About: Nomenclature

An Entity of Type: Thing, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Nomenclature (UK: /nəˈmɛŋkləˌtʃər/, US: /ˈnoʊmənˌkleɪtʃər/) is a system of names or terms, or the rules for forming these terms in a particular field of arts or sciences. The principles of naming vary from the relatively informal conventions of everyday speech to the internationally agreed principles, rules and recommendations that govern the formation and use of the specialist terms used in scientific and any other disciplines.

Property Value
dbo:abstract
  • En lexicografia, la nomenclatura principal o lemari és el conjunt d’unitats lèxiques que conformen el cos d’un diccionari (sigui del tipus que sigui), un vocabulari o un glossari. En lexicografia impresa, aquestes unitats lèxiques se solen classificar normalment per ordre alfabètic, és a dir, seguint un criteri formal. Aquest tipus de criteri és adoptat pels diccionaris semasiològics, perquè a partir del mot es troba la informació semàntica de les paraules. D’altra banda, en les obres de tipus onomasiològic, es segueixen altres vies de classificació com, per exemple, el contingut de les unitats lèxiques i no la forma. En aquests casos, s’accedeix al mot segons el concepte. El tipus de diccionari, doncs, condicionarà la classificació de les unitats lèxiques de la nomenclatura principal així com la llista de paraules que formin aquesta nomenclatura. Per exemple, un diccionari enciclopèdic inclourà noms propis de persona, de llocs, de referències literàries, etc., mentre que en un diccionari general de llengua, tots aquests mots no formaran part de la nomenclatura. (ca)
  • Nomenklatura (z latinského nomenclator - „jmenovatel“; ve starém Římě otrok, jenž svému pánu připomínal jména osob, které potkává – původně složenina slov nomen, „jméno“ a calare, „volat“) je systém pojmenování a zařazování (klasifikace) určitých objektů jakožto prvků dané kategorie. (cs)
  • Eine Nomenklatur (lateinisch nomenclatura ‚Namensverzeichnis‘) ist eine Sammlung von Benennungen und Fachausdrücken aus einem bestimmten Themen- oder Anwendungsgebiet, die für bestimmte Bereiche verbindlich ist. Die Gesamtheit der in einem Fachgebiet gültigen Benennungen bildet eine Terminologie. In der DDR wie in allen sozialistischen Ländern bezeichnete man damit (heute gemeinhin als Nomenklatura unterschieden) die Zuständigkeit für die Besetzung bestimmter Positionen. Es existierten zwei Ebenen der Nomenklatur: die der Staatsorgane und die der Partei. (de)
  • Une nomenclature désigne une instance de classification (code, tableau, liste, règles d'attribution d'identité...) faisant autorité et servant de référence dans le cadre d'une activité professionnelle, industrielle ou d'une discipline donnée (exemples : en chimie, en botanique, en zoologie, en astronomie, etc.). La nomenclature est un élément-clé de toute taxonomie. (fr)
  • Tata nama atau nomenklatur (bahasa Inggris: nomenclature) berasal dari bahasa Latin: nomen untuk penamaan atau calare bagi sebuah penyebutan dalam bahasa Yunani: ονοματοκλήτωρ yang berasal dari kata όνομα atau onoma yang sama berarti dengan bahasa Inggris kuno: nama dan : namo adalah merujuk pada persyaratan, sistem prinsip-prinsip dasar, prosedur dan persyaratan yang berkaitan dengan penamaan yang dapat merupakan pembakuan kata atau frasa penugasan untuk objek tertentu. (in)
  • La nomenclatura è un sistema di denominazione di oggetti, procedure o principi in una data categoria. Il principio di assegnazione di un nome può variare, ma solitamente esso è basato su convenzioni relative all'ambiente in cui si sta agendo (eg. geografia, astronomia, biologia, chimica). Linneo ne rese popolare uno dei più noti esempi: egli usò il sistema di nomenclatura binomiale per dare un nome agli animali e alle piante. (it)
  • Nomenclature (UK: /nəˈmɛŋkləˌtʃər/, US: /ˈnoʊmənˌkleɪtʃər/) is a system of names or terms, or the rules for forming these terms in a particular field of arts or sciences. The principles of naming vary from the relatively informal conventions of everyday speech to the internationally agreed principles, rules and recommendations that govern the formation and use of the specialist terms used in scientific and any other disciplines. Naming "things" is a part of general human communication using words and language: it is an aspect of everyday taxonomy as people distinguish the objects of their experience, together with their similarities and differences, which observers identify, name and classify. The use of names, as the many different kinds of nouns embedded in different languages, connects nomenclature to theoretical linguistics, while the way humans mentally structure the world in relation to word meanings and experience relates to the philosophy of language. Onomastics, the study of proper names and their origins, includes: anthroponymy (concerned with human names, including personal names, surnames and nicknames); toponymy (the study of place names); and etymology (the derivation, history and use of names) as revealed through comparative and descriptive linguistics. The scientific need for simple, stable and internationally accepted systems for naming objects of the natural world has generated many formal nomenclatural systems. Probably the best known of these nomenclatural systems are the five codes of biological nomenclature that govern the Latinized scientific names of organisms. (en)
  • 命名法(英語: nomenclature)は、自然科学の対象となる自然物の呼称に関する規則であり、自然についての系統的な認識を可能とする意義をもつ。以下のものがある。 * 化学 * IUPAC命名法 * 立体特異的番号付け * 生物学 * 学名 * 国際原核生物命名規約 * 国際藻類・菌類・植物命名規約 * 国際動物命名規約 * 天文学 * 恒星の命名、バイエル符号、フラムスティード番号 * 惑星の命名法 * 形式科学 * 命数法 (ja)
  • Nazewnictwo (inaczej nomenklatura) – zbiór zasad określający reguły nadawania charakterystycznych nazw dla danej dziedziny. Umożliwia standaryzację nazw, pozwalając tym samym na łatwe dodawanie nowych elementów do słownika. Systematyczne nazewnictwo jest bardzo ważne w chemii (szczególnie w chemii organicznej) oraz biologii (szczególnie w systematyce organizmów żywych). (pl)
  • Nomenclatuur is naamgeving en wetenschappelijke nomenclatuur is het op systematische wijze benoemen van allerlei zaken. Zo worden eenduidige namen gegeven aan planten, dieren en chemische stoffen. Dit heeft een eenduidige communicatie als doel: idealiter heeft een wetenschappelijke naam voor iedereen die ermee werkt dezelfde, unieke betekenis. Wetenschappelijke namen worden veel in de taxonomie gebruikt, bij de indeling van levensvormen. (nl)
  • En nomenklatur (ursprungligen av latinets nomen calo, att 'genom namn sammankalla') är det system av termer och beteckningar som används inom ett fackområde. Sådana system kan variera i stringens (ungefär: mått på motstånd att binda samman). (sv)
  • Номенклату́ра (від лат. nomenclatura, перелік, список) — багатозначний термін, який визначає сукупність: * назв продукції, що виробляється. Наприклад: номенклатура кабелів, тросів, електродвигунів, центрифуг тощо; * прийнятих для наукового вжитку назв, термінів, що застосовуються в тій чи іншій галузі знання; * бухгалтерських рахунків; * документів. Наприклад: номенклатура карт - система позначень окремих аркушів мап; * систематизований перелік найменувань справ із зазначенням строків зберігання; * працівники, призначені чи затверджені вищими органами на керівні посади; * прошарок радянського суспільства в значенні Партноменклатура — чільний суспільний прошарок, клас в соціалістичному суспільстві. (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 391896 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 32507 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1025208553 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Nomenklatura (z latinského nomenclator - „jmenovatel“; ve starém Římě otrok, jenž svému pánu připomínal jména osob, které potkává – původně složenina slov nomen, „jméno“ a calare, „volat“) je systém pojmenování a zařazování (klasifikace) určitých objektů jakožto prvků dané kategorie. (cs)
  • Eine Nomenklatur (lateinisch nomenclatura ‚Namensverzeichnis‘) ist eine Sammlung von Benennungen und Fachausdrücken aus einem bestimmten Themen- oder Anwendungsgebiet, die für bestimmte Bereiche verbindlich ist. Die Gesamtheit der in einem Fachgebiet gültigen Benennungen bildet eine Terminologie. In der DDR wie in allen sozialistischen Ländern bezeichnete man damit (heute gemeinhin als Nomenklatura unterschieden) die Zuständigkeit für die Besetzung bestimmter Positionen. Es existierten zwei Ebenen der Nomenklatur: die der Staatsorgane und die der Partei. (de)
  • Une nomenclature désigne une instance de classification (code, tableau, liste, règles d'attribution d'identité...) faisant autorité et servant de référence dans le cadre d'une activité professionnelle, industrielle ou d'une discipline donnée (exemples : en chimie, en botanique, en zoologie, en astronomie, etc.). La nomenclature est un élément-clé de toute taxonomie. (fr)
  • Tata nama atau nomenklatur (bahasa Inggris: nomenclature) berasal dari bahasa Latin: nomen untuk penamaan atau calare bagi sebuah penyebutan dalam bahasa Yunani: ονοματοκλήτωρ yang berasal dari kata όνομα atau onoma yang sama berarti dengan bahasa Inggris kuno: nama dan : namo adalah merujuk pada persyaratan, sistem prinsip-prinsip dasar, prosedur dan persyaratan yang berkaitan dengan penamaan yang dapat merupakan pembakuan kata atau frasa penugasan untuk objek tertentu. (in)
  • La nomenclatura è un sistema di denominazione di oggetti, procedure o principi in una data categoria. Il principio di assegnazione di un nome può variare, ma solitamente esso è basato su convenzioni relative all'ambiente in cui si sta agendo (eg. geografia, astronomia, biologia, chimica). Linneo ne rese popolare uno dei più noti esempi: egli usò il sistema di nomenclatura binomiale per dare un nome agli animali e alle piante. (it)
  • 命名法(英語: nomenclature)は、自然科学の対象となる自然物の呼称に関する規則であり、自然についての系統的な認識を可能とする意義をもつ。以下のものがある。 * 化学 * IUPAC命名法 * 立体特異的番号付け * 生物学 * 学名 * 国際原核生物命名規約 * 国際藻類・菌類・植物命名規約 * 国際動物命名規約 * 天文学 * 恒星の命名、バイエル符号、フラムスティード番号 * 惑星の命名法 * 形式科学 * 命数法 (ja)
  • Nazewnictwo (inaczej nomenklatura) – zbiór zasad określający reguły nadawania charakterystycznych nazw dla danej dziedziny. Umożliwia standaryzację nazw, pozwalając tym samym na łatwe dodawanie nowych elementów do słownika. Systematyczne nazewnictwo jest bardzo ważne w chemii (szczególnie w chemii organicznej) oraz biologii (szczególnie w systematyce organizmów żywych). (pl)
  • Nomenclatuur is naamgeving en wetenschappelijke nomenclatuur is het op systematische wijze benoemen van allerlei zaken. Zo worden eenduidige namen gegeven aan planten, dieren en chemische stoffen. Dit heeft een eenduidige communicatie als doel: idealiter heeft een wetenschappelijke naam voor iedereen die ermee werkt dezelfde, unieke betekenis. Wetenschappelijke namen worden veel in de taxonomie gebruikt, bij de indeling van levensvormen. (nl)
  • En nomenklatur (ursprungligen av latinets nomen calo, att 'genom namn sammankalla') är det system av termer och beteckningar som används inom ett fackområde. Sådana system kan variera i stringens (ungefär: mått på motstånd att binda samman). (sv)
  • Номенклату́ра (від лат. nomenclatura, перелік, список) — багатозначний термін, який визначає сукупність: * назв продукції, що виробляється. Наприклад: номенклатура кабелів, тросів, електродвигунів, центрифуг тощо; * прийнятих для наукового вжитку назв, термінів, що застосовуються в тій чи іншій галузі знання; * бухгалтерських рахунків; * документів. Наприклад: номенклатура карт - система позначень окремих аркушів мап; * систематизований перелік найменувань справ із зазначенням строків зберігання; * працівники, призначені чи затверджені вищими органами на керівні посади; * прошарок радянського суспільства в значенні Партноменклатура — чільний суспільний прошарок, клас в соціалістичному суспільстві. (uk)
  • En lexicografia, la nomenclatura principal o lemari és el conjunt d’unitats lèxiques que conformen el cos d’un diccionari (sigui del tipus que sigui), un vocabulari o un glossari. En lexicografia impresa, aquestes unitats lèxiques se solen classificar normalment per ordre alfabètic, és a dir, seguint un criteri formal. Aquest tipus de criteri és adoptat pels diccionaris semasiològics, perquè a partir del mot es troba la informació semàntica de les paraules. D’altra banda, en les obres de tipus onomasiològic, es segueixen altres vies de classificació com, per exemple, el contingut de les unitats lèxiques i no la forma. En aquests casos, s’accedeix al mot segons el concepte. (ca)
  • Nomenclature (UK: /nəˈmɛŋkləˌtʃər/, US: /ˈnoʊmənˌkleɪtʃər/) is a system of names or terms, or the rules for forming these terms in a particular field of arts or sciences. The principles of naming vary from the relatively informal conventions of everyday speech to the internationally agreed principles, rules and recommendations that govern the formation and use of the specialist terms used in scientific and any other disciplines. (en)
rdfs:label
  • Nomenclatura (ca)
  • Nomenklatura (cs)
  • Nomenklatur (de)
  • Nomenclature (en)
  • Nomenklaturo (eo)
  • Nomenclature (fr)
  • Tata nama (in)
  • 命名法 (ja)
  • Nomenclatura (it)
  • 명명법 (ko)
  • Nazewnictwo (pl)
  • Nomenclatuur (nl)
  • Nomenklatur (sv)
  • Номенклатура (uk)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:knownFor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:content of
is gold:hypernym of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License