The Eclogues (; Latin: Eclogae [ˈɛklɔɡae̯]), also called the Bucolics, is the first of the three major works of the Latin poet Virgil.

Property Value
dbo:abstract
  • Les Bucòliques (en llatí: Bucolica) és un poema de Virgili, inspirat en l'obra homònima del grec Teòcrit de Siracusa. Està compost per deu èglogues (aquí neix el nom del gènere, l'ègloga, tan conreada en el Renaixement). Els seus protagonistes són pastors que canten en paisatges propis del locus amoenus, però que es veuen pertorbats pels canvis polítics i la passió amorosa. El poema està escrit en hexàmetres i va gaudir de gran èxit. S'aprecia la influència de la poesia de Valeri Catul, entre d'altres. (ca)
  • Die Eklogen (lateinisch Eclogae oder Bucolica) sind ein Sammelwerk von zehn Hirtengedichten Vergils, das vermutlich zwischen 42 und 39 v. Chr. entstanden ist. Obwohl auch schon antike Kommentatoren diesen Veröffentlichungszeitraum annahmen, ist nach neuerer Forschung auch ein Zeitpunkt bis 35 v. Chr. denkbar. Die Hirtengedichte wurden bis zum dritten Jahrhundert Bucolica genannt, dies war wohl der ursprüngliche Titel. Die erst im 4. Jahrhundert bezeugte Bezeichnung „Eclogae“ für die bukolische Dichtung Vergils ist sicher nicht authentisch, hat sich aber im Lauf der Zeit durchgesetzt. Formales Vorbild der Eclogae sind die Idyllen (griech: Eidyllia) des hellenistischen Dichters Theokrit aus Syrakus (Anfang des 3. Jahrhunderts v. Chr.). Vergil übernimmt das Grundthema der singenden Hirten, verschafft der bukolischen Gattung aber einen großen Gewinn an Tiefe, indem er Themen der Zeitgeschichte und echte menschliche Emotionen einbindet sowie das Groteske und Humoristische deutlich zurückfährt. Zudem huldigt er auch seinen Gönnern Octavian, , Cornelius Gallus und Gaius Asinius Pollio. Historischer Hintergrund vor allem der ersten und neunten Ekloge ist die Landverteilung in Cremona und Mantua an 200.000 Veteranen der Triumvirn infolge der Bürgerkriegswirren nach den Ereignissen von Philippi und Perusia (42 und 41 v. Chr.): Viele Bauern wurden von ihren Ländereien vertrieben oder verließen notgedrungen ihr Land. Vermutlich war auch Vergil zunächst betroffen, bekam aber seinen Grundbesitz durch den Einsatz von Gaius Asinius Pollio und Alfenus Varus bei Octavian wieder zurück. Die berühmteste Ekloge ist die Pollio gewidmete 4. Ekloge, die ca. aus dem Jahr 40 v. Chr. stammt. In diesem Gedicht wird die Geburt eines Weltenheilands und der Beginn eines neuen, goldenen Zeitalters prophezeit, was die christliche Deutung als Ankündigung der Geburt Christi auslegte. Dies brachte Vergil seinen Ruf als anima naturaliter christiana, als „von Natur aus christliche Seele“ ein, wodurch er trotz seines vorchristlichen Glaubens zu einem der auf das Mittelalter und die frühe Neuzeit einflussreichsten Autoren wurde. (de)
  • Βουκολικά ή Εκλογές είναι το πρώτο έργο του Λατίνου ποιητή Βιργιλίου, μια συλλογή από δέκα βουκολικά ποιήματα δηλαδή βουκολικά άσματα, που εκδίδονται το 35μ.Χ. Η λέξη εκλογή δηλώνει το κάθε ποίημα ξεχωριστά ως μεμονωμένο κομμάτι. Ο Βιργίλιος είναι ο πρώτος Λατίνος ποιητής που είχε επηρεαστεί από τη θεοκρίτεια βουκολική ποίηση. Συγκεκριμένα, είχε ως πρότυπο του τα Ειδύλλια του Έλληνα Θεοκρίτου. Καθώς επίσης και ο πρώτος που έγραψε ολόκληρα ποιήματα τα Βουκολικά. Όμως δεν ήταν ο πρώτος που συγκέντρωσε τα ποιήματα του για έκδοσή, εφόσον το είχε ήδη κάνει ο Κάτουλλος. Τα Βουκολικά διαιρούνται σε δύο μέρη, από πέντε εκλογές το καθένα, 1-5, 6-10, το πρώτο περιέχει 420 στίχους, το δεύτερο 410 στίχους. Ουσιαστικά πρόκειται για τους ίδιους τους βοσκούς που παρουσιάζονται ως ηθοποιοί και δημιουργοί της ποίησης μπροστά σε ένα αγροτικό κόσμο. Η δεύτερη εκλογή του Βιργιλίου θεωρείται γενικά η πιο παλιά του, στην οποία διακρίνουμε μια ολοκληρωμένη περιγραφή λουλουδιών, φρούτων και εύοσμων δέντρων. Μετά έπεται η τρίτη εκλογή. Στις δύο αυτές εκλογές φαίνεται ότι ο Βιργίλιος επηρεάστηκε κατά πολύ από τον Θεόκριτο για να τις γράψει. Παρουσιάζουν όμως κάποια τεχνική ανωριμότητα, καθώς ήταν οι πρώτες κατά σειρά δημιουργίας. Η τρίτη εκλογή η οποία αρχίζει με τη φράση Πες μου, Δομοίτα περιλαμβάνει μια ωδική και ποιητική μάχη μεταξύ δύο αντίζηλων βοσκών, του Δαμοίτα και του Μενάλκα. Η τέταρτη εκλογή με τίτλο Μούσες της Σικελίας, εγκωμιάζει τον Πολλίωνα. Οι δύο μεγαλύτερες εκλογές είναι η τρίτη με 111 στίχους και η όγδοη με 110. Σε καθεμία από αυτές υπάρχουν οκτώ στίχοι για να κολακεύσουν ένα προστάτη που εκθειάζεται για την ποίηση του. Αυτός είναι ο Πολλίωνας και ο Οκταβιανός αντίστοιχα. (el)
  • The Eclogues (; Latin: Eclogae [ˈɛklɔɡae̯]), also called the Bucolics, is the first of the three major works of the Latin poet Virgil. (en)
  • Bukolikoak (egloga edo hautaketa ere deitu zaie) Virgilio latindar poetaren bilduma bat da, K.a. 37an agertua. Hexametro daktilitikotan idatzitako hamar piezaz osatuta daude. Virgilio da lehenengo idazle latindarra forma poetiko hau hartzera: Teokrito egile grekoaren Idilioak dira eredu nagusia. Virgiliok K.a. 42 eta K.a. 39 artean konposatu zituen. Artzainen arteko elkarrizketa laburrak dira, Greziako artzain poesiaren araberakoak. Garaiko testuinguruari dagokionez, laugarren eglogan, poetak Urrezko Aro berri bat iragartzen du, Zesar Augusto etorkizuneko enperadorea glorifikatzen duen bitartean. (eu)
  • Las Bucólicas (en latín Bucolica, también conocidas como Églogas, Eclogae) constituyen la primera de las grandes obras del poeta romano Virgilio. (es)
  • Les Bucoliques (ou Églogues) sont un recueil du poète latin Virgile, paru en -37. Elles sont composées de dix pièces rédigées en hexamètres dactyliques. Virgile est le premier auteur latin à adopter cette forme poétique : il s’inspire d’un auteur grec du IIIe siècle av. J.-C., Théocrite. Virgile les composa entre -42 et -39. Ces églogues sont de courts dialogues entre bergers, sur le modèle de la poésie pastorale grecque, quoiqu'à ces imitations soient mêlées quelques allusions aux événements politiques contemporains : ainsi, dans la quatrième églogue, le poète annonce un nouvel Âge d'or, glorifiant Auguste, le futur empereur, dont il attend l'instauration d'une ère de paix. Cette œuvre est subdivisée en dix églogues. (fr)
  • Le Bucoliche sono un'opera del poeta latino Publio Virgilio Marone, iniziata nel 42 a.C e divulgata intorno al 39 a.C. È costituita da una raccolta di dieci egloghe esametriche con trattazione e intonazione pastorali; i componimenti hanno una lunghezza che varia dai 63 ai 111 versi, per un totale di 829 esametri.Questa scelta colloca quindi l'opera nel solco neoterico-callimacheo, di ispirazione alessandrina e precisamente nel filone teocriteo. “Bucoliche” deriva dal greco Βουκολικά (da βουκόλος = pastore, mandriano, bovaro); sono state definite anche ἐκλογαί, egloghe, ovvero "poesie scelte".Esse furono il primo frutto della poesia di Virgilio, ma, nello stesso tempo, possono essere considerate la trasformazione in linguaggio poetico dei precetti di vita appresi dalla scuola epicurea di Napoli. (it)
  • De Bucolica is een dichtbundel van de Romeinse dichter Vergilius, bestaande uit 10 gedichten of Eclogen. Het werk werd geschreven tussen 42 v.Chr. en 39 v.Chr.; Vergilius publiceerde het in 38 v.Chr. onder impuls van Asinius Pollio. Met de Bucolica introduceerde Vergilius de herderspoëzie (ook: pastorale poëzie) als compleet nieuw genre in de Latijnse literatuur. In deze gedichten staat niet het harde werk van de herders centraal, maar hun geïdealiseerde vrijetijdsleven. (nl)
  • As Éclogas (pronúncia em inglês: [ˈɛklɔgz]; em latim: Eclogae /ɛkloːgaj/), também chamadas de Bucólicas, é o primeiro dos três maiores trabalhos do poeta latino Virgílio. Tomando como seu modelo genérico a Bucólica grega ("sobre o cuidado com o gado", assim chamada pelos temas rústicos da poesia) de Teócrito, Virgílio criou uma versão romana parcialmente por oferecer uma interpretação dramática e mítica da mudança revolucionária em Roma no período turbulento entre aproximadamente 44 e 38 a.C.. Virgílio introduziu um clamor político amplamente ausente dos poemas de Teócritos chamados idílios ("pequenas cenas" ou "vinhetas"), apesar da turbulência erótica incomodar os panoramas "idílicos" de Teócrito. O livro de Virgílio contém dez partes, cada uma sendo não um idílio mas uma écloga ("rascunho", "seleção" ou "cômputo"), popularizado amplamente por pastores imaginados em conversa e interpretando em amplos assentamentos rurais, se sofrendo ou abarcando mudanças revolucionárias ou amores felizes ou infelizes. Encenados com grande sucesso nos palcos romanos, eles marcaram uma mistura de política visionária e erotismo que tornaram Virgílio uma celebridade, lendário mesmo em vida. Coroando uma sequência ou ciclo no qual Virgílio criou e ampliou uma nova política mitológica, a Écloga 4 chega a imaginar uma idade de ouro introduzida pelo nascimento de um menino proclamado como "grande aumento de Jove," que amarra com as suas associações divinas afirmadas na propaganda de Otávio, o herdeiro jovem e ambicioso para Júlio César. O poeta faz deste rebento ideal de Jove a ocasião de predizer sua própria metabase acima da escala na epos, ascendendo da humilde faixa do para a faixa da tribuna do heroico, potencialmente rivalizando com Homero: ele deste modo sinaliza sua própria ambição para fazer o épico romano que irá culminar em Eneida. No surto de ambição, Virgílio também planeja derrotar o lendário poeta Orfeu e sua mãe, a musa épica Calíope, tão bem quanto Pã, o inventor da flauta de cana bucólica, mesmo na terra natal de Pã de Arcádia, que Virgílio irá afirmar como sua no clímax de seu livro éclogo na décima écloga. A identificação biográfica da quarta criança da écloga se provou elusiva; mas a figura se provou uma ligação proveniente entre a autoridade romana tradicional e a cristandade. A conexão é primeiro feita na Oração de Constantino anexada à Vida de Constantino por Eusébio de Cesareia (uma leitura para a qual Dante faz uma referência fugaz em seu Purgatório). Alguns acadêmicos também comentaram semelhanças entre os temas proféticos da éclogas e as palavras de Isaías 11:6: "uma criancinha os guiará". Nas Éclogas 10, Virgília coroa seu livro ao inventar um novo mito de autoridade e origem poética : substitui a Sicília de Teócrito e o antigo herói bucólico, o boiador apaixonado Dáfnis, com a voz apaixonada de seu amigo romano contemporâneo, o poeta elegíaco Caio Cornélio Galo, imaginado morrendo de amor em Arcádia. Virgílio transforma esta região remota, montanhosa e livre de mitos da Grécia, em pátria para o deus Pã, dentro do lugar original e ideal da canção pastoral, fundando deste modo uma tradição ricamente ressonante na arte e literatura ocidentais. (pt)
  • «Буколики» (лат. Bucolica) — сборник стихотворений Публия Вергилия Марона, написанных в жанре «пастушеской поэзии». Был впервые опубликован предположительно в 39 году до н. э. Благодаря этому сборнику 30-летний Вергилий был признан лучшим поэтом своей эпохи. Источником для Вергилия послужили «идиллии» греческого поэта Феокрита. В эпоху Нового времени «Буколики» оказали большое влияние на развитие пасторальной литературы. (ru)
  • 《牧歌集》(英語:Eclogues /ˈɛklɒɡz/;拉丁語:Eclogae [ˈɛkloɡaj]),古罗马诗人维吉尔的代表性作品。《牧歌》长达10章,被认为是的典范之作,有着古罗马的田园诗色彩。 维吉尔的代表性作品有:《农事诗》、《牧歌》、《埃涅阿斯纪》。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1633271 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 12398 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 970286726 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:author
  • VIRGIL (en)
dbp:name
  • The Bucolics and Eclogues by Virgil (en)
dbp:no
  • 229 (xsd:integer)
  • 230 (xsd:integer)
dbp:title
  • The Eclogues (en)
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Les Bucòliques (en llatí: Bucolica) és un poema de Virgili, inspirat en l'obra homònima del grec Teòcrit de Siracusa. Està compost per deu èglogues (aquí neix el nom del gènere, l'ègloga, tan conreada en el Renaixement). Els seus protagonistes són pastors que canten en paisatges propis del locus amoenus, però que es veuen pertorbats pels canvis polítics i la passió amorosa. El poema està escrit en hexàmetres i va gaudir de gran èxit. S'aprecia la influència de la poesia de Valeri Catul, entre d'altres. (ca)
  • The Eclogues (; Latin: Eclogae [ˈɛklɔɡae̯]), also called the Bucolics, is the first of the three major works of the Latin poet Virgil. (en)
  • Bukolikoak (egloga edo hautaketa ere deitu zaie) Virgilio latindar poetaren bilduma bat da, K.a. 37an agertua. Hexametro daktilitikotan idatzitako hamar piezaz osatuta daude. Virgilio da lehenengo idazle latindarra forma poetiko hau hartzera: Teokrito egile grekoaren Idilioak dira eredu nagusia. Virgiliok K.a. 42 eta K.a. 39 artean konposatu zituen. Artzainen arteko elkarrizketa laburrak dira, Greziako artzain poesiaren araberakoak. Garaiko testuinguruari dagokionez, laugarren eglogan, poetak Urrezko Aro berri bat iragartzen du, Zesar Augusto etorkizuneko enperadorea glorifikatzen duen bitartean. (eu)
  • Las Bucólicas (en latín Bucolica, también conocidas como Églogas, Eclogae) constituyen la primera de las grandes obras del poeta romano Virgilio. (es)
  • De Bucolica is een dichtbundel van de Romeinse dichter Vergilius, bestaande uit 10 gedichten of Eclogen. Het werk werd geschreven tussen 42 v.Chr. en 39 v.Chr.; Vergilius publiceerde het in 38 v.Chr. onder impuls van Asinius Pollio. Met de Bucolica introduceerde Vergilius de herderspoëzie (ook: pastorale poëzie) als compleet nieuw genre in de Latijnse literatuur. In deze gedichten staat niet het harde werk van de herders centraal, maar hun geïdealiseerde vrijetijdsleven. (nl)
  • «Буколики» (лат. Bucolica) — сборник стихотворений Публия Вергилия Марона, написанных в жанре «пастушеской поэзии». Был впервые опубликован предположительно в 39 году до н. э. Благодаря этому сборнику 30-летний Вергилий был признан лучшим поэтом своей эпохи. Источником для Вергилия послужили «идиллии» греческого поэта Феокрита. В эпоху Нового времени «Буколики» оказали большое влияние на развитие пасторальной литературы. (ru)
  • 《牧歌集》(英語:Eclogues /ˈɛklɒɡz/;拉丁語:Eclogae [ˈɛkloɡaj]),古罗马诗人维吉尔的代表性作品。《牧歌》长达10章,被认为是的典范之作,有着古罗马的田园诗色彩。 维吉尔的代表性作品有:《农事诗》、《牧歌》、《埃涅阿斯纪》。 (zh)
  • Die Eklogen (lateinisch Eclogae oder Bucolica) sind ein Sammelwerk von zehn Hirtengedichten Vergils, das vermutlich zwischen 42 und 39 v. Chr. entstanden ist. Obwohl auch schon antike Kommentatoren diesen Veröffentlichungszeitraum annahmen, ist nach neuerer Forschung auch ein Zeitpunkt bis 35 v. Chr. denkbar. Die Hirtengedichte wurden bis zum dritten Jahrhundert Bucolica genannt, dies war wohl der ursprüngliche Titel. Die erst im 4. Jahrhundert bezeugte Bezeichnung „Eclogae“ für die bukolische Dichtung Vergils ist sicher nicht authentisch, hat sich aber im Lauf der Zeit durchgesetzt. (de)
  • Βουκολικά ή Εκλογές είναι το πρώτο έργο του Λατίνου ποιητή Βιργιλίου, μια συλλογή από δέκα βουκολικά ποιήματα δηλαδή βουκολικά άσματα, που εκδίδονται το 35μ.Χ. Η λέξη εκλογή δηλώνει το κάθε ποίημα ξεχωριστά ως μεμονωμένο κομμάτι. Ο Βιργίλιος είναι ο πρώτος Λατίνος ποιητής που είχε επηρεαστεί από τη θεοκρίτεια βουκολική ποίηση. Συγκεκριμένα, είχε ως πρότυπο του τα Ειδύλλια του Έλληνα Θεοκρίτου. Καθώς επίσης και ο πρώτος που έγραψε ολόκληρα ποιήματα τα Βουκολικά. Όμως δεν ήταν ο πρώτος που συγκέντρωσε τα ποιήματα του για έκδοσή, εφόσον το είχε ήδη κάνει ο Κάτουλλος. (el)
  • Le Bucoliche sono un'opera del poeta latino Publio Virgilio Marone, iniziata nel 42 a.C e divulgata intorno al 39 a.C. È costituita da una raccolta di dieci egloghe esametriche con trattazione e intonazione pastorali; i componimenti hanno una lunghezza che varia dai 63 ai 111 versi, per un totale di 829 esametri.Questa scelta colloca quindi l'opera nel solco neoterico-callimacheo, di ispirazione alessandrina e precisamente nel filone teocriteo. (it)
  • Les Bucoliques (ou Églogues) sont un recueil du poète latin Virgile, paru en -37. Elles sont composées de dix pièces rédigées en hexamètres dactyliques. Virgile est le premier auteur latin à adopter cette forme poétique : il s’inspire d’un auteur grec du IIIe siècle av. J.-C., Théocrite. Virgile les composa entre -42 et -39. Ces églogues sont de courts dialogues entre bergers, sur le modèle de la poésie pastorale grecque, quoiqu'à ces imitations soient mêlées quelques allusions aux événements politiques contemporains : ainsi, dans la quatrième églogue, le poète annonce un nouvel Âge d'or, glorifiant Auguste, le futur empereur, dont il attend l'instauration d'une ère de paix. (fr)
  • As Éclogas (pronúncia em inglês: [ˈɛklɔgz]; em latim: Eclogae /ɛkloːgaj/), também chamadas de Bucólicas, é o primeiro dos três maiores trabalhos do poeta latino Virgílio. Tomando como seu modelo genérico a Bucólica grega ("sobre o cuidado com o gado", assim chamada pelos temas rústicos da poesia) de Teócrito, Virgílio criou uma versão romana parcialmente por oferecer uma interpretação dramática e mítica da mudança revolucionária em Roma no período turbulento entre aproximadamente 44 e 38 a.C.. Virgílio introduziu um clamor político amplamente ausente dos poemas de Teócritos chamados idílios ("pequenas cenas" ou "vinhetas"), apesar da turbulência erótica incomodar os panoramas "idílicos" de Teócrito. (pt)
rdfs:label
  • Bucòliques (ca)
  • Eclogae (de)
  • Βουκολικά (el)
  • Eclogues (en)
  • Bucólicas (es)
  • Bukolikoak (eu)
  • Bucoliques (fr)
  • Bucoliche (it)
  • Bucolica (nl)
  • Éclogas (pt)
  • Буколики (ru)
  • 牧歌集 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of