  • 나사못은 을 이용해서 두 물체를 고정하는 장치이다. (ko)
  • Винт (от нем. Gewinde — нарезка, резьба, через польск. gwint) — крепёжное изделие для соединения деталей, одна из которых может быть с внутренней резьбой. Винт имеет вид стержня с наружной резьбой на одном конце и конструктивным элементом для передачи крутящего момента на другом. Передающим усилие элементом могут являться различного рода головки, шлицы в торце стержня и тому подобное. От шурупа винт отличается тем, что не имеет конического сужения на конце и не создаёт резьбу при вкручивании. Винт предназначен для образования резьбового соединения или фиксации. Кроме соединения деталей, винты наряду с болтами могут выполнять функцию оси вращающихся деталей, служить направляющей для прямолинейного или вращательного движения и прочих целей. (ru)
  • En skruv är en av de enkla maskinerna och ett av de allra mest använda maskinelementen. Skruven som förbandskomponent består av en pinne av trä, metall eller någon polymer, med en gänga, det vill säga ett spiralformat spår. Skruvprincipen har använts i tusentals år, och en från antiken känd applikation är Arkimedes skruv, en transportskruv som används än idag. (sv)
  • البرغي (الجمع: بَرَاغِي) ويسمى أيضًا المرود والمحوى والقلاوظ وهو المسمار اللولبي ذو سنٍّ ملولبة، يثبت بالتدوير لا بالدَّق، وهو قطعة من المعدن شبه أسطوانية الشكل تقريباً مدببة من أحد أطرافها وعريضة من الجهة الأخرى محززة على شكل لولبي شبيه لحد ما بالمسمار، عند تثبيت رأسه المدبب في قطعة من الخشب وأدارة البرغي من جهة رأسه العريض يدخل البرغي في القطعة الخشبية يصعب معه سحب البرغي عن الخشبة. هناك أنواع وقياسات مختلفة من البراغي وكذلك المادة المصنوعة منها، فقد يكون البرغي مصنوع من الحديد العادي أو الحديد المغلون أو البراص أو الألمنيوم أو البلاستك ولكل منها استخداماته الخاصة. (ar)
  • Vrut je druh samořezného šroubu, určený k vytváření rozebíratelných spojů především měkkých materiálů (dřevo, plast, sádrokarton). Na rozdíl od šroubu si při montáži vrut sám vyřezává, či spíše vytlačuje, závit v materiálu působením tlaku při otáčení. Vrut využívá pružnosti a třecího koeficientu materiálu, do něhož je zavrtán, takže obvykle není třeba jeho další zajištění. Vzhledem k jednoduchosti použití a pevnosti spoje (zvláště v tahu je spoj mnohonásobně pevnější než spoj pomocí hřebíku) je široce užíván. Například na železnici nahradily velké vruty (tzv. vrtule) dříve používané hřeby již koncem 19. století. (cs)
  • Eine Schraube ist ein zylindrischer oder leicht kegeliger (konischer) Körper, in dessen Oberfläche ein Gewinde eingeschnitten oder -gewalzt ist. An einem ihrer Enden ist i. d. R. ein Schraubenkopf angesetzt. Über das “Kinn” des Schraubenkopfes (Ringfläche, unten) erfolgt die Kraftübertragung auf das mit der Schraube zu befestigende Teil, oft eine Platte, durch die die Schraube gesteckt ist. Der Schraubenkopf ist am Rand oder auf seiner Oberseite so geformt, dass er mit einem Werkzeug zum Ein- und Ausdrehen – einem Schraubendreher oder einem Schraubenschlüssel – verbunden werden kann. (de)
  • Ŝraŭbo estas cilindra tigo el metalo, plasto k.s., kiu estas provizita ĉe unu fino per kapo, kaj ĉe la alia per helica kanelo (foje tiu alia fino estas konuse pintigita) . Ŝraŭbo (krom la senfina ŝraŭbo, vidu sube) ĉiam uziĝas kun komplementa parto, kiu enhavas truon, same helice kaneligitan, sed "kave", tiel ke, kiam okazas rotacia movo de unu peco rilate la alian, samtempe okazas translata movo laŭ la rotacia akso de ambaŭ pecoj. (eo)
  • Torlojua, batzuetan gabila edo berno ere deitua, lepo edo zuztar baten inguruan hari helikoidala duen elementu edo osagai mekanikoa da, piezak lotzeko erabiltzen dena. Funtzionamentuaren oinarria plano inklinatuaren printzipioan datza, eta funtsean, torlojua zilindro baten inguruan kiribilduko plano inklinatutzat har daiteke. Torlojua iltzatzen den materialari berari atxiki dakioke, honek ere haria badu edo zulatzean egin bazaio. Pieza oso bat zeharkatzen dutenean (bernoen kasuan, esaterako), azkoin batez finkatzen dira piezara. (eu)
  • El tornillo es un operador que deriva directamente del plano inclinado y siempre trabaja asociado a un orificio roscado. Básicamente puede definirse como un plano inclinado enrollado sobre un cilindro, o lo que es más realista, un surco helicoidal tallado en la superficie de un cilindro (si está tallado sobre un cilindro afilado o un cono tendremos un tirafondo). En él se distinguen tres partes básicas: cabeza, cuello y rosca:​ (es)
  • A screw and a bolt (see Differentiation between bolt and screw below) are similar types of fastener typically made of metal, and characterized by a helical ridge, known as a male thread (external thread). Screws and bolts are used to fasten materials by the engagement of the screw thread with a similar female thread (internal thread) in the matching part. (en)
  • Een schroef (in Vlaanderen soms ook vijs genoemd) is een middel om voorwerpen met elkaar te verbinden. Een schroef bestaat uit een cilindervormig of conisch deel (de spil) waaromheen een schroefdraad is aangebracht, met aan één uiteinde een verbreding, de kop, waarin op het uiteinde een sleuf of een anders gevormde verdieping is aangebracht. Hierin past een schroevendraaier. Een schroef wordt met een schroevendraaier of een schroefboormachine aan de bovenzijde van de kop aangedraaid. (nl)
  • Wkręt – łącznik w połączeniu gwintowym stanowiący gwintowany trzpień, zwykle o kształcie lekko stożkowym. Prawie wszystkie wkręty mają łeb, przeważnie z nacięciem (najczęściej prostym lub krzyżowym). Gwinty wkrętów często nie są znormalizowane (czyli mogą mieć dowolny skok, w zależności od zastosowania). Alternatywą wkręta w połączeniu gwintowym jest śruba, różniąca się od wkręta sposobem utwierdzenia (typowo rozumiana śruba potrzebuje nakrętki, wkręt natomiast nie). Łby wkrętów mogą mieć kształt: a) walcowy płaskib) walcowy soczewkowyc) stożkowy płaskid) stożkowy soczewkowye) kulisty. (pl)
  • O parafuso é uma peça metálica ou feita de matéria dura (PVC, plástico, vidro, madeira, entre outros), em formato cônico ou cilíndrico, sulcada em espiral ao longo de sua face externa e com a sua base superior adaptada a diversas ferramentas de fixação (cabeça do parafuso), como chave de fenda ou demais modelos: Fenda cruzada (Phillips), Pozidriv, Torx, Allen, Robertson, Tri-Wing, Torq-Set e Spanner. Sua cabeça também pode ser quadrada ou sextavada para ser utilizada por chave de boca ou chave inglesa. (pt)
  • Гвинт (заст. ґвинт від нім. Gewinde — «нарізка», «різьба», через пол. gwint) — деталь циліндричної, рідше конічної, форми з гвинтовою поверхнею або деталлю з гвинтовими лопатями. Його основне призначення — перетворювати обертальний рух на поступальний, і крутильний момент у лінійну силу або навпаки. Елементом, що передає зусилля можуть бути різного роду головки, шліци в торці стержня тощо. Гвинт призначений для утворення нарізевого з'єднання або фіксації. Шуруп — це різновид гвинта, який має конічне звуження на кінці і створює нарізи при вкручуванні. Залежно від призначення існують: (uk)
  • 中国大陆称螺钉(俗称螺丝(钉)),台湾香港称螺絲(英語:screw),是一种常见的紧固件,在機械、電器及建築物上广泛使用。一般材質為金屬或塑膠,呈圓柱形,表面刻有凹凸的溝稱為螺紋。螺紋是一個環繞螺絲側面的螺旋傾斜面,讓螺絲可應用螺旋機制緊鎖著螺絲帽(螺母)或其他物體,這些物體的內側有和螺絲相對應的螺紋,稱為內螺紋。一般螺絲帽或其他物件的內螺絲需另外加工產生,不過有一種螺絲稱為自攻螺絲,可以在較軟的物體上切削出內螺紋,因此不需特別的加工。 螺絲的主要功用是接合二個物體,或者是固定一物體的位置。螺絲通常可隨意移除或重新嵌緊而不損其效率,亦比釘提供更大的力量,也可重覆使用。 一般螺絲的頂部直徑較大,常見的有圓形、方形或正六邊形,若頂部為正六邊形,可以用扳手轉動螺絲,若頂部為圓形,頂部正面也會有溝紋,方便使用對應的螺丝起子轉動螺絲。最常見的溝紋有一字型及十字型和方形,也有其他的形狀。較突出的頂部亦令螺絲不會鑽得太深入而穿過物料,及提高螺絲對物料的壓力。有些螺絲不會設計較大直徑的頂部,例如即為一例,因此螺絲可以整個鎖進工件內,不會有露出的部份。 (zh)
rdfs:label
  • برغي (ar)
  • Caragol (enginyeria) (ca)
  • Vrut (cs)
  • Schraube (de)
  • Κοχλίας (el)
  • Screw (en)
  • Ŝraŭbo (eo)
  • Tornillo (es)
  • Torloju (eu)
  • Vis de fixation (fr)
  • Sekrup (in)
  • ねじ (ja)
  • Vite (meccanica) (it)
  • 나사못 (ko)
  • Schroef (verbinding) (nl)
  • Wkręt (pl)
  • Parafuso (pt)
  • Винт (деталь) (ru)
  • Гвинт (uk)
  • Skruv (sv)
  • 螺絲 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:product of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:notes of
is dbp:products of
is dbp:shipPropulsion of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of