Within economics, the concept of utility is used to model worth or value. Its usage has evolved significantly over time. The term was introduced initially as a measure of pleasure or satisfaction within the theory of utilitarianism by moral philosophers such as Jeremy Bentham and John Stuart Mill. The term has been adapted and reapplied within neoclassical economics, which dominates modern economic theory, as a utility function that represents a consumer's preference ordering over a choice set. Utility has thus become a more abstract concept, that is not necessarily solely based on the satisfaction/pleasure received.

Property Value
dbo:abstract
  • المنفعة في الاقتصاد، وتشير إلى مقياس تفضيل مجموعة من السلع (وتتضمن الخدمات: الأشياء التي تلبي احتياجات الإنسان)، وهي تمثل الرضى الذي يشعر به المستهلك من سلعة ما. يشكل هذا المفهوم حجر الزاوية في نظرية الاختيار العقلاني و‌نظرية الألعاب: بما أنه لا يمكن قياس الاستفادة أو الرضى أو السعادة الناتجة عن سلعة أو خدمة ما، فبدلاً من ذلك، وضع الاقتصاديون طرقاً لتمثيل وقياس المنفعة على شكل خيارات اقتصادية قابلة للقياس. حاول الاقتصاديون الوصول إلى طرق مجردة للغاية لمقارنة المنفعة من خلال مراقبة وحساب الخيارات الاقتصادية، وللعرض بأبسط شكل ممكن، يعتبر الاقتصاديون أن المنفعة تظهر في نية الأشخاص بسداد مبالغ مختلفة للسلع المختلفة. (ar)
  • Užitek (anglicky: utility) jako ekonomický pojem označuje subjektivní pocit uspokojení plynoucí ze spotřeby statků. V ekonomické teorii se racionálně chovající spotřebitel snaží svůj užitek maximalizovat, resp. snaží se maximalizovat svůj spotřebitelský přebytek "CS". Spotřebitel se rozhoduje, jaký spotřební koš (tzn. kombinaci statků) si zvolí. Volba, pokud má být racionální, musí vždy splňovat následující axiomy: * Axiom úplnosti srovnání – pro libovolné spotřební koše A a B je spotřebitel schopen rozhodnout jestli U(A) je větší, menší, nebo rovno U(B). * Axiom tranzitivity – pokud A, B, C jsou spotřební koše a platí U(A) > U(B) a zároveň U(B) > U(C), pak platí U(A) > U(C). Obvykle, ne však vždy splňuje spotřebitelská volba i další dva pomocné axiomy: * Axiom nepřesycení (víc je lépe) – tento axiom říká, že větší množství statku je preferováno před menším. * Axiom rozmanitosti (rozmanitá spotřeba je preferována před monomaniakální) – pokud A, B a C jsou spotřební koše, kde C je konvexní kombinací A a B a je od nich různý a platí U(A) = U(B) a U(C) > U(A). U(A) představuje užitek plynoucí ze spotřeby spotřebního koše A. Použití tohoto zápisu v axiomech vyjadřuje míru preferencí. Tzn. U(A) > U(B) znamená, že je spotřební koš A preferován před spotřebním košem B. (cs)
  • Within economics, the concept of utility is used to model worth or value. Its usage has evolved significantly over time. The term was introduced initially as a measure of pleasure or satisfaction within the theory of utilitarianism by moral philosophers such as Jeremy Bentham and John Stuart Mill. The term has been adapted and reapplied within neoclassical economics, which dominates modern economic theory, as a utility function that represents a consumer's preference ordering over a choice set. Utility has thus become a more abstract concept, that is not necessarily solely based on the satisfaction/pleasure received. (en)
  • Unter Nutzen (englisch utility) versteht man in der Wirtschaftswissenschaft das Maß an Bedürfnisbefriedigung, das den Wirtschaftssubjekten aus dem Konsum von Gütern und Dienstleistungen entsteht. (de)
  • En economía, la utilidad es la medida de satisfacción del consumidor al obtener un producto. Asumiendo la validez de esta medida, se puede hablar con intención de aumentar o disminuir la utilidad, y por lo tanto explicar el comportamiento económico en términos de los intentos de aumentar la utilidad. Cabe mencionar que la satisfacción del consumidor es personal y, por lo tanto, es subjetiva. El individuo decide qué valor darle a esa satisfacción. El utilitarismo vio la maximización de la utilidad como criterio moral para la organización de la sociedad. De acuerdo con los utilitaristas, como Jeremy Bentham y John Stuart Mill, la sociedad debe tener como objetivo maximizar la utilidad total de los individuos.​ Desde esta perspectiva, la utilidad se entiende como “La propiedad de un objeto por la cual tiende a producir beneficio, ventaja, placer, bien o felicidad”.​ Desde este punto de vista, se sugiere que una economía es eficiente en la medida que produce la mayor “satisfacción” o “utilidad” posible para los participantes en sus actividades.[cita requerida] El concepto suelen aplicarlo los economistas en constructos tales como las curvas de indiferencia, que trazan la combinación de productos que un individuo o una sociedad aceptaría para mantener un determinado nivel de satisfacción. La utilidad individual y la utilidad social puede representarse como la variable dependiente en una función de utilidad; por ejemplo, en curvas de indiferencia o funciones del bienestar social. Cuando esas funciones se combinan con restricciones de producción o insumos básicos, y dados algunos supuestos, pueden representar la eficiencia de Pareto, como se ilustra por ejemplo en la caja de Edgeworth. Esta eficiencia es un concepto central en la economía del bienestar.[cita requerida] (es)
  • Ekonomian, baliagarritasuna, erabilgarritasuna edo utilitatea eragile ekonomiko bati asebetearen neurri bat da, gehienetan kontsumoari edo aberastasunari loturik. Kontzeptua ekonomian baliabideak mugatuak kontsideratu eta kontsumitzaileak dituen aukereten erabaki bat hartu behar duelako sortzen da: kontzeptu erlatiboa da, beraz, aukera zenbait alderatzen dituena. Baliagarritasuna funtsezko kontzeptua da hainbat teoria ekonomikotan: Jeremy Bentham eta John Stuart Mill oinarritzat hartu zuten euren teoriak osatzeko, baina , , Léon Walras eta William Stanley Jevons ekonomialariak izan zen kontzeptuaren inguruan teoria oso bat eratu zutenak, kontzeptuaren inguruan: unitate gehigarri bat eskuratzeak ematen duen baliagarritasuna alegia. Indiferentzia-kurba kontzeptu ekonomikoa ere baliagarritasunetik eratortzen da: baliagarritasun berdina dakarten ondasunen konbinazioa da. (eu)
  • En économie, l'utilité est une mesure du bien-être ou de la satisfaction obtenue par la consommation, ou du moins l'obtention d'un certain nombre de biens et de services. Elle est liée à la notion de besoin. Ce concept est utilisé dans les fonctions d'utilité, fonctions d'utilité sociale, optimum au sens de Wilfredo Pareto, boîtes d'Edgeworth. C'est un concept central de l'économie du bien-être. À l'origine, la notion d'utilité est essentiellement liée à la prise de risque. La « Théorie sur la mesure du risque » de Daniel Bernoulli (1700-1782), et dans celle-ci, le Paradoxe de Saint-Pétersbourg ont été les points de départ de futures notions économiques et financières comme l'aversion au risque, la prime de risque. Du choix d'une fonction d'utilité plutôt qu'une autre transparaît une idée préconçue de ce qui est bon, d'une idéologie. (fr)
  • In economia l'utilità è la misura della felicità o soddisfazione individuale. Un bene è dunque utile se considerato idoneo a soddisfare una domanda. Secondo l'utilitarismo, la massimizzazione dell'utilità sociale dovrebbe essere il fine ultimo della società, che dovrebbe quindi tendere ad ottenere "la felicità maggiore per il maggior numero di individui". (it)
  • 경제학에서, 효용(效用)이란 재화와 용역의 사용으로부터 얻을 수 있는 주관적인 만족을 측정하는 단위이다. 효용의 개념은 주어진 만족의 수준에서 사회와 개인 사이의 필요 재화의 조합을 측정하는 무차별곡선과 같은 주제에서 경제학자들에 의해 응용된다. 또한 효용 함수, 후생함수, 파레토 최적(Pareto maximization), (Edgeworth boxes), 등에서도 사용된다. 효용은 후생경제학의 핵심 개념이기도 하다. 공리주의에서는 사회 조직을 위한 도덕적 기준으로서 효용의 극대화를 주장했다. 벤담(Jeremy Bentham, 1748-1832년)이나 밀(John Stuart Mill, 1806-1876년)같은 공리주의자에 따르면 사회는 최대 다수의 최대 행복을 위해 사회 모든 주체들의 개인적인 효용 극대화에 초점이 맞추어져야 한다. 효용 이론이 가정하는 인간은 되도록 개인의 효용을 극대화하려는 합리적 인간이다. 이를테면, 개인은 어떠한 것을 사용할 수 있고, 양으로 측정할 수 있으며 어떠한 상황에 합리적인 것이라면 효용을 더 요구할 것이다. (ko)
  • In de economie is het nut (Engels: utility) een maat voor relatieve tevredenheid. In andere termen is het een term die verwijst naar de totale tevredenheid, die een consument bij het consumeren van een goed of dienst ondervindt. Gegeven deze maat kan men op een betekenisvolle manier over toenemend- of afnemende nut spreken en daarmee economisch gedrag verklaren in termen van pogingen van de economisch agent zijn- of haar nut te vergroten. Nut wordt vaak gemodelleerd als een eenheid die wordt beïnvloed door consumptie van verschillende goederen en diensten, het bezitten van rijkdom en het genieten van vrije tijd. De leer van utilitarisme zag de maximalisatie van het nut als een moreel criterium voor de organisatie van de samenleving. Volgens utilitaristen, zoals Jeremy Bentham (1748-1832) en John Stuart Mill (1806-1873), zou de samenleving er naar moeten streven het totale nut van alle individuele leden samen te maximaliseren, met als doel het realiseren van "het grootste geluk voor het grootste aantal mensen". Een recentere theorie, die rond 1970 door John Rawls (1921-2002) werd geformuleerd, stelde dat de samenleving het nut zou moeten maximaliseren van dat individu dat in eerste instantie de minste hoeveelheid nut ontving. In beide visies op nut zijn respectievelijk de liberale en sociaal democratische visies op de samenleving te herkennen. Nut wordt meestal door economen in zulke constructies toegepast als de indifferentiecurve. Deze plot de combinatie van goederen, waarvan een individu of een samenleving accepteert dat deze een bepaald niveau van tevredenheid biedt. Individueel- en sociaal nut kan worden geconstrueerd als de waarde van respectievelijk een nutsfunctie en een . Wanneer dezen worden gecombineerd met productie-of grondstofbeperkingen, kunnen deze functies onder bepaalde veronderstellingen worden gebruikt om de Pareto-efficiëntie te analyseren, zoals wordt geïllustreerd door Edgeworth-boxen in . Zulke Pareto-efficiëntie is een centraal begrip in de welvaartseconomie. (nl)
  • Użyteczność – zdolność dobra do zaspokajania potrzeb. Określa subiektywną przyjemność, pożytek lub zadowolenie płynące z konsumowanych (ew. posiadanych) dóbr. W szerszym ujęciu jest to satysfakcja i przyjemność wobec korzyści jaką osiągają konsumenci w wyniku użycia (konsumpcji) jakiegoś dobra. Wartość użyteczności pozwala subiektywnie określić, ile zadowolenia dostarczają konsumentowi konsumowane przez niego produkty i usługi. Możliwe jest też istnienie użyteczności ujemnej, która informuje, że konsumpcja danego dobra (czy danej ilości dobra, czy w dany sposób) sprawia konsumentowi przykrość. Przykładowo konsumpcja pierwszych dwóch pączków będzie miała dla przeciętnego człowieka wysoką użyteczność, kolejnych trzech - wciąż użyteczność dodatnią, jednak już mniejszą. Spożycie szóstego pączka może się okazać dla konsumenta obojętne (nie jest już ani przyjemnością, ani też nie sprawia mu przykrości - użyteczność zerowa). Natomiast zjedzenie siódmego i kolejnych pączków, może sprawiać spożywającemu przykrość (objedzenie, ból brzucha, zbyt duża ilość cukru, rozterki związane z tyciem itp.). Do takiej sytuacji odnosi się prawo malejącej użyteczności krańcowej (I Prawo Gossena). (pl)
  • Em economia, a utilidade, é o grau de rentabilidade ou satisfação que obtemos do uso das coisas, uma medida de satisfação relativa a um agente da economia.A análise da sua variação permite explicar o comportamento que resulta das opções tomadas por cada agente para aumentar a sua satisfação.A utilidade é frequentemente usada para estudar as decisões de consumo quando se coloca em alternativa vários bens e serviços, a posse da riqueza ou o usufruto de tempo de lazer. Um caso típico é o estudo da forma como um indivíduo decide dividir o seu tempo disponível entre trabalho e lazer. A utilidade é normalmente aplicada pelos economistas em construções como a curva de indiferença, que apresenta, para um determinado nível de satisfação, a quantidade de bens que um indivíduo ou uma sociedade aceitariam ter. Utilidade individual e utilidade social pode ser interpretados como a variável dependente de uma função de utilidade (como um mapa da curva de indiferença) e como uma função de bem-estar social, respetivamente. Quando associado à produção ou à escassez de bens, sob certos pressupostos, essas funções podem apresentar uma eficiência de Pareto, como ilustrado pelas nas . Essa eficiência é um conceito central na economia do bem-estar.Utilidade é a capacidade que objetos ou serviços possuem em satisfazer uma ou mais necessidades. (pt)
  • Nytta (engelska utility) är ett centralt begrepp i samhällsvetenskap och filosofi. Inom praktisk filosofi är nytta ett viktigt begrepp inom utilitarismen där en handling ska bedömas efter den nytta den medför. Denna konsekventialistiska etiklära har utgjort en, ibland outtalad, premiss för betydande delar av flera samhällsvetenskapliga teorier. Juristen Vilhelm Lundstedt hävdade att samhällsnyttan skulle utgöra grunden för rättstillämpningen. Denna rättsfilosofiska uppfattning är kontroversiell, och kom att kritiseras av bland andra Johan Thyrén, eftersom konsekvensen kan framstå som etiskt stötande. Vid ett brottmål skulle domaren enligt denna uppfattning således i första hand beakta om samhällsnyttan skulle främjas av om den tilltalade dömdes eller inte, inte om den tilltalade faktiskt hade gjort sig skyldig till den gärning han åtalades för. Motargumentet som främst anfördes var att allmän rättsosäkerhet inte skulle kunna anses ligga i samhällets intresse, och att oskyldiga därför inte borde dömas som för ett brott som de inte hade gjort sig skyldiga till. Denna frågeställning inom allmän rättslära kan belysa en moralisk problematik som inte enbart är av intresse för rättsvetenskapen, utan som även kan anses som beaktansvärd vad avser förhållandet mellan dygdetik och konsekvensetik. Inom nationalekonomi och företagsekonomi används begreppet på flera sätt. Begreppet är centralt i de flesta mikroekonomiska modeller som del i att beskriva konsumenten. När konsumenten konsumerar en viss produkt så erhålles en viss nytta. Nytta är vidare ett subjektivt begrepp, det går inte att a priori säga vad som ger högre eller lägre nytta, detta är upp till individen. Det antas i de flesta modeller att konsumenten strävar efter att maximera nyttan. Det antas också oftast att nyttan för varje ytterligare konsumerad enhet är positiv men avtagande i storlek. (sv)
  • Поле́зность блага или товара — его способность удовлетворять какую-либо человеческую потребность. Полезность можно разделить на объективную и субъективную. Проблема измерения субъективной полезности в том, что у каждого человека может быть своя оценка полезности, существенно отличающаяся от средней. Полезность блага тем выше, чем большему числу потребителей оно служит, чем настоятельнее и распространённее эти потребности и чем лучше и полнее оно их удовлетворяет. Полезность является необходимым условием для того, чтобы какой-нибудь предмет приобрёл меновую стоимость. Некоторые экономисты пытались даже построить на полезности теорию меновой ценности (см. Ценность). (ru)
  • 效用(英語:Utility),是微观经济学中最常用的概念之一。一般而言,效用是指对于消费者对各种商品和服务的消费或投资的相对满意度的度量。对于投资而言,是指投资者从不同的投资组合中获得的满意度。基于理性选择理论的经济学理论通常认为消费者会尽可能最大化其效用。边际效用会随着商品或服务的供应增加而减少,称为边际效用递减原理。 (zh)
  • Кори́сність — суб'єктивна міра задоволення, що його отримує індивід від споживання блага або набору благ. Іншими словами, корисність визначає, якою мірою індивід задовольнив свої потреби, споживши певні блага. Теорія корисності тісно пов'язана з теорією рішень. (uk)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 45479 (xsd:integer)
dbo:wikiPageLength
  • 30370 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 985681356 (xsd:integer)
dbo:wikiPageWikiLink
dbp:wikiPageUsesTemplate
dct:isPartOf
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • المنفعة في الاقتصاد، وتشير إلى مقياس تفضيل مجموعة من السلع (وتتضمن الخدمات: الأشياء التي تلبي احتياجات الإنسان)، وهي تمثل الرضى الذي يشعر به المستهلك من سلعة ما. يشكل هذا المفهوم حجر الزاوية في نظرية الاختيار العقلاني و‌نظرية الألعاب: بما أنه لا يمكن قياس الاستفادة أو الرضى أو السعادة الناتجة عن سلعة أو خدمة ما، فبدلاً من ذلك، وضع الاقتصاديون طرقاً لتمثيل وقياس المنفعة على شكل خيارات اقتصادية قابلة للقياس. حاول الاقتصاديون الوصول إلى طرق مجردة للغاية لمقارنة المنفعة من خلال مراقبة وحساب الخيارات الاقتصادية، وللعرض بأبسط شكل ممكن، يعتبر الاقتصاديون أن المنفعة تظهر في نية الأشخاص بسداد مبالغ مختلفة للسلع المختلفة. (ar)
  • Within economics, the concept of utility is used to model worth or value. Its usage has evolved significantly over time. The term was introduced initially as a measure of pleasure or satisfaction within the theory of utilitarianism by moral philosophers such as Jeremy Bentham and John Stuart Mill. The term has been adapted and reapplied within neoclassical economics, which dominates modern economic theory, as a utility function that represents a consumer's preference ordering over a choice set. Utility has thus become a more abstract concept, that is not necessarily solely based on the satisfaction/pleasure received. (en)
  • Unter Nutzen (englisch utility) versteht man in der Wirtschaftswissenschaft das Maß an Bedürfnisbefriedigung, das den Wirtschaftssubjekten aus dem Konsum von Gütern und Dienstleistungen entsteht. (de)
  • In economia l'utilità è la misura della felicità o soddisfazione individuale. Un bene è dunque utile se considerato idoneo a soddisfare una domanda. Secondo l'utilitarismo, la massimizzazione dell'utilità sociale dovrebbe essere il fine ultimo della società, che dovrebbe quindi tendere ad ottenere "la felicità maggiore per il maggior numero di individui". (it)
  • 경제학에서, 효용(效用)이란 재화와 용역의 사용으로부터 얻을 수 있는 주관적인 만족을 측정하는 단위이다. 효용의 개념은 주어진 만족의 수준에서 사회와 개인 사이의 필요 재화의 조합을 측정하는 무차별곡선과 같은 주제에서 경제학자들에 의해 응용된다. 또한 효용 함수, 후생함수, 파레토 최적(Pareto maximization), (Edgeworth boxes), 등에서도 사용된다. 효용은 후생경제학의 핵심 개념이기도 하다. 공리주의에서는 사회 조직을 위한 도덕적 기준으로서 효용의 극대화를 주장했다. 벤담(Jeremy Bentham, 1748-1832년)이나 밀(John Stuart Mill, 1806-1876년)같은 공리주의자에 따르면 사회는 최대 다수의 최대 행복을 위해 사회 모든 주체들의 개인적인 효용 극대화에 초점이 맞추어져야 한다. 효용 이론이 가정하는 인간은 되도록 개인의 효용을 극대화하려는 합리적 인간이다. 이를테면, 개인은 어떠한 것을 사용할 수 있고, 양으로 측정할 수 있으며 어떠한 상황에 합리적인 것이라면 효용을 더 요구할 것이다. (ko)
  • 效用(英語:Utility),是微观经济学中最常用的概念之一。一般而言,效用是指对于消费者对各种商品和服务的消费或投资的相对满意度的度量。对于投资而言,是指投资者从不同的投资组合中获得的满意度。基于理性选择理论的经济学理论通常认为消费者会尽可能最大化其效用。边际效用会随着商品或服务的供应增加而减少,称为边际效用递减原理。 (zh)
  • Кори́сність — суб'єктивна міра задоволення, що його отримує індивід від споживання блага або набору благ. Іншими словами, корисність визначає, якою мірою індивід задовольнив свої потреби, споживши певні блага. Теорія корисності тісно пов'язана з теорією рішень. (uk)
  • Užitek (anglicky: utility) jako ekonomický pojem označuje subjektivní pocit uspokojení plynoucí ze spotřeby statků. V ekonomické teorii se racionálně chovající spotřebitel snaží svůj užitek maximalizovat, resp. snaží se maximalizovat svůj spotřebitelský přebytek "CS". Spotřebitel se rozhoduje, jaký spotřební koš (tzn. kombinaci statků) si zvolí. Volba, pokud má být racionální, musí vždy splňovat následující axiomy: Obvykle, ne však vždy splňuje spotřebitelská volba i další dva pomocné axiomy: (cs)
  • Ekonomian, baliagarritasuna, erabilgarritasuna edo utilitatea eragile ekonomiko bati asebetearen neurri bat da, gehienetan kontsumoari edo aberastasunari loturik. Kontzeptua ekonomian baliabideak mugatuak kontsideratu eta kontsumitzaileak dituen aukereten erabaki bat hartu behar duelako sortzen da: kontzeptu erlatiboa da, beraz, aukera zenbait alderatzen dituena. Baliagarritasuna funtsezko kontzeptua da hainbat teoria ekonomikotan: Jeremy Bentham eta John Stuart Mill oinarritzat hartu zuten euren teoriak osatzeko, baina , , Léon Walras eta William Stanley Jevons ekonomialariak izan zen kontzeptuaren inguruan teoria oso bat eratu zutenak, kontzeptuaren inguruan: unitate gehigarri bat eskuratzeak ematen duen baliagarritasuna alegia. Indiferentzia-kurba kontzeptu ekonomikoa ere baliagarritas (eu)
  • En economía, la utilidad es la medida de satisfacción del consumidor al obtener un producto. Asumiendo la validez de esta medida, se puede hablar con intención de aumentar o disminuir la utilidad, y por lo tanto explicar el comportamiento económico en términos de los intentos de aumentar la utilidad. Cabe mencionar que la satisfacción del consumidor es personal y, por lo tanto, es subjetiva. El individuo decide qué valor darle a esa satisfacción. (es)
  • En économie, l'utilité est une mesure du bien-être ou de la satisfaction obtenue par la consommation, ou du moins l'obtention d'un certain nombre de biens et de services. Elle est liée à la notion de besoin. (fr)
  • In de economie is het nut (Engels: utility) een maat voor relatieve tevredenheid. In andere termen is het een term die verwijst naar de totale tevredenheid, die een consument bij het consumeren van een goed of dienst ondervindt. Gegeven deze maat kan men op een betekenisvolle manier over toenemend- of afnemende nut spreken en daarmee economisch gedrag verklaren in termen van pogingen van de economisch agent zijn- of haar nut te vergroten. Nut wordt vaak gemodelleerd als een eenheid die wordt beïnvloed door consumptie van verschillende goederen en diensten, het bezitten van rijkdom en het genieten van vrije tijd. (nl)
  • Użyteczność – zdolność dobra do zaspokajania potrzeb. Określa subiektywną przyjemność, pożytek lub zadowolenie płynące z konsumowanych (ew. posiadanych) dóbr. W szerszym ujęciu jest to satysfakcja i przyjemność wobec korzyści jaką osiągają konsumenci w wyniku użycia (konsumpcji) jakiegoś dobra. Wartość użyteczności pozwala subiektywnie określić, ile zadowolenia dostarczają konsumentowi konsumowane przez niego produkty i usługi. Możliwe jest też istnienie użyteczności ujemnej, która informuje, że konsumpcja danego dobra (czy danej ilości dobra, czy w dany sposób) sprawia konsumentowi przykrość. (pl)
  • Поле́зность блага или товара — его способность удовлетворять какую-либо человеческую потребность. Полезность можно разделить на объективную и субъективную. Проблема измерения субъективной полезности в том, что у каждого человека может быть своя оценка полезности, существенно отличающаяся от средней. (ru)
  • Em economia, a utilidade, é o grau de rentabilidade ou satisfação que obtemos do uso das coisas, uma medida de satisfação relativa a um agente da economia.A análise da sua variação permite explicar o comportamento que resulta das opções tomadas por cada agente para aumentar a sua satisfação.A utilidade é frequentemente usada para estudar as decisões de consumo quando se coloca em alternativa vários bens e serviços, a posse da riqueza ou o usufruto de tempo de lazer. Um caso típico é o estudo da forma como um indivíduo decide dividir o seu tempo disponível entre trabalho e lazer. (pt)
  • Nytta (engelska utility) är ett centralt begrepp i samhällsvetenskap och filosofi. Inom praktisk filosofi är nytta ett viktigt begrepp inom utilitarismen där en handling ska bedömas efter den nytta den medför. Denna konsekventialistiska etiklära har utgjort en, ibland outtalad, premiss för betydande delar av flera samhällsvetenskapliga teorier. Det antas i de flesta modeller att konsumenten strävar efter att maximera nyttan. Det antas också oftast att nyttan för varje ytterligare konsumerad enhet är positiv men avtagande i storlek. (sv)
rdfs:label
  • Utility (en)
  • منفعة (ar)
  • Užitek (ekonomie) (cs)
  • Nutzen (Wirtschaft) (de)
  • Utilidad (economía) (es)
  • Baliagarritasun (ekonomia) (eu)
  • Utilité (économie) (fr)
  • Utilità (economia) (it)
  • 효용 (ko)
  • Nut (economie) (nl)
  • Użyteczność (ekonomia) (pl)
  • Utilidade (economia) (pt)
  • Полезность (ru)
  • Nytta (sv)
  • Корисність (uk)
  • 效用 (zh)
owl:sameAs
skos:closeMatch
skos:exactMatch
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:bodyStyle of
is dbo:genre of
is dbo:industry of
is dbo:position of
is dbo:regionServed of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbo:wikiPageWikiLink of
is dbp:contributions of
is dbp:data of
is dbp:genre of
is dbp:industry of
is dbp:knownFor of
is dbp:position of
is foaf:primaryTopic of