dbo:abstract
|
- فيساريون جريجوريفيتش بِلينسكي (11 يونيو 1811 - 7 يونيو 1848) (بالروسية: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский) هو ثوري وناقد أدبي وعالم جمال روسي. ولد بِلينسكي في في أسرة طبيب، ودرس الأدب في جامعة موسكو من 1829 حتى 1832، ثم التحق عام 1833 بمجلة «» التي نشرت أول مقالة هامة له، وتولى تحرير مجلة «» (مراقب موسكوبي)، ثم انتقل عام 1839 إلى مدينة سان بطرسبورج وعمل في مجلة «» (مفكرة الوطن)، وفي 1846 أصبح الناقد الرئيسي لمجلة «»، وانتقد بلينسكي في مقال له «رسالة إلى غوغل» حكم الأقلية والكنيسة الاورثوذكسية. وعارض الرواية الرومانسية ودعا إلى الواقعية. (ar)
- Vissarion Grigórievitx Belinski (rus: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский; 30 de maig (calendari julià) / 11 de juny (calendari gregorià) de 1811 – 26 de maig (calendari julià) / 7 de juny (calendari gregorià) de 1848) va ser un crític literari, periodista, lingüista i filòsof rus de tendència . Fou col·laborador d'Aleksandr Herzen, Mikhaïl Bakunin (que alhora va festejar una de les seves germanes), i altres intel·lectuals crítics. Belinski va jugar també un paper clau en la carrera de poeta i editor Nikolai Nekràssov i la seva popular revista El Contemporani. (ca)
- Vissarion Grigorjevič Bělinskij (rusky Виссарион Григорьевич Белинский; (30. květnajul./ 11. června 1811greg., Sveaborg – 26. květnajul./ 7. června 1848greg., Petrohrad) byl ruský literární kritik, estetik a radikální demokrat narozený na území dnešního Finska. (cs)
- Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij (ruse Виссарион Григорьевич Белинский,transliterumita Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij; IPA: [vʲɪsərʲɪˈon grʲɪˈgorʲjɪvʲɪtɕ bʲɪˈlʲinskʲɪj]; 11a de junio [malnovstile, 30a de majo] 1811 – 7a de junio [malnovstile, 26a de majo] 1848) estis rusa priliteratura kritikisto de tendenco Okcidentismo. Belinskij ludis gravan rolon en la kariero de la poeto kaj publikigisto Nikolaj Nekrasov kaj de lia populara gazeto Sovremennik (La nuntempulo). Malkiel aliaj intelektuloj de sia epoko, li ne estis riĉa nobelo, sed la filo de rura kuracisto. La fakto ke Belinskij estis relative neprivilegiita faris, ke inter aliaj rezultoj, li estis ĉefe mem-edukita; tio parte ĉar li estis elpelita el la Moskva Universitato pro politika aktiveco. Sed ĉefe pro sia filozofia kapablo Belinskij estis admirita kaj ankaŭ pro sia emocia engaĝiĝo kaj fervoro. Asteroido 3747 Belinskij estis nomita en sia memorio. (eo)
- Wissarion Grigorjewitsch Belinski (russisch Виссарион Григорьевич Белинский, wiss. Transliteration Vissarion Grigor'evič Belinskij; * 30. Maijul. / 11. Juni 1811greg. in Sveaborg bei Helsinki; † 26. Maijul. / 7. Juni 1848greg. in Sankt Petersburg) war ein russischer Literaturkritiker, Publizist, Linguist und Philosoph. (de)
- Visarión Grigórievich Belinski (ruso: Виссарион Григорьевич Белинский; Sveaborg, Finlandia, 30 de mayojul./ 11 de junio de 1811greg. - San Petersburgo, 26 de mayojul./ 7 de junio de 1848greg.) fue un crítico literario, periodista, lingüista y filósofo ruso de tendencia occidentalizante. (es)
- Vissarion Grigorievitx Belinski (errusieraz: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский; Sveaborg, egun Suomenlinna, Finlandiako Dukerri Handia, 1811ko ekainaren 11greg./maiatzaren 30ajul. - San Petersburgo, 1848ko ekainaren 7agreg./maiatzaren 26ajul.) errusiar filosofo eta literatura- kritikaria izan zen. Literatura-kritika lanen bidez eman zuen bere burua ezagutzera. Gero, Puxkin, Shakespeare, Turgenev, Dostoievski eta abarren lanak aztertu zituen, eta haren iritziak onartu egin ziren, oro har. Azkenik, Errusiako literaturaren ikuspegia (1847) eman zuen argitara. Belinskik «arte hutsa»ren aldekoak baztertu nahi izan zituen errealismoaren izenean. Materialismotik hurbil dauden ikusmolde filosofiko eta politikoek (sozialismo utopikoa) XIX. mendeko Errusiako pentsamenduan eragin handia izan zuten. (eu)
- Vissarion Grigoryevich Belinsky (bahasa Rusia: Виссарион Григорьевич Белинский, tr. Vissarión Grigórʹyevich Belínskiy; IPA: ; 11 Juni [K.J.: 30 Mei] 1811 – 7 Juni [K.J.: 26 Mei] 1848) adalah seorang kritikus sastra Rusia. Belinsky memainkan salah satu peran penting dalam karir penyair dan penerbit Nikolay Nekrasov dan majalah populer . (in)
- Vissarion Grigorievitch Belinski, souvent orthographié Biélinski (en russe : Виссарион Григорьевич Белинский), né le 30 mai 1811 (11 juin 1811 dans le calendrier grégorien) à Sveaborg près d'Helsingfors (aujourd'hui Helsinki) et mort le 26 mai 1848 (7 juin 1848 dans le calendrier grégorien) à Saint-Pétersbourg, est un des grands critiques littéraires russes du XIXe siècle, à tendance occidentaliste et individualiste. (fr)
- ヴィッサリオン・グリゴーリエヴィッチ・ベリンスキー(ロシア語: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский;ラテン文字表記の例:Vissarion Grigorievich Belinskii、1811年6月11日 - 1848年6月7日)は、ロシアの文芸批評家。 (ja)
- Vissarion Grigoryevich Belinsky (Russian: Виссарион Григорьевич Белинский, tr. Vissarión Grigórʹjevič Belínskij, IPA: [vʲɪsərʲɪˈon ɡrʲɪˈɡorʲjɪvʲɪdʑ bʲɪˈlʲinskʲɪj]; June 11 [O.S. May 30] 1811 – June 7 [O.S. May 26] 1848) was a Russian literary critic of Westernizing tendency. Belinsky played one of the key roles in the career of poet and publisher Nikolay Nekrasov and his popular magazine Sovremennik. He was the most influential of the Westernizers, especially among the younger generation. He worked primarily as a literary critic, because that area was less heavily censored than political pamphlets. He agreed with Slavophiles that society had precedence over individualism, but he insisted the society had to allow the expression of individual ideas and rights. He strongly opposed Slavophiles on the role of Orthodoxy, which he considered a retrograde force. He emphasized reason and knowledge, and attacked autocracy and theocracy. (en)
- 비사리온 그리고리예비치 벨린스키(러시아어: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский, 1811년 ~ 1848년)는 러시아의 문학 평론가이다. 러시아 문학과 유럽 문학의 조화에 노력하였다. 딱딱하고 이론에만 치우쳤던 당시의 러시아 문학이 현실에 바탕을 두고 출발하여야 한다고 주장하였다. 러시아 문학의 기초를 닦는 데 이바지하였고, 푸시킨·도스토옙스키 등 많은 문학가를 육성하여 그들의 문학적 위치를 굳혀 주었다고 평가받는다. 그의 저서로는 《페테르스부르크 문집》, 《러시아 문학관》, 《푸시킨론》 등이 있다. 이 문서에는 다음커뮤니케이션(현 카카오)에서 GFDL 또는 CC-SA 라이선스로 배포한 글로벌 세계대백과사전의 내용을 기초로 작성된 글이 포함되어 있습니다. (ko)
- Wissarion Grigorjewicz Bielinski (ur. 11 czerwca 1811 w Sweaborgu w Finlandii, zm. 7 czerwca 1848 w Petersburgu w Rosji) – rosyjski pisarz, filozof, krytyk literacki. Teoretyk kierunku (ros.), okcydentalista. Pochodził z tzw. raznoczyńców (międzystanowej szlacheckiej inteligencji rosyjskiej), jego ojciec był zubożałym lekarzem. Wydalony z uniwersytetu za „brak zdolności”, w rzeczywistości za radykalizm. Od końca lat 30. XIX wieku poświęcił się pracy literackiej i publicystycznej. Był członkiem kółka Stankiewicza, w ramach którego po raz pierwszy w Rosji studiowana była filozofia Hegla. Etap po zapoznaniu się z filozofią Hegla, biografowie Bielińskiego nazywają okresem „rozumnej rzeczywistości”, kiedy bezkrytycznie traktował rosyjską rzeczywistość. Następnie jednak, na drodze interpretacji tej samej filozofii, doszedł do przekonania o konieczności rewolucji, dzięki której zapanuje „królestwo wolności”. Wierzył w szczególną rolę sztuki i powołanie artysty do głoszenia prawdy. Jego jednoznaczny system etyczny i pogląd w sprawie znaczenia sztuki uczynił z niego jeden z największych autorytetów w życiu umysłowym Rosji epoki Mikołaja I, przyczynił się również do uczynienia krytyki literackiej jedną z najważniejszych platform dyskusji o szerszej tematyce politycznej i społecznej. W tekstach literackich omawiano odtąd zagadnienia, których nie można było, za sprawą cenzury, poruszyć wprost. Bielinski jako pierwszy w Rosji recenzował i komentował twórczość Puszkina, Lermontowa, Gogola oraz literackie debiuty Turgieniewa, Dostojewskiego i Niekrasowa. Każdy utwór omawiał w kontekście społecznym, filozoficznym i historycznym, w recenzjach zawierał wskazówki dla czytelników i autorów. Jego system oceniania dzieła, według kryteriów społecznych i politycznych, na trwałe wszedł do rosyjskiej krytyki literackiej. Napisał m.in. tragedię Dymitr Kalinin (nawiązał w niej do Podróży z Petersburga do Moskwy Aleksandra Radiszczewa). W 1849, po zaostrzeniu konserwatywnego kursu polityki carskiej po Wiośnie Ludów, na uniwersytetach zabroniono publicznego wymieniania nazwiska Bielinskiego.Przeciwko poglądom Wissariona Bielinskiego na sztukę występował Aleksandr Drużynin. (pl)
- Vissarion Grigorevitsj Belinski (Russisch: Виссарион Григорьевич Белинский) (Sveaborg (bij Helsinki), 11 juni [O.S. 30 mei] 1811 – Sint-Petersburg, 7 juni [O.S. 26 mei] 1848) was een vooraanstaand Russisch literair criticus en publicist uit de 19e eeuw. (nl)
- Vissarion Grigor'evič Belinskij (in russo: Виссарион Григорьевич Белинский?; Suomenlinna, 11 giugno 1811 – San Pietroburgo, 7 giugno 1848) è stato un filosofo e critico letterario russo. (it)
- Vissarion Grigorjevitj Belinskij (ryska: Виссарион Григорьевич Белинский) född 30 maj 1811 i Sveaborg, Storfurstendömet Finland död 26 maj 1848 var en rysk litteraturkritiker, essäskrivare och individualistisk social tänkare. Belinskij föddes i Sveaborg som låg i det ryska storfurstendömet Finland. Han var son till en fattig läkare i ryska flottan men fick ett stipendium så att han kunde studera vid Moskvas universitet. Härifrån relegerades han dock snart då han skrivit en pjäs som alltför påtagligt visade på livegenskapens ondska. Men en av hans lärare var så imponerad av honom att han fick skriva recensioner och artiklar i tidskriften Teleskop. (sv)
- Vissarión Grigórievitch Belínski (em russo: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский; , 30 de maio de 1811 — São Petersburgo, 26 de maio de 1848) foi um ensaísta, escritor, crítico literário e filósofo russo. Filho de um médico militar no Exército Russo de guarnição no território finlandês. Fez os estudos secundários em Penza e ingressou, em 1829, na Universidade de Moscovo. Foi expulso três anos depois, por ter escrito Dmitri Kalinin, uma peça de teatro que atacava a instituição da servidão. Começou então a trabalhar como jornalista, escrevendo artigos críticos para os jornais mais proeminentes da época. Tendo adoecido gravemente com tuberculose, passou uma temporada em convalescença, no Cáucaso e, de regresso a Moscovo, tornou-se editor do Moskovski Nabliudatel, entre 1838 e 1839. Mudou-se depois para São Petersburgo, publicando em 1841 um ensaio em que exprimia as suas ideias sobre a arte, utilitária no seu modo de ver e potencial reformadora da sociedade. Juntou-se a uma tertúlia de escritores progressistas, que incluía nomes como Ivan Turgueniev e Ivan Gontcharov. Entre 1843 e 1846 publicou onze ensaios sobre Puchkin, louvando o seu poema Evgueni Onegin como uma verdadeira "enciclopédia da vida russa". Procurando adivinhar na obra de Nicolai Gogol um ataque aos valores conservadores, desiludiu-se ao confirmar que este recusava o modernismo. Escreveu, pois, uma carta aberta a Gogol, que foi censurada pelas autoridades, acabando no entanto por ter grande circulação a nível privado, e tornando-se num verdadeiro manifesto dos liberais russos. Dostoiévski foi preso na altura em que procedia a um leitura no círculo de Petrashevski. Por esses crimes Dostoiévski foi preso e condenado à morte em 1849, uma sentença mais tarde comutada para quatro anos de encarceramento em campos de prisioneiros da Sibéria. Continuando a sofrer de tuberculose, Belínski partiu para Berlim em Maio de 1847, regressando a São Petersburgo em Novembro do mesmo ano. Escreveu ainda durante algum tempo para o Sovremennik, vindo a falecer da doença a 7 de Junho de 1848. Embora tivesse profetizado a vinda da grande era da literatura russa, não sobreviveu para presenciar o grande triunfo das obras de Fiódor Dostoiévski, Liev Tolstói e Ivan Turgueniev. Sepultado no Cemitério de Volkovo, em São Petersburgo. (pt)
- Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский (30 мая [11 июня] 1811, крепость Свеаборг, Великое княжество Финляндское — 26 мая [7 июня] 1848, Санкт-Петербург) — русский литературный критик, теоретик, публицист. (ru)
- 维萨里昂·格里戈里耶维奇·别林斯基(俄语:Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский,IPA:[vʲɪsərʲɪˈon grʲɪˈgorʲjɪvʲɪtɕ bʲɪˈlʲinskʲɪj],1811年-1848年),俄罗斯思想家、文学评论家。 (zh)
- Віссаріо́н Григо́рович Бєлі́нський (нар. 30 травня (11 червня) 1811, Свеаборг — 26 травня (7 червня) 1848, Санкт-Петербург) — російський революційний демократ, літературний критик і публіцист, філософ-матеріаліст. (uk)
|
rdfs:comment
|
- فيساريون جريجوريفيتش بِلينسكي (11 يونيو 1811 - 7 يونيو 1848) (بالروسية: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский) هو ثوري وناقد أدبي وعالم جمال روسي. ولد بِلينسكي في في أسرة طبيب، ودرس الأدب في جامعة موسكو من 1829 حتى 1832، ثم التحق عام 1833 بمجلة «» التي نشرت أول مقالة هامة له، وتولى تحرير مجلة «» (مراقب موسكوبي)، ثم انتقل عام 1839 إلى مدينة سان بطرسبورج وعمل في مجلة «» (مفكرة الوطن)، وفي 1846 أصبح الناقد الرئيسي لمجلة «»، وانتقد بلينسكي في مقال له «رسالة إلى غوغل» حكم الأقلية والكنيسة الاورثوذكسية. وعارض الرواية الرومانسية ودعا إلى الواقعية. (ar)
- Vissarion Grigórievitx Belinski (rus: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский; 30 de maig (calendari julià) / 11 de juny (calendari gregorià) de 1811 – 26 de maig (calendari julià) / 7 de juny (calendari gregorià) de 1848) va ser un crític literari, periodista, lingüista i filòsof rus de tendència . Fou col·laborador d'Aleksandr Herzen, Mikhaïl Bakunin (que alhora va festejar una de les seves germanes), i altres intel·lectuals crítics. Belinski va jugar també un paper clau en la carrera de poeta i editor Nikolai Nekràssov i la seva popular revista El Contemporani. (ca)
- Vissarion Grigorjevič Bělinskij (rusky Виссарион Григорьевич Белинский; (30. květnajul./ 11. června 1811greg., Sveaborg – 26. květnajul./ 7. června 1848greg., Petrohrad) byl ruský literární kritik, estetik a radikální demokrat narozený na území dnešního Finska. (cs)
- Wissarion Grigorjewitsch Belinski (russisch Виссарион Григорьевич Белинский, wiss. Transliteration Vissarion Grigor'evič Belinskij; * 30. Maijul. / 11. Juni 1811greg. in Sveaborg bei Helsinki; † 26. Maijul. / 7. Juni 1848greg. in Sankt Petersburg) war ein russischer Literaturkritiker, Publizist, Linguist und Philosoph. (de)
- Visarión Grigórievich Belinski (ruso: Виссарион Григорьевич Белинский; Sveaborg, Finlandia, 30 de mayojul./ 11 de junio de 1811greg. - San Petersburgo, 26 de mayojul./ 7 de junio de 1848greg.) fue un crítico literario, periodista, lingüista y filósofo ruso de tendencia occidentalizante. (es)
- Vissarion Grigorievitx Belinski (errusieraz: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский; Sveaborg, egun Suomenlinna, Finlandiako Dukerri Handia, 1811ko ekainaren 11greg./maiatzaren 30ajul. - San Petersburgo, 1848ko ekainaren 7agreg./maiatzaren 26ajul.) errusiar filosofo eta literatura- kritikaria izan zen. Literatura-kritika lanen bidez eman zuen bere burua ezagutzera. Gero, Puxkin, Shakespeare, Turgenev, Dostoievski eta abarren lanak aztertu zituen, eta haren iritziak onartu egin ziren, oro har. Azkenik, Errusiako literaturaren ikuspegia (1847) eman zuen argitara. Belinskik «arte hutsa»ren aldekoak baztertu nahi izan zituen errealismoaren izenean. Materialismotik hurbil dauden ikusmolde filosofiko eta politikoek (sozialismo utopikoa) XIX. mendeko Errusiako pentsamenduan eragin handia izan zuten. (eu)
- Vissarion Grigoryevich Belinsky (bahasa Rusia: Виссарион Григорьевич Белинский, tr. Vissarión Grigórʹyevich Belínskiy; IPA: ; 11 Juni [K.J.: 30 Mei] 1811 – 7 Juni [K.J.: 26 Mei] 1848) adalah seorang kritikus sastra Rusia. Belinsky memainkan salah satu peran penting dalam karir penyair dan penerbit Nikolay Nekrasov dan majalah populer . (in)
- Vissarion Grigorievitch Belinski, souvent orthographié Biélinski (en russe : Виссарион Григорьевич Белинский), né le 30 mai 1811 (11 juin 1811 dans le calendrier grégorien) à Sveaborg près d'Helsingfors (aujourd'hui Helsinki) et mort le 26 mai 1848 (7 juin 1848 dans le calendrier grégorien) à Saint-Pétersbourg, est un des grands critiques littéraires russes du XIXe siècle, à tendance occidentaliste et individualiste. (fr)
- ヴィッサリオン・グリゴーリエヴィッチ・ベリンスキー(ロシア語: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский;ラテン文字表記の例:Vissarion Grigorievich Belinskii、1811年6月11日 - 1848年6月7日)は、ロシアの文芸批評家。 (ja)
- 비사리온 그리고리예비치 벨린스키(러시아어: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский, 1811년 ~ 1848년)는 러시아의 문학 평론가이다. 러시아 문학과 유럽 문학의 조화에 노력하였다. 딱딱하고 이론에만 치우쳤던 당시의 러시아 문학이 현실에 바탕을 두고 출발하여야 한다고 주장하였다. 러시아 문학의 기초를 닦는 데 이바지하였고, 푸시킨·도스토옙스키 등 많은 문학가를 육성하여 그들의 문학적 위치를 굳혀 주었다고 평가받는다. 그의 저서로는 《페테르스부르크 문집》, 《러시아 문학관》, 《푸시킨론》 등이 있다. 이 문서에는 다음커뮤니케이션(현 카카오)에서 GFDL 또는 CC-SA 라이선스로 배포한 글로벌 세계대백과사전의 내용을 기초로 작성된 글이 포함되어 있습니다. (ko)
- Vissarion Grigorevitsj Belinski (Russisch: Виссарион Григорьевич Белинский) (Sveaborg (bij Helsinki), 11 juni [O.S. 30 mei] 1811 – Sint-Petersburg, 7 juni [O.S. 26 mei] 1848) was een vooraanstaand Russisch literair criticus en publicist uit de 19e eeuw. (nl)
- Vissarion Grigor'evič Belinskij (in russo: Виссарион Григорьевич Белинский?; Suomenlinna, 11 giugno 1811 – San Pietroburgo, 7 giugno 1848) è stato un filosofo e critico letterario russo. (it)
- Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский (30 мая [11 июня] 1811, крепость Свеаборг, Великое княжество Финляндское — 26 мая [7 июня] 1848, Санкт-Петербург) — русский литературный критик, теоретик, публицист. (ru)
- 维萨里昂·格里戈里耶维奇·别林斯基(俄语:Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский,IPA:[vʲɪsərʲɪˈon grʲɪˈgorʲjɪvʲɪtɕ bʲɪˈlʲinskʲɪj],1811年-1848年),俄罗斯思想家、文学评论家。 (zh)
- Віссаріо́н Григо́рович Бєлі́нський (нар. 30 травня (11 червня) 1811, Свеаборг — 26 травня (7 червня) 1848, Санкт-Петербург) — російський революційний демократ, літературний критик і публіцист, філософ-матеріаліст. (uk)
- Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij (ruse Виссарион Григорьевич Белинский,transliterumita Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij; IPA: [vʲɪsərʲɪˈon grʲɪˈgorʲjɪvʲɪtɕ bʲɪˈlʲinskʲɪj]; 11a de junio [malnovstile, 30a de majo] 1811 – 7a de junio [malnovstile, 26a de majo] 1848) estis rusa priliteratura kritikisto de tendenco Okcidentismo. Belinskij ludis gravan rolon en la kariero de la poeto kaj publikigisto Nikolaj Nekrasov kaj de lia populara gazeto Sovremennik (La nuntempulo). Asteroido 3747 Belinskij estis nomita en sia memorio. (eo)
- Vissarion Grigoryevich Belinsky (Russian: Виссарион Григорьевич Белинский, tr. Vissarión Grigórʹjevič Belínskij, IPA: [vʲɪsərʲɪˈon ɡrʲɪˈɡorʲjɪvʲɪdʑ bʲɪˈlʲinskʲɪj]; June 11 [O.S. May 30] 1811 – June 7 [O.S. May 26] 1848) was a Russian literary critic of Westernizing tendency. Belinsky played one of the key roles in the career of poet and publisher Nikolay Nekrasov and his popular magazine Sovremennik. He was the most influential of the Westernizers, especially among the younger generation. He worked primarily as a literary critic, because that area was less heavily censored than political pamphlets. He agreed with Slavophiles that society had precedence over individualism, but he insisted the society had to allow the expression of individual ideas and rights. He strongly opposed Slavophiles (en)
- Wissarion Grigorjewicz Bielinski (ur. 11 czerwca 1811 w Sweaborgu w Finlandii, zm. 7 czerwca 1848 w Petersburgu w Rosji) – rosyjski pisarz, filozof, krytyk literacki. Teoretyk kierunku (ros.), okcydentalista. Napisał m.in. tragedię Dymitr Kalinin (nawiązał w niej do Podróży z Petersburga do Moskwy Aleksandra Radiszczewa). W 1849, po zaostrzeniu konserwatywnego kursu polityki carskiej po Wiośnie Ludów, na uniwersytetach zabroniono publicznego wymieniania nazwiska Bielinskiego.Przeciwko poglądom Wissariona Bielinskiego na sztukę występował Aleksandr Drużynin. (pl)
- Vissarión Grigórievitch Belínski (em russo: Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский; , 30 de maio de 1811 — São Petersburgo, 26 de maio de 1848) foi um ensaísta, escritor, crítico literário e filósofo russo. (pt)
- Vissarion Grigorjevitj Belinskij (ryska: Виссарион Григорьевич Белинский) född 30 maj 1811 i Sveaborg, Storfurstendömet Finland död 26 maj 1848 var en rysk litteraturkritiker, essäskrivare och individualistisk social tänkare. (sv)
|