About: Lollardy

An Entity of Type: organisation, from Named Graph: http://dbpedia.org, within Data Space: dbpedia.org

Lollardy, also known as Lollardism or the Lollard movement, was a Proto-Protestant Christian religious movement that existed from the mid-14th century until the 16th-century English Reformation. It was initially led by John Wycliffe, a Roman Catholic theologian who was dismissed from the University of Oxford in 1381 for criticism of the Roman Catholic Church. The Lollards' demands were primarily for reform of Western Christianity. They formulated their beliefs in the Twelve Conclusions of the Lollards.

Property Value
dbo:abstract
  • Lollardi byli středověkým anglickým náboženským hnutím, které chtělo reformovat katolickou církev. Ta je však prohlásila za kacíře a pronásledovala. Lollardi se hlásili k Viklefovým reformním názorům, ale jeho učení si přizpůsobili a zjednodušili. Viklefovy radikální myšlenky byly dost silné, aby inspirovaly hnutí, které odolávalo perzekuci více než sto let a vytvořilo svou vlastní literaturu. Lidové hnutí anglických lollardů se podobalo valdenskému hnutí, ale nebyli jím nijak ovlivněni. Lollardi zprostředkovávali Viklefovy názory širší veřejnosti. Hnutí se rozvíjelo z univerzitních kruhů k méně vzdělaným vrstvám. Přibližně od roku 1380 podnikali někteří kněží, mezi nimi i členové oxfordské univerzity, kazatelské cesty po celé zemi. Ostentativně zachovávali chudobu a pravděpodobně již užívali překladů Písma svatého, do kterého se na Viklefovu žádost pustili dva jeho žáci Mikuláš Hereford a Jan Purvey. Univerzitní lollardství postupně vymizelo, protože v řadách profesorů už nemělo své zastánce. Kázat začali kaplané a laikové a lollardství se postupně radikalizovalo. To už byli kazatelé stíháni ze strany katolické církve, docházelo k jejich věznění nebo dokonce upalování. Aby se zaplnily mezery vzniklé jejich pronásledováním, docházelo až do počátku 15. století k tajným svěcením. Jako lollardi byli velmi brzy označováni věřící, které pro své přesvědčení získali Viklefovi žáci. Ve Flandrech a v Anglii se jednalo o pejorativní označení, které naráželo na jejich puritánskou přísnost a svědomitou zbožnost. Lollardi nakonec přisuzovali nejdůležitější místo morálce. Nekladli důraz na teologickou stavbu Viklefova učení, ale starali se pouze o praktické požadavky. Vyžadovali především zjednodušení obřadů, odstranění klerikální společnosti a sekularizaci majetku duchovních. Nejvýznamnějším světským vůdcem hnutí byl , následovík Jana Viklefa a vzdělaný dvořan Jindřicha V., který si dopisoval s Janem Husem). Již roku 1412 byl uvězněn pro své viklefovské názory, ale podařilo se mu s pomocí lollardů uprchnout. V roce 1414 připravoval povstání, při němž chtěl zajmout královskou rodinu. Povstání však bylo prozrazeno, povstalci pobiti a 69 zajatců bylo popraveno. Oldcastle, jemuž Jindřich V. opakovaně nabízel milost pokud odvolá své názory, uprchl na venkov. V roce 1417 však byl zatčen a upálen. Podle některých názorů (např. Martin Hilský) byl právě Oldcastle předlohou Shakespearovy postavy Johna Falstaffa. Jiné povstání připravoval v roce 1431 , který hlásal konfiskaci všeho bohatství, ať už byli jeho držiteli laici nebo kněží. Také neměl úspěch. Tím se jenom prohlubovala nenávist vrchnosti vůči stoupencům Viklefova učení. Represe byla ještě tvrdší, hnutí které postihla se muselo stále obezřetněji skrývat. Přes pronásledování se udrželi až do reformace v 16. století a společně s vlivy německé reformace se stali podhoubím pro rychlý rozmach anglické reformace. Lollardské hnutí našlo odezvu Čechách, kde mělo prokazatelný vliv na husitství. Na začátku husitské revoluce přijel do Prahy významný viklefovec a příznivec lollardů Petr Payne (zvaný Engliš), který se zakrátko stal jedním z nejvýznamnějších představitelů české reformace. (cs)
  • Die Lollarden (Lollharden, englisch Lollards oder auch Matemans, Alexianer, Celliten, auch Wiklifiten) waren die Mitglieder einer religiösen Bewegung, die sich ausgehend von den Lehren John Wyclifs in England gegen Ende des 14. Jahrhunderts entwickelte und viele der Thesen Martin Luthers vorwegnahmen. Die Lollarden widersetzten sich der Kirchenhierarchie und traten für die Rechtfertigung durch den Glauben ein. Sie lehnten viele kirchliche Lehrsätze ab (z. B. die Transsubstantiation) und traten für Predigten und Bibellesungen in der Landessprache ein. Die Lollarden wurden als Häretiker verfolgt; viele widerriefen, doch andere gingen in den Untergrund, wo sie in kleinen Gruppen während des ganzen 15. Jahrhunderts fortbestanden. Zu den Lollarden gehörten überwiegend Stadtarbeiter und Handwerker. Sie trugen – wenn auch nicht entscheidend – zur Annahme der Reformation in England bei. (de)
  • Lolardismo (Lolarda movado) estis antaŭ-protestanta kristana religia movado kiu ekzistis el la mezo de la 14a jarcento al la Angla Reformacio. Ĝi estis dekomence estrita de John Wycliffe, nome romkatolika teologo kiu estis elpostenigita el la Universitato de Oksfordo en 1381 pro sia kritikaro kontraŭ la Romkatolika Eklezio. La postuloj de Lolardistoj estis ĉefe por reformo de la Okcidenta Kristanismo. Ili formulis siajn kredojn en la Dekdu Konkludoj de la Lolardistoj. (eo)
  • El movimiento lolardo o wyclifista fue un movimiento político y religioso de finales del siglo XIV e inicios del siglo XV en Inglaterra, generalmente identificado como un precursor de la Reforma. Sus objetivos principales eran precisamente la reforma de la Iglesia. Los orígenes del movimiento lolardo (Lollardy) o wyclifista se encuentran en las enseñanzas de John Wyclif (de ahí el nombre de esta corriente), un teólogo prominente de la Universidad de Oxford hacia 1350. (es)
  • Lollardo edo lolardo (ingeles zaharretik, lollaert, "marmarti"), XIV. eta XV. mendeetan Ingalaterran zabaldu ziren kristau herese batzuei eman zitzaien izena da. John Wycliffe teologoaren jarraitzaileak ziren, eta eliz agintarien ohituren aurka jo zuten, pobreziara itzultzea aldarrikatzen zutela. Mugimendu horrek teologiazko oinarriak zituen hasieran, baina XIV. mendearen bukaeran gizarte-mugimendu bihurtu zen: ideia haietan aurkitu zuten funtsa herri-matxinadek XV. mendean, eta, zapalkuntza bortitzagatik ere, bizirik iraun zuen ideologia honek, erreforma protestantea herrian sustraitzeko ahalegina erraztu baitzuen XVI. mendearen hasieran. (eu)
  • Les Lollards sont les membres ou sympathisants d'un mouvement de contestation religieuse et sociale, initié en Angleterre à la fin du XIVe siècle par le théologien John Wyclif. A ce titre, les lollards sont des précurseurs de la Réforme protestante. Accusés d'hérésie par les autorités de l'Église catholique, ils furent durement réprimés. « De quel droit ceux qui s'appellent seigneurs, dominent-ils sur nous ? À quel titre ont-ils mérité cette position ? Pourquoi nous traitent-ils comme des serfs ? Puisque nous descendons des mêmes parents, Adam et Ève, comment peuvent-ils prouver qu'ils valent mieux que nous, si ce n'est qu'en exploitant nos labeurs, ils peuvent satisfaire leur luxe orgueilleux ? » — John Ball (fr)
  • Lollardy (Lollardisme, gerakan Lollard) adalah sebuah gerakan keagamaan Kristen pra-Protestan yang timbul dari pertengahan abad ke-14 sampai Reformasi Inggris. Gerakan tersebut awalnya dipimpin oleh John Wycliffe, seorang teolog Katolik Roma yang dikeluarkan dari Universitas Oxford pada 1381 karena mengkritik Gereja Katolik. Tuntutan-tuntutan Lollard utamanya adalah untuk reformasi Gereja Barat. Mereka merumuskan keyakinan mereka dalam . (in)
  • Lollardy, also known as Lollardism or the Lollard movement, was a Proto-Protestant Christian religious movement that existed from the mid-14th century until the 16th-century English Reformation. It was initially led by John Wycliffe, a Roman Catholic theologian who was dismissed from the University of Oxford in 1381 for criticism of the Roman Catholic Church. The Lollards' demands were primarily for reform of Western Christianity. They formulated their beliefs in the Twelve Conclusions of the Lollards. (en)
  • ロラード派(英: Lollards)あるいはロラード主義(英: Lollardy)は、14世紀中頃から宗教改革の時代にかけて、イングランドで起こった政治的かつ宗教的な運動のこと。ロラード主義はオックスフォード大学の神学者ジョン・ウィクリフの教えから発展し、その主張はローマ・カトリック教会の改革を要求するものであった。ロラード派はカトリックの事効論を否定し、信仰において「本物の」聖職者であるかどうかがサクラメントを行う者の必要条件であるとした。さらに信心深い俗人にも聖職者と同じ儀式を行う力があると説いた。つまりロラード派によれば、宗教的な力と権限は、聖職のヒエラルキーに基づくのではなく、信仰心に拠るものであった。同様に、ロラード主義は聖職者の権威が、聖書の権威に基づいていることを強調した。彼らは「救済された教会」の概念を説いた。それはキリストの本当の教会を意味し、敬虔な信者の共同体であり、公的なカトリック教会と重なりながらも同質ではないとされた。またロラード派は予定説を唱え、両体共存説に同意して全質変化を否定し、教皇には清貧を求め、教会財産への課税を主張した。 (ja)
  • I lollardi (cioè i "seminatori di zizzania", lolium in latino, o secondo fonti più strettamente storiche "mormoratori, salmodiatori" dall'olandese "lolle" cioè mormorare), anche detti alessiani, furono un gruppo religioso belga, derivante dai beghini, sorto ad Anversa nel XIV secolo, durante una forte pestilenza. Nell'occasione, dopo aver formato una sorta di confraternita ispirata a sant'Alessio, i lollardi si dedicarono alla cura degli appestati, al seppellimento dei cadaveri ed al conforto degli infermi mediante preghiere e canti religiosi. Nello stesso secolo, il termine "lollardi" fu poi utilizzato per definire con intento dispregiativo i poor preachers (poveri predicatori), un movimento politico-religioso inglese, attivo sino agli inizi dello scisma anglicano. I lollardi inglesi, tra cui e Philip Repyngdon, abbracciarono le idee di John Wycliffe (1324 – 1384), teologo dell'Università di Oxford, che si batteva per la riforma della Chiesa romana. Wycliffe pensava che la pietà fosse l'unico requisito per il prete che volesse impartire un sacramento e che, similmente, anche un laico avrebbe potuto fare altrettanto in quanto il potere e l'autorità derivano dalla pietà e non dalla gerarchia ecclesiastica. Analogamente, i lollardi davano maggiore risalto e autorità al testo delle scritture rispetto agli insegnamenti della chiesa Cattolica. Essi pensavano che la "chiesa dei salvati" fosse l'intera comunità dei fedeli e non la chiesa ufficiale romana. Inoltre erano convinti della predestinazione e predicavano la povertà secondo l'esempio apostolico, opponendosi perciò alla tassazione a favore degli ecclesiastici (anzi chiedendo che i beni della chiesa fossero assoggettati alla comune imposizione fiscale). Infine alla transustanziazione opponevano la consustanziazione. Wycliffe era convinto della falsità e corruttibilità della chiesa, auspicando che si privasse di tutti i suoi beni materiali e abbandonasse la vendita delle indulgenze. I lollardi furono perseguitati a causa del carattere sovversivo delle loro idee: molti subirono il martirio, ma il movimento non si estinse del tutto. (it)
  • 롤라드(Lollardy, Lollardry, Lollardism)는 14세기 중반부터 영국의 종교개혁에 이르기까지 있었던 종교운동이다. 이 운동의 시작은 존 위클리프였다. 그는 로마 카톨릭 신학자였는데 로마 카톨릭 교회에 대한 비판으로 1381년 옥스포드 대학에서 추방되었다. 롤라드들은 우선적으로 서구 기독교의 개혁을 요구하는 것이었다. (ko)
  • Lollarden of Lollards zijn aanhangers van een godsdienstig-maatschappelijke beweging, die vooral in Engeland rond 1400 groot succes had. (nl)
  • Lollardzi, lollardowie – członkowie ruchu plebejsko-religijnego w Anglii i Szkocji w XIV i XV w., powstałego pod wpływem nauk Jana Wiklefa, stanowiący przejaw opozycji wobec Kościoła. Lollardzi występowali przeciwko nadużyciom kleru i celibatowi księży, a popierali likwidację majątków kościelnych. Nazwa lollardzi wywodzi się z języka średnioholenderskiego, gdzie lollen oznaczało mamrotać. Przywódcami tego ruchu byli wędrowni kaznodzieje i biedniejsi księża, jak John Ball. W swych wystąpieniach głośno i po cichu (stąd nazwa ruchu) nawoływali do równości społecznej, do likwidacji wielkich latyfundiów i majątków (zwłaszcza kościelnych), do ukrócenia samowoli urzędników i zamiany pańszczyzny na dzierżawę ziemi, czyli czynsz. W roku 1381 wywołali w Anglii groźne powstanie chłopów, którego przywódcami byli m.in. Wat Tyler, i John Ball (wcześniej uwolniony z więzienia). Po początkowych sukcesach, kiedy to uzyskano od króla Ryszarda II obietnice zniesienie poddaństwa i obniżenie czynszu do 4 pensów z akra oraz wolnego handlu chłopów w miastach, powstanie zostało krwawo stłumione. Hasła lollardów pozostały żywe po wiek XVI, kiedy to umożliwiły reformację na Wyspach. (pl)
  • O lollardismo foi um movimento político e religioso dos finais do século XIV e inícios do século XV em Inglaterra. Foi inicialmente liderado por John Wycliffe, um teólogo católico que foi demitido da Universidade de Oxford em 1381 por críticas à Igreja Católica Romana. A síntese de suas idéias está nas "". O termo provavelmente deriva de uma palavra que em holandês equivale à "murmurador". Foi um apelido depreciativo dado a pregadores liderados por John Wycliffe. Em meados do século XV, "lollard" passou a designar os hereges na Inglaterra. Em 1387, ocorreu o primeiro uso oficial do termo na Inglaterra em um mandato do Bispo de Worcester contra cinco "pobres pregadores". Entre as suas principais doutrinas estavam que a devoção era um requerimento para que um padre fosse um "verdadeiro" padre ou que levasse a cabo os sacramentos, e que o leigo devoto tinha o poder de executar os mesmos ritos, acreditando que o poder religioso e a autoridade resultam da devoção e não da hierarquia da Igreja. Ensinava o conceito da "Igreja dos salvados", significando que entre a verdadeira Igreja de Cristo era a comunidade dos fieis, que tinha muito em comum mas não era o mesmo que a Igreja oficial de Roma. Ensinou uma determinada forma de predestinação. Advogava a pobreza apostólica e a taxação das propriedades da Igreja Católica. Negava a transubstanciação em favor da consubstanciação. (pt)
  • Lollarder var ett smädesnamn på anhängare till John Wycliffe som under senmedeltiden utgjorde en kyrkokritisk oppositionsrörelse i England. Lollarderna kritiserade påvedömet och den förvärldsligade hierarkin och krävde lydnad gentemot "Kristi lag" i bibeln, bokstavligt tolkad. Det betydde också att man ifrågasatte feodalsamhället. Lollarderna fick skulden för bondeupporet 1381. Efter Wycliffes död framlades utifrån lollardiska strömningen en petition om kyrkliga reformer 1395 där krig betecknades som brott mot "Kristi lag". Snart angreps dock lollarderna av kung, prästerskap och adel, från 1401 med inkvisition och bålbränning. 1409 utfärdades förbud mot läsande av icke godkända bibelöversättningar. 1417 avrättades lollardernas ledare John Oldcastle. Trots förföljelser överlevde lollarderna som hemliga bibelläsande sällskap, från vilka antiklerikala åsikter utbreddes bland folket. Vid reformationen uppgick lollarderna i puritanismen. (sv)
  • 罗拉德派(Lollardy),或称罗拉德主义(Lollardism)、罗拉德运动(Lollard movement)是英格兰宗教改革期间产生的一个新教流派。由约翰·威克里夫在1381年发起,旨在反抗天主教的权威。其信仰依据为。 (zh)
  • Лола́рди — прихильники релігійного вчення доби середньовіччя (XIV ст.), яке виникло в Антверпені (нині Бельгія) і поширилося на інші країни. В Англії так називали у 1360—1381 роках послідовників Джона Болла. У своїх проповідях таврували багатства і пороки духовенства, вимагали скасування церковної десятини, конфіскації церковного майна, скасування церковної ієрархії тощо. Після 1382 року в Англії так стали називати послідовників мислителя Джона Вікліфа, який критикував католицьку церкву, заперечував головування папи в духовних питаннях, виступав проти світської влади папства. (uk)
  • Лолла́рды (от ср.-нидерл. lollaert(d) — бормочущий) — средневековая религиозная христианская община социально-уравнительного характера, возникшая из религиозно-благотворительных братств, появившихся в начале XIV в. в Германии и Нидерландах. Лолларды отрицательно относились к католической церкви и подвергались преследованиям. Группа фламандских ткачей, примкнувших к лоллардам, укрылась от преследований в Англии (г. Норич и др.), где они оказали влияние на движение Уиклифа. Английские лолларды принимали участие в восстании Уота Тайлера (1381), отстаивали социальное равенство. Их представителем в этом движении был Джон Болл. После подавления восстания лолларды подверглись в Англии преследованиям и вынуждены были бежать в Шотландию и на континент. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 18616 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 29248 (xsd:nonNegativeInteger)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 1026040024 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
gold:hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Lolardismo (Lolarda movado) estis antaŭ-protestanta kristana religia movado kiu ekzistis el la mezo de la 14a jarcento al la Angla Reformacio. Ĝi estis dekomence estrita de John Wycliffe, nome romkatolika teologo kiu estis elpostenigita el la Universitato de Oksfordo en 1381 pro sia kritikaro kontraŭ la Romkatolika Eklezio. La postuloj de Lolardistoj estis ĉefe por reformo de la Okcidenta Kristanismo. Ili formulis siajn kredojn en la Dekdu Konkludoj de la Lolardistoj. (eo)
  • El movimiento lolardo o wyclifista fue un movimiento político y religioso de finales del siglo XIV e inicios del siglo XV en Inglaterra, generalmente identificado como un precursor de la Reforma. Sus objetivos principales eran precisamente la reforma de la Iglesia. Los orígenes del movimiento lolardo (Lollardy) o wyclifista se encuentran en las enseñanzas de John Wyclif (de ahí el nombre de esta corriente), un teólogo prominente de la Universidad de Oxford hacia 1350. (es)
  • Lollardo edo lolardo (ingeles zaharretik, lollaert, "marmarti"), XIV. eta XV. mendeetan Ingalaterran zabaldu ziren kristau herese batzuei eman zitzaien izena da. John Wycliffe teologoaren jarraitzaileak ziren, eta eliz agintarien ohituren aurka jo zuten, pobreziara itzultzea aldarrikatzen zutela. Mugimendu horrek teologiazko oinarriak zituen hasieran, baina XIV. mendearen bukaeran gizarte-mugimendu bihurtu zen: ideia haietan aurkitu zuten funtsa herri-matxinadek XV. mendean, eta, zapalkuntza bortitzagatik ere, bizirik iraun zuen ideologia honek, erreforma protestantea herrian sustraitzeko ahalegina erraztu baitzuen XVI. mendearen hasieran. (eu)
  • Lollardy (Lollardisme, gerakan Lollard) adalah sebuah gerakan keagamaan Kristen pra-Protestan yang timbul dari pertengahan abad ke-14 sampai Reformasi Inggris. Gerakan tersebut awalnya dipimpin oleh John Wycliffe, seorang teolog Katolik Roma yang dikeluarkan dari Universitas Oxford pada 1381 karena mengkritik Gereja Katolik. Tuntutan-tuntutan Lollard utamanya adalah untuk reformasi Gereja Barat. Mereka merumuskan keyakinan mereka dalam . (in)
  • Lollardy, also known as Lollardism or the Lollard movement, was a Proto-Protestant Christian religious movement that existed from the mid-14th century until the 16th-century English Reformation. It was initially led by John Wycliffe, a Roman Catholic theologian who was dismissed from the University of Oxford in 1381 for criticism of the Roman Catholic Church. The Lollards' demands were primarily for reform of Western Christianity. They formulated their beliefs in the Twelve Conclusions of the Lollards. (en)
  • ロラード派(英: Lollards)あるいはロラード主義(英: Lollardy)は、14世紀中頃から宗教改革の時代にかけて、イングランドで起こった政治的かつ宗教的な運動のこと。ロラード主義はオックスフォード大学の神学者ジョン・ウィクリフの教えから発展し、その主張はローマ・カトリック教会の改革を要求するものであった。ロラード派はカトリックの事効論を否定し、信仰において「本物の」聖職者であるかどうかがサクラメントを行う者の必要条件であるとした。さらに信心深い俗人にも聖職者と同じ儀式を行う力があると説いた。つまりロラード派によれば、宗教的な力と権限は、聖職のヒエラルキーに基づくのではなく、信仰心に拠るものであった。同様に、ロラード主義は聖職者の権威が、聖書の権威に基づいていることを強調した。彼らは「救済された教会」の概念を説いた。それはキリストの本当の教会を意味し、敬虔な信者の共同体であり、公的なカトリック教会と重なりながらも同質ではないとされた。またロラード派は予定説を唱え、両体共存説に同意して全質変化を否定し、教皇には清貧を求め、教会財産への課税を主張した。 (ja)
  • 롤라드(Lollardy, Lollardry, Lollardism)는 14세기 중반부터 영국의 종교개혁에 이르기까지 있었던 종교운동이다. 이 운동의 시작은 존 위클리프였다. 그는 로마 카톨릭 신학자였는데 로마 카톨릭 교회에 대한 비판으로 1381년 옥스포드 대학에서 추방되었다. 롤라드들은 우선적으로 서구 기독교의 개혁을 요구하는 것이었다. (ko)
  • Lollarden of Lollards zijn aanhangers van een godsdienstig-maatschappelijke beweging, die vooral in Engeland rond 1400 groot succes had. (nl)
  • 罗拉德派(Lollardy),或称罗拉德主义(Lollardism)、罗拉德运动(Lollard movement)是英格兰宗教改革期间产生的一个新教流派。由约翰·威克里夫在1381年发起,旨在反抗天主教的权威。其信仰依据为。 (zh)
  • Лола́рди — прихильники релігійного вчення доби середньовіччя (XIV ст.), яке виникло в Антверпені (нині Бельгія) і поширилося на інші країни. В Англії так називали у 1360—1381 роках послідовників Джона Болла. У своїх проповідях таврували багатства і пороки духовенства, вимагали скасування церковної десятини, конфіскації церковного майна, скасування церковної ієрархії тощо. Після 1382 року в Англії так стали називати послідовників мислителя Джона Вікліфа, який критикував католицьку церкву, заперечував головування папи в духовних питаннях, виступав проти світської влади папства. (uk)
  • Lollardi byli středověkým anglickým náboženským hnutím, které chtělo reformovat katolickou církev. Ta je však prohlásila za kacíře a pronásledovala. Lollardi se hlásili k Viklefovým reformním názorům, ale jeho učení si přizpůsobili a zjednodušili. Viklefovy radikální myšlenky byly dost silné, aby inspirovaly hnutí, které odolávalo perzekuci více než sto let a vytvořilo svou vlastní literaturu. Lidové hnutí anglických lollardů se podobalo valdenskému hnutí, ale nebyli jím nijak ovlivněni. Lollardi zprostředkovávali Viklefovy názory širší veřejnosti. Hnutí se rozvíjelo z univerzitních kruhů k méně vzdělaným vrstvám. Přibližně od roku 1380 podnikali někteří kněží, mezi nimi i členové oxfordské univerzity, kazatelské cesty po celé zemi. Ostentativně zachovávali chudobu a pravděpodobně již užív (cs)
  • Die Lollarden (Lollharden, englisch Lollards oder auch Matemans, Alexianer, Celliten, auch Wiklifiten) waren die Mitglieder einer religiösen Bewegung, die sich ausgehend von den Lehren John Wyclifs in England gegen Ende des 14. Jahrhunderts entwickelte und viele der Thesen Martin Luthers vorwegnahmen. Die Lollarden widersetzten sich der Kirchenhierarchie und traten für die Rechtfertigung durch den Glauben ein. Sie lehnten viele kirchliche Lehrsätze ab (z. B. die Transsubstantiation) und traten für Predigten und Bibellesungen in der Landessprache ein. Die Lollarden wurden als Häretiker verfolgt; viele widerriefen, doch andere gingen in den Untergrund, wo sie in kleinen Gruppen während des ganzen 15. Jahrhunderts fortbestanden. Zu den Lollarden gehörten überwiegend Stadtarbeiter und Handwerk (de)
  • Les Lollards sont les membres ou sympathisants d'un mouvement de contestation religieuse et sociale, initié en Angleterre à la fin du XIVe siècle par le théologien John Wyclif. A ce titre, les lollards sont des précurseurs de la Réforme protestante. Accusés d'hérésie par les autorités de l'Église catholique, ils furent durement réprimés. — John Ball (fr)
  • I lollardi (cioè i "seminatori di zizzania", lolium in latino, o secondo fonti più strettamente storiche "mormoratori, salmodiatori" dall'olandese "lolle" cioè mormorare), anche detti alessiani, furono un gruppo religioso belga, derivante dai beghini, sorto ad Anversa nel XIV secolo, durante una forte pestilenza. Nell'occasione, dopo aver formato una sorta di confraternita ispirata a sant'Alessio, i lollardi si dedicarono alla cura degli appestati, al seppellimento dei cadaveri ed al conforto degli infermi mediante preghiere e canti religiosi. (it)
  • Lollardzi, lollardowie – członkowie ruchu plebejsko-religijnego w Anglii i Szkocji w XIV i XV w., powstałego pod wpływem nauk Jana Wiklefa, stanowiący przejaw opozycji wobec Kościoła. Lollardzi występowali przeciwko nadużyciom kleru i celibatowi księży, a popierali likwidację majątków kościelnych. Nazwa lollardzi wywodzi się z języka średnioholenderskiego, gdzie lollen oznaczało mamrotać. (pl)
  • Лолла́рды (от ср.-нидерл. lollaert(d) — бормочущий) — средневековая религиозная христианская община социально-уравнительного характера, возникшая из религиозно-благотворительных братств, появившихся в начале XIV в. в Германии и Нидерландах. Лолларды отрицательно относились к католической церкви и подвергались преследованиям. (ru)
  • O lollardismo foi um movimento político e religioso dos finais do século XIV e inícios do século XV em Inglaterra. Foi inicialmente liderado por John Wycliffe, um teólogo católico que foi demitido da Universidade de Oxford em 1381 por críticas à Igreja Católica Romana. A síntese de suas idéias está nas "". O termo provavelmente deriva de uma palavra que em holandês equivale à "murmurador". Foi um apelido depreciativo dado a pregadores liderados por John Wycliffe. Em meados do século XV, "lollard" passou a designar os hereges na Inglaterra. (pt)
  • Lollarder var ett smädesnamn på anhängare till John Wycliffe som under senmedeltiden utgjorde en kyrkokritisk oppositionsrörelse i England. Lollarderna kritiserade påvedömet och den förvärldsligade hierarkin och krävde lydnad gentemot "Kristi lag" i bibeln, bokstavligt tolkad. Det betydde också att man ifrågasatte feodalsamhället. Lollarderna fick skulden för bondeupporet 1381. Efter Wycliffes död framlades utifrån lollardiska strömningen en petition om kyrkliga reformer 1395 där krig betecknades som brott mot "Kristi lag". Snart angreps dock lollarderna av kung, prästerskap och adel, från 1401 med inkvisition och bålbränning. 1409 utfärdades förbud mot läsande av icke godkända bibelöversättningar. 1417 avrättades lollardernas ledare John Oldcastle. (sv)
rdfs:label
  • Lollardi (cs)
  • Lollarden (de)
  • Lollardy (en)
  • Lolardismo (eo)
  • Lolardos (es)
  • Lollardo (eu)
  • Lollardy (in)
  • Lollards (fr)
  • Lollardi (it)
  • ロラード派 (ja)
  • 롤라드파 (ko)
  • Lollarden (nl)
  • Lollardzi (pl)
  • Lollardismo (pt)
  • Лолларды (ru)
  • Lollarder (sv)
  • Лоларди (uk)
  • 羅拉德派 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:combatant of
is dbp:subDiscipline of
is foaf:primaryTopic of
Powered by OpenLink Virtuoso    This material is Open Knowledge     W3C Semantic Web Technology     This material is Open Knowledge    Valid XHTML + RDFa
This content was extracted from Wikipedia and is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License