: For the play by Shakespeare, see Richard II (play)

PropertyValue
p:_1
  • 1. Richard II of England (en)
p:_10
p:_11
p:_12
p:_13
p:_14
  • 14. John Wake, 1st Baron Wake of Liddell (en)
p:_15
  • 15. Joan de Fiennes (en)
p:_16
p:_17
p:_18
p:_19
p:_2
p:_20
p:_21
p:_22
p:_23
p:_24
p:_25
p:_26
p:_27
p:_28
  • 28. Baldwin Wake, Lord of Bourne (en)
p:_29
  • 29. Hawise de Quincy (en)
p:_3
p:_30
  • 30. William de Fiennes, Baron of Tingry (en)
p:_31
  • 31. Blanche de Brienne, Dame de La Loupelande (en)
p:_4
p:_5
p:_6
p:_7
p:_8
p:_9
p:abstract
  • : For the play by Shakespeare, see Richard II (play) Richard II (6 January 1367 – 14 February 1400) was the King of England from 1377 until he was deposed in 1399. He is famed for his pivotal role in resolving the Peasants' Revolt of 1381, and for his purported misdemeanours as King, which led to both to his forced resignation and civil war. (en)
  • Ricardo II de Inglaterra (6 de enero de 1367 - 14 de febrero de 1400). Nacido en la ciudad de Burdeos, Francia, en 1367, fue el segundo hijo de Eduardo, príncipe de Gales, apodado "el Príncipe Negro" y de Juana de Kent. Las sucesivas muertes de su hermano mayor Eduardo (1372) y de su padre (1376), lo convierten en el heredero de su abuelo Eduardo III. Muerto el rey (21 junio de 1377), Ricardo sube al trono con sólo 10 años de edad, bajo la regencia de su tío Juan de Gante y de su madre Juana, fallecida en 1385. Proclamado mayor de edad en 1381, durante su gobierno luchó contra los grandes feudatarios ingleses, y proyectó una total centralización del poder real, reformas que fueron duramente criticadas por sus principales parientes, siendo el más importante su tío y otrora regente Juan de Gante. Buscando una alianza con el Sacro Imperio Romano Germánico, para, quizás, proteger su propia autoridad de sus enemigos, se casó, en el Palacio de Westminster, en 1382, con Ana de Luxemburgo, hija de Carlos IV, duque de Luxemburgo, margrave de Moravia, rey de Bohemia y emperador de Alemania. La reina Ana fue muy popular en Inglaterra, pero desafortunadamente la unión no tuvo descendencia. La reina fallece en el castillo de Sheen, el 7 de junio de 1394, y Ricardo II decide aliarse con el enemigo natural de su patria, Francia. Nacido y educado en dicho país en sus primeros años -por haber sido su padre lugarteniente de Eduardo III en Aquitania y Guyena-, nunca dejó de sentirse identificado con la cultura francesa, lo cual fue otro pretexto de sus enemigos para acusarlo de débil e indolente. Así, solicita la mano de Isabel, la primogénita del rey Carlos VI de Francia, de tan sólo 7 años de edad. Celebrada la boda por poderes primero en el palacio de Louvre (noviembre 1396), y luego en la provincia de Calais -territorio inglés entonces-, la pequeña nueva reina es enviada a Inglaterra, inspirando en Ricardo los más tiernos sentimientos, pues siendo demasiado joven para ser su esposa, se sentía, sin embargo, feliz a su lado. Aquella felicidad seria breve: en 1399 muere Juan de Gante, y Ricardo confisca los bienes del difunto, desposeyendo a su legítimo heredero, su primo Enrique, el cual estaba en el exilio en Francia por orden suya. Enrique regresa a Inglaterra y muy pronto convoca a su lado a todos aquellos humillados y desposeídos por el rey. Ricardo II, derrotado y capturado por Enrique en el castillo de Conway, en Gales, es encarcelado en la Torre de Londres, y, el 29 de septiembre de 1399, es llevado ante el Parlamento y obligado a formalizar su renuncia bajo 33 cargos acusatorios, entre ellos el de "haber sentenciado a lores ingleses con el único afan de venganza". A Ricardo no se le fue permitido defenderse de las acusaciones. El Parlamento proclama a Enrique de Láncaster como el nuevo rey Enrique IV. (es)
  • Richard II. (* 6. Januar? 1367 in Bordeaux; † 14. Februar 1400 Schloss Pontefract (Yorkshire)) war von 1377 bis 1399 König von England. (de)
  • Richard II (6. tammikuuta 1367 – 14. helmikuuta 1400) oli Englannin kuningas vuosina 1377 – 1399. Hän oli edellisen kuninkaan Edvard III:n pojanpoika. Hänen isänsä oli Poitiersin taistelusta tunnettu Edvard Musta prinssi. Koska Rikhard syntyi loppiaisena ja kolme kuningasta oli läsnä hänen syntyessään, syntyi legenda, jonka mukaan hänen oli määrä tehdä suuria asioita, vaikka olikin vasta kuningasperheen toinen poika. Hänestä kuitenkin tuli kruununperijä, kun hänen vanhempi veljensä kuoli jo lapsuudessa. Hänestä tehtiin myös Walesin prinssi isänsä kuollessa yllättäen vuonna 1376. Kun Edvard III kuoli seuraavana vuonna, Rikhard II kruunattiin kuninkaaksi vain kymmenvuotiaana, joskin todellista valtaa käytti aluksi Rikhardin enon, Juhana Gentin, johtama aatelisten neuvosto. Rikhard II oli viimeinen Plantagenetien Angevin (Anjou)-sukuhaaran kuningas. Hänen jälkeensä suvun miespuoliset jälkeläiset jakautuivat kahteen keskenään taistelevaan haaraan: Lancaster- ja York-sukuihin. Rikhard II:n valtakautta leimasivat sisäpoliittiset kiistat ja valtakamppailut aatelisten kanssa. (fi)
  • Richard II d'Angleterre (6 janvier 1367, Bordeaux – 17 février 1400, Pontefract (Angleterre)), duc de Cornouailles, fut roi d'Angleterre de 1377 à sa mort, en succédant à Édouard III, son grand-père. Richard naît à Bordeaux, où ses parents, Édouard le Prince Noir et Jeanne de Kent, résident, en tant que prince et princesse d'Aquitaine. De sa naissance le jour de l'épiphanie en présence de trois rois, naît une légende qui lui prédit un grand destin, bien qu'il ne soit que le fils cadet. Il devient l'héritier du trône d'Angleterre à la mort du Prince Noir en 1376, et roi le 22 juin 1377, à l'âge de dix ans, lorsque son grand-père Édouard III meurt. En la chapelle St-Etienne au palais de Westminster en janvier 1382, il épouse Anne de Bohême, fille de Charles IV, empereur du Saint-Empire romain germanique. Richard est très dévoué à son épouse qui meurt en 1394 sans lui donner d'enfant. Il se remarie par procuration à Paris le 9 mars 1396 et en personne à l'église St-Nicolas à Calais, le 4 novembre 1396, avec Isabelle de Valois, fille du roi de France Charles VI, qui ne lui donne pas non plus de descendance. (fr)
  • Divenne erede al trono d’Inghilterra e fu fatto Principe di Galles quando il Principe Nero morì improvvisamente nel 1376. L’anno seguente morì anche suo nonno Re Edoardo III, lasciandolo sovrano a soli 10 anni. (it)
  • リチャード2世(Richard II, 1367年1月6日 - 1400年2月14日)はイングランド王(在位、1377年6月22日 - 1399年9月29日)。 (ja)
  • Richard II (Bordeaux, 6 januari 1367 – kasteel Pontefract (Yorkshire), 14 februari 1400) was koning van Engeland van 1377 tot 1399. Hij was de zoon van Eduard (de Zwarte Prins) en Johanna van Kent en kleinzoon van Eduard III. Richard was de laatste koning uit het Huis Plantagenet. Door de dood van zijn vader werd hij Prins van Wales. Hij werd al op 10-jarige leeftijd koning en stond onder voogdij van zijn ooms, de hertogen van York en Gloucester en Jan van Gent. Al snel kreeg hij te maken met een boerenopstand (1381) die ontstond naar aanleiding van o.a. een belastingkwestie en onder leiding stond van Wat Tyler. Deze opstand wist hij goed te onderdrukken, en het zag ernaar uit dat hij een bekwame koning zou worden. In 1382 trouwde hij met de 8-jarige Anna, de dochter van keizer Karel IV van het Heilige Roomse Rijk. Hij was toen zelf 15 jaar oud. Zij stierf kinderloos in 1394. Richard koos zich slechte adviseurs en leed daarbij aan depressies. Deze omstandigheden en de dreiging van een invasie van de Fransen, waarmee Engeland sinds 1337 in oorlog was (de Honderdjarige Oorlog), veroorzaakten veel tegenstand. Een strijd om de macht tussen Richard en zijn ooms, gesteund door het parlement, werd in 1388 beslist in het voordeel van de ooms. In 1389 wist Richard zich van hun voogdij te bevrijden en zocht hij toenadering tot het parlement, waarna een periode van rust intrad. In 1389 sloot Richard een wapenstilstand met Frankrijk. In 1396 trouwde hij met Isabella van Valois, dochter van Karel VI van Frankrijk. Ook dit huwelijk bleef kinderloos. Het parlement verlangde invloed op het financiële beleid, waarop Richard een nieuw parlement instelde dat met zijn inzichten instemde. Nu hij de absolute macht in handen had begon hij een ware terreur, die zich uitte in onderdrukking, doodvonnissen en zware belastingen. Toen hij 1399 een campagne naar Ierland op touw zette, keerde zijn neef Hendrik Bolingbroke (de in 1398 verbannen zoon van Jan van Gent en latere koning Hendrik IV), terug. Hij wist Richard op 30 september 1399 opzij te zetten en in de Tower op te sluiten. Hij werd overgebracht naar het kasteel Pontefract in York en daar in 1400 vermoord. Hij werd begraven in King's Langley Church, Hertfordshire, maar zijn lichaam werd later overgebracht naar Westminster Abbey. William Shakespeare wijdde een toneelstuk aan het leven van Richard II. (nl)
  • Rikard II (født 6. januar 1367, død 14. februar 1400) var konge av England fra 22. juni 1377 til 29. september 1399, da han ble styrtet av Henry Bolingbroke. Han var andre sønn av Edward, den svarte prinsen og Joan of Kent, og ble arving da hans eldre bror døde som barn. Han ble født på Hellig tre kongers dag, og tre konger var tilstede da han ble født. Dette ble, selv om han var prinsen av Wales' andre sønn, tatt som tegn på at store ting lå i vente for ham. Ettersom hans eldre bror døde tidlig, og hans far døde i 1376, ble han arving til den engelske tronen og fikk selv tittelen prins av Wales. Året etter døde hans bestefar Edvard III, og han ble dermed konge bare ti år gammel. (no)
  • Ryszard II (ur. 6 stycznia 1367 w Bordeaux, zm. 14 lutego 1400 w Pontefract), młodszy syn Edwarda Czarnego Księcia, księcia Walii, syna króla Edwarda III, i Joanny z Kentu. Król Anglii od 22 czerwca 1377 do 29 września 1399. Urodził się w czasach, gdy jego ojciec był księciem Akwitanii. Po rychłej śmierci starszego brata Edwarda, który zmarł w wieku 6 lat, i śmierci ojca w 1376 r. został księciem Walii i następcą angielskiego tronu. 22 czerwca 1377 r. po śmierci dziadka Edwarda III został kolejnym królem Anglii. Miał wtedy 10 lat. (pl)
  • Ricardo II Plantageneta (6 de Janeiro, 1367 - Fevereiro, 1400) foi rei de Inglaterra entre 1377 e 1399. Era filho de Eduardo, Príncipe de Gales e de Joana de Kent e tornou-se herdeiro da coroa e Príncipe de Gales em 1376, depois da morte prematura do pai e de um irmão mais velho. Ricardo sucedeu como ao avô Eduardo III, mas acabou deposto pelo primo Henrique Bolingbroke, um Lancaster. Na sua ascensão ao trono, Ricardo II tinha apenas dez anos, e como tal não poderia deter o poder real. A regência foi assegurada por um conjunto de homens fortes que incluíam o tio João de Gant, Duque de Lancaster. Em 1381, Ricardo II saltou para a ribalta da política ao negociar pessoalmente com os líderes de uma revolta popular. As suas acções prometiam um rei competente, o que acabou por não se provar. Ricardo II mostrou-se um rei vacilante, influenciável e nalgumas circunstâncias tirânico. Em 1382, Ricardo casou com Ana da Boémia, filha de Carlos IV, Imperador do Sacro-Império. O casal foi feliz, mas a união não produziu qualquer descendência. Ricardo II casou uma segunda vez em 1394, com Isabel de Valois, filha do rei Carlos VI de França; a união não chegou a ser consumada. Para o fim do seu reinado, Ricardo II entrou em disputa aberta com a família Lancaster, liderada por João de Gant, que tinha sido despachado para o continente como Duque da Aquitânia. Em 1398 expulsou também do país Henrique de Lancaster, seu primo, e quando o tio morreu em 1399, confiscou para a coroa todos os seus bens. Esta decisão valeu-lhe o ódio de Henrique, que invadiu Inglaterra. Ricardo II foi deposto no mesmo ano e foi assassinado no Castelo de Pontefract, onde se encontrava sob prisão, numa data incerta de Fevereiro de 1400. Ricardo II foi o último rei da dinastia Plantageneta. A subida ao trono de Henrique IV foi contestada e a médio prazo degenerou na guerra das rosas. A sua vida encontra-se retratada na peça de William Shakespeare Ricardo II. (pt)
  • Ричард II (, 1367—1400) — английский король (1377—1399), представитель династии Плантагенетов, внук короля Эдуарда III, сын Эдуарда Черного принца. Ричард родился в Бордо — его отец сражался во Франции на полях Столетней войны. Когда Чёрный принц умер в 1376 г., еще при жизни Эдуарда III, малолетний Ричард получил титул Принца Уэльского, а еще годом позже унаследовал трон у своего деда. В 1381 г. Ричард проявил талант интригана и переговорщика, заманив в западню вожака восстания, Уота Тайлера, что позволило королевской партии покончить с восстанием. В 1399 г. Ричард объявил о конфискации наследия своего дяди, герцога Ланкастерского Джона Гонта, у его сына Генриха Болингброка, за год до того отправленного в изгнание за выступление против короля. В мае 1399, воспользовавшись отплытием Ричарда в Ирландию для усмирения непокорных феодалов, Генрих Болингброк, двоюродный брат Ричарда, вернулся в Англию и сверг его, став королём Генрихом IV (1399-1413). Арестованного Ричарда II доставили в парламент, где ему были предъявлены 33 обвинения, на которые не позволили отвечать; парламент подтвердил его низложение и признал монархом Генриха IV - не только по праву завоевания, но и для "реформирования королевства". Бывший король был заточен в темницу в замке Понтефракт, где умер в феврале 1400 г. при невыясненных обстоятельствах. По одним сведениям, он уморил себя голодом, по другим — его уморили голодом, по третьим — он был убит сэром Пирсом Экстоном по приказу короля (последняя версия изображена в пьесе Шекспира «Ричард II»). (ru)
  • Rikard II, (eng. Richard II), född 6 januari? 1367 i Bordeaux, död 14 februari 1400, kung av England 1377-1399. Son till Svarte prinsen och sonson till Edvard III av England. Rikard blev arvinge till Englands tron när hans far Edvard, den svarte prinsen dog hastigt 1376. Följande år dog hans farfar Edvard III och därmed blev Rikard kung redan vid tio års ålder. Bondeupproret 1381 var hans första prövning, och hans framgångsrika förhandlingar med rebellernas ledare lugnade oroligheterna och var löftesrikt inför framtiden. När han uppnått myndig ålder visade han sig dock vara en svag, vacklande och samtidigt tyrannisk kung. 1382 gifte han sig med Anna av Böhmen, dotter till kejsar Karl IV av Böhmen. Rikard sägs ha varit fäst vid henne, men de fick inga barn och hon dog 1394. 1396 gifte han sig med prinsessan Isabella av Valois, dotter till den franske kungen Karl VI, men även detta äktenskap blev barnlöst. Han avsattes till sist av sin kusin, Henrik Bolingbroke (senare Henrik IV), placerades i Pontefract Castle och dog år 1400, troligen mördad. Han begravdes i King's Langley Church i Hertfordshire, men kroppen flyttades till Westminster Abbey. Hans kista var emellertid dåligt byggd, och det var lätt för respektlösa besökare att nå in i kistan via flera öppningar och störa innehållet. Det sägs att en skolpojke tog med sig hans käkben. Gift: #1382 med Anna av Böhmen (1366-1394) #1396 med Isabella av Valois, (1387-1409/10) (sv)
  • 理查二世(,), 英格蘭國王,1377年到1399年在位。 黑太子爱德华之子。继承祖父王位,但是实权被叔父蘭開斯特公爵约翰·冈特把持。由于这个原因而记恨兰开斯特家。亲政后驱逐了堂弟兰开斯特公爵亨利,并没收其领地。1399年,亨利在国王远征爱尔兰时举兵拘捕了国王,并让国会同意将理查废黜,由亨利即位。蘭開斯特王朝开始。 (zh)
p:birthPlace
p:border
  • 1 (xsd:integer)
p:boxstyle
  • background-color: 9fe; (en)
  • background-color: bfc; (en)
  • background-color: fb9; (en)
  • background-color: fcc; (en)
  • background-color: ffc; (en)
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0; (en)
p:caption
p:coronation
  • 1377-07-16 (xsd:date)
p:dateOfBirth
p:dateOfDeath
p:deathPlace
p:father
p:hasPhotoCollection
p:imgw
  • 226 (xsd:integer)
p:mother
p:name
  • Richard II (en)
p:placeOfBurial
p:predecessor
p:reference
p:regent
p:reign
p:relatedInstance
p:royalHouse
p:sHouProperty
p:spouse
p:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%; (en)
p:successor
p:title
  • King of England; Lord of Ireland (en)
p:titles
  • King Richard II The King Prince of Wales (en)
p:wikiPageUsesTemplate
p:wikipage-de
p:wikipage-es
p:wikipage-fi
p:wikipage-fr
p:wikipage-it
p:wikipage-ja
p:wikipage-nl
p:wikipage-no
p:wikipage-pl
p:wikipage-pt
p:wikipage-ru
p:wikipage-sv
p:wikipage-zh
rdf:type
rdfs:comment
  • : For the play by Shakespeare, see Richard II (play) (en)
  • Ricardo II de Inglaterra (6 de enero de 1367 - 14 de febrero de 1400). Nacido en la ciudad de Burdeos, Francia, en 1367, fue el segundo hijo de Eduardo, príncipe de Gales, apodado "el Príncipe Negro" y de Juana de Kent. Las sucesivas muertes de su hermano mayor Eduardo (1372) y de su padre (1376), lo convierten en el heredero de su abuelo Eduardo III. (es)
  • Richard II. (* 6. Januar? 1367 in Bordeaux; † 14. Februar 1400 Schloss Pontefract (Yorkshire)) war von 1377 bis 1399 König von England. (de)
  • Richard II (6. tammikuuta 1367 – 14. helmikuuta 1400) oli Englannin kuningas vuosina 1377 – 1399. Hän oli edellisen kuninkaan Edvard III:n pojanpoika. Hänen isänsä oli Poitiersin taistelusta tunnettu Edvard Musta prinssi. (fi)
  • Richard II d'Angleterre (6 janvier 1367, Bordeaux – 17 février 1400, Pontefract (Angleterre)), duc de Cornouailles, fut roi d'Angleterre de 1377 à sa mort, en succédant à Édouard III, son grand-père. (fr)
  • Divenne erede al trono d’Inghilterra e fu fatto Principe di Galles quando il Principe Nero morì improvvisamente nel 1376. L’anno seguente morì anche suo nonno Re Edoardo III, lasciandolo sovrano a soli 10 anni. (it)
  • リチャード2世(Richard II, 1367年1月6日 - 1400年2月14日)はイングランド王(在位、1377年6月22日 - 1399年9月29日)。 (ja)
  • Richard II (Bordeaux, 6 januari 1367 – kasteel Pontefract (Yorkshire), 14 februari 1400) was koning van Engeland van 1377 tot 1399. Hij was de zoon van Eduard (de Zwarte Prins) en Johanna van Kent en kleinzoon van Eduard III. Richard was de laatste koning uit het Huis Plantagenet. (nl)
  • Rikard II (født 6. januar 1367, død 14. februar 1400) var konge av England fra 22. juni 1377 til 29. september 1399, da han ble styrtet av Henry Bolingbroke. Han var andre sønn av Edward, den svarte prinsen og Joan of Kent, og ble arving da hans eldre bror døde som barn. (no)
  • Ryszard II (ur. 6 stycznia 1367 w Bordeaux, zm. 14 lutego 1400 w Pontefract), młodszy syn Edwarda Czarnego Księcia, księcia Walii, syna króla Edwarda III, i Joanny z Kentu. Król Anglii od 22 czerwca 1377 do 29 września 1399. Urodził się w czasach, gdy jego ojciec był księciem Akwitanii. Po rychłej śmierci starszego brata Edwarda, który zmarł w wieku 6 lat, i śmierci ojca w 1376 r. został księciem Walii i następcą angielskiego tronu. 22 czerwca 1377 r. (pl)
  • Ricardo II Plantageneta (6 de Janeiro, 1367 - Fevereiro, 1400) foi rei de Inglaterra entre 1377 e 1399. Era filho de Eduardo, Príncipe de Gales e de Joana de Kent e tornou-se herdeiro da coroa e Príncipe de Gales em 1376, depois da morte prematura do pai e de um irmão mais velho. Ricardo sucedeu como ao avô Eduardo III, mas acabou deposto pelo primo Henrique Bolingbroke, um Lancaster. (pt)
  • Ричард II (, 1367—1400) — английский король (1377—1399), представитель династии Плантагенетов, внук короля Эдуарда III, сын Эдуарда Черного принца. (ru)
  • Rikard II, (eng. Richard II), född 6 januari? 1367 i Bordeaux, död 14 februari 1400, kung av England 1377-1399. Son till Svarte prinsen och sonson till Edvard III av England. (sv)
  • 理查二世(,), 英格蘭國王,1377年到1399年在位。 (zh)
rdfs:label
  • Richard II of England (en)
  • Ricardo II de Inglaterra (es)
  • Richard II. (England) (de)
  • Rikhard II (fi)
  • Richard II d'Angleterre (fr)
  • Riccardo II d'Inghilterra (it)
  • リチャード2世 (イングランド王) (ja)
  • Richard II van Engeland (nl)
  • Rikard II av England (no)
  • Ryszard II (pl)
  • Ricardo II de Inglaterra (pt)
  • Ричард II (ru)
  • Rikard II av England (sv)
  • 理查二世 (英格兰) (zh)
skos:subject
foaf:depiction
foaf:img
foaf:page
p:after
p:issue
p:predecessor
p:redirect
p:spouse
p:successor
owl:sameAs