| p:abstract
| - Gottfried Semper (November 29 1803 - May 15 1879) was a German architect, art critic, and professor of architecture, who designed and built the Semper Opera House in Dresden between 1838 and 1841. In 1849 he took part in the May Uprising in Dresden and was put on the government's wanted list. Semper fled first to Zürich and later to London. Later he returned to Germany after the 1862 amnesty granted to the revolutionaries. Semper wrote extensively about the origins of architecture, especially in his book The Four Elements of Architecture from 1851, and he was one of the major figures in the controversy surrounding the polychrome architectural style of ancient Greece. Semper designed works at all scales, from a baton for Richard Wagner to major urban interventions like the re-design of the Ringstraße in Vienna. (en)
- Gottfried Semper, né à Hambourg le 28 novembre 1803 et mort à Rome le 15 mai 1879, est un architecte et professeur d'architecture allemand. Il entreprit de nombreux voyages. Il utilisait avec parcimonie les formes de construction historiques et travaillait sur le modèle des proportions harmonieuses de l'architecture italienne de la Renaissance.Il publie Der Stil en 1860. Pour Semper, l'art est d'abord une technique appliquée à un matériau pour l'accomplissement d'une fonction. Il est par ailleurs le premier à étudier l'art primitif en tant que tel, notamment en se penchant sur le cas d'un village māori et d'une hutte cérémonielle Carib. C'est une perspective évolutionniste qu'il développe par le biais d'une histoire comparée des styles, sans pour autant se réduire à une recherche des origines de la représentation artistique. Selon lui, chaque style n'est pas le témoin d'une évolution culturelle, mais synthétise plutôt des techniques soumises à l'évolution et certaines formes mentales que toute représentation suppose. Semper veut associer les aspects techniques et constructifs à l'aspect artistique, tentant de rendre l'art et la technique indissociables. Il considère en outre la « parure » ou l'habillage comme nécessaire car la forme doit se manifester comme un symbole signifiant et comme une création humaine autonome. Il souligne ainsi deux aspects de la forme architecturale que sont la forme constructive et la forme symbolique, lesquelles sont pour lui indissociables et doivent s'exprimer à travers la façade.L'opposition entre Hegel et Semper va délimiter tout un espace de pensée au XIX siècle. Catégorie:Architecte allemandCatégorie:Historien de l'artCatégorie:Naissance en 1803Catégorie:Décès en 1879 (fr)
- ゴットフリート・ゼンパー（Gottfried Semper 1803年11月29日 - 1879年5月15日）は19世紀ドイツの建築家。代表作であるドレスデンの歌劇場（ゼンパー・オーパー）などの設計で著名である。日本語ではゴットフリート・ゼムパーとも表記される。ハンブルクに近いアルトナで商人の子として生れた。大学で法律学を学ぶ一方、ギリシャ芸術に強い関心を寄せていた。卒業後、建築を学ぶため教会堂の修復などに携わるが、決闘事件を起こし、パリに逃亡した。パリで3年ほど古典主義建築を学んだ。その後、イタリア各地で本場のルネサンス建築や古代の遺跡にふれ、大きな感銘を受け、またギリシアで遺跡の実測調査を行った。1832年にドイツに帰国、新古典主義の建築家シンケルの知遇を得た。1834年、ドレスデンのザクセン国立芸術学校教授になり、宮廷歌劇場、美術館などを建設。作曲家リヒャルト・ワーグナーと親交を結んだ。美術館建設中の1849年、ドレスデンで革命が起こると、ゼンパーはこれを支援したため、死刑判決を受け、亡命を余儀なくされた（ワーグナーもこのとき同様に亡命した）。パリなどを経てロンドンに赴いた。ロンドンで開催された万国博覧会や、サウス・ケンジントン美術館（現在のヴィクトリア&アルバート美術館）設立にも協力した。1855年設立されたスイス・チューリッヒの工芸大学に招かれ、ここで兼ねてからの研究をまとめ、主著『様式論』を刊行した（1860年）。1864年、バイエルン国王ルートヴィヒ2世からワーグナー（この時期チューリッヒに滞在していた）とゼンパーが歌劇場建設のためミュンヘンに招かれた。設計が終わり、着工を待つばかりであったが、ワーグナーの反対派のために計画は中止された。1869年、ドレスデンの宮廷歌劇場が火災により焼失したため、特赦を受けたゼンパーは再建に当たることになった。基本設計を行い、息子のマンフレッド・ゼンパーが実際の建設に当たった。1871年、皇帝フランツ・ヨーゼフに招かれウィーンに移り、王宮、博物館、劇場の建設に当たった。古代ローマのフォルム・ロマヌムに因んだ王宮拡張計画であったが、ゼンパーの意に反して度々計画が変更された。1876年、イタリアに移り、1879年ローマで死去した。ワーグナーのバイロイト祝祭劇場は、かつてゼンパーが設計したミュンヘンの歌劇場の案を元にしているという。 (ja)
- Gottfried Semper (ur 29 listopada 1803 w Altonie - ob. dzielnica Hamburga, zm. 15 maja 1879 w Rzymie) - niemiecki architekt epoki historyzmu, tworzący głównie w stylu neorenesansowym, działający także w Szwajcarii. Semper urodził się w wówczas należącej do Holsztynu Altonie jako syn zamożnego fabrykanta, piąte z ośmiorga rodzeństwa. Nauki pobierał w Johanneum w Hamburgu, a po maturze w 1823 rozpoczął w Getyndze studia matematyczne i historyczne. W 1825 studiował architekturę u Friedricha von Gärtnera w Monachium. W 1826 wyjechał do Paryża i rozpoczął pracę w pracowni architektonicznej Franza Christiana Gaua. W Paryżu był świadkiem wydarzeń rewolucji lipcowej 1830. W latach 1830-1833 odbył podróże po Włoszech i Grecji w celu zapoznania się z architekturą starożytną. W 1832 przez cztery miesiące brał udział w wykopaliskach na ateńskim Akropolu, przede wszystkim zajmował się budzącym kontrowersje zagadnieniem, czy budowle antyczne były pierwotnie pokryte polichromią czy też nie. Twierdząca odpowiedź na to pytanie zawarta w publikacji z 1834 pod tytułem Vorläufige Bemerkungen über bemalte Architectur und Plastik bei den Alten zyskała mu szeroki rozgłos. 30 września 1834 Semper został dzięki staraniom Franza Christiana Gaua powołany na stanowisko profesora Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Rosnące miasto potrzebowało nowej infrastruktury, zaś dwór królewski zamawiał wytworne budowle, co dało młodemu architektowi szerokie pole do popisu. Semper początkowo należał do zwolenników nawiązującego do architektury wczesnochrześcijańskiej, bizantyjskiej i romańskiej stylu arkadowego, który propagował w swojej publikacji Über den Bau evangelischer Kirchen . W tym okresie preferował silną centralizację przestrzeni, podkreślaną także w bryle budynku poprzez wieżę, kopułę lub nadbudowę, a jednocześnie oszczędną dekorację, nadającą budynkowi wrażenie zamkniętości i masywności. Stworzył wówczas zburzoną w czasach hitlerowskich synagogę w Dreźnie, jak również projekty kilku kościołów ewangelickich, m.in. niezrealizowany św. Mikołaja w Hamburgu. Szczególnie interesujące są rozwiązania urbanistyczne stosowane przez Sempera, przede wszystkim w położonym wokół placu z Zwingerem, Kościołem Dworskim i zamkiem zespole zabudowy, rozszerzonym o Galerię Malarstwa i Teatr Dworski . Dalsze dzieła z okresu drezdeńskiego to szpital Maternihospital, pałac miejski bankiera Martina Wilhelma Oppenheima i zbudowana dla niego Villa Rosa, wzór dla niemieckiej architektury willowej. 1 września 1835 Semper poślubił Berthę Thimmig, z którą do 1848 doczekał się sześciorga dzieci. W 1849 Semper wraz z Richardem Wagnerem, jako republikanie z przekonania, wzięli udział w drezdeńskim powstaniu majowym w czasie Wiosny Ludów i m.in. planował barykady. Po upadku powstania poszukiwany od 16 maja 1849 listem gończym Semper zbiegł z Królestwa Saksonii. List gończy został wprawdzie odwołany w 1863, lecz Semper nigdy nie powrócił do Drezna. Gdy pierwszy budynek Teatru Dworskiego spłonął w 1869 i król Saksonii Jan I na wyraźne prośby mieszkańców zamówił nowy projekt, Semper dostarczył plany, lecz zlecił ich realizacje swemu synowi, Manfredowi. Poprzez Zwickau, Hof, Karlsruhe i Strasburg Semper udał się do Paryża. Jesienią 1850 wyjechał do Anglii, gdzie otrzymał wprawdzie kilka zleceń, lecz nie znalazł stałego zatrudnienia. Z tego względu poświęcił się w czasie pobytu w Londynie intensywniej pracom teoretycznym. Powstały wówczas Cztery elementy architektury oraz Nauka, przemysł i sztuka . W tym czasie powstały też ważne części głównej publikacji Sempera, Styl w sztukach technicznych i tektonicznych albo Estetyka praktyczna, wydanej w 1860 i 1863 w dwóch tomach. Pod wpływem Richarda Wagnera Semper powrócił w 1855 na kontynent europejski - do Zurychu. W Szwajcarii powstał w tym czasie, w dobie gwałtownego rozwoju przemysłu, pomysł zorganizowania wspólnej dla całej konfederacji uczelni technicznej. Projekty zgłoszone na konkurs budynku dla niej, które Semper oceniał jako ekspert, zostały uznane za niezadowalające. Ostatecznie sam Semper zaprojektował nowy budynek uczelni. Stojący na górującym nad starym miastem wzgórzu, w miejscu nieco wcześniej wyburzonych umocnień widoczny zewsząd gmach stał się symbolem nowej epoki. Początkowo wzniesiona przez Sempera siedziba Politechniki mieściła także uniwersytet. Od 1855 Semper był profesorem architektury nowej politechniki i między innymi dzięki wielu swoim uczniom - często także uznanym architektom - uzyskał międzynarodową sławę. Dzięki profesorskiej pensji sprowadził rodzinę z Saksonii do Szwajcarii. W latach 1864-1866 zaprojektował dla króla Bawarii Ludwika II Teatr Richarda Wagnera w Monachium, który nie doczekał się jednak realizacji. W latach 60. XIX w. dyskutowano w Wiedniu na tzw. sprawą muzeów, czyli możliwością przeniesienia rozproszonych w różnych miejscach eksponatów z cesarskiej kolekcji do nowych gmachów. Semperowi zlecono opracowanie projektu gmachów muzealnych przy wiedeńskim Ringu. W 1869 zaprojektował olbrzymie forum cesarskie, które jednak nie zostało zrealizowane w tej formie. Przed zamkiem Hofburg powstały natomiast na podstawie jego planów dwa gmachy muzealne i teatr. W 1871 Semper przeniósł się do Wiednia, aby nadzorować realizację budynków. Ponieważ stale dochodziło do konflików z przydzielonym mu architektem Karlem von Hasenauerem, w 1876 Semper wyjechał z Wiednia. W następnym roku zapadł na zdrowiu. Zmarł w 1879 w czasie podróży do Włoch. Semper został upamiętniony pomnikami przed gmachem Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie i przed ETHZ w Zurychu. (pl)
- Gottfried Semper, född 29 november 1803 i Hamburg, död 15 maj 1879 i Rom, var en tysk arkitekt. Han har bland annat ritat Semperoper i Dresden. Semper blev 1822 student i Göttingen, där han studerade matematik för Carl Friedrich Gauss samt filologi och konstvetenskap för Karl Otfried Müller. Efter att en tid ägnat sig åt ingenjörs- och krigsbyggnad studerade han från 1825 byggnadskonst i München, men tilltalades av den där förhärskande efterhärmningen av olika stilar, och reste därför till Paris, där han 1827-30 studerade för Franz Christian Gau. Efter en studieresa i Italien och Grekland återvände han 1832 till Tyskland, där han framställde en teori om att de gamles gudabilder varit färglagda och deras tempel försedda med målade ornament i en flerfald av färger. Detta gav upphov till en häftig och långvarig strid, men forskningen fann senare att hans åsikt var fullt berättigad.På Karl Friedrich Schinkels förord kallades Semper 1834 till professor i arkitektur vid akademien i Dresden. Där fick han tillfälle att i lära och praxis tillämpa sin grundsats, att all arkitektur framgår ur en organisk gestaltning av det praktiska syftet med byggnadsverket, att således icke en bestämd stil kan fastställas som den givna formen för våra olika behov, såsom Schinkel i viss mån gjort med antiken, och att stilhärmning utan hänsyn till syftet, vilket då pågick i München, är ett oting. Även Semper utgick från antiken, men han lät var sak skapa sin form och kom därigenom till en modifierad renässans, som kan kallas hans egen. Han byggde först synagogan (1838-40), en centralbyggnad i orientaliserande stil. Därnäst kom utförandet av teatern, Semperoper, en byggnad, vilken han lyckades ge former, som stod i harmoni med den närliggande hovkyrkans barockstil och den till slottet hörande Zwingerns, slottsflygelns, rokoko. Byggnaden gav dessutom ett helt nytt uppslag, i det Semper lät dess inre disposition klart och överskådligt uttryckas i dess yttre form. Vidare utförde han Villa Rosa, Palais Oppenheim vid Elbe m.fl. Därtill kom 1846 uppförandet av Museum i Dresden, byggt som avslutning av Zwingerkomplexen och hållet i en kraftig renässans. I arkitekttävlingen till Nikolaikyrkan i Hamburg ritade han en kupolkyrka i en mycket fritt hållen romansk stil, med vilken han vann första priset, men förslaget utfördes ej. Semper hann ej fullborda sitt museum i Dresden. Invecklad i oroligheterna 1848 och majupproret 1849, flydde han till Strassburg och kom därifrån till England. Där blev han av prinsgemålen Albert utnämnd till professor vid South Kensingtonskolan. Han tog ivrig del i den reform i konstslöjden, som började med världsutställningen i London 1851, och bestämde den första anordningen av South Kensingtonmuseet. Samma år utgav han Über die vier Elemente der Baukunst. År 1853 kallades han till Zürich, där han byggde Polytechnikum och även verkade som lärare. I sitt epokgörande verk Der Stil in den technischen und tektonischen Künsten oder praktische Æstetik framlade han sina åsikter om konsten, särskilt arkitekturen såsom grundad på behovet och organiskt framväxande ur konstslöjden och hantverket, åt vilka han alltid ägnade stort intresse. Efter Sempers utkast utförde hans son Manfred, som utbildats i faderns skola, Dresdens nya teater . Semper ritade även teatrar för München och Rio de Janeiro, men de blev ej uppförda. År 1871 flyttade han till Wien. Där gav han uppslagen till hovmuseerna och Hofburgteatern. De långvariga förberedande arbetena - där Wienarkitekten Karl von Hasenauer medverkade - ledde ej till slutligt resultat, förrän Semper av sjuklighet måste lämna dem. Hasenauer utförde sedan byggnaderna med betydligt avvikande från den ursprungliga planen. Efter hans död utgavs Bauten, Entwürfe und Skizzen samt Kleine Schriften (1884). (sv)
- Gottfried Semper (29 de noviembre de 1803, Hamburgo; 15 de mayo de 1879, Roma) fue unos de los arquitectos alemanes más significativos de mediados del siglo XIX. Es junto con Taine, el otro gran exponente de la repercusión positivista sobre la concepción del arte y de su evolución histórica. Semper fue arquitecto teatral de Richard Wagner en la Viena de la segunda mitad del siglo XIX. Aquí proyecta la Burgplatz exterior con la inteción de unir el palacio Hafburg con los Museos de Historia Natural y de Historia del Arte. También fue cofundador del Museum South Kesington, proyecto que pretendía unificar arte e industria. En todos casos vemos com incluso en su práctica arquitectónica Semper estaba ralacionado con la museística, las ciencias naturales y la técnica, todos ellos ámbitos positivistas.El interés por el aspeto técnico fue una de las constantes en la reflexión sobre el arte desde mediados del siglo XIX, llegando incluso a sobreestimarse respecto a otros factores cuando see trataba de arquitectura. Este sería el caso de Violle-le-Duc o Dehio, cuaya obra teórica debemos poner en relación con Semper.Si Semper encuentra la raíz de las formas estéticas en las diferentes técnicas, Viollet-le-Duc explica el arte medieval, y sobre todo la arquitectura gótica, desde presupuestos de funcionalidad y racionalidad constructiva, producto de una determinada ordenación del material de la arquitectura. Sus teorías se sitúan dentro de la corriente racionalista que subyace en la arquitectura del eclecticismo decimonónico. Semper fue quie mayor vigor dio entonces al movimiento técnico hasta tal punto que le otorga tareas estéticas. Este es su mayor logro y para ello se sirvió, igual que Taine, del modelo de las ciencias naturales. Aplicando el concepto evolucionista de raíz darwiniana, Semper propone una concepción del arte y de su evolución desde principios objetivos que tienen su patrón en la organización natural. La naturaleza responde a unos principios formales, como la simetría, la proporcionalidad o la dirección, que son necesariamente emulados en la realidad de los objetos y utensilios humanos, en los que la técnica, el material y la finalidad determinan el resultado.La voluminosa obra en la que Semper dio a conocer su posición fue redactada a partir de 1855, cuando el autor era director de la Escuela de arquitectura de Zurich y publicada en dos partes bajo el título "El Estilo en las Artes Técnicas y Tectónicas", 1860-3. Prestando espeial atención a las artes industriales y a la arquitectura. Semper ensaya una hipótesis: la existencia de unos principios objetivos que determinan el nacimiento de los estilos. Y estos principios que ya hemos dichos serían el material elegido, la técnica utilizada y la finalidad práctica deseada. Toda obra es resultado inevitable de estos tres factores, de los cuales dependerán también los tipos y evolución artística. Este determinismo Semperiano que parece tan cerrado necesita también matizaciones. En primer lugar, el autor procura contemplar no sólo os factores dichos, sino también influjos locales y de la propia personalidad artística.En segndo lugar, los tres principios bársicos de Semper, material, técnica y finalidad, se aplican fundamentalmente en las formas esenciales, es decir, el estilo inicial, y sin embargo pierden competencia en el proceso de maduración del estilo, es decir, en la praxis, Semper admite que se pueda alcanzar un estilo de libertad. Semper aplica su método en distintos ejemplos. En el análisis de los vasos cerámicos griegos le sirve como primer modelo. Pero el ejemplo más paradigmático fue el papel que, a su parecer, desempeñaron las técnicas textiles del trenzado y tejido en el nacimiento del estilo geométrico. Este ejemplo fue inmediatamente criticado por Riegl, que creía que se debía atribuir más independencia a las formas decorativas con respecto a la técnica y al material. Otro aspecto importante de Semper es la importancia que otorgó a la materialización como esencia del arte, es decir, que la idea artística debe materializarse, y por tanto, que la actividad artística consiste primordialmente en su práctica. (es)
- Gottfried Semper (s. 29. marraskuuta 1803, Hampuri – k. 15. toukokuuta 1879, Rooma) oli saksalainen arkkitehti. Hän oli yksi merkittävimmistä saksalaisista 1800-luvun keskivaiheen arkkitehdeista. Hänen päätyönään pidetään Semperoper-oopperataloa Dresdenissä (1838–1841). Semper opiskeli Hampurin Johanneum-koulussa ennen kuin vuonna 1823 aloitti historian ja matematiikan opinnot Göttingenin yliopistossa. Vuonna 1825 hän opiskeli arkkitehtuuria Münchenin Ludwig-Maximilian-yliopistossa Friedrich von Gärtnerin ohjaamana. Myöhemmin Semper toimi arkkitehtuurin professorina kuninkaallisessa kuvataiteiden akatemiassa Dresdenissä. (fi)
- Si orientò ai modelli storici dell'architettura del passato, soprattutto scegliendo le forme dell'architettura classica, disdegnando invece le soluzioni dell'architettura neogotica che pure andavano affermandosi in quell'epoca. Partecipò ai moti rivoluzionari a Dresda nel 1849, sicché fu in seguito costretto a lasciare la città per poi riparare dapprima in Svizzera e poi a Vienna. Tra i suoi più famosi lavori, si ricordano l'Opera di Dresda, il Politecnico federale di Zurigo e gli interventi di risistemazione della Ringstraße a Vienna compreso un nuovo piano per il Burgtheater della capitale austriaca. Si segnala, inoltre, il saggio Lo stile nelle arti tecniche e architettoniche (redatto tra il 1860 ed il 1863), cui si riferirono diversi architetti del Novecento. (it)
- Gottfried Semper (* 29. November 1803 in Hamburg; † 15. Mai 1879 in Rom) war ein deutscher Architekt in der Mitte des 19. Jahrhunderts. (de)
- Gottfried Semper (født 29. november 1803 i Hamburg, død 15. mai 1879 i Roma) var en av de mest betydelige tyske arkitekter på midten av 1800-tallet. (no)
|
![[RDF Data]](http://dbpedia.org/statics/sw-cube.png)
